Pagina 653 – VoetbalJournaal

In gesprek met Arwin Legierse van RKVV FIOS

-

24 februari 2022

In gesprek met Arwin Legierse van RKVV FIOS

Vandaag zijn we in gesprek met Arwin Legierse. De 47-jarige kon je vroeger vinden op de velden bij RKVV FIOS en VV den Bommel. Momenteel is de vader van twee kinderen vooral druk met het bedrijfsleven, maar op de zaterdagen kan je hem vinden langs de velden van zijn voetballende kinderen Nick en Luna.

De geboren en getogen Achthuizer was al op vierjarige leeftijd te vinden op de velden van FIOS. Na het doorlopen van alle jeugdelftallen als speler, ging Arwin bij de senioren stug door met voetballen. Bij de senioren kon je Arwin vinden in het eerste, tweede, derde en vijfde elftal. Maar het debuut van de voormalig eerste speler van FIOS kan je wel zeker magistraal noemen. “Mijn debuut was thuis tegen SC Feyenoord. FIOS had een “wereldelftal met grote namen in die tijd. Ik viel een kwartier voor tijd in en maakte de winnende treffer. Aan het einde van het seizoen stonden we derde op de ranglijst”, vertelt hij.

Sinds vorig jaar is Arwin gestopt met al het vrijwilligerswerk. “ Vanwege de drukte op zakelijk gebied en de bouw van een woning. Momenteel ben ik vooral toeschouwer bij de wedstrijden van mijn kinderen, maar daarnaast nog wel betrokken bij financiële vraagstukken en achter de schermen meedenkend over het toekomstig beleid van de vereniging. Voor de toekomst sluit ik een terugkeer in het hoofdbestuur zeker niet uit.”

Ook hadden we het met de financieel adviseur over hoe FIOS er nu voor staat. “De sportieve vooruitzichten zijn vooralsnog goed te noemen. De selectie heeft een achttal nieuwe gezichten erbij en dit zijn allemaal directe versterkingen. De hoop en de wens is dan ook zeker om hoog te eindigen en minimaal een periodetitel te pakken. Ook is er sinds jaren weer een derde seniorenelftal actief. Dit dankzij een aantal mensen die druk bezig zijn met het beleid voor de lange termijn.’’

Een dieptepunt binnen de club is het verliezen van twee zondag elftallen binnen de club. “Een totaal onbezonnen actie wat veel spelende leden heeft gekost en tot veel onvrede heeft geleid binnen de vereniging.” Waar er dieptepunten zijn er ook wel degelijk hoogtepunten, dat Arwin een mooie ere lijst heeft is een ding dat vast staat. “Het Kampioenschappen met het eerste en het vijfde elftal als spele ende promotiewedstrijd voor de derde klasse tegen SV Anadolu 1, die we hebben gewonnen na penalty’s. Ook ben ik twee keer kampioen geworden met de dames en winnaar van de eerste Champions League voor dames, zaalvoetbaltoernooi De Staver, plus het kampioenschap met MO11-1 als trainer leider”, vult Arwin aan.

Ook stellen wij altijd de vraag of de 47-jarige vader nog lovend is over iemand binnen de voetbalclub. In het geval van Arwin is dat niet één, maar zijn dat er meer. “In alle geledingen van FIOS zijn er personen die er net wat bovenuit steken die zich al gedurende vele jaren inzetten als vrijwilliger. Om slechts een naam te noemen zou ik de andere mensen zeker tekort doen, omdat je niet alles zomaar kan vergelijken. Er werken mensen achter de schermen die minder bekend zijn en er zijn mensen die op de voorgrond treden. Ik heb respect voor de mensen die met een gezonde motivatie en veel energie elk seizoen zich weer inzetten voor de club”, aldus Legierse.

Klik op FIOS voor het laatste artikel van de club.

De tussenstand met Bas Koelemeijer van Zinkwegse Boys

vv OSV

-

24 februari 2022

0

De tussenstand met Bas Koelemeijer van Zinkwegse Boys

Bas Koelemeijer begon zijn loopbaan bij OSV Oud-Beijerland maar voetbalt inmiddels bij Zinkwegse Boys. Hier is hij een van de meer ervaren spelers en die ervaring probeert hij over te dragen aan de jongere spelers. Ook wil hij een gooi doen naar een periodetitel met zijn ploeg.

Op vijfjarige leeftijd begon de centrale verdediger met voetballen. Dat deed hij bij OSV Oud-Beijerland waar hij ook zijn debuut heeft gemaakt in het eerste elftal op 17-jarige leeftijd. Inmiddels gaat de 27-jarige al tien jaar mee in het seniorenvoetbal. Dat bevalt hem enorm: ‘’De sfeer rond trainingen en wedstrijden vind ik erg leuk. Iedereen die ermee bezig is en zijn steentje bijdraagt. Dat kwam zeker de afgelopen seizoenen extra aan het licht door corona’’, verteld Koelemeijer Daarnaast kwam Bas er ook achter waarom hij het spelletje zo leuk vindt: ‘’Je gaat het missen. Gelukkig kunnen we nu weer positief naar de toekomst kijken en met iedereen het veld op.’’

Stabiele prestaties
Koelemeijer keek tevreden terug naar de eerste helft van het seizoen: ‘’Ik denk dat we als Zinkwegse Boys zijnde een stabiele seizoenshelft hebben gedraaid ondanks de verplichte pauze. We kunnen met een positieve blik vooruit kijken want we doen nog mee om de prijzen.’’ Hij snapt wel waarom: ‘’We hebben een prima selectie staan en daar hebben we vooralsnog naar behoren mee gepresteerd. Met een aantal nieuwe spelers en “beginnend trainer” is het altijd even zoeken, maar de groep is redelijk volwassen van zichzelf en de sfeer is top. Hierdoor staat er echt een collectief.’’ Op zijn eigen prestaties kijkt hij terug met gemengde gevoelens: ‘’Ik heb een deel van de wedstrijden gemist door een slepende blessure. Dat vond ik erg lastig maar ben nu gelukkig weer fit. Er worden dit seizoen wat andere dingen van mij verwacht en die gaan tot nu toe naar behoren. Ik heb mijn draai gevonden en dat geeft een hoop vertrouwen.’’

Strijden voor de prijzen
Zelf hoopt de laatste man de tweede seizoenshelft fit te blijven en alle wedstrijden te spelen. Hij wil hierbij een stabiele factor in het elftal worden en ervaring delen met jonge spelers. Ook met het team hoopt Bas op een mooie afsluiting: ‘’Ik hoop dat we tot het einde voor de prijzen kunnen spelen. We staan er prima voor en kunnen zeker een gooi doen naar een periodetitel. De komende wedstrijden zullen voor ons duidelijk maken of er zelfs iets meer dan dat inzit.’’

Trainingskamp
Dit seizoen is de ploeg van Koelemeijer zelfs nog op trainingskamp geweest: ‘’We zijn deze januari naar Benidorm geweest. Daar hebben we meer dan geslaagd trainingskamp gehad.’’ Dat heeft geholpen aan de cohesie binnen het team. ‘’We zijn als groep een stuk dichter bij elkaar gekomen en hebben ook lekker van het zonnetje genoten. We hebben daar tal van leuke activiteiten ondernomen die niet eens wat met voetballen te maken hadden maar wel erg goed waren voor de sfeer. Een prima start van de tweede seizoenshelft om als team een goede prestatie neer te gaan zetten!’’

Klik voor meer artikelen over Zinkwegse Boys.
Klik voor meer informatie over Zinkwegse Boys.

Hé scheids met Walter Vermeer van Drechtstreek

vv Drechtstreek

-

24 februari 2022

0

Hé scheids met Walter Vermeer van Drechtstreek

Walter Vermeer, clubscheidsrechter van Drechtstreek, is niet alleen arbiter. Hij neemt meerdere taken op zich. Met de fluit in de hand probeert hij wedstrijden te leiden vanuit zijn eigen visie. Daarbij staat respect vooral hoog in het vaandel.

In het dagelijks leven is hij werkzaam bij FrieslandCampina als hoofd van het inkoopteam voor logistieke diensten, maar in het weekend is hij scheidsrechter. De 45-jarige Walter Vermeer is sinds dat zijn zoontje Luc is gaan voetballen betrokken geraakt bij Drechtstreek. Hier vervult hij niet alleen de functie van scheidsrechter, maar hij doet nog veel meer: lijncoördinator van de JO13, wedstrijdsecretaris van de jeugd, materiaalman en maker van de trainingsschema’s zitten in zijn takenpakket.

Begin van de carrière
Als 15-jarige is Walter begonnen met fluiten bij de kleinste jeugd. In zijn studietijd en toen hij net vader was geworden heeft hij het fluiten op een lager pitje gezet. Toen zijn zoontje begon met voetballen is Vermeer het fluiten weer gaan oppakken: ‘’Ik liep toch al vaak de hele zaterdag rond op Sportpark Oostpolder. Dan kon ik net zo goed wat nuttigs doen, vond ik. Bovendien bleek er zeker behoefte aan meer scheidsrechters, dus ik kon snel beginnen.’’ Daarnaast kon hij vanuit de club ook zijn KNVB-diploma behalen. ‘’Ik heb twee jaar terug ook vanuit de club de mogelijkheid gekregen om de cursus verenigingsscheidsrechter bij de KNVB te volgen. Dat vond ik erg leerzaam en leuk om te doen. Vooral het doornemen van complexere spelsituaties en het begrip van de kern van spelregels is hierdoor echt toegenomen. Ook was de docent door zijn heldere maar ook grappige uitleg echt héél boeiend, dat maakte het leuk om erheen te gaan. Als afsluiting moest je ook delen van een wedstrijd leiden. Hoe je het handigst loopt, waar je staat om jezelf te helpen, allemaal heel nuttig om van ervaren mensen te leren.’’ Een gebrek aan scheidsrechters/vrijwilligers is nog steeds een actueel probleem, maar de club doet er alles aan om dat te verhelpen zegt Walter. ‘’Vanuit de club worden er nieuwe scheidsrechters begeleid. Ook hebben we een verplichting voor onze JO19 om minstens één keer per seizoen een wedstrijd te fluiten. Een goed initiatief, want naast dat we zo meer scheidsrechters hebben, helpt dit ook om meer respect te krijgen voor scheidsrechters’’, aldus Vermeer

Allround arbiter
Zelf fluit Vermeer alle lichtingen: ‘’Ik fluit vooral de B-categorie. Vaak ook wel meer dan één wedstrijd per zaterdag, net wat er nodig is. Ik fluit dus soms seniorenteams of de dames, soms de JO19, waar ze met twee keer schieten het hele veld over zijn, maar ook JO11 of -12 op een half veld, en alles ertussenin.’’ Echter word de arbiter ook wel eens opgeroepen voor een wedstrijd op hoger niveau. ‘’Af en toe mag ik ook een A-categorie wedstrijd fluiten van bijvoorbeeld ons derde elftal, als er geen scheidrechter is vanuit de KNVB of een oefenwedstrijd van onze A-selectie of jeugd A-categorie team. Toch net even anders om de wissels bij te houden en kaarten anders vast te leggen. Ook zijn de overtredingen dan net wat geniepiger, maar zijn er ook minder overtredingen door ‘onkunde’’, aldus Walter. ‘’Het voordeel van veel verschillende teams fluiten, is dat je de spelers en trainers van de meeste teams wel kent. Dat is soms wel handig als er iets is vanuit de andere rollen die ik heb. Als lijn coördinator vind ik het ook leuk en nuttig om de ‘eigen lichting’ te zien voetballen. Ik heb wel één uitzondering: het elftal van mijn zoon fluit ik niet. Ik wil liever kijken en natuurlijk ook voorkomen dat ik te betrokken raak bij de uitslag van de wedstrijd!’’

Door blijven gaan
Ondanks de coronastop heeft de referee wel gewoon door gefloten: ‘’Dit seizoen zijn we eigenlijk pas net weer echt begonnen. Toen we alleen onderlinge wedstrijden mochten spelen, heb ik ook vrijwel elke week gefloten, want niet iedereen vindt onderlinge potjes interessant. Maar ook nu is een tekort aan scheidsrechters vaak de wekelijkse realiteit. Daardoor zie je dat een aantal scheidsrechters meerdere wedstrijden moet fluiten. Ik ben er daar zelf één van. Vind ik zelf niet erg, het is ook goed voor mij, maar het zou natuurlijk beter zijn om er nog een paar collega’s bij te krijgen! Gelukkig lukt het tot nu toe nog vrijwel altijd om een scheidsrechter te vinden voor onze thuiswedstrijden.’’ Daarnaast heeft hij nog ambities. ‘’Ik hoop vooral nog heel lang gezond te blijven zodat ik lekker kan blijven fluiten. Misschien ooit de stap naar KNVB, maar voorlopig is op de club net zo gemakkelijk en ook voldoende uitdagend.’’

Moeilijke situaties
Als scheidsrechter wordt Walter ook op de proef gesteld: ‘’Natuurlijk gebeurt er altijd wel eens iets, waarbij vooral de ‘verbale begeleiding’ van spelers en teamleiding of supporters nog wel eens te ver gaat. Aan de ene kant moet je je daar een beetje voor afsluiten, aan de andere kant heeft het wel een grens. Ik heb laatst een assistent-grensrechter tegen herhaaldelijke belediging door supporters van de tegenpartij moeten beschermen. Dat is wel erg jammer, want die man staat er toch maar wel op zijn vrije zaterdag’’, vertelt Vermeer. Waar dingen gebeuren die een grens hebben, zijn er ook mooie momenten. Zo vult hij aan: ‘’Eigenlijk zijn wedstrijden waar beide partijen achteraf tevreden zijn over je leiding het leukst. Vooral als je zo min mogelijk zichtbaar bent, alleen als het moet. Natuurlijk moet je soms ingrijpen, maar het is ook belangrijk om het spel gewoon het spel te laten en niet onnodig te vertragen of de wedstrijd veel stil te leggen. Het is wel altijd fijn, ook al was er tussentijds vast commentaar, om gewoon netjes bedankt te worden aan het eind door spelers en begeleiding. Die doet het voor zijn plezier, maakt fouten net als jij als speler, maar zonder scheids kun je niet spelen, hé!’’

Klik voor meer artikelen over VV Drechtstreek.
Klik voor meer informatie over VV Drechtstreek.

In gesprek met Rody Van Hemert van Rijnmond Hoogvliet

H Lambregts

-

23 februari 2022

0

In gesprek met Rody Van Hemert van Rijnmond Hoogvliet

Vandaag zijn wij in gesprek met Rody van Hemert (34). Rody is op zesjarige leeftijd begonnen bij VV Spijkenisse. Na Spijkenisse heeft Van Hemert bij Alexandria 66, Neptunus en Smitshoek gespeeld. Op dit moment is Rody actief bij Rijnmond Hoogvliet als hoofdtrainer.

Hoe ben je in aanraking gekomen met het trainersvak? “Tijdens de jaren dat ik actief was als selectiespeler ben ik via de sportopleiding die ik volgde in aanraking gekomen met het trainersvak. De passie om te werken met een groep en het verbeteren van de individu en het team werd met het jaar groter. Daarom dat ik bewust op mijn 29e ben gestopt als selectiespeler en als trainer aan de slag ben gegaan. Bij Spijkenisse kreeg ik de kans om binnen de jeugdopleiding mijn trainerscarrière te starten, wat overigens erg succesvol is verlopen. Hier ben ik Spijkenisse nog erg dankbaar voor”, aldus Van Hemert

Hoe bent u bij de club gekomen? “Voor de toelating voor UEFA A, kreeg ik het advies om aan de slag te gaan als hoofdtrainer van een eerste elftal. Via vriend en aanvoerder Runell Martes kwam ik in contact met Rijnmond Hoogvliet. Na een goed gesprek waren we er snel uit om een samenwerking aan te gaan.”

Rijnmond Hoogvliet was voor Rody eerst geheel onbekend. “Dus had ik geen band met de club. Voorzitter Kees Groenenboom gaf mij veel vertrouwen en vrijheid om mijzelf en de club te laten ontwikkelen. Zo professionaliseerde wij de situatie rondom het eerste elftal. Nu na bijna drie jaar zie je wat er opgebouwd is en ook het werk dat je zelf hierin gelegd hebt. Dit zorgt er wel voor dat je de club eigen maakt en dat je een sterke band voelt met de club. Ik ben hier de club en vooral Kees erg dankbaar voor.”

De intentie van Rody en Rijnmond Hoogvliet was om te promoveren naar de tweede klasse. “Echter gooien de maatregelen van het kabinet roet in het eten. Hopelijk krijgen wij die kans dit komend half jaar nog, aangezien ik aan het eind van dit seizoen vertrek bij de club.’’

Ook blikken we nog even vooruit op het huidige seizoen. “Op de nabije toekomst hoop ik gewoon weer dat we snel competitief mogen voetballen. Ik denk dat sport enorm belangrijk is voor de gezondheid maar ook voor de mentale en sociale gesteldheid van mensen. Voor de verdere toekomst kijk ik enorm uit naar de uitdaging die het komende seizoen voor de deur staat.”

Klik op Rijnmond Hoogvliet voor het laatste artikel voor de club.

Nieuwe trainingspakken Papendrecht JO17-2

vv Papendrecht

-

23 februari 2022

0

Nieuwe trainingspakken Papendrecht JO17-2

Sinds dit jaar beschikt Papendrecht JO17-2 over schitterende, nieuwe trainingspakken. Met dank aan Stainalloy Nederland B.V. uit Schelluinen, toeleverancier van buizen, fittingen en flenzen in hoogwaardig roestvaststaal geschikt voor de petrochemie-offshore en de duurzame-energie-industrie.

We bedanken de trouwe sponsor voor de schenking van de prachtige kledij.

Klik op de link voor een recent artikel van Papendrecht

NSVV meldt zich in de top na een ruime winst op Yerseke

vv NSVV

-

23 februari 2022

0

NSVV meldt zich in de top na een ruime winst op Yerseke

Na ruim twee maanden zonder competitievoetbal was het weer ouderwets druk op het sportcomplex in Numansdorp. Er was vertrouwen getankt in de laatste competitiewedstrijd tegen koploper MZC’11. Daarnaast had NSVV nog wat recht te zetten na de 5-0 nederlaag tegen Yerseke van vorig seizoen. De NSVV-verdediging is dit seizoen dik in orde met de op één na minst aantal tegendoelpunten. Ook de sterke voorhoede van Yerseke kon vandaag geen doelpuntje maken. NSVV loopt alleen uit de pas met het aantal doelpunten voor, aangezien er zes teams meer keer gescoord hebben. Zo niet vandaag, onder aanvoering van spits Gijs van de Zande werd er maar liefst viermaal gescoord door NSVV.

De eerste helft begon rommelig. Na twintig minuten mocht Jasper Huisman recht voor het doel een vrije trap nemen na een overtreding op hemzelf. Met het windje in de rug liet Jasper de bal met veel snelheid om de muur in het hoekje zeilen. De keeper stond aan de grond genageld en kon de bal uit het netje vissen. Een kwartier later gaf Jasper een voorzet op zijn maat in de spits Gijs van de Zande. De keeper kwam tussenbeide, maar had de bal niet klemvast. Gijs was er als de kippen bij om dit buitenkansje te verzilveren. Vijf minuten voor rust speelde Jeroen Voshart spits Gijs van de Zande vrij voor het doel, maar Gijs schoof de bal net langs de verkeerde kant van de paal. Yerseke had in de eerste helft af en toe een demarrage langs een paar NSVV-spelers waar de klasse vanaf spatte, maar gezamenlijk loste de verdediging van NSVV dit op. Uiteindelijke resultaat voor Yerseke was nul schoten richting het doel.

De kantine stroomde vol in de rust en de supporters hadden zin in de tweede helft. Al snel was er in de tweede helft een mooie aanval waarbij Gijs van de Zande buitenspeler Robin ’t Jong voor het doel bediende. Van dichtbij redde de keeper van Yerseke de inzet met een geweldige reflex. Daarna bediende Gijs van de Zande de andere buitenspeler Jasper Huisman. Jasper ging alleen op de keeper af. Hij haalde verwoestend uit, maar het vizier stond te hoog afgesteld. Uiteindelijk was het derde doelpunt een mooie combinatie tussen Jasper Huisman en Gijs van de Zande, waarbij Gijs de voorzet gaf en Sjoerd Hofstede het vakwerk mooi afrondde. Tien minuten voor tijd gaf Yerseke het enige teken van leven. Het was een afstandsschot van Guus de Leeuw die de bovenkant van de lat kuste. NSVV scoorde nog wel een vierde doelpunt. Robin ’t Jong glipte weer eens langs zijn tegenstander en bij de eerste paal tikte Gijs van de Zande binnen.

Na de wedstrijd bleek koploper VVGZ zijn wedstrijd tegen Arnemuiden verrassend verloren te hebben. NSVV speelt volgende week uit tegen VVGZ en had het plan opgevat om het gaatje van drie punten naar koploper VVGZ in een onderlinge strijd proberen te dichten. Nu krijgt NSVV de koppositie in de schoot geworpen. VVGZ lijkt niet helemaal bij de les en NSVV blaakt van het zelfvertrouwen. De afstand naar de uitwedstrijd in Zwijndrecht is slechts 30 km. Kom allemaal NSVV aanmoedigen om het gaatje op de ranglijst te gaan slaan.

Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Jack van Eijmeren, Michael Ouwens, Rik Bakker, Fabian Korbijn (46^e Yoeron van der Ree), Paco Steijn, Jeroen Voshart, Sjoerd Hofstede, Robin ’t Jong, Gijs van de Zande (85^e Leonard Kramp), Jasper Huisman

Ruststand: 2-0

Eindstand: 4-0

Scoreverloop:

28^e min. 1-0 Jasper Huisman

37^e min. 2-0 Gijs van de Zande

75^e min. 3-0 Sjoerd Hofstede

82^e min. 4-0 Gijs van de Zande

Geschreven door: Bas Snijders

Klik de link voor een recent artikel over NSVV

Peter Tankens en Jan de Fijter het nieuwe voorzittersduo van Sparta’30

vv Sparta 30

-

23 februari 2022

0

Peter Tankens en Jan de Fijter het nieuwe voorzittersduo van Sparta’30

Peter Tankens en Jan de Fijter zijn beide van jongs af aan te vinden op de velden van het Andelse vv Sparta’30. Ondanks de gespeelde voetbaljaren hebben ze beide de overstap gemaakt naar het voorzitterschap. Op deze manier proberen zij hun steentje bij te dragen aan de vereniging zodat de club kan blijven bloeien.

Ondernemers kunnen vaak niet stil zitten, zo geldt dat ook voor Peter: “Ik ben op vijfjarige leeftijd begonnen bij Sparta’30. Mijn fanatieke vader, een trouwe Spartaan, was naast ons familiebedrijf veel met de club bezig. Zo heb ik het voetballen in het eerste, leider bij diverse jeugdelftallen, scheidsrechter en voorzitter van Sparta’30 gedaan. Vele taken zijn samen met andere trouwe Spartanen uitgevoerd, daarnaast ben ik al lange tijd sponsor van Sparta’30 met ons familiebedrijf Tankens Andel BV.” Doordat beide mannen al enige tijd te vinden zijn op de club, kan het bijna niet anders dan dat ze elkaar al jaren kennen. “Naast school was ik met Andelse vrienden, waaronder Jan de Fijter altijd aan het voetballen in het dorp of op het voetbalveld”, vertelt Peter. Hoe zagen de eerste jaren van Jan er dan uit? “Ik ben begonnen met voetbal op zevenjarige leeftijd. De eerste ballen heb ik dan ook gespeeld bij vv Sparta’30. Ik begon als keeper en vanaf mijn zeventiende ging ik uit het goal en verder als veldspeler. Ik speel momenteel nog steeds bij eerste elftal, maar vanwege het voorzitterschap is dit wel mijn laatste seizoen in selectie, dan gaat de focus op het voorzitten en jeugdtrainer zijn.

Spartanen ambitie

De goede band die ze door de jaren hebben opgebouwd kan hen nog eens veel gaan helpen, want samen sta je sterker. “Met Jan wil ik proberen een goede taakverdeling te maken binnen het voorzitterschap, zo kunnen we met de overige bestuursleden sturing geven aan de vereniging. Verder willen we voortbouwen op de goede werkzaamheden van het voormalige bestuur en verbeteren van minder goed lopende onderdelen”, aldus Tankens. Jan vult dit ook nog aan: “Zorgen dat alle leden weten hoe de verenigingsstructuur is, zodat ze weten bij wie ze terecht kunnen met vragen.”

Dit is echter niet alles wat hij belangrijk vindt voor de club. “Sparta’30 is een club die structureel boven in de derde klasse mee moet draaien, met zoveel mogelijk eigen opgeleide jeugdspelers. De basis moet een jeugdopleiding zijn voor spelers die potentie hebben om het eerste elftal te bereiken, maar misschien nog wel belangrijker voor de club dat alle jeugdleden op hun eigen niveau plezier hebben in het voetbal. Een club draait namelijk niet alleen om een eerste elftal, er moet een juiste balans zijn tussen aandacht voor de selectie en plezier bij lagere elftallen, damesvoetbal en het G-team”, aldus De Fijter.

Doel voor ogen

Iedere vrijwilliger heeft zo zijn/haar eigen doel binnen een vereniging, zo is dat ook het geval bij Sparta’30. “Ik wil graag zorgen voor het behoud van een levendige, gezonde dorpsvereniging, waarbij op vrijwillige basis gesport kan worden. Uiteraard is dat met de ambitie om dat zo goed en hoog mogelijk niveau te doen. Met een goede inzet en motivatie kan je namelijk samen veel bereiken”, vertelt Peter. Dat wil niet per definitie zeggen dat die overeenkomen met die van Jan. “Mijn doel is een goede jeugdopleiding waar iedereen met plezier op een voor hem of haar zo hoog mogelijk niveau kan presteren, een selectie die op een stabiel niveau in het linker rijtje presteert en een tevreden damesteam, G-team en lagere elftallen”, aldus Jan de Fijter.

Jubileum

Vanaf 2030 bestaat Sparta’30 honderd jaar, dit mag uiteraard groots gevierd gaan worden. Peter heeft wel een duidelijke visie voor de toekomst: “We zijn dan nog een echte, gezonde en zelfstandige dorpsvereniging waar alle leden en vrijwilligers, jong en oud zich thuis en gerespecteerd voelen. Het voetballen met plezier op amateurniveau staat dan ook nog steeds voorop.”

Voor een recent artikel klik de link Sparta’30

Christiaan van Eck is helemaal op zijn plaats bij Heerjansdam

vv Heerjansdam

-

23 februari 2022

0

Christiaan van Eck is helemaal op zijn plaats bij Heerjansdam

Christaan van Eck (40) is een echte Heerjansdam-man. Daarnaast, vertelt de in Zuid-Limburg opgegroeide jeugdtrainer, kan hij enorm genieten van mooi voetbalspel in zijn algemeenheid. Van Eck combineert het trainerschap van de JO10-1 met de functie van jeugdcoördinator. Hij maakt daarbij dankbaar gebruik van hulpmiddelen.

Lang geleden, lacht Van Eck, koesterde hij sympathie voor de inmiddels ver teruggevallen voetbalclub Roda JC. Daar was best wat voor te zeggen, want Van Eck bracht zijn jeugd door in het Limburgse dorpje Schinveld. Bovendien beschikte Roda JC eind jaren tachtig en begin jaren negentig over klasbakken als Ruud Hesp, Michel Boerebach en Raymond Atteveld. “Maar toen de prestaties achteruit gingen, verloor ik mijn belangstelling.”

Liever volgt hij tegenwoordig de verrichtingen van clubs als Bayern München en Liverpool, die patronen op het veld creëren “waar je blij van wordt.” Sowieso wordt Van Eck blij van sport; een groots evenement als de Olympische Spelen bijvoorbeeld, volgt hij met verregaande interesse. “Bij Heerjansdam ben ik nu ook helemaal op mijn plaats”, zegt de man wiens zoontje Milay deel uitmaakt van de JO10-1. “Vanwege werk ben ik geruime tijd terug samen met mijn vrouw vanuit Limburg naar het westen gekomen. Ik was als veiligheidsmanager werkzaam bij een chemisch bedrijf in de Botlek en werk nu in Moerdijk. We kwamen in Barendrecht terecht en Milay wilde vier jaar terug graag op voetbal. Vanwege een ledenstop bij de Barendrechtse verenigingen kwamen we bij Heerjansdam uit, waar Milay wel direct kon aansluiten in de JO-7. Ik ben toen als trainer van dat team aan de slag gegaan.”

Omdat hij nu eenmaal sportminded is, paste Van Eck – die zelf aan judo, wedstrijdzwemmen en volleybal deed – zich snel aan. Toen de jongens van de JO-7 ouder werden, bleef hij aan als trainer. “Dat ging heel goed, mede door de leuke samenwerking met de andere trainers. Op een gegeven moment werd ik ook benaderd om jeugdcoördinator te worden. Ik heb het prima naar mijn zin bij Heerjansdam en ben op dat voorstel ingegaan. Het trainerschap verschilt natuurlijk best van het werk als coördinator. Maar ik doe het allebei met veel plezier.”

Van Eck vindt het boeiend om getuige te zijn van het proces dat jonge kinderen als mens en voetballer doorlopen. “Elke leeftijdscategorie heeft zijn eigen karakteristieken. Je ziet echt dat ze zichzelf ontwikkelen en ik help ze graag daarbij. De spelers van ons team gedragen zich nu heel anders dan vier jaar terug. Ze hebben zich als voetballer ontwikkeld, maar zijn ook mondiger geworden.”

De werkzaamheden die hij verricht als coördinator hebben vooral een organisatorisch karakter. Heel interessant ook, zegt Van Eck. “Maar trainer zijn is wel heel bijzonder. Ik vind het ook mooi om mezelf te ontwikkelen. Ik heb geen opleiding bij de KNVB gedaan, maar Heerjansdam biedt de jeugdtrainers de mogelijkheid om aan zichzelf te werken. We hebben een app die ons helpt om trainingen degelijke voor te bereiden en veel inzicht geeft. Daarnaast heeft Jonathan Jonk ons trainingen en een stuk begeleiding gegeven. Hij is trainer van het eerste team, dat in de eerste klasse uitkomt. Helaas gaat Jonathan volgend seizoen weg.”

Van Eck besluit met de woorden dat er ‘heel veel mooie dingen’ bij Heerjansdam gebeuren. “We zijn niet de grootste club met onze 562 leden. Maar we ontwikkelen ons volop. Het doel is om uiteindelijk jeugdleden te laten doorstromen naar het eerste team. Maar de weg om het doel te kunnen bereiken is veel belangrijker dan het doel zelf. Hierdoor word je als vereniging gedwongen te blijven investeren in de ontwikkeling van de accommodatie, trainers en spelers.

Momenteel heeft de aanleg van een nieuw kunstgrasveld plaats en is er ook een Pannaveldje gerealiseerd, speciaal voor de jeugd. Tevens zijn er initiatieven als een door eerste elftalspelers georganiseerde trainingsdag voor de jeugd en een trainingsdag met balkunstenaar Soufiane Touzani. Maar ook in techniek wordt nadrukkelijk geïnvesteerd. Er is een digitaal spelersvolgsysteem op komst waarmee de ontwikkeling van spelers gemonitord kan worden en spelers zichzelf op individueel gebied kunnen verbeteren.

Klik op Heerjansdam voor het laatste artikel van de club.

Onder de lat met Bart Luijendijk van VV Internos

vv Internos

-

22 februari 2022

0

Onder de lat met Bart Luijendijk van VV Internos

Vandaag gaan we in gesprek met de keeper van VV Internos. Bart Luijendijk (21) is op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Internos. Vanaf de E’tjes heeft hij altijd in selectie elftallen gespeeld. Op 17-jarige leeftijd maakte hij als invaller zijn debuut bij het eerste en een jaar later kwam hij vast bij het elftal.

De 21-jarige keeper is dankzij zijn broers begonnen bij Internos. “Ik heb drie broers waarvan er nu nog twee bij Internos spelen, één daarvan zit bij mij in het team. Hij speelt centraal achterin waardoor wij elke week samen het doel moeten zien schoon te houden. “Bart voetbalt al zeventien jaar met veel plezier bij Internos. In zo’n lange periode heeft hij veel nieuwe mensen leren kennen die een passie hebben voor voetbal en zich willen inzetten voor de spelers en de club. “Bijna iedereen kent elkaar, waardoor er na de wedstrijd in de kantine een goede sfeer ontstaat. Dit is voor mij heel belangrijk, omdat er een soort thuisgevoel gecreëerd wordt.”

Van voetballer naar doelman
Bart Luijendijk is gaan keepen, omdat hij een andere rol in het veld wilde hebben. Het leek hem leuk om de bal tegen te houden in plaats van te scoren, zodat hij op een andere manier belangrijk werd voor zijn team. Mede door zijn lengte kan hij een groot deel van het goal bezetten, waardoor hij het de tegenstander moeilijk maakt om te scoren vanaf de penaltystip.

De Etten-Leurse keeper krijgt regelmatig complimenten over zijn meevoetballend vermogen. Het geheim schuilt hem in dat hij zijn jongere jaren is begonnen als voetballer. Daarbij voetbalt hij ook graag in z’n vrije tijd. “Zo zie je op de televisie vaak dat keepers lange ballen geven terwijl ze ook de voetballende optie hadden kunnen kiezen. Met mijn team willen we zoveel mogelijk voetballen en opbouwen, hier wil ik zo goed mogelijk in mee gaan. Soms tot het extreme toe, dat mensen weer schrikken als ik een spits uitkap om zo alsnog een van mijn ploeggenoten in te kunnen spelen.”

Keepers zijn gek
Vaak zijn keepers een beetje gek. Daar is Bart het wel mee eens “Keepers zijn inderdaad gek. Als je ziet wat ze zichzelf aan doen dan vraag je je bijna af waarom mensen keeper worden. Ze gooien zich maar voor elke bal, hoe hard die ook geschoten wordt.” Tijdens wedstrijden valt het gelukkig vaak mee geeft Bart aan. Maar op trainingen is dit vaak anders. De spits uit zijn elftal schiet vaak ballen met een enorme snelheid. Op dit soort momenten denkt Bart dan: “Wat doe ik mezelf aan joh.”

“Het keepen heeft wel iets moois hoor. Veel mensen denken dat een spits met zijn doelpunten een wedstrijd beslist, maar een keeper kan ook zeker punten pakken voor het team”, aldus Bart Luijendijk.

Kampioenschap
De doelman is allereerst blij met het vooruitzicht dat de competitie gewoon wordt uitgespeeld. De afgelopen drie seizoenen was dit niet het geval, waardoor het Ettense elftal wederom moest jagen op het kampioenschap. Het eerste seizoen dat werd afgelast door Corona had het eerste team van Internos een straatlengte voorsprong op de nummer twee, met nog maar een aantal wedstrijden te gaan. “Dat jaar waren we honderd procent zeker kampioen geworden, totdat Corona roet in het eten gooide.” De KNVB besloot dat zijn elftal niet mocht promoveren. Dat was voor het team van Luijendijk een enorme tegenslag. “Omdat je elke week als team zijnde je best doet op de training om tijdens de wedstrijd de drie punten te behouden. Als dit dan week in week uit goed gaat, is het extra zuur dat zoiets als corona ervoor zorgt dat we ons doel niet konden behalen.”

Dit neemt echter niet weg dat het dit seizoen gewoon heel goed gaat, zowel op persoonlijk vlak als in teamverband. Na zeven wedstrijden staat Internos op één met 21 punten, 43 goals voor en vijf tegen dus hierover valt niet te klagen. “Ik hoop dit aan het eind van het seizoen nog te kunnen zeggen wanneer ik hopelijk met de schaal in mijn handen sta. Dat is immers wel het grote doel voor mij dit seizoen.”

Volle tribunes
Het hoogtepunt van de doelman is zijn debuut bij Internos één. “Ik zat als jongetje vaak op de tribune te kijken naar het eerste, mede omdat mijn broer ook al zo’n twaalf jaar in het eerste speelt. In die tijd speelde het eerste nog vrij hoog op zondag, hierdoor zaten de tribunes meestal ook een stuk voller, vooral de derby’s tegen Unitas of DSE. Tijdens een zaterdagavond wedstrijd tegen Unitas stond in die tijd heel het hoofdveld vol met publiek, toen dacht ik bij mezelf: Dit wil ik ook wel meemaken.”

Klik op Internos voor het laatste artikel van de club.

Foto gemaakt door: Fred van Toledo

Corné Donkers van SCO maakt zich hard voor de vereniging

VoetbalJournaal

-

22 februari 2022

0

Corné Donkers van SCO maakt zich hard voor de vereniging

Al enige tijd is Corné Donkers (55) te vinden op de Oosterhoutse club SCO. Nadat hij hier ruim zestien jaar geleden is geland heeft hij meerdere activiteiten binnen de club ondernomen. Nu ontfermt hij zich over de accommodatie van de club en is hij een trotse vrijwilliger die energie krijgt van zijn steentje bijdragen.

De vijftigplusser is maar al te graag te vinden bij SCO, zowel als vader, als vrijwilliger. “Ik ben als vader van een jeugdspeler, mijn zoon Kevin, binnengekomen en kort daarna samen met andere ouders het trainen en begeleiden van het elftal op ons gaan nemen. Daarnaast heb ik nog één seizoen de begeleiding en trainerschap van het elftal van mijn dochter gedaan, maar toen stond het meisjes/damesvoetbal echt nog in de kinderschoenen”, vertelt hij. “Daarna ben ik weer gewoon als ouder aanwezig geweest en door mijn zoon die ook altijd op zondag naar het eerste wilde gaan kijken was ik steeds vaker op de vereniging te vinden. Vier jaar geleden werd ik benaderd om plaats te nemen binnen het bestuur van de vereniging. Daar heb ik destijds wel even over na moeten denken, omdat ik mezelf dat niet zo gauw zag doen. Na er met diverse mensen over gesproken te hebben en ik meerdere malen te horen kreeg ‘dat is echt iets voor jou’ heb ik besloten om de functie bestuurslid accommodatie te aanvaarden. Na vier jaar doe ik dit nog steeds met heel veel plezier.

Activiteit

Dat de voetbalvader veel klusjes op zich neemt, is wel duidelijk. “Ik ben hier ook vaak te vinden om diverse klusjes op te pakken, samen met onze voorzitter Robert heb ik zo ook al vele uren doorgebracht. Om een voorbeeld te geven; deze week hebben wij nog even ongeveer zeven kuub zand lopen kruien vanaf het parkeerterrein naar de andere kant van het complex. Al met al gaat er dus redelijk veel vrije tijd inzitten, maar zo lang ik het nog leuk vind zal ik dit zeker met veel plezier blijven doen”, vertelt Corné. Dat de 55-jarige vader voldoende klust op de vereniging is wel duidelijk. Natuurlijk is het voor hem niet alleen maar uitvoeren, maar denkt hij actief mee aan de verbetering van de club. Zo schrijft hij: “De ambitie die ik heb voor SCO is om er samen met mijn medebestuursleden en alle vrijwilligers voor te zorgen dat iedereen hier met veel plezier op een steeds betere accommodatie zijn sport/hobby kan blijven uitoefenen, door de faciliteiten daar waar nodig te moderniseren of aan te passen.”

Tekort

Zoals bij veel sportverenigingen is het moeilijk om aan vrijwilligers te komen. Dit ervaart Corné zelf dan ook: “Het is wel heel jammer dat het steeds moeilijker is om vrijwilligers te vinden die nog iets van uit het hart voor de club willen betekenen. Mensen hebben tegenwoordig steeds minder tijd en als ze al tijd hebben, dan vinden ze dat er altijd iets tegenover moet staan. Dat heb ik zelf nooit zo gezien, want ik deed en doe het nog steeds allemaal in het belang van de vereniging.” Ondanks het tekort aan vrijwilligers laat hij het zich niet in de weg zitten. Zo geniet hij er namelijk ontzettend van, wanneer mensen veranderingen en verbeteringen opvallen. “Mijn persoonlijke doel is om alles wat ik doe zo goed mogelijk te doen. Mijn mankement hierin is wel dat ik dus niet heel snel om hulp zal vragen en het daardoor stiekem toch veel tijd kost”, vertelt Donkers.

Kloppend hart

Desalniettemin heeft Corné een kloppend verenigingshart, zo speelt hij nog steeds bij de 45+ van SCO. Daarbij kan uiteraard een favoriete club niet missen. “De liefde voor Feyenoord, hiervoor moet echt alles wijken. Daar heb ik samen met mijn zoon een seizoenkaart en proberen we zelfs de uitwedstrijden samen te kijken”, vertelt Corné. Een echt verenigingshart kan dan ook niet laten om een vooruitblik te maken op het seizoen. “Ik hoop dat wij eindelijk weer eens en mooi seizoen kunnen gaan draaien en op alle vlakken onszelf, de vereniging en de accommodatie nog meer kunnen verbeteren zodat deze mooie club over tientallen jaren nog steeds binnen en buiten Oosterhout bekend zal staan als een mooie en gezellige club waar iedereen welkom is”, aldus Donkers.

Voor een recent artikel klik op de link van SCO

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief