Pagina 653 – VoetbalJournaal

Voorzitter Arjan Maat sluit prachtig hoofdstuk in zijn leven

vv de Alblas

-

19 maart 2022

Voorzitter Arjan Maat sluit prachtig hoofdstuk in zijn leven

Na tien jaar stelt Arjan Maat bij Alblasserdam zijn job als voorzitter ter beschikking. In september was hij er voor zichzelf al uit. Rond Kerstmis heeft hij, nadat hij de burgemeester had ingelicht, ook de club over zijn besluit geïnformeerd.
ALBLASSERDAM – Arjan Maat weet dat het gemakkelijker is om een hoofdtrainer te vinden dan een nieuwe voorzitter. Toch hoopt hij dat er op korte termijn een opvolger wordt gevonden. ,,Ik doe dan een stapje terug, maar wil wel graag een rol binnen de club blijven spelen.” Maat is in een voor Alblasserdam woelige periode, in 2012, als voorzitter ingestapt. De club lag op apegapen. Er was nog een klein deel van het bestuur over. ,,Een groepje adviseurs maakte hen duidelijk dat er nog maar één weg was en dat was direct de stekker uit de voetbalvereniging trekken”, herinnert Maat zich. Er lag een forse claim van de fiscus, het echec met de penningmeester openbaarde zich en er liepen leden en sponsors weg. ,,Ik maakte deel uit van een werkgroep die maar één doel had: voetbalclub Alblasserdam na 84 jaar behoeden voor de ondergang. Vanuit die werkgroep werd een appel op mij gedaan om voorzitter te worden. Iedereen, inclusief mijn ouders raadden het mij af. Wij waren en zijn als bedrijf ook hoofdsponsor van deze mooie club. Hoe meer mensen mij vertelden er niet in te stappen, hoe enthousiaster ik werd. Ik begon overigens wel als interim-voorzitter.”

Hulpoperatie
Onder zijn leiding – Maat was toen 40 jaar – is een hulpoperatie gestart. De club kreeg steun van leveranciers, banken en sponsors. ,,Ik ben onder meer ook de toenmalige trainer Fop Gouman nu nog altijd dankbaar. Hij heeft ons niet laten zitten en is er ook ingestapt. Volgens mij wonnen wij de eerste negen wedstrijden en werden periodekampioen.” Maat benadrukt dat hij ook geniet van de zesjarige samenwerking met het huidige trainersduo Dennis Schoonewil en Alexander de Jong. ,,Nu geven wij Umut Takac de kans zich als trainer bij ons te ontwikkelen.”

Na die goede doorstart is de club tien jaar later kerngezond en is er heel veel gebeurd. Maat leidt de club met de hand zwaar op de knip. Als er een euro binnenkomt wordt er maar tien cent uitgegeven. Terugkijkend: ,,Ik beschouw het als een prachtig hoofdstuk in mijn leven. Ik heb heel veel geleerd. Soms voelde ik mij als in een slangenkuil, desondanks heb ik ook heel veel gelachen. Maar het wordt tijd dat iemand anders de kar gaat trekken.”
Stokpaardje
Voor Arjan Maat – hij voetbalde ooit twee jaar in het eerste van Alblasserdam – is het belangrijk dat de jeugd zich thuis voelt bij de club. ,,Wij zorgen ervoor dat jeugdspelers zich in een veilige omgeving bij ons kunnen bewegen.” Een vereniging als Alblasserdam leiden is niet gemakkelijk. ,,De emotie ligt altijd op de loer. De kunst is om de ratio te bewaken en mensen betrokken te maken en te houden bij een club. Het draait feitelijk alleen maar om vrijwilligers, die vroeger vanzelf naar de club kwamen. Er was verder niet veel te doen. Nu kan men uit vijf activiteiten kiezen. Mijn stokpaardje is dat de drie clubs in onze kleine regio gaan samenwerken. Dat de samenwerking met De Zwerver op het allerlaatste moment, na vijf maanden intensief overleg, werd geblokkeerd, is de grootste teleurstelling in mijn tienjarig voorzitterschap. Tot op de dag van vandaag weet ik niet wat De Zwerver heeft bewogen om die samenvoeging van de bovenbouw van de jeugd niet te laten doorgaan.”

Arjan Maat – hij blijft met zijn bedrijf hoe dan ook hoofdsponsor – gaat meteen positief door, want dat zit in hem. ,,Als ik een hoogtepunt mag noemen is het de opwaardering van ons sportcomplex. Dit dankzij die supervrijwilligers en hulp van de gemeente, waardoor wij na een uitruil van een veld, nu een topkunstgrasveld hebben gekregen.” Een tegenvaller noemt Maat tot besluit het vertrek van drie clubspelers naar Nieuw-Lekkerland. ,,Breng Alblasserdam naar de tweede klasse als je vindt dat je zo goed bent.”

Klik op Alblasserdam voor het laatste artikel over de club

Hardinxveld wil hogerop én introduceert padel

vv Hardinxveld

-

18 maart 2022

0

Hardinxveld wil hogerop én introduceert padel

Zelf heeft hij het niet bijgehouden, maar dit jaar is Michel Helmink tien jaar voorzitter van voetbalvereniging Hardinxveld. Hij stond met het nieuwe bestuur destijds op een kantelpunt. Het was het einde van prestatief voetbal op zondag. De focus ging vanaf dat moment volledig naar de zaterdagtak.
HARDINXVELD – De hoofdmacht van Hardinxveld degradeerde in het afgelopen decennium uit de tweede klasse. Dat doet eigenlijk wel pijn. ,,Wij willen met de club graag weer die stap omhoog maken”, vertelt Helmink. ,,En dan graag structureel. Ik denk dat dat bij de omvang van de vereniging past. Daarbij kijken wij vooral naar onze eigen opleiding, want daar moeten wij het toch van hebben.”

Zoals bekend zal Hardinxveld niet overgaan tot het geven van vergoedingen aan spelers. ,,Wij hebben in de persoon van Stefan Klop een technisch coördinator aangesteld. Hij wordt volgend seizoen ondersteund door de nieuwe hoofdtrainer, Theo de Boon.” De opzet is om bij de jeugd alle standaardteams op hoofdklasseniveau te laten uitkomen. ,,Wij vinden het van groot belang dat de doorstroming van de jeugd goed wordt geregeld. Niet elke speler zal het eerste elftal halen. Ons tweede en derde elftal zijn ook selectieteams en spelers krijgen hier dezelfde aandacht, net als die van de hoofdmacht. Daar gaan talenten voetballen die het eerste elftal nog even niet halen. Zij gaan eigenlijk in opleiding bij voormalig spelers van het eerste elftal, die op basis van hun leeftijd op een lager niveau zijn gaan voetballen.”

Uiteraard is men bij Hardinxveld content dat Theo de Boon na al die jaren terugkeert op het oude nest. Helmink: ,,Ik heb op jonge leeftijd nog met Theo in een elftal gespeeld. Ik was keeper. Theo kon meer dan behoorlijk voetballen en werd door DS’79 naar het betaalde voetbal gehaald. Later is hij bij ons zijn trainersloopbaan begonnen, bij het zondagelftal.”
Noviteit
Corona heeft ook bij Hardinxveld impact gehad op het verenigingsleven. ,,Wij hebben elkaar gewoonweg te weinig kunnen zien. Dat heeft onze leden het meest geraakt”, verzekert Helmink. ,,Financieel klagen wij niet. Vanuit de overheid is veel steun geweest. Daar zijn wij goed uitgekomen. Bovendien zijn alle sponsors gebleven en dat geldt ook voor de leden. Corona heeft niet tot opzeggingen geleid.” Natuurlijk is er wel een verlies aan kantineomzet. ,,Met name die eerste lockdown, vanaf maart 2020, heeft voetbalclubs stevig geraakt. Juist in de maanden april, mei en juni is sprake van een top omzet. Die waren wij kwijt.”

Hardinxveld heeft nog wel een noviteit. Als een van de eerste voetbalverenigingen wordt op het sportpark, tussen veld twee en drie, drie padelbanen aangelegd. Helmink: ,,Wij hebben onderzoek gedaan. Er is heel veel vraag van onze leden om ook die sport bij ons te kunnen beoefenen. Vooral in de zomermaanden zal er veel gebruik van de banen gemaakt gaan worden. Naar verwachting komen de banen begin mei in gebruik. Overigens mogen ook niet-leden tegen betaling gebruik maken van deze padelbanen.”

Klik op Hardinxveld voor het laatste artikel over de club

‘Het moet weer gezellig worden bij OFB’

vv OFB

-

18 maart 2022

0

Pas een paar maanden loopt Gert den Tuinder rond bij OFB, maar sinds eind november 2021 doet hij dat wel als voorzitter. En ondanks dat er makkelijkere tijden zijn om te beginnen dan tijdens corona, heeft de 51-jarige inwoner van Ooltgensplaat er onwijs veel zin in. “We moeten weer het middelpunt worden, dat het leuk en gezellig is om hier langs de lijn te staan.”

Toen fluiten fysiek gezien niet meer ging en Den Tuinder op zoek was naar een vrijetijdsbesteding, kwam OFB precies op het juiste moment. “Ik ben hier in 2017 komen wonen, dat is best een beetje wennen als ‘buitenstaander’. In het verleden was een oud-werkgever hier voorzitter en later ook nog een oud-projectleider. Dus dat ik nu het stokje mag overnemen, maakt de cirkel wel rond.” Na goede gesprekken besloot de oud-scheidsrechter het dan ook maar gewoon te doen. “Er was een wederzijdse klik, de clubcultuur past volgens mij heel goed bij mij.”

Jeugd
En ondanks dat Den Tuinder dus nog niet al te lange tijd bij de club komt, weet hij al goed wat die cultuur precies is. “Het is echt een no-nonsense club. Niet met de borst vooruit, maar de voetjes op de grond.” Toch heeft hij torenhoge ambities, lacht hij. “Ik heb toegezegd dat we binnen vier jaar hoofdklasse spelen!” En dan serieus. “Handhaven in de vierde klasse is voor nu de doelstelling. Vroeger was het de vraag met hoeveel tegenstanders gingen winnen van OFB, dat moeten we omdraaien. We moeten moeilijk te verslaan gaan worden.” Hoe wil hij dat voor elkaar gaan krijgen? “Achter de JO19 zit op dit moment weinig jeugd, dus het ledenaantal moet gaan groeien. Door middel van beleid moeten we continuïteit richting het eerste zien te realiseren.” En dus wordt de jeugd belangrijker dan ooit. “Opgeleide trainers, trainen op dezelfde manier, maar vooral een jeugdbestuur opzetten. Die is er nu nog niet.”

Een uitdaging
Om het ledenaantal te vergroten, werden in de voorbije weken al gesprekken gevoerd met basisscholen, vertelt Den Tuinder. “Wat kunnen we voor elkaar betekenen? Kom lekker bij ons voetballen. Dat vertellen we ook bij de kinderopvang.” OFB moet meer worden dan het eerste elftal. “Het moet weer gaan leven. Over vier jaar hoop ik dat het ledenaantal is verdubbeld, maar vooral dat we financieel gezond zijn.” Ook op sportief vlak heeft hij zo zijn ideeën. “Eerst handhaven en dan in de toekomst mee gaan doen voor promotie, waarom niet? We moeten in ieder geval niet meer de schietschijf zijn van de afdeling.” Toch moet hij nog wel een beetje wennen aan zijn nieuwe functie. “Men verwacht heel veel van je, terwijl ik meer gewend ben om het samen te doen. Er wordt vooral naar mij gekeken, terwijl er best wat meer eigen initiatief mag zijn.” Ook het kennismaken is in coronatijd een stuk lastiger, maar Den Tuinder staat te trappelen om echt aan de slag te gaan. “Er is twee jaar lang geen voorzitter geweest, dus de club is eigenlijk alleen maar overeind gehouden. Daardoor moeten we een nieuw beleidsplan gaan schrijven, maar ook qua communicatie en structuur moet er nog een hoop gebeuren. Wie heeft welke verantwoordelijkheid? Dat wordt een uitdaging!”

Klik voor het meest recente artikel over OFB.

Patrick Stolk geniet als jeugdtrainer bij Melissant

vv Melissant

-

18 maart 2022

0

Patrick Stolk geniet als jeugdtrainer bij Melissant

Op zoek naar een jeugdtrainer, komen voetbalclubs toch vaak uit bij welwillende ouders. Zo ook bij Melissant. Dus toen ze dat drie seizoenen geleden aan Patrick Stolk vroegen, zag de oud-speler dat best zitten. Inmiddels geeft hij, samen met een aantal anderen, training aan de JO12. En dat is een behoorlijk gemêleerd gezelschap.

Verschillende leeftijden, dispensatiespelers, drie meisjes en een staf van een man of vijf. Bij de JO12 van Melissant doen ze er alles aan om de kleine voetballertjes het naar hun zin te maken. “Het is maar een kleine vereniging, soms moet je blij zijn dat je er genoeg hebt. Heel veel keuze heb je daar niet altijd in. We hebben spelertjes van tien, maar ook van twaalf. Als ze maar plezier hebben, dat is het belangrijkste.”

Genieten
Dat was voor Stolk een aantal jaar geleden dan ook de voornaamste reden om het te doen, want ook zijn zoon Stefan speelt in het team. “Een aantal jongens komen ook bij ons over de vloer, dus dat is wel heel leuk. Thuis gaat het dan ook veel over voetbal.” Soms levert die samenwerking wat lastige situaties op, vertelt de 44-jarige inwoner van Melissant. “Je verwacht toch altijd nog net een beetje meer van je eigen kind, maar daar komt nooit ruzie van hoor. Dat gaat eigenlijk hartstikke goed!” Stolk, zelf nu nog voetballer bij de veteranen, loopt al sinds zijn zesde rond bij de club. En dus was het de afgelopen maanden even afkicken zo zonder bal. “Heel vervelend. Zonder wedstrijden is het ook lastig trainen, iedereen is heel blij dat ze weer mogen. Dat merk je heel goed.” Stolk geniet dan ook zichtbaar van zijn favoriete bezigheid. “De omgang met die kinderen, de ontwikkeling die je ziet, ze gaan het spelletje steeds beter snappen. Je probeert het beste uit iedere speler te halen. Maar ook voor mij blijven de wedstrijden het allerleukste.”

Te trappelen
Zoals gezegd bestaat het trainersbestand uit een man of vijf, met onder meer twee spelers van het eerste elftal, en dus staat Stolk niet iedere week op het trainingsveld. “We trainen twee keer in de week en onderling wisselen we elkaar af. Ook op zaterdag zijn we met twee trainers, meestal ben ik er één keer in de week.” Maar ook dat geeft genoeg voldoening, vertelt Stolk. “Niet alle spelers zijn natuurlijk even goed, maar als je dan promoveert naar de derde klasse, zie je het plezier. Daar worden ze uiteindelijk allemaal beter van. Ze moeten vooral het spelletje heel erg leuk vinden.” Een training bestaat vaak uit een positiespelletje, afronden of partij, maar ook aan de conditie wordt zo nu en dan gewerkt. Altijd zonder te zeuren. “Ze zijn bijna allemaal goed bevriend met elkaar, dus lopen ook niet tegen elkaar te klieren. Ook niet als we een keer verliezen.” Dat past wel bij Melissant, denkt de trainer. “Het is hier klein en gezellig. Bijna iedereen komt op het fietsje naar de club.” Of Stolk dit nog jaren blijft doen weet hij niet, maar zin in de competitie heeft hij wel. “We staan te trappelen. Weer echt ergens om spelen, dat geeft die kinderen ook een doel.” En dus wordt de fiets na maanden weer uit de schuur gehaald, op naar een mooie zaterdagochtend. “Het blijft gewoon ontzettend leuk om te doen. Die blije gezichten, daar doe je het uiteindelijk toch voor!”

Klik op Melissant voor het laatste artikel van de club.

Één-tweetje met Maurice en Dylan van den Muijsenberg van SV SAB

sv SAB

-

18 maart 2022

0

Één-tweetje met Maurice en Dylan van den Muijsenberg van SV SAB

Maurice en Dylan zijn niet weg te denken bij SV SAB Breda. Maurice is al lid sinds 1974 en heeft verschillende petten op gehad binnen de club. Zo is hij onder andere speler, grensrechter en leider geweest. Tegenwoordig is hij naast trainer van de kabouters ook nog wedstrijdsecretaris. Dylan is al heel zijn leven lid van de club en is momenteel speler van het vlaggenschip bij de Bredanaren.

Beide hebben ze alle jeugdelftallen doorlopen bij SV SAB en zijn ze vanuit hier doorgegroeid naar het eerste elftal. De huidige trainer van de kabouters begon in een lager selectie elftal, maar groeide destijds door naar de selectie. Toen hij 29 was moest hij een einde breien aan zijn carrière, dat kwam door een zware blessure aan zijn meniscus en kruisbanden. “Hier ben ik twee keer aan geopereerd en vervolgens gestopt als actief voetballer. Vervolgens ben ik drie jaar leider geweest bij SAB 1 en promoveerde we in deze tijd van de zesde naar de vierde klasse. Daarna heb ik de bestuursfunctie als wedstrijdsecretaris geaccepteerd”, vertelt Maurice. Deze rol in het bestuur vervult hij nog steeds.

Kabouters
Verder heeft de trotse vader van Dylan, samen met Dre Ruskus, de leiding over de kabouters van de club. “Mijn vader, Jack van den Muijsenberg, was de oprichter van de kabouters. Toen hij overleed heeft dat een poosje stilgelegen en was het Dre die het oppakte”, vertelt Maurice. Nadat zijn zoon naar de senioren ging besloot hij om weer te helpen bij de kabouters.

Een heel leven lid
Dylan is momenteel werkzaam als werkvoorbereider bij Cladding Partners BV in Oosterhout. Daarnaast woont hij sinds vorig jaar samen met zijn vriendin Esmee, ook in Oosterhout. Van kleins af aan is hij lid geworden bij SV SAB: “Ik was er net uit bij mijn moeder en toen ben ik aangemeld door mijn opa. Vanaf mijn vierde ben ik vervolgens gaan voetballen bij de kabouters die toen nog getraind werden door hem.” Daarna heeft de verdediger alle jeugdelftallen doorlopen en heeft hij in de D-jeugd nog deel uitgemaakt van de west-Brabantse selectie. “Vanuit de A-jeugd ben ik direct doorgestroomd naar het eerste elftal en promoveerde we direct naar de derde klasse”, aldus Dylan.

Eigenschappen
Beide vinden ze dat ze verschillende eigenschappen hebben. “Dylan is best een makkelijke. Zijn credo’s zijn wat vandaag niet is komt morgen en wat er ook gebeurt, alles komt goed. Op zich goede eigenschappen, maar het kan wel eens vervelend zijn voor een ander”, vertelt Maurice. Zijn zoon vertelt dat zijn vader het tegenovergestelde is: “Bij hem moet alles tot in de details geregeld worden. Vervolgens moet ook alles nog tien keer worden herhaald.”

Hoogte- en dieptepunten
Ook hebben ze allebei verschillende hoogte- en dieptepunten meegemaakt tijdens hun voetballoopbaan. “Het dieptepunt voor mij is toch wel mijn blessure, waardoor ik moest stoppen”, aldus Maurice. Het dieptepunt van zijn zoon sluit daar redelijk op aan: Mijn dieptepunt is mijn enkelbreuk die ik in de B opliep. Gelukkig heb ik daar geen last meer van. De hoogtepunten zijn voor beide het kampioenschap dat zij mee maakte toen ze beide actief waren bij de JO19.

Gezelligheid
De verdediger van het SAB vindt de club enorm gezellig: “Ik speel momenteel nog steeds met jongens waarmee ik in de F’jes ook al speelde en buiten het veld ook goed contact mee heb. Dinsdag is het vooral trainen, maar op de donderdag is het altijd clubavond. Dan wordt er gekaart of een potje gedart met uiteraard een glaasje bier erbij. Dat tekent toch wel onze vereniging.” Zijn vader noemt de club een warme, gezellige en bourgondische club, waar iedereen elkaar kent, op en buiten het veld. “Wat ik wel hoop is dat in de toekomst er meer jonge gasten hun steentje gaan bijdragen aan nevenactiviteiten die bij een voetbalvereniging horen. We hebben er daar al wel wat van, maar het kunnen er nooit genoeg zijn. Daar draait de vereniging natuurlijk op”, sluit hij af.

Klik de link voor een recent artikel over SV SAB

Giovanni Keulemans zit goed op zijn plek bij DHV

vv DHV

-

18 maart 2022

0

Giovanni Keulemans zit goed op zijn plek bij DHV

De 22-jarige Giovanni Keulemans heeft enige tijd geleden de overstap gemaakt van Madese Boys naar DHV. Er was weinig voor nodig om ervoor te zorgen dat hij op zijn plek zat bij de club in de Zevenbergschen Hoek. Momenteel ligt hij eruit door een blessure, maar hij is nog altijd aanwezig als trainer en coach.

Giovanni woont tegenwoordig in Made, maar voorheen was hij in Terheijden te vinden. Daar begon dan ook zijn loopbaan binnen het voetbal. “Ik ben in de mini’s begonnen bij voetbalclub SVT Terheijden, daar heb ik gevoetbald tot in de A jeugd. Tijdens deze jaren heb ik een aantal seizoenen in de selectie gespeeld, daarna ben ik van club geruild en ben ik in de A bij Madese Boys gaan voetballen. Hier speelde ik tot in de senioren tijdens deze periode heb ik niet meer gevoetbald in de selectie. Ik ben een jaar gestopt met voetbal, daarna ben ik gaan spelen bij DHV”, vertelt Keulemans.

Goede keus

Met betrekking tot de transfer gaf hij al vrij snel aan een goede keuze gemaakt te hebben. “Ik ben overgestapt naar DHV op advies van mijn opa, hij is daar verzorger. In eerste instantie heb ik een aantal trainingen en wedstrijden gespeeld. Dat was nodig, omdat ik een jaar niet gevoetbald had, dus dat was inkomen. Na deze oefentrainingen heb ik besloten me bij hen aan te sluiten en in de senioren te gaan voetballen”, aldus Giovanni. Bij het maken van zo’n keuze is het belangrijk dat je er ook achter staat. De overstap was voor Keulemans een goede beslissing.

Hij is niet alleen meer betrokken bij de club als speler, maar tegenwoordig ook als trainer en coach. “Buiten zelf voetballen ben ik ook trainer/coach van de combi jeugd van DHV en Lage Zwaluwe het team dat ik begeleid is de MO13-1”, vertelt het 22-jarige manusje van alles.

Pech

Helaas kan je niet altijd geluk hebben. Giovanni kreeg een fysieke klacht die hem uit de roulatie haalde. “Mijn huidige seizoen is niet vlekkeloos verlopen. Ik heb de voorbereiding mee kunnen doen en ben daarna uitgevallen met een blessure, daar ben ik momenteel nog steeds van aan het revalideren. Ik heb wel al licht meegetraind en geprobeerd weer te voetballen, maar de klachten waren nog te groot, dus ben ik nog steeds aan het opbouwen”, zegt hij. Toch krijgt hij het voor elkaar om ervoor te zorgen dat het hem niet te veel weerhoudt van zijn bezigheden op de club. “Mijn doel is om de speelsters zo goed mogelijk zichzelf te laten ontwikkelen en dat het voor hen leuk blijft. Mede door deze ontwikkelingen proberen we dit jaar voor het kampioenschap te spelen”, aldus Keulemans.

Belang

Het is voor hem lastig om als speler iets te betekenen dit seizoen, dat heeft hij dan ook wel een beetje uit zijn hoofd gezet. “Voor mij als speler is dit seizoen klaar, ik focus me op volgend seizoen. Als trainer/coach kijk ik uit naar de ontknoping van het seizoen en ben ik benieuwd waar we gaan eindigen op de ranglijst gezien we strijden voor het kampioenschap”, zegt hij met een lach. Giovanni vindt vooral de fun die voetbal met zich meebrengt zo belangrijk. “Ik vind het plezier in het spelletje leuk, je kan je even negentig minuten laten gaan en alles eromheen vergeten. Het is ontspanning, tenminste, niet altijd, er zijn ook wel spanningsmomenten in een belangrijke wedstrijd”, vertelt de 22-jarige trainer. Dat maakt ook dat hij dat belangrijk vindt dat de spelers van het team zich even kunnen laten gaan.

Vooruitzicht

“Ik ambieer om mijn training diploma te gaan behalen en dan in de voetbalwereld aan de slag te gaan”, vertelt hij. Op kortere termijn wil hij revalideren van zijn blessure en de dames kunnen assisteren in het binnen slepen van het kampioenschap. Daarnaast zal hij zich verder blijven ontwikkelen door zijn studie onderwijsassistent.

Klik de link voor een recent artikel over DHV

Giovanni Keulemans zit goed op zijn plek bij DHV

vv DHV

-

18 maart 2022

0

De 22-jarige Giovanni Keulemans heeft enige tijd geleden de overstap gemaakt van Madese Boys naar DHV. Er was weinig voor nodig om ervoor te zorgen dat hij op zijn plek zat bij de club in de Zevenbergschen Hoek. Momenteel ligt hij eruit door een blessure, maar hij is nog altijd aanwezig als trainer en coach.

Giovanni woont tegenwoordig in Made, maar voorheen was hij in Terheijden te vinden. Daar begon dan ook zijn loopbaan binnen het voetbal. “Ik ben in de mini’s begonnen bij voetbalclub SVT Terheijden, daar heb ik gevoetbald tot in de A jeugd. Tijdens deze jaren heb ik een aantal seizoenen in de selectie gespeeld, daarna ben ik van club geruild en ben ik in de A bij Madese Boys gaan voetballen. Hier speelde ik tot in de senioren tijdens deze periode heb ik niet meer gevoetbald in de selectie. Ik ben een jaar gestopt met voetbal, daarna ben ik gaan spelen bij DHV”, vertelt Keulemans.

Goede keus

Met betrekking tot de transfer gaf hij al vrij snel aan een goede keuze gemaakt te hebben. “Ik ben overgestapt naar DHV op advies van mijn opa, hij is daar verzorger. In eerste instantie heb ik een aantal trainingen en wedstrijden gespeeld. Dat was nodig, omdat ik een jaar niet gevoetbald had, dus dat was inkomen. Na deze oefentrainingen heb ik besloten me bij hen aan te sluiten en in de senioren te gaan voetballen”, aldus Giovanni. Bij het maken van zo’n keuze is het belangrijk dat je er ook achter staat. De overstap was voor Keulemans een goede beslissing.

Hij is niet alleen meer betrokken bij de club als speler, maar tegenwoordig ook als trainer en coach. “Buiten zelf voetballen ben ik ook trainer/coach van de combi jeugd van DHV en Lage Zwaluwe het team dat ik begeleid is de MO13-1”, vertelt het 22-jarige manusje van alles.

Pech

Helaas kan je niet altijd geluk hebben. Giovanni kreeg een fysieke klacht die hem uit de roulatie haalde. “Mijn huidige seizoen is niet vlekkeloos verlopen. Ik heb de voorbereiding mee kunnen doen en ben daarna uitgevallen met een blessure, daar ben ik momenteel nog steeds van aan het revalideren. Ik heb wel al licht meegetraind en geprobeerd weer te voetballen, maar de klachten waren nog te groot, dus ben ik nog steeds aan het opbouwen”, zegt hij. Toch krijgt hij het voor elkaar om ervoor te zorgen dat het hem niet te veel weerhoudt van zijn bezigheden op de club. “Mijn doel is om de speelsters zo goed mogelijk zichzelf te laten ontwikkelen en dat het voor hen leuk blijft. Mede door deze ontwikkelingen proberen we dit jaar voor het kampioenschap te spelen”, aldus Keulemans.

Belang

Het is voor hem lastig om als speler iets te betekenen dit seizoen, dat heeft hij dan ook wel een beetje uit zijn hoofd gezet. “Voor mij als speler is dit seizoen klaar, ik focus me op volgend seizoen. Als trainer/coach kijk ik uit naar de ontknoping van het seizoen en ben ik benieuwd waar we gaan eindigen op de ranglijst gezien we strijden voor het kampioenschap”, zegt hij met een lach. Giovanni vindt vooral de fun die voetbal met zich meebrengt zo belangrijk. “Ik vind het plezier in het spelletje leuk, je kan je even negentig minuten laten gaan en alles eromheen vergeten. Het is ontspanning, tenminste, niet altijd, er zijn ook wel spanningsmomenten in een belangrijke wedstrijd”, vertelt de 22-jarige trainer. Dat maakt ook dat hij dat belangrijk vindt dat de spelers van het team zich even kunnen laten gaan.

Vooruitzicht

“Ik ambieer om mijn training diploma te gaan behalen en dan in de voetbalwereld aan de slag te gaan”, vertelt hij. Op kortere termijn wil hij revalideren van zijn blessure en de dames kunnen assisteren in het binnen slepen van het kampioenschap. Daarnaast zal hij zich verder blijven ontwikkelen door zijn studie onderwijsassistent.

Klik de link voor een recent artikel over DHV

Onder de lat met Rik de Vries van CVV Zwervers

cvv Zwervers

-

17 maart 2022

0

Onder de lat met Rik de Vries van CVV Zwervers

De 22-jarige Rik de Vries is begonnen met voetballen toen hij zes jaar was. Hij begon destijds bij de club waar hij momenteel nog steeds lid is, CVV Zwervers uit Capelle aan den IJssel. Sinds zijn zeventiende is Rik betrokken bij de selectie en in hetzelfde jaar maakte hij ook zijn debuut in het eerste elftal van de Capellenaren.

In het verleden heeft de sluitpost verschillende kansen gehad om de overstap te maken naar een BVO. “De timing was echter heel ongelukkig omdat ik in een afrondende fase zat van mijn opleiding op de middelbare school. Daarnaast was het nog niet zo goed gefaciliteerd als hoe de BVO’s dat nu aanpakken”, vertelt hij.

Spits
Rik is niet begonnen als keeper maar als spits. “Dit ging mij meer dan goed af. In het eerste jaar werden we gelijk kampioen en was ik topscorer. Het jaar daarop stopte onze keeper er mee. Ik weet niet meer precies waarom, maar vervolgens ben ik het toen gaan proberen. Sindsdien ben ik altijd blijven keepen. Ik vind het in partijtjes in mijn vrije tijd nog wel altijd leuk om spits te zijn”, vertelt de sluitpost.

Volgend seizoen
Nu is hij bezig aan zijn vijfde seizoen in het seniorenvoetbal en hoopt hij zich met zijn club te handhaven in de zondag eerste klasse. CVV Zwervers heeft namelijk besloten om de overstap naar het zaterdag voetbal te maken. Het zondag voetbal wordt namelijk steeds minder in de regio en vanaf volgend seizoen is het mogelijk om de overstap horizontaal te maken. CVV Zwervers begint dan niet onderaan in de vierde klasse zoals voorheen maar stroom dan in bij de eerste klasse zaterdag. Als de Capellenaren zouden degraderen dit seizoen zullen zij in de zaterdag tweede klasse terecht komen.
Rituelen
Als we Rik vragen naar zijn rituelen zegt hij dat hij die niet echt heeft. Het enige wat hij kan bedenken is zijn warming-up. In de toekomst wil Rik er achter komen waar zijn plafond ligt. “Keepers kunnen natuurlijk lang mee gaan en ik ben dan ook pas 22 jaar”, zegt hij. Desondanks zijn jonge leeftijd is Rik al vijf jaar op seniorenniveau actief. “Dit seizoen draai ik best een redelijk seizoen momenteel, alleen is het zorgen dat je het hele jaar constant blijft. Al is het ook wel logisch aangezien we bijna twee jaar niet gevoetbald hebben”, vertelt hij.

Keepers zijn gek
Rik vindt zelf dat het vooroordeel over keepers en dat zij gek zijn terecht is. “Ik kan het hier alleen maar mee eens zijn. Soms helemaal boos worden op iets wat er gebeurd terwijl er geen één veldspeler iets van begrijpt. Voor de ballen duiken in situaties die niet zo veilig zijn. En in gedrag ook. In mijn vrije tijd merk ik ook dat mijn vrienden mij regelmatig zien als een gezonde gek. Dat blijf toch mooi”, sluit hij af.

Foto van LVE foto’s

Klik op CVV Zwervers voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met Marit Prinsen van VV Baronie

vv Baronie

-

17 maart 2022

0

In gesprek met Marit Prinsen van VV Baronie

Marit Prinsen is op twaalfjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Baronie. Ze kreeg op zestienjarige leeftijd haar kans om zich echt te gaan ontwikkelen. Na een aantal selectiedagen is ze aangenomen bij het voetbalinstituut, Code Oranje.

De achttienjarige verdediger wist na haar schoolvoetbaltoernooi zeker dat deze sport voor haar gemaakt was. Nadat Prinsen haar basisschool had afgerond meldde ze zichzelf direct aan bij de club VV Baronie. “Ik ben begonnen bij Baronie en hier mijn hele leven gebleven, mede omdat het meisjesvoetbal toen nog niet zo groot was. Het voetballen was echter tijdens de eerste jaren nog niet zo serieus, aangezien wij steeds training kregen van vrijwillige ouders. Ik heb dus pas op later leeftijd de kans gekregen om mijzelf echt te gaan ontwikkelen”, vertelt de speelster. In 2020 is de verdediger namelijk begonnen met voetballen bij het voetbalinstituut Code Oranje. Hier speelt ze in de Hoofdklasse-Top. “Ik ben sindsdien enorm gegroeid en ik heb het heel leuk bij Code Oranje”, vertelt Marit.

Seizoen
De Bredase verdediger heeft geen makkelijke eerste seizoenshelft gehad. “Mijn team speelt dit jaar pas voor het eerst samen en onze coach heeft ons gelijk in de hoogst mogelijke klasse ingedeeld. Alle elftallen in deze klasse zijn al goed op elkaar ingespeeld. We verliezen dan ook veel, maar er zit een stijgende lijn in en leren elkaar binnen en buiten het veld steeds beter kennen. Het heeft daarnaast ook niet meegezeten, we hebben momenteel onze vierde coach van dit seizoen, waardoor ons team steeds moet schakelen”, vertelt Marit.
Komend seizoen hebben we een vaste trainer en gaat het allemaal wat soepeler verlopen. We zijn weer volop bezig met onszelf ontwikkelen en dit werpt nu al zijn vruchten af. De laatste wedstrijd hebben we enorm goed gespeeld en dit geeft ons moed en hoop”, vertelt ze. Marit heeft veel vertrouwen in de huidige competitie. Ze wil de komende periode blijven ontwikkelen en groeien.

Hoogte- en dieptepunten
Marit Prinsen heeft in haar carrière veel overwinningen en tegenslagen meegemaakt. Een sportief dieptepunt is de zomer van 2019. “Op deze vakantie heb ik mijn rug gebroken, dit was voor mij heel heftig om mee te maken. Ik heb hierdoor lang met een brace gelopen, ik was beperkt in mijn mogelijkheden qua bewegen en sporten. Ik moest weer normaal leren lopen en vertrouwen krijgen met wat ik kon met mijn rug. Ik heb hierdoor een hele tijd niet kunnen voetballen”, vertelt ze. Gelukkig is Prinsen sportief en heeft ze er alles aan gedaan om zo snel mogelijk te revalideren, en weer te kunnen gaan spelen. “Mijn rug breken was een enorm dieptepunt. Het gaat natuurlijk nooit meer helemaal hetzelfde zijn als eerst, maar ik ben al lang blij dat ik er gewoon mee kan voetballen”, aldus Marit.

Gelukkig heeft de verdediger ook een mooi hoogtepunt ervaren. “Dat is al een paar jaar geleden. Wij stonden gedeeld eerste in de competitie met Unitas. Onze laatste wedstrijd van het seizoen was tegen Unitas, deze zou dus bepalen wie er kampioen zou worden. Bij gelijkspel zouden we tweede worden op doelsaldo. Het ging de hele wedstrijd gelijk op, maar wij kwamen er moeilijk doorheen. Vervolgens in de laatste minuut waren wij in de aanval en ik zag een gaatje in hun verdediging. Toen ik dat gat indook kreeg ik de bal van mijn teamgenootje en ik rende naar een een-op-een met de keeper. Ik scoorde met de buitenkant van mijn voet in de hoek. Ik zag iedereen om me heen juichen en klappen. We hebben de wedstrijd gewonnen en werden kampioen door dit doelpunt. Voor mij was het een heel bijzonder moment wat ik nooit zal vergeten”, aldus de Bredase voetbalster.

Passie
De speler van VV Baronie laat weten dat voetbal echt een passie van haar is. “Ik doe het omdat ik er super veel plezier in heb, maar ook omdat het een plek is waar ik al mijn gedachtes los kan laten. Het is voor mij dus fysiek en mentaal fijn”, vertelt de verdediger. Prinsen wilt daarom in de toekomst graag blijven voetballen en het liefst op diverse hoge niveaus. Daarnaast wil ze met haar huidige team meerde wedstrijden winnen en doorgroeien tot kampioen.

Idolen
Marit laat weten dat ze lovend is over de terreinman en de kantinebeheerder. “Onze terreinbewaker is er de hele week en hij houdt alles in de gaten. Ook bewonder ik onze kantinebeheerder enorm. Hij is al redelijk oud, maar heeft desondanks ervoor gekozen om de kantine te runnen. Er is hier namelijk niet super veel animo voor, dus ik ben mega blij dat hij dit doet”, vertelt Marit Prinsen. Naast dat ze de beheerders van Baronie zo hoog heeft staan, heeft de achttienjarige verdediger ook nog één voorbeeldvoetballer en dat is Danielle van de Donk. “Zij is een middenvelder en geen verdediger, dus we staan niet op dezelfde positie maar toch vind ik haar agressieve voetbalstijl altijd fantastisch om naar te kijken. Ongeacht hoe groot ze is zet ze toch altijd haar mannetje, of vrouwtje in dit geval, weg. Ik streef ernaar om net zoals Van de Donk te voetballen, zeker ook omdat ik verdediger ben”, sluit Marit af.

Foto gemaakt door: Marcel Mol

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Baronie.

In gesprek met Leon Breeman van Den Bommel

vv Den Bommel

-

17 maart 2022

0

In gesprek met Leon Breeman van Den Bommel

Leon Breeman is de ervaren speler van Den Bommel. Met zijn 42 jaar probeert hij zijn ploeg op sleeptouw te nemen en ervaringen te delen, ondanks dat dit niet altijd meer als basisspeler is.

Leon Breeman is een 42-jarige voetballer bij Den Bommel. Op zijn dertiende begon hij met voetballen en hij blijkt een echte one-club-man te zijn, want hij speelt al zijn hele leven bij zijn club. Daarnaast heeft hij twee kinderen. Hij werkt in de agrarische sector, al vierentwintig jaar voor hetzelfde bedrijf. Er valt dus met zekerheid te zeggen dat Leon een loyale gast is.

Hij omschrijft zelf het begin van zijn voetbalcarrière: “Op mijn dertiende begon ik met voetballen als spits in eigenlijk een heel goed team dat echt allemaal vrienden van elkaar waren. We waren eerstejaars JO15-junioren en deden het best aardig in de competitie. Het tweede jaar JO15 werden we kampioen en werd ik topscorer mede door de goede middenvelders achter mij. Helaas verloren we de finale van de beker van Simonshaven”, aldus Leon. In de JO17 begon het seizoen slecht, maar als tweedejaars konden ze gelukkig weer bovenin meedraaien.

Na zijn jeugd werd Breeman opgedeeld in de senioren, waar hij in het derde elftal belandde. “Na twee weken had ik behoefte aan meer. Ik vroeg toen aan Jaap Wielaard of ik bij de selectie mee mocht trainen, gelukkig was daar de mogelijkheid voor. Het duurde niet lang of ik mocht mijn debuut maken in het tweede elftal”, geeft de oud-spits aan. Vanaf daar begon het figuurlijke balletje pas echt te rollen. “Driekwart jaar later mocht ik als wisselspeler mee met een wedstrijd van het eerste, waarna ik al snel de kans kreeg om me daar ook te bewijzen. Mede vanwege blessures ben ik sindsdien in het eerste elftal gebleven”, zegt de routinier.

Voor de meesten is op 42-jarige leeftijd het voetballen wat minder goed weggelegd, maar voor Leon geldt dit nog niet. “Ik ben nu op deze leeftijd en ik sta er nog steeds. Helaas niet altijd meer als basisspeler, maar ik heb toch wel hele leuke seizoenen meegemaakt. In mijn ogen waren Jaap Wielaard, Ruth Fokker, Bert Bakker, Marius Hotting, Henk Schouten en de huidige trainer Dennis van Gils echte toptrainers. Ze maakten er een hecht team van. Dat mis ik ook nog wel eens bij de jongere generatie”, vindt Breeman. Het is dan ook na dit seizoen goed geweest met het selectievoetbal voor de verdediger. “Ik ga dan naar de 35+ mannen. Ik heb verder geen ambities en tijd om nog iets anders op voetbalgebied te gaan doen. Ik hoop natuurlijk dat ik veel wedstrijden bij de jongens van het eerste kan bijwonen, maar dan als supporter.”

Op sportief gebied zijn er volgens Breeman nog veel verbeterpunten. “Dit seizoen gaat het nog niet best. We hebben veel blessures in een zware competitie WestII. We zijn nog maar één wedstrijd compleet geweest, dat is wel apart. We krijgen veel tegengoals, wat overigens niet aan de keeper ligt, want veel zijn wereldgoals. Dan zit het soms ook gewoon tegen”, geeft hij aan. Hoogtepunten zijn er genoeg voor de routinier. “We zijn twee keer gepromoveerd naar de tweede klasse, dat is uniek voor zo’n kleine vereniging. We hebben zelfs nog een keer promotiewedstrijden gespeeld voor eerste klasse. Helaas hebben we die toen niet kunnen halen”, aldus Leon.

Op persoonlijke toon wilt de aanvaller van het vlaggenschip het seizoen goed afsluiten. “Trainen vind ik altijd nog leuk maar zaterdagen op de bank spenderen ben ik nog te fanatiek voor. Op dat moment moet je proberen het plezier erin te houden”, vindt Breeman. Ook heeft hij minder tijd voor de voetbal. “Daarbij komt ook nog de drukte op mijn werk en ik heb net een ander huis gekocht waar ook nog het een en ander aan moet gebeuren. Optimaal presteren doe je toch als je minimaal twee keer per week traint, dat probeer ik dan ook. Als ik dan vooruit moet kijken moeten we eerst wat aan de tegendoelpunten doen, dat lijkt me ook logisch. We moeten vooral kijken naar een vijfde of zesde plaats”, sluit de ervaren voorstopper af.

Klik voor het meest recente artikel van Den Bommel.