NIEUW EN SINT JOOSLAND – Wesley de Smit (21) is bezig bij vierdeklasser Nieuwland aan zijn allereerste seizoen, maar heeft zijn visitekaartje al scherpschutter daarin al meer dan nadrukkelijk afgegeven. De aanvaller blijkt een neusje voor de goal te hebben, heeft er na dertien duels al meer dan twintig inliggen. Daarmee is hij goed voor meer dan de helft van de Nieuwlandse doelpuntenproductie.

“Het gaat wel lekker inderdaad”, zegt de uit Middelburg afkomstige aanvaller met licht gevoel voor understatement. Meer dan eens is hij het eindstation gebleken van een Nieuwlandse aanval waarin hij centraal of links aan de zijkant opereert. “Op links bevalt me wel erg goed, want daar heb ik een helemaal vrije rol. Net zoals Connor Meerman die heeft aan de rechterkant. Dat voelt fijn en is voor tegenstanders blijkbaar ook lastig te verdedigen. Ik krijg van de trainer alle vrijheid en dat betaalt zich op deze manier uit.”

In de jeugd van RCS was De Smit ook een aanvaller die regelmatig scoorde, maar de manier waarop het dit seizoen bij Nieuwland draait is voor hem ook nieuw. “Ik was wel gewend om te scoren en om een aandeel te hebben tijdens wedstrijden, maar de getallen zoals ik die nu kan overleggen die zijn voor mij ook verbazingwekkend. Ik wil daarbij echter wel benadrukken, dat ik dit natuurlijk niet allemaal alleen doen want je moet de ballen natuurlijk wel gewoon goed aangespeeld krijgen van je ploeggenoten. Bovendien moeten ze ook accepteren, dat je een vrije rol krijgt in de tactiek. Maar de manier hoe we spelen werpt wel zijn vruchten af.”

De Smit was altijd actief bij RCS en reikte er zelfs vanuit de jeugd tot de eerste selectie. Daar bleven de speelminuten echter beperkt, tot teleurstelling van de aanvaller. “Ik ben er begonnen in F9 en heb het eerste gehaald. Maar een basisplaats zat er niet in. Maar ik ben jong en wil vooral voetballen. Een ploeggenoot van me ging op gesprek bij Nieuwland en liet mijn naam vallen. Niet veel later kreeg ik een telefoontje van Jethro Meerman, die nu aanvoerder is bij Nieuwland en ook afkomstig is van RCS. Of ik op gesprek wilde en een overstap zag zitten. Dat gesprek was positief en heb toen besloten de stap te zetten.”

Vanaf het allereerste moment voelde De Smit zich op zijn ploeg bij de vierdeklasser. “Ik ben hier goed opgevangen en met open armen ontvangen. Het is een prettige dorpsclub met een fijne sfeer waar alles prima is geregeld. Daarbij zitten er wat jongens die ik nog kende via school en ook van mijn tijd bij RCS. Dus dat heeft de aanpassing wel versneld. En als je het op het veld laat zien en het vertrouwen weet om te zetten in resultaten, dan gaat het helemaal vanzelf. Ik ben blij met de speelminuten die ik hier wel kan maken en alle kansen die ik krijg mezelf te ontwikkelen als speler.”

Waar de aanvaller qua doelpuntentotaal gaat eindigen dit seizoen, daarover wil De Smit geen uitspraken over doen. “Je ziet altijd dat spelers dingen gaan roepen als lekker draait en dan daarna geen knikker meer raken of soms geblesseerd raken. Zelf ben ik ook best blessuregevoelig, dus hoop vooral fit te blijven. Ik koester hoe het nu loopt en wil het maximale er altijd uithalen. We hebben hier geen echte doelstelling uitgesproken als team, maar tot nu toe doen we het verre van onaardig in de competitie. Als we die lijn kunnen vasthouden, dan hebben we een mooi seizoen hier.”

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Nieuwland.

OOST-SOUBURG – Hij wist niet beter of Asse Velders (18) zou gewoon nog een seizoen actief zijn bij de JO19 van zaterdag derdeklasser RCS. Door de vele blessuregevallen en afwezigen zit de jonge verdediger echter al vrijwel vanaf het begin ook bij de eerste selectie. ‘In het begin deed ik vaak nog bij allebei mee, maar dat werd toch wat veel. Nu maak ik vooral minuten bij het eerste als dat nodig blijkt. En anders schuif ik weer zonder problemen terug naar de JO19.’

“Het gaat wel sneller dan vooraf te verwachten viel. Want ik had er eerlijk gezegd nog niet direct rekening mee gehouden, dat ik al een flink aantal wedstrijden als basisspeler bij het eerste van RCS aan de aftrap zou staan. Leuk voor mij natuurlijk, al is het ingegeven door het feit dat we heel veel mensen missen. Heel veel blessuregevallen en afwezigen, dus dan is het logisch om terug te vallen op spelers uit de JO19. Ook al spelen we in de eerste klasse op een leuk niveau, de stap naar het eerste elftal is dan stiekem op sommige vlakken best nog flink. Maar ik geniet er tot op heden wel elke keer weer van.”

In het begin van het seizoen werd de boomlange verdediger gevraagd om naast de JO19 ook met het eerste elftal mee te trainen. “Daarna heb ik in het begin nog een wedstrijd of vijf op de bank gezeten, nadat ik eerst al had gevoetbald bij mijn eigen team. En omdat het eerste altijd na de JO19 traint, doe ik vaak ook daar na mijn eigen training mee en train dus regelmatig vier keer per week. Het is soms intensief en pittig, maar ik weet ook dat ik er vooral een beter voetballer door word en dat is mooi meegenomen.”

Waar hij bij de JO19 één van de bepalende spelers is, daar probeert hij tijdens de trainingen en wedstrijden van het eerste elftal zoveel mogelijk te luisteren naar en te leren van zijn ploeggenoten. “Die dynamiek is totaal anders, wat ook begrijpelijk is. In de JO19 moet ik als speler vaak het voortouw nemen en probeer ik de ploeg neer te zetten. Terwijl dat bij het eerste elftal andersom gebeurt. Toch moet ik ook daar proberen die rol in de coaching van achteruit ook op me te nemen. Dat gaat elke week weer een stukje beter, maar moet ook groeien. Bovendien krijg ik als verdediger in deze klasse ook veel betere tegenstanders tegenover me dan tijdens jeugdwedstrijden. Het is voor mij op deze manier een snelle leerschool en dat is vooral heel erg gaaf. Hoe vervelend het ook is, dat het komt omdat anderen te maken hebben met lange blessures.”

Als de geblesseerden straks langzaam allemaal gaan terugkeren, dan is de kans groot dat Velders weer terugvloeit richting het oudste jeugdteam van de derdeklasser. Maar een uitgemaakte zaak is dat niet. “Ik probeer gewoon elke wedstrijd het maximale te geven en zo goed mogelijk de taken uit te voeren die ik meekreeg van de trainer. Nu ik er wekelijks bijzit én zelfs basisspeler ben, wil ik dat proberen vast te houden. Ik ga me niet zomaar ‘gewonnen’ geven.”

Waar de ploeg van vertrekkend trainer Cees Houtepen vooraf wellicht op meer had gehoopt, daar is de achterstand op titelfavorieten Zeelandia Middelburg en Luctor Heinkenszand inmiddels aanzienlijk. “Maar we zijn toch ook realistisch, want die teams zijn verder dan wij denk ik. Hopelijk kunnen we nog een periodetitel pakken. Als dat lukt hebben we toch een mooi seizoen, al kan dat van mij persoonlijk nu al niet meer kapot…”

Klik hier voor het meest recente artikel van RCS.

MIDDELBURG – Sinds de overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal geldt voor Zeelandia Middelburg maar één ding: zo snel mogelijk richting de tweede klasse en waar mogelijk nog hoger. Corona remde die vaart omhoog met minimaal twee seizoenen. Nu ligt de ploeg van verdediger Stijn But (22) echter vol op koers als lijstaanvoerder in de 3^e Klasse A. ‘Die titel, dat is voor ons wel het ultieme doel inderdaad.’

Met Stijn But, staat er voor het derde seizoen alweer een ‘But’ op de wedstrijdformulieren van de Middelburgse hoofdmacht, waar zowel vader Dennis, oom Mike, maar ook Stijn’s opa furore maakten. ‘Last’ van de achternaam en het eventuele verwachtingspatroon heeft de nuchter rechtsback niet. “Nee hoor, het is toch alleen maar mooi? Mijn opa is volgens mij zelfs amateurkampioen van Nederland geweest. Dat is het hoogste wat je als amateurspeler kunt bereiken. Laat mij eerst maar basisspeler blijven en kampioen worden in de derde klasse. Dat willen we allemaal heel erg graag.”

Sinds zijn vierde jaar doorliep Stijn But de jeugdopleiding van Zeelandia Middelburg, waar hij in het begin nog werd getraind door vader Dennis. Uiteindelijk belandde hij vanuit de JO19 nog een jaartje in het tweede elftal, dat op zondag in de reserve eerste klasse speelde. Daarna volgde de stap naar de eerste selectie. “Dat jaartje bij het tweede was een prima leerschool. Ik kon er wennen aan de intensiteit van het seniorenvoetbal en we speelden op een mooi niveau. Je leert je wapenen tegen de volwassenen, waar het er met name qua fysiek en handelingssnelheid toch zwaarder, harder en sneller aan toegaat dan bij de jeugd. Die ervaringen komen me nu goed van pas op dit niveau, waar het soms ook pittige wedstrijden zijn. Niet in de laatste plaats, omdat we voor vrijwel iedereen toch de gedoodverfde titelfavoriet zijn. En daartegen wil iedereen het maximale geven.”

Het maximale geeft But, die aan de Hogeschool Delft toegepaste wiskunde studeert, ook elke training en wedstrijd. “Ik zit niet in Delft op kamers, maar reis dagelijks heen en weer met de trein. Een bewuste keuze vanwege de voetbal. Ik wil gewoon graag twee keer per week trainen met de groep en er het maximale uit zien te halen. Tot nu toe is het allemaal prima te doen, al vergt het natuurlijk wel discipline en soms wat planning. Dat heb ik er graag voor over, want ik heb het enorm goed naar mijn zin. Maar dat is ook logisch als de resultaten goed zijn, dan is het plezier in het spelletje nóg groter.”

Promoveren is de minimale doelstelling die But en zijn ploeggenoten zichzelf hebben opgelegd, maar een kampioenschap zou het ‘oponthoud’ door de coronapandemie van extra glans voorzien. Al ziet hij ook in dat je niet zomaar eventjes kampioen wordt. “Zeker niet! We zullen elke wedstrijd alert moeten zijn en niet verslappen. Want met Luctor Heinkenszand en VCK hebben we twee geduchte achtervolgers. Maar ook in de duels tegen de ploegen eronder moét je de punten pakken. We hebben gelukkig een brede en vooral ook fitte selectie. Dat is wellicht ons voordeel ten opzichte van de rest. Ik geniet vooral van hoe het nu loopt, hopelijk belonen we onszelf. Want als het nu misloopt, dan kunnen we daarvan alleen onszelf de schuld geven.”

Klik hier voor het meest recente artikel van Zeelandia.

VLISSINGEN – Sven Baas is alweer voor het zesde seizoen actief bij JVOZ in Vlissingen, nadat hij in 2016 de overstap maakte van v.v. Nieuwland naar de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland. Vanuit woonplaats Middelburg gaat hij dagelijks in Vlissingen naar de vmbo-mavo locatie van het Scheldemond College, waar hij in zijn examenjaar zit.

“Toen ik voor het eerst naar JVOZ ging zat ik nog op de basisschool in Middelburg, maar daarna heb ik de overstap gemaakt naar Vlissingen. De locatie vmbo-mavo waar ik zit die bevalt me erg goed. Het is een leuke school, met leuke medeleerlingen en fijne docenten. Daarbij is het ook erg fijn dat er altijd rekening wordt gehouden qua lesrooster, zodat ik op tijd ben voor de trainingen bij JVOZ.”

Tevreden is de 16-jarige Middelburger, die speelt in de JO17, ook over de informatie die hij kreeg vanuit het Scheldemond College. “Zeker in het begin hebben ze mij en mijn ouders heel goed geïnformeerd over alles wat we moesten weten over de school, bij wie we terecht konden en hoe het complete plaatje met school en voetbal eruit kwam te zien. Het maakte de overstap vanuit de vertrouwde omgeving naar een compleet nieuwe school een stuk kleiner en dat voelde prettig. Zoals ik me inmiddels heel erg thuis voel en alles en iedereen er wel ken.”

De combinatie school, vier keer per week trainen en in het weekend een wedstrijd. Het is pittig, maar Sven Baas vindt het leuk dat hij zo vaak met voetbal bezig kan zijn. Niels Slager die zowel bij JVOZ actief is als werkzaam bij het Scheldemond College is ook van vrijwel alles op de hoogte qua school en voetbal, dat schakelt makkelijker.

Waar Baas begon in de spits, daarna centrale verdediger werd, is hij nu in de JO17 actief als linksback. Een positie die hem goed bevalt. “Ik kan veel variatie in mijn spel leggen en ook lekker aanvallen. In de manier van voetballen voel ik me thuis. Net zoals ik me thuis voel op school én bij JVOZ, waar ik na dit seizoen ook hoop door te gaan in de JO18. Het wordt wel mijn laatste jaar Scheldemond College, want ik zit in mijn eindexamen en hoop daarna over te stappen naar het CIOS in Goes. Dan heb ik er heel leuke en mooie jaren opzitten op een fijne locatie en is het weer tijd voor een nieuw hoofdstuk.”

Klik hier voor het meest recente artikel van JVOZ.

MIDDELBURG – Een gezellige club waar alles prima is geregeld en waar veel van zijn vrienden voetballen. Zo typeert Marc te Kiefte FC Dauwendaele. De middenvelder is er alweer bezig aan zijn vijfde seizoen aan de Kruitmolenlaan. En daar komt ondanks zijn sportieve ambities minimaal nog één seizoen bij.

“Absoluut! Ik heb het hier prima naar mijn zin ik merk ook dat ik nog altijd groeiende ben als voetballer door op goed niveau te trainen en vooral veel wedstrijden te spelen. Eindelijk spelen we weer wekelijks en gaan we een volledig seizoen afwerken. Dat werd ook wel weer tijd, want die twee afgebroken coronaseizoenen dat was maar niks. Je kon totaal niet in je ritme komen en je merkt het ook aan andere ploegen. Veel blessuregevallen in de voorbereiding. Ook wij hebben daarmee wel te kampen gehad, maar desondanks doen we het met onze relatief jonge selectie naar behoren.”

De 21-jarige talentvolle middenvelder, die in het verleden nog bij RCS en Zeelandia Middelburg actief was, hoopt wel dat Dauwendaele nog wat plekken kan klimmen op ranglijst. “We willen gewoon zo hoog mogelijk eindigen en dan kijken waar we aan het eind uitkomen in het linkerrijtje, want gezien onze selectie moet dat wel het uitgangspunt zijn.”

De stap van Zeelandia Middelburg naar Dauwendaele was voor Te Kiefte wel even wennen. “Het niveau bij Zeelandia Middelburg lag voetballend toch hoger, dus dat was in het begin wel even schakelen. Maar die knop had ik snel omgezet en me goed aangepast. Ik zit hier op mijn plek, al heb ik nog altijd wel mijn sportieve ambities. Want ik wil graag kijken waar de grenzen van mijn kwaliteiten liggen. Tijdens wedstrijden probeer ik op een positieve manier een bijdrage te leveren, al moet dat in mijn ogen nog beter. Zo moet ik als middenvelder meer goals maken, een onderdeel waarin ik bepalender moet worden. In de jeugd scoorde ik veel en vaak, al is dat natuurlijk niet te vergelijken met seniorenvoetbal.”

In het elftal van trainer Gert-Jan van Leiden, die ook komend seizoen bij FC Dauwendaele voor de groep staat, is Te Kiefte wekelijks basiskracht. “Dat is me ook veel waard. Het liefst zou ik dan ook een sportieve stap omhoog maken hier bij Dauwendaele, maar het moet blijken of dat uiteindelijk ook mogelijk gaat zijn. Hier weet ik wat ik heb en dat het allemaal perfect is geregeld. Maar een stap omhoog op sportief vlak dat is wel de drijfveer voor mij als voetballer, daar probeer ik elke training en in wedstrijden aan te werken. Stappen maken in mijn ontwikkeling, want er blijft nog meer dan voldoende om te verbeteren.”

Klik hier voor het meest recente artikel van FC Dauwendaele.