Pagina 598 – VoetbalJournaal

RKVV JEKA Vrouwen 1 al vijftien jaar actief

rkvv Jeka

-

24 mei 2022

RKVV JEKA Vrouwen 1 al vijftien jaar actief

Met leeftijden variërend tussen de twintig en 38 speelt het damesteam van RKVV JEKA, sinds twee jaar, in de vierde klasse zondag. Het elftal kent haar oorsprong zo’n vijftien jaar geleden, maar ontvangt tot de dag van vandaag nieuwe speelsters met open armen.

Een paar dames zullen helaas aan het einde van dit jaar de schoenen aan de wilgen gaan hangen. Dit mag echter de pret niet drukken, de dames weten er nog altijd een groot feest van te maken. “Onze ambitie voor volgend seizoen is om wel in de top vijf mee te draaien. We zijn als team heel fanatiek en gedreven om een goed resultaat neer te zetten. Een goede trainer is hiervoor hard nodig en die hebben we de afgelopen drie seizoen gehad”, vertellen de dames. Een ander doel van de vrouwen is om komend seizoen een 30+ elftal op te zetten.

De grootste grappenmakers uit het elftal zijn Tessa en Bauwke. “Ze zijn heuse comedians, de one-liners vliegen je altijd om de oren. Mochten we eens een enkele keer verliezen (wat niet vaak gebeurd), dan zijn Tessa en Bauwke er om ons op te vrolijken met een van hun one-liners”, vertelt een speelster. Lolbroek Tessa had vorig jaar op het teamweekend dan ook een comedy show voorbereid met allerlei grappen en leuke uitspraken. “Het team lag in een deuk”, vult de speelster aan.

Elk elftal ervaart samen mooie en minder mooie momenten. Het hoogtepunt van de Dames 1 was het winterkampioenschapsfeest van twee jaar geleden. “Helaas kwam toen corona waardoor wij het volledige kampioenschap niet konden doorzetten. Dit was daarom ook ons dieptepunt. Toch zijn we wel dat seizoen gepromoveerd naar de vierde klasse, mede dankzij onze trainster Mildred wat dus zeker een overwinning was”, vertelt de woordvoerster. Helaas gaat Mildred het elftal na het huidige seizoen verlaten. “Wat toch wel een tegenslag is voor ons als team aangezien ze ons veel heeft bijgeleerd en ons naar een hoger niveau heeft gesleept”, vult een lid aan. De trainster is een oud-international dus daar hadden de dames enorm veel geluk mee.

De vrouwen zijn super fanatiek in de eerste en tweede helft, maar ook allemaal koninginnen van de derde helft. “Gezelligheid en samen een feestje kunnen vieren staat wel hoog bij ons in het vaandel en deze feestjes worden ook zeker bij JEKA georganiseerd, maar er zijn toch wel een paar mensen te benoemen die echt wel koningin zijn van de derde helft. Lesley kan namelijk een adtje trekken binnen vijf seconden waar ze menig man eruit kan drinken. Ook is Sheryl al meer dan tien jaar van de partij bij alle feestjes van JEKA en ze zal nooit als eerste naar huis gaan”, sluiten de dames af.

Klik hier voor het meest recente artikel van RKVV JEKA.

In gesprek met Rick Hoppener van VV Nieuwerkerk

vv Nieuwerkerk

-

24 mei 2022

0

In gesprek met Rick Hoppener van VV Nieuwerkerk

Rick Hoppener is begonnen met voetballen op vijfjarige leeftijd. De twintigjarige speler speelt al zijn gehele carrière bij één en de zelfden club, VV Nieuwerkerk. Momenteel speelt Rick Hoppener de sterren van de hemel en staat hij vooral bekend om zijn snelle handlingssnelheid op het veld.

De technische middenvelder heeft een groot gedeelte van zijn carrière afgewerkt in de selectie. “Ik ben begonnen bij de mini’s en nu voetbal ik bij de talenten van zaterdag drie. Ik heb van de JO9 tot en met de JO15 in de selectie gevoetbald”, aldus Rick.

Wat je vaak ziet bij tams, die uitkomen op hoog niveau in de kelderklasse, is dat het voetballend niet echt mag vlotten, dit is ook het geval bij het derde. “Het huidige seizoen gaat wisselvallig. Qua gezelligheid gaat het heel goed, maar de resultaten kunnen soms wat beter. Twee keer verliezen van nummer laatst zegt misschien genoeg. Voor de rest zijn de trainingen altijd gezellig en wordt er lol gemaakt, soms zijn we ook heel serieus op een training”, aldus de flamboyante speler van het derde.

Rick kende zijn hoogtepunt in een ver verleden. “Mijn hoogtepunt was in de JO15-2. We hadden toen jaarlijks een paastoernooi ergens in Nederland. Je speelde tegen Nederlandse teams, en soms ook tegen Engelse Deense of Belgische teams. Het toernooi verliep goed voor ons en we haalde het tot de halve finale. De halve finale werd toen gespeeld in het Almere City stadion.” Waar het allemaal leuk begonnen liep het toernooi wel wat minder af. “Helaas verloren we van een Deense ploeg en speelde we ok de derde of derde plaats. Die verloren we ook”, vertelt Rick.

Dat Rick voor zijn sport leeft, blijkt uit werkelijk waar uit alles, goed sporten goed, goed eten en natuurlijk voor de wedstrijd een goedde warming-up. “Als we dan toch een warming-up doen voor de wedstrijd, vind ik het altijd fijn om achteraan te lopen. Dan kan ik waar mogelijk een beetje afsnijden en net wat minder lopen. Zou kan ik in de wedstrijd net wat harder lopen”, aldus Hoppener. Op deze manier berijdt Rick zich optimaal voor op de wedstrijden.

Dat Rick nu op een lager niveau speelt maakt hem niks uit, hij wil altijd winnen. “Het in een teamverband een sport beoefenen vind ik leuk. Samen lol maken, maar dan toch op zaterdag proberen een goed resultaat te halen en dan af en toe beetje gefrustreerd worden hoort er dan ook een beetje bij. Ook al spelen we op een lager niveau, dat maakt voor mij niet uit, ik wil altijd winnen”, sluit de twintig jarige speler af.

Klik op VV Nieuwerkerk voor het laatste artikel van de club.

Veteranen van Cluzona zijn nog altijd fanatiek

rksv Cluzona

-

24 mei 2022

0

Veteranen van Cluzona zijn nog altijd fanatiek

Liefhebbers onder elkaar, voetbalhumor en gezelligheid in de kleedkamer. Voor voetbalpraat ben je nooit te oud. Dat bewijzen ze sinds een aantal seizoenen bij de Veteranen van RKSV Cluzona. Corné Danen is samen met Marcel Luijckx één van de oprichters, hij geniet van het fanatisme. “Iedereen kan echt nog een balletje trappen hoor!”

Met zijn 56 jaar behoort Danen niet alleen tot de meest ervaren spelers van het stel, hij wierp zich dus ook op als aanjager van het geheel. Want eenmaal gestopt, begon het toch wel weer te kriebelen. “Ik deed als keeper nog wel aan zaalvoetbal, maar las bij de KNVB iets over een 45+ competitie. Zodoende is het balletje gaan rollen.” De inwoner van Wouw won wat informatie in, belde eens met de voetbalbond en trok mei 2016 intern bij Cluzona eens aan het jasje. “Kunnen we daar niet iets mee gaan doen?”

Aan de bak

In die leeftijdscategorie was het lastig om een team samen te stellen, maar toen bleek dat er ook een competitie was voor de 35+, ging het ineens een stuk makkelijker. “Al snel hadden we een mannetje of negen, toen hebben we ons ingeschreven voor de vrijdagavond.” Dat deed Danen een jaar of drie met zijn teamgenoten, toen het wel weer tijd was voor iets nieuws. “Je speelt toch elke keer tegen dezelfde tegenstanders, dat heb je op een gegeven moment wel gezien. Vanuit de KNVB werd het eigenlijk alleen maar populairder, dus besloten we in 2019 iedere week op donderdag competitie te gaan spelen.” Met veertien man op de lijst, is ook het aantal spelers met de tijd gegroeid, alhoewel. “Eigenlijk hebben we elf voetballers, want drie zijn er chronisch geblesseerd. Daar rekenen we niet meer op.” Maar gelukkig is er keuze genoeg. “Sinds dit seizoen hebben we ook een tweede 35+ team, een generatie jonger. Sommige jongens vielen soms al eens bij ons in, nu staan ze zelf ook ingeschreven.” Vol enthousiasme storten de mannen zich wekelijks in de zeven tegen zeven. “Het fanatisme zit er nog steeds in, ook bij tegenstanders. Maar je laat elkaar wel gewoon lekker voetballen, want daar gaat het uiteindelijk om.” Toch is het nog flink intensief, vertelt Danen. “Iemand kwam eens een keertje meetrainen, die hebben we daarna nooit meer gezien. Die schrok toch wel een beetje van het niveau en vooral van de intensiteit. Je moet nog behoorlijk aan de bak.”

Derde helft

Toch is het met zaalvoetbalregels een stuk gemoedelijker, denkt hij. “Daardoor is het volgens mij ook aantrekkelijk. Het gaat er wat minder hard aan toe, weinig tackles, dus ook geen blessures.” Als er wordt getraind is dat ter voorbereiding op het nieuwe seizoen, zo halverwege augustus, maar bovenal gaat het natuurlijk om de gezelligheid. “Dan komt er een kratje bier bij. Samen in de kleedkamer, lachen en voetballers onder elkaar. Dat begint eigenlijk pas bij de senioren, dat trekken we nu lekker door.” Want stiekem, blijft voetbal het allerleukste wat er is. “Je bent weer even een E-pupil, als je dat veld weer op mag. Als het voetbalspelletje je ding is, blijft dat voor altijd zo.” Zelfs als het fysiek wat lastiger wordt. “De oudste bij ons is 59 en tien zijn er boven de 50. Dan heb je wel even drie of vier dagen spierpijn, haha!” Ondanks dat en wedstrijden tegen veel jongere teams, denken ze nog lang niet aan stoppen. “Dit blijven we echt nog wel een paar jaar doen. Daarom was corona zo vervelend, dat is kostbare tijd.” Die halen ze nu, met vooral veel derde helften, dubbel en dwars in. Over één ding is Danen wel heel duidelijk. “Wandelvoetbal? Daar gaan we nooit aan beginnen!”

Klik de link voor een recent artikel over Cluzona

Een fluitje van een cent voor familie De Nijs bij Cluzona

rksv Cluzona

-

24 mei 2022

0

Een fluitje van een cent voor familie De Nijs bij Cluzona

Een voetbalfamilie zie je vaak, die van een scheidsrechter een stuk minder. Maar bij RKSV Cluzona hebben ze er met familie De Nijs toch echt eentje. Vader Henri begon als eerste, een paar jaar later volgden zoon Mike en dochter Tessa in zijn voetsporen. Het drietal vertelt over de leuke dingen, de kritieken en de perfecte scheidsrechter. “Je moet vooral consistent en duidelijk zijn.”

Zoals dat eigenlijk altijd gaat bij amateurclubs, vervulde Henri al vroeg de rol van hardwerkende vrijwilliger. Als trainer van zijn kinderen en later dus ook als scheidsrechter. De 51-jarige vader vertelt hoe dat precies ging. “Of ik niet een keer bij de meisjes wilde fluiten, in 2010 was dat denk ik. Als ik nu op het sportpark kom, vraagt iedereen of ik kan.” De negentienjarige Mike begon op zijn zesde met voetballen bij Cluzona, zus Tessa (22) volgde een jaartje later. “Volgens mij was ik negen, papa werd mijn trainer. Inmiddels voetbal ik bij de dames.” De jongste van het stel vult lachend aan. “Ik zit nu in de JO19-2 en mijn vader is trainer!”

Het spelletje

Voor Tessa begon het fluiten van wedstrijden vorig jaar zomer. “Ze vroegen of ik dat bij de jeugd kon doen, op zaterdag had ik niks, dus dat wilde ik best. Vanaf dit seizoen doe ik het volledig.” Mike, in tegenstelling tot het zelf voetballen, volgde juist nu een jaartje later. “Ze hielden een jeugdtoernooi en zochten scheidsrechters, van daaruit is het begonnen.” Volgens zijn zus allemaal best logisch, eigenlijk. “We komen uit een voetbalfamilie en zelf ben ik altijd wel op de hoogte van de regeltjes, dat vind ik leuk. Dat je geen ‘los’ of ‘laat’ mag roepen bijvoorbeeld.” Haar broertje gaat verder. “Zonder scheidsrechter kan er niet gevoetbald worden, dus eigenlijk zorg je er ook voor dat anderen lol kunnen hebben.” Maar wat vinden ze nou zo leuk? Henri trapt af. “Je kijkt toch naar de tactiek, maar ook naar de spelers zelf. Wie bepaalt het spel? Talenten haal je er al snel uit.” Ook Tessa geniet juist nog meer van het spel. “Ik fluit vaak de MO13 en de MO17, dan zie je ze groeien. En mensen zijn blij dat je fluit.” Het feit dat ze zelf nog actief is als voetbalster, helpt haar binnen de lijnen. “Soms erger ik me ook aan een scheidsrechter, dan weet ik dat ik het zelf niet zo moet doen.” Datzelfde geldt voor Mike. “Je snapt wat ze meemaken, daar kun je jezelf beter in verplaatsen.”

Uit liefde

Maar niet alleen op de club, gaat het over de juiste beslissingen, lacht vader Henri. “We kijken heel veel voetbal thuis en letten dan natuurlijk net een beetje meer op de scheids. Discussiëren, hoe zouden wij een situatie oplossen? Dat soort dingen.” Hoe leuk ze het ook vinden, kritiek is er natuurlijk altijd. Hoe kun je daar het beste mee omgaan? Tessa: “Als het met respect is, mogen spelers veel zeggen. Anders heeft het geen zin om in gesprek te gaan, dan laat ik het gewoon voor wat het is.” Die emoties ontstaan vaak uit onwetendheid, weet Mike ondertussen. “Veel spelers kennen de regels niet.” Henri dan: “Het wordt ook steeds ingewikkelder…” Voorlopig fluiten de twee jongsten van ‘familie De Nijs’ vooral jeugdwedstrijden en wat hen betreft blijft dat zo. “Ik heb geen ambitie om het echt serieus te gaan doen, nu is het gewoon voor de lol. Wel wil ik de cursus gaan doen, daar word je alleen maar beter van en ik houd van leren”, vertelt Tessa. Ook voor Mike zit dat er voorlopig nog niet in. “Nu wil ik vooral meer wedstrijden fluiten en ervaring opdoen, zodat ik straks ook de oudere jeugd kan doen.” Tot slot zijn ze over één ding meer dan eensgezind. “We doen het vooral uit liefde voor de club, om ze een handje te helpen!”

Klik de link voor een recent artikel over Cluzona

In gesprek met vrijwilliger Wim Verheij van V.V. Hellevoetsluis

VoetbalJournaal

-

24 mei 2022

0

In gesprek met vrijwilliger Wim Verheij van V.V. Hellevoetsluis

De 52-jarige vrijwilliger is op zijn zesde lid geworden bij de club. Hij heeft maar liefst vijftien jaar in de hoofdmacht van Hellevoetsluis gevoetbald en maakte zijn debuut op zijn twintigste. Wim is de vereniging altijd trouw gebleven en heeft er nooit er over nagedacht om bij een andere club te gaan voetballen.

Wim Verheij is momenteel lid bij de Technische Commissie van Hellevoetsluis. Voorheen heeft hij twaalf jaar een jeugdelftal getraind, waarvan vier jaar ook als coördinator waren. “In 2017 ben ik jeugdvoorzitter geworden en daar trainde ik ook een elftal bij. In 2021 ben ik gestopt als jeugdvoorzitter en heb ik plaats genomen in de Technische Commissie”, vertelt hij.

De club betekent alles voor Wim. “Ik heb er jaren vier avonden per week en op de zaterdag op de club geweest, eigenlijk heb ik dit jaar pas een stap teruggedaan. Het is gewoon een familieclub waar ik mij heel goed thuis voel. Ik ben nu 46 jaar lid, dus dat zegt genoeg denk ik. Het is gewoon een deel van mijn leven”, vertelt hij trots.

Wim probeert het eerste elftal zoveel mogelijk te volgen. “Ik probeer zoveel mogelijk wedstrijden en trainingen van de selectie te bekijken. Als ik er niet bij kan zijn dan volg ik de wedstrijden via live uitslagen. Ik volg het eerste elftal op de voet”, aldus de Technische Coördinator.

Hellevoetsluis staat momenteel derde in de competitie, drie punten achter de koploper. Met nog drie wedstrijden te spelen is het kampioenschap nog steeds mogelijk. “Het team staat goed en straalt een soort onoverwinnelijkheid uit. Het team straalt ook een sfeer uit onderling. Als team zou het mooi zijn dat we voor het eerst in de historie promoveren naar de eerste klasse”, vertelt hij.

Wim spreekt over een echte familieclub: “Iedereen kent elkaar en de sfeer is altijd goed op de club. Elk elftal heeft even veel rechten, alles is eerlijk verdeeld. Elk lid is belangrijk voor ons. Bij ons eerste elftal staat er ook vaak veel publiek langs de lijn”, aldus Wim.

Hij is al sinds zijn zesde onderdeel van de club. “Ik vind het spelletje gewoon heel leuk en ik help ook graag”, zegt hij. Het verenigingsleven vind hij ook heel erg leuk. “Elke club heeft ook vrijwilligers nodig en ik zet me in voor Hellevoetsluis, omdat ik gewoon een speciale band heb met de club”, sluit hij af.

Klik op V.V. Hellevoetsluis voor het laatste artikel van de club

Valken’68 is goed nest voor Sammy Zandbergen en Joris van Harmelen

vv Valken 68

-

24 mei 2022

0

Valken’68 is goed nest voor Sammy Zandbergen en Joris van Harmelen

Bij zaterdageersteklasser Valken’68 uit Valkenburg heerst een uitstekende sfeer. Presteren in de zaterdag eerste klasse A en saamhorigheid gaan prima samen. Het eerste elftal wordt getraind door Alan Campfens, een man met een verleden bij prominente profclubs en sympathieke spelers in de selectie. Middenvelder Sammy Zandbergen (27) en doelman Joris van Harmelen (33) zijn daar voorbeelden van.

“Hij heeft ook hoog gevoetbald, dat klopt ja”, zegt Zandbergen aan het begin van het interview. ‘Hij’ heeft betrekking op Campfens, die lange tijd deel uitmaakte van de jeugdopleiding van Feyenoord en Ajax. Zandbergen zelf was actief in de jeugdtak van ADO Den Haag, nadat hij in zijn geboorteplaats Rijnsburg voor Rijnsburgse Boys had gespeeld.

Als aanvallende middenvelder lukte het Zandbergen net niet om door te dringen tot het beroepsvoetbal. Hij beproefde zijn geluk bij Boshuizen en Rijnvogels, waarna Valken’68 de volgende stap was. “We hebben echt een leuk team hoor”, zegt de man die in de bloemenbranche als accountmanager werkzaam is. “Er spelen best wat jongens die op behoorlijk niveau hebben gevoetbald en dat zie je terug in ons spel. We draaien bovenin de middenmoot mee en hebben buiten het veld veel plezier met elkaar. Geregeld blijven we na afloop van de trainingen en wedstrijden in de kantine hangen om samen een pilsje te drinken. Dat wordt soms best laat, maar ik weet dat thuis wel aan mijn vriendin uit te leggen.”

Discipline

Zandbergen vertelt dat de eerder genoemde Campfens vooral hamert op discipline. Al te uitvoerig uitweiden over passlijnen en doordekken, doet de trainer inmiddels niet meer. De selectie is al drie jaar bekend met zijn denkbeelden en weet hoe Campfens spelen wil. “Voor ons is Alan de ideale trainer. Wij willen gewoon lol hebben en tegelijkertijd op een goed niveau spelen. Valken’68 is een ontzettende leuke club, waar mensen wat voor elkaar over hebben en samen genieten van de sport. Overigens ben ik zelf van positie veranderd een tijdje terug. Ik was altijd een echte schaduwspits maar ben naar de linkerkant van het middenveld verhuisd. De nummer acht dus, helemaal prima. Ik ben, denk ik, best compleet en kan lekker mijn ei kwijt op die positie

‘Beste keuze’

Ook Joris van Harmelen koestert de sfeer die de brigade van Campfens zo kenmerkt. Toen hij het Leidse DOCOS begin dit seizoen voor Valken’68 verruilde, maakte hij naar eigen zeggen ‘de beste keuze van zijn leven.’ “Ik ben bij HBS in Den Haag begonnen en heb het daar tot tweede keeper geschopt. Het eerste speelde alleen in de toenmalige Topklasse en ik voelde aan dat dat niveau wat te hoog was voor mij. Met een aantal vrienden zijn we toen naar SVC’08 gegaan en daar hebben we zeven leuke jaren gehad. Maar bij Valken’68 ben ik nu het best op mijn plek. We combineren presteren en onderlinge gezelligheid en dat is hartstikke leuk.”

Van Harmelen is in het dagelijks leven docent lichamelijke opvoeding en is op zijn school – het ’s Gravendreef College in Leidscheveen – tevens teamleider van 3 HAVO. Aan bezig zijn met beweging geen gebrek voor de man die zijn lengte verenigt met het vermogen om goed te kunnen meevoetballen. “Ik kan een hoge bal uit de lucht plukken en ook een pass geven”, lacht Van Harmelen. “Bij jongens die tegen net betaalde voetbal hebben aangezeten, kun je als keeper ook best een bal kwijt natuurlijk. Ik heb niet eerder meegemaakt dat het basisniveau van mijn elftal zo hoog was. Best grappig eigenlijk hoe ik hier terecht ben gekomen. Ik kende Erwin van der Nagel (keeperstrainer bij Valken’68) uit de voetbalwereld rondom Leiden en hij wist dat ik het na vier jaar DOCOS tijd vond voor een nieuwe uitdaging. “Kom gewoon lekker naar Valken”, zei Erwin Toen. ‘’Ik heb de gok genomen en het is prima uitgepakt. Je moet soms een beetje mazzel hebben in het leven.”

Klik op Valken’68 voor het laatste artikel van de club.

Selectie nieuws Z.V.V. Pelikaan seizoen 2022-2023

Z.V.V. Pelikaan

-

24 mei 2022

0

Selectie nieuws Z.V.V. Pelikaan seizoen 2022-2023

PERSBERICHT

Voor het komende seizoen heeft Z.V.V. Pelikaan al eerder kunnen melden dat, oude bekenden, Jesse en Ruben de Raad weer terugkeren op het Peli Dome na hun uitstapje naar Nieuw-Lekkerland. Daarnaast heeft de TC overeenstemming bereikt met Mike Muijen. Mike is een 23-jarige vleugelspits van Oranje Wit, zijn enige club tot dusverre. Wij zijn trots dat Mike volgend seizoen te bewonderen is in het blauw zwart. Mike is een speler met veel snelheid en hij is daarnaast ook nog doelgericht. De TC wenst Mike veel succes en vooral veel spelplezier bij de leukste club van Zwijndrecht.

Klik de link voor een recent bericht over ZVV Pelikaan

In gesprek met de Dames 1 van RKVV Schijf

rkvv Schijf

-

23 mei 2022

0

In gesprek met de Dames 1 van RKVV Schijf

De Vrouwen 1 van RKVV Schijf heeft maar één streven dit seizoen: Kampioen worden in de tweede klasse! De diverse groep meiden doet er alles aan om dit doel te bereiken, ze staan dan ook momenteel eerste op de ranglijst.

De Dames 1 van RKVV Schijf is een divers elftal. Het is namelijk een team met meiden van veel verschillende leeftijden. “Een lekker divers clubje! De oudste is namelijk 35 jaartjes jong en de jongste is 15 jaar oud. Hierdoor voetballen sommige meiden al heel wat jaren met elkaar en een aantal meiden pas sinds dit seizoen (waar we heel blij mee zijn).”, vertelt een speelster.

Omdat het team zo divers is komen er regelmatig de raarste uitspraken voorbij. “Zoals die van onze Belg; Vrijlopen op de korte- of lange baklijn. Verder hebben we allemaal onze rare trekken en vastigheden. Zo heeft iedereen zijn eigen vaste plekje in de kleedkamer en bij de wedstrijdbespreking. Zo komen we altijd het veld oplopen met het liedje On My Mind en doen we in de kleedkamer met volle overtuiging de Pens-Pony-Polonaise”, vertelt een speelster. Tot slot hebben de vrouwen van Schijf op elke donderdagavond na de training disco douchen met het elftal, ze bestellen dan de zogeheten snaaisnacks van het zakgeld van sponsor Susan.

De grootste lolbroek van het elftal is Herman. “Herman staat altijd paraat, je kan altijd op hem bouwen en staat al-tijd precies op de juiste positie. Gelukkig heeft hij ook een vlotte babbel met zijn mooie rode lippen. Verder houden we allemaal van een lolletje trappen binnen het team en is het altijd gezellig. Naast een lolbroek heeft het elftal ook een koningin van de derde helft. “Dat is een van de jonkies, Lotte Bogers! Nooit de minste om zich op te offeren voor de shotjes, een snack en een beetje schmink”, vertelt een speelster.

Elk elftal ervaart samen overwinningen en tegenslagen. Wat onder hoogtepunten valt is de baby-boom binnen RKVV Schijf. “De planning en de onderlinge afspraken was er dit jaar niet bij, maar wat zijn we blij dat we dit jaar vier kleine supportertjes erbij krijgen! Met nog wat pech bij andere meiden met blessures, ook wel FC de kapotte knie genoemd, missen we op het moment 8 meiden sinds het begin van het seizoen, maar omdat we zoveel meiden missen dit seizoen, kunnen we wel zeggen dat we trots mogen zijn op hoe we dit hebben aangepakt! We moeten allemaal soms een tandje harder werken, maar we staan er als een team. Daarom zijn we ook erg blij en trots dat we al het gehele seizoen op de eerste plek mogen staan in de tweede klasse”, vertelt de woordvoerder van de dames.

Het grootste dieptepunt van de dames is het plotse overlijden van nummer vijf op 29 augustus 2011. “Vier dagen na haar achttiende verjaardag is ze overleden. We zullen haar nooit vergeten. Esmé zal voor altijd ons nummertje vijf blijven”

Klik hier voor het meest recente artikel van RKVV Schijf.

In gesprek met Krabbendijke Vrouwen 2

vv Krabbendijke

-

23 mei 2022

0

Het tweede dameselftal van Krabbendijke spelen nu al drie seizoenen lang met elkaar samen. De meeste dames hebben al gevoetbald in de lagere meiden elftallen, maar ook hebben ze vrouwen erbij zitten die pas sinds kort begonnen zijn met voetballen.

Het team is dus nu al aan het derde seizoen bezig en hebben inmiddels een leuk team. “Wij zijn ook het gezelligste team, omdat we overal de lol van kunnen inzien en altijd het beste van een situatie proberen te maken”, aldus de dames. Dit seizoen is inmiddels al afgelopen voor de vrouwen uit Krabbendijke en dus kunnen ze lekker vakantie gaan vieren.

Heinenoord uit
In de periode dat het team bij elkaar is zijn er verschillende hoogtepunten geweest die zij hebben meegemaakt. “Voor ons was dit seizoen de wedstrijd tegen Heinenoord het hoogtepunt. In deze wedstrijd pakte wij onze eerste drie punten van het seizoen. Hier hebben wij zo hard voor moeten knokken, wat deze winst extra knap maakt. Naast de wedstrijd te hebben gewonnen, zijn we in de kleedkamer keihard wezen feesten. Je zou dus kunnen zeggen dat we de derde helft ook hebben gewonnen”, blikken de dames terug. Naast hoogtepunten zijn er natuurlijk ook minder mooie momenten die je met elkaar meemaakt. Voor Krabbendijke Vrouwen 2 is dat een structureel probleem, namelijk het tekort aan speelsters. “Hierdoor hebben we verschillende wedstrijden moeten afzeggen, wat ons veel punten heeft gekost”, vertellen zij.

Geen Koningin
Bij de hoogtepunten vertelden de dames een goede derde helft te kunnen afleggen. Een echte koningin van de derde helft hebben zij daarentegen niet: “Een echte koningin is er niet, maar wel gaan er altijd een hoop meiden door naar het eerste elftal van Krabbendijke om de mannen te supporten. Ook is Richelle als barvrouw vaak te vinden in de kantine.” Een paar echte lolbroeken zijn er wel te vinden. “Als we naar de trainingen en wedstrijden kijken dan springen Noah Pol, Richelle Franje en Lisanne Hundersmack er uit. Altijd lachen, gieren en brullen!”, vullen ze aan.

Uitgegild van blijdschap
De mooiste wedstrijd die de dames hebben gespeeld met elkaar was van dit seizoen. “Vlak voor de lockdown speelden we een uitwedstrijd met een uitslag van 1-1. Deze wedstrijd hebben we allemaal zo hard geknokt voor dat ene punt. We gingen gelijk op met de tegenstander, wat het een super spannende wedstrijd maakte. Na het fluitsignaal hebben we het uitgegild van blijdschap”, aldus Krabbendijke Vrouwen 2.

Lisanne, Lisanne, Lisanne
Het team heeft zelf ook nog een aantal leuke anekdotes die zij willen delen. “Het ging een keer mis op de training. Lisanne Hoekman schoot de bal uit, maar Richelle keek net de verkeerde kant op. Het leek alsof ze haar gezicht aan één kant had verbouwd. Altijd naar de bal blijven kijken dus”, zeggen ze lachend. Een andere anekdote die ze vertellen betreft de drie Lisannes. Het is natuurlijk best vervelend om drie dezelfde namen in één team te hebben: “Door die verwarring hebben we weleens een tegendoelpunt gekregen.”

Volgend seizoen
Aangezien het seizoen al afgelopen is kunnen de ogen op volgend seizoen. Een nieuw seizoen betekent ook nieuwe ambities: “In het nieuwe seizoen is de ambitie om te voetballen in een nieuwe competitie met andere uitdagingen. We gaan proberen meer te scoren en in het linker rijtje te komen. Ook hopen we dat we de opkomst van de vrouwen kunnen verbeteren zodat we meer kunnen spelen.”

Klik op VV Krabbendijke voor het laatste artikel over de club.

Wil van der Zalm veilt en timmert voor SJC

vv SJC

-

23 mei 2022

0

Wil van der Zalm veilt en timmert voor SJC

VV SJC houdt deze maand zijn jaarlijkse konijnenveiling. De 65^steeditie van het beruchte en beroemde evenement werd in de setting van het nieuwe clubgebouw gehouden. Veilingorganisator Wil van der Zalm is ook de man achter de konijnenveiling 2.0.

“Fijn dat het weer fysiek kan”, zegt Van der Zalm, die binnenkort als timmerman afzwaait en van een welverdiend pensioen mag gaan genieten. Een beetje zenuwachtig is hij wel voor de eerste editie van de konijnenveiling sinds december 2019.

“We hebben ‘m twee keer niet kunnen laten doorgaan vanwege corona”, zegt Van der Zalm. “Vorig jaar hebben we de veiling weliswaar digitaal gehouden, maar dat is toch anders. Ook met deze editie was het onzeker of hij kon doorgaan, want in december, de maand waar we normaal de veiling houden, was er een lockdown. Vandaar dat de veiling nu naar mei is verplaatst.”

Van der Zalm is al jaren de drijvende kracht achter de veilig die SJC veel geld in het laatje brengt. De recordopbrengst staat op ruim negentigduizend euro. “De inkomsten per jaar verschillen, maar we halen altijd wel zestig- of zeventigduizend euro op. In 2019 was de opbrengst 82.000 euro. Het geld komt ten goede aan de gehele club. Niet aan spelers van de selectie, zoals sommige mensen nog wel eens willen denken. Geld kan de club nu zeker goed gebruiken, want er moet met de nieuwbouw veel bekostigd worden.”

Voor Van der Zalm is het alweer de 25^ste keer dat hij de veiling organiseert. “Mijn schoonvader organiseerde de veiling en ik ben hem gaan helpen. Na een paar jaar heb ik het overgenomen. We waren als club de eerste in de regio. Andere clubs zijn het ook gaan doen, toen ze zagen hoeveel geld wij ermee ophaalden.”

De naam van de veiling suggereert dat er nog konijnen worden verkocht, maar die tijd is geweest, zegt Van der Zalm. “Zo is het jaren geleden wel begonnen. De club kreeg levende konijnen aangeboden en die beesten werden geveild. We zijn al weer een paar jaar gestopt met het veilen van levende dieren. We hebben daar ook een gedoe van gekregen. Op een gegeven moment stonden hier de dierenactivisten voor de deur te protesteren. Op zoiets zaten we niet te wachten, vandaar dat we daar mee gestopt zijn.”

Dat wil niet zeggen dat de veiling er minder levendig op geworden is. “We veilen echt van alles. Van tickets voor een rondvaartboot in Amsterdam of voetbalshirts. Het is maar net wat mensen aanbieden. Van vier uur in de tuin werken tot een verzorgde lunch. Het is ook maar net wat de gek er voor geeft. Ik heb in die jaren van alles voorbij zien komen. Het gekste wat ik meegemaakt heb? Dat was een levend zwijn. Dat is heel wat jaartjes geleden hoor. Joh, we hebben echt honderden producten. Ik maak vooraf altijd een catalogus met alles wat geveild wordt. We beginnen de avond met het aanbod voor de kleine portemonnee en later komen de grote bedragen. Of iets in trek is, weet je nooit. Het valt me altijd wel op dat wij meer gelden krijgen voor de Feyenoord- dan voor de Ajax-taart die we door de bakker hier speciaal laten maken.”

In deze periode is Van der Zalm vrijwel dagelijks te vinden op het complex van SJC. “Er moet veel gebeuren”, zegt hij. “Een timmerman komt altijd van pas. Er moet van alles getimmerd worden, van ballenkast tot andere opslagruimten. We zijn bezig om een VUT-ploeg op te richten die de boel straks netjes gaat houden. Dat moet ook gewoon gebeuren. We hebben heel veel geduld moeten betrachten. Gelukkig is het gebouw nu opgeleverd. Die noodgebouwen, dat was een beetje armoedig.”

Klik de link voor een recent artikel over SJC

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief