Wim Drenth wil met regioclubs om tafel bij VV Zuidland
Net als bij andere clubs komt het verenigingsleven bij VV Zuidland na het aflopen van de coronaperiode moeizaam op gang. Er wordt geklaagd over gebrek aan beleving. Hoog tijd om met clubs in de regio om tafel te gaan zitten, vindt jeugdvoorzitter Wim Drenth. “Doen we het goeie nog wel?”
Zuidland mag zich ook anno 2022 verheugen op een groeiend ledental. Ook de jeugd kan de weg naar Groot-Nibbeland nog steeds goed vinden. Met de wijk in aanbouw zit de club de komende jaren goed. Drenth constateert echter ook dat de maatschappij aan het veranderen is en dat de plaats die een voetbalclub daarin inneemt anders wordt. “De samenleving ondergaat grote veranderingen”, zegt Drenth (57). “Ik vind dat je daar als club je ogen niet voor moet sluiten. Waar het vroeger normaal was dat je twee keer ging trainen in de week en op zaterdag een wedstrijd voetbalde, is dat het allang niet meer. De jeugd heeft veel afleidingen. Het mobieltje heeft voor een grote gedragsverandering gezorgd. De jeugd is vele malen mondiger dan twintig jaar geleden.”
Het laatste wat Drenth wil doen, is de schuld daarvan bij de jeugd neerleggen. “De jeugd is het product van de tijd waarin zij leven. Voor hen is dat gedrag normaal. Ik zie overal om mij heen dat voetbalclubs dat lastig vinden. Het wordt steeds moeilijker om vrijwilligers aan je te binden, en ik heb ook het idee dat het lastiger wordt om de jeugd te motiveren. De prikkels die vanuit samenleving worden afgegeven op de jeugd zijn enorm.”
Daarom is het volgens Drenth belangrijk dat clubs in gesprek gaan met elkaar en hun ervaringen erover delen. “Samen kunnen we van elkaar leren. Wie weet komt daar wel een prachtige oplossing uit. Ik denk dat het helemaal niet verkeerd is om onszelf af te vragen of we het goeie nog doen. Als club wil je graag je leden behouden.”
Klik op VV Zuidland voor het laatste artikel van de club.
R.W.B. start met 7 tegen 7 zomeravondvoetbal
In de maand juni, wanneer er op de grasvoetbalvelden in verband met groot onderhoud niet meer gevoetbald kan worden, maar het vaak heerlijk voetbalweer is, gaat Voetbalvereniging R.W.B. zijn kunstgrasveld gebruiken om een 7 tegen 7 competitie te spelen.
Het toernooi wordt gespeeld op de woensdagavonden, beginnende op woensdag 8 juni.
Vier woensdagavonden achter elkaar wordt in een 7 tegen 7 competitie gevoetbald, de slotdag is op woensdag 29 juni waarbij afgesloten wordt met een onderling toernooitje.
De wedstrijden worden gespeeld volgens de KNVB regels, dus half speelveld, 7 tegen 7, geen
slidings, minimaal contact en een speelduur van de wedstrijden van 2 x 20 minuten. Inmiddels hebben zich 8 teams aangemeld en kan het toernooi van start gaan.
De 8 teams zijn opgedeeld in 2 poules, één sterke en één minder sterke poule.
In de sterke poule zijn RWB-5, RWB-4zat., Baardwijk-4 en RWB-6 ingedeeld. In de minder sterke
poule is RWB-35+, Oud RWB-1, NEO’25 Vet. en FC Taaie Tijgers.
De wedstrijden worden geleid door RWB-clubscheidsrechters Cor Pulles, Hans Bruurmijn, Patrick
Hultermans en Wim Snels. Twee jaar kon dit toernooi door corona beperkingen niet georganiseerd
worden, de reacties dat het dit jaar weer opgepakt kan worden zijn dan ook alleen maar positief.
Klik op R.W.B. voor het laatste artikel van de club.
VV Papendrecht – Voetbalkrant 2022 is uit
De zevende editie van de Voetbalkrant van Voetbalvereniging Papendrecht is recentelijk per post door de gehele gemeente Papendrecht verspreid. Hierin presenteert VV Papendrecht zich aan het grote publiek. Er valt onder meer in te lezen dat nieuwe leden tijdelijk een gratis trainingsset van Quick kunnen ontvangen. Voor bestaande leden is een andere actie van toepassing.
![0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]](https://voetbaljournaal.com/wp-content/uploads/2021/04/0240516_veru_VJAlblasserwaard3285-800x277.jpg)
Hebt u geen krant ontvangen? De VV Papendrecht-Voetbalkrant 2022 is tevens af te halen op de club. De pdf-versie is in te zien en te downloaden vanaf de website van VV Papendrecht: https://vvpapendrecht.nl/
Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.
Victor Brand en Remon Haze nog van grote waarde voor Hellevoetsluis
Voor Victor Hartog en Remon Haze is er een voetballeven na Hellevoetsluis 1. De dertigers brengen veel ervaring in in de as van het tweede elftal, dat voor de jeugd de springplank is naar de hoofdmacht.
Hartog (33) en Haze (33) kunnen na een nederlaag nog altijd goed balen. Als zij met hun team redelijk kansloos hebben verloren bij SHO 2 zitten zij vol teleurstelling. “Ik kan daar nog steeds heel chagrijnig van worden”, zegt Haze. “Dat is misschien maar goed ook, want als verliezen je koud laat is er iets met je beleving en moet je overwegen te stoppen.”
Haze en Hartog vertolken in het elftal van Ad Reijtenbach, die komend seizoen hoofdtrainer is van Rockanje, een belangrijke rol. Op het niveau van de reserve eerste klasse voegen zij wekelijks voetballend vermogen en gogme toe, maar minstens zo belangrijk is de ervaring en kennis die zij overbrengen op de jeugd. “Ons team bestaat uit een mooie mix”, zegt Brand. “We hebben een stuk of vijf dertigers, waaronder wij, aangevuld met wat midden-twintigers en jongens van begin twintig. De overstap vanuit de jeugd naar het eerste elftal is best groot. Bij ons kunnen jeugdspelers wennen aan het seniorenvoetbal en groeien naar het niveau van het eerste. En presteren doen we best aardig. We hebben onlangs nog de tweede periodetitel veroverd.”
Hartog kan bogen op jarenlange ervaring op een hoog niveau. Hij groeide op bij Nieuwenhoorn en bij die club maakte hij ook deel uit van de selectie. “Ik heb nog een paar jaar de hoofdklasse-zondag meegemaakt. Ik speelde veelal in het tweede, maar op die leeftijd – ik was 20,21 jaar – is het natuurlijk prachtig om mee te gaan met het eerste en af en toe te mogen invallen.”
Toen Edwin de Koning Hellevoetsluis onder zijn hoede kreeg, stapte Hartog over. “Ik heb meestal gespeeld als aanvallende middenvelder, maar in het tweede heb ik nu meer een verdedigende rol. Met Edwin als trainer promoveerden we al snel naar de tweede klasse.”
Haze kwam via een grotere omweg bij Hellevoetsluis 2. “Ik kwam in de selectie toen Ad Bijl trainer was. In het tweede seizoen van Edwin de Koning ben ik vertrokken naar Rockanje. Ik heb ook nog even bij Zuidland gespeeld onder trainer Tom Larsen om vervolgens weer terug te keren bij Hellevoetsluis. Vanaf dat moment heb ik nog drie jaar min of meer onafgebroken in de basis gestaan.”
Ze maakten als speler van Hellevoet 1 opwindende wedstrijden en seizoenen mee. Wat dat betreft was het seizoen 2018/2019 het meest legendarisch. Hellevoetsluis draaide voor de winterstop als een trein en had in februari een straatlengte voorsprong op BVCB. “Ik geloof dat we acht, negen punten voorsprong hadden”, blikt Hartog terug. “Die voorsprong werd steeds kleiner en uiteindelijk eindigden we gelijk.” Haze: “Er was een nieuwe regel ingevoerd: het doelsaldo was bepalend. Dat was in het voordeel van BVCB, dus geen beslissingswedstrijd en ook geen kampioenschap.”
Intussen spelen Hartog en Haze alweer een aantal seizoenen in Hellevoetsluis 2. “Met veel plezier”, zegt Brand. “We hebben een leuke groep die er graag voor gaat.” Haze: “Het niveau is ook best aardig. Als we ons handhaven hebben we ons doel bereikt.”
Hellevoetsluis 2 begon het seizoen met Eef van Splunder, maar na de winterstop nam Ad Reijtenbach het dus over. “Ad past goed bij de groep. De klik die ik met hem heb, had ik trouwens ook met Eef. Jammer dat hij tussentijds is vertrokken, maar dat is ook voetbal.”
Dit jaar worden ze allebei 34 jaar. Dat is geen reden om afscheid te nemen van Hellevoetsluis 2. Haze: “Dat kan nog wel even wachten, hoor. Zolang we goed mee kunnen is er geen reden om een stapje terug te doen. We moeten het als team hebben van een compact en slim spelletje en daarin zijn we nog belangrijk.”
Klik op Hellevoetsluis voor het laatste artikel over de club.
In gesprek met Devin Krijnen van SC Gastel
De 23-jarige spits van SC Gastel is op vijfjarige leeftijd begonnen met voetballen bij zijn dorpsclub DEVO uit Bosschenhoofd, waarna hij op zijn twaalfde naar DIOZ is gegaan. Bij DIOZ heeft hij zijn debuut gemaakt bij het eerste elftal op vijftienjarige leeftijd tegen DEVO. Na vier jaar te hebben gevoetbald bij DIOZ heeft Krijnen de overstap gemaakt naar SC Gastel, waar hij twee jaar bij de eerste selectie heeft gezeten.
Devin Krijnen is woonachtig in Bosschenhoofd. Vorig jaar is hij afgestudeerd als fysiotherapeut en is momenteel werkzaam in het Amphia Ziekenhuis. Hij is vaak te vinden in Oud Gastel met vrienden om gezellig een biertje te drinken of voetbal te kijken. Op vijfjarige leeftijd is hij begonnen bij DEVO waar hij de jeugdafdeling tot en met de D-tjes heeft doorlopen. Toen Krijnen naar de middelbare school ging, heeft hij de overstap gemaakt naar DIOZ, hier begon hij in de C-tjes. “Op jonge leeftijd kreeg ik al de kans om de aansluiting met het eerste elftal te maken. Ik mocht enkele malen meedoen met het tweede elftal en op de bank zitten bij het eerste elftal. Op mijn vijftiende mocht ik mijn basisdebuut maken tegen mijn voormalige voetbalvereniging”, vertelt hij. Vanaf zeventienjarige leeftijd was Krijnen een vaste waarde van DIOZ als linksbuiten. Na twee jaar spelen in de selectie van DIOZ, wilde hij graag een stapje hoger proberen. “Na enige tijd werd het duidelijk dat het SC Gastel werd, waar ik het tot op de dag van vandaag enorm naar mijn zin heb”, zegt Krijnen. Na twee jaar gespeeld te hebben in de eerste selectie, liep hij een flinke blessure op tijdens de training, waarbij hij zijn bovenbeenspier afscheurde. “Deze blessure heeft mij anderhalf- tot tweejaar aan de kant gehouden. Een lang revalidatieproces heeft ervoor gezorgd dat ik sinds huidig seizoen weer op het veld kan staan bij SC Gastel. Gelukkig kan ik sinds enkele maanden weer blessurevrij voetballen bij het tweede elftal”, aldus Krijnen.
De ambitie van Krijnen om naar Gastel te komen is altijd geweest om een vaste waarde te worden bij de eerste selectie. “In de loop van de eerste twee jaar was ik goed op weg, maar helaas heeft de blessure roet in het eten gegooid. Ik blijf echter optimistisch en ambitieus. In het begin van het seizoen was het enorm wennen voor zowel hem als individu als voor het gehele team. In de eerste helft van het seizoen stond het tweede van SC Gastel onderaan in de tweede klasse. “Na de jaarwisseling zijn wij steeds meer punten gaan pakken en uit degradatie gevaar weten te komen. Ik ben blij dat ik dit seizoen mocht wennen aan het spelletje en met veel plezier aan mocht sluiten bij het tweede elftal. Zelf had ik maar één persoonlijk doel dit seizoen: fit blijven”, vertelt hij.
Een hoogtepunt heeft Devin niet echt, wel is de eerste selectie van SC Gastel kampioen geworden in de derde klasse. Dit heeft gezorgd voor een enorm feest. Het dieptepunt voor Krijnen is naast zijn blessure de corona periode geweest. “Hierdoor heeft een hele periode het voetbal stil gelegen en kun je niet doen wat je het allerliefste doet. Daarnaast zie je een hele hoop vrienden een lange periode niet”, aldus de 23-jarige aanvaller.
Krijnen zou het liefst meerdere mensen willen benoemen waar hij lovend over is, omdat er veel vrijwilligers zijn binnen SC Gastel. De persoon waar hij het meest mee te maken heeft gehad dit jaar is Adrie Rockx. “Vanuit het eerste elftal werden met regelmaat jongens meegevraagd om mee te doen, ook waren er met regelmaat blessures. Dit zorgde voor veel wisselingen binnen het team, waardoor sommige plekken opgevuld moesten worden door de jeugd. Ondanks de grote dynamiek tussen het eerste en tweede elftal, lukte het toch elke week weer om een volledig team op te stellen”, vertelt Krijnen.
Na een lange periode blessureleed, heeft hij gemerkt wat voor hem echt belangrijk is binnen de voetbal. “Naast het sportieve aspect en de wil om te winnen, is dat voornamelijk het vriendschappelijke aspect. Binnen de club heb ik veel goede vrienden leren kennen, waarmee ik veel dingen onderneem. Het geheel binnen de voetbal, is het geen wat mij veel plezier en voldoening oplevert”, zegt Krijnen.
Afgelopen seizoen in de tweede klasse begon zeer ondermaats. In de loop van het seizoen werden er steeds meer punten gepakt door het tweede, zo werden er ook veel punten gepakt tegen de bovenste ploegen in het lijstje. “In de competitie merkte we al snel dat elk team van elkaar kon winnen, maar ook verliezen. Ondanks dat we eindigden in de middenmoot van de competitie, had er meer ingezeten. Voor komend seizoen moeten we zeker zorgen om in de top drie in de tweede klasse te komen en misschien zelfs proberen om een periode te pakken. Met de kwaliteit die we met deze groep hebben, moet dat zeker een realistisch doel zijn”, sluit Krijnen af.
Klik op SC Gastel voor het laatste artikel van de club
In gesprek met de kampioenen van VV Achtmaal VR1.
De dames van VV Achtmaal zijn kampioen. Lieke Michielsen is één van de speelsters van het team, voorheen zat ze in het tweede van de dames. Sinds afgelopen seizoen is er nog maar één damesteam actief bij Achtmaal en dus is ze nu daar te bewonderen.
Inmiddels is Lieke al vijf jaar lid bij de club, voorheen dus in het tweede elftal. “Ons damesteam bestaat uit ongeveer vijftien speelsters, waarvan er overigens momenteel of het afgelopen seizoen zwanger zijn en dus niet op het veld konden staan”, vertelt ze. Het elftal is behoorlijk divers, zo variëren de leeftijden tussen de zeventien en veertig jaar. “Ik voetbal er nu vijf jaar, maar er zijn ook veel dames die al tien, twintig of zelfs al dertig jaar voetballen”, vult Lieke aan.
Zondag 15 mei stonden de dames om 09.00 uur al in de kantine: “Niemand wilde te laat zijn voor dé wedstrijd van het seizoen. Alhoewel, dé wedstrijd, dat betwijfel ik aangezien er spannendere wedstrijden zijn geweest in het afgelopen seizoen.” Toch was het een spannende dag voor de meiden. Ze konden dan ook kampioen worden en dan staat er toch altijd wat meer spanning op de benen. “Aan het begin van het seizoen deden we nog lacherig over het kampioenschap. Kampioen worden gaat nooit gebeuren zeiden we tegen onze trainer Rico. We hadden niet eens een keeper”, blikt ze terug. Toch heeft Rico gelijk gekregen. De vrouwen verloren in het hele seizoen maar één keer en speelde nog één keer gelijk. Voor de rest werd alles gewonnen. “Naarmate het seizoen vorderde, kregen we steeds meer het geloof dat kampioen worden er misschien toch wel in zou zitten”, aldus Michielsen.
Terug naar de kantine. De dames zaten met lichte spanning klaar voor de bespreking: “Eenmaal in de bestuurskamer aangekomen ratelde Rico, die van oorsprong Spaans is, de opstelling en daarna riep hij forza dames, vamos, wij worden kampioen!” Om 10.00 uur was de aanvang van de wedstrijd tegen Schijf VR2. De vrouwen van Achtmaal kwamen onder groene rook het veld op. Binnen vier minuten was het al 1-0 voor de aanstaande kampioenen. Uiteindelijk zijn ze geen seconde in de problemen gekomen en eindigde de wedstrijd in 6-0. “Een hele spannende wedstrijd was het niet, maar dat we kampioen waren was wel duidelijk”, vertelt Lieke.
Op het oog lijkt het alsof het allemaal vanzelf ging dit seizoen voor Achtmaal, maar niets is minder waar. Eén van de redenen dat ze verdiend kampioen geworden zijn vindt Lieke dan ook dat ze vaak maar net twaalf spelers op de lijst konden krijgen. “We hadden niet eens een vaste keeper en rouleerde de keepersbeurten af tussen de speelsters, waarvan een groot deel nog nooit had gekeept. Dat was ook één van de redenen waarom we zo lacherig deden over het kampioenschap. Ik denk dat hij vanaf het eerste moment zag hoe fanatiek wij waren. Maar ook hoe gezellig we het samen hadden en hoe hecht we waren. Dit bleken uiteindelijk de juiste ingrediënten te zijn voor een kampioenschap”, aldus de speelster.
Na afloop hebben de dames natuurlijk het kampioenschap uitbundig gevierd. “Dankzij Anna en Birgit hadden we een leuk feestprogramma. Eerst hebben we de stoppende leden bedankt, want helaas gaat niet iedereen door volgend seizoen. Hier zijn ook de nodige traantjes gelaten.” Vervolgens stond er lunch op het programma die aangeboden werd door het kantinepersoneel van Achtmaal. “Ook zij hebben een groot aandeel in het kampioenschap, want we hebben de derde helft vaak bij hen gespeeld”, lacht ze. Uiteindelijk was het tijd voor de dames om op de platte kar op te gaan. Deze ging naar het gemeentehuis voor een kampioensfoto op het bordes. Eenmaal terug op de club werd er nog lang doorgefeest onder aanvoering van DJ Rein: “Een topdag en een ontzettend leuk feest.”
Volgend seizoen is Achtmaal VR1 te bewonderen in de vierde klasse. “Daarnaast hebben we inmiddels een vaste keepster gevonden die ons volgend seizoen komt versterken. Verder kijken we wel waar we gaan eindigen in de poule. Zolang we maar plezier hebben en lekker kunnen voetballen, dat is het aller belangrijkst. Als laatst hopen wij dat we in januari weer eens op ons jaarlijkse trainingsweekend kunnen. Deze is een aantal keer geannuleerd vanwege corona. Het zou geweldig zijn als deze volgend jaar gewoon door kan gaan”, sluit ze af.
Klik op VV Achtmaal voor het laatste artikel over de club.
Goede gasten brengen beleving bij Botlek
Ze werken alle vier hard aan een mooie toekomst voor de selectie van SC Botlek. Ron Frishert (leider van het eerste elftal), Dirk Hartingsveld (trainer van het tweede elftal), Victor Schenning (leider van het tweede elftal) en Henny Troost (verzorger van de selectie) staan garant voor enthousiasme in het kwadraat.
“Stuk voor stuk gouden gasten”, verzekert technisch coördinator Henk Kraak. “We zijn de weg omhoog ingeslagen. Het positieve gevoel is terug bij de club.”
Dat kan Ron Frishert beamen. Hoewel de positie van het eerste elftal in de derde klasse nog niet al te comfortabel is – degradatie- en nacompetitieplaatsen liggen niet ver weg – is hij enthousiast over de ontwikkelingen. “Er staat een mooie staf die bereid is om de schouders onder het project te zetten”, zegt hij. “Voor dat plan is drie, vier jaar uitgetrokken. De eerste resultaten zie je al op het veld. We hebben een eerste en tweede elftal met veel jonge spelers die bovenal een goede mindset hebben.”
Frishert was ongeveer vijf jaar voorzitter van Botlek en is sinds twee seizoenen de leider van het eerste elftal. “Ik probeer die gasten en trainer John Stougje zoveel mogelijk te ontzorgen, dat alles in orde is en dat alles klaar staat of ligt. Die jongens hoeven alleen maar aan voetballen te denken.”
Al even dienstbaar is Victor Schennink, die de leider is van Botlek 2, dat uitkomt in de reserve derde klasse. “Toen ze mij vroegen was ik best wel verbaasd. Ik ben ook jeugdtrainer. Blijkbaar wilde ze een echte clubman erbij, tenminste zo zien ze mij. Voor Botlek doe ik veel.”
Dat blijkt ook wel uit zijn weekprogramma, want naast leider van het tweede is Schennink trainer van de JO12-1. “Mijn vrouw weet waar ik ben”, grapt hij. “Ik train maandag en woensdag de jeugd, dinsdag en donderdag ben ik bij het tweede. Ja, de zaterdag zit ook aardig vol. Vaak past het net.”
Dirk Hartingsveld heeft zich als trainer ontfermd over het tweede elftal. “Ik heb jaren de jeugd getraind, samen overigens met Brian Zegers, met wie ik het ook nu doe. Veel jongens uit het elftal ken ik daarom al. Dat is een enorm voordeel. Als spelers en trainers hebben we een grote vertrouwensband.”
Waar het tweede elftal de afgelopen seizoenen tegen degradatie moest strijden, is het team onder Hartingsveld nu een stabiele middenmoter. “Dat is best knap, want we hebben in de selectie veel blessures. Als er een gaatje gevuld moet worden in het eerste kloppen ze uiteraard als eerste bij ons aan. Ondanks die wisselende samenstellingen hebben we toch al flink punten gepakt.”
“De sfeer is heel goed”, zegt Henny Troost, de verzorger van de selectie. “Het positivisme overheerst bij zowel het eerste als het tweede. Dat vind ik leuk om te zien. Er zit progressie in.”
Dat heeft ook te maken met het werk dat Henk Kraak verzet. De oud-doelman probeert zo goed mogelijke voorwaarden te scheppen rond de selectie. Troost: “Wij zijn afgelopen januari voor het eerst op trainingskamp geweest naar het buitenland. Torremolinos. Ik had zoiets nog niet eerder meegemaakt. Je zag de groep die al hecht was, nog hechter worden. Ik heb vijf dagen genoten. Het is ook een fijne groep gasten.”
Daarom ook plakt hij er na dit seizoen nog een jaar aan vast. “Toen trainer John Stougje bijtekende. Was dat voor mij reden om ook nog een jaar te blijven. Ik heb wel gezegd dat het mijn laatste jaar wordt. Ik ga eind van dit jaar met pensioen. Fysiek heb ik ongemakken.
Klik op Botlek voor het laatste artikel over de club.
MO23-1 van vv Papendrecht in het nieuw
Nexus Constructions heeft MO23-1 van Voetbalvereniging Papendrecht inclusief de begeleiding in het nieuw gestoken.
Het Rotterdamse bedrijf heeft de dames, die in competitieverband uitkomen als Vrouwen 2, voorzien van fraaie wedstrijdtenues en presentatiepakken. Onze dank gaat uit naar Maikel Blom van Nexus Contructions, dat zich al sinds 2015 met veel plezier inzet als constructiebedrijf in de waterbouwsector in Rotterdam en omstreken, voor de sponsoring van Papendrecht MO23-1.
Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.
Geslaagd KNVB G-toernooi bij VV Papendrecht
Afgelopen zaterdag 4 juni werd door Voetbalvereniging Papendrecht het KNVB Zuid I G-toernooi georganiseerd. Liefst 14 G-teams streden op sportpark Slobbengors om de cup met de grote oren. OVC’26 was zelfs met de echte spelersbus van PSV gekomen.
Om 10.30 uur betraden alle 166 spelers het hoofveld onder begeleiding van de Champions League-muziek. Vervolgens opende burgemeester Jetten vol overgave het toernooi om daarna met ambtsketting en al met elke ploeg op de foto te gaan. Om 11 uur startte zowel het toernooi als de strijd om de penaltybokaal. Een half uur later kregen we bezoek van Minnie en Mickey Mouse alsmede Winnie de Poeh. Een groot aantal spelers ging enthousiast met hen op de foto en in de pauze bleken Minnie, Mickey en Winnie ook nog over de nodige voetbalkwaliteiten te beschikken. Inmiddels waren transferbesprekingen gaande om hen komend seizoen actief op het veld te zien binnen VV Papendrecht.
Zanger Ray
Het middagprogramma werd hervat onder zonovergoten omstandigheden na een welverdiende lunch aan het begin van de middag. Inmiddels was sprake van een massale opkomst van publiek en bleken vrijwel alle parkeerplaatsen op de dijk bezet. Na de poulefase volgden de kruiswedstrijden, wat ook de start betekende van het optreden van zanger Ray. Ray was op dat moment de Nederlandstalige liedjes uit volle borst aan het meezingen. Daarnaast gingen de wedstrijden gewoon door. Regelmatig moest Ray zijn microfoon afstaan aan enthousiaste spelers die vocaal eveneens uitstekend uit de voeten bleken te kunnen. Het duet van Ray met Papendrecht-speler Jeff was een absoluut hoogtepunt. Ondertussen was het hard werken voor onze fotograaf Kiki die over de gehele dag een kleine 2000 foto’s heeft geschoten. Een selectie hiervan is te zien op haar Facebook-pagina Kiki Fotografie.
Prijzen
Rond 16 uur was het toernooi afgelopen en meldde oud-profvoetballer Geert den Ouden zich voor de prijsuitreiking. Uiteraard ontkwam hij er ook niet aan om met diverse spelers op de foto te gaan. Het toernooi werd gewonnen door TEC G1 uit Tiel door in de finale OVC’26 G1 te verslaan. Schrale troost voor de spelers van OVC’26 was dat zij wel winnaar waren van de penaltybokaal. Alle spelers ontvingen een mooie gouden medaille, uiteraard met een rood-zwart lint. De KNVB, maar ook vanuit de spelers en teams, hadden volop complimenten uitgesproken over het uitstekend georganiseerde toernooi, het geweldige optreden van Ray en last but not least over Minnie, Mickey en Winnie: voor hen een grote pluim.
Dankwoord
De organisatie bedankt eenieder die op welke wijze dan ook heeft bijgedragen aan het welslagen van deze dag. Speciale dank gaat uit aan alle sponsors en vrijwilligers. Zonder hen zou VV Papendrecht dit nooit georganiseerd kunnen hebben.
Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.
Foto van Kiki Fotografie