Home Blog Pagina 570

Girls academy IFC blijft aan de weg timmeren

H-I-AMBACHT – De Girls Academy van IFC blijft aan de weg timmeren. De maand mei stond in het teken van de proeftrainingen. In navolging van de succesvolle trainingsavond, die was gehouden als voorbereiding op het schoolvoetbaltoernooi, konden meisjes, meiden en vrouwen die het leuk vonden en vinden om gratis mee te trainen tot het einde van het seizoen zich melden op sportpark Schildman.
Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Dat was een actie met een bedoeling: de maand mei is bij uitstek een maand dat er door velen nadrukkelijk wordt nagedacht over de sportkeuze na de zomer. Een aanleiding die door IFC’s Girls Academy werd aangegrepen om de deur wagenwijd te zetten. En speelsters sfeer te laten proeven in een ontspannen setting door een training of meerdere trainingen mee te draaien. Ook meiden die wellicht al voetbalervaring hadden  of op een andere sport zaten en (eventueel) de overstap wilden maken om met leeftijdsgenoten te kunnen voetballen, kregen de gelegenheid om zich bij Ido’s Football Club te melden.

Maar ook ambitieuze vrouwen met voetbalervaring, die het wellicht een stapje hoger willen gaan proberen in de naaste toekomst. Zij krijgen ook de kans om zich te etaleren en verder te ontwikkelen bij de eerste vrouwenselectie van IFC die momenteel in de tweede klasse uitkomt en afgelopen seizoen een subtoppositie innam in een klasse waar Jodan Boys met straffe hand regeerde.

Toernooi
Bij de IFC Girls Academy spelen momenteel elf teams in de competitie. Hierbij onderscheidt de IFC Girls Academy zich van vrijwel alle andere verenigingen uit de (wijde) omgeving. De IFC Girls Academy is een aparte tak binnen IFC en opereert al bijna twintig jaar. Zowel op technisch als bestuurlijk vlak zit er een brok ervaring. Binnen de IFC Girls Academy hanteert men de regel: gezelligheid staat voorop. Want het is alom bekend dat prestaties vanzelf volgen als de onderlinge sfeer goed is.

Het seizoen is inmiddels ten einde maar in de maand juni vond op twee zaterdagen het Jumbo Van Daalhuizen IFC Girls Tournament 2022. Alle speelster uit de IFC Girls Academy keken uit naar die evenementen. De meiden van MO-11, MO-13 en MO-15 speelden op zaterdag 18 juni. Een week later, zaterdag 25 juni, speelden MO-17, MO-19 en de vrouwenteams hun toernooi.

Klik op IFC voor het laatste artikel over de club.

R.W.B. 6 en Oud R.W.B. 1 winnen zomeravond competitie.

Op de woensdagavonden, de gehele maand juni, werd bij RWB het 7 tegen 7 toernooi gespeeld, ook wel de zomeravond competitie.

mandemakers banner Voorop in dit voetbal toernooi stond plezier maken op de zomeravond door het mooiste spelletje wat er op aarde is met elkaar te spelen. Voetbal. En plezier werd er niet alleen gemaakt door de voetballers. Ook de scheidsrechters, organisatie en personeel van het clubhuis hadden het door de sportieve sfeer naar hun zin. Verdeeld over twee poules, een sterke en een minder sterke poule, werden de wedstrijden gespeeld.

In de minder sterke poule was Oud RWB-1 met 12 punten uit 4 wedstrijden de onbetwiste kampioen. In de sterkste poule won RWB-6 de eerste prijs. Hier was de spanning wat groter dan in de andere poule. Zowel RWB-6 als RWB-5 haalden namelijk 6 punten uit 3 wedstrijden. De winst werd uiteindelijk beslist doordat het doelsaldo van RWB-6 één doelpunt beter was dan RWB-5. In het afsluitend onderlinge toernooi wat woensdag 6 juli gespeeld werd gespeeld was RWB-6 wederom de sterkste. Na het spelen van het toernooi volgde onder het overdekt terras de prijsuitreiking en werd het een gezellige afsluiting van het zomeravond voetbal bij RWB.

Klik op RWB voor het laatste artikel over de club.

Terugkeren naar ODIO nog altijd beste besluit van Marijn Corré

OSSENDRECHT – Het is alweer zo’n zeven jaar geleden dat Marijn Corré (24) van MOC’17 besloot om terug te gaan naar ODIO in zijn woonplaats Ossendrecht. Hoewel hij in de jeugd van MOC’17 op een hoog niveau speelde, was het vooral een keuze op gevoel. ‘En dat besluit is nog altijd het beste wat ik heb gedaan.’
dakraam_251134
De trainingen bij de club uit Bergen op Zoom waren van een hoog niveau. Ook met zijn ploeg speelde hij in de hoofdklasse. Maar juist die speelminuten, die waren het ‘probleem’. “Dat klopt. Ik speelde veel te weinig in mijn beleving en zat vooral op de bank. Dan kan je op een hoger niveau voetballen, maar zodra je niet speelt dan raak je toch het plezier in het spelletje wel kwijt. Althans, dat was bij mij zo. Ik ben toen gaan nadenken en ik wilde vooral voetballen. Dus was er voor mij maar één club om naartoe te gaan en dat was terugkeren naar ODIO.”

Na een paar jaartjes in een lager elftal te hebben gespeeld, kreeg hij onder toenmalig trainer Andy Wierikx de kans in het eerste en die pakte hij met beide handen aan. Inmiddels is Corré een vaste kracht op het Ossendrechtse middenveld en per seizoen toch goed voor een serie doelpunten en assists. “Al vind ik wel, dat ik daarin nog veel bepalender moet kunnen zijn. Kritisch ben ik altijd wel op mezelf en probeer op trainingen en wedstrijden het maximale eruit te halen. Dit seizoen lukt dat nog niet zoals ik het voor ogen heb. Niet met mij persoonlijk qua spel, maar ook niet als ploeg. We speelde veel te wisselvallig en dat zag je ook terug in de stand op de ranglijst helaas.”

De 4e Klasse B is naar de mening van Corré een competitie waarin iedereen van elkaar kan winnen of verliezen. “Dat zie je ook in de uitslagen en aan het feit dat er een heel brede middenmoot was. Als je twee keer wint stond je in de subtop. Verloor je er een paar dan zakte je direct een flink aantal posities. Gelukkig hebben we ons nooit direct zorgen hoeven te maken qua lijfsbehoud, maar we hebben dit seizoen tegen de lager geklasseerde ploegen teveel onnodige punten laten liggen. Wernhout, Rimboe en BSC staken er kwalitatief wat bovenuit, maar daarachter zouden wij in mijn ogen moeten meedoen. Dat kunnen we onszelf wel verwijten.”

Corré is overigens sinds zijn terugkeer niet alleen maar speler van het eerste elftal, waar inmiddels ook zijn jongere broer actief is. “Zeker niet! Ik geef af en toe wel eens een training, fluit soms een jeugdwedstrijdje of bij de dames én ben verantwoordelijk voor de social media waarop ik de facebook-, instagram- én TikTokpagina beheer. Dat is leuk om te doen en past ook wel bij mijn studie communicatie, waar ik dit jaar hoop af te studeren.”

Volgend seizoen zal er bij de eerste selectie wel het nodige gaan veranderen. Er komt in de persoon van Erwin van Schilt een nieuwe trainer, terwijl er enkele ervaren krachten hebben aangegeven te gaan stoppen of lager te gaan spelen. “Dat is jammer, maar het hoort bij het voetbal. Met Erwin krijgen we een jonge trainer die als oud-speler de club kent. Dat kan een voordeel zijn. Ook zitten er wat jongens die vanuit de jeugd op de deur kloppen. Dus ik zie het wel met veel vertrouwen tegemoet. Zelf blijf ik sowieso. Want mijn terugkeer zeven jaar geleden was er eentje om nooit meer weg te gaan…”

Klik op ODIO voor het laatste artikel over de club.

De monster opbouwklus van ASWH

Wie de laatste reguliere competitiewedstrijd van ASWH op 4 juni bezocht heeft bij Kozakken Boys en daarna de eerste training van de Ambachtse selectie in voorbereiding op het seizoen  2022-2023 gaat bekijken, zal heel weinig dezelfde gezichten zien. Een enorme zomermetamorfose op Sportpark Schildman. Waar het aantal vertrekkers enorm was en een monster opbouwklus afgelopen maanden in volle gang was om weer een representatieve spelersgroep neer te zetten.
vtc-banner
‘TD’ Mels van Driel en de andere technische beleidsbepalers op sportpark Schildman stonden en staan voor een enorme uitdaging. In de laatste maanden van het seizoen hield de exodus van spelers aan. Daar kwam medio mei ook nog de naam van aanvaller Diego Snepvangers bij, die evenals Fabian Korporaal de overstap naar Kozakken Boys zal maken. In de hausse aan vertrekkende voetballers sijpelde af en toe echter ook de komst van nieuwe aanwas door. Jorginho Soares dook dit seizoen op Schildman op en toonde zich een meerwaarde. Afghaans international Najim Haidary melde zich ook op ’t Ambacht’. Evenals de gebroeders Simon en Skender Loshi die echter in de slotfase van seizoen alweer uit de selectie verdwenen.

ASWH presenteerde in de maanden april en mei al enkele nieuwe namen. Brandon Robinson maakt de overstap van tweede divisionist Excelsior Maassluis. Wout Neelen is afkomstig van NAC Breda en Mohamed El Kharbachi verlaat Jong Sparta om zich bij de selectie van Sjoerd van der Waal te melden. De uit Gouda afkomstige speler heeft de volledige opleiding van Feyenoord doorlopen. Hierna is hij in 2018 vertrokken naar FC Groningen waar hij een verbintenis ondertekende. En voornamelijk in de Onder 19 en Onder 21 speelde. Daarna keerde hij terug naar Rotterdam, maar koos ditmaal voor Sparta. De komende tijd, zo is de verwachting, zullen meer namen volgen.

Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club.

Bron: Krant van Zwijndrecht / Hendrik – Ido -Ambacht

Cees Baars Voetballer van het Jaar VV Papendrecht

Tijdens de jaarlijkse barbecue van de selectie van Voetbalvereniging Papendrecht ter afsluiting van het seizoen is afscheid genomen van diverse vertrekkende spelers.
0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]
Met een mooi dankwoord van bestuurslid Erwin Schuil werden zij allen bedankt voor bewezen diensten. Op deze avond werd ook de prijs voor de Voetballer van Jaar uitgereikt. De top drie bestond, niet geheel verrassend, uit drie spelers die in de defensie actief zijn. Cees Baars werd Voetballer van het Jaar van het seizoen 2021-2022. Aanvoerder en centrale verdediger Nick Kamerling werd tweede. Nummer drie werd keeper Roy Rijntjes.

De jonge centrale verdediger Cees Baars, die elke wedstrijd een ruime voldoende scoorde, was een stabiele factor in de defensie van Papendrecht 1. We feliciteren Cees met zijn uitverkiezing.

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.

Bestuur AZV ’72 luidt de noodklok

H-I-AMBACHT – De zaalvoetbalcompetitie van AZV ’72 is uitgegroeid tot een absoluut begrip, met een traditie van inmiddels een halve eeuw. Maar die traditie staat wel onder druk, want het bestuur van de Ambachtse Zaalvoetbal Vereniging’72 heeft de noodklok geluid.
Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Dat signaal komt vooral voort uit het feit dat er op dit moment al sprake is van een tekort aan scheidsrechters. Wekelijks zijn nu drie scheidsrechters actief om de wedstrijden van de in totaal 27 teams, die onderverdeeld zijn in drie poules, goed te laten verlopen. Het bestuur van AZV’72 stelt dat er minimaal vier extra arbiters nodig zijn om de hoeveelheid wedstrijden te kunnen bemannen.

Daarnaast ontstaat er op korte termijn ook een probleem in de bezetting op bestuurlijk gebied, Voorzitter Peter de Vormer heeft aangegeven dat hij zijn taken binnenkort zal neerleggen. De Vormer is daarnaast actief als (wedstrijd)secretaris en liet ondanks zijn collega-bestuursleden en de actieve scheidsrechters weten dat zijn termijn ten einde loopt.

Met spoed is AZV ’72 dus op zoek naar aanvulling van het bestuur én het scheidsrechterskorps, zodat ook volgend seizoen de competitie doorgang te laten vinden. In het huidige seizoen stevent HB&C op de titel af in de hoogste klasse, de Intro Personeel klasse. Muta Sport pakte de titel in de T&R-klasse, terwijl Mao Advocaten met overmacht de titel incasseerde in de Plus-klasse. De finale om de Huis & Hypotheek Cup gaat tussen Jumbo en Spiesbouw.

Klik op AZV’72 voor het laatste artikel over de club.

Middendorp (ASWH) krijgt onderscheiding na ‘schijnbeweging’

Het leek een doorsnee dinsdag te worden voor John Middendorp. Ja, hij zou op 26 april in Rotterdam bij de Erasmus Universiteit aanwezig zijn voor de uitreiking van de propedeuse aan zijn kleinzoon, maar dat was om in voetbaltermen te blijven, een schijnbeweging.
vtc-banner
HENDRIK-IDO–AMBACHT – De aimabele preses van ASWH werd in Hendrik-Ido-Ambacht naar het gemeentehuis gebracht, waar Middendorp werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Dik en dik verdiend natuurlijk, voor al het werk dat hij voor zijn voetbalclub ASWH deed en op bijna 80-jarige leeftijd nog altijd doet.

John Middendorp (1942) is een geboren Rotterdammer, maar woont vanaf 1974 op ’t Ambacht’ en voelt zich na 23 verhuizingen natuurlijk ook Ambachter. Hij is op dit moment veertien jaar voorzitter van ASWH. ,,Uiteraard denk ik na over het moment dat ik voor de derde keer ga stoppen. Een voorzitter van 80 jaar voor zo’n mooie club, dat kan eigenlijk niet. Ik ben aan het rondkijken en zal op niet al te lange termijn met een uitstekende opvolger komen, maar kandidaten staan nog niet in de rij. Uiteindelijk is er steeds toch weer iemand die erin stapt”, weet Middendorp. Begin mei van dit jaar keerde Middendorp terug naar Toronto en Newmarket (Canada). ,,Ik wilde daar nog eens rondkijken. Het is 65 jaar geleden dat wij ook daar hebben gewoond. Mijn ouders dachten te emigreren, maar na twee jaar kreeg mijn moeder heimwee en zijn wij teruggekeerd naar Rotterdam.”

Werper
John Middendorp voetbalde bij Leonidas, destijds een grote club. ,,Ik was een ouderwetse midvoor en scoorde veel. Na de verhuizing naar Hendrik-Ido-Ambacht kwam ik bij ASWH terecht. Hier gingen in de begin jaren tachtig mijn zoon Michel en later ook Edwin trainen. Edwin had het meeste talent. Hij heeft jarenlang in het eerste elftal gespeeld.” Omdat Middendorp steeds vaker op Schildman kwam, raakte hij bij verschillende taken betrokken. Hij werd in 1989 al voorzitter van de jeugdafdelingen was even bestuurslid technische zaken. Later werd hij ook voorzitter van de supportersvereniging. ,,Maar ik was ook bestuurslid bij tennisvereniging  ‘Heer Jan’ in Heerjansdam. Voor mijn Ambachtse tijd maakte ik deel uit van het bestuur van een honkbalclub in Almelo, waar ik ook werper was.”

Naast al de genoemde functies is John Middendorp momenteel ook lid van de commissie sportpark Schildman. Ook vertegenwoordigt hij ASWH in de CVTD, de belangengroep van tweede-divisieclubs.

In de drie periodes dat Middendorp voorzitter van ASWH was staat het landskampioenschap in 2005 hem nog helder op het netvlies. ,,Dat waren topjaren uiteraard. Nu voetballen wij nog steeds op het hoogste niveau, maar nu gaat het sportief even wat minder. Op ons niveau wordt je plaats op de ranglijst bepaald door het budget wat beschikbaar is voor de A-selectie. Het is helaas niet anders. Terugkomend op de koninklijke onderscheiding: ,,Natuurlijk is het leuk om die waardering te krijgen. En natuurlijk is het ook eervol. Maar ik doe dit niet voor dat lintje. Ik zet mij in voor ASWH omdat ik dat leuk vind.”

Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club.

Groote Lindt-icoon Miranda Klootwijk doet stapje terug

Miranda Klootwijk is als verzorger enorm betrokken bij Groote Lindt, de club waar zij een flinke staat van dienst heeft opgebouwd.

ZWIJNDRECHT – Zij gaat terug naar het voetbalseizoen 2002-2003. Destijds is zij bij Groote Lindt ingestapt binnen het verzorgingsteam rond het eerste elftal. ,,Ik ben er even tussenuit geweest omdat het rond mijn zwangerschap niet zo lekker ging, maar sinds 2013 zit ik weer vast op het eerste elftal. Door de week behandel ik feitelijk spelers en speelsters van de hele vereniging. Voor mij is iedereen gelijk.” En het gaat nog verder want op woensdag geeft zij training aan een jeugdteam.

Miranda Klootwijk pakte haar vak serieus op. Zij volgde onder meer cursussen voor herstel- en conditietrainer. ,,Op dinsdag en donderdag heb ik van zeven uur ‘s avonds eerst de verzorging en behandeling van de spelers. De technieken veranderen wel hoor. De wijze van masseren is gewijzigd en het traditionele tapen is vervangen door medicaltape. Daarna ga ik het veld op met spelers die aan hun herstel werken. Dat kan gaan om spelers die bij de fysiotherapeut zijn uitbehandeld en bij mij verder revalideren na bijvoorbeeld een reconstructie van de kruisbanden. Maar het kan ook iemand zijn die door zijn enkel is gegaan of spelers die spierletsel hebben. Eigenlijk zie ik ze allemaal wel voorbijkomen.”

Miranda weet dat haar werk veel meer inhoud dan alleen de medische kant. ,,Je bent ook psycholoog, vriendin, maatje, huisarts en soms voor de jongeren ook moeder. In elk geval ben ik vaak het eerste aanspreekpunt als een speler echt ergens mee zit. Meestal sla ik zelf alles op, maar soms fluister ik de trainer in dat hij eens met die speler in gesprek moet gaan. Het is echt heel leuk en bijzonder werk.”

Eigenwijs
,,De spons wordt steeds minder gebruikt. Eigenlijk alleen als er sprake van hoofdletsel is. Ook de coldspray wordt nog zelden gebruikt. Als ik tijdens de wedstrijd voor een blessurebehandeling het veld in moet, bekijk ik eerst de ernst van de blessure. Met wat testjes weet je al snel of er sprake is van ernstig letsel. Ik ben verantwoordelijk of een speler wel of niet door kan. Ik weet precies wie een hoge of lage pijngrens heeft. Spelers zijn soms eigenwijs, want zij willen altijd door. Maar soms is dat echt onverstandig.”

Miranda werd steeds meer een duizendpoot binnen de vereniging. Zij organiseert met een team de fameuze pupillen- en juniorkampen, die in de herfstvakantie in België (Dilsen-Stokkem) plaatshebben. ,,Een heerlijk verblijf daar, waar wij jaarlijks met maximaal honderd kinderen en begeleiders naartoe kunnen.”

Met dus een korte onderbreking is Miranda nu zeventien jaar aan de club verbonden. Maar aan alles komt een einde. Zij heeft de technische commissie laten weten dat zij wat taken, met name de begeleiding op zaterdag, gaat afstoten. ,,Ik heb wat lichamelijke ongemakken en ik wil mijn zoon die bij ‘De Lindt’ speelt wel eens vaker zien voetballen.’’

Klik op Groote Lindt voor het laatste artikel over de club.

Sander van Uchelen pakte promotie met MOC’17

BERGEN OP ZOOM – Het gehele seizoen was MOC’17 de te kloppen ploeg in de 4e Klasse C. Samen met Internos en Steenbergen lieten ze blijken eigenlijk een maat te groot te zijn voor het niveau waarop ze acteren. Sander van Uchelen (21) heeft met zijn ploeg met een titel de stap omhoog te pakken.
dakraam_251134
Zelf is Van Uchelen nu bezig aan zijn tweede officiële seizoen bij de senioren van de Bergse vierdeklasser, evenzoveel als dat de ploeg nu uitkomt in het zaterdagvoetbal. Daarvoor maakte hij wel al als zestienjarige zijn debuut, maar verkoos hij een langer verblijf bij de JO19op divisieniveau boven een stap naar de senioren. “Dat was een bewuste keuze, mede omdat ik op een zo hoog mogelijk niveau mezelf als speler wilde blijven ontwikkelen. En ik wilde vooral minuten maken, dus die kans zag ik voor mezelf daarin meer bij de JO19 dan bij de senioren. Maar inmiddels ben ik wel gewend aan het seniorenvoetbal, al was dat in het begin best schakelen. Qua spel, maar vooral ook qua fysiek.”

Zeker in de vierde klasse zijn er veel teams die het fysieke gebruiken om zichzelf te wapenen tegen de voetballende overmacht van MOC’17. Al zijn de velden soms volgens Van Uchelen ook een hindernis die moet worden genomen op de zaterdagen. “Op divisieniveau waren het allemaal prachtige velden waarop we speelden. In de vierde klasse is dat soms wel even anders haha. Thuis niet, want op het kunstgras spelen we tegenstanders veelal kapot. Maar hoe je ook kijkt, we zijn het gezien onze kwaliteiten aan onze stand verplicht om te winnen. En dat zullen we het gehele jaar moeten doen willen we dat kampioenschap pakken.”

Voor de winterstop was het aandeel in de resultaten voor de rechterverdediger overigens groter dan in de tweede seizoenshelft. “Klopt, toen speelde ik onafgebroken in de basis. Maar na een mindere periode koos de trainer voor iemand anders. Logisch ook en volkomen terecht. Het was aan mij om mezelf in de ploeg te spelen, maar als je elke week blijft winnen…. Gelukkig geeft de trainer iedereen wel kansen, zodat iedereen optimaal scherp blijft. Nodig ook om bij schorsingen en blessures niet op spelers te moeten terugvallen zonder speelminuten. En bovendien maakt het dat alle selectiespelers ook scherp trainen, want je wilt erbij zitten op zaterdag.”

Komend seizoen staat er hoe dan ook wel wat te veranderen bij de grootste vereniging van West-Brabant, waar met Remco van Haaren een nieuwe trainer voor de groep komt te staan. “Bij Halsteren heeft laten zien goed voetbal te spelen in de derde klasse. Ik kijk er naar uit hoe dat gaat lopen en hopelijk ook als derdeklasser. De club was toe aan een stap omhoog en dat is ook wat hoort bij MOC’17. Dat zijn we aan onze stand verplicht.

Klik op MOC’17 voor het laatste artikel over de club.

Dennis Gillesse zorgt voor sportief succes bij VIVOO 2

HUIJBERGEN – Waar het eerste elftal van VIVOO in een zware strijd om degradatie was gewikkeld in de vierde klasse zondag, daar wisten de reserves zichzelf te kronen tot kampioen in de reserve vijfde klasse. Daarmee boekten speler/trainer Dennis Gillesse en zijn spelersgroep een mooi sportief succes.
dakraam_251134
“We hebben een prachtig seizoen weten te bekronen met de mooiste prijs die je kunt pakken, namelijk een kampioenschap. Het voelt misschien wel een beetje dubbel omdat het sportief bij het eerste niet best gaat, maar dat maakt de prestatie van de jongens bij het tweede er niet minder mooi om. We kunnen trots zijn, dat we dit met z’n allen hebben gedaan. En daarbij wil ik ook zeker de andere elftallen en trainers die ons gedurende dit seizoen allemaal hebben geholpen niet vergeten.”

Het zegt veel over Gillesse, een clubman pur sang, die het succes graag breed wil delen en zeker niet naar zichzelf toetrekt. “We zijn met het eerste en tweede samen één selectie van zesendertig man. Die trainen op dinsdagen samen. En op vrijdagen apart met onze eigen groep, die gedurende het seizoen uit zo’n achttien man bestond. Tijdens het seizoen hebben we ook jongens van het eerste erbij gehad én spelers van het derde om de boel compleet te maken en te houden. Iedereen heeft er in grote of kleinere mate zijn aandeel in gehad dat we aan het eind van de rit op de platte kar stonden. Een schitterende ervaring, niet in de laatste plaats ook voor mij als trainer natuurlijk.”

Gillesse prijst zich gelukkig dat iedereen ook de bereidheid toonde om met het tweede mee te spelen, wat enerzijds ook logisch was omdat het niveau tussen het eerste en tweede elftal niet heel groot bleek. “Wat natuurlijk ook wel meespeelde was dat wij bovenin meestreden, dan is het altijd leuk om mee te doen. Want een voetballer wil het liefste winnen en dat hebben we dit seizoen met het tweede gelukkig veel gedaan. Op de dag dat wij kampioen werden verloor ons eerste de derby bij ODIO met 7-1. Dat hakte er wel even in, maar toch hebben we iedereen betrokken in de feestvreugde. Je wint en verliest samen, het zegt veel over de saamhorigheid die er heerst binnen de club.”

Dat hij trainer werd, dat was eigenlijk een beetje uit nood geboren toen de trainer van het tweede er vanwege werk ineens mee stopte. “Toen vroeg men of ik het niet tijdelijk wilde doen. Dat heb ik toen twee seizoenen gedaan. Daarna ben ik nog twee jaar bij Dosko1-zaterdag gaan spelen en in 2017 teruggekeerd bij VIVOO. Na een half jaar bij het eerste ben ik in de winter naar het tweede gegaan. Zo ben ik langzaamaan in de trainersrol gerold.”

“Het mooie is dat ik binnen VIVOO ook al ervaring had bij de C-, B- en A-jeugd als trainer. Daar heb ik nagenoeg iedereen van de huidige selectie getraind. Toen ik in het tweede speelde kreeg ik veel last van blessures en men vroeg me of ik niet tijdelijk het tweede ook wilde trainen. Ik gaf aan het wel voor een seizoen te willen doen. Nu doe ik het dus nu na vijf jaar nog steeds.”

Als trainer heeft hij wel de nodige ambities, om op termijn ook hoofdtrainer te worden. “Ik moet toelating doen voor de Uefa-C opleiding en daarna de cursus volgen. Heb al geregeld dat ik hier onder begeleiding van Andy Wierikx mijn opleiding kan gaan doen. Het is een ervaren trainer waar ik nu al prettig mee samenwerk en veel van leer. Dus dat komt wel goed. Maar mocht ik ooit hoofdtrainer worden, dan zal dat buiten VIVOO zijn, want heb hier teveel vrienden. Dat gaat niet werken. Maar voorlopig zit ik hier goed en wat de toekomst brengt zien we wel.”

Klik op VIVOO voor het laatste artikel over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.