Home Blog Pagina 536

Onder de slogan ‘Inspire Greatness” lanceert TCL nieuwste sponsorschap met beroemde voetbalspelers

0

Phil Foden, Pedri, Rodrygo and Raphaël Varane benoemd tot merkambassadeurs TCL Team 2022

Vandaag onthulde TCL Electronics het TCL-voetbalteam 2022. Met vier van ‘s werelds beste voetballers aan boord als merkambassadeurs, geeft TCL het startschot voor een wereldwijde campagne als onderdeel van TCL’s slogan “Inspire Greatness”.

De TCL line-up bestaat uit de uitzonderlijke jonge middenvelder uit Engeland Phil Foden; de opkomende superster en Spaans international Pedri; de opmerkelijke topper Rodrygo, een vleugelspeler voor het nationale team van Brazilië; en Raphaël Varane, de befaamde verdediger en een belangrijke speler in het Franse nationale elftal.

TCL zal persoonlijke berichten, tips en tricks van de vier voetballers delen via verschillende mediakanalen, zowel in de aanloop als na het grote voetbalevenement van later dit jaar. TCL zal ook talrijke mogelijkheden bieden voor fans om op een levendige nieuwe manieren met hun idolen in contact te komen via exclusieve content, gesigneerde merchandise en wedstrijden, met prijzen waaronder een kans voor fans om hun held te ontmoeten.

“De gelegenheid krijgen om in contact te komen met fans wereldwijd en hen te inspireren is een fantastische kans. Ik ben blij met deze mooie samenwerking met TCL, wiens trackrecord duidelijk laat zien dat ze toegewijd zijn aan het bieden van fantastische ervaringen voor onze supporters.” legde Raphaël Varane uit.

“Mijn passie voor voetbal komt van het spelen in de straten van Stockport met mijn maten en het kijken naar onze idolen op tv. Ik ben daarom verheugd om mij bij de TCL-familie aan te sluiten en samen hoop ik dat we de volgende generatie zullen inspireren en verbinden via voetbal”, aldus Phil Foden.

“Ik ben blij dat ik de kans krijg om deze nieuwe samenwerking met TCL aan te gaan. We willen allemaal positieve ervaringen bieden aan fans en onze passie voor de sport verspreiden, als TCL-merkambassadeur ben ik er zeker van dat we een positieve sportgeest kunnen verspreiden die onze fans inspireert.” Voegde Pedri eraan toe.

“Ik ben verheugd om een rol te spelen als TCL-merkambassadeur en samen te werken met een bedrijf dat kwaliteit en inspireren in het hart van hun producten plaatst,” gaf Rodrygo aan. 

Frédéric Langin, Vice President Sales and Marketing van TCL Europe, zei: “Phil Foden, Pedri, Rodrygo en Raphaël Varane behoren tot de beste spelers ter wereld van dit moment en staan bekend als dë talenten van de huidige generatie die zowel op het veld als naast het veld weten te inspireren. TCL is gepassioneerd over het inspireren van onze klanten door middel van sport en we zijn verheugd dat we fans kunnen helpen in contact te komen met deze voetbalgrootheden en geïnspireerd te raken”.

TCL erkent al langer de kracht van sport en de verbindende geest die spelers inspireert, en de bredere gemeenschap. Als consequente supporter van wereldsport sponsort TCL-voetbalteams en toernooien in o.a. Argentinië, Australië, Brazilië, het VK en de VS. Het bedrijf heeft ook een solide reputatie in het samenwerken met sporticonen. Naast voetbal is TCL sinds 2018 ook een wereldwijde partner van de International Basketball Association (FIBA) en is het een belangrijke sponsor van de FIBA EuroBasket van 2022, die vandaag van start gaat.

Bekijk hier hun eerste gezamenlijke video.

Boris Stout van Sparta ’30 wil plezier maken

Boris Stout uit Andel heeft ambities dit seizoen bij v.v.  Sparta ’30. De 17-jarige student voetbalt al sinds zijn zevende en is groot supporter van Feyenoord. Voetbal is voor Boris een uitlaatklep. Als hij aankomt op de vereniging gaat het verstand op nul en wil hij gewoon plezier maken met zijn vrienden.

 

Boris is begonnen bij TOGB in Berkel en Rodenrijs bij de F15. In zijn nog prille voetbalcarrière heeft Stout al veel meegemaakt. Zo heeft hij al in stadion Woudestein tegen de E’tjes van Excelsior mogen aantreden. Hij heeft zelfs op het AON trainingscomplex van Manchester United tegen de jeugd van The Red Devils mogen spelen

. ‘’In de jeugd van TOGB stond ik voornamelijk in de achterhoede; centraal of op rechtsback.’’ Bij Sparta ’30 beleefde Boris al gelijk mooie tijden. ‘’In de JO15 bij Sparta ‘30 werd ik gelijk kampioen. Daarna ging ik naar de JO16, en na de JO16 ging ik naar de JO18, waar we onder leiding van Piet Mosterd nog een keer kampioen werden.’’ Nu zit Boris tussen het eerste elftal en de JO19 in. ‘’Ik mag de hele voorbereiding met het eerste meedraaien, en aan het einde van de voorbereiding kijken de technische staf en ik of ik klaar voor de stap naar het eerste ben.’’

We vroegen aan Boris hoe hij naar het huidige seizoen kijkt. ‘’Op dit moment zitten we midden in de voorbereiding. We hebben als team de eerste oefenwedstrijden erop zitten. Het was in het begin voor mijzelf een beetje aanpoten, maar na een aantal trainingen en wedstrijden is het steeds beter gaan lopen, en voelt het nu gewoon als normaal. Als team weten we dat de competitie steeds dichterbij komt, dus dat betekent dat we tijdens de oefenwedstrijden steeds beter moeten gaan spelen. We weten dat we fysiek in staat moeten zijn om de 90 minuten vol te maken.’’

Als we vragen naar zijn persoonlijke doelen, antwoordt hij. ‘’Zelf wil ik elke training en wedstrijd de volle 100% geven en daarna zie ik wel waar het schip strandt. Als ik de volle 100% heb gegeven en het niet loopt zoals ik had gehoopt kan ik wel altijd zeggen dat ik er alles aan heb gedaan.’’

Ook vroegen we Stout, welke profvoetballer hem inspireert. ‘’Dan kom ik als Feyenoordsupporter toch uit bij ex-Feyenoorder Jens Toornstra. Hij geeft altijd de volle 100%, hij klaagt nooit en is bovenal een uitstekende voetballer.’’

 Vervolgens vertelt de middenvelder in het gesprek met voetbaljournaal. ‘’We weten als team dat het een leuk en uitdagend seizoen gaat worden. Ons hoofddoel moet gewoon handhaving zijn, en daaruit kunnen we kijken of we tot meer in staat zijn. Voor mijzelf hoop ik dat ik kan aanhaken bij het eerste en dan zoveel mogelijk speelminuten kan maken.’’

Tot slot wil Boris twee mensen bedanken die hem erg hebben geholpen in zijn ontwikkeling als voetballer. ‘’De eerste die ik wil bedanken is Piet Mosterd, mijn oude trainer van de JO18. Een hele goeie trainer die mij erg heeft geholpen om mij te ontwikkelen tot de speler die ik nu ben. De tweede is Jan de Fijter, toen ik vorig seizoen bij het eerste kwam was hij de eerste die naar mij toe kwam om mij te helpen. Hij is helaas gestopt als trainer. Echter is hij nog altijd op club te vinden en helpt hij mij en anderen met van alles.’’

Klik op Sparta ’30 voor de laatste artikelen over de club
Klik op Sparta ’30 voor meer informatie over de club

In gesprek met Max Theodoridis van XerxesDZB

Vandaag spreken wij de 23-jarige Max Theodoridis. De snelle en felle back speelt sinds 2020 in een vriendteam bij XerxesDZB. In het dagelijks leven is Max werkzaam als verslaggever/redacteur voor RTV Rijnmond.

Max is zijn carrière begonnen in Zevenkamp. ‘’Als kind begon ik bij voetbalclub RSV HION in Rotterdam Zevenkamp. Helaas bestaat deze club al jaren niet meer. Na HION ben ik bij SVS in Capelle aan den IJssel gaan spelen. Ik begon daar als spits in de E’tjes en eindigde in de B1 selectie als verdedigende middenvelder. Na 3 jaar geen voetbal ben ik sinds 2020 in een vriendenteam gaan spelen bij XerxesDZB, waar ik vooral als links- of rechtsback speel.’’ De keuze om bij XerxesDZB te gaan spelen zat hem vooral in het feit dat veel van zijn vrienden daar speelde. ‘’Veel jongens van mijn middelbare school spelen in het team, dus het is leuk om nog altijd met deze gasten in contact te zijn en samen te spelen.’’

De voetballer kijkt met gemengde gevoelens terug naar de prestaties van zijn Zaterdag 7 de afgelopen twee jaar. ‘’In 2020-2021 stonden we met ruime voorsprong op de eerste plek, maar helaas werd er door corona een streep door onze competitie gezet. Vorig seizoen deden we ook lang mee voor de eerste plek, maar vanwege de corona onderbrekingen en afwezigheid van vele teamgenoten zijn we uiteindelijk derde geworden.’’ Het is dan ook niet gek dat de felle back met zijn team wil strijden voor het kampioenschap. ‘’Ik verwacht dat we gaan meedoen voor het kampioenschap. Ons team heeft een heel sterk verdedigend duo en ook op de andere linies lopen er een paar toppers rond.’’

De meest memorabele herinneringen van Max zijn voetbalcarrière liggen in Landgraaf, Limburg. Hier had hij in de jeugd ieder jaar een toernooi. ‘’We hebben het toernooi dan wel nooit gewonnen, maar het was altijd een groot feest. Ik kan me nog herinneren dat we bij ons verblijf uitzicht hadden op een koeienveld met daarvoor een hek onder stroom. Dan gingen wij elkaars handen vastpakken en raakte één van ons het hek aan waarna we allemaal en schok kregen, lachen joh.’’

Buiten het kampioenschap heeft de verslaggever nog meer doelen met zijn team. ‘’Vooral de gezelligheid van het team is voor mij belangrijk om te behouden. Met een paar nieuwe teamgenoten die er dit jaar zijn bijgekomen, denk ik dat het helemaal goed gaat komen. Verder vind ik inzet heel belangrijk. Die derde helft aan het einde is zeker leuk, maar ik vind dat je dat biertje wel moet verdienen door voor iedere meter te vechten tijdens de wedstrijd’’, aldus Theodoridis.

Wij wensen Max veel succes dit seizoen!

Klik op XerxesDZB voor meer artikelen over de club.
Klik op XerxesDZB voor meer informatie over de club.

Tom van der Wulp is op de weg terug bij JSV

Vandaag gaan we in gesprek met pechvogel Tom van der Wulp. Tom is zijn carrière begonnen bij JSV Nieuwegein en heeft een aantal mooie stappen gemaakt. Echter heeft hij door een blessure weer een stapje terug moeten doen.

 

We vroegen aan de 20-jarige keeper uit Utrecht hoe zijn carrière tot nu toe is verlopen. ‘’Ik heb tot mijn dertiende gespeeld bij JSV Nieuwegein. Hier speelde ik vooral in de lagere elftallen. Toen ik veertien werd mocht ik meedoen met het hoogste team van mijn leeftijdscategorie. Ik heb twee jaar samen gespeeld met dit team. Vervolgens heb ik op zestienjarige leeftijd de overstap gemaakt naar USV Hercules. Na een aantal stagetrainingen mocht ik aansluiten bij de O17-1. In het eerste jaar zijn we gelijk gepromoveerd naar de tweede divisie. Ook mocht ik doorschuiven naar de O19-1 waar we officieus kampioen werden in de tweede divisie. Door de lock-downs werd het seizoen helaas niet afgemaakt. We mochten gelukkig wel promoveren naar de eerste divisie.

Het derde jaar waar we in de eerste divisie mochten uitkomen hebben we amper wedstrijden gespeeld. Door nieuwe regels van het kabinet werden de competities stilgelegd en hebben we geen wedstrijden meer gespeeld. In mijn vierde en tevens laatste jaar heb ik een stap teruggenomen om te revalideren van een kruisband blessure. Hierdoor heb ik nooit mijn debuut in het eerste kunnen maken. Na mijn blessure ben ik teruggekeerd naar mijn oude club JSV Nieuwegein.’’

 

Toen we verder vroegen naar zijn blessure, reageerde Tom. ‘’Ik heb op een training mijn kruisband afgescheurd waarna ik geopereerd moest worden. Ik deed mee met een positiespel en mijn knie stond op slot. Hierna kwam ik in duel met een teamgenoot waardoor mijn knie door knakte. Toen ik ook daadwerkelijk een ‘KNAK’ hoorde wist ik dat het niet goed zat.’’

 

Op de vraag hoe hij mentaal omgaat met zijn blessure, vertelt Van der Wulp. ‘’Ik heb het erg lastig gehad met alle lock-downs, het op krukken lopen en niks mogen doen. Ik had wel het geluk dat ik een groot deel van mijn revalidatie in de corona jaren heb gehad. Hierdoor heb ik bijna geen wedstrijden gemist. Toen de revalidatie verder ging kreeg ik weer problemen met mijn knie. Ik zakte bij de eerste trainingen weer door mijn knie. Ik was er ongelooflijk klaar mee en wilde stoppen. Echter kon ik het niet over mijn hart krijgen dat ik mijn laatste voetbalwedstrijd ooit al had gespeeld. Ik ga er nu dus weer volle bak voor! Wat mij mentaal enorm heeft geholpen is dat ik assistent-trainer ben geworden bij de O17-1 van Hercules. Op deze manier was ik toch nog bezig met voetbal.”

 

Tom kijkt met goede moed naar de toekomst. ‘’Ik ga vaak naar de sportschool en ben nu anderhalf jaar onder begeleiding bezig bij de fysiotherapeut met revalideren.’’ Zijn verwachting is om na de bekerwedstrijden weer volledig fit op het veld te staan. ‘’Er is keihard getraind in de afgelopen weken om weer fit te zijn. Mijn terugkeer bij JSV Nieuwegein heeft mij een enorme boost heeft gegeven. Ik wil nu alle pech achter mij laten en weer opnieuw beginnen. Ik heb het plezier in het spel weer terug en dat is heerlijk.’’

Klik op JSV Nieuwegein voor de laatste artikelen over de club.                                        Klik op JSV Nieuwegein voor meer informatie over de club.

Internos JO19-1 hoopt op handhaving na promotie

Vandaag praten we met de jongens van Internos JO19-1. Het team is afgelopen seizoen gepromoveerd naar de eerste klasse en hoopt dit seizoen op handhaving in de competitie. Verder spraken we met de jongens over hoogte- en dieptepunten met het team.

Promotie
Na promotie afgelopen seizoen hoopt Internos JO19-1 ook dit seizoen te kunnen presteren in de eerste klasse. ‘’Wij als Internos JO19-1 zijn een niet heel competitief vriendenteam die dit jaar gaan verrassen in de eerste klasse. Met onze vaste 3-4-3 opstelling met een ruit op het middenveld zijn we vorig seizoen zeer succesvol geweest.’’

Een uniek team
Als we vragen naar wat het team zo uniek maakt hoeft er niet lang nagedacht te worden. ‘’Wij krijgen het elke zaterdag weer voor elkaar om met meestal maar één wissel weer een fantastische pot neer te zetten. Dat kan ook niet anders met topatleet Yannick van de Crommenacker als trainer, die zorgt ervoor dat onze ploeg de volle negentig minuten kan volhouden. Ook krijgen we het elke training voor elkaar om meer ballen op het hondenveld te schieten dan in het doel.’’

Speciale spelers
Het team heeft een aantal speciale spelers. Toch zijn er twee die het benoemen waard zijn volgens het team. ‘’Dat is natuurlijk de man met de box, onze DJ Lars Folkersma. Hij draait in de kleedkamer iedereen eruit, als hij dat dit seizoen ook nog is in het veld kan laten zien wordt hij onmisbaar. Verder zijn we allemaal heel erg blij met onze sterspeler en ook topscoorder Stef Roks, die vaak vanaf het middenveld de aanval opzoekt.’’

Hoogte- en dieptepunten
De ploeg uit Etten-Leur heeft samen al een aantal hoogte-en dieptepunten meegemaakt. Een dieptepunt was een verloren kampioenswedstrijd tegen de mannen van Klundert. ‘’We kwamen vroeg achter door een vrije trap van Klundert, maar we wisten ons snel te herpakken. Dinand Marijnesen scoorde een fantastisch afstandsschot. In de rust hebben we elkaar nog even goed opgepept en de tactiek nog eens besproken. Dat beloonde ook met een lobje van Stef Roks die snel na rust de wedstrijd omkeerde. Helaas kregen we in de slotminuten nog twee doelpunten om de oren en werd Klundert kampioen.’’

Het hoogtepunt beleefde de jongens het afgelopen seizoen. Internos JO19-1 kwam heel erg ver in de beker, maar zal helaas nooit te weten komen of het de beker had gewonnen. Corona gooide namelijk roet in het eten waardoor de bekerwedstrijden werden afgelast. ‘’Het bekerseizoen begon met een pot op eigen terrein tegen JEKA die we na slecht voetbal toch met 3-1 wisten te winnen.’’ Hierna waren RSV (2-1) en Cluzona (4-0) de slachtoffers voor de jongens uit Etten-Leur. ‘’Nu stond er een derby op het programma tegen de stadsgenoot Unitas’30. Dit was de mooiste wedstrijd van het seizoen. Het was een wedstrijd waar veel in gebeurde. We kwamen 1-0 achter door een vrije trap, maar we waren scherp en kwamen al snel terug door doelpunten van Dinand Marijnissen en Stijn van de Berg. Vlak na rust stonden we maar met negen man op het veld omdat twee spelers een gele kaart hadden gepakt, daardoor kregen we ook een doelpunt tegen. Uiteindelijk werd de winnaar bepaald door penalty’s waar we al onze zes penalty’s wisten te benutten en onze keeper de zesde penalty van hen wist tegen te houden. Daarna was het groot feest in de kleedkamer.’’

Vooruitblik op het seizoen
Ook blikken de mannen nog vooruit op het aankomende seizoen. ‘’We verwachten dat het een pittig seizoen wordt omdat bijna iedereen boven zijn eigen leeftijd speelt en we gepromoveerd zijn naar de eerste klasse. We gaan dit seizoen dan ook voor handhaving in de eerste klasse. Na onze eerste trainingen bleek er nog veel werk aan de winkel. Ook hopen sommige spelers op hun debuut in het eerste dit seizoen.’’

Dankjewel!
Als laatste willen de jongens graag nog even wat mensen en partijen bedanken. ‘’We willen nog even onze sponsors van onze trainingspakken in het zonnetje zetten. Dit zijn:
Kaasboederij ’t vaartje, M & Mobility Center, FMI ImProvia, Middenman en Brefu.
We kunnen natuurlijk onze coaches Paul en Michael en de altijd vrolijke terreinman met een hele hoop voetbalervaring Peter Piet niet vergeten.’’

Wij wensen Internos JO19-1 veel succes dit seizoen!

Klik op Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Internos voor meer informatie over de club.

VV Papendrecht start in beker met uitzege

Op zaterdagmiddag 3 september speelde de hoofdmacht van VV Papendrecht de eerste wedstrijd voor de districtsbeker. Op sportpark De Noord in Zwijndrecht was VVGZ de tegenstander dat net als Papendrecht uitkomt in de tweede klasse.

Na een openingsfase met aftasten nam Papendrecht steeds meer het initiatief. Dit leidde na
42 minuten spelen in de 0-1 van Lorenzo van Wijk. Vlak voor rust verdubbelde Cerezo
Drenthe de score.

In de loop van de tweede helft wisten de gastheren de Papendrechtse defensie steeds meer
onder druk te zetten. Een keer kon de bal nog net van de lijn worden gewerkt. Ook werd
twee keer het aluminium geteisterd. Tien minuten voor tijd wist Wouter Zwart de
aansluitingstreffer te maken maar verder lieten de gasten het niet komen. Hierdoor sleepte
Papendrecht een zwaar bevochten 1-2 zege uit het vuur.

Klik op Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Papendrecht voor meer informatie over de club.

Bron: VV Papendrecht

In gesprek met Gladwin Curiel van AFC

0

Vandaag spreken wij met Gladwin Curiel, de 20-jarige verdediger van AFC. Gladwin maakte afgelopen zomer de overstap van de O21 team naar het eerste en heeft zin om in de 2e divisie minuten te maken. 

Gladwin Curiel begon met voetballen, in de buurt waar hij destijds woonde, met een plastic bal. Al gauw merkte zijn buurman (Gert van der Wolf), die in het bestuur zat bij v.v. Brederodes, dat Gladwin voetbaltalent had. Op driejarige leeftijd werd hij dan ingeschreven bij v.v. Brederodes en begon zijn voetbalcarrière. Gladwin speelde hier tot z’n 11e en maakte toen de vervolgstap naar Omni Zwaluwen Utrecht 1911. Na één seizoen stapte hij over naar USV Elinkwijk. Daar doorliep hij alle jeugdselectie-elftallen tot hij zijn debuut had gemaakt bij het eerste elftal, onder leiding van Roger d’Hollosy, op 16-jarige leeftijd. Dat maakte de verdediger destijds ook de jongste debutant ooit. 

Na het debuutseizoen besloot Gladwin om te verkassen naar AFC. “Ik had het gevoel dat ik bij USV Elinkwijk niet meer verder kon groeien als speler. AFC sprak me toen het meeste aan om me verder te ontwikkelen. Ik heb de gretigheid om altijd te willen winnen, om de beste te zijn en dat zag ik vaak in het Amsterdamsche voetbal terug wanneer ik tegen AFC speelde in de jeugd.” 

Gladwin heeft de ambitie om het profvoetbal te behalen, maar heeft ook zijn doel gesteld om voor de selectie van Curaçao te spelen. De verdediger was al erg dichtbij om bij een jeugdelftal te spelen van een BVO en was erg dichtbij om geselecteerd te worden voor de selectie van Curaçao O18. Zo is hij al voor veel stages uitgenodigd, maar heeft hij het telkens net niet gehaald of had hij echt pech. “Het begon op 14-jarige leeftijd, toen ik werd uitgenodigd voor een stage bij FC Utrecht. Bij mijn eerste balcontact raakte ik meteen geblesseerd, toen was het al klaar. Daarna op 16-jarige leeftijd weer een ongelukkig moment bij PEC Zwolle. Toen had ik last van buikgriep. In datzelfde seizoen kreeg ik opnieuw de kans bij FC Utrecht. Ik draaide toen een goede stageperiode, maar werd helaas niet aangenomen. Tijdens de corona periode werd ik ook uitgenodigd om stage te lopen bij Jong Sparta Rotterdam en Almere City O21. Bij beide clubs werd ik ook niet aangenomen.” 

Gladwin heeft dus erg veel pech momenten gehad, maar heeft het nog lang niet opgegeven. “Ik zie elke stage bij een BVO, waar ik niet ben aangenomen, als een leermoment en niet als een dieptepunt. Het laat mij weer zien wat het niveau is bij een BVO en wat ze van je vragen. Ik ben nu hard aan het werken om de stap naar een BVO toch ooit nog te maken.” 

Vorig seizoen was de verdediger actief bij de O21 team, onder leiding van Chedric Seedorf, en kreeg de vertrouwen en geloof om zich te laten ontwikkelen op de rechtsback positie. Gladwin maakte toen ook zijn debuut bij het eerste elftal van AFC. Zo viel Gladwin in tegen Kozakken Boys en mocht hij van Ulrich Landvreugd de laatste 10 minuten zijn talent laten zien.

Nu is Gladwin definitief overgeheveld door Benno Nihom naar het eerste elftal van AFC, dat momenteel uitkomt in de 2e divisie. “Ik heb mijn debuut al gemaakt bij het eerste van AFC en ben momenteel ook de jongste speler bij de selectie. Dit seizoen wil ik me goed ontwikkelen, zo wil ik tactisch beter worden en sterker worden. Mijn teamgenoten hebben al veel ervaring, zo vraag ik ze om tips en helpen ze me graag. Het moet mij allemaal op lange termijn een betere speler maken. Ik hoop dit seizoen veel minuten te kunnen maken en zo te laten zien dat ik het niveau in de 2e divisie aankan. We trainen hard en hopen kampioen te worden. Ik wil daar graag mijn steentje aan bijdragen.”

Wij wensen Gladwin veel succes dit seizoen!

Klik op AFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AFC voor meer informatie over de club.

Karim Radi uit Dordrecht is al 21 jaar lid bij EBOH

De 38-jarige Karim Radi uit Dordrecht is al 21 jaar lid bij EBOH. EBOH is zijn eerste en als het aan Karim ligt, ook zijn enige club waar hij in Nederland lid van is geweest.

“Ik ben op 17-jarige leeftijd naar Nederland gekomen. Nog diezelfde dag was ik aan het voetballen op een pleintje in Wielwijk’’, vertelde Karim. Hij was daar aan het voetballen met jongens die allemaal bij EBOH lid waren. Nog geen twee weken later heeft Karim zich ook bij de voetbalvereniging uit Dordrecht aangesloten. Radi laat weten dat hij goed is opgevangen bij de club en zich er thuis voelt.

Karim, die nu een eigenaar is van zijn eigen schilderbedrijf, heeft door de jaren heen mooie herinneringen gemaakt. Vanaf zijn zeventiende fietste hij drie keer per week samen met de jongens uit de buurt naar de club. Dit versterkte de band met die gasten en de club enorm. Karim voelt zich enorm thuis als hij over het complex loopt of in de kantine zit. Toen zijn zoontje oud genoeg was om te gaan voetballen was er geen twijfel over mogelijk en heeft Karim zijn zoontje ook ingeschreven bij EBOH.

‘’Sinds vier jaar ben ik ook begonnen met het trainen van een elftal. Ik train nu de jongens van O8-1. We spelen nu in de tweede klasse, maar we willen zo snel mogelijk een klasse hoger spelen en promoveren naar de eerste klasse. Ik heb er vertrouwen in en geloof in ons team’’, aldus Karim.

Verder vroegen we hoe hij naar de toekomst kijkt op het gebied van voetbal. ‘’Om te beginnen wil ik mijn trainersdiploma voor pupillen halen en mezelf blijven ontwikkelen als trainer. Verder wil ik nog meer trainersdiploma’s halen en groeien als trainer”, sluit Karim in een gesprek met VoetbalJournaal af.

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

 

In gesprek met IFC Vrouwen 1

Vandaag gaan we in gesprek met IFC Vrouwen 1. De fanatieke selectie met als motto ‘Winnen is belangrijker dan goed voetbal’ gaat dit seizoen voor handhaving in de tweede klasse, waarbij wordt gekeken naar de top vijf. We spraken onder andere met de vrouwen over hun hoogte- en dieptepunten.

Een lange geschiedenis
De selectie is erg hecht en dat komt onder andere door de tijd die de vrouwen al samen spelen. “Veel voetbalsters spelen al rond de tien jaar in hetzelfde team en zijn voornamelijk afkomstig uit de eigen jeugd van IFC (Girls Academy). Wat het team ook uniek maakt is dat de nieuwste/jonge talenten ook bijna allemaal uit eigen jeugd komen en vrijwel gelijk in de groep worden opgenomen en het met elkaar kunnen vinden.’’

Hoogte- en dieptepunten
Als je al zo lang samen speelt maak je samen ook vele hoogte- en dieptepunten mee. “Een hoogtepunt is toch wel dat we binnen vier dagen tijd de beker en kampioenschap hadden gewonnen. Dat is wel iets wat nog steeds hoog in het vaandel staat.’’ Een dieptepunt voor de vrouwen is toch wel de ziekenboeg van afgelopen seizoen. “Vorig seizoen hebben we erg veel blessures gehad waardoor het soms zelfs lastig was om elf speelsters op het veld te krijgen. Verder hebben we uiteraard weleens een zware nederlaag gehad die we dan met elkaar weer snel wilde vergeten.’’

Een bijzonder team
Als we vragen of er nog speciale spelers zijn in het team krijgen we als reactie: “Wie eigenlijk niet?’’. Toch zijn er een aantal bijzonderheden binnen de selectie.
“Svenja zorgt altijd dat alle spullen in orde zijn en weet altijd waar we naartoe moeten. Hierbij moet je denken aan adressen van uit wedstrijden. Ook rijdt zij altijd goed in tegenstelling tot anderen… Milou is onze fysiotherapeut buiten dienst, maar kijkt uiteraard altijd even grondig naar onze pijntjes en plakt een tapeje waar nodig. Jessica is onze vaste kracht maar nu langdurig geblesseerd. Inmiddels heeft ze de taak van de social media op haar genomen zodat we filmpjes en foto’s kunnen delen op Instagram.”

“Britt is van Baco Britt naar fitgirl gegaan over de jaren. Naast de voetbal is ze nu vaak te vinden in de sportschool in plaats van de kroeg. Sandra heeft een heerlijk kritische blik op ons voetbalspel. Naast haar verstandige opmerkingen zit ze samen met Rhodé ook in de feestcommissie van ons team. Daniëlle is de stofzuiger in het veld. Alles wat wij niet kunnen oplossen wordt geregeld door Daan. Ook heeft ze een verzameling van kleine komische valpartijen door de jaren heen. We hebben ook drie trotse zussen duo’s in het team lopen. Jo-Ann & Fenna, Rhodé & Elles, Sandra en Michelle.’’

Ambities
Vervolgens begon het team over de ambities dit seizoen. “We willen sterk aan de competitie beginnen en natuurlijk minder blessures hebben als vorig seizoen. Ook willen we na die lange coronatijd weer meer leuke uitstapjes doen met het de hele groep.” De vrouwen willen dit seizoen gaan strijden voor handhaving, waarbij ook wordt gekeken naar de top vijf. “Een ander doel voor dit seizoen is vooral een goede opbouw waarin elke speler weer in het ritme komt.’’

Bedankt!
Tot slot willen de vrouwen nog wat mensen in het zonnetje zetten. “Alle vrijwilligers van IFC die we altijd kunnen aanspreken. Vooral in de derde helft helpen ze ons met een goede afsluiting. Peter van Nes (Iroko) zijn we dankbaar voor onze uittenues en tassen. De staf die erbij is gekomen gaan ons verder helpen aan een nog mooiere beleving van de trainingsavonden en de zaterdag.’’ Als laatste willen de dames de trouwe aanhang bedanken. “We willen laten weten dat we de steun die we altijd krijgen van onze supporters superfijn vinden’’, aldus de IFC Vrouwen 1.

Wij wensen de dames erg veel succes dit seizoen!

Klik op IFC voor alle artikelen over de club.
Klik op IFC voor meer informatie over de club.

Carrière van Thomas Bakker ten einde door blessure

Thomas Bakker, een 21-jarige voetballer, wiens carrière abrupt ten einde kwam door een ernstige knieblessure doet een boekje open over zijn blessure.

Thomas Bakker begon op zijn zesde met voetballen dit deed hij bij de Rotterdamse voetbal vereniging VVOR. Hier heeft hij gevoetbald tot zijn twaalfde. Vervolgens heeft hij een transfer gemaakt naar de amateur vereniging van Sparta Rotterdam. Bij deze vereniging heeft hij twee jaar gespeeld om vervolgens terug te keren bij VVOR. Hier heeft hij op vijftien jarige leeftijd zijn debuut bij het eerste elftal mogen maken. Kort na zijn debuut raakte hij aan zijn ernstig geblesseerd knie. Thomas had zijn voorste kruis- en binnenband doorgescheurd en ook in zijn meniscus zat een scheurtje. Na een periode van ongeveer twee jaar revalideren mocht de centrale middenvelder zijn rentree maken op het voetbalveld.

Dit deed hij bij een nieuwe voetbalvereniging namelijk V.O.C Rotterdam. Hier kwam hij in de O19-2 terecht met een aantal vrienden van de middelbare school. “In het eerste jaar lagen we op koers om kampioen te worden. Totdat corona roet in het eten gooide en we onszelf maar bekroonde tot ”corona-kampioen”, aldus Thomas Bakker.

Na dit succesvolle seizoen is Bakker naar het derde elftal gegaan. Dit bleek een minder succesvol seizoen te zijn. Op een training wilde de middenvelder om zijn as draaien maar zijn been draaide niet mee. Zijn noppen bleven recht in het gras staan waardoor hij zijn knie ernstig verdraaide. “In die beweging heb ik volgens mij alles afgescheurd wat er af te scheuren viel’’, vertelt hij.

”Dit was nu de tweede keer dat ik ernstig geblesseerd was geraakt. Ik heb altijd al gezegd na mijn eerste blessure: als dit nog een keer gebeurd dan hoeft het voetballen voor mij niet meer.’’ Hij laat weten dat hij het ontzettend jammer vind en graag nog terug zou willen keren. Thomas heeft er vrede mee. ”De operatie en het herstelproces zijn zo zwaar en lang. dat leek mij het niet waard om in dit traject te stappen.’’

”Ik hoop ooit nog terug te keren, maar daar ga ik niet vanuit. Als er in de toekomst door nieuwe medische mogelijkheden een ander revalidatie traject kan worden gestart dan zou ik overwegen om de voetbalschoenen weer aan te trekken. Voorlopig kijk ik vanaf de zijkant mee en drink ik gezellig een biertje in de kantine van het clubhuis.’’ , sluit Thomas Bakker af.

Klik op VVOR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVOR voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.