Home Blog Pagina 513

Marvin van der Valk: “Promoveren met NAC Breda O21 is het doel”

Marvin van der Valk heeft veel mogen meekijken bij de hoofdmacht van NAC Breda. Zo was de trainer als assistent-trainer en video analist actief bij de hoofdmacht. Dit seizoen is hij aangesteld als hoofdtrainer van NAC Breda O21. “Het doel is om te promoveren naar de hoogste competitie.” 

Carrière
Marvin van der Valk is 34 jaar en opgegroeid in Den Haag. Momenteel is hij woonachtig in Rotterdam. Van der Valk stopte vrij vroeg met voetballen. “Op negentienjarige leeftijd besloot ik om te stoppen door het gebrek aan tijd en het vaak niet op tijd kunnen komen bij de trainingen van mijn toenmalige club vv Wilhelmus. Mijn ambitie lag in de lijn van mijn school opleiding (CIOS/Sport en Bewegen). Ik wist al snel dat ik wilde werken met sporters en het liefst op het hoogste niveau.”

In die periode op school heeft Van der Valk ook een stage mogen afleggen bij Sparta Rotterdam. “Ik heb vanaf mijn achttiende tot nu toe gewerkt voor onder meer Sparta Rotterdam (vier jaar), ADO Den Haag (negen jaar), Go Ahead Eagles (één jaar) en NAC Breda, waar ik momenteel bezig ben met mijn tweede jaar. Inmiddels ben ik ook al een aantal jaren in bezit van het UEFA A diploma en is de ambitie om de UEFA Pro diploma te halen, een vurige! Daarnaast wil ik trainer worden op het hoogste niveau en met mijn UEFA Pro diploma wellicht als assistent bij een grote club aan de gang gaan. Hopelijk dan ook ooit de kans krijgen als hoofdcoach in het betaald voetbal!”

Naast trainer zijn, was Van der Valk ook jarenlang actief als video analist. “Dit heeft mij geholpen om met hele goede teams, trainers en spelers te werken. Hierdoor is mijn ontwikkeling een stuk sneller gegaan dan dat ik vooraf had gehoopt! Ik startte als video analist bij ADO Den Haag onder Henk Fraser. In deze periode kwam ik via Arno van Zwam terecht bij de KNVB waar ik vier jaar, gecombineerd met ADO Den Haag, heb gewerkt voor Oranje Onder 20. Dit waren zeer leerzame jaren waar ik onder meer werkte met Dwight Lodeweges en Remy Reijnierse. Een groot aantal spelers die nu in het Nederlands Elftal spelen waren destijds speler van Oranje Onder 20! En het zou heel mooi zijn als we met NAC O21 weten te promoveren komende week!” 

Prestaties
De trainer is met verschillende teams, op verschillende niveaus gepromoveerd en kampioen geworden. “Vijf á zes jaar geleden trainde ik de Onder 16 van ADO Den Haag waar wij twee keer in één seizoen in de top vier eindigde. Dit was eigenlijk wel de knapste prestatie! Wij maakten met goed voetbal alle topploegen het erg moeilijk en wisten ook een aantal keer van de topploegen te winnen. Samen met sv DSO Onder 15-1 werd ik kampioen van de tweede divisie. Ook een mooie prestatie.”

Als video analist heeft Van der Valk samen met ADO Den Haag, onder leiding van Fons Groenendijk, de play-offs bereikt. “Dit was een geweldige periode! Misschien was het mooiste moment dat Fons mij de kans gaf om training te geven aan het eerste elftal van ADO Den Haag. Zijn vertrouwen en de kans die hij mij gaf, heeft mij een duw in de juiste richting gegeven! Ik was vastgeroest in de functie van video analist en wilde, na het proeven aan dit niveau, weer al mijn energie stoppen in het trainer zijn. Dit was voor mij weliswaar een ‘key moment’ in mijn carrière tot nu toe.”

Van geweldige periode naar een wat mindere
De periode onder leiding van Fons Groenendijk was een geweldige voor Van der Valk. “Opgestaan uit de dood’ op het moment dat Groenendijk het overnam van Petrovic. Dit was geweldig en gaf regelmatig momenten van kippenvel. Eén keer play-offs en het jaar erna grepen we op één goal van FC Groningen naast de play-offs. Een absolute topprestatie en misschien wel de beste periode van de afgelopen 25 jaar.”

Helaas kwam er een wat mindere periode het seizoen daarop. “Wij verloren veel goede spelers, denk dan aan Sheraldo Becker naar Union Berlin en Nasser El Khayati naar Qatar SC. Helaas hebben de mensen na ons vertrek de club niet meer in de Eredivisie weten te houden. Het doet dan ook pijn om te zien waar de club zich nu bevindt. Zeker met alle successen en mooie momenten in mijn gedachten.”

NAC Breda
In 2020-2021 benaderde Maurice Steijn Van der Valk om jeugdtrainer bij NAC Breda en video analist bij het eerste te worden. “Op dat moment had ik even geen baan en liep ik stage bij Go Ahead Eagles onder leiding van Kees van Wonderen. Na het wegvallen van Steijn nam Edwin de Graaf het over die mijn jeugd trainersfunctie liet inwisselen voor die van assistent-trainer.”

Dit seizoen is Van der Valk de trainer van NAC Breda O21 en staan ze op dit moment op de tweede plek met twee wedstrijden te gaan. “Het doel is dan ook om te promoveren. We staan nu op een promotieplek en hopen vanaf januari aan te sluiten in de hoogste competitie waar we ons vervolgens willen handhaven. Het belangrijkste is wel dat er zoveel mogelijk jongens na dit seizoen aansluiten bij NAC 1!”

Wij wensen Marvin van der Valk veel succes dit seizoen!

Klik op NAC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NAC Breda voor meer informatie over de club. 

Sekander de Kort van vv Cadzand is nog lang niet utgespeeld

Vandaag praten we met Sekander de Kort, een zeventienjarige voetballer van vv Cadzand. Hij is op zijn vierde begonnen met voetballen en is voorlopig ook niet van plan om daar mee te stoppen. Vandaag vertelt hij meer over zijn carrière.

Sekander is begonnen met voetballen toen hij vier jaar was. ‘’Ik speel nu dus ongeveer dertien jaar. Ik begon in de F’jes en merkte zelf dat ik nou niet het grootste voetbaltalent was dus wou ik toen graag gaan keepen en ja wat ze zeggen klopt; keepers zijn een beetje gek. Want wie wil nou als jong jochie ballen naar zich toe geschoten krijgen. Na twee jaar keepen kwam toch wel een beetje de drang om speler te worden en met meer er was een jongen die heel graag zou willen keepen. Dus zodoende werd ik weer veldspeler tot aan de JO15 eigenlijk. Ik was daar de jongste speler en wilde eigenlijk toch graag terug naar mijn leeftijdsgenoten en dat kon maar dan wel als keeper. Dat was voor mij totaal geen probleem, ik ging het eigenlijk met heel veel plezier weer doen.
Na zo’n drie jaar bij dit team te hebben gekeept was er een probleem bij de JO17 die te weinig man hadden. Dus kwam bij ons de vraag of er iemand wilde doorschuiven om de JO17 te helpen. Dus toen heb ik de keuze gemaakt om naar de JO17 te gaan. Helaas viel het team na een half jaar toch uit elkaar, ik kreeg toen te horen dat ik naar het tweede mocht en na een paar wedstrijden met het tweede mocht ik mee trainen met het eerste.
En met meer geluk dan wijsheid mocht ik, door een aantal ziektegevallen, mee met het eerste. Ik heb helaas weinig minuten gemaakt dat seizoen, maar dat is normaal voor een jonge jongen. Dit seizoen was weer het idee om te blijven keepen, maar door medische redenen kon dit helaas niet. Dan is het normaal dat je niet meer bij het eerste zit. Ik speel nu lekker bij het tweede en hoop ooit weer eens aan te kunnen sluiten.’’ 

Ondanks de jonge leeftijd heeft Sekander dus al een hoop meegemaakt in zijn carrière. Wij vroegen naar enkele hoogte- en dieptepunten die Sekander heeft meegemaakt. ‘’De hoogtepunten die ik heb gehad hebben allemaal nog in het Junioren voetbal plaatsgevonden. Ik heb met een team zo ontzettend veel mooie dingen meegemaakt, maar toch is de bekerwinst met dit team het mooiste geweest. We waren een heel hecht team met trainers die we al heel lang hadden. Met in het speciaal Niels de Krijger die nu trainer is van het eerste van Cadzand, dus ik hoop voor Niels en voor mezelf natuurlijk ook dat we dit soort mooie dingen bij het eerste kunnen beleven. Ik heb nooit echt grote dieptepunten meegemaakt. Wel wat kleintjes, als je bijvoorbeeld een fout maakt als keeper dat is wel een dieptepunt dan.‘’

Het huidige seizoen verloopt voor Sekander nog niet optimaal. ‘’Ik speel nu sinds dit jaar eigenlijk vast in het tweede waar het helaas nog niet helemaal lekker loopt. Dat kan komt omdat er regelmatig eens wat spelers afwezig zijn. Ook doen er soms wat spelers van het eerste mee waardoor je niet echt gewend raakt aan elkaar in het veld. Hierdoor verliezen we regelmatig punten, maar dat kan bij ons de pret niet drukken. Ee blijven met opgeheven hoofd doorgaan en kunnen vast nog iets moois maken van dit seizoen.’’

Voetbal is voor De Kort heel belangrijk. ‘’Het is heerlijk om even weg te zijn van huis en dan even bij deze gezellige club te zijn. Ik ben hier ook nog zeker niet uit gevoetbald. Mijn ambities zijn om natuurlijk over een aantal jaar een vaste basisspeler bij het eerste te worden en mooie dingen te beleven met het elftal. Ik wil mezelf ontwikkelen tot een betere speler. Misschien wel daarna ook nog trainer worden verder heb ik niet echt doelen in het amateurvoetbal.

Tot slot wilde De Kort nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik wil het toch nog even hebben over de trainer Niels de Krijger. Die het naar mijn mening een heel goede indruk achterlaat. Bij de eerste trainingen gaat het top, we hebben eindelijk weer veel man op de training. Ook het spel dat we spelen ziet er beter uit en we willen voor elkaar strijden en dat is toch voor een groot gedeelte te danken aan de trainer. Ook al zit er iemand niet bij het eerste dit communiceert hij ook heel goed met je en dat is ook fijn voor ons’’, sluit Sekander af.

Klik op vv Cadzand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Cadzand voor meer informatie over de club

‘Hoe hoger het niveau, hoe meer plezier’ bij Groen Wit

Hij woonde een groot deel van zijn leven op Curaçao, verhuisde vervolgens naar Nederland en kwam terecht in Princenhage. Op zoek naar een jeugdteam om te trainen, dook Ray Hunte tien seizoenen geleden op bij Groen Wit. En de rest is geschiedenis. “We hebben nu een veel betere naam dan toen.”

Van voetballen op Curaçao, naar training geven in Breda. “Even wat anders! Sinds mijn zesde zat ik op voetbal en later heb ik ook nog tien jaar training gegeven.” Met die ervaring op zak, arriveerde hij in Nederland. “Mijn zwager had contacten bij Groen Wit en ik wilde graag een team trainen. Toen heb ik met Eric (Koenraads) gesproken, er was plek zat.” Met zijn JO16 is de 53-jarige Hunte net weer aan het seizoen begonnen, maar hij begon destijds heel wat lager. “Tien seizoenen geleden, bij de ‘D3’.” Van die stap, heeft de jeugdtrainer allesbehalve spijt. “Het is een heel prettige club, midden in de wijk. Daardoor is het kleinschalig, met de jeugd op loopafstand, dat zorgt voor een sociaal netwerk. Maar twee velden en iedereen kent elkaar.”

GROEIEN
Al is dat laatste best een uitdaging, vertelt Hunte. “Groen Wit had toen ik kwam best een ‘slechte naam’, maar vanaf dat moment zijn ze heel serieus begonnen met de leeuwen en leeuwinnen, het opleiden van de jongste jeugd.” En dat heeft gewerkt. “Er stromen meer spelers door, de opbouw is beter en daardoor krijgen we meer aanmeldingen.
Qua leden zitten we wel aan de max.” Ook het aanleggen van een kunstgrasveld, heeft daaraan bijgedragen, denkt Hunte. “Meer aantrekkingskracht, waardoor de club kon blijven groeien. Het vorige veld werd al snel een zandbak, dat helpt natuurlijk niet!” Die aanpak werpt zijn vruchten af en niet alleen voor de jeugd. “In het eerste elftal loopt heel veel eigen jeugd. Dat is belangrijk, want die mogelijkheid om door te stromen moet je als club kunnen bieden.” Toch ook een beetje dankzij hem, al blijft hij bescheiden.
“Ik begin meestal met een elftal rond de JO13 en dan ga ik mee tot en met de JO17, anders kan ik niet kwijt wat ik ze allemaal weer leren. Op deze manier ben je extra betrokken en heb je de meeste invloed op hun voetbalkwaliteiten.” De middenmoot van de jeugdopleiding, is wat dat betreft dus zijn terrein. “Daar kan ik mijn ei in kwijt. Wat langer onder je hoede, ze beter maken en klaarstomen voor de rest.”

OPLEIDEN
Hunte weet na al die jaren wel hoe. “Ik kijk heel erg naar individuele spelers. Hoe kan ik die inpassen in het systeem? Uiteindelijk moeten ze na twee of drie jaar beter zijn dan ze waren, die ontwikkeling wil je zien. Maar daar hoort ook samenwerken in een team bij.” Fanatiek en vol passie, maar rustig langs de lijn. “Je zult mij nooit zien rennen, schreeuwen of roepen naar de scheids, dat vind ik helemaal niet belangrijk. Ik sta vooral te observeren.” Als lid van de Commissie Voetbal Technische Zaken, weet Hunte dat als geen ander. “Wat willen we met de jeugd, en hoe kunnen we trainers daarbij helpen.
Die willen we begeleiden en opleiden.” Een beleidsplan moet daarbij gaan helpen, maar zoiets kost tijd. “Dat gaat in stapjes. Vaak zijn het ouders die het trainerschap wel op zich willen nemen, die kan je met zo’n plan nog beter meenemen in wat je nou precies wil.” Voor de club zelf, is dat in ieder geval duidelijk. “Jongens klaarstomen voor het eerste en als dat niet lukt, ze toch betrokken laten blijven. Misschien kunnen ze dan zelf wel iets voor de jeugd gaan doen.” Dat blijft Hunte de komende jaren zelf, in ieder geval wel doen. “Trainers begeleiden, dat moet sneller kunnen. Hoe hoger

Klik op Groen Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Groen Wit voor meer informatie over de club.

Giovanni Delannoy had stap naar Nederland veel eerder willen maken

HOEK – Hij draagt sinds juli 2020 de kleuren van HSV Hoek, maar het voetballen in Nederland bevalt Giovanni Delannoy (29) zo goed, dat hij spijt heeft de stap naar het Nederlandse voetbal niet eerder te hebben gemaakt. ‘De beleving bij clubs, de prachtige accommodaties en vooral ook het feit dat Nederlandse teams écht willen voetballen zijn dingen waarvan ik echt kan genieten.’

Genieten dat doet de linksbenige aanvaller aan de Hoekse Lovenpolder, waar hij sinds begin vorig seizoen speelt. Daarvoor was hij louter in België actief bij onder meer KSV Roeselaere, SW Harelbeke, Ingelmunster, KVK Westhoek en RFC Wetteren. “Mijn tijd hier in Hoek is al vanaf het begin erg positief en aangenaam. De manier hoe men hier wil voetballen en op dit niveau de sport beleeft.. Zoals ik het tot nu ervaar had ik de stap wel eerder willen maken. Ik voel me op mijn gemak binnen de Nederlandse voetbalcultuur, ondanks dat het hier bij Hoek geregeld wel extra levendig is.”

En daarmee doelt hij niet alleen op de ondersteuning van de supporters bij de thuiswedstrijden in de Derde Divisie A, maar ook op de vele randzaken die elk seizoen wel spelen in Hoek. Zo maakte Delannoy vorig jaar vijf verschillende trainers mee en ook dit seizoen worden dat er minstens ook al drie. “Dat is wel even schakelen ja. Want je wilt toch altijd de trainer overtuigen van je kwaliteiten en ervoor zorgen, dat de nieuwe trainer óók voor jou kiest. Ik probeer altijd het beste van mezelf te geven en ook het publiek iets te bieden. Aan de bal gebeurt er altijd wel iets, dat is althans wel hetgeen ik probeer te brengen.”

Op de momenten toen er onduidelijkheid was op trainersvlak, bleek volgens de Belg dat ook op dit niveau spelers behoefte hebben aan sturing, autoriteit en duidelijkheid. “Ik wil altijd scherp trainen en kan erg balen als dat bij anderen wat minder wordt, dat er tijdens een training zijn die gaan ‘slabakken’.. Dan laat ik me wel horen. Want we spelen op een niveau dat je wekelijks top moet zijn, anders word je als ploeg genadeloos weggespeeld. Het is gelukkig wel zo, dat vorig seizoen de groep zijn volwassenheid toonde. Mede daardoor kwamen we op het eind nog dichtbij de nacompetitie, ondanks dat de kern klein was en we in een moordend ritme zaten van bijna drie wedstrijden per week. We groeiden als team en dat had niemand meer verwacht.”

De ambities van de hoogste spelende Zeeuwse club zijn elk jaar hooggespannen, ook dit seizoen wil de ploeg graag bovenin meedoen. De prestaties waren vanaf de start eind augustus wisselvallig, waarbij enkele weken geleden trainer Björn de Neve opstapte. Daarna boekte de ploeg bijna louter overwinningen, waarbij ook koploper DOVO met een 6-0 nederlaag terug naar Veenendaal werd gestuurd. “Er is sinds de start van het seizoen opnieuw het nodige gebeurd. Voor die randzaken probeer ik me zoveel mogelijk af te sluiten, al lukt dat niet altijd. Als ploeg hebben we het goed opgepakt en ik ben ervan overtuigd dat we in het restant alleen maar kunnen groeien.”

Groeien dat deed Hoek ook in de thuiswedstrijd voor de KNVB-beker tegen eredivisionist SC Heerenveen. Met een droomstart nam men voor 3000 toeschouwers op Sportpark Denoek een 2-0 voorsprong, mede door een goal van Steve Schalkwijk op aangeven van Delannoy. Uiteindelijk ging Hoek in de verlenging met 2-4 ten onder. “Dit soort duels zijn schitterend. Voorlopig voor mij de kers op de Hoek-taart.. Jammer alleen dat we niet voor een stunt hebben kunnen zorgen. We hebben laten zien het iedereen moeilijk te kunnen maken, in de competitie en zelfs Heerenveen. Ik hoop dat we in de competitie dit met elkaar kunnen doortrekken de rest van het seizoen.”

Klik op HSV Hoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSV Hoek voor meer informatie over de club.

Noa Jansen van vv Beesd Dames 1 vertelt over hun elftal

Vandaag gaan we in gesprek met Noa Jansen van v.v. Beesd dames 1. Ze speelt als middenvelder en is aanvoerder van het team. ‘’Ik ben op zevenjarige leeftijd begonnen in de F’jes bij Beesd en ben nooit weggegaan.’’ Vandaag vertelt ze meer over haar team.

Noa is begonnen in de in een jongensteam, omdat er destijds geen andere meiden van haar leeftijd op voetbal zaten. ‘’Een aantal jaar later ontstond er een meidenteam van mijn leeftijd. Maar ik voetbalde liever nog bij de jongens totdat zij naar de C-junioren gingen. Sindsdien voetbal ik met meiden en toen ik zestien was heb ik voor het eerst een wedstrijd bij Dames 1 gespeeld. Ik ben nooit weggegaan bij deze vereniging.’’ Het dames team kende een spelerstekort dus moest Noa met haar jeugdelftal doorstromen naar de dames. ‘’Daarnaast hebben we zelf ook geprobeerd om zoveel mogelijk nieuwe dames
te overtuigen om bij ons te komen voetballen. Dit leidde ertoe dat we uiteindelijk een stuk of 25 speelster hadden. We hebben een seizoen gespeeld met dit team want toen kwam Corona en in deze tijd zijn er veel dames weer gestopt. Dit resulteerde erin dat we vorig jaar te weinig dames hadden om een elftal op te richten. Dit jaar hebben we gelukkig weer een aantal nieuwe speelsters in ons team mogen verwelkomen waardoor we dit jaar weer als een compleet  elftal kunnen voetballen.’’

Jansen heeft al veel meegemaakt met deze club. We vroegen om ons mee te nemen in de hoogte- en dieptepunten. ‘’Het dieptepunt was denk ik vorig seizoen. Toen we dus niet genoeg dames hadden om als een elftal mee te doen aan een competitie. We hadden ons wel ingeschreven voor een 7 tegen 7 competitie eens in de zoveel tijd op de vrijdagavond, maar halverwege het seizoen hadden we zelfs daarvoor te weinig speelsters. Ik en een paar andere meiden hadden nog wel het geluk dat we af en toe wedstrijden met de MO19 mee konden doen, maar het was zeker zonde dat er geen damesteams meer waren. Ik denk dat we nu als team aan het werken zijn naar ons hoogtepunt want we hebben tot nu toe ook al betere resultaten behaald dan in het vorige seizoen bij de Dames.’’

De trainingen zijn volgens Jansen niet altijd even fanatiek zoals de trainers dat graag zouden willen zien. ‘’Het is wel altijd gezellig! Er is zeker ruimte om even bij te kletsen met elkaar, maar daarna wordt er wel van ons verwacht dat we een beetje fanatiek aan de slag gaan en de training serieus nemen. Met zoveel meiden wil dit niet altijd even goed lukken, maar we doen in ieder geval ons best. Op de donderdag zijn er vaak meer meiden om te trainen dan op de dinsdagen. Zou het er mee te maken hebben dat de donderdagavond de kantine avond is? Dan gaan we altijd gezellig de kantine in en doen we een lekker drankje.’’

De meiden hebben onderling een goede band. Wij wilden weten of er binnen het team nog kleurrijke figuren rondlopen. ‘’In het team hebben we wel een aantal kleurrijke figuren. Melanie verzorgt meestal de muziek in de kleedkamer en is daarmee naast linksback ook DJ in de kleedkamer. Met het hele team hebben we geld ingelegd om een grote box te kopen en deze gaat standaard mee naar elke wedstrijd. Madelon is de lolbroek van het team met al haar grapjes en opmerkingen. Ze kan soms ook wel een zeurpiet zijn als het slecht weer is of als ze geen zin heeft om te voetballen. Fleur vB (we hebben drie meiden die Fleur heten in het team wat het soms erg lastig maakt) is een echte trukendoos.
Allerlei trucjes haalt zij uit de kast om haar tegenstander het bos in sturen en vaak met succes! Melanie doet daarnaast ook een gooi naar de titel trukendoos. Zij gooit zo nu en dan haar geheime wapen in de strijd: de schaar, die ze steeds beter beheerst. Anouk is onze goaltjesdief die dit seizoen al een aantal keer het net wist te vinden. Daarmee is ze momenteel ook topscorer van de club! Mirjam kan wegens haar leeftijd gezien worden als de moeder van het team. Maar daarnaast is het nog steeds een feestbeest. Je hoeft er niet gek van op te kijken als zij op een feestje de tafel op springt en daar haar dansmoves laat zien. Ellis is de coach in het veld. Haar geschreeuw kan je soms twee velden verderop nog horen.’’

De meiden doen buiten het veld ook veel dingen met elkaar. ‘’Eigenlijk wordt er elk jaar een teamuitje georganiseerd waarop we met het hele team iets leuks gaan doen. Aan het eind van het seizoen is dit vaak een barbecue. Aan het begin van het seizoen heb ik samen met een teamgenoot en een van de trainers een cocktailavond georganiseerd. Het team werd in duo’s ingedeeld. Elk duo moest een cocktail maken en deze op een leuke manier presenteren aan de rest. En elke cocktail werd natuurlijk door de rest van het team geproefd en gejureerd. Het was een leuk begin van het seizoen. Verder staat er nog een avondje stappen op de planning en aan het eind van het seizoen zal er ongetwijfeld ook een leuke afsluiting van het seizoen worden georganiseerd.’’

Tot slot wilden we het hebben over de ambities die de meiden hebben met dit team. ‘’Onze ambitie is natuurlijk om zo veel mogelijk wedstrijden te winnen dit seizoen. We zijn al lekker bezig in de competitie dus we willen vooral op deze voet verder gaan. Eindigen in de top drie aan het einde van dit seizoen zou natuurlijk helemaal mooi zijn, maar we moeten wel realistisch blijven. Een keer kampioen worden met de dames 1 van vv Beesd is zeker iets wat we ooit nog willen bereiken. Verder staat er momenteel een speelster van dames 1, namelijk Anouk van Eggelen, bovenaan in het topscorersklassement van de senioren. Het het zou ook leuk zijn als dit aan het einde van het seizoen nog steeds zo is.’’, sluit Noa af.

Klik op vv Beesd voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Beesd voor meer informatie over de club.

Boudewijns lost belofte aan PCP eindelijk in

Een jaar of vijf geleden, beloofde hij het eigenlijk al. Want na een gesprek met de voorzitter van vierdeklasser PCP, zag Lorenzo Boudewijns het stiekem best wel zitten. Heel wat seizoenen later, is het er dan toch echt van gekomen. “Nu viel alles goed, dit was hét moment.”

Want na anderhalf jaar, letterlijk en figuurlijk aan de zijlijn, begon het bij de 38-jarige Boudewijns toch wel weer te kriebelen. “Je houdt de voetbal natuurlijk wel in de gaten, PCP was behoorlijk aan de weg aan het timmeren.” En als inwoner van ‘de wijk’, is die connectie dan snel gelegd. “Jaren geleden ben ik al eens op gesprek geweest, toen heb ik min of meer beloofd dat ik er ooit trainer zou worden.” Dat moment is nu. Na een korte sabbatical. “Met de geboorte van ons tweede kindje, wilde ik eens kijken hoe dat zou gaan. Harstikke goed dus. In die tijd heb ik wel wedstrijden gekeken en gevoetbald bij de veteranen van Molenschot, dat heeft me goed gedaan. Lekker het koppie leegmaken.”

In de spiegel
Maar Boudewijns deed meer dan dat. “Je gaat ook jezelf als trainer analyseren. Wat kan er beter?” Op die vraag kreeg de oefenmeester, voor zichzelf, een duidelijk antwoord. “Ik ben heel sociaal, maar dat kan ook averechts werken. Soms is het goed om wat strenger te zijn en echt boven de groep te staan.” Zijn visie, die eveneens onder de loep werd genomen, moet hij nu dus overbrengen bij PCP. Boudewijns kijkt er naar uit. “Het is natuurlijk vleiend voor een trainer dat ze opnieuw terugkomen. Ik kreeg meteen een heel positief gevoel bij de club. Een kleine vereniging, maar met veel publiek en sfeer.”

En op twee minuten van zijn huis, een ideale stap. “Mijn steentje bijdragen aan het bereiken van een hoger niveau, dat is mijn doel.” Dat begint met een andere uitdaging, zo schetst hij. “Ze pakken veel kaarten, door commentaar op de scheidsrechter. Daar houd ik helemaal niet van. Maar als we voetballend beter worden, wordt dat ook vanzelf minder.” Afgelopen seizoen greep PCP met een vijfde plek net naast de nacompetitie en dus zijn de verwachtingen voor dit jaar hoog. “We willen opnieuw mee gaan spelen voor een periode en zo hoog mogelijk eindigen.”

Meer voetbal
In een leuke competitie, met regioclubs en veel publiek. De voortekenen zijn in ieder geval goed. “Tot nu toe hebben we gemiddeld 24 man op de training, dus dat gaat hartstikke prima.” En dat is nodig ook. “Er zit veel voetbal en potentie in de groep, maar de eigenwijze dingen moeten eruit. Onnodig dribbelen, verkeerde keuzes maken. De neuzen moeten nog meer dezelfde kant op, dan gaan wij een leuk seizoen tegemoet. Daar ben ik honderd procent van overtuigd.” Aan zijn manier van spelen zal het in ieder geval niet liggen. “Een trainer die verzorgd voetbal wil spelen, maar ook veel waarde hecht aan afspraken. Dan moet je op je strepen staan.”

Want snel tevreden, is Boudewijns niet. “Als die jongens een hoger niveau hebben gehaald, is het geslaagd. Moeten we daar een prijs aan hangen? Nu nog niet. Het eerste jaar gaan we vooral dingen veranderen.” Zoals bijvoorbeeld het systeem. “Veel meer voetbal, dat is wennen voor ze. Je moet anders lopen, anders dekken. Maar als dat erin komt, kunnen we volgend seizoen voor de prijzen spelen.” Eén belofte doet hij dan ook alvast. “We gaan met PCP heel leuk voetbal op de mat leggen, dat kost kracht en energie.” Behalve het weerzien met Molenschot, kijkt Boudewijns nog ergens anders ontzettend naar uit. “Thuis stond ik al te stuiteren, dan weten ze hoe laat het is. Ik sta te popelen om het gras te ruiken en met die jongens aan de slag te gaan!”

Klik op PCP voor de laatste artikelen over de club.
Klik op PCP voor meer informatie over de club.

Rolf Dijk wil handhaven in de vierde divisie met vv Buitenpost

Vandaag spreken wij met Rolf Dijk, aanvaller bij vv Buitenpost. De aanvaller heeft de gehele jeugd van vv Oerterp doorlopen en heeft zelfs op het hoogste amateurniveau gevoetbald. Sinds 2017 speelt Dijk bij vv Buitenpost en hoopt zich te handhaven in de vierde divisie B. 

Rolf Dijk is 29 jaar en aanvaller bij vv Buitenpost, uitkomend in de vierde divisie B Zaterdag. Hiernaast ben ik ook op recreatief vlak op vele sportgebieden bezig. Zo ben ik vaak aan het wielrennen, tennis ik regelmatig en ben ik wel eens aan het darten. In het dagelijks leven sta ik als groepsleerkracht voor een groep zeven/acht.”

Carrière
Al van jongs af aan is Dijk te vinden op de voetbalvelden. “Om zelf te voetballen, bij mijn broers te kijken of het team van mijn vader aan te moedigen. Een familie voorzien met het voetbal DNA. Zodra ik het kon ben ik ook bij de plaatselijke voetbalvereniging ingeschreven.”

Die plaatselijke voetbalvereniging was vv Oerterp. “Daar heb ik ook alle jeugdteams doorlopen. In de B-junioren ben ik ook een seizoen actief geweest bij futsal Heerenveen. In dat jaar, toen ook mijn vader en oom trainer waren geworden van mijn team, ben ik als voetballer gegroeid. Hiervoor deed ik altijd wel leuk mee, maar vanaf dit moment begon ik beter te voetballen.”

Na één seizoen bij het eerste van vv Oerterp kwam er ook interesse vanuit een andere club. “Dat was ONS Sneek, die wilde mij graag erbij hebben. Ik heb er toen bewust voor gekozen om nog een jaartje te rijpen in het seniorenvoetbal bij Oerterp. Na een goed half jaar was het voor mij duidelijk dat ik klaar was voor een niveau hoger.” De stap naar de topklasse bij ONS Sneek is natuurlijk erg groot. Dijk moest hier dan ook aan wennen. “Het spelen met grote namen en bijna alleen maar spelers met een BVO verleden, gaf mij wel druk mee om in het niveau mee te gaan. Dit was niet altijd makkelijk en daarom speelde ik ook wel wedstrijden in het tweede.”

In zowel het eerste als het tweede jaar bij ONS Sneek was de aanvaller niet altijd een basisspeler. “Dat deed mij besluiten om naar een andere club te gaan. Ik heb toen de keuze gemaakt om naar Harkemase Boys te verkassen. Hier had ik zeker geen spijt van. Ik heb een geweldige eerste seizoen gehad. Nagenoeg bijna alles gespeeld als basisspeler en soms als wisselspeler en we werden dan ook kampioen.”

Na dat seizoen kwam er een nieuwe trainer. “Mijn speeltijd was nihil en ik voelde me niet serieus genomen. Ik besloot toen om terug te keren naar vv Oerterp. Hier werden we in de derde klasse kampioen, speelde ik negen wedstrijden en scoorde acht keer. Ik had al snel aangegeven niet te zullen blijven, maar mocht na beraad van de spelersgroep wel meedoen. Buitenpost nam al snel contact op en zij hadden ambitie! Op basis hiervan ben ik naar Buitenpost gegaan en met resultaat. We werden het eerste seizoen kampioen, één van mijn beste jaren als voetballer, en promoveerden naar de hoofdklasse. Mijn derde kampioenschap op rij. Sindsdien spelen we in deze klasse, hier en daar geholpen door corona.”

Hoogte- en dieptepunten
Voor de aanvaller was het basisdebuut bij ONS Sneek tegen IJsselmeervogels een hoogtepunt. “In eerste instantie zou ik op de bank beginnen, wat een teleurstelling was. Dit kwam doordat een andere buitenspeler geschorst was, maar de trainer maakte een andere keus. In de warming-up raakte een speler geblesseerd waardoor ik me snel moest klaar maken. Vervolgens maakte ik de 0-1, 0-2 en uiteindelijk gaf ik de assist op de 1-4. Een wedstrijd om nooit te vergeten!” In het kampioensduel van Buitenpost maakte Dijk ook een hattrick. “Zeker ook een hoogtepunt!”

“Bij Harkemase Boys kon ik de beslissende laatste wedstrijd niet spelen door een blessure. Ondanks dat, was het een topseizoen en was ik natuurlijk blij met het kampioenschap. Mijn dieptepunt was ook bij Harkemase Boys. Het eerste half jaar van mijn tweede seizoen werd mijn plezier flink op de proef gesteld. Daarnaast ook natuurlijk de corona periode waardoor ik een flink aantal wedstrijd niet heb kunnen spelen op de leeftijd waarop je in het voetbal vaak leuk mee kunt doen!”

vv Buitenpost
Zodra bekend was dat Dijk Harkemase Boys zou verlaten, is er contact geweest met vv Buitenpost. “Zowel de trainer als TC hadden duidelijk vertrouwen in mij en ze spraken de ambitie ook duidelijk uit. Daardoor leek dit een goede keus.”

Dit seizoen heeft vv Buitenpost een jonge spelersgroep door wat aanpassingen in de selectie. “Dit zorgde ervoor dat we aan elkaar moesten wennen en door vakanties waren we aan het begin nog niet in optimale vorm. Inmiddels raken we steeds beter aan elkaar gewend en weten we weer wat we aan elkaar hebben. Voetballend zijn we niet de beste ploeg, maar het collectief zal er (bijna) altijd staan. We scoren moeilijk maar krijgen ook weinig tegen waardoor we momenteel achtste staan in de competitie.”

Dijk hoopt dit seizoen zoveel mogelijk te kunnen spelen en te kunnen bijdragen met doelpunten en assists. Daarnaast hoopt hij ook blessurevrij te blijven. Allemaal om uiteindelijk de doelstelling te behalen van Buitenpost, namelijk handhaven. “Op dit moment lijkt het erg goed, maar we blijven realistisch en gaan niet naast onze schoenen lopen, dat past niet bij ons. Al moeten we niet te veel respect en ontzag hebben voor sommige clubs waar we tegen spelen, maar dat zit misschien toch wat meer in de aard van ons Friezen.”

Wij wensen Rolf Dijk veel succes dit seizoen!

Klik op vv Buitenpost voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Buitenpost voor meer informatie over de club. 

Goosen hoopt het met SDO’63 beter te doen dan vorig seizoen

LAMSWAARDE – Een nieuwe trainer en een handvol nieuwe, vooral jonge Belgische spelers. Het zorgde voor een hoop nieuwe dynamiek bij SDO’63 uit Lamswaarde. Routinier Sietse Goosen speelde een belangrijke rol in met name de komst van een aantal jongens uit het ‘Antwerpse’ naar de dorpsclub.

“Ik ken die gasten al vanaf ze een jaartje of vijftien waren en ik destijds jeugdtrainer was bij City Pirates. Stuk voor stuk jongens met een verhaal, maar ook allemaal ruwe diamantjes. Daar ontferm ik me graag over en zij genieten van het voetballen in Nederland. Elke trainings- en wedstrijddag gaan we nu met een auto vol richting Lamswaarde. Dat is voor mij ook een stuk leuker dan dat ik alleen vanuit Antwerpen drie keer per week naar Zeeuws-Vlaanderen moest rijden. Daarbij maken ze het elftal ook kwalitatief sterker en dat was sowieso ook noodzaak.”

Goosen is zevenentwintig jaar en maakte op de openingsdag van het nieuwe seizoen een beauty van een goal in de derby tegen Graauw. “Die zat er inderdaad lekker in. Jammer genoeg kregen we onterecht in blessuretijd nog een doelpunt tegen en verloren we. Zonde, maar we hielden met elkaar toch een goed gevoel over. Het spel is wel beter, al moeten we dat nu nog gaan verzilveren in de vorm van broodnodige punten. Want dat we een heel lastig jaar tegemoet gaan, zeker met die versterkte degradatieregel, daar waren en zijn we ons meer dan bewust van.”

Met een verleden als speler bij onder meer Hulsterloo, HVV’24, Kieldrecht en een jaartje competitievoetbal in Antwerpen,  streek de aanvaller twee seizoenen geleden neer bij SDO’63. Een overstap die hem, ondanks het spelen in de linkerrij van de vierde klasse, tot op heden meer dan goed is bevallen. “Het is een geweldige vereniging, een echte dorpsclub. Vergelijkbaar wel met Hulsterloo. Het zijn verenigingen die bij me passen en waar ik me snel thuis voel. Als ik zie hoe ik hier ben opgenomen in de club en ook hoe die groep nieuwe jongens ontvangen is.. Dat is schitterend en daardoor stappen we ook graag met een grote glimlach elke keer de auto in.”

Goosen geniet ook dit seizoen, ondanks de matige start, vooral ook van de ontwikkeling die de spelers doormaken. “Ik heb veel geloof in die jongens en zie ze stappen maken. Een verandering van omgeving en spelcultuur is goed om te ervaren. Dat zijn leerzame momenten. Ook voor mij is dat goed om te ervaren, het doet je groeien. Als voetballer én als mens. Ik werp me graag op als een soort mentor en een verlengstuk richting de trainer. Dat werkt goed en daar voel ik me prima bij. We maken als groep elke training en wedstrijd progressie en dat is de doelstelling. We voetballen zeker niet slecht, al zit er soms een offday tussen. Maar dat is inherent aan ontwikkelen. We maken ons realistisch én statistisch gezien geen illusies. Als we het beter doen dan afgelopen jaar, dan is het seizoen zeker geslaagd.”

Klik op SDO’63 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SDO’63 voor meer informatie over de club.

Nieuwe locatie, zelfde service: ‘We nemen alle tijd’

Hielspoor, groeipijn of overbelasting. Waar je ook last van hebt, je kunt terecht bij Podotherapiepraktijk Wervenschot. En met de opening van een nieuwe locatie, een praktijk in Medisch Centrum Westerhage in de Haagse Beemden, wordt dat alleen nog maar beter. “Alle disciplines zitten bij elkaar.”

Een huisartsenpraktijk, verschillende fysiotherapiepraktijken, ergotherapie, en een groot echografisch centrum. Om maar even iets te noemen. “Dit wordt onze vierde locatie in Breda, een mooie uitbreiding. Naast Ulvenhout, de IJpelaar, het centrum van Breda en de samenwerking met Sportschool Arendse health club op de Terheijdenseweg, hebben we met deze nieuwe locatie een mooie spreiding binnen Breda.”

Expertise
Wat de mensen kunnen verwachten? “Podotherapiepraktijk Wervenschot bestaat sinds 1994, in al die jaren is er natuurlijk veel expertise opgebouwd. We hebben gespecialiseerde podotherapeuten, denk aan een echografist, diabetespodotherapeuten, kinderpodotherapeuten en sportpodotherapeuten. Dat laatste is een meerwaarde voor sporters en met name voetballers. Zeker in deze periode. We zien nu veel mensen met hielspoorklachten. In de zomer worden vaak minder goede schoenen gedragen. Sporters starten weer op, dit zijn allemaal factoren die een overbelasting kunnen uitlokken. Omdat voorkomen beter is dan genezen hebben we een samenwerking met een voetbalclub opgezet. Door teams te screenen kun je risico’s in kaart brengen en preventief (be)handelen. Dat doen we desgewenst samen met fysiotherapeuten, maar kan ook door het geven van een specifiek (sport)schoenadvies of het maken van podotherapeutische inlegzolen.”

Persoonlijk
Samen met Jacqueline Stoop, oprichter van Podotherapiepraktijk Wervenschot, stuurt Edo Oomes een negen man sterk team aan. “Iedere podotherapeut heeft zijn eigen specialiteit. Daardoor kunnen we iedere patiënt, op de best mogelijke manier helpen.” En dat is geen toeval. “Daar staan we hier ook echt voor! We nemen voor iedereen alle tijd die nodig is om een goede diagnose en een persoonlijk behandelplan op te stellen. Een gedegen onderzoek en een goed advies, persoonlijke aandacht voor de patiënt. Dat is bij ons toch wel het belangrijkste speerpunt.”

Ondanks dat Edo Oomes op dat gebied vooral actief is op de achtergrond, ziet hij het vaak genoeg. “Als onze specialisten een advies hebben gegeven en de patiënt loopt met een blij gezicht naar buiten of ze zeggen: ‘Dit voelt weer goed’, dan hebben wij ons werk gedaan. Dat is en blijft toch wel het mooiste.” En die aanpak, zal altijd zo blijven. “Persoonlijk, laagdrempelig, en altijd in de buurt!”

Klik op Podotherapiepraktijk Wervenschot voor meer informatie

Almkerk 5 wint altijd drie helften en playbackshows?

Vandaag spreken we met Almkerk 5. De heren zijn het jongste vriendenteam van Almkerk en de beste uit de regio. Vanuit de A-jeugd zijn vier jaar geleden enkele jongens doorgestroomd naar het vijfde. Met wat aanwinsten en enkele terugkerende spelers is het vijfde gevormd.

Uniek?
We waren benieuwd wat het team nou zo uniek maakt. ‘’Uniek? Wij zijn bijzonder! Met z’n allen zijn we één grote groep vrienden, maar voor de buitenwereld kan dat niet zo lijken. Hoe vaak wij elkaar belachelijk maken. Grapjes over dikke buiken, vaders die melk aan het halen zijn, etniciteit en natuurlijk de voetballende kwaliteiten van eenieder komen dagelijks voorbij.’’

Speciale spelers
Hoewel dit team veel bijzondere spelers heeft, zijn er toch een paar die het benoemen waard zijn volgens Almkerk 5. ‘’Stan ‘penaltystip’ en Harolds kwartiertje kunnen maximaal tien minuten tot een kwartier spelen. Dan MOETEN ze echt gewisseld worden, omdat ze moe zijn. Baco cola Sjaak is onze keeper die nu even een jaartje bij het vierde keept. Is bij uitstek de bijzonderste van het stel. Met de woorden ‘nooit de nul’ op zijn shirt drinkt hij met regelmaat een baco cola, zowel voor als na de wedstrijd. Topscorer Schaap is de man met de meeste doelpunten voor Almkerk 5. Met zat grote kansen krijgt Schaap het toch voor elkaar om nog altijd op nul doelpunten te staan voor Almkerk 5.’’

Motto
Dat een wedstrijd meer dan twee helften heeft, blijkt uit het motto van de mannen: ‘Een wedstrijd heeft drie helften en deze winnen we alle drie!’. Het is dan ook niet gek dat het team wil meedoen om de prijzen. ‘’We willen sowieso één prijs pakken dit seizoen. Het kampioenschap, de beker of de playbackshow bij de club. Verder hopen we natuurlijk nog duizenden ontzettend leuke, dronken herinneringen te maken. Vooral op teamweekenden denk ik dan maar.’’

Hoogte- en dieptepunten
De eerste twee seizoenen moest Almkerk 5 nog veel moeite doen om überhaupt te scoren. ‘’Nu lijkt het dat we mee aan het doen zijn voor het kampioenschap en we zitten nog in de beker! Ook een enorm hoogtepunt is ons teamweekend naar Friesland, waar we na nog geen kwartier bezig te zijn geweest met een spelletje al ontzettende pannenkoeken rondom het huis hadden liggen. Ook onze playbackshows zijn bij uitstek een van onze hoogtepunten. Zonder pardon nemen wij de beker mee naar huis!’’ Het dieptepunt van het team ligt vooral bij de (fitte) opkomst bij de wedstrijden. “Het is bijzonder dat we met een selectie van 22 man het elke zaterdag niet eens voor elkaar krijgen om met elf fitte spelers te kunnen starten. En die eerste twee seizoenen vergeten we maar.’’

Lekker potje ballen
De laatste wedstrijd van vorig seizoen was een bijzondere voor het team uit Almkerk. ‘’We stonden vierde met geen uitzicht meer op een derde plek en ook dalen was niet meer mogelijk. We konden niets anders meer dan nog even lol hebben. Dus, we hebben een partybus geregeld, vuurwerk gehaald en onze supporters opgetrommeld om zo met zijn allen het seizoen af te sluiten. Stomdronken de kleedkamer in om lootjes te gaan trekken voor de posities. Met onze back op goal en de laatste man in de spits traden wij aan om een lekker potje te gaan ballen.’’

Binnen een kwartier stond het helaas al 3-0 voor de tegenstander en zag het er niet rooskleurig meer uit. ‘’In de rust kregen we in de kleedkamer nog wat kritiek van de clubbaas van de tegenstander, want we mochten niet met de cornervlag vlaggen en ook muziek en vuurwerk langs de lijn was ook niet wat zij wilden. Uit de rust, mede door nog wat pilsjes, hebben we het tij kunnen keren en de drie punten in onze zak kunnen steken. Door drie goede goals en een penalty van Stan ‘penaltystip’ (zijn eerste voor het team) is de wedstrijd geëindigd in 3-4 en kon Sliedrecht niets anders doen dan balen.’’

Bedankt!
De jongens willen graag nog iemand bedanken. ‘’Iemand die wel in het zonnetje gezet mag worden is Jens. Die zichzelf heeft opgeofferd om vaste vlagger te zijn van het team. Met zijn telefoon in de hand (kijken naar de formule 1 of voetbal) heeft hij al vaak buitenspel over het hoofd gezien. Ook de sponsoren worden bedankt voor het sponsoren van al onze merchandise!

Creators FC
‘’We wachten nog altijd op een uitnodiging van Creators FC voor een oefenwedstrijd. Al snap ik wel dat die uitnodiging niet komt, want wij zijn ontzettend goed!’’

Wij wensen Almkerk 5 veel succes dit seizoen!

Klik op VV Almkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Almkerk voor meer informatie over de club.