Pagina 493 – VoetbalJournaal

Seolto 4: Corona gooide al twee keer roet in het eten

Seolto

-

8 november 2022

Seolto 4: Corona gooide al twee keer roet in het eten

Vandaag gaan we in gesprek met Kevin van den Bergh van Seolto 4. De 28-jarige leider en speler van dit elftal is in het dagelijks leven werkzaam bij Taxi Goverde. Vandaag geeft hij ons een klein inkijkje in zijn elftal, Seolto 4.

Als eerste wilden we weten hoe en wanneer dit elftal is opgericht. ‘’Het elftal zoals het nu is, is een aantal jaar geleden ontstaan nadat twee oud een andere weg waren ingeslagen en het vijfde van toen deels opnieuw wilden gaan opbouwen. Dit hield in dat er jongens vanuit de selectie en van buitenaf over moesten komen. Een aantal jongens van, wat toen nog het vijfde was, spelen nog steeds bij ons. Ikzelf ben na wat jaren bij het tweede te hebben gespeeld, ook naar het vijfde gekomen. Met de hulp van een aantal jongens probeer ik de groep nu verder te laten doorgroeien. Inmiddels zijn we het vierde geworden en is de sfeer onderling erg goed. En de sportieve prestaties zijn ook nog best wel prima!’’

Van den bergh vertelt verder over zijn team. ‘’Binnen ons team gaat het er soms hard aan toe, op een humoristische manier. Iedereen is een keer aan de beurt en waar dat in het begin wel eens misging wordt dar nu vanuit iedereen geaccepteerd. Uitdelen en incasseren. Ik merk dat dat nu binnen onze groep zorgt voor een leuke sfeer, wat in mijn ogen uniek is.’’

Omdat dit team al een aantal jaar bestaat. Zijn er vast vele hoogte- en dieptepunten de revue gepasseerd. We vroegen aan Van den Bergh of hij daar meer over kon vertellen. ‘’Het dieptepunt voor mij was toen de groep nog wekelijks met flinke cijfers verloor. Er zat geen idee achter het spel, afspraken werden niet nageleefd en iedereen deed eigenlijk maar iets. Dat deed af aan mijn plezier voor het spelletje waardoor ik besloot een half seizoen te stoppen totdat het toch weer ging kriebelen. Het hoogtepunt was kort daarna toen de groep ‘opnieuw’ werd opgebouwd. We gingen vaker winnen dan verliezen en het plezier was weer helemaal terug. Persoonlijk probeer ik nu op mijn manier leider te zijn en het team als een eenheid aan te kleden. Dat gaat de goede kant op!’’

We vroegen ook of er binnen dit team nog enkele kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Iedereen binnen Seolto 4 geeft op zijn manier kleur aan onze groep. Maar je hebt wel een aantal jongens die meer op de voorgrond staan. Onze keeper Ronald begint al te klagen als zijn keepersbroekje niet goed gewassen is. Spelverdeler John zorgt samen met rechtsbuiten Michael voor de danspasjes in de kleedkamer en linkback Sjoerd staat altijd klaar met zijn woordgrapjes. En ik den dat ik zelf ook wel gewaardeerd wordt met mijn humor. Coach Theo staat langs de lijn met sarcasme te coachen en Carlo is de niet te missen, puntenpakkende vlagger.’’

Tot slot wilden we het hebben over de activiteiten die dit team buiten het veld onderneemt en hun ambities. ‘’Qua activiteiten moet ik toch wel het teamweekend benoemen. Sinds drie jaar huren we ergens eind augustus voor een paar dagen een huisje af. Lekker met de mannen onder elkaar bier drinken, slap ouwehoeren en vooral veel lachen. Er werden al activiteiten geregeld zoals paintballen, voetgolf, pijl en boogschieten, kano varen en op kroegentocht gaan. Qua ambities willen we natuurlijk een kampioenschap meemaken. Het corona seizoen van inmiddels twee jaar geleden leek het ook echt te gaan gebeuren. Vanaf de eerste speelronde stonden we bovenaan. Helaas ging dit feest niet door en zullen we dus nog moeten wachten.’’

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

RKVV Roosendaal JO23-5: gezelligheid binnen en buiten het veld

rkvv Roosendaal

-

8 november 2022

0

RKVV Roosendaal JO23-5: gezelligheid binnen en buiten het veld

RKVV Roosendaal JO23-5 is een team dat pas sinds dit seizoen samen speelt. Toch zijn ze al erg echt geworden en kan er gesproken worden over een groep vrienden. Vandaag krijgen we een inkijkje binnen dit team.

Een mooie mengelmoes
RKVV Roosendaal JO23-5 ook wel FC Bier genoemd bestaat uit een bijzondere groep jongens. ‘’We zijn een groep jongens dat van een feestje houdt, het leuk vinden om een borreltje te drinken in de kantine en een passie hebben voor voetbal. Het varieert van een keeper die nog nooit heeft gekeept en jongens die al jaren in hoge elftallen voetballen. Kortom een groepje van alles.’’

Liefde voor voetbal
Wat maakt dit team nou uniek? Daar waren wij erg benieuwd naar. ‘’Wat ons uniek maakt is de liefde voor voetbal en de vriendschap onder elkaar. De gezelligheid binnen en buiten het veld om. Dat maakt je een echt team. Zowel binnen als buiten het veld spreken we elkaar en dat is mooi om te zien. We zitten als team pas een half jaar bij elkaar, maar toch zijn we al erg hecht geworden. Dit is ook erg bijzonder.’’

Speciale spelers
Als we vragen naar speciale spelers hoeft het team uit Roosendaal niet lang na te denken. ‘’Zijn er speciale spelers? Allemaal stuk voor stuk. Neem als voorbeeld onze Max Vriends, een echte levensgenieter, drinkt graag een drankje, maar is ook gefocust op school en werk. We hebben ook een jongen met een spraakgebrek, dit vinden wij ook allemaal heel bijzonder.’’

Hoogte- en dieptepunt
De hoogte- en dieptepunten van het team liggen bij twee wedstrijden. Het hoogtepunt was de allereerste bekerwedstrijd. In een spannende thuiswedstrijd tegen UVV’40 O23-2 wisten de mannen de wedstrijd met een 4-3 uitslag over de streep te trekken. Dit was tevens de allermooiste wedstrijd die dit team samen heeft gespeeld. Het dieptepunt dit seizoen was tijdens een uitwedstrijd tegen VV Papendrecht O23-1. Tegen één van de mindere teams uit de competitie werd er met 1-0 verloren.

Kan nog alle kanten op
Roosendaal JO23-5 heeft een bijzonder motto waarmee zij dit seizoen in gaan. ‘’Gezelligheid kent geen tijd, dat is wat de volgende dag tot een kater lijdt. Het kan dit seizoen alle kanten op bij ons. Het lijkt voor nu op een plek in de middenmoot (rond de top vier). Toch gaan we er alles aandoen om kampioen te kunnen worden dit seizoen. Verder zitten we nog steeds in het bekertoernooi en hopen we ook deze te kunnen winnen.’’

Bedankt!
Als laatste wil het team nog een groep mensen bedanken. ‘’We willen al onze sponsoren bedanken. Deze zijn te vinden op ons Instagram account @rkvv_fc_bier. Hier blijf je ook op de hoogte van al onze wedstrijden en avonturen’’

Wij wensen RKVV Roosendaal JO23-5 veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Roosendaal voor meer informatie over de club.

Maarten Vinke is cultuurbewaker van Nieuwenhoorn

vv Nieuwenhoorn

-

8 november 2022

0

Maarten Vinke is cultuurbewaker van Nieuwenhoorn

Zes jaar geleden keerde hij met een ‘cluppie’ met andere Nieuwenhoorn-getrouwen terug. “Dat was hard nodig, want we zaten in zwaar weer.” Maarten Vinke blies de stichting voor het topvoetbal nieuw leven in, dit seizoen speelt Nieuwenhoorn 1 zijn wedstrijden in de vierde divisie, negen jaar na de entree op het laagste zaterdagniveau.

Met goed gemoed stapte Vinke (76 jaar jong) onlangs de bus in voor de uitwedstrijd tegen Goes. “Het is honderd kilometer, dus het valt mee.” Met twee overwinningen op zak – tegen Jodan Boys en Achilles Veen – kende zijn club een geweldige start als promovendus in de vierde divisie. “Zoiets geeft de hele club een boost. Deze punten hebben we al lekker op zak.”

Eigenlijk, zo vertelt Vinke, lag het in de planning dat pas over een jaar of twee de stap gemaakt zou worden naar het vijfde niveau van Nederland. “Het klikt geweldig in dit team”, analyseert hij het Nieuwenhoorn dat vorig seizoen via de nacompetitie promotie uit de eerste klasse wist te bewerkstelligen. “Voor dit niveau hebben wij een bescheiden budget, durf ik gerust te zeggen. Maar we hebben wel het geluk dat oudere spelers die in de tweede en derde divisie hebben gespeeld graag hier weer terugkeren. Jongens als Melvin Winterberg, Delano Cohen en Dimitri Gomes zijn gouden krachten voor dit elftal. Met talentvolle jonge spelers uit de regio die zich bij ons kunnen ontwikkelen, hebben een mooie balans.”

Dat Vinke zes jaar geleden terugkeerde in een officiële functie (‘ik ben nooit helemaal weggeweest’) kwam bepaald niet voort uit luxe. “De club zat in een vervelende tijd. Er waren veel bestuurswisselingen, veel onrust ook. En we hadden net de overstap gemaakt van de zondag naar de zaterdag.”

Nieuwenhoorn moest beginnen op het allerlaagste niveau. Het gevolg was dat de publieke belangstelling fors terugliep en ook de sponsoring een stuk minder werd. Vinke, die terugkeerde als bestuurslid accommodatiezaken, vond het noodzakelijk om de stichting Topvoetbal nieuw leven in te blazen. “Die stichting heb ik in mijn periode als voorzitter in 2001 zelf opgericht. Hij was ergens in de la verdwenen.”

Als voorzitter van de ‘herboren’ stichting brak een nieuw bloeiperiode van Nieuwenhoorn aan met voorlopig de promotie naar de vierde divisie als hoogtepunt.

Het wil volgens Vinke niet zeggen dat bij Nieuwenhoorn inmiddels weer alles op rolletjes loopt. “In de organisatie is het rustig, dat is zeker, maar we hebben als club wel zorgen over het vrijwilligersbestand. We hebben een groot tekort, vooral in het bestuur en in de commissies. Dan heb ik nog niet eens over de bezetting van de kantine. Dat is een drama. Om dat op te lossen kijken we naar commerciële inzet. Daar ontkomen we niet aan. Het verenigingsleven is de afgelopen tien, vijftien jaar drastisch veranderd. Toen ik voorzitter werd in 1990 ging mijn vrouw mee om achter de bar te staan. Dat waren andere tijden.”

Hij voelt zich bij Nieuwenhoorn naar eigen zeggen een ‘cultuurbewaker’. “Sommige zaken veranderen, dat moet je accepteren, maar er zijn ook dingen die je moet behouden. Als je alles laat gaan, spelen we straks niet meer in het zwart en wit, maar in het paars.”

Naast voorzitter is Vinke een gewaardeerd lid van de terreinploeg van Nieuwenhoorn. Vier ochtenden in de week maakt hij zich verdienstelijk op de club bij het schoon houden en onderhoud van het complex. “Donderdag is onze snipperdag. Dan doen we het rustig aan, want ’s avonds is de clubavond. Je moet niet te gek doen, hé.”

Klik op vv Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

Vers vriendenteam OFB 3 gaat gelijk voor het kampioenschap!

vv OFB

-

8 november 2022

0

Vers vriendenteam OFB 3 gaat gelijk voor het kampioenschap!

Vandaag spreken we met het derde team van de Oost Flakkeese Boys. Na winst op het Oeltgen toernooi besloten de vrienden uit Goeree-Overflakkee een echt team op te richten. Vandaag krijgen we een inkijkje in dit vriendenteam.

Oeltgen toernooi
OFB 3 (Oost Flakkeese Boys) is ontstaan door het Oeltgen toernooi, wat jaarlijks georganiseerd wordt op Sportpark OELTGEN. ‘’Na het winnen van het toernooi hebben we besloten om dit door te zetten naar een competitie. We zijn dus ook allemaal vrienden van elkaar en dat maakt het zo leuk om net als vroeger weer op het veld te staan!’’

Echt vriendenteam
Elk team heeft iets wat hen uniek maakt. Zo ook OFB 3. ‘’Wat het team uniek maakt, is dat we allemaal vrienden/oud vrienden zijn en allemaal afkomstig zijn uit Goeree-Overflakkee. We hebben allemaal individuele kwaliteiten en we zijn ervan overtuigd dat het een mooi seizoen gaat worden!’’

Speciale spelers
Binnen het vriendenteam waren er toch een aantal speciale spelers die het benoemen waard zijn. ‘’Rick Hokke is onze coach en speler, hij regelt alles achter de schermen. Vincent Kraaijenbos is onze aanvoerder. Vroeger speelde hij hoog bij Spijkenisse. Hij staat achterin, maar kan op dit niveau met zijn klasse overal spelen. Jeroen Jongejan is onze sterspeler op het middenveld en zorgt voor stabiliteit.’’

Vooruitblik
Echte hoogte- en dieptepunten hebben de heren nog niet. Het team heeft samen pas drie, waarvan twee officiële wedstrijden, gespeeld. ‘’We zijn stuk voor stuk allemaal gedreven om te winnen. Nou weten wij ook wel dat alles winnen een lastige opgave gaat worden en helemaal voor een team wat net samen speelt en wat nog niet helemaal op elkaar ingespeeld is. Wel geven we alles op alles om elke wedstrijd er het beste van te maken!’’ Aan het motto zal het in ieder geval niet liggen, want: ‘’als iedereen samen vooruitgaat, dan komt succes vanzelf! Ons doel is natuurlijk het kampioenschap! Met onze kwaliteiten zijn we ervan overtuigt dat dit ons moet lukken.’’

Oude bekende
We vroegen naar de mooiste wedstrijd tot nu toe. ‘’Omdat wij nog maar net zijn begonnen is dit natuurlijk een lastige vraag. Voor ons is de mooiste wedstrijd tot nu toe gespeeld tegen De Jonge Spartaan. Dit omdat er veel van ons team daar vroeger hebben gespeeld, dat maakt het natuurlijk bijzonder. En we hebben natuurlijk gewonnen!’’

Bedankt!
De mannen uit Goeree-Overflakkee willen graag nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Wij willen de club OFB en daarbij alle mensen die erbij betrokken zijn heel erg bedanken dat wij hier ons team mochten starten! Daar zijn wij als OFB 3 erg dankbaar voor en wij hopen daarom ook dit seizoen een goed resultaat neer te zetten!’’

Gedreven voor de winst!
OFB 3 is een gezellig team dat gedreven is voor de winst! ‘’Wij gaan er een mooi seizoen van maken met als kers op de taart hopelijk het kampioenschap binnenslepen. Volg OFB__3 op Instagram om niks over ons te missen’’

Wij wensen OFB 3 veel succes dit seizoen!

Klik op V.V. OFB voor de laatste artikelen over de club
Klik op V.V. OFB voor meer informatie over de club.

In gesprek met Ho-Chun Ko van Sportlust ‘46

VoetbalJournaal

-

8 november 2022

0

In gesprek met Ho-Chun Ko van Sportlust ‘46

Vandaag spreken wij met Ho-Chun Ko, de 25-jarige keeper van Sportlust ‘46. De keeper liep in de jeugd veel stages bij clubs als Feyenoord en Ajax en werd zelfs uitgeroepen tot één van de vier beste amateurkeepers van Europa. Dit seizoen speelt hij zijn tweede seizoen bij Sportlust ‘46.

Carrière
Ho-Chun Ko is 25 jaar en speelt momenteel zijn tweede seizoen als keeper bij Sportlust’46. Door zijn vader is hij begonnen met voetballen. “Mijn vader is altijd al gek op voetbal geweest en sinds ik klein was, heeft hij zijn passie voor voetbal aan mij overgedragen. Op vierjarige leeftijd begon ik als voetballer bij DESTO. We hadden toen nog geen vaste keeper en het was de bedoeling dat iedereen om de beurt moest gaan keepen bij wedstrijden. Tijdens die periode kwam ik erachter dat ik goed was in keepen en dat is hoe ik uiteindelijk keeper ben geworden.”

Na DESTO had Ko nog een tijdje bij De Meern gespeeld. “Vervolgens heb ik de overstap naar Elinkwijk gemaakt. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om weer terug naar De Meern te gaan, omdat ik daar de kans kreeg om in het eerste elftal te spelen. Na een jaar werd ik door mijn oude trainers gevraagd om in het eerste elftal te gaan spelen bij Nieuw Utrecht.”

In 2017 kreeg de keeper de kans om bij de amateurs van N.E.C. te spelen met het vooruitzicht om bij de BVO van N.E.C. aan te sluiten. “Na twee jaar bij de amateurs van N.E.C. kon ik me aansluiten bij Jong N.E.C., maar vanwege COVID-19 werd het seizoen eerder beëindigd. Vervolgens werd ik benaderd door Sportlust ’46 en daar speel ik nu nog steeds met veel plezier.”

BVO stages
In de jeugd liep Ko veel stages bij BVO’s. “Ik heb bij Ajax, FC Utrecht en Feyenoord stage gelopen in de jeugd. Verder speelde ik op mijn zestiende in de A1 van Elinkwijk in de finale voor de promotiewedstrijd naar de eerste divisie toe. Ook werd ik in 2015 door Nike Academy uitgeroepen tot één van de vier beste amateurkeepers van Europa. Dat zijn wel prestaties in mijn carrière.”

Naast de prestaties heeft de keeper ook andere mooie, maar ook mindere momenten beleefd in zijn carrière. “Als hoogtepunt in mijn carrière is dat ik bij Elinkwijk samen met mijn team de KNVB Bekerfinale heb bereikt. Een ander hoogtepunt is de wedstrijd van Sportlust ’46 tegen Quick Boys, waardoor we uiteindelijk tegen FC Utrecht waren geloot. Mijn dieptepunt was toen ik vorig jaar een blessure had opgelopen aan het begin van het seizoen bij Sportlust ’46, waardoor ik ongeveer drie maanden niet kon spelen.”

Persoonlijke doelen
Ko heeft als doel om het hoogste amateurniveau van Nederland te bereiken. “Daarnaast ben ik in 2021 mijn eigen keepersschool begonnen, namelijk HMK Keepersschool. Graag zou ik HMK Keepersschool willen uitbreiden, zodat ik mijn ervaring en passie voor het keepen kan delen met anderen.”

Sportlust ‘46
Ko werd bij N.E.C. benaderd door Sportlust ’46 en gaat al zijn tweede seizoen in bij de club. “Het is een club met ambities. Na de goede gesprekken met Sportlust ’46 voelde ik dat deze club het best bij mij past. Verder kende ik ook al een aantal spelers daar en die hadden me al goede dingen over de club verteld. Daarom heb ik uiteindelijk de overstap van N.E.C. naar Sportlust ’46 gemaakt. Daarnaast voetbal ik nu ook dichter bij huis, waardoor ik voetbal beter kan combineren met mijn werk en mijn keepersschool.”

Ko staat momenteel samen met zijn ploeg vijfde in de derde divisie. “We hebben een paar nieuwe spelers en het is een redelijk jong elftal met de potentie om bovenin de derde divisie mee te draaien. Ik wil zo hoog mogelijk in de competitie eindigen met Sportlust ’46. Ik hoop dat we aan het eind van het seizoen kunnen promoveren naar de tweede divisie.”

Wij wensen Ho-Chun Ko veel succes dit seizoen!

Klik op Sportlust ‘46 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sportlust ’46 voor meer informatie over de club.

Veerkrachtig SJC wint de topper tegen Be Quick 1887

vv SJC

-

8 november 2022

0

Veerkrachtig SJC wint de topper tegen Be Quick 1887

Het doemscenario zoals tegen RKAVV, in korte tijd de wedstrijd volledig uit handen geven ,kwam SJC supporters weer op het netvlies.

Dat was na zo’n kwartier spelen. Toen SJC opnieuw uit het niets binnen 2 minuten tegen een 0-2 achterstand aan keek. Het zal toch niet! Maar deze keer bleven de koppies omhoog en toonde de ploeg van trainer IJzendoorn een enorme veerkracht. Waardoor de zwartwitten uiteindelijk de winst toch gedecideerd veilig konden stellen.

SJC speelde opnieuw met Sven Wisselink in de verdediging op de plek van de geblesseerde Nick Lim. Op de tribune kwamen we Jelle van Went tegen die, na enkele weken terug heel voorzichtig de training te hebben hervat, nu toch weer erg last heeft van zijn liesblessure. Zijn terugkeer is daarom eveneens voorlopig niet te verwachten. Daarnaast ontbrak ook Wesley Haasnoot die een buikspierblessure zou hebben. In de basis stond wel de volledig herstelde Frans van Niel en als verdedigende middenvelder Younes.

Het eerste kwartier was feitelijk voor beide ploegen voorzichtig aftasten. SJC kreeg de eerste mogelijkheid maar het schot van Chris Hoogervorst werd door keeper Robert Smit gepareerd.

Kort daarop een makkelijk gegeven vrije trap voor Be Quick. De indraaiende bal kwam op het hoofd van Djarni Leidelmeijer die in de verre hoek raak kopte: 0-1. En vervolgens nog geen 2 minuten later via Groninger Han van Dijk 0-2. Waarbij de SJC-verdediging kinderlijk uit elkaar werd gespeeld.

De wedstrijd bleek echter nog niet gespeeld want SJC rechtte de rug en wist zich te herpakken. De aansluitingstreffer kwam op naam van Tom Duindam die doelman Smit wist te verschalken nadat de rebound bij een schot van Martijn van Trigt hem voor de voeten kwam: 1-2. Natuurlijk werd ook keeper Lex Hoogervorst af en toe getest maar met zijn stevige vuisten hield hij verder de bal uit zijn doel.

SJC rook kansen en legde nog meer nadruk op de aanval. En Be Quick oogde opeens zeer onzeker. Slordig balverlies van hun kant bracht een gretige Martijn van Trigt in stelling. Het schot werd eerst nog tot corner verwerkt maar uit de hoekschop van Chris Hoogervorst kwam de bal via Tom Duindam tenslotte bij Timo Ruigrok, die de verdiende gelijkmaker liet aantekenen: 2-2.

Na rust direct een grote kans voor opnieuw Duindam maar die kon door Smit nog worden gestopt. Daartoe zag hij geen kans bij een corner van opnieuw Chris Hoogervorst. De indraaiende bal werd door Timo Ruigrok met het hoofd langs de graaiende doelman Smit gewerkt: 3-2.

Be Quick 1887 bleek aangeslagen en SJC speelde een gewonnen wedstrijd. In de slotfase kreeg ook Chris Hoogervorst zijn welverdiende beloning. Jordy Groot gaf op verzoek van Hoogervorst met zijn chocoladebeen een bal richting Hoogervorst. Die met de rug naar het doel en zonder zich te bedenken, de bal achterover kopend, met een lob over de op hem toestormende keeper in het doel werkte: 4-2.

Met de gebruikelijke wissels en een weloverwogen speelwijze stelde SJC in de slotfase de verdiende winst volledig veilig. Het open doekje vanaf de tribune gaf de tevredenheid van de aanwezige toeschouwers duidelijk aan. Deze middag werd het ‘Strijd, Passie en Vriendschap’ weer eens ouderwets in praktijk gebracht. Na het verrassende verlies van koploper RKAVV tegen rode lantaarndrager VKW en het gevoelige verlies van Westlandia tegen het bezoekende Hoogeveen is de ranglijst weer opgeschut. SJC bezet nu de derde plaats met 3 punten achterstand op HBS en 2 punten achterstand op RKAVV.

Op 13 november gaat SJC op bezoek bij de koploper in Den Haag. Het goed georganiseerde en zeer ambitieuze HBS Craeyenhout heeft een bijzonder sterke selectie en heeft zijn laatste 3 wedstrijden ogenschijnlijk simpel gewonnen. Natuurlijk gaat SJC voor de volle winst maar een gelijkspel lijkt volgens ‘de deskundigen’ al een goed resultaat te zullen zijn.

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Dennis Luijks wilt dit seizoen kampioen worden met VVC ‘68

VVC 68

-

8 november 2022

0

Dennis Luijks wilt dit seizoen kampioen worden met VVC ‘68

Vandaag spreken wij met Dennis Luijks, de 32-jarige aanvaller van VVC ‘68. Luijks maakte afgelopen zomer de overstap van SC Welberg naar VVC ‘68 en wilt dit seizoen kampioen worden met de ploeg.

Dennis Luijks is 32 jaar en komt uit Steenbergen. “Ik speel bij VVC ’68 1 uit Halsteren in de zaterdag vierde klasse. Ik ben een aanvaller en speel vooral als centrumspits of als ‘10’, maar kan eventueel ook op de flank uit de voeten.”

Carrière
Op vierjarige leeftijd is Luijks begonnen met voetballen bij SC Welberg. “Daar heb ik op mijn veertiende mijn debuut gemaakt in het eerste elftal, en tot mijn 23e in het eerste gespeeld in de zondag vijfde klasse.”

Vervolgens had de aanvaller in 2013 de overstap gemaakt naar VVC ‘68. “Destijds kwam de club uit in de zaterdag tweede klasse, met ook toen Marco Ernest als trainer. Omdat promotie er met SC Welberg helaas keer op keer niet in zat en ik zelf wel de ambitie had om hoger te spelen, heb ik deze keuze toen gemaakt. Uiteindelijk heb ik drie seizoenen met veel plezier bij VVC ‘68 gespeeld. In mijn derde seizoen degradeerden we helaas naar de zaterdag derde klasse. Doordat ik ook langdurig geblesseerd was en er een aantal andere spelers vertrokken, heb ik toen ervoor gekozen om terug te gaan naar SC Welberg. Daar ben ik drie jaar geleden de uitdaging aangegaan om van zondag naar zaterdag over te stappen met een volledig nieuw team. Dit was meer voor de club dan voor mezelf, en vorig jaar kwam ik er dan ook achter dat ik hier geen plezier en voldoening uithaalde. Ik heb altijd contact gehouden met mensen van VVC ‘68 en toen mijn oud-trainer Marco Ernest mij dan ook benaderde om terug te komen, was de keuze snel gemaakt!”

Belangrijkste doel: kampioen worden
Dennis Luijks is in zijn carrière helaas nog nooit gepromoveerd met zijn team of kampioen geworden. Daar wilt hij maar al te graag verandering in brengen. “Mijn belangrijkste doelstelling is kampioen worden! Ik ben op een leeftijd waardoor ik nog maar een paar seizoenen op dit niveau kan spelen. Fysiek heb ik steeds meer en meer last, maar ik ben nog veel te fanatiek om al te stoppen. Voordat ik stop wil ik graag dus kampioen worden of minimaal promoveren. Persoonlijk zou het ook leuk zijn om nog 200 competitiedoelpunten te behalen. De teller staat nu op 172 dus dat zou moeten lukken!”

VVC ‘68
Toen Luijks bij SC Welberg niet meer echt plezier en voldoening uit het voetbal haalde, werd de aanvaller benaderd door Marco Ernest om terug te keren naar VVC ‘68. De keuze was vrij snel gemaakt, want Luijks vindt het kort gezegd gewoon een prachtige club. “De ambities van de club, de kwaliteiten, motivatie en ambities van de spelersgroep, de gezelligheid. Iedereen heeft hetzelfde doel voor ogen en er hangt een hele gezellige, familiaire sfeer binnen de club. Ook kende ik een hoop jongens uit de spelersgroep al en heb ik met sommige ook eerder samen gespeeld.”

Dit seizoen is Luijks met zijn ploeg goed begonnen aan de competitie. “We hebben een goede mix van jong en oud, waarbij we erg veel kwaliteit hebben en iedereen super gemotiveerd is om samen het maximale eruit te halen. We hebben vier keer gewonnen en één keer gelijk gespeeld. Momenteel staan we dan ook tweede in onze competitie. We lopen dus redelijk op schema, al was het puntverlies totaal onnodig.”

Naast het onnodige puntverlies heeft Luijks toch wel vertrouwen in zijn team. “Ik verwacht dat we bovenin mee zullen draaien en mee zullen strijden om het kampioenschap, samen met clubs als Vrederust, Baronie en Steenbergen. In de eerste paar wedstrijden en in de voorbereiding hebben we met vlagen laten zien dat we de kwaliteiten hiervoor hebben. We zijn soms nog te slordig, maken onze kansen niet af en halen niet altijd ons niveau waardoor we het onszelf moeilijk maken. Maar we hebben ook veel nieuwe spelers. Er is dan ook wat tijd nodig voordat iedereen op elkaar ingespeeld is, maar hier zit wekelijks vooruitgang in!”

Wij wensen Dennis Luijks veel succes dit seizoen!

Klik op VVC ‘68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVC ‘68 voor meer informatie over de club.

Marieke Spaanderman over VV Valken’68 en Leds Voetbal

vv Valken 68

-

8 november 2022

0

Marieke Spaanderman over VV Valken’68 en Leds Voetbal

De 39-jarige Marieke Spaanderman is actief als trainster bij de meisjes van MO15-1 en als coördinator bij VV Valken’68. Ook al heeft ze zelf nooit gevoetbald, is ze toch regelmatig op het voetbalveld te vinden. Vandaag neemt ze ons mee in de activiteiten binnen de club en haar ervaringen met Leds Voetbal.

Kort voorstellen
Marieke is moeder van drie kinderen en werkzaam bij het cbr. In haar vrije tijd is ze veel te vinden bij Valken’68. Hier is ze als vrijwilliger werkzaam als coördinator voor de meisjes en is ze trainster van de MO15-1. Ook organiseert ze jeugdactiviteiten. Kortom een veelzijdige vrijwilliger.

Het trainerschap
Spaanderman kwam eigenlijk bij de vereniging door haar twee oudste dochters. ‘’Zij wilden graag gaan voetballen. Ik was er elke training bij. Als de ene aan het trainen was, ging ik met de andere dochter oefenen. Zo werd ik een keer aangesproken. Er werd gevraagd of ik wilde proberen om een training te geven. Dit was toen aan vier kleine meisjes in dat team. Vanuit daar is het eigenlijk begonnen.’’ Een aantal weken later had de trainster een volledig f’jes team, bestaande uit alleen maar meisjes. ‘’Ik had op dat moment nul ervaring met training geven, maar werd door een aantal mensen van de club goed geholpen. Inmiddels hebben wij zeven meidenteams en lopen er onder de elf nog een flink aantal meiden in de gemengde teams.’’

Ambities
We vroegen naar de ambities met de club. ‘’Ik wil graag het meidenvoetbal naar een hoger niveau tillen, dat wil zeggen dat ik ze minstens in de eerste klasse wil laten draaien. En we willen heel graag nog een dames 1.’’ Voor dit seizoen gaat het lekker binnen de teams. ‘’De meiden hebben er veel plezier in. Sommige teams zijn wat te hoog begonnen, maar gaan nu in de tweede competitie lekker op hun juiste niveau meedraaien.’’

Hoogte- en dieptepunten
We keken ook naar hoogte- en dieptepunten met de vrijwilliger. ‘’Vorig jaar heb ik mijn pupillen trainer diploma gehaald en vervolgens ben ik met mijn eigen team, toen de MO13-1, kampioen geworden in de eerste klasse. Dat was wel een hoogtepunt. Dieptepunten kennen we niet, alleen leermomenten.’’

Leds Voetbal
Samen met Marieke keken we naar haar ervaringen met Leds Voetbal. Via Facebook kwam ze bij Leds Voetbal terecht. ‘’Ik volgde ze al een tijdje op facebook en wilde een gaaf evenement voor de meiden organiseren. We hebben toen één keer een ladiesnight georganiseerd. Omdat het zo goed was bevallen, en de jongens een tikkie jaloers waren op de meiden, hebben we de laatste keer een LedVoetbal toernooi opgezet voor de jeugd O13 tot en met O15. De ervaring met Leds Voetbal zijn me dus erg goed bevallen. Ze zijn heel toegankelijk en denken goed met je mee.’’

De mooiste sport!
Als laatste waren we natuurlijk benieuwd wat voetbal belangrijk maakt voor Spaanderman. ‘’Voetbal is voor mij de mooiste sport die er is. Omdat je leert samenwerken als een team, het voor de sociale ontwikkeling heel goed is, en de kids individueel kan laten groeien. En laten we eerlijk zijn, er is niks zo leuk als je team beter zien worden en wedstrijden ziet winnen. Plezier is het allerbelangrijkste, maar ik heb toevallig wel veel plezier in winnen.’’

Wij wensen Marieke veel succes dit seizoen!

Meer weten over LEDS Voetbal? Dan kunt u hier klikken

Klik op VV Valken’68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Valken’68 voor meer informatie over de club.

Ton de Groot: van luie voetballer tot overijverige vrijwilliger

vv Rozenburg

-

8 november 2022

0

Ton de Groot: van luie voetballer tot overijverige vrijwilliger

Met zijn pensioen in zicht heeft Ton de Groot ook besloten het wat rustiger aan te gaan doen bij zijn VV Rozenburg. Twintig jaar lang waren alle sponsorzaken in zijn handen. “Ik kan met een gerust hart stoppen, want ik heb een uitstekende opvolger”, aldus De Groot.

Ruim drie maanden geleden maakte hij bij het bestuur van de club bekend dat hij het ‘genoeg vindt’, zoals hij het zelf noemt. Hij doet bewust een stapje terug. “Dat heeft vooral ook met mijn gezondheid te maken”, zegt de vertegenwoordiger van beroep. “Ik ben in april geopereerd aan een hernia. Daar ben ik nog van aan het herstellen en heb eind vorig jaar een burn-out gehad. Ik heb nu ook een leeftijd bereikt waarop ik minder energie heb. Het is mooi geweest. Ik heb twee keer twee periodes in het bestuur gezeten en de laatste twintig jaar de sponsoring gedaan. Vijf jaar geleden ben ik benoemd tot erelid.”

De Groot zegt er wel bij dat hij zeker ‘geen afstand’ neemt van zijn geliefde club. “Misschien dat ik net zo vaak bij de club ben als eerst, maar in een andere hoedanigheid. Ik was altijd bezig, ook bij wedstrijden van het eerste. Ik ontving bestuursleden, scheidsrechters en sponsors, was aanspreekpunt in de sponsorhome. Dat hoort erbij. Mijn zoon Jordie speelt nog in het eerste. Ik zag vaak maar flarden van de wedstrijden, vanaf nu kan ik rustig op mijn gemakkie een hele wedstrijd bekijken.”

Trots
Hij is er trots op dat zijn zoon net als hijzelf op zijn zeventiende debuteerde in de hoofdmacht van de club. “Jordie is 35 jaar en het kan best zijn dat dit zijn laatste jaar wordt in het eerste. Nog tien wedstrijden dan neemt hij het record van meeste wedstrijden in het eerste over van Erik van de Ridder. Jordi staat al een paar jaar linksback, maar hij is eigenlijk een centrale verdediger of middenvelder. Ik was zelf ook tweebenig en heb dat bij hem toen hij jong was ook altijd gepromoot. Maar daardoor staat hij nu wel als linksback, omdat we niet een echte linksback hebben.”

De carrière van zijn zoon vertoont overigens meer parallellen met die van zijn eigen carrière. Waar zoonlief op zijn 29^steeen uitstapje van één seizoen maakte naar Brielle, droeg De Groot één seizoen het klassieke groen-wit van Spijkenisse. “Ik was pas negentien jaar en had net een autootje. Het was een sportieve vooruitgang en ik kreeg honderd gulden per maand. Achteraf was ik te jong, maar je weet hoe dat gaat op die leeftijd. Je bent eigenwijs en denkt minder goed na.”

Bij eersteklasser Spijkenisse kwam hij tot ongeveer tien wedstrijden. “Ik kon de lokroep van mijn vrienden bij Rozenburg niet weerstaan”, zegt hij. In het rood en geel schopte hij het tot tweedeklasser en tot de halve finale van de landelijke amateurbeker. “Als derdeklasser de laatste vier halen is nu ondenkbaar. We speelden tegen Go Ahead Kampen in Nunspeet, weet ik nog.”

Nieuwe trainer
Op zijn 28^ste kwam er een einde aan zijn loopbaan in de hoofdmacht. “We hadden een nieuwe trainer en die vond het nodig om bij de eerste bespreking voor het seizoen zijn stempel te drukken. Ik had in de laatste wedstrijd van het seizoen daarvoor een rode kaart gehad. Voor een volle zaal vroeg hij wie Ton de Groot was. Toen ik mijn vinger opstak, liet hij weten dat ik voorlopig niet meer aan de beurt was. Dat was voor mij het teken om te stoppen. Mijn baan als vertegenwoordiger vroeg steeds meer tijd. Ik heb nog wel in het tweede gespeeld.”

“Het was ook de tijd dat de trainer in plaats van met drie spitsen met twee ging spelen. Ik was geen speler die het moest hebben van loopvermogen en veel inzet. Ik was iemand met een goede techniek, van de voorzetten en van de acties. Een momentenvoetballer. Die raakte uit de mode, haha.”

Sponsorzaken
De Groot bleef zijn club ook na zijn actieve loopbaan trouw. Dagen en uren stak hij in het werven van nieuwe sponsors en het onderhouden van zijn netwerk en hij trainde een aantal jaren de jeugd elftallen waar zoon Jordi in actief was. “Ik ben niet iemand die je moet vragen om de spijkers in de muren te slaan, maar praten kan ik wel”, zegt hij. “Ik ben er best wel trots op dat we 85 reclameborden hebben hangen en twee hoofdsponsors en vier subsponsors hebben als club. Ik heb jarenlang gezocht naar iemand die me wilde assisteren. Dat lukte steeds niet, maar afgelopen jaar heb ik wel iemand gevonden die het van mij wil overnemen. Peter Taal heeft een tijdje meegeholpen. Ik weet dat het bij hem in goede handen is, dat is een hele geruststelling.”

Als hij in december toetreedt tot het rijk van de gepensioneerden, gaat hij rustig bekijken wat hij nog wil doen voor Rozenburg. “De werkploeg lijkt me wel wat. Ik kan weliswaar geen spijker in de muur slaan, maar wel schoonmaken.”

Klik op VV Rozenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rozenburg voor meer informatie over de club.

Jesse Simonse zowel bestuurslid als eerste elftalspeler bij Noormannen

vv De Noormannen

-

8 november 2022

0

Jesse Simonse zowel bestuurslid als eerste elftalspeler bij Noormannen

WESTKAPELLE – Als Houdini in zijn beste dagen wist v.v. De Noormannen afgelopen seizoen op het allerlaatste moment te ontsnappen uit een bijna kansloze positie. Op de laatste speeldag werd gewonnen van FC Dauwendaele waardoor het degradatie én zelfs nacompetitie wist te ontlopen, tot opluchting van middenvelder Jesse Simonse. ‘Op de laatste wedstrijddag viel echt alles allemaal voor ons een keer de goede kant op.’

Simonse (28) is al ruim tien seizoenen lid van de eerste selectie uit zijn woonplaats Westkapelle, de club ook waar hij op jonge leeftijd begon te voetballen. Maar inmiddels is hij naast basisspeler in het elftal van trainer Lennard Kerkhove ook alweer flink wat jaren vrijwilliger én bestuurslid bij ‘zijn’ Noormannen. Momenteel zelfs in de rol als bestuurslid commerciële zaken en waarnemend voorzitter. “De commerciële zaken is erg leuk om te doen en om te kijken op wat voor manier we daarin als club stappen kunnen maken. Verder ben ik ook betrokken in werkgroepjes en commissie die gericht aan het kijken is richting de toekomst. Waar willen we naartoe als vereniging, waar liggen kansen en bedreigingen. Want daar zijn we ons als club volop mee bezig.”

En dat is ook niet zo heel gek, gezien het feit dat Noormannen als het ware op een spreekwoordelijk eilandje ligt tussen grotere verenigingen en gefuseerde clubs. “Daar zijn we realistisch in, maar we willen zo lang mogelijk op eigen benen staan en de boel met elkaar op een mooi niveau draaiende houden. Dus dan vind ik ook dat ik als lid daaraan een bijdrage moet leveren. En in mijn geval vind ik het dan ook leuk om dat in een rol te doen waarbij ik ook een bepaalde verantwoordelijkheid heb.”

Het feit dat de club uiteindelijk het derdeklasserschap veilig wist te stellen. Dat zorgde bij iedereen wel voor de nodige opluchting, niet in de laatste plaats bij Simonse zelf. “We doen het eigenlijk al heel wat seizoenen met jongens die vooral uit eigen geledingen komen, met een enkeling die van buitenaf is gekomen máár wel binding heeft met De Noormannen. Dat is iets waar we ook best trots op zijn. Alleen is het wel zaak om dat vol te houden. En iedereen voor de club zo lang mogelijk actief te houden. We hebben nu een héél jong tweede elftal, enkele jonkies zijn ook aangesloten bij ons eerste. Dus daarmee kunnen we het nog wel een aantal jaren rooien. Maar je ziet dat er een moment komt dat oudere spelers ermee stoppen of terugzakken. Dan is het wel zaak om actief te kunnen
blijven op dit niveau. Want ik vind dat we daar zeker thuishoren.”

Ook voor dit seizoen mikt de verdedigende middenvelder op klassenbehoud, waarmee hij ook direct de belangrijkste doelstelling aanmerkt. En voor zichzelf wil hij, zeker nu de ervaren topschutter Mark Minderhoud is gestopt, doorontwikkelen in een iets meer leidende rol binnen de selectie. De jonkies coachen, wegwijs maken en op sleeptouw nemen. “Andere ervaren jongens moeten nu die rol oppakken tijdens trainingen en wedstrijden. En dan gaan voor handhaving, wan dat is gezien het afgelopen seizoen ook het meest realistisch. We moeten proberen om toch constanter te zijn én om te leren van gemaakte fouten. Iedereen is weer een jaartje ouder en dat neem je mee.
De klasse waarin we spelen kent een aantal sterke ploegen. Toch denk ik dat we voldoende punten moeten kunnen pakken om ons in veilige haven te gaan spelen. Al moeten we daar dan niet zo lang mee wachten als afgelopen seizoen…”

Klik op v.v. De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. De Noormannen voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief