Home Blog Pagina 486

In gesprek met jeugdtrainer FC Den Bosch: Timo Schollaardt

fc Den Bosch
-
0
In gesprek met jeugdtrainer FC Den Bosch: Timo Schollaardt

Timo Schollaardt mag dan pas 23 jaar oud zijn. De speler van VV Oosterhout 1 heeft zowel als speler en als trainer een behoorlijk CV. Momenteel is hij actief als trainer bij FC Den Bosch JO13-2 en is hij hoofdtrainer SV Capelle O14. Ook is hij bij VV Oosterhout verantwoordelijk voor diversen jeugdteams door trainingen voor te bereiden en de trainers te begeleiden. Verder is hij nog mede-eigenaar van Talentenacademie Leon Hutten. Vandaag neemt hij ons onder andere mee in zijn carrière en ambities.

Carrièreverloop
Timo is zijn speler carrière begonnen toen hij vijf jaar oud was, bij SC ‘t Zand in de F11. Dit heeft hij gedaan tot en met de E3. Hierna doorliep hij de jeugdopleidingen van FC Den Bosch (O12), Royal Antwerp FC (O13), Willem II/RKC, Willem II en NAC (O19). Vandaag de dag is hij actief als speler van VV Oosterhout 1.

Omdat hij al diversen teams en individuele spelers mocht begeleiden als trainer ging hij de opleiding als lesgever doorlopen op het cios. ‘’Daar ging een hele nieuwe wereld voor me open en ik wilde mijzelf specialiseren in het trainersvak. Omdat ik hier zoveel passie in ervaarde maakte ik de keuze om te stoppen met voetballen en mijzelf volledig te richten op het trainersvak. Daarnaast ben ik dat gaan uit bereiden door een eigen soccerhome te bouwen. Hierin hebben we alle faciliteiten om op topniveau spelers te begeleiden. Zo hebben we een eigen indoor kunstgrasveld/ een gym (sportschool) en hebben we buiten een zandbak voor sprint/power trainingen. We organiseren kinderfeesten, groepstrainingen en individuele trainingen. Op deze manier train/ begeleid ik BVO’ spelers die onder andere voetballen bij PSV – Feyenoord – Sparta – FC Den Bosch.’’

Op jonge leeftijd is hij hoofdtrainer geworden van diverse jeugdteams. ‘’Zo heb ik de volgende teams mogen begeleiden als hoofdtrainer:
SV Reeshof O11-1, Woudrichem O12-1 en Talententeam Leon Hutten (vanuit academie spelend in competitie) waar ik de: O11-1/ O12-1/ O13-1/ O14-1 en de O19 heb gedaan als hoofdtrainer. Ook was ik trainer van VV Oosterhout O19-1 en VV Oosterhout O23-1. Daarnaast ben ik ook één jaar assistent geweest bij FC Utrecht O14-1.’’

Een bekende van de club
Timo heeft zelf bij FC Den Bosch gevoetbald in de jeugd. ‘’Daarnaast heb ik geassisteerd bij FC Den Bosch O13, met als doel het behalen van mijn TC3 (KNVB-diploma). Ik was dus al bekend bij de club en kon op die manier binnenstromen. In deze periode heb ik ook mijn TC2 behaald.’’

Band met FC Den Bosch
Aangezien Schollaardt al lange tijd actief is bij de club, waren we benieuwd hoe de band is met de club. ‘’Super goed! Ik heb de club jarenlang zien groeien en hier heb ik onderdeel van mogen zijn. De mensen binnen FC Den Bosch zaten er al vanaf het moment dat ik er als speler rondliep. Om dan nu met deze mensen samen te mogen werken, vanuit mijn functie als hoofdtrainer is geweldig.’’

Samen ontwikkelen
De voetballer wil graag samen ontwikkelen. ‘’Dit geldt voor de gehele club, dus de spelers, de teams en wij als organisatie. Het is fantastisch om samen te werken met talentvolle spelers en een club met ambitie. Persoonlijk willen we een veilig sportklimaat creëren, waarin iedereen samen elke dag de beste versie van zichzelf probeert te zijn. Hier zetten we volledig op in door te ervaren, evalueren, documenteren en herhalen.’’ Buiten de ontwikkelingen binnen de club heeft Timo ook een eigen doel voor ogen. Naast dat hij zijn TC3 en TC 2 heeft behaald wil hij zo snel mogelijk zijn UEFA PRO halen!

Het huidige seizoen
Met de O12 is de trainer actief in een BVO O13 competitie. ‘’We spelen wekelijks tegen BVO’s die een jaar ouder zijn. De doelstelling van de O12 is daarom ook echt het ontwikkelen van het individu en het team als geheel. We hebben er daarom bewust voor gekozen om met de O12 een jaar eerder elf tegen elf te gaan spelen. Op deze manier worden zij in aanmerking gebracht met alle facetten van het voetbal en worden zij uitgedaagd op een enorm hoog niveau.’’

Hoogte- en dieptepunten
Een dieptepunt voor Timo is toch wel het stoppen als voetballer. ‘’Mijn doel is daarom ook om ervoor te zorgen dat de nieuwe jeugd met potentie niet dezelfde fout maakt als ik. Ik doe er dan ook alles aan om dag en nacht het maximale te halen uit alle spelers die ik begeleid. Zowel als mens en als voetballer.’’

Schollaardt heeft jarenlang op het hoogste niveau van Nederland gespeeld. Dit is dan ook een echt hoogtepunt voor hem. ‘’Elk jaar tegen clubs als PSV, Ajax en Feyenoord spelen is natuurlijk erg mooi. Daarnaast waren de vele trips met Willem II, naar clubs als Barcelona en Milaan, om toernooien en wedstrijden te spelen erg gaaf. Een ander hoogtepunt is dan toch wel mijn baan: het trainen en begeleiden van spelers met enorm veel kwaliteit en potentie. Ook het bouwen van mijn eigen soccerhome was geweldig. De faciliteiten creëren om iedere speler maximaal te kunnen ontwikkelen.’’

Voorbereiden perfecte oefening
De trainer houdt van het training geven en kan tien uur lang bezig zijn met het voorbereiden van de perfecte oefening. ‘’Een oefenvorm zodanig creëren dat één of meerdere doelen maximaal getraind worden binnen een veilige omgeving waarin plezier voorop staat. Het is geweldig om de theorie te laten slagen in de praktijk. Je hebt een oefening zodanig voorbereid met een bepaald doel. Als dat doel behaald wordt en spelers zoveel plezier halen uit de oefenvorm dan doet me dat heel goed. Ook de omgang met jonge kinderen is fantastisch. Voetbal is een teamsport en dit doe je allemaal samen. Het is geweldig om talentvolle spelers te zien samenwerken/ plezier maken. Samen dieptepunten en hoogtepunten bereiken. Het ervaren dat je jeugd echt kan ontwikkelen en de ontwikkeling ook zichtbaar kan laten maken.’’

‘’Mocht jij ook een betere versie van jezelf willen worden doormiddel van onze trainingen/ faciliteiten? Dan kun je altijd een bericht sturen naar: timoschollaardt@gmail.com‘’

Wij wensen Timo Schollaardt veel succes dit seizoen!

Klik op FC Den Bosch voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Den Bosch voor meer informatie over de club.

Thomas de Ridder moet bouwen aan ‘nieuw’ VVR

VVR
-
0
Thomas de Ridder moet bouwen aan ‘nieuw’ VVR

Toen Thomas de Ridder drie jaar geleden stopte als trainer in Zeeland en besloot om in Brabant aan de slag te gaan, kwam hij binnen als ‘de grote onbekende’. Dat is na een aantal seizoenen bij GESTA aardig veranderd en dus stond vierdeklasser VVR afgelopen zomer op de stoep. “Het is een eer dat ze bellen.”

Een grotere vereniging, jeugdspelers die doorstromen en een leergierige groep. De Ridder heeft het in zijn eerste maanden als trainer in Rijsbergen uitstekend naar zijn zin. “Het is hartstikke leuk, precies wat ik zocht.” Want na een aantal seizoenen bij GESTA, was de 35-jarige voetballiefhebber toe aan een nieuwe uitdaging. Die vond hij bij VVR. “Op 2 januari, een zondag, hadden we ons eerste gesprek. Dinsdag de tweede, toen was het rond.” Hoe dat kwam? “Oprechtheid en eerlijkheid, daardoor had ik er veel vertrouwen in.” Want eerlijk is eerlijk, het moment van instappen is gewaagd. “Een stuk of negen spelers gingen vertrekken, er kwam een compleet nieuwe staf en we gingen het vooral doen met eigen jeugd.”

Relaties
Een flinke uitdaging dus. “Als trainer is dat aanpassen. Minder ervaring, dus moet je meer zelf gaan sturen. Ik laat spelers graag eigen keuzes maken, maar in dit geval neem je ze meer aan de hand.” Het verhaal voor De Ridder, was duidelijk. “Bouwen. Met jonge gasten aan de slag gaan. Dat is eigenlijk het leukste wat er is, daar krijg je toch energie van?” En tegelijkertijd, zorgt dat meteen ook voor minder druk op de ketel. “De helft is nieuw, dat heeft tijd en ruimte nodig.” Vallen en opstaan. “Die zondag vierde klasse is vooral veel fysiek, daar wordt niet zomaar gefloten voor een overtreding. Daar moeten we ons tegen gaan wapenen. Je kunt wel voetballend beter zijn, maar als je wordt afgetroefd in de duels en door slimmigheidjes…”

Om dat te voorkomen, deed De Ridder vooraf zijn huiswerk. “Ik kende de club hiervoor nog niet, dus dan ga je jezelf er eerst in verdiepen. De jeugd, het tweede, dat is allemaal van een goed niveau. Maar dat het zoveel groter was dan GESTA? Dat wist ik niet.” Als hoofdtrainer van VVR én Hoofd Jeugdopleiding bij Seolto, heeft De Ridder eigenlijk een beetje van zijn hobby zijn werk gemaakt. “Ik ben een directe trainer, hard op de inhoud, nooit op de persoon. Zonder relatie, geen prestatie, zeg ik altijd.”

Stabiele basis
Aanvallen, verdedigen en omschakelen, verdeeld over de verschillende spelprincipes. Van klein, naar groot. “Die staan vaak centraal. Aan de hand daarvan, probeer je voetbalproblemen trainbaar te maken. Ik zou bijvoorbeeld nooit zomaar een positiespel doen, zonder richting.” Ook als voetballer, dacht de inwoner van Sprundel al meer dan gemiddeld na over het spelletje. “Ik heb het nog geprobeerd in de zondag vijfde klasse, maar toen was ik ook al in het bezit van UEFA C. Dan ben je niet meer alleen speler, maar ook trainer. Dat ging clashen.”

En dus koos De Ridder voor het trainersvak, zonder spijt. “Het leukste? Training geven! Werken met een groep, de onderlinge dynamiek tussen spelers en trainers.” Al moet er natuurlijk ook wel gepresteerd worden. “We moeten vooral stappen maken in een duidelijke voetbalvisie, alleen dan creëer je een stabiele basis voor die derde klasse. Anders blijf je bungelen, ben je een soort jojo.” Wedstrijdspanning, winnen en verliezen, de ambitieuze trainer kan er geen genoeg van krijgen. “Daar gaat het uiteindelijk wel om bij een eerste. Het is een beetje een uit de hand gelopen hobby.” En als het aan hem ligt, loopt die de komende jaren nog verder uit de hand. “Ik heb de ambitie om UEFA A te gaan doen, puur om mijn rugzak verder te vullen. Als sporter wil je op het hoogste niveau actief zijn, maar ik doe niet aan carrièreplanning!”

Klik op VVR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVR voor meer informatie over de club.

Djaymoh Dommisse van FC Dordrecht: ik wil prof worden!

FC Dordrecht
-
0
Djaymoh Dommisse van FC Dordrecht: ik wil prof worden!

Djaymoh Dommisse is een 14-jarige verdediger. Momenteel is hij aanvoerder bij FC Dordrecht JO15. De voetballer komt uit Koudekerke in zeeland. Hij zit in Havo 3 van de stedelijke schoolgemeenschap Scheldemond in Vlissingen. Vandaag neemt hij ons onder andere mee in zijn carrière en ambities.

Type speler
Djaymoh is een rechter centrale verdediger en ook aanvoerder bij de JO15 van FC Dordrecht. ‘’Ik ben een voetballende en twee benige verdediger. Mijn kwaliteiten zijn: Technisch goed in positioneel dekken, sterk in één tegen één situaties, kop sterk en kan waar nodig in voetballend opzicht een meerwaarde zijn door aanvallende kwaliteiten. Bijvoorbeeld met een pass of door gevaarlijk te zijn in de vijandelijke zestien meter.

Carrièreverloop
Dommisse is begonnen met voetballen toen hij vijf jaar oud was bij dorpsclub VCK Koudekerke. Al snel werd hij ontdekt en vertrok hij naar JVOZ, waar hij met negen jaar oud begon in de JO13-3. Tijdens dit seizoen ben ik gescout door Feyenoord, Sparta en NAC. Na een aantal stage trainingen ben ik bij Feyenoord aangenomen. Ik heb hier twee jaar met veel plezier gespeeld in de JO11 en de JO12 van de Feyenoord Academy.’’

Na de JO12 is de verdediger teruggekeerd naar JVOZ (JO14) in verband met de reisafstand naar Varkenoord en de overgang naar de middelbare school. ‘’In dat jaar ben ik opgevallen bij FC Dordrecht en aangenomen om te starten in het nieuw te vormen elftal FC Dordrecht JO14. Deze club en de trainingstijden pasten op dat moment goed in mijn schema van schooltijd en het reizen naar de Krommedijk om te trainen. De school (Scheldemond College in Vlissingen), waar ik zit heeft een LOOT status. Hierdoor heb ik met mijn KNVB-topsport status de mogelijkheid om school en sport te combineren. Ik heb dagelijks minimaal vier uur reistijd nodig om naar de trainingen te gaan. Ik train door de weeks vier keer van vijf uur tot half zeven bij Dordrecht. Daarnaast train ik extra om mijn persoonlijke doelstellingen te halen en te werken aan mijn eigen verbeterpunten.’’

Huidig seizoen
Vorig seizoen is de aanvoerder met de FC Dordrecht JO14 twee keer kampioen geworden in de derde divisie en tweede divisie. Hierdoor is de nieuwe JO14 gestart op het hoogste niveau in de eerste divisie. ‘’Dit seizoen voetbal ik bij FC Dordrecht JO15 en staan we weer bovenaan in de competitie. We hopen hier ook kampioen te worden en te promoveren. Dus ja, het gaat wel weer lekker dit seizoen.’’

We waren dan ook benieuwd hoe het jonge talent kijkt naar de rest van het seizoen. ‘’Ik hoop dit najaar kampioen te worden met FC Dordrecht JO15. We staan nu goed bovenaan, maar we krijgen nog twee pittige wedstrijden tegen Roda en Eindhoven. Vooruitkijkend naar het voorjaar zou het een geweldige prestatie zijn als we weer bovenin mee kunnen doen. Vier keer kampioen in twee jaar, dat zou toch prachtig zijn.’’

Hoogte- en dieptepunten
De twee kampioenschappen die de speler benoemde staan nog scherp op zijn netvlies. Dit zijn dan ook wel hoogtepunten voor Djaymoh. ‘’Ik ben trots om aanvoerder te zijn van een team dat zo hard voor elkaar werkt en elke dag beter wordt. Verder heb ik met Feyenoord hele mooie wedstrijden mogen spelen. Bijvoorbeeld in Manchester tegen Manchester City of tijdens de internationale toernooien tegen de topteams uit Europa. Een dieptepunt beleefde ik toen ik Corona had. Ik moest naast een aantal trainingen ook een belangrijke competitiewedstrijd missen, ik baal echt als ik er niet voor mijn team kan zijn. Deze wedstrijd werd helaas ook verloren waardoor het nog zuurder was.’’

Een duidelijk doel
Dommisse heeft een duidelijk doel voor ogen. ‘’Mijn ambitie is om profvoetballer in de eredivisie te worden en uiteindelijk door te stomen naar de premier league. Hier werk ik iedere dag aan met hulp van lieve mensen om mij heen. Op dit moment heb ik het erg naar mijn zin bij FC Dordrecht. Ik ben hier nu voor het tweede jaar aanvoerder en krijg veel speeltijd, waardoor ik me ook kan laten zien aan scouts van andere clubs. Ik zou het fantastisch vinden om ooit in de spelerstunnel op Anfield het logo aan te tikken het veld op te lopen en toegezongen te worden met ‘You will never walk alone’ om hierna een wedstrijd te spelen. Dat lijkt mij magisch. Daarnaast wil ik elke dag beter worden en plezier houden in voetballen, want voetballen is het leukste wat er is. Hier wil ik elke dag mee bezig zijn.

Rituelen
Er zijn veel voetballers die een bepaald ritueel hebben op wedstrijd dagen. Ook Djaymoh heeft een bepaald ritme/ritueel op de wedstrijddagen. ‘’Ik ga de dag voor de wedstrijd op tijd naar bed. Ik start met een goed ontbijt en als het qua tijd uitkomt, ga ik eerst lekker kijken bij mijn kleine broertje die speelt in de JO7 -1 van VCK. Hierna maak ik mij klaar om naar de wedstrijd te gaan. Ik pak mijn tas in en stel doelen voor de wedstrijd. In de auto zit ik met mijn oortjes in muziek te luisteren of YouTube te kijken, meestal voetbal filmpjes. Ook neem ik de tijd om te denken aan waar ik goed in ben en aan wedstrijden die erg goed gingen. Dat gevoel van succes probeer ik op te roepen en te gebruiken voor de komende wedstrijd.’’

Voetbal is mijn leven!
Als laatste waren we erg benieuwd naar wat voetbal zo belangrijk maakt voor de rechter centrale verdediger van FC Dordrecht. ‘’Voetbal is mijn leven! Ik zou niet weten wat ik anders zou doen. Ik hoop ook dat ik er straks mijn geld mee kan verdienen. Als ik de kans krijg om prof te worden, zijn mijn ouders de eerste die ik zou terugbetalen voor alles wat zei voor mij gedaan hebben in de afgelopen jaren. Ik ben elke dag dankbaar voor de kansen die ik krijg van familie, trainers en mensen die mij helpen mijn doel te bereiken en mijn droom om prof te worden, mogelijk maken. Of je het haalt weet je nooit, maar ik kan er wel alles aan doen en dat doe ik.’’

Wij wensen Djaymoh Dommisse veel succes dit seizoen!

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

In gesprek met Joey Ravensbergen van VV Katwijk

vv Katwijk
-
0
In gesprek met Joey Ravensbergen van VV Katwijk

Vandaag spreken wij met Joey Ravensbergen, de linksback van VV Katwijk. Ravensbergen maakte in 2021 de overstap naar zijn oude jeugdclub VV Katwijk en pakte meteen het kampioenschap in de Jack’s League met de club. Dit seizoen heeft de linksback dezelfde doelstelling. 

Joey Ravensbergen is 26 jaar en voetbalt bij VV Katwijk. “Ik ben geboren in Leiden en woon al van kleins af aan in Katwijk. Verder woon ik nu zo’n anderhalf jaar samen met mijn vriendin in Katwijk en komt er waarschijnlijk in januari, als die zich aan de datum vasthoud, een kleine Joey bij!”

Carrière
Ravensbergen is begonnen met voetballen bij VV Katwijk. “Dit was dacht ik op de leeftijd dat je ook op voetbal mag, dus vier jaar als het goed is. Bij VV Katwijk heb ik de jeugdelftallen doorlopen tot en met de D’tjes. Ik speelde daar met vrienden die nu nog steeds goede vrienden zijn. Het was bij mij vanaf het moment dat ik kon lopen duidelijk dat ik op voetbal zou gaan. Mijn vader was ook een liefhebber van voetbal.”

De toernooitjes die hij speelde zijn wat Ravensbergen zich goed kan herinneren aan zijn tijd in de jeugd. “Dat waren altijd mooie momenten. Trots naar huis met een beker of medaille. Ook zijn wij met het team een keer naar Oostenrijk geweest en sliepen we daar met z’n allen in een hotel. Hier speelden we dan vaak ook wedstrijden tegen de lokale teams. Als ik daar aan terugdenk dan moet ik meteen weer lachen. Veel van mijn huidige vrienden waren daar ook bij. Soms hebben we het er nog over of komt er weer een oude foto voorbij. Heerlijk om aan terug te denken.”

De linksback maakte na zijn tijd bij VV Katwijk de overstap naar de jeugd van Quick Boys. “Ook hier heb ik alleen maar mooie herinneringen aan overgehouden. De lichting waar ik in zat was een goede lichting. Zo speelden we op een hoog niveau. Trainers die ik me nog goed kan herinneren zijn Arjen van der Werf en Theo Guijt, die de Dirk Kuyt Voetbalschool deden. Eén keer per week kreeg je dan training van hen waar je een hoop van leerde. Wat ik knap vond is dat ze iedereen altijd weer zo gemotiveerd kregen. Iedereen luisterde altijd goed en deed dan ook echt goed z’n best. Het waren gewoon altijd mooie, leuke  en leerzame trainingen.”

Uiteindelijk werd Ravensbergen doorgeschoven naar de hoofdmacht van Quick Boys en maakte hij op negentienjarige leeftijd zijn debuut. “Ik heb bij Quick Boys zes mooie jaren in het eerste elftal mogen voetballen. In die zes jaar ben ik samen met Quick Boys kampioen geworden van de hoofdklasse en ben ik gepromoveerd naar de tweede divisie. Tijdens het seizoen 2020-2021 maakte ik het besluit om bij Quick Boys niet te verlengen. Nadat dit bekend werd belde VV Katwijk mij op en was voor mij de cirkel weer rond. Terug waar het allemaal begon. En hoe! Een club als VV Katwijk gaat altijd voor het kampioenschap en dat ik het kampioenschap in de Jack’s League gelijk in mijn eerste jaar mocht meemaken was geweldig. Dat seizoen was een mooi seizoen waar ik als speler, maar denk ik ook zeker als groep, beter van ben geworden.”

VV Katwijk
Toen VV Katwijk belde was de keuze voor de linksback makkelijk gemaakt. “Het is hier voor mij allemaal begonnen. Mijn vrienden zijn supporters van deze club. Ik vind het mooi om voor hen te spelen en na de wedstrijd heerlijk te discussiëren over de wedstrijd met genoeg biertjes erbij. De sfeer op de club is top en het is gewoon een grote familie!”

Momenteel staat Ravensbergen met VV Katwijk op de vijfde plaats, op drie punten van de nummer één. “Wij begonnen het seizoen goed, maar niet zo goed als het zou moeten gaan. In een aantal wedstrijden halen we niet altijd het niveau dat we kunnen en moeten halen. Mijn vertrouwen in dit elftal is nog steeds heel groot en wij weten ook dat als wij gewoon gigantisch gas geven dat wij van iedereen winnen.”

“Ik wil natuurlijk zo vaak mogelijk kampioen worden met VV Katwijk, maar bekijk alles het liefst per wedstrijd. Ik denk dat we goed bezig zijn, maar er zit meer in dit seizoen. We moeten weer terug naar de machine die we vorig jaar waren, want dat zit ook in dit team.”

Wij wensen Joey Ravensbergen veel succes dit seizoen!

Klik op VV Katwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Katwijk voor meer informatie over de club.

Jan Hereijgers droomt met Zundert van de tweede klasse

vv Zundert
-
0
Jan Hereijgers droomt met Zundert van de tweede klasse

Wederom in de buurt, maar toch een stapje hoger. Want ondanks dat Jan Hereijgers met Zundert in de competitie speelt tegen zijn oude club Schijf, ziet de trainer zijn overstap naar de rood-zwarte formatie toch wel degelijk als promotie. “Ze hebben hier echt de ambitie om naar die tweede klasse te gaan.”

Nadat de 37-jarige Hereijgers zo halverwege november bij Schijf had aangegeven toe te zijn aan een nieuwe uitdaging, begon het balletje te rollen. “Ik had voor mezelf een lijstje gemaakt met clubs, waar ik wel zou willen werken, daar stond Zundert ook op. Dus toen ik werd gebeld, ging ik meteen op gesprek.” Na twee van die gesprekken, was hij er eigenlijk snel over uit. “Dan moet je het ook gewoon doen. Ik ben niet iemand die gaat wachten op iets anders, als het gevoel goed is.” Waar dat goede gevoel vandaan kwam? “Het feit dat ze mij hebben benaderd, alles bij elkaar, maakte het plaatje compleet. Een goede organisatie, een groep met kwaliteit en potentie, maar ook de aanstormende jeugd.”

Ambitie

Na drie jaar bij Schijf, een nieuwe omgeving. “Een vierde jaar, wel of niet? Ik bleef twijfelen, dan moet je het niet doen. De selectie bleef daar ook grotendeels hetzelfde, dan is het best een risico. Straks sluit je op een mindere manier af…” Gelukkig voor Hereijgers, is Zundert voor hem allesbehalve een onbekende. “Ik woon er, dus kwam soms al bij het eerste kijken. Dan hoor je ook weleens wat. Toch moest ik de meeste spelers ook gewoon leren kennen.” Dat proces van kennismaken is inmiddels achter de rug, vertelt de trainer. “Het bevalt prima, de eerste indrukken zijn goed. Het is een gretige groep, dat is altijd fijn werken.” Bij dus opnieuw een derdeklasser, toch merkt Hereijgers een duidelijk verschil. “Schijf is ook een dorpsclub, dus wat dat betreft zijn ze wel met elkaar te vergelijken. Maar de ambitie van Zundert is veel groter, dat merk je echt binnen de vereniging. De selectie is breder, er zijn meer opties, dus ligt het gemiddelde niveau ook wat hoger.” Want dat hij bij een ambitieuze club terecht is gekomen, mag duidelijk zijn. “We willen echt meedoen voor die tweede klasse, dat is toch wel onze doelstelling. Maar uitspreken is één, je moet er ook naar handelen.” Een mooie uitdaging. “Ik denk dat de spelers, maar ook de club, er klaar voor zijn. Al moet je ook realistisch zijn, je promoveert niet zomaar.”

Automatismen

En dus gaat Hereijgers daar de komende maanden, alles aan doen. “Als trainer probeer ik altijd duidelijk te zijn naar spelers toe. In afspraken en de manier van spelen. De Hollandse School, 4-3-3, drukzetten en het heft in handen nemen.” Juist ook als het even niet loopt. “Daar moet je aan vast blijven houden, alleen dan komen er automatismen in een team. Iedereen moet weten wat de taken zijn, zodat je altijd een bepaald niveau kunt halen.” Gericht op de lange termijn. “Als trainer kijk je naar de ontwikkeling van de speelwijze, dat levert uiteindelijk succes op.” Hopelijk voor hem, ook tegen Schijf en Wernhout. “Het is wel bijzonder en apart om daar dan tegen te moeten spelen. Ik weet natuurlijk als geen ander hoe moeilijk het is om daar op bezoek te gaan. Mijn neef is trainer bij Wernhout en mijn vader is daar voorzitter, dat zijn mooie potjes.” Hereijgers, die sinds een tijdje ook jeugdscout is bij NAC Breda, kan in ieder geval niet wachten. Want stiekem, droomt hij al van spelen in de tweede klasse, al denkt de voetballiefhebber nóg groter. “Assistent bij een hoofdklasser of ergens Hoofd Jeugdopleiding worden, mijn interesses zijn vrij breed. Misschien ga ik dan ook wel mijn UEFA A doen!”

Klik op vv Zundert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zundert voor meer informatie over de club.

Niet zomaar een kantine bij Wernhout: ‘Dan duik ik lekker de keuken in’

vv Wernhout
-
0
Niet zomaar een kantine bij Wernhout: ‘Dan duik ik lekker de keuken in’

Inkopen doen, personeel indelen, maar vooral héél lekkere broodjes maken. Jan Bastiaansen is als kantinebeheerder bij Wernhout uitstekend op zijn plek. En ook ‘zijn spelers’ kunnen hem maar al te goed waarderen. “Als ik op donderdag mijn droge worst niet mee heb, raken ze in paniek!”

Want dat het assortiment in de kantine van de derdeklasser de laatste jaren enorm is uitgebreid, is eigenlijk een beetje zijn schuld. Bastiaansen (54) is dan ook schuldbewust. “Ik doe graag koken, dan duik ik lekker de keuken in. Harde broodjes afbakken, met zalm, brie of salade. En natuurlijk een broodje gezond. Zo proberen we elke keer weer iets anders, kleine dingetjes om het aanbod beter te maken.” Ook de broodjes met zelfgemaakte eiersalade zijn mateloos populair. “Daar vragen ze ieder weekend weer om!”

Bekend gezicht

Dat begon allemaal een jaar of zeven geleden. Minder logisch dan het daadwerkelijk klinkt. “Ik kom eigenlijk uit Rijsbergen, woon nu in Zundert en zit bij Wernhout. Volg je het nog?” Een seizoen of elf geleden kwam Bastiaansen, nadat zijn dochter ging voetballen, terecht bij de club. “Zelf heb ik tot mijn 24ste bij VVR gevoetbald, toen scheurde ik mijn enkelbanden af.” Carrière in het veld voorbij, daarbuiten juist net begonnen. “Eerst heb ik een tijdje achter de bar gestaan, daarna werd ik kantinebeheerder. Al sta ik op zondag altijd nog zelf achter de tap, dat blijft toch het leukste wat er is.” Hij begint dan ook meteen te lachen. “Zo is het eigenlijk begonnen, bij de wedstrijd tussen Wernhout en
VVR. Of ik niet achter de bar wilde staan, zodat de bezoekers ook een bekend gezicht zouden hebben en konden roepen. Zo ben ik er ingegroeid.” Al ging dat niet helemaal vanzelf, vertelt hij met een knipoog. “Het zijn heel gemoedelijke mensen en je wordt snel geaccepteerd, maar in het begin hoor je dan nog wel: Je komt uit Rijsbergen, wat moet dat boertje hier?” Als leider van de meiden, kwam Bastiaansen een oude ‘vriend’ tegen. “Vroeger hadden we nog tegen elkaar gevoetbald, dat ging niet zo lekker. Nu klikte het meteen!”

Beetje voeden

En dus voelt de kantinebeheerder, die met zijn schildersbedrijf ook sponsor is, zich inmiddels helemaal thuis. “Ik ben nu wel echt één van hen geworden, dat durf ik wel te zeggen.” Dat is te merken. “Alles wat ik doe, doe ik voor de club. Het gevoel van samen.” Samen met Joke Anthonissen bijvoorbeeld. “Ik doe de kantine echt niet alleen! Joke neemt de zaterdag voor haar rekening en stopt er ook heel veel tijd in.” Al leeft datzelfde gevoel nog niet bij iedereen, vertelt Bastiaansen. “Er zouden eigenlijk nog wel wat vrijwilligers bij moeten, zodat het makkelijker indelen wordt. Nu sta ik op zondag ook bijna altijd achter
de bar, omdat er anders geen mensen zijn. Elftallen doen het al om de beurt, dat vind ik mooi om te zien.” Sowieso geniet hij daar eigenlijk het meeste van. “Het omgaan met de mensen, er gewoon bij zijn. Interactie tussen oud en jong. Je kent ze nu bijna allemaal
van gezicht, dan maak je een praatje, ze hebben altijd wel iets te zeggen.” Net als de ‘oude mannen’ op hun vaste plekje in de kantine. “Die zijn het altijd aan het uitleggen, hoe het allemaal moet. Die ben je dan een beetje aan het voeden, haha!” En dus weet Bastiaansen eigenlijk niet van stoppen. “Ik dacht altijd dat ik dit tot mijn 50ste zou blijven doen, dat is niet gelukt. Nu zou dit seizoen mijn laatste zijn, maar misschien blijf ik toch langer. Ik kan het maar moeilijk loslaten.” Want de kantine bij Wernhout, is helemaal zijn plekje. “Het belangrijkste, is om elkaar te helpen. Als je wat doet, krijg je er altijd iets voor terug. Die waardering en het respect, voel ik hier!”

Klik op vv Wernhout voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wernhout voor meer informatie over de club.

Oscar Biesheuvel met Nieuwenhoorn op examenjaar

vv Nieuwenhoorn
-
0
Oscar Biesheuvel met Nieuwenhoorn op examenjaar

Drie seizoenen hadden Nieuwenhoorn en trainer Oscar Biesheuvel uitgetrokken om de stap van de eerste klasse naar de hoofdklasse te maken. De promotie kwam echter sneller dan verwacht. In zijn eerste seizoen promoveerde Biesheuvel (52) met zijn club.

“In het voetbal weet je dat je niks op bestelling krijgt”, zegt de trainer over de snelle promotie. “We zijn twee jaar eerder gepromoveerd dan de bedoeling was. Wat dat betekent? Dat we als club versneld hoofdklasse-proof moeten worden. Met alles: organisatie, bestuur, technische staf en selectie. Ik zie dat we er met zijn allen hard aan werken.”

Vorig jaar zomer begon hij aan de Rijksstraatweg. Na Excelsior’20, Alexandria’66, Zwervers, Nieuwerkerk, Zwaluwen Vlaardingen en DSO uit Zoetermeer is Nieuwenhoorn aan zijn achtste club als hoofdtrainer. “Ik heb altijd bij mooie clubs gezeten en het geluk gehad dat er enthousiaste en bevlogen mensen rondliepen. Bij Zwaluwen wilde ik graag werken omdat ik daar in dicht in de buurt woon. DSO was een uitdaging omdat ik een keer in de Haagse regio wilde werken. Nieuwenhoorn was ook één van de clubs op mijn verlanglijstje. Ik ken de club ook uit de tijd dat ik nog jeugdtrainer was bij Spijkenisse. Voorne-Putten, dat trekt me wel.”

Hij kreeg geen spijt van zijn keuze. In Nieuwenhoorn trof hij een selectie aan die enthousiast en leergierig was. Hij had weinig tijd nodig om zaken naar zijn hand te zetten. “De eerste training observeer je welke spelers je hebt en vanaf de tweede training ga je met ze aan de slag. We hebben wel even opstartproblemen gehad, want we verloren de eerste wedstrijden ook wat punten. Maar al vrij snel is het gaan lopen en hebben we ook bovenin meegedaan.”

Via de lange weg van de nacompetitie wisten Biesheuvel en Nieuwenhoorn uiteindelijk promotie naar de hoofdklasse, die inmiddels omgedoopt is tot vierde divisie, af te dwingen. Het succes overviel de club wel. “In die zin dat we een eerste klasse-selectie voor het nieuwe seizoen hadden samengesteld. Dat samenstellen vindt in januari, februari en maart plaats. Toen we promoveerden was het eind juni, dan kan je niks meer doen.”

Nieuwenhoorn koos een aantal jaren geleden bewust een strategie waarbij het dicht bij huis blijft bij het vormen van de selectie. Daarom lopen er nu de nodige spelers die al eerder in het zwart en wit furore maakten of spelers die in de regio hun carrière begonnen. “De club heeft daar duidelijk voor gekozen. Het wil een herkenbaar elftal waarmee de aanhang zich kan identificeren. Ik denk dat dat belangrijk is voor de band en beleving rond de club.”

Zeker is ook dat Nieuwenhoorn hard zijn best moet doen om ook voor volgende seizoen een plekje in de hoofdklasse te veroveren. Wat dat betreft was het lekker dat Biesheuvel met Nieuwenhoorn met zes uit twee kon starten. “Die punten pakken ze ons niet meer af. Het doel is om te handhaven. Dat wordt een hele klus omdat de stap tussen eerste klasse en vierde divisie heel groot is.”

En dat is volgens Biesheuvel ook terug te zien op het veld. “We kunnen minder dominant spelen dan in de eerste klasse. Dat we verdedigender spelen komt niet omdat we dat willen, maar omdat we daartoe gedwongen worden. Lange tijd in een wedstrijd hoog druk zetten kan niet op dit niveau. Daar zijn de tegenstanders te goed voor. Ze voetballen er zo doorheen en vinden de vrije man. Je zult je als team moeten aanpassen, anders wordt het heel lastig.”

Klik op VV Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

Frank Broos wil all-time topscorer worden bij FC ‘s-Gravenzande

fc s Gravenzande
-
0
Frank Broos wil all-time topscorer worden bij FC ‘s-Gravenzande

Een jongen van de club. Dat is Frank Broos, de linksbuiten van FC ‘s-Gravenzande. Broos speelt al heel z’n leven bij de club en heeft nog persoonlijke doelen die hij wilt bereiken bij de club. “Ik wil binnen FC ‘s-Gravenzande all-time topscorer worden.”

Frank Broos is 28 jaar, geboren en getogen in ‘s-Gravenzande en al vanaf zijn vijfde lid van FC ‘s-Gravenzande. “Ik had vóór de fusie altijd gespeeld bij SV. Naast voetbal ben ik één van de trotse eigenaren van het bedrijf LinkThings. Als LinkThings zetten wij ons dagelijks in om bedrijven vooruit te helpen. Wij helpen veranderen, door data uitdagingen op te lossen.”

“Verder woon ik samen met mijn vriendin Yvette en haar zoontje Mick. Sinds een jaartje hebben we iets gedaan wat voor ons onmogelijk leek: weggegaan uit ‘s-Gravenzande en in Naaldwijk gaan wonen.” 

Carrière
Broos zijn voetbalcarrière is gestart op dezelfde plek waar hij nu nog steeds drie tot vier keer per week te vinden is. “Op mijn vijfde ben ik gestart in de F5 en via de F2 uiteindelijk in de F1 belandt. Vervolgens heb ik de hele route bewandeld van E1, D1, C1, B1 en A1 om vervolgens op mijn zeventiende te debuteren in het eerste elftal onder mijn huidige assistent-trainer Reiner van Mierlo. Naast de altijd trouwe support en motivatie van mijn ouders, die toen en nu wekelijks langs de lijn te vinden zijn, heeft Ron van Meerten een belangrijke rol in mijn carrière gehad. Hij heeft mij vanaf dag één gemotiveerd om vanuit mijn intuïtie en gevoel te spelen. Waarbij het onvoorspelbare en veranderen van richting mij altijd is bijgebleven.”

Broos is een echte jongen van de club, maar heeft in de jeugd mogen proeven aan een aantal stages, waaronder Feyenoord. “Daarnaast heb ik in mijn seniorentijd nog een aantal gesprekken gehad met clubs uit de derde en tweede divisie. Waar de meest serieuze gesprekken zijn gevoerd met VV Noordwijk. Echter, is het nooit van een overstap gekomen. Er zijn zeker momenten geweest waarin ik getwijfeld heb om een stap hogerop te zetten om te ontdekken of ik ook daar zou kunnen slagen. Echter, weet ik ook wat een fantastische club FC ‘s-Gravenzande is en wat deze club voor mij betekent. Waardoor ik deze stap uiteindelijk nog niet gemaakt heb en misschien ook wel nooit ga maken.”

Trots
De linksbuiten heeft vele prestaties en mijlpalen behaald in zijn carrière waar hij erg trots op is. “De teamprestaties waar ik ontzettend trots op ben zijn onder andere de prijzen die wij gepakt hebben. Denk daarbij aan de promotie naar de hoofdklasse in 2013, het kampioenschap in de eerste klasse in 2017 en de districtsbeker in 2019. Daarnaast ben ik ook trots op de individuele prestaties, zoals de mijlpaal 100 goals en 200+ wedstrijden. Als laatste ben ik trots om al jaren, samen met nog een aantal, als eigen jongen gezien te mogen worden door zowel supporters en jeugd van FC ‘s-Gravenzande.”

Kruisband
Tijdens de finale van de Haaglanden Cup in 2019 had Broos zijn kruisband afgescheurd. “Dat was mijn grootste dieptepunt in mijn carrière. Ik heb daardoor een jaar lang moeten revalideren om uiteindelijk weer terug op niveau te kunnen komen. Gelukkig is dit allemaal goed gekomen en kon ik na een jaar weer meedraaien op volle toeren.”

Persoonlijke doelen
Voorlopig heeft de linksbuiten nog niet al zijn doelen bereikt. “Ik wil nog heel graag met FC ‘s-Gravenzande een keer kampioen worden in de hoofdklasse. Daarnaast wil ik binnen FC ‘s-Gravenzande all-time topscorer worden en dat ook voorlopig blijven. Waarbij ik voor nu als doel heb om de mijlpaal van 200 goals te doorbreken. Daarbij zou het natuurlijk ook fantastisch zijn om 300+ wedstrijden te mogen bereiken.” 

Huidig seizoen
“Op dit moment staan we er met FC ‘s-Gravenzande gemiddeld voor”, vertelt Broos. “We bevinden ons bovenin de middenmoot. Echter vind ik dat wij met onze ploeg en bijbehorende kwaliteiten hoger kunnen en moeten staan. Gelukkig hebben we de laatste weken echt stappen gezet en beginnen we als ploeg steeds constanter te worden. Mede daarom heb ik zeer veel vertrouwen in de voortgang van dit seizoen.” 

Dit vertrouwen vertaalt zich dan ook naar de verwachting van de linksbuiten voor de rest van dit seizoen. “Ik verwacht dat wij bovenin mee zullen draaien en ook mee zullen gaan doen voor de tweede en derde periode! Wij hebben namelijk een goede en volwassen ploeg die bovenin mee kan en moet draaien.”

Wij wensen Frank Broos veel succes dit seizoen!

Klik op FC ‘s-Gravenzande voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC ‘s-Gravenzande voor meer informatie over de club.

Ad Reijtenbagh van vv Rockanje heeft weer energie voor tien

vv Rockanje
-
0
Ad Reijtenbagh van vv Rockanje heeft weer energie voor tien

Ruim anderhalf jaar geleden leek Ad Reijtenbagh als trainer verloren totdat een verblijf bij Hellevoetsluis 2 het vlammetje in hem weer deed aanwakkeren. Het vuur in hem is bij Rockanje, waar hij dit seizoen debuteert als hoofdtrainer, verder opgelaaid. “Dit is een goede groep hoor.”

Drie keer in de week rijdt Reijtenbagh met veel plezier naar sportpark De Drenkeling. “Plezier is het allerbelangrijkste”, zegt hij. “Geld is nooit mijn drijfveer geweest. Ik vond en vind het nog steeds geweldig om met een groep te werken aan iets. Dat gevoel is weer helemaal terug.”

De oud-trainer van Simonshaven, Stellendam, Hekelingen en SC Botlek nam in 2020 het besluit om te stoppen. “Ik stak er veel energie in, maar kreeg dat niet terug”, geeft hij aan. “Dat lag aan mezelf. Ik had het destijds erg druk op mijn werk. Ik trainde om het trainen. Botlek was een gezellige club, daar lag het helemaal niet aan, maar ik haalde er geen voldoening uit. Ik kwam tot conclusie dat het beter was om te stoppen.” Anderhalf jaar lang speelde voetbal geen hoofdrol. “Ik had er afstand van genomen totdat Hellevoetsluis belde. Of ik het tweede voor een half jaartje uit de brand kon helpen. Ik dacht: waarom ook niet. Een half jaartje is te overzien.”

Reijtenbagh kreeg al snel weer de goede kriebels. “Ik had een hartstikke leuke groep met jonge jongens, maar ook met ervaren spelers. Ik stond elke training met plezier op het veld. In sportief opzicht ging het ook prima. We haalden de nacompetitie van de reserve eerste klasse. Ik werd al snel benaderd door Rockanje. Dat voelde meteen goed.” In de badplaats heeft Reijtenbagh naar eigen zeggen een leuke, jonge ambitieuze groep getroffen. “Ze stralen plezier uit en vinden het ook belangrijk om het met elkaar gezellig te hebben. In zo’n omgeving voel ik me al snel thuis. Uiteraard hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen en dat je na verloop van tijd de hand van Ad Reijtenbagh kan zien in het spel. Wat dat precies is? In ieder geval verzorgd voetbal.” Om dat erin te krijgen was
de oefenmeester in de voorbereiding veel bezig met pass- en trapvormen. “Je moet voetballen niet moeilijker maken dan het is. Het gaat erom dat je op een goede manier de bal van A naar B brengt. Goede passing is essentieel. De goede kant opendraaien, met dat soort dingen zijn we bezig.”

In deze fase van de competitie is Reijtenbagh nog helemaal niet bezig met de ranglijst. “De vierde klasse is een stuk sterker geworden. De zwakke broeders zijn eruit gegaan. Ik kan nu niet zeggen wat een reële doelstelling is. Ja, we hebben zeker kwaliteit lopen in het elftal, maar we hebben ook een grote groep spelers die in de continu-dienst werken. De kans dat wij elke week dus in dezelfde samenstelling kunnen spelen is nihil. We zullen het van een grotere selectie moeten hebben. Het is een gegeven, meer niet. Er zullen in deze regio meer clubs in hetzelfde schuitje zitten. We spelen vierde klasse, het is geen hoofdklasse.”

Klik op vv Rockanje voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Rockanje voor meer informatie over de club.

Bij Unitas’30 heerst de Olympische gedachte

Unitas 30
-
0
Bij Unitas’30 heerst de Olympische gedachte

‘Meedoen is belangrijker dan winnen’. Het klinkt als de Olympische gedachte, maar is toch echt het motto van de toernooicommissie van Unitas’30. Want wie het toernooi ook wint, voor René Hermus zijn het allemaal winnaars. “Ze krijgen niet voor niets dezelfde beker!”

Als voorzitter van de commissie, bestaande uit zes mannen en één vrouw, kan Hermus het weten. “Iemand moet de kar trekken, doe jij het maar, zeiden ze. Ik zat toch al het langste in die functie.” De 63-jarige clubman stelt zijn ‘teamgenoten’ even kort voor. “Het is een mooie mix aan leeftijden, van eind twintig tot begin 60!” Sinds een jaar of tien, met min of meer hetzelfde groepje mensen. “Twee of drie keer per jaar, komen we bij elkaar. Half september beginnen we met de voorbereidingen voor het nieuwe toernooi, in juni.” Hermus, geboren op ‘de Leur’, begon op zijn elfde met voetballen. “Voor mij is er maar één club, ik ben Unitas altijd trouw gebleven.”

Oren en ogen
Als jeugdvoetballer, bij de senioren en later ook in de rol van jeugdleider. “Uiteindelijk rol je er zo vanzelf een beetje in. Vanuit mijn werk ‘zat’ ik in de financiën, dan word je penningmeester van het jeugdbestuur. Toen was ik 23.” Al was dat meer dan alleen letten op het geld, vertelt hij. “We organiseerden eigenlijk alles. Van Sinterklaas tot aan kerst.” Met alle liefde en plezier. “Het dorpse, ons kent ons, de pure gezelligheid. Inmiddels is het natuurlijk groter geworden, juist dan moet je wat doen voor de vereniging.” Dat heeft Hermus zelf in ieder geval wel begrepen.

“Een aantal jaar in het hoofdbestuur en nu het beheer en de ‘PR’. Een beetje de oren en ogen van het wedstrijdsecretariaat.” Maar dus ook, en misschien wel vooral, als lid van de toernooicommissie. “Je zit er zelf al in, dan vraag je eens aan ‘Jantje of Pietje’, of ze ook mee willen doen. Zo vorm je langzaam een groepje.” En dat groepje, verricht het nodige werk, vertelt Hermus. “Verenigingen aanschrijven, het toernooiboekje samenstellen en adverteerders zoeken. Want dingen als EHBO, scheidsrechters en bekers kosten natuurlijk geld. Dan vindt de club het wel fijn als we een kostendekkende begroting hebben.” Maar ook tijdens de toernooidagen zelf, vier zaterdagen en één zondag in juni, kunnen ze natuurlijk niet zomaar stilzitten. “Velden klaarzetten, het secretariaat bemannen en kleedkamers indelen. En misschien wel het belangrijkste, een vinger aan de pols houden.”

Lachende gezichten
Want tijdens een toernooi van vijf dagen, met 225 verschillende teams, heb je behoorlijk wat nodig. “Wedstrijdballen, hesjes, noem maar op. Dat is best aanpoten geblazen.” Maar Hermus weet waar ze het voor doen. “De club is natuurlijk blij met de extra kantine-inkomsten en de jeugd kan na het seizoen nog voetballen, mooi toch?” Al komt daar nog heel wat bij kijken, lacht hij. Vooral het versturen van de uitnodigingen is een flinke klus. “Daar ben ik een aantal dagen mee bezig, omdat ik er niet te veel op één dag mag versturen. Dan denken ze dat ik ‘spam’ aan het verspreiden ben en wordt mijn mail geblokkeerd.”

Als dat allemaal achter de rug is, kan het genieten echt beginnen. “Al die lachende gezichten, spelertjes die rondlopen, daar doe je het voor.” Want zoals gezegd, het resultaat is van ondergeschikt belang. “Het gaat vooral om plezier in het spelletje. Daarom krijgt ieder team ook dezelfde beker, ze hebben er allemaal net zo hard voor geknokt.” Als zijn gezondheid het toelaat, blijft Hermus er nog wel even tijd en energie insteken. “Dan kan er nog wel een paar jaar bij!” Want de dankbaarheid die ze terugkrijgen, is groot. “Van leiders en spelertjes, dat spreekt boekdelen.”

Klik op Unitas’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas’30 voor meer informatie over de club.

1...485486487...1.492Pagina 486 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.