Home Blog Pagina 475

FC Axel Vrouwen 1 wil een gezellig team blijven

Vandaag gaan we in gesprek met Robin de Mey van FC Axel Vrouwen 1. Ze staat in de verdediging. Daarnaast is zij ook aanvoerder van het team en probeert zij altijd haar team bij elke training en wedstrijd te motiveren. Vandaag vertelt ze meer over haar team.

Het team is eigenlijk ontstaan doordat Vera en Robin gingen kijken bij hun broertjes. ‘’Wij gingen als zussen mee kijken naar de wedstrijden van onze broertjes. Samen met Tessa de Vos en nog een paar andere zussen vonden we het een goed idee om ook eens te denken aan een meisjesteam. Dit plan hebben we in werking gebracht en we zijn een meisjesteam gestart bij FC Axel. Wanneer FC Axel in 2012 werd opgericht is dit team tot stand gekomen.’’

‘’In dit team heerst er veel strijdlust en veel wil om samen tot een goed resultaat te komen. We zullen allemaal een extra stapje moeten doen voor elkaar en ik denk dat dat ons team zo hecht maakt. Wij zijn één team en kunnen het eigenlijk allemaal goed met elkaar vinden. Er is geen sprake van bepaalde groepjes binnen het team. Wij zijn buiten voetbal ook altijd in voor een feestje en er blijven ook altijd een aantal meiden hangen bij de voetbal. We doen verschillende uitjes zoals, Toernooi Weekenden, weekendje Ardennen, naar de kerstmarkt, de Raaijberg etc. Spontaan samen uit eten gaan of naar het bolle glas gaan, dat komt ook vaak voor. 

De meiden doen dus veel samen daarom wilden we weten wat voor een hoogte- en dieptepunten zij samen hebben meegemaakt. ‘’Ik denk dat het hoogtepunt toch wel is, dat we kampioen zijn geworden in het eerste jaar bij de vrouwen met een ongelofelijk jong team. Het was natuurlijk allemaal nieuw voor ons en het was nog maar de vraag of we het zouden redden in de grote competitie. Dan is het natuurlijk al helemaal fantastisch dat je kampioen wordt. Het dieptepunt voor mij persoonlijk is het laatste in de derde klasse geweest. We hadden dit jaar een structureel spelers te kort. We hadden steeds bij elke wedstrijd net genoeg speelsters of juist net te weinig speelsters. Dit is natuurlijk niet fijn om op vrijdag nog allemaal spelers te moeten regelen om uiteindelijk zonder wissels een wedstrijd te moeten spelen.’’

Vervolgens vroegen we aan de dames of er nog kleurrijke figuren rondlopen binnen de selectie van FC Axel vrouwen 1. ‘’Romy Vink, Maud Scheele en Sophie de Hullu zijn de echte feestbeesten en gaan tot de late uurtjes door. De DJ in de kleedkamer is Indy Kamelink. Alicia Verhelst is de echte mama van de groep bij wie je altijd terecht kan. Ik kan zelf de rol van zeurpiet wel op mij nemen, vooral wanneer ik weet dat er meer in zit. Lois den Doelder en Laura van Gremberghe zijn van de ‘slimme’ opmerkingen. Je lacht je soms rot om wat zij er allemaal uitgooien. Tessa de Vos en Robin de Munter zijn de echte plakkers, zij blijven altijd tot laat. Jolie is loempia verslaafd en eet elke zaterdag voor of
na de wedstrijd een loempia van de markt. Romy de Zwarte is erg stimulerend en zet iedereen wanneer nodig nog even op scherp. Alexandra Gericke, Anouk Schieman en Sanne Eekhout zijn de scherpschutters van het team. Liza en Ilja zijn het blok van achteren. Lynn Ploegaert en Esli de Putter zijn de broekies van het team en Jennifer Drabbe heeft altijd spierpijn. Lune brengt met haar achterhoekse enthousiasme altijd vrolijkheid op de trainingen en wedstrijden. Tot slot zijn Britt Vink en Nina Dankaart niet makkelijk van je af te slaan en gaan keer op keer het duel aan.’’

Tot slot wilde het hebben over de sportieve ambities die dit team nog heeft. ‘’Voor dit seizoen is de ambitie voor ons team om in de top drie te eindigen. Buiten die prestatie hopen we een gezellig team te blijven. Waarbij prestatie en plezier in een mooie balans blijven.’’

Klik op FC Axel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Axel voor meer informatie over de club.

Doelpuntenfestijn valt uit in het nadeel van RWB  

Het zal je maar overkomen, vier doelpunten maken in één wedstrijd en toch nog met nul punten van het veld af komen. Dat overkwam zaterdag 26 november RWB topscorer Kevin Remie. Vorige week moest Kevin thuis tegen SSW nog met een blessure aan de kant blijven, uit bij GSC/ODS was hij er weer bij.

RWB begon nog wel goed aan de wedstrijd en stond na een half uur spelen op een 0-2 voorsprong. Het moest echter toestaan dat GSC/ODS nog voor rust op gelijke voet kwam, iets wat in de tweede helft nog een aantal keer meer zou gebeuren. Na rust vielen de doelpunten als rijpe appelen. Na de 2-3 die na 5 minuten in de tweede helft al viel kwam GSC/ODS 10 minuten later op 3-3. Ook op de 3-4 van Kevin Remie antwoordde GSC/ODS vrijwel meteen door de 4-4 aan te tekenen. Nadat een goal van RWB werd afgekeurd was het vuurwerk van RWB zijde over. Zelfs een puntje zat er voor RWB vandaag niet in, daarvoor was het vandaag verdedigend niet voldoende bij de les. GSC/ODS profiteerde daar maximaal van en scoorde na de 5-4 in de slotfase van de extra tijd, toen RWB toch nog gelijk probeerde te komen, de 6-4.

Koplopers SCO en RFC lopen daardoor uit op RWB, wat een stapje terug moet doen naar de subtop. Zaterdag 3 december speelt RWB thuis tegen de nummer twee van de competitie, RFC. Om weer dichter naar RFC te kruipen is dan een overwinning nodig. Met name verdedigend zal RWB dan beter moeten presteren. In verband met de mogelijkheid dat het Nederlands elftal om 16.00 uur dan moet spelen is de aanvangstijd van de wedstrijd RWBRFC vervroegd naar 14.00 uur.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

WK-Praatjes: De eerste achtste finales zijn bekend

0

De laatste speelronde is ingegaan. Poule B en A zijn beslist. We kijken terug op die wedstrijden en blikken vooruit op de volgende poules C en D. Wie worden er eerste in de poule?

Nederland – Qatar

Nederland start dit keer met Memphis in de basis, die zestig minuten speelde. Dit had Van Gaal al aangegeven voor de wedstrijd. Verder begonnen De Roon en Timber aan de aftrap als verassingen. Het spelbeeld in de eerste helft was zoals verwacht. Nederland had veel de bal, maar creëerde weinig. Er zat wel verbetering in ten opzichte van voorgaande wedstrijden. In de 26ste minuut speelde Gakpo de bal op Klaassen die hem weer terug gaf op Gakpo en die schoot de 1-0 binnen in de rechterbenedenhoek. De tweede helft vloog Nederland uit de startblokken, want in de 48ste minuut scoorde Frenkie de Jong de 2-0. Toen ging Qatar wisselen maar dit haalde weinig uit. In 68ste minuut dacht Berghuis de 3-0 binnen te schuiven, maar deze werd afgekeurd wegens buitenspel. De wedstrijd eindigde in 2-0, waardoor Nederland groepswinnaar is van poule A.

26’ 1-0 C. Gakpo, 48’ 2-0 F. De Jong

Ecuador – Senegal

Ecuador speelde beter dan de Afrikanen in de eerste helft. In deze finale ging de winnaar van de wedstrijd met Nederland mee naar de laatste zestien. Alhoewel Ecuador meer de bal had, was het uiteindelijk Senegal dat op een 1-0 voorsprong kwam. Sarr schoot de pingel in de 44ste minuut binnen. In de rust wisselde Ecuador en dat had nut want in de 67ste minuut schoot Caceido raak. Echter duurde deze gelijke stand niet heel erg lang want drie minuten later schoof Koulibaly de 1-2 binnen. Dit bleek later de winnende te zijn, de wedstrijd eindigde in 1-2. Senegal gaat ten koste van Ecuador door naar de laatste zestien.

44’ 0-1 I. Sarr, 67’ 1-1 M. Caceido, 70. 1-2 K. Koulibaly

Iran – Verenigde staten

De wedstrijd ging gelijk op ook qua balbezit. De Amerikanen moesten winnen om de knock-out fase te behalen. Zij moesten een punt goed maken op hun directe concurrent Iran. Christian Pulisic begreep dit en scoorde in de 38ste minuut op aangeven van Dest de 1-0 binnen. Na die goal trokken de Amerikanen de wedstrijd meer en meer naar zich toe. Iran wist in de gehele wedstrijd slechts één schot op doel te lossen. Daarom kwamen zij verder niet in de buurt van de goal van de Amerikanen. Amerika wint met 1-0 en zal zaterdag om 16.00 aantreden in de achtste finales tegen het Nederlands Elftal.

38’ 1-0 C. Pulisic

Wales – Engeland

Engeland moest een overwinning boeken tegen Wales om zeker te zijn van de eerste plaats in de groep. Wales had nog een kleine kans op overwintering, maar zou dan met grote cijfers van Engeland moeten winnen. Het duurde even voordat Engeland de score opende, nadat zij de hele eerste helft beter waren. Marcus Rashford scoorde in de 50ste minuut de 1-0. P. Foden scoorde een minuut later de tweede van de Engelsen. Wales was verslagen en Engeland zocht nog naar een derde treffer. Die kwam er ook in de 68ste minuut. Het was wederom Marcus Rashford die het net vond en de eindstand op 3-0 bepaalde. Engeland is groepswinnaar en zal zondag aantreden tegen Senegal.

50’ 0-1 M. Rashford, 51’ 0-2 P. Foden, 68’ 0-3 M. Rashford

Programma

We starten de dag met poule D. Frankrijk is al verzekerd van een plek bij de laatste zestien, maar zal toch een resultaat moeten halen tegen Tunesië om als winnaar uit de groep te komen. Voor de andere landen is nog van alles mogelijk, maar Australië heeft de beste papieren. Zij staan met drie punten tweede in de groep. Het zal niet makkelijk worden tegen de Denen, die moeten winnen om nog kans te maken op de knock-out fase. In groep C is ook nog alles mogelijk. Polen zal moeten aantreden tegen Argentinië. De winnaar van de wedstrijd is zeker van plaatsing in de knockout-fase. Bij een gelijkspel is Polen door en zal Argentinië afhankelijk zijn van wat er in de andere wedstrijd gebeurd. Die andere wedstrijd is Saudi-arabië tegen Mexico. Mexico zal met een grote uitslag moeten winnen wil het nog kans maken op een plek bij de laatste zestien. Zij moeten een doelpunten verschil van vier overbruggen om zich als tweede te plaatsen voor de knock-out fase. Saudi-Arabië is bij een overwinning ook zeker van een plaatsing in de achtste finale. Bij een gelijkspel zijn zij afhankelijk van wat er op de andere velden gebeurd.

Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over dit WK.
Klik op KNVB voor meer informatie over de bond.

Joep Machielse hoopt nu vooral op meer minuten bij De Fendert

Vlak voor corona maakte Joep Machielse de overstap naar het vlaggenschip van De Fendert. Inmiddels is de ‘nummer 10’ die ook in de spits uit de voeten kan een vaste waarde binnen de selectie van Ad Palings en dus kijkt hij met vertrouwen vooruit. “Ik hoop nu op steeds meer minuten.”

Teamleider bij de Jumbo, net twintig geworden en kind van de club. Machielse weet eigenlijk niet beter. “Op mijn vierde ben ik begonnen bij FSV, de voorloper van De Fendert. Daarna ben ik nooit meer ergens anders geweest.” Begonnen bij de jeugd, maar tegenwoordig bij de senioren. Die overstap viel hem niet tegen. “Daarvoor voetbalde ik al bij het tweede, dus ik was het al een beetje gewend. Maar die naar het eerste, was wel groot. Fysiekere tegenstanders en ook het spel gaat een stuk sneller.” Hij memoreert. “Bij het tweede letten ze niet altijd op, krijg je genoeg ruimte. Dat is nu niet meer zo.” Desondanks, is Machielse helemaal op zijn plek. “Ik woon in het dorp, ken iedereen en het is gezellig. Dan is het ook lekker makkelijk om hier te blijven voetballen.”

Ervaring
Toch waren de resultaten vorig seizoen, in de derde klasse, niet helemaal naar verwachting. “We begonnen eigenlijk heel goed, maar zakten door blessures weer een beetje in. Uiteindelijk hebben we ons net weten te handhaven.” Toch zat er voor zijn gevoel, meer in. “Het is een jong elftal, dan mis je toch een beetje die ervaring. Dat heb je soms wel nodig.” Vanzelfsprekend moet die ervaring voorlopig dan ook, nog niet van hem komen. “Ik kwam er net bij, dan moet je het vooral hebben van invalbeurten. De verwachtingen liggen dan ook nog niet zo hoog. Nu hoop ik natuurlijk wel op meer minuten.”

Toch is het voor Machielse lastig in te schatten, wat het dit seizoen gaat worden. “We zitten in een andere competitie, met veel Rotterdamse ploegen, dat is toch anders. We gaan gewoon voor handhaving. Als iedereen fit is, moet dat lukken.” Aan trainer Palings zal het in ieder geval niet liggen, Machielse kende hem al vanuit de jeugd. “Ad is een fijn mens, leuk om mee te praten. Daarnaast is het ook een goede trainer, wat betreft trainingen en speelwijze. Veel partijvormen en heel intensief.” Heel veel anders dan in de jeugd, is het eigenlijk niet. “Als mens is hij sowieso niet veranderd. In de jeugd leer je natuurlijk meer, nu is het meer de puntjes op de ‘i’ en voorbereiden op een wedstrijd.”

Knop omzetten
Machielse bewaart overigens goede herinneringen aan zijn tijd als junior. “We werden geregeld kampioen!” Kampioen zullen ze dit jaar hoogstwaarschijnlijk niet worden, maar de jongeling hoopt zichzelf weer verder te kunnen ontwikkelen. “Vroeger speelde ik altijd in de spits, nu meer ‘op 10’. Daar speel je iets minder fysieke duels, dus dat vind ik prettiger. Ik zie het spelletje goed, heb een aardige trap, maar mis het echte loopvermogen.” Gewoon die knop omzetten. “Over dat dode punt heenlopen, dan kan ik vaste basisspeler worden.”

Afgelopen seizoen stopte de teller bij één treffer, nu mikt Machielse een stukje hoger. “Toch wel een stuk of zeven, dat zou mooi zijn.” In een fijne groep, voelt hij zich helemaal thuis. “We hebben bijna allemaal, op drie of vier na, met elkaar in de jeugd gespeeld, dus dat is wel leuk. Maar daardoor mis je soms de ervaring, om elkaar in die laatste minuten even op te peppen.” Indirect heeft hij daar zelf, als trainer van de JO15, een klein beetje invloed op. “Haha, dat is natuurlijk uiteindelijk wel de bedoeling! Vaak ben ik vijf dagen per week op de club, het is gewoon genieten om hier te zijn!”

Klik op VV De Fendert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV De Fendert voor meer informatie over de club.

Tristan Janssen ziet nieuwe wind en progressie bij Corn Boys  

SAS VAN GENT – Hoewel de laatste overwinning in de vierde klasse van het zondagvoetbal voor Corn Boys dateert van 24 april 2022 (2-0 winst op Hoofdplaat, red), daar ziet middenvelder Tristan Janssen wel duidelijke progressie ten opzichte van vorig seizoen. ‘Het is wel weer eens tijd om niet langer als het ‘lachertje’ van de vierde klasse te worden gezien.’

Met Marino d’Hooge staat er een nieuwe trainer voor de groep en die heeft een eigen idee en voetbalvisie, wat volgens de jonge middenvelder zeker goed is. “Een nieuwe gezicht voor de groep was wel noodzaak. Een frisse wind en een nieuwe kijk op het spelletje was voor de selectie ook niet verkeerd. Marino weet hoe hij wil spelen en hamert ook op discipline. We spelen nu ook een nieuw systeem en dat vraagt toch tijd, zeker ook voor een groep die nog altijd erg jong is. Dan is geduld hebben misschien wel het belangrijkste voor iedereen. Maar tegelijk ook voor velen, waaronder ikzelf, het lastigste. Want hoewel plezier altijd de basis moet zijn voor een hobby die je uitoefent, wil je het ook gepaard zien gaan met resultaten en punten. Alleen daar ontbreekt het nog aan.”

Er wordt volgens de defensieve middenvelder goed getraind door de nog altijd erg jonge spelersgroep, terwijl trainer Marino d’Hooge er kort opzit. “Dat is voor ons als spelersgroep ook wel goed. De trainer probeert een nieuwe manier van spelen, met vier middenvelder erin te krijgen en dat vraagt tijd. Iedereen krijgt duidelijk door wat er van hem wordt verwacht en hij zit er ook kort op. We zijn een paar jaar geleden vanuit de jeugd allemaal doelbewust doorgeschoven naar de senioren en dat begint nu vorm te krijgen. We worden ouder, hebben meer ervaring in het seniorenvoetbal en dat moet hopelijk zijn vruchten gaan afwerpen.”

Tot nu toe laten de overwinningen nog op zich wachten, maar Janssen hoopt dat hij met zijn club de directe degradatie dit jaar kan ontlopen. “Dat is zonder twijfel onze doelstelling. We zien te komen van de onderste drie plekken. Ik zie dat we stappen maken, we zijn ook kwalitatief wel sterker dan vorig jaar omdat we er enkele Oekraïense jongens hebben bijgekregen. Die voegen een stuk voetballend vermogen toe en zijn ook wat ouder. Voor onze spelersgroep niet verkeerd bovendien. Het is alleen zaak om de boel goed op elkaar afgestemd te krijgen, maar daar vertrouw ik wel op dat dit goedkomt. Je merkt gelijk dat die gasten kunnen voetballen, het is alleen soms nog lastig in de communicatie. Voor mijn Engels is het in elk geval dan wel weer goed haha.”

Waar hij vorig seizoen bij John Moes basiskracht was, daar is de kleine achttienjarige controleur dat dit seizoen opnieuw. Al weet hij wel dat hij wekelijks moet laten zien dat hij in de ploeg hoort. “Dat is ook goed. We hebben nu wat meer jongens die aanspraak maken op een plek bij de eerste elf. Voor iedereen is het prima dat er nu wat meer concurrentie is, want daar word je als speler uiteindelijk alleen maar beter van. Ik moet het zeker niet van mijn fysiek hebben, maar probeer dat de compenseren met snelheid en techniek. Daarnaast zal ik altijd keihard werken, want dat is samen met plezier voor mij de basis van alles. Als we dat met z’n allen blijven doen, dan moeten we in mijn ogen zeker de nacompetitieplekken zien te halen. Want ik ben er wel klaar mee om met Corn Boys als het lachertje van de vierde klasse te worden gezien.”

Klik op Corn Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Corn Boys voor meer informatie over de club.

Cees van Achtmaal: ‘In die 37 jaar, heb ik nooit in de stad gewerkt’

Toen Cees van Beers ruim drie jaar geleden noodgedwongen stopte bij Schijf, dacht de trainer eigenlijk aan stoppen. Maar een vacature bij Achtmaal en een aantal seizoenen later, is hij er nog steeds. “Het voelde aan allebei de kanten goed én nog steeds!”

Want van stoppen, wil de 68-jarige Van Beers nu niks meer weten. Inmiddels begonnen aan zijn vierde seizoen bij de vierdeklasser. “De spelers wilden graag dat ik zou blijven, dat is voor mij dan de belangrijkste reden om het te doen. En zelf heb ik het natuurlijk ook heel goed naar mijn zin.” De groep waar hij, eigenlijk vanaf het begin, al een fijne klik mee heeft. “Ik solliciteerde, ging op gesprek en het voelde aan allebei de kanten goed. Ook met de spelers.” Toch had het niet veel gescheeld, of Van Beers was helemaal geen trainer geworden van Achtmaal. “Ik stopte bij Schijf, omdat ik niet de juiste papieren had. Na een jaar dispensatie, heb je dan echt UEFA B nodig. Toen vond ik het eigenlijk wel mooi geweest, op mijn leeftijd.”

Aanvallen
Maar dat was dus buitenom zijn huidige club gerekend, liefde op het eerste gezicht. “Eigenlijk ben ik altijd gecharmeerd geweest van dorpsclubs. In de 37 jaar dat ik hoofdtrainer ben, heb ik nooit in de stad gewerkt. De enorme binding en het weinige verloop, vind ik prachtig.” En dus was Achtmaal een ‘match made in heaven’. “Ik doe het ontzettend graag met eigen jongens. Weet je wat het ook is? Je moet een beetje ‘geluk’ hebben met het moment van instappen. Met vijf ploegen ben ik gepromoveerd, echt niet per se omdat ik zo’n goede trainer ben hoor.”

Toch, zonder Van Beers al te veel op zijn borst te kloppen, zijn manier van werken helpt wel mee. “Duidelijk en recht door zee. Altijd zo aanvallend mogelijk en waar nodig een beetje aanpassen. Aanval is de beste verdediging, vind ik. Lekker hoog drukzetten.” En dat merk je. “We scoren best veel, maar krijgen er nog te veel tegen. Daar moeten we aan werken, al gaat dat steeds beter.” Door te trainen, op een duidelijke manier. “Altijd de nadruk op de speelwijze. Als je de bal hebt veroverd, moet je hem niet binnen twee tellen weer kwijt zijn, dat heeft geen zin. Dus trainen we veel in kleine ruimtes. Positiespelletjes, partijvormen. Dan moet de handelingssnelheid omhoog, anders kun je er nooit onderuit voetballen.”

Mooie mix
De sfeer is goed en ook over de oefeningen is nagedacht. “Het belangrijkste in voetbal is de omschakeling, dus dat komt ook in trainingen vaak terug.” Die aanpak, werpt zijn vruchten af, ziet Van Beers. “Een duidelijke ontwikkeling. Toen ik hier kwam, was het doel om meteen terug te promoveren naar die vierde klasse, anders wordt het een moeilijk verhaal. Dat is gelukt.” Vorig seizoen lukte het iets minder, moet de trainer bekennen. “We verloren te vaak, terwijl we gelijkwaardig waren. Dan zat het ook een beetje tegen. Heel veel trainers vonden het raar dat we na zes wedstrijden op drie punten stonden, maar het was wel zo.”

Vanaf dat moment begon het te draaien. “Uiteindelijk haalden we zelfs nog de nacompetitie voor promotie, daar was ik dik tevreden mee.” Toch legt de inwoner van Etten-Leur de lat voor dit jaar niet meteen al te hoog. “Met die enorme degradatieregeling, moet je het nog maar zien… Je wilt altijd kampioen worden, maar is dat realistisch? Als iedereen fit blijft, doen we hopelijk mee voor de eerste vijf en een periode.” Van Beers, die als zijn gezondheid het toelaat nog lekker door blijft gaan, ziet de toekomst rooskleurig tegemoet. “Onze groep bestaat uit een mooie mix van talenten en jongens met ervaring, daar kunnen we nog wel een aantal jaar mee door. Als Achtmaal een stabiele vierdeklasser wordt, met af en toe een uitschieter, doen we het heel goed!”

Klik op VV Achtmaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Achtmaal voor meer informatie over de club.

Roan van Geelen: Jeugdtrainer van AFC JO9-1 en JO13-3

0

Vandaag spreken wij met Roan van Geelen, de jeugdtrainer van AFC Amsterdam. Van Geelen heeft al wat ervaring kunnen opdoen bij FC Utrecht als assistent-trainer van jeugdteams, maar ook in het buitenland. Dit seizoen gaat hij zich verder ontwikkelen als jeugdtrainer van de JO9-1 en JO13-3 van AFC. Het verder ontwikkelen van details in coaching en training is het belangrijkste voor mij”.

Roan van Geelen is 22 jaar en woont in Hilversum. “Momenteel ben ik actief als trainer bij AFC en studeer daarnaast Sportkunde aan de HAN op Papendal. Ook werk ik parttime bij de FC Utrecht Experience als event coördinator.”

Carrière
Van Geelen begon met voetballen in Hilversum bij SC ‘t Gooi. “Na de D1 ben ik naar Altius gegaan en na de O19 naar de senioren van HC&FC Victoria. Ik maakte de stap naar Victoria aangezien ik hier ook als trainer heen ging. Echter was dit niet meer te combineren met mijn team, waardoor ik in het eerste van Sporting ‘70 ben gaan voetballen. Daar was ik terechtgekomen via een trainer die ik ken van de UEFA C cursus.”

Op dertienjarige leeftijd begon Van Geelen als trainer bij Altius. “Hier heb ik de E1, JO11-1 en JO10-1 getraind. Na vier jaar maakte ik de stap naar Victoria waar ik begonnen ben met de JO8-1 gecombineerd met de JO13-2. De jaren erna heb ik de JO10-1, JO12-1 en JO14-1 getraind. In mijn laatste jaar had ik de JO12-1 en JO14-1 onder mijn hoede. Tijdens mijn jaren bij Victoria ben ik ook actief geweest als assistent-trainer bij FC Utrecht. Hier ben ik assistent geweest bij de JO8, JO10 en de JO11. Dit jaar is mijn eerste jaar bij AFC Amsterdam, waar ik nu de JO9-1 en JO13-3 train. Dit is het tweede O13 team, echter speelt de JO12-1 als JO13-2.”

Begin als trainer
Bij Altius begon Van Geelen als trainer, wat erg laagdrempelig was. “Ik vond het zo leuk waardoor ik me meer ging verdiepen in het trainersvak. Dit viel op bij Victoria. Ik werd toen benaderd door Yassine (HJO onderbouw Victoria), op gesprek geweest en heb toen de stap gemaakt. Ik heb enorm veel geleerd van Yassine en Paul (HJO bovenbouw Victoria). Aan het begin was het vooral leren en later werd dit meer sparren en discussiëren.” De trainer heeft veel geleerd bij de club en heeft dit jaar besloten om de club te verlaten voor AFC. “Dat was voor mij een mooie stap en een goede keuze. Alles is natuurlijk vertrouwd bij Victoria, maar ik vond het goed om uit mijn comfortzone te stappen. Naar een nieuwe club met een andere cultuur, spelers en mensen om mij heen waar ik weer ontzettend veel van kan leren.”

Kruisband blessure
Als speler scheurde Van Geelen op vijftienjarige leeftijd zijn kruisband af. “Dat was denk ik wel mijn grootste dieptepunt. Doordat ik nog in de groei zat, kon ik pas anderhalf jaar later geopereerd worden. Ik moest dus erg lang met een vervelende brace spelen. Soms gingen tegenstanders tijdens wedstrijden hier vervelend mee om, wat natuurlijk onbegrijpelijk is. Nu is het wel fijn en mooi dat ik na mijn operatie geen last meer heb gehad. Zowel op het veld als in de zaal kan ik nu weer lekker voetballen!”

Mogelijkheid als trainer in buitenland
Als trainer zijnde kreeg Van Geelen de mogelijkheid om in het buitenland training te geven. “Mijn hoogtepunt als trainer is denk ik mijn reis naar de Turks- en Caicoseilanden. Alles werd geregeld voor mij. Ik heb hier drie weken lang individuele en team trainingen gegeven in november 2019. Ook heb ik daar gesproken met Jamaicaanse coaches die daar actief waren. Dat gebied interesseert mij ontzettend veel en ik kreeg ook de mogelijkheid om twee jaar naar de Kaaimaneilanden te gaan om daar trainer te zijn. Helaas kon ik dat niet regelen met mijn studie, waar één jaar op pauze zetten wel mogelijk was maar twee jaar helaas niet.”

Huidig seizoen
Dit seizoen staat Van Geelen met beide teams er goed voor. “Bij de JO9 ontwikkelen de jongens zich ontzettend goed, wat natuurlijk het belangrijkst is. Op sommige momenten hadden de resultaten beter gekund, maar als we ons op deze manier verder blijven ontwikkelen dan gaat het zeker goed komen. Met de O13 zitten we in een mooie competitie met allemaal tegenstanders die qua niveau dicht bij elkaar zitten. Dit zorgt voor spannende wedstrijden die dichtbij elkaar liggen, waarbij de jongens goed uitgedaagd worden! Ook deze jongens ontwikkelen zich ontzettend goed, waarbij er een enorme drive in het team zit. Bij beide teams is de wil om te winnen ontzettend groot en ligt de intensiteit op de training ook erg hoog!”

Van Geelen focust zich voornamelijk op het behouden van de hoge intensiteit op de trainingen. “Hierdoor blijven de trainingen van goede kwaliteit. Bij de JO9 staat het doorgaan met, zowel de individuele ontwikkeling als de teamontwikkeling en de spelprincipes centraal. Bij de JO13 is natuurlijk het ontwikkelen van de spelprincipes belangrijk en het bovenin meedoen voor het promoveren, waar de spelers zelf ook naar streven. Voor mijzelf als trainer is het verder ontwikkelen van details in coaching en training, waar ik vind dat ik nog stappen ik kan en moet maken, het belangrijkste. Daarnaast is het veel meekijken en sparren met andere trainers ook erg belangrijk voor mij.”

Wij wensen Roan van Geelen veel succes dit seizoen!

Klik op AFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AFC voor meer informatie over de club.

SC Gastel 9; ‘Wat begon als een grap werd steeds serieuzer’

SC Gastel 9 is een heel jong team qua leeftijd en bestaan, dit is namelijk pas hun eerste seizoen. De jongste is zestien en de oudste vijfentwintig. ‘’Dat is dan toch apart als je dan tegen vaders speelt, waarbij hun kinderen aan de zijlijn staan’’.

Introductie
SC Gastel 9 heeft een selectie van 22 man sterk. ‘’Maar ik hoef jullie ook niet uit te leggen dat op een zondagochtend natuurlijk niet iedereen daarvan aanwezig is.’’ De heren vormen dan ook echt een team wat draait om de derde helft. ‘’Wat kan je ook anders verwachten hé, van een kelderklasse team.’’

Dit team is ook op een erg leuke manier ontstaan. ‘’We zaten vorig jaar lekker te zuipen met een kleine vriendengroep en kwamen we op het idee om een vriendenteam op te richten, aangezien een aantal weer wilde voetballen.’’ Dit begon voor de heren als een grap, maar al gauw wilde meer vrienden aansluiten en werd het serieuzer. ‘’Op dat moment gingen we er ook wat gas achter zetten om het idee rond te krijgen, zelfs een sponsor regelen was gelukt. Maar ja toen zaten we daar, een stelletje ongeregeld waarbij sommige elkaar niet eens kende.’’ Dit veranderde allemaal snel nadat er het eerste team uitje werd georganiseerd. ‘’Iedereen had twee dingen gemeen: ten eerste houden we van voetbal en ten tweede houden we allemaal van bier. Het team is ook wel veranderd, want in het begin vallen er altijd wel mensen af en komen er weer mensen bij.’’

Het gezelligste team
We waren benieuwd wat dit vriendenteam nou zo uniek maakt. ‘’Het is altijd zo’n cliché om te zeggen: van ja ons team is echt het gezelligste. Maar ik denk dat wij dat echt kunnen zeggen. Dit komt doordat wij wel eens leenspelers gebruiken, voornamelijk van zaterdag teams. Bijna al die spelers hebben zelf gezegd dat ze liever met ons meedoen als met hun eigen team en sommige van die spelers zijn zelfs vaste spelers van ons team geworden.’’

Binnen Gastel 9 lopen er verschillende soorten mensen rond. ‘’Sommige zijn de grootste … duiven die er zijn en andere zijn zulke zuipers dat een flink vat voor hen niet genoeg is.’’ Ook hebben ze een mix van de meest platte dorpsbewoners en wat oud randstad mensen. “Verder zijn de niveauverschillen binnen het team ook behoorlijk.’’ Ondanks de verschillen merk je dat iedereen het geweldig met elkaar kan vinden. ‘’Wat ons team verder onderscheidt vergeleken met andere teams uit onze vereniging is dat wij de grootste sponsors zijn van de kantine. Ik durf er bijna wel geld op in te zetten dat op een zondag en donderdag, wij er meer geld doorheen gooien in vergelijking met alle andere teams. Zelfs als je die teams bij elkaar op zou tellen.’’

Op de zondag zijn de kantine bazen weer erg blij met de bourgondische leefstijl als het gaat op het gebied van eten. ‘’Er worden veel broodjes naar binnen gewerkt na de wedstrijd. Vooral het broodje spek met andalousesaus is een vaste routine geworden bij sommige spelers.’’

Het team is ook net zo consistent als dat Arjen Robben sterk was tegen blessures, of terwijl niet. ‘’De ene week winnen we van de nummer één door een geweldige comeback en de week erop verliezen we van één van de onderste. Vaak heeft dat iets te maken met de zaterdagavond.’’

Speciale spelers
Binnen dit team zijn er een boel speciale spelers. Er worden er een paar in het bijzonder uitgelicht. ‘’Rick Buurstee, dat is iemand waarvan je zeker weet dat hij elke dag in het weekend aan het feesten is en helemaal naar de klote gaat. Desondanks staat hij elke zondag ‘fris en fruitig’ op het veld en is hij altijd één van de meest belangrijke en beste spelers in het team. Zonder hem zouden we bijna alles hebben verloren.

In tegenstelling tot Rick hebben we er ook spelers die wat minder kunnen voetballen. Zo hebben we de ontsnapte T. Rex uit Jurassic Park: Julian, Luc de scherpschutter die een panna bij zichzelf maakt voor open goal. Koen waarvan je zeker weet dat hij elke zondag verstrooid aankomt en Marijn die liever teksten uitspreekt voor een ring doorbell. Maar zij hoeven alleen maar te schitteren in de derde helft en dat kunnen ze als geen ander!’’

Motto
De gasten hebben niet echt een motto, maar hebben we de gewoonte om na de wedstrijd een lekker pilsje te doen. ‘’Anders ben je namelijk een … We zouden wel wat motto’s kunnen bedenken zoals: rond, gezond en financieel aan de grond.’’

Hoogte- en dieptepunten
Ondanks dat het team nog niet zo lang bij mekaar is, hebben ze toch veel dingen meegemaakt samen. ‘’Hoogtepunten hierin zijn voornamelijk de derde helft. Ook al was de wedstrijd tegen BSC wel een flink hoogtepunt, waarbij we een achterstand hebben weten te keren naar een overwinning. Het mooiste maakte dat ook nog dat BSC op dat moment eerste stond.’’

Helaas heeft Gastel 9 ook al een aantal dieptepunten meegemaakt. Het op tijd aanwezig zijn is een wekelijks dieptepunt. ‘’Er is nog geen enkele week geweest dat er tenminste acht spelers op tijd waren. Verder is een dieptepunt wel de wedstrijd tegen Beek Vooruit. Beek Vooruit stond tiende of elfde en wij vierde. We werden volledig van de mat gespeeld door hen. Dit kwam mede door het schuurfeest van de dag ervoor, waarbij minimaal twaalf man aanwezig was en niemand toen nuchter was. Wat die wedstrijd nog beschamender maakte is dat we tegen een oud biologiedocent van velen uit ons team speelde.’’

Als laatst is een echt dieptepunt volgens het team hun humor. ‘’De kwaliteit is ten eerste al heel erg slecht, maar verder worden er ook vaak zussen en zusjes van medespelers erbij betrokken. Dan kunnen jullie al raden wat voor grappen er worden gemaakt.’’

Vooruitblikken
Veel spelers uit dit team hadden nog nooit samen gespeeld en belandde in een hele andere soort competitie dan degene die vele van de jeugd gewend waren. ‘’Toen we de bekerwedstrijden hadden gespeeld was het niet echt hoopvol. Dit kwam omdat we niks hadden gewonnen en zelfs een verlies van 0-8 en 10-6 hadden opgelopen. We kregen vaak de vraag of we gekorfbald hadden door deze uitslagen. Al hadden velen dat wel graag gewild in verband met het gemengd douchen.’’

Desondanks dat wil Gastel 9 alles geven in de competitie en dat ging beter dan gedacht. ‘’Van de eerste vier wedstrijden werden er drie van de vier gewonnen en stonden we zelfs even bovenaan. Hierdoor kregen we meer hoop en dachten we zelfs, als we zo doorgaan is eerste worden niet eens zo gek. Zelfs de platte kar werd al opgepoetst in het geval dat. Deze gedachten veranderde toen we drie wedstrijden achter elkaar verloren.’’

Top drie
Op het veld hebben de mannen nog maar één doel voor ogen en dat is in de top drie eindigen. ‘’Onze trainer heeft namelijk beloofd om dan zijn geliefde baard eraf te scheren. Het wordt lastig om dat nog voor elkaar te krijgen, maar we gaan ons best doen. Maar het voornaamste doel is toch wel eerste blijven op de verkooplijst van de kantine. Dat is het enige waar we erg goed in zijn. We zitten vaak vanaf twaalf tot een uur of acht in de kantine op zondag. We krijgen dan ook vaak te horen; zitten jullie er nou nog?’’

De remontada
De mooiste wedstrijd van het team was tegen BSC. ‘’Het begon al met het idee van, ohjee we moeten spelen tegen de nummer één, dus we moeten alles geven. Toen we hen ook zagen dachten we al van oh een paar mannen van middelbare leeftijd die waarschijnlijk vroeger bij het eerste of tweede zaten en een paar jongere spelers.

We probeerden zo sterk mogelijk te starten maar na 70 minuten stonden we 1-3 achter. Desondanks bleven we hoop houden, omdat we zagen dat door de leeftijd van de tegenstander hun conditie niet meer optimaal was. Al is onze conditie ook niet optimaal omdat de helft van het team ervan houdt om als stoomboot te spelen.

Maar doordat de vermoeidheid erin sloeg en doordat één van onze betere spelers die voornamelijk in de verdediging staat naar voren ging, hebben we de 1-3 om wisten te buigen naar een 4-3 overwinning. De remontada was bij deze voltooid. We wisten niet wat er door ons heen ging maar dat maakte ook niet uit. Het enige wat we wisten was: hier moet op gedronken worden!’’

Bedankt!
Gastel 9 heeft genoeg mensen om in het zonnetje te zetten. ‘’Laten we beginnen met Djeno, een oud-speler van ons die onze trainer is geworden. Ondanks dat hij niet meer meespeelt is hij altijd aanwezig en geeft hij samen met Remco alles voor het team voor en achter de schermen.

Verder hebben we onze sponsor: Marijn Sep met asperge boerderij Sep. Zonder hem hadden we geen mooie shirts gehad om in te spelen en konden we überhaupt niet eens spelen, dus daarom willen wij hem hartelijk bedanken.

Ook andere familieleden van spelers willen we bedanken, omdat al meerdere de vlaggenstok hebben opgepakt en vrijwillig onze wedstrijd hebben gevlagd. Laten we zeggen dat je dat ook niet zomaar doet, want onze wedstrijden zijn soms niet om aan te zien.

Verder bedanken we Nicky, de kantine eigenaar, voor altijd koud bier. Al mogen de bierprijzen wel omlaag of korting voor ons omdat we zoveel afnemen. We bedanken ook alle fastfoodrestaurants in onze regio voor het willen opvangen van een heel voetbalteam. Dit is omdat het een soort traditie is geworden om met het team na een uitwedstrijd met z’n allen naar steeds een andere fastfoodketen te gaan.

Ook bedanken we persoonlijk de schoonmaakster van wereldrestaurant A17 voor het opruimen van Thomas zijn kots, omdat hij het zo nodig vond om een hele kan bier te atten.

Verder worden de supporters ook bedankt voor het komen naar onze wedstrijden. Dat zijn voornamelijk vriendinnen van teamgenoten, geblesseerde zoals ons Pietertje en ouders. We weten dat we niet altijd even goed zijn, maar bedankt dat jullie ons blijven steunen door dik en nog dikker.

Als laatst bedanken we de spelers die het team hebben verlaten, het is een stuk leuker nu jullie weg zijn.’’

Op nog vele jaren!
Gastel 9 hoopt na dit seizoen nog lang bij elkaar te blijven. Aan de sfeer zal het in ieder geval niet liggen bij de jongens. ‘’Als het team bij elkaar blijft raken we op elkaar ingespeeld en worden we ook beter. Kom zeker ook een keer langs om te kijken om 9:45! We zijn vaak te vinden op het B of C veld waar ze in de nacht de koeien laten grazen. De meeste van ons komen dan rechtstreeks vanuit nachtcafé De Cleyne Cat en uiteindelijk staan we dan maar met tien man op het veld en kan je altijd nog eens meedoen mocht het nodig zijn. Volg ons ook zeker op Instagram en TikTok om onze avonturen op de voet te volgen.

Verder zoeken wij nog sponsors om ons nog even de profs te laten voelen die we vroeger hoopten te worden. We zijn namelijk al een tijdje op zoek naar sponsoren die voor ons trainingspakken kunnen regelen. Bij interesse stuur ons een berichtje via Insta of stuur naar scgastel9kampioen@gmail.com een mail.’’

Wij wensen SC Gastel 9 nog veel succes dit seizoen!

Klik op SC Gastel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Gastel voor meer informatie over de club.

‘Het is intensiever dan gewoon voetballen’, aldus Donato van Beek Vooruit

Voetbal blijft, niet alleen de belangrijkste bijzaak, maar ook het leukste wat er is. Dus hoe langer je dat kunt blijven doen, hoe beter. Precies dat, dachten ze vorig seizoen bij Beek Vooruit ook. En vanaf dat moment, was Walking Football geboren. “Het is intensiever dan een gewoon potje voetballen!”

En Donato de Spirt, kan het weten. De 71-jarige clubman in hart en nieren, trekt sinds een aantal maanden de kar en dat bevalt uitstekend. “Het is de gezelligheid, het hele sociale gebeuren. Twee spelers van ons hadden nog nooit gevoetbald, er gaat een wereld voor ze open.” Daar zit wel meteen de crux, vertelt hij. “We hebben nu elf man, dat is eigenlijk te weinig. Iedereen is gepensioneerd en op onze leeftijd, ben je dan vaak weg. De helft heeft een camper…” Want met wedstrijden van zes tegen zes, zouden ze er bij Beek Vooruit best nog een paar extra kunnen gebruiken. “Een mannetje of vier, misschien vijf. Dan zit je toch wat ruimer. We zijn natuurlijk ook vaak met de kleinkinderen op pad.”

AANPOTEN
De Spirt, al bijna 60 jaar lid en seizoenenlang onderdeel van de selectie, werd vorig seizoen door een vriend eens aan zijn mouw getrokken. “Die had connecties bij NAC en daar spelen ze onder de ‘OldStars’ al jaren Walking Football, dat is hartstikke leuk zei hij. Of dat niet wat voor Beek Vooruit was. Nou, dat leek me wel wat.” Zogezegd, zo gedaan. “Met leeftijdsgenoten en tegen ‘vrienden’ van vroeger. Daar heb je dan 45 jaar geleden tegen gespeeld, nu kom je ze weer tegen.” Vooral gezellig dus, maar ook flink aanpoten, lacht De Spirt. “Het wordt echt onderschat. Als je dit spelletje goed speelt, is het continu vrij stappen en lopen. De ander mag ook niet rennen, dus je moet steeds aanspeelbaar zijn.” Volgens hem is het intensiever dan een gewoon potje voetballen op leeftijd. “Je staat minder stil en bent actiever bezig.” Het liefste natuurlijk met bal. “Je speelt eigenlijk voortdurend positiespel, vrijlopen en in beweging zijn.” Maar behalve het trainen op de woensdagmorgen, veelal in parcoursvorm, worden er ook wedstrijden gespeeld. Onder de vlag van NAC. “We zijn aangesloten bij de ‘NAC OldStars’ en samen met tien of elf teams, spelen we een competitie. Dat begint in oktober en iedere maand spelen we een wedstrijd.”

LICHAAM KENNEN
Die ochtendjes op de woensdag, blijven een soort van reunie. “Tegen spelers van vroeger, dat zijn je sociale contacten. Oude koeien uit de sloot halen, lekker kletsen, dat is tof.” Naast voetballer, werpt De Spirt zich op als een soort leider van het team. “Ik trek een beetje de kar, onderhoud de contacten met NAC en met het bestuur. Als er post is, verdeel ik dat onder de jongens. En de gegevens verzamelen, wanneer spelen we, dat soort dingen.” Toch geniet hij, boven alles, natuurlijk het allermeeste van het spelletje. “Ik heb tot mijn 58ste actief gevoetbald, maar mijn knieën zijn niet zo best meer. Dus je weet hoe ver je kunt gaan. Na vijf minuten intensief bezig zijn, is het tijd om even te wisselen. Iedereen kent zijn eigen lichaam, daar moet je rekening mee houden.” Des te belangrijker, is het aantrekken van een aantal versterkingen. “Het begint steeds populairder te worden, maar qua bekendheid is er nog wel wat te doen. Onze leeftijd is natuurlijk ook wat minder digitaal, dus die proberen we met flyers toch te bereiken.” Maar als ze er eenmaal zijn, gaan ze nooit meer weg. “Iedereen is dolenthousiast, het is ook meer dan voetbal. We doen eens een bierproeverij, gaan naar een wedstrijd van NAC of laatst een bijeenkomst met Evert ten Napel. Het sociale gebeuren, dat is zo mooi!”

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Kloetinge VR1: We willen zo snel mogelijk naar de Hoofdklasse!

Vandaag gaan we in gesprek met Amanda Tibbe van vv Kloetinge Vrouwen 1. Amanda speelt op het middenveld en zit al drie jaar bij de vereniging. Vandaag praten we met haar over haar elftal, vv Kloetinge Vrouwen 1.

Ten eerste wilden we weten hoe dit elftal precies is ontstaan. ‘’Ik zelf zit al sinds 2018 bij vv Kloetinge, dit was destijds een MO19 elftal. Dit team is doorgegroeid naar de Vrouwen 1. Inmiddels bevat het huidige team andere speelsters. Sinds 2021 is dit team een selectieteam geworden. De huidige spelers zijn geselecteerd door onze nieuwe trainer Mario. Een aantal spelers zaten al in de selectie en een groot aantal spelers is doorgekomen van de MO17-1. Er is ook een speler van een andere club geselecteerd.’’

Het team is uniek omdat de gemiddelde leeftijd achttien/negentien jaar is, vertellen de meiden. ‘’Het is dus een erg jong team. Daarnaast komen de meeste spelers van buitenaf en hebben niet altijd in de jeugd van vv Kloetinge gespeeld. Een groot deel heeft bij clubs als JVOZ, Feyenoord en Sparta (in de jeugd) gespeeld.’’

In de vier jaar dat Amanda bij deze club zit heeft ze een hoop meegemaakt. Wij wilden weten wat nou echte hoogte- en dieptepunten zijn geweest voor de 23-jarige middenveldster. ‘’De start van het huidige seizoen was eigenlijk mijn dieptepunt. Al na de tweede wedstrijd raakte ik helaas geblesseerd aan mijn enkel. Daardoor heb ik de start van de competitie en de bekerwedstrijden volledig gemist. Ik heb er ongeveer acht weken uit gelegen. Inmiddels ben ik weer hersteld en heb ik de eerste minuten in het veld mogen maken. Mijn hoogtepunt met dit team is vorig seizoen toen we kampioen zijn geworden in de vierde klasse. We zijn daardoor gepromoveerd naar de derde klasse. Daarnaast hebben we dit seizoen in de tweede ronde van de beker gewonnen van Ijzendijke Vrouwen 1, zodat wij door zijn naar de volgende ronde! In die wedstrijd was er ontzettend veel publiek, fakkels en ambiance. Ondanks dat ik niet kon spelen was dit echt een hele mooie ervaring.’’

De trainingen zijn zeer divers volgens de dames. ‘’Onze hoofdtrainer heeft vaak diverse trainingsvormen, dus eigenlijk is geen enkele training hetzelfde. Deze variatie is heel leuk, bij sommigen trainingsvormen kunnen we eigenlijk alles tegelijkertijd trainen. Zoals conditie, inzicht en handelingssnelheid. Al met al zijn de trainingen zwaar, maar nooit saai.’’ Binnen het team zijn er ook verschillende kleurrijke figuren volgens Amanda. ‘’We hebben een aantal spelers die er tussenuit springen binnen ons team. Zorah zorgt bijvoorbeeld als DJ voor sfeer in de busjes en in de kleedkamer en Roos is de echte lolbroek van het team. Tot slot is Solange de moeder van de groep.’’

Tenslotte wilden we het hebben over verschillende leuke activiteiten die de meiden met elkaar ondernemen en de ambities voor dit seizoen. ‘’Een paar keer per jaar hebben we feestjes in de kantine waar we met het hele team bij zijn. Ook hebben we meegedaan aan het café Jacks toernooi dat door vv Kloetinge werd georganiseerd. Onze ambitie voor dit seizoen is zo snel mogelijk promoveren naar de Hoofdklasse.’’

Foto: Ron Quinten

Klik op vv Kloetinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kloetinge voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.