Home Blog Pagina 463

Klaas van der Eijk stopt als voorzitter VV Lyra

vv Lyra
-
0
Klaas van der Eijk stopt als voorzitter VV Lyra

Het is tijd voor iemand anders en wie dat gaat worden is nog niet bekend. Maar voor Klaas van der Eijk is het mooi geweest. Al blijft zijn Lyra-hart kloppen en zal hij nog vaak genoeg te zien zijn op Sportpark De Zweth.

Westlander Klaas van der Eijk werd vijftig jaar geleden geboren in De Lier. In het dagelijks leven is Klaas eigenaar van bandenservice Van der Eijk en is al ruim 20 jaar een begrip in de regio. Door de jarenlange ervaring en deskundigheid op het gebied van vrachtvervoer, bedrijfsvervoer en luxewagens kunnen ze alle zorg uit handen nemen voor zowel particulieren als transportondernemingen.

Onze locatie is gelegen aan de rand van Hoek van Holland, dicht bij de veerdienst Stena Line. Klaas van der Eijk is inmiddels al meer dan 40 jaar lid van Lyra. ,,Ik was geen topvoetballer en ben niet verder gekomen dan het vierde elftal. Mijn zoon is als kleine jongen ook begonnen bij Lyra. Hij zat bij de selectie, is door corona en studie even gestopt, maar voetbalt inmiddels weer bij Lyra in een vrienden team. Jaren heb ik hand en span diensten gedaan voor de club en met mijn bedrijf sponsor ik graag.’’ Sinds maart 2019 is Klaas van der Eijk de voorzitter van Lyra. ,,Het waren met twee jaar corona achter elkaar zeker niet de leukste jaren voor de club.
Desondanks hebben we met veel mensen de club zo goed als dat kon draaiende gehouden. Maar dat heeft, wat veel mensen waarschijnlijk niet weten, heel veel tijd gekost. Mijn eigen bedrijf leiden tijdens de coronacrisis was makkelijker dan Lyra, maar ik heb het echt met alle liefde gedaan. Door corona ben ik net als vele andere mensen mijn tijd anders gaan indelen en heb ik besloten om dit jaar nog vol te maken en daarna te stoppen.’’ Regeren is vooruitzien’, zo weten ze bij Lyra ook. Sportief staat de club er uitstekend voor, maar er zijn natuurlijk altijd dingen die beter kunnen.

In het lange termijn beleidsplan blijft een actieve ledenparticipatie een belangrijk aandachtspunt. ,,De tijd dat mensen automatisch iets terug doen voor de vereniging waar ze sporten is voorbij. De agenda’s van iedereen zitten overvol. Sport wordt steeds meer afgenomen als consument. De club moet meer terugkomen bij de leden: je moet graag een onderdeel willen zijn van het A-merk VV Lyra en de club echt in je hart willen dragen. We zijn geen sportbedrijf, maar een vereniging en daar horen rechten en plichten bij.” Volgens de voorzitter is de club wat dat betreft zeker op de goede weg. Zo is er een enthousiaste activiteitencommissie bij Lyra.

Er worden uit de verschillende afdelingen gezamenlijke activiteiten georganiseerd voor de leden. Ze leveren zo een bijdrage aan een extra stukje clubbinding. Dat is een prachtige ontwikkeling om te zien. Maar kijk ook eens naar het aantal trainers, leiders en scheidsrechters. Op de selectieteams na zijn dat allemaal vrijwilligers. Een snelle overstap naar een andere amateurclub ligt wel gevoelig. “Zorg nou eerst maar eens dat je hier drie, vier jaar in het eerste speelt en hier structureel tot de uitblinkers hoort. Zie het als een verschil tussen schieten met hagel of schieten met scherp. Ik vind dat je het naar Lyra verplicht bent om de eerste jaren te spelen voor de club die zo in je heeft geïnvesteerd. Dan moet je niet voor de eerste paar consumptiebonnen al willen vertrekken. We bieden hier bij Lyra een uitstekend platform. En uiteindelijk vinden we het toch allemaal prachtig om spelers uit de mini-F uiteindelijk in het eerste te zien spelen.

Financieel staan we er goed voor en gelukkig kunnen we nu nog profiteren van de gunstige contracten die hebben afgesloten voor gas en energie. Maar met de huidig prijzen moeten we daar zeker goed naar blijven kijken.’’ Ook een club als Lyra heeft zijn wensen. ,,Door de vele nieuwbouw in ons dorp groeien we als kool. Het zou mooi zijn als we er een kunstgrasveld bij kunnen krijgen met verlichting, zodat we ook avondwedstrijden kunnen spelen. En het zou mooi zijn als het eerste elftal een stapje kan zetten naar de tweede klasse. Alleen vraag ik mij dan af: is dat ook leuk? Nu spelen we alleen maar derby’s en komen veel mensen kijken en dat is weer goed voor de omzet. Ik ben straks bijna vier jaar voorzitter geweest van deze mooie club. En heb de hoop dat we op korte termijn een nieuwe voorzitter gaan vinden. Lyra zal altijd mijn clubje blijven.’’

Klik op v.v. LYRA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. LYRA voor meer informatie over de club.

De veelzijdige Luke de Dooij van ODIO staat lange tijd langs de kant

rkvv Odio
-
0
De veelzijdige Luke de Dooij van ODIO staat lange tijd langs de kant

Vandaag gaan we in gesprek met Luke de Dooij van ODIO 1. De 23-jarige is begonnen met voetballen toen hij zes jaar oud was. Hij heeft altijd ODIO gespeeld, vandaag vertelt hij wat meer over zijn voetbalcarrière.

Luke is dus begonnen toen hij een jaar of zes was. ‘’Ik startte in de F-jes en was gelijk verkocht aan het voetbal. Bij ODIO heb ik dan ook alle jeugdelftallen doorlopen. In de tijd van de E-elftallen heb ik altijd met leeftijdsgenoten gespeeld. Dat was een erg leuke groep met jongens om op zaterdag mee te voetballen. Wel zag ik dat de teams die net boven mij voetbalde, wat beter waren. Die werden regelmatig kampioen en daar wilde ik me dan ook graag mee testen. Toen in de D’tjes kwam daar verandering in en kon ik met gasten gaan voetballen die net iets ouder waren. Dit waren een aantal leuke seizoenen bij elkaar waarin we zelfs nog kampioen waren geworden in de C1. Zo vlogen de jaren in de jeugd eigenlijk wel voorbij. De posities die ik in de jeugd speelde waren eigenlijk niet bij te houden. Elk seizoen was er vaak wel een andere plek waar ik speelde. Van laatste man tot spits, er is geen plek waar ik niet heb gespeeld. Dit bleek ook wel een voorbode van hoe het later in de selectie ook zou gaan.’’

‘’Tegen het einde van de jeugd ging ik vooral vanaf de zijkant spelen. Links- of rechtsbuiten was dan ook vaak mijn positie. Ik moet het vooral hebben van mijn snelheid en het harde werken, een typisch werkpaard. In het eerste jaar in de A sloot ik vaker aan bij de senioren. Zo kreeg ik uiteindelijk de kans om bij het tweede een aantal keren mee te doen. Uiteindelijk was dan ook het moment dat ik bij het eerste op de bank mocht plaatsnemen. Dit was toen der tijd nog onder Wim Blommerde. Het seizoen erna kwam Andy Wierikcx als trainer en ben ik iets minder aanbod gekomen. In Andy zijn tweede seizoen kwam ik meer in de picture. Wat ik goed kan herinneren was een uitwedstrijd bij RBc. We hadden wat problemen op de rechtsback positie en bij de tegenstander stond er een vrij goede linksbuiten.In de rust mocht ik toen voor het eerst invallen op de rechtsback positie.
Dit verliep vrij aardig en sinds dat moment is de rechtsback positie mijn plek gebleven. Toen Peter van Oirschot trainer was geworden bij ons, heb ik altijd wel aan de zijkant gespeeld. Zowel verdedigend als aanvallend. Dit seizoen heb ik door een blessure nog niet kunnen voetballen onder Erwin van Schilt. Hopelijk gaat het herstel voorspoedig en kan ik volgend seizoen weer aansluiten. Mij maakt het persoonlijk niks uit op welke positie ik speel, ik blijf gewoon negentig minuten gaan en voer de taken uit die mij gegeven zijn.’’

Ondanks de jonge leeftijd heeft Luke toch al redelijk wat meegemaakt in zijn carrière. We wilden weten of hij enkele hoogte- en dieptepunten kon benoemen. ‘’Als team zijn we meerdere keren periodekampioen geworden, wat als teamprestatie natuurlijk super is. Een persoonlijk hoogtepunt is de promotie naar de derde klasse. Op dat moment waren ze bij ODIO met een nieuw kunstgrasveld, om die reden speelde we op het sportpark van de Grenswachters. Ik startte vanaf de bank en kwam er in de loop van de tweede helft in bij een 2-3 achterstand. We stonden toen met tien man op het veld en het zag er kansloos uit. In de slotseconde werd de bal gekopt en kwam hij bij in de voeten terecht. Zonder te twijfelen haalde ik uit en schoot ik de 3-3 binnen. Dat was zo’n kippenvel moment! Een dieptepunt is de blessure die ik nu heb. Op dit moment ben ik aan het revalideren van een operatie aan mijn achterste kruisband. Het vervelende is dat je fysiek gewoon  niet zoveel kan, maar vooral het mentale aspect is zwaar aangezien je heel erg afhankelijk bent van iedereen. Gelukkig gaat het nu stap voor stap weer wat beter. Mijn vizier staat op volgend seizoen om weer aan te sluiten bij onze selectie.’’

We wilden ook weten of Luke nog persoonlijke doelen of ambities heeft. ‘’Kijkend naar de toekomst zie ik geen gekke dingen gebeuren in mijn carrière. Ik voetbal met ontzettend veel plezier met vrienden bij ODIO. Hard werken op het veld voor die drie punten en daarna genieten van die derde helft. Als het aan mij ligt blijf ik nog lang in het eerste van ODIO spelen. Totdat ze me zat zijn haha! Dan ga ik daarna waarschijnlijk lager voetballen.

Verder vind ik het trainersvak wel erg interessant. Voor een groep staan vind ik geen probleem en doe ik natuurlijk voor mijn werk. Stel dat het blijkt dat deze blessure ervoor zorgt dat ik niet meer kan voetballen, lijkt het trainersvak wel een mooie stap om te maken. Echt bijzondere doelen heb ik niet perse. Ik wil zo lang mogelijk presteren bij ODIO 1. Ik ben benieuwd tot welke leeftijd ik dat kan volhouden.Verder als team denk ik dat we in de  vierde klasse prima op ons plek zitten. Het ene seizoen wat hoger en kan je spelen om promotie. Het andere seizoen wat minder en eindig je wat lager. Stel het zou ooit gebeuren dat je promoveert zou dat natuurlijk gaaf zijn. Maar ik denk dat er wel een groot verschil zit tussen de vierde en derde klasse. Een seizoen stijf onderaan staan is natuurlijk ook niet iets waar je op zit te wachten.’’

Het contact met mensen om je heen en het sportief bezig, zijn volgens Luke dingen waarom voetbal zo belangrijk is voor hem. ‘’Met veel van je vrienden je tijd besteden op dinsdag, donderdag en zondag door te voetballen. Ik kan me wel een slechtere tijdsbesteding bedenken!’’

Tot slot wilde Luke nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik denk dat heel de club ODIO trots kan zijn op alle vrijwilligers die er rondlopen. ODIO is een gezellige dorpsclub waar iedereen met open armen binnen kan lopen. Dat is niet te danken aan bepaalde personen, maar ik denk aan een hele cultuur die iedereen binnen ODIO meedraagt. Tuurlijk een speciaal persoon is daarbij mijn vader Gerard de Dooij. Vanaf kleins af aan was hij al leider van mijn teams. Dit heeft hij eigenlijk tot aan de laatste jeugdelftallen gedaan. Daarbij is hij nu ook in het bestuur en houd hij zich bezig met de accommodatie en het veld. Sowieso voel ik vanuit thuis heel veel support. Mijn eigen familie en schoonfamilie zijn bij bijna alle wedstrijden. Dat is toch erg leuk als ze de tijd nemen om naar de wedstrijden komen kijken’’, sluit De Dooij af.

Klik op ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ODIO voor meer informatie over de club.

Joris Blaakman hoopt met Breskens de titel te veroveren

V.V. Breskens
-
0
Joris Blaakman hoopt met Breskens de titel te veroveren

BRESKENS – Net als de voorbereiding is de seizoensstart van Breskens uitstekend te noemen. Net als afgelopen seizoen willen de Bressiaanders maar één ding: promoveren naar de derde klasse. En als het aan verdediger Joris Blaakman (20) ligt gebeurt dat op de meest mooie manier. ‘Het lijkt me geweldig om kampioen te worden. De titel pakken met Breskens daar hoop ik wel op.’

De jonge centrale verdediger is er ook van overtuigd dat zijn ploeg dit seizoen hoge ogen gaat gooien in de 4e Klasse A. “We zijn goed in vorm, hadden een goede voorbereiding en ook de start was overtuigend. Er zit zoveel kwaliteit in deze selectie, dat we het ook aan onze stand verplicht zijn om mee te strijden voor de titel. Vorig jaar ging het lang tussen ons, Hontenisse en RIA W. We lieten met name in de derby’s veel te veel punten liggen. Die verliespartijen hebben ons op het einde ook opgebroken, waardoor we nu nog altijd in deze klasse spelen. Ik denk dat we de kwaliteiten hebben voor een niveau hoger, maar dan moet je het wel zelf afdwingen. Je promoveert niet ‘zomaar’ eventjes.”

Toch ziet de Bressiaander zonder meer wel een andere dynamiek in de spelersgroep dat die er vorig seizoen heerste. “We hebben een paar nieuwe jongens erbij en zijn allemaal natuurlijk ook een stukje meer ervaren nu. Het seizoen vorig jaar heeft ons wel sterker gemaakt en we weten ook dat we constanter zullen moeten worden. Maar met name in de derby’s moeten scherper zijn en vanaf de eerste minuut tegenstanders het idee geven dat er tegen ons niks te halen valt. We hebben zoveel ervaring, kwaliteit en ook scorend vermogen in de ploeg, dat we van elke ploeg moeten kunnen winnen. Daar ben ik wel van overtuigd.”

In de jeugd maakte Blaakman twee seizoenen deel uit van Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ), maar de reistijd en ook het feit dat hij het moeilijk kon combineren met zijn weekendbaantje deden hem besluiten om terug te keren naar Sportpark Baersande. “Ik speelde er van mijn vijftiende tot mijn zeventiende, maar het kostte echt wel heel veel tijd. Ook in het weekend waren het heel verre reizen. We mooi om mee te maken en ik heb er ook heel veel geleerd. Maar ik besloot toch om er te stoppen om weer lekker met mijn vrienden op het dorp te gaan voetballen. Daarna ben ik direct aangesloten bij de eerste selectie en dat bevalt me prima.”

Een doorpakker, fel in de duels en daarbij gebruikmakend van zijn fysiek. Zo typeert Blaakman zichzelf qua type speler. “En daarbij heb ik ook bij JVOZ geleerd om veel beter bepaalde spelsituaties te ‘lezen’ die zich in de wedstrijd voordoen. Die bagage daar heb ik nu in de vierde klasse zeker profijt van ja. Ik probeer ook steeds meer te coachen en van achteruit de boel goed neer te zetten. Als we dit seizoen met z’n allen er vol voor gaan en constanter worden qua prestaties, dan denk ik dat we heel dichtbij ons doel zullen komen. Als we het nu opnieuw niet redden, dan hebben we dat volledig aan onszelf te wijten.”

Klik op VV Breskens voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Breskens voor meer informatie over de club.

Meisjesvoetbal zit bij AVC Aardenburg flink in de lift

AVC Aardenburg
-
0
Meisjesvoetbal zit bij AVC Aardenburg flink in de lift

AARDENBURG – Nog maar net als zelfstandig team in competitie en direct al ‘Kampioen van de eerste fase’. De MO13 van AVC Aardenburg liet zien behoorlijk wat in hun mars te hebben, tot tevredenheid van trainer/coach Marco de Croock. ‘Voor de eerste keer spelen ze allemaal op groot veld en dat het dan zo leuk gaat, dat is wel mooi.’

Waar in het verleden de meisjes vooral actief waren binnen de verschillende jongensteams, daar is er sinds dit seizoen naast een MO15 en een damesteam ook een MO13-elftal. “We zijn een ST geworden in een samenwerking met SV Sluis. Daar spelen ook twee meisjes van in de MO13, maar voor de rest zijn het zestien meiden uit Aardenburg zelf, waaronder ook mijn eigen dochter. Het is leuk om te zien hoe gedreven en leergierig ze zijn. Al is het wel helemaal anders dan wanneer je een elftal met jongens traint. Een heel andere dynamiek en dus ook een andere trainingsaanpak. Ze pikken dingen snel op en zijn echt heel leergierig om beter te willen worden. Juist dat aspect maakt het voor mij als trainer extra leuk.”

Het MO13 elftal herbergt overigens wel een diversiteit aan leeftijden, waaronder vijf meisjes van tien jaar, acht van elf jaar, vier van twaalf jaar en eentje van dertien die met dispensatie speelt.  “Die jongste meiden hadden nog in een MO11 kunnen spelen, maar dan hadden we er niet genoeg gehad voor de MO13. Dus daarom is voor deze variant gekozen en dat blijkt dus een prima schot in de roos te zijn, want als je ziet hoe ze het doen in de competitie dan zegt dat voldoende.”

De Croock is zelf ook op afroep nog wel actief in het eerste elftal, dat in de reserveklasse uitkomt, maar staat dus daarnaast ook als trainer bij Aardenburg op het veld. Waar de senioren noodgedwongen moesten stoppen bij de standaardteams, daar zit de jeugd behoorlijk in de lift. “Zonder meer! De jeugdafdeling draait prima en groeit ook. Dat geeft hoop voor de toekomst, al zien we vooral een sterke groei van voetballende meisjes. Vriendinnetjes worden enthousiast gemaakt op school, of via het schoolvoetbal. Dat heeft echt een positieve invloed op het aantal meisjes dat voor voetbal kiest. Alleen maar leuk natuurlijk, want op die manier krijg je wel een mooie doorstroming naar hopelijk ons damesteam uiteindelijk. Nu zien we bij de allerjongste teams ook nog wel meisjes voetballen tussen de jongens, maar op den duur zullen ze zich beter ontwikkelen binnen een meisjesteam, ook op eigen niveau. Dat is ook veel leuk, dat zien we nu bij de MO13. Dat loopt goed en daar mogen we best tevreden mee zijn.”

Klik op AVC Aardenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AVC Aardenburg voor meer informatie over de club.

Sander Termote speelt met liefde en plezier voor Groede

V.V. Groede
-
0
Sander Termote speelt met liefde en plezier voor Groede

GROEDE – Nooit had hij illusies op meer en beter dan Groede, want maar liefst acht jaar lang stond Sander Termote (34) vanwege zijn werk in de horeca helemaal niét op het voetbalveld. Inmiddels is hij weer terug sinds begin vorig seizoen en hoopt hij lang als het gaat in het eerste elftal te kunnen spelen. ‘Als nestor van de selectie mezelf dienstbaar opstellen en proberen die jonge gasten wat wegwijs te maken. Als die rol vervult is, dan sta ik mijn stekkie probleemloos af.’

Zover is het echter nog lang niet, want de onverzettelijkheid en inzet van de linksbenige verdediger kunnen ze op ‘de Hroe’ maar wat goed gebruiken. Met het wegvallen van Arno van den Hemel (die nog wel even uit de roulatie is met een kapotte kruisband) én het stoppen van onder andere Hylke Stro en Johnny de Jager, is Termote samen met Bart van den Hemel degene die voor de routine moet zorgen. “Deze groep is best wel wat jaren bij elkaar, maar toch zijn de meesten nog wel vrij jong. Daarbij hebben we nu nog een paar echt jonge talenten uit de jeugd erbij gekregen. Die gasten kunnen lekker voetballen, maar bij de jeugd of de senioren… dat is toch nog wel wat anders.”

Termote kan zowel op de linkerflank als centraal in de verdediging goed uit de voeten, waarvan een rol als voorstopper wel zijn voorkeur geniet. Toch kiest trainer André de Nooijer er meestal voor om hem op te stellen aan de zijkant. “Dat maakt me niet zo heel veel uit, waar de trainer me opstelt daar speel ik. Zo simpel is dat. Ik vind het vooral mooi om wat voor de club te kunnen betekenen op sportief gebied. En op welke positie dat is, dat boeit niet zoveel. Als we op zondag maar resultaat halen, dan is belangrijker.”

En laat nou juist dat laatste in de beginfase van het seizoen de bottleneck zijn. Waar normaliter de blauwzwarten goed voor de dag komen en een gevestigde waarde zijn in de middenmoot van de vierde klasse, daar zien ze zich nu terug in de onderste regionen. “Dat is teleurstellend. Zowel tegen SDO’63 als tegen Vogelwaarde verliezen, waarbij SDO’63 echt een collectieve offday was. Maar dat zijn in deze competitie wel dure punten. We zijn al een paar keer dichtbij geweest om te promoveren naar de derde klasse via de nacompetitie, maar daar moeten we nu helemaal niet over praten. Laten we eerst maar eens stabiele resultaten neerzetten en ons richten op rechtstreeks behoud in de vierde klasse. Dit is voor ons momenteel een mooi niveau om op te spelen. Net als vorig jaar zijn we ook nu weer wisselvallig. Hoe dat komt is me een raadsel, maar we zullen wel snel weer punten moeten pakken om terug het positieve gevoel te pakken.”

Voor de toekomst ziet het er volgens de Groedenaar zeker goed uit, want naast het feit dat er nu wat jonge gasten aan de poort rammelen zit er nog wel wat in het vat. “Deze groep is al een tijdje bijeen en wordt langzaamaan van vers bloed voorzien. Maar er zit in de jeugd nog een talentvolle lichting aan te komen. In principe zou dat straks, als wij als ‘ouderen’ ermee gaan stoppen, prima in elkaar moeten kunnen overvloeien. Maar ik ben zeker nog niet van plan om er nu al mee te gaan stoppen, daarvoor is het nog veel te leuk. En hoewel de jaren gaan tellen, wil ik zo lang als ik kan én zo lang als de trainer vindt dat ik daarvoor de juiste persoon ben, voor de club het beste uit mezelf halen.”

Klik op VV Groede voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Groede voor meer informatie over de club.

Van Geest kan niet zonder FC ’s-Gravenzande

fc s Gravenzande
-
0
Van Geest kan niet zonder FC ’s-Gravenzande

Henk van Geest is in het Westland bekend als DJ Henkie. Hij is ook een echt boegbeeld van de supportersvereniging en activiteitencommissie van FC ‘s-Gravenzande. Voetbal is zijn grote passie, helaas moest hij op vijftienjarige leeftijd al stoppen vanwege een achillespees-ontsteking. Door zijn zoon Stan keerde hij weer terug op het Juliana Sportpark.

Van Geest (53) is een drukbezette man. In het dagelijks leven werkt hij bij Soho in de Maasdijk als Quality Control & Operations. Daarnaast is hij niet alleen de vaste DJ van de club, maar treedt ook veel op in het Westland. Zomers is hij veel te vinden op het strand waar hij uren één is met de zee als kitesurfer. ,,Als kleine jongen ging ik net als mijn vrienden voetballen. Helaas moest ik vanwege een achillespeesblessure al snel stoppen. Mijn moeder zat op badminton, nam mij een keer mee en ik was verkocht en heb dat jaren met veel plezier gedaan.’’ Na jarenlang niet meer bij de club geweest te zijn, raakte hij toch weer betrokken bij ’s-Gravenzande. Dit kwam door het feit dat zijn zoontje Stan wilde gaan voetballen. ,,Ze zochten een jeugdtrainer van het team van mijn zoon en heb toen deze taak op mij genomen.’’

Naast zijn functie als jeugdtrainer, werd hij ook de vaste DJ van de club om zodoende de derde helft gezellig te houden. Uiteindelijk is hij gestopt als jeugdtrainer toen zijn zoontje stopte met voetballen. Momenteel ondersteunt van Geest ook de supportersvereniging. ,,Bij heuglijke nieuws zoals een geboorte zorgen we voor een presentje. Zieken of geblesseerden voorzien wij van bloemen of een fruitmand en ook bij een overlijden staan we stil. Ook voor merchandising ben je bij ons aan het juist adres. En we zorgen voor busreizen naar uitwedstrijden en sfeeracties niet alleen voor het eerste elftal maar ook de rest van de elftallen. Voor maar € 12,50 ben je al lid van de gezelligste supportersvereniging van het Westland.’’

Ook is van Geest actief voor FC Actief. FC Actief zorgt voor een leuke derde helft na afloop van de wedstrijd van het eerste elftal. Drie keer per seizoen is er ook een vierde helft. Zodat ook alle uitspelende leden kunnen komen. Verder organiseren we ook nog het sinterklaasfeest voor de jongste jeugd. En nemen we de organisatie van de voetbalkwis en de familiedag voor onze rekening. Ook hebben we een leuk darttoernooi, voetbalgala en oktoberfest. En we hebben een eigen clublied die ik samen met Pieter Vermeer heb gemaakt. Het lied is opgenomen in de studio van Goldfinger in Eindhoven en wordt bij opkomst en bij elk doelpunt gedraaid. Kortom als FC Actief zitten we eigenlijk nooit stil. Voorlopig ga ik nog wel even door bij FC ’s-Gravenzande ook al vindt mijn vrouw dat ik wel wat meer thuis mag zijn, maar ik vind het allemaal zo leuk. Gelukkig zitten er nu veel goede mensen bij de club die nu meekijken en het op termijn gaan overnemen. Eén ding is zeker voorzitter ga ik nooit worden. Misschien over tien jaar stadionspeaker als Theo Doelman gaat stoppen.’’

Klik op FC ‘s-Gravenzande voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC ‘s-Gravenzande voor meer informatie over de club.

Stan Haanstra van VV Staphorst heeft vertrouwen in zijn ploeg

VoetbalJournaal
-
0
Stan Haanstra van VV Staphorst heeft vertrouwen in zijn ploeg

Vandaag spreken wij met Stan Haanstra, aanvaller van VV Staphorst. Haanstra heeft de jeugdopleiding van FC Groningen en Achilles 1894 doorlopen. Sinds 2018 maakt hij onderdeel uit van de selectie van VV Staphorst. Dit seizoen zijn de ‘Staphorster boeren’ wisselend begonnen in de derde divisie. Toch heeft Haanstra vertrouwen in zijn ploeg. “Als je het mij vraagt gaat het dit seizoen wel goed komen met ons!”.

Stan Haanstra is 25 jaar en komt uit Assen. “Ik ben op 05-11-1997 geboren te Assen, werk momenteel bij Seven Stars als Recruiter/Accountmanager en woon in Zwolle. Verder voetbal ik bij VV Staphorst in het eerste en zijn mijn hobby’s met vrienden afspreken, padel en voetbal.” 

Carrière
Haanstra begon op vijfjarige leeftijd met voetballen in de jeugd van Achilles 1894. “Hier heb ik in totaal vier jaar gevoetbald totdat ik naar de jeugd van FC Groningen ging. Ik heb de volledige jeugdopleiding van FC Groningen doorlopen van de D2 t/m A1. In mijn laatste jaar als A-junior heb ik in februari 2016 ervoor gekozen om terug te keren naar mijn oude club Achilles 1894. Voornaamste reden was dat ik het plezier in voetbal was kwijtgeraakt. Achilles 1894 speelde op dat moment in de hoofdklasse C Zondag en ik had hier de mogelijkheid om met vrienden te voetballen en zo het plezier weer terug te vinden. Dat jaar waren we helaas gedegradeerd naar de eerste klasse om het jaar erop vervolgens met een grote voorsprong weer te promoveren naar de hoofdklasse.”

Daarna had Haanstra nog twee jaar met Achilles 1894 in de hoofdklasse gevoetbald. “In het eerste jaar werden we tweede en hadden we nog nacompetitie gespeeld voor promotie naar de derde divisie. Helaas konden wij geen promotie afdwingen via de nacompetitie.” 

Het jaar erop kwam VV Staphorst aankloppen bij Haanstra met de vraag of de aanvaller het seizoen erop bij hun wilde voetballen. “VV Staphorst was er erg vroeg bij met de vraag. Na een aantal goede en fijne gesprekken heb ik besloten om de overstap te maken naar VV Staphorst in de zomer van 2018. Inmiddels voetbal ik er nu vier jaar.”

Prestaties
Met Achilles 1894 was Haanstra gepromoveerd van de eerste klasse naar de hoofdklasse. “Dat is wel een prestatie in mijn carrière. Zeker doordat ik dat jaar ook topscoorder van de eerste klasse was geworden met 26 goals. Het eerste jaar hoofdklasse op zondag was ik ook topscorer geworden met 21 goals en hadden we nacompetitie voor promotie naar de derde divisie afgedwongen. Helaas hadden we net niet gehaald door met penalty’s te verliezen van Halsteren. Het eerste seizoen bij Staphorst hadden wij wel promotie kunnen afdwingen naar de derde divisie. Het seizoen was helaas door corona eerder geëindigd, maar we stonden wel dik bovenaan. Dat jaar waren we zonder dat we echt kampioen zijn geworden, wel gepromoveerd. Tenslotte nog afgelopen jaar. Ik had met Staphorst een mooi seizoen gedraaid in de derde divisie. Dat jaar heb ik mede door hun twintig goals gemaakt, wat voor mij toch ook een hoogtepunt is.”

VV Staphorst
Volgens Haanstra is VV Staphorst een club die gelijkenis heeft met zijn oude club Achilles 1894. “Ik vind binding met de club heel belangrijk. Achilles en Staphorst lijken qua clubs echt op elkaar qua warmte en toeschouwers. De keuze om deze stap te maken was dan ook vrij simpel.”

Momenteel staat de aanvaller samen met VV Staphorst op de tiende plek in de derde divisie. “Het is een wisselend seizoen waarin we niet goed zijn begonnen. We hebben helaas last gehad van veel blessures en twee langdurige blessures (kruisbanden). De laatste vijf wedstrijden (tien uit vijf) zijn we weer op de weg naar boven en hebben we ook weer meer keuzes. Na de winterstop willen we ons zo snel mogelijk veilig spelen en kijken of we wellicht nog iets leuks kunnen bereiken met deze ploeg. Als je het mij vraagt gaat het dit seizoen wel goed komen met ons!”

Wij wensen Stan Haanstra veel succes dit seizoen!

Klik op VV Staphorst voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Staphorst voor meer informatie over de club.

‘Van vriendenteam naar eerste elftal’, Aldus Jaap Berendschot van UVV’40

UVV 40
-
0
‘Van vriendenteam naar eerste elftal’, Aldus Jaap Berendschot van UVV’40

Twee jaar geleden maakte Jaap Berendschot de overstap naar UVV’40. Niet om in het eerste te spelen, maar samen met zijn vrienden. Na een goed seizoen en een kampioenschap, is de middenvelder nu toch overgeheveld naar de selectie. “Conditioneel was het wel even wennen.”

Al moet de 22-jarige Rechtenstudent erkennen: “In ons vriendenteam was het niveau ook heel behoorlijk. Jongens die bij Willem II, NAC of Baronie hebben gespeeld. Het was een beetje uit de hand gelopen.” Een ploeg waar Berendschot sinds twee seizoenen onderdeel van uitmaakte. “Ik ben hier vroeger bij de F’jes nog wel begonnen, maar heb vanaf de D-jeugd bij Bavel gespeeld. Tot ik weer terugkwam.” Met een stel vrienden dus. “Die voetbalden hier al vier jaar, lekker laagdrempelig.” Voor Berendschot kwam dat precies goed uit. “Vanwege een hernia heb ik een tijd lang niet kunnen voetballen, dus op dat moment was een stapje terug wel lekker.” Inmiddels is dat probleem helemaal verholpen. “Met een operatie. Dat doen ze niet zo snel, maar nu gelukkig wel. En eigenlijk heb ik nergens last meer van.”

Vertrouwd
Een mentaal lastige periode, zo geeft hij toe. “Je denkt er constant aan en voelt ook continu die pijn. Vaak stekend in mijn bovenbeen.” Maar niet alleen binnen, ook buiten het veld is Berendschot op zijn plek. “Het is een lekker klein clubje en iedereen kent elkaar. Dat spreek mij heel erg aan. En voor mij, voelt het heel vertrouwd. Eigenlijk nog precies hetzelfde als vroeger.” Ook het vriendenteam, was daarom een soort van reünie. “Met je beste vrienden en alle ouders die komen kijken, dat voelde weer een beetje zoals bij de F’jes.” Toch maakte de nummer ‘6’ afgelopen seizoen al deel uit van het vlaggenschip.
“Sinds de winterstop. Ze hadden spelers nodig, maar nu zit ik officieel bij de groep.”

Berendschot weet dan ook precies wat het grootste verschil is. “Vooral conditioneel, al was het ook bij ons serieus hard rennen. Maar hier heb je wat minder rust en gaat het iets sneller.” Hoewel het voor hem met een kampioenschap een mooi seizoen was, liep het bij het eerste van UVV’40 een stuk minder soepel. De ploeg degradeerde uiteindelijk zelfs naar de vierde klasse. Berendschot zag het gebeuren. “Het zegt ook wel wat dat ik mee moest doen, heel breed was de selectie niet. Met blessures kom je dan al snel in de problemen.” En dus was degradatie uiteindelijk onvermijdelijk. “Het liep gewoon niet en we kregen dat niet omgedraaid.”

Aanpoten
Toch leek het vier wedstrijden voor het einde nog goed te komen. “We hadden nog maar één punt nodig. Twee keer ging het vlak voor tijd mis, het was allemaal net niet. Typerend voor afgelopen seizoen.” Uithuilen en opnieuw beginnen, in de vierde klasse. “Ik denk dat we de kwaliteiten hebben om dit jaar bij de bovenste drie te eindigen. Dat moet ook het doel zijn, daar heb ik wel vertrouwen in.” Voor Berendschot zelf, wordt het een interessante nieuwe uitdaging. En niet alleen op het veld. “Zoveel mogelijk spelen, maar ook afstuderen. Ik studeer Rechten aan de ‘Uni in Tilburg’, dus dat wordt even aanpoten.”

De inwoner van Breda moest dan ook wel even goed nadenken, voordat hij daadwerkelijk besloot aan te sluiten bij het eerste. “Uiteindelijk heb ik besloten het toch lekker wel te doen. Ik heb er ook gewoon heel veel zin in.” Voor de mensen die hem nog niet zo goed kennen, geeft Berendschot een introductie. “Ik heb eigenlijk altijd op het middenveld gespeeld, maar kan ook centraal achterin uit de voeten. Iemand die houdt van de voetballende oplossing.” Wat dat betreft past zijn nieuwe trainer, Marco van Dijnsen perfect bij hem. Hij begint dan ook meteen te lachen. “Ik ben wel fan van Marco, het is een heel leuke man om contact mee te hebben. Boven de groep, maar ook meedenkend en iemand die grapjes maakt.” Gelukkig denkt niet alleen hij er zo over. “Een goede trainer en dan spreek ik namens het team!”

Klik op UVV’40 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op UVV’40 voor meer informatie over de club.

Sterren van Morgen: ‘Het gaat om veel meer dan voetbal’

Sterren van Morgen
-
0
Sterren van Morgen: ‘Het gaat om veel meer dan voetbal’

Sportieve activiteiten gebruiken om jongeren goed terecht te laten komen in de maatschappij. In één simpele zin uitgelegd wat ze bij Sterren van Morgen dagelijks doen. Maar achter die woorden, zit een veel groter verhaal.

Een verhaal dat de 29-jarige Amine Bakbachi inmiddels al meer dan de helft van zijn leven heeft verteld. Geïnspireerd door zijn vader. “Die is de stichting vijftien jaar geleden gestart, ik was toen veertien. Maar omdat hij een beetje gebrekkig Nederlands sprak, deed ik de contacten. Met de gemeente of verschillende voetbalclubs.” Hij werd zelf tweetalig opgevoed, maar is vooral trots op zijn vader. “De taalbarrière, weerhield hem er niet van om jongeren in de wijk te helpen ze op een goede plek terecht te laten komen.” Bakbachi begint te lachen. “Ik zat toen op de middelbare school en als ik uit de klas werd gestuurd, ging ik naar de mediatheek, mailtjes sturen voor de stichting. Dat was zo slecht nog niet!”

Verschil maken
Nu, tijdens het vijftienjarige jubileum, is zijn rol eigenlijk maar een klein beetje veranderd. “De boel coördineren, evenementen plannen, social media bijhouden en contacten onderhouden met partners en clubs in de stad.” Sterren van Morgen zet zich al jaren vol overgave in, voor meer dan 100 jongeren én ouders. “Voetbal is bij ons geen doel, maar een middel om ze de juiste normen en waarde mee te geven. Een stukje geduld, respect, discipline en mentaliteit. Dat zijn bij ons de belangrijkste pijlers, onze ‘core’.”

En dat is dankbaar werk, vertelt Bakbachi. “Je ziet echt dat het werkt, daarom blijven we het doen. Ik word wakker met het gevoel, dat ik het verschil kan maken in iemand anders leven. Ik wil er voor die jongeren zijn.” Want dat is nodig, merkt de inwoner van Breda nog iedere dag. “De problematiek is groot, daarom is dit zo mooi om te doen. Het afgelopen jaar hebben we veel gesprekken gevoerd met de gemeente, om uit te leggen wat we doen. Het gaat om veel meer dan voetbal.” En dat bewijzen ze bij Sterren van Morgen maar al te graag. “We hebben de afgelopen vijftien jaar een concept ontwikkeld, van opleiden en opvoeden. Jongeren hongerig houden, zodat ze willen blijven komen.”

Rolmodel
De komende weken wordt daarin een nieuwe stap gezet, meent Bakbachi. “Met de stichting willen we de combinatie zoeken met scholen. Dus gaan we met middelbare scholen en basisscholen in gesprek, om te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen.” En dat is niet voor niks. “Prestaties op school zijn heel belangrijk. Als het daar niet goed gaat, mogen ze ook niet bij ons meedoen, dat zorgt voor een extra ‘drive’. Op die manier hopen we dat ze beter gaan presteren.” Want hij weet zelf als geen ander: “Het is een doelgroep die lastig te bereiken is, het is anders opgroeien. Verleidingen liggen op de loer. Ik heb het zelf ook meegemaakt, dat helpt mij, dus ik spreek uit ervaring. Een rolmodel kan daarbij helpen.”

De cijfers liegen wat hem betreft dan ook niet en dus zitten ze ook bij Sterren van Morgen niet stil. “Uiteindelijk willen we toe, naar een programma op maat. Voor ieder kind. Op verschillende leefgebieden. Van school, tot aan wijk en sportclub. Als we dat meetbaar kunnen maken, hebben we een veel beter zicht.” Aan zijn passie, zal het in ieder geval niet liggen. “Dit is echt iets unieks. Je voelt dat we een verschil kunnen maken, dat geeft voldoening. Dat is goud waard.” Een stukje dankbaarheid. “Maar ook hoop en toekomstperspectief. Talent helpen ontwikkelen en mentaal zien groeien, dat is maatschappelijk zó belangrijk!”

Klik op Sterren van Morgen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sterren van Morgen voor meer informatie over de club. 

Ruben de Jager op weg om iets moois neer te zetten met VV Kloetinge

vv Kloetinge
-
0
Ruben de Jager op weg om iets moois neer te zetten met VV Kloetinge

Ruben de Jager speelde in de jeugdopleiding van FC Twente en maakte ook zijn debuut bij de Tukkers. Helaas liep de aanvaller een kruisbandblessure op en verliet hij FC Twente voor HSV Hoek. Afgelopen zomer maakte De Jager de overstap naar VV Kloetinge. “We hopen samen met elkaar iets moois neer te zetten met de club”.

Ruben de Jager is 25 jaar oud en samenwonend met zijn vriendin in Middelburg, Zeeland. “Op dit moment ben ik werkzaam als Regiomanager bij Maintec in de arbeidsbemiddeling en volg ik daarnaast een HBO-studie Bedrijfskunde (deeltijd).”

Carrière
De Jager begon op vierjarige leeftijd met voetballen bij VV Lewedorpse Boys. “Dit heb ik gedaan tot ik een jaar of zeven was. Toen maakte ik de stap naar de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland, de voetbalschool van gebr. De Nooijer en Dolf Roks. Op veertienjarige leeftijd, in de C1, ben ik gescout door FC Twente en heb ik daar grofweg zeven jaar gespeeld van de B’tjes tot aan het eerste waar ik ook mijn debuut heb mogen maken. In 2018 heb ik, wegens een kruisbandblessure, de stap gemaakt van FC Twente naar HSV Hoek en hier vier jaar gespeeld. Afgelopen zomer heb ik de transfer gemaakt van HSV Hoek naar VV Kloetinge.”

Prestaties
De Jager heeft veel prestaties bereikt in z’n carrière. “Ik ben jeugdinternational geweest van het Nederlands Elftal. Dat was tijdens mijn periode bij FC Twente. Ik mocht toen uitkomen voor Oranje O18. Daarnaast ben ik diverse keren kampioen geworden in de jeugd, maar moet mijn eerste kampioenschap bij de senioren nog komen. Laten we hopen dat deze snel volgt!”

Het officieuze debuut bij het eerste van FC Twente en meerdere wedstrijden mee mogen spelen in de voorbereiding zijn hoogtepunten voor de aanvaller. “De interlands met het Nederlands Elftal O18 in o.a. Turkije tegen o.a. Duitsland, Tsjechië, Turkije en daarna Servië zijn ook mooie hoogtepunten. Toch is mijn absolute hoogtepunt het spelen in een vol stadion met het Nederlands Elftal O18 tegen Engeland O18. Wat een ervaring was dat.”

De Jager zijn absolute dieptepunt is de kruisbandblessure die hij had opgelopen in 2017 bij FC Twente. “Ik zat dicht tegen een officiële doorbraak aan, maar helaas gooide deze blessure roet in het eten.” 

Van HSV Hoek naar VV Kloetinge
Afgelopen zomer maakte De Jager de overstap van HSV Hoek naar VV Kloetinge. De keuze was voor De Jager eigenlijk vrij simpel. “VV Kloetinge is een levendige, warme familieclub met een goede structuur in zowel jeugd als senioren. De jeugd speelt op hoog niveau en heeft beschikking tot een aantal talentvolle jeugdspelers in de O23 en O19. Het is een club die in alle facetten leeft. Daarnaast is er stabiliteit en een heldere visie, uitgestippeld door een kundige technische commissie en ondersteund door een zeer betrokken BCK (Business Club Kloetinge).”

Naast de goede organisatie bij VV Kloetinge heeft De Jager ook een goede klik met de trainingsstaf. “Onze huidige trainer, Jurriaan van Poelje, heeft mij afgelopen zomer met zijn enthousiasme, aanpak en visie overtuigd om de overstap te maken van HSV Hoek naar VV Kloetinge. Met als doel om met elkaar (iedereen) iets moois neer te zetten met de club.” 

De Jager is samen met VV Kloetinge dan ook goed op weg om iets moois neer te zetten. Momenteel staat VV Kloetinge bovenaan in de vierde divisie A Zaterdag. “Als promovendus een uitermate knappe prestatie in een competitie met een aantal goede ploegen als Odin, Capelle en Smitshoek. We hebben een goede en fitte selectie met een uitstekende staf en hopen deze lijn door te trekken. Op dit moment sta ik ook bovenaan het topscorersklassement van de vierde divisie met elf goals in dertien wedstrijden.”

Er is nog één wedstrijd te spelen voor de winterstop. “Deze hoop ik dan ook natuurlijk winnend af te sluiten om winterkampioen te worden. In de tweede helft van het seizoen zijn meer teams ingericht op onze speelstijl en kwaliteit. We zullen dan van goede huizen moeten komen om de eerste seizoenshelft te evenaren. Als we ons in de details kunnen ontwikkelen, kan het nog een mooi seizoen worden!” 

Wij wensen Ruben de Jager veel succes dit seizoen!

Foto gemaakt door: Ron Quinten Fotografie

Klik op VV Kloetinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Kloetinge voor meer informatie over de club.

1...462463464...1.489Pagina 463 van 1.489

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.