Home Blog Pagina 439

Heerjansdam verstevigt opleiding met HOT

In de ambitie om met de inbreng van spelers uit de eigen opleiding verder te groeien en op termijn de (mogelijke) stap naar de vierde divisie te maken, heeft eersteklasser Heerjansdam dit seizoen een nieuwigheid geïntroduceerd: het Heerjansdam Opleiding Team (HOT), waar de ontwikkeling van jeugdspelers van diverse leeftijden individueel en in ploegverband een vervolg krijgt.

Eens in de twee weken wordt het trainingsveld op sportpark De Molenwei van Heerjansdam bevolkt door een bijzondere spelersgroep: dan staan de deelnemers aan het Heerjansdam Opleiding Team samen met hun trainers op het veld voor het nieuwe opleidingstraject dat de club sinds kort is gestart.

Hoofdtrainer Ben Mierop is betrokken bij het HOT, waar spelers van onder 17 en onder 19 en het eerste en tweede team bij elkaar zijn gebracht. ,,We hebben de talenten uit verschillende lichtingen samengebracht en geven hen trainingen in de lijn van het eerste elftal’’, geeft hij aan. ,,Tijdens deze trainingen van het opleidingsteam kunnen we gericht werken aan de individuele ontwikkeling van spelers maar hen eveneens in teamverband sterker maken.’’ Eén keer per maand (op dinsdag) spelen de spelers van het opleidingsteam namelijk een extra wedstrijd.

Talentjes
De achterliggende gedachte is duidelijk. Mierop: ,,Heerjansdam wil de kwaliteit van de jeugdopleiding naar een hoger plan tillen om de volgende stap(pen) te kunnen maken. Met het opleidingsteam hebben we een situatie gecreëerd waarin die ontwikkeling verder gestalte kan krijgen met gerichte trainingen met verschillende trainers voor spelers uit de leeftijdsgroep van 15 tot 23 jaar. Heerjansdam heeft de ambitie om door te groeien, maar wil dat ook en vooral doen met spelers die uit de eigen opleiding afkomstig zijn. Met het opleidingsteam investeren we dus nu gericht in de toekomst van de vereniging.’’

Dat de jeugdopleiding van Heerjansdam progressie boekt, werd duidelijk door de ongeslagen titel van Heerjansdam JO17-1 dat ongeslagen de herfsttitel in de tweede klasse pakte en promoveerde naar de eerste klasse. ,,Een helder doel, tactisch plan, breed inzetbaar team, getalenteerde spelers, duidelijke organisatie en teamafspraken en – last but not least – een positieve en energieke sfeer’’, noemt Erik Steijger de factoren van het succes van het team. Zijn broer en collega-staflid Viktor Steijger doet er nog een schepje bovenop: ,,We werken vanuit een plan met een prachtig stel talentjes, waarvan ik vermoed dat verschillende spelers het potentieel hebben – zowel mentaal, fysiek, tactisch en technisch – om het eerste van Heerjansdam te halen.’’ Het trainersduo beseft echter dat het avontuur in de eerste klasse geheel andere koek gaat worden.

Klik op vv Heerjansdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Heerjansdam voor meer informatie over de club.

Nieuwe kunstgrasmat bij Pelikaan net op tijd klaar

De Zwijndrechtse derby tussen Pelikaan en VVGZ kon ‘gewoon’ op het vernieuwde hoofdveld van de Pelidome gespeeld worden. Met dank ook aan de medewerking van de gemeente Zwijndrecht, die met een ultieme krachtsinspanning het terrein in gereedheid had gebracht.

Met zo’n 1000 toeschouwers langs de lijn en een prima derde helft na afloop van ‘the battle of the birds’ beleefde Pelikaan, ondanks de sportieve buiging voor plaatsgenoot VVGZ (1-2) een uitstekende middag. ,,Ik heb het nog nooit zo druk gezien bij de club’’, sprak voorzitter Peter de Haas (inzet) van Pelikaan dan ook zijn tevredenheid uit. ,,Dit doen weer denken aan de tijd voor corona toen we hier het kampioenschap van Zwijndrecht hadden.’’

Die grote hoeveelheid omzoomden het vernieuwde hoofdveld op de Pelidome, dat niet alleen een kersverse kunstgrasmat heeft maar waarbij de hekken vernieuwd zijn en de tribune nu tussen de twee dug-outs pronkt. De primeur tegen VVGZ had nog geen officieel tintje, zo erkent De Haas. ,,De officiële opening van het veld laat nog even op zich wachten, want er zijn nog wat zaken die afgerond moeten worden. Zo is het scorebord bijvoorbeeld in de maak en zijn er nog andere klussen rond het veld die geklaard moeten worden. We zijn de gemeente en de aannemer echter enorm erkentelijk dat de kunstgrasmat voor deze bijzondere wedstrijd is opgeleverd en dat er sprake was van een bespeelbare accommodatie. Er is keihard gewerkt, zelfs tot de dag voor de wedstrijd, om dat voor elkaar te krijgen. We hadden dan ook wat mensen van de gemeente uitgenodigd om deze wedstrijd bij te wonen. Ik ben in ieder geval blij dat alles ook goed is verlopen rond en tijdens de wedstrijd, want er kwamen toch veel mensen op dit duel af terwijl er nog bouwmaterialen en zand lagen. We hadden drie man beveiliging rondlopen om alles goed te laten verlopen.’’

Ledverlichting
In het voorjaar van 2023, als het voorterrein helemaal klaar is en ook de andere werkzaamheden helemaal zijn afgerond, zal nog een moment gepland worden om de officiële ingebruikname te laten plaatsvinden. ,,Maar we zijn op dit moment heel tevreden over hoe het complex erbij ligt. Het is een hobbelige koers geweest, maar het resultaat mag er zijn. De gemeente Zwijndrecht verdient echt een hele dikke pluim voor de hulp die we hebben gehad. Als ik bij andere gemeentes hoor hoe daar de aanpak van sportcomplexen verloopt, dan mogen wij trots zijn.’’

Er ligt echter nog meer in het verschiet. De Haas: ,,We zijn ook nog bezig om alle sportvelden in Zwijndrecht te voorzien van ledverlichting. Het is mijn persoonlijke ambitie om het B-veld op ons complex de allure te geven van een hoofdveld, ook omdat we heel veel teams hebben en het terrein een mooie uitstraling krijgt met twee prachtige velden. Het nieuwe scorebord voor het hoofdveld ligt nu nog in een loods. Daar moet een ijzeren frame voor gemaakt worden. Dat zal nog enige weken vergen, maar dan krijgen we een prachtig led-bord, een soort computerscherm. Zoals in een stadion, maar dan kleiner. Het oude scorebord komt op het B-veld, waar ook reclameborden komen.’’

De Haas trad drie jaar geleden, in juni 2019, aan als voorzitter bij Pelikaan. ,,Ik heb voor mezelf geen termijn gesteld. Zolang ik het leuk vind, blijf ik het doen. Ik vond het voorzitterschap niet zo leuk toen corona kwam, maar nu alles draait is het een prachtige functie. We zijn een pure amateurclub, met veel jongens in de selectie uit de eigen opleiding. Daar ben ik trots op. We zijn een familieclub, waar waarden en normen hoog in het vaandel staan en waarbij we ook een maatschappelijke rol vervullen.

Klik op ZVV Pelikaan voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ZVV Pelikaan voor meer informatie over de club.

Prestigieus voetbalevenement Waalwijk Cup terug op de agenda

Voor coronatijd werd naast de Waalwijk Cup voor de eerste elftallen (heren en vrouwenteams) van alle Waalwijkse, dus ook Waspik en Sprang-Capelle, amateur-voetbalverenigingen ook de Waalwijk Cup voor de Jeugd gespeeld. Met coronamaatregelen achter de rug kan dit seizoen ook weer de Waalwijk Cup voor de Jeugd georganiseerd worden.

De Waalwijk Cup voor de jeugd wordt gespeeld op zaterdag 14 januari 2023 en valt dus precies tussen de 2e en 3e fase van de KNVB-competities. Elk jaar komen ter voorbereiding van het toernooi de jeugdsecretarissen van alle voetbalverenigingen bij elkaar. Coördinatie van het geheel ligt al enkele jaren bij Cor Pulles van voetbalvereniging RWB.

Samen met de ca. 500 voetballertjes en daarbij de benodigde vrijwilligers en toeschouwers beleven deze dag duizenden Waalwijkers plezier aan dit mooie toernooi. Daarmee is de Waalwijk Cup voor de Jeugd één van de grotere evenementen die in Waalwijk wordt georganiseerd, en niet éénmalig maar elk jaar weer. Als je daarbij bedenkt dat de bindende kracht van voetbal uniek is, het sociale drempels weg neemt en niemand buiten sluit dan is het verreweg het waardevolste evenement wat in Waalwijk georganiseerd wordt. En dan hebben we het nog niet gehad over het feit dan wekelijks in de buitenlucht wedstrijden voetballen en trainen goed is voor de lichamelijke ontwikkelingen van kinderen.

Op alle sportparken van de amateurvoetbalverenigingen wordt op 14 januari een toernooi georganiseerd, elk in een andere leeftijdscategorie. Het totale overzicht ziet er als volgt uit:

Waspik             JO19    Sportpark Elzenhage                aanvang 13.00 uur

vv RWB            JO17    Sportpark De Gaard                 aanvang 10.00 uur

WSC                JO15    Sportpark Eikendonk                aanvang 09.30 uur

NEO’25             JO13    Sportpark De Gaard                 aanvang 09.30 uur

sv Capelle        JO11    Mandemakers Sportpark            aanvang 09.30 uur

vv Baardwijk     JO9      Sportpark Olympia                   aanvang 09.30 uur

SSC’55             JO7      Sportpark Van Wijlen                aanvang 09.30 uur

Na elk toernooi zijn er bij de verschillende verenigingen een prijsuitreiking. Daarnaast worden er bij elk toernooi door de teams punten verdiend en de vereniging met het hoogste gemiddelde over alle toernooien wint de door de Gemeente Waalwijk ter beschikking gestelde wisselbeker. De uitreiking van de wisselbeker is elk jaar bij de vereniging waar het JO19 toernooi wordt gehouden. Dit jaar zal deze dus zijn bij voetbalvereniging Waspik. De prijsuitreiking op Sportpark Elzenhage is gepland om 17.00 uur.

Bron: RWB Waalwijk

Klik op RWB Waalwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB Waalwijk voor meer informatie over de club.

MHD Keepersschool wordt MHD Keepers Academy

Vanaf 1 januari 2023 gaat MHD Keepersschool verder onder de naam MHD Keepers Academy. Oprichter Mo is trots op waar de Keepersschool nu staat. Zijn doel is en blijft keepers door heel Nederland te voorzien van een opleiding om een keeper op zijn/haar hoogst mogelijk niveau te brengen. De naam MHD Keepers Academy past beter bij ons. Mo geeft aan: “Het zegt meer waar wij mee bezig willen zijn: met ontwikkelen en verbeteren van ons aanbod van trainingen met als doel om de keepers nog beter te kunnen helpen in hun ontwikkeling”

Afgezien van onze nieuwe naam verandert er niks, benadrukt Mo. “MHD Keepers Academy blijft staan voor ontwikkeling, passie maar bovenal plezier in het keepen. MHD Keepers Academy is een begrip in de Regio Haaglanden en daarbuiten. Diverse clubs in en buiten deze regio maken gebruik van de expertise en kunde van de trainers. Met onze eigen passie en enthousiasme voor het keepersvak blijven wij alle jeugdkeepers uitdagen om het beste uit zichzelf te halen!

Bron: MHD Keepers Academy

VV Papendrecht wint 3 Rivieren Cup 2022

Op vrijdagavond 30 december vond in Sportcentrum Papendrecht de derde editie plaats van de 3 Rivieren Cup. Acht ploegen namen eraan deel die waren opgedeeld in twee poules.

Papendrecht kwam als winnaar uit de bus van poule A door Groote Lindt, VVGZ en Pelikaan 2 voor te blijven. Dat laatste team was op het laatste moment aan het deelnemersveld toegevoegd na de afzegging van De Alblas. De Zwerver werd eerste in poule B met Drechtstreek, Wieldrecht en Pelikaan als tegenstanders.

De Zwerver begon beter aan de finale dan de mannen van Richard Nardten en Robert Rijntjes. Dat leidde tot een op dat moment terechte 0-2. Papendrecht rechtte voor de volle tribunes echter de rug en kwam in de reguliere speeltijd alsnog op 2-2. In de verlenging hielden de rood-zwarten de in het wit spelende Kinderdijkers onder druk. Dit resulteerde in een 4-2 overwinning voor Papendrecht en dus de toernooiwinst.

Wij bedanken de organisatie voor het mooie evenement. VV Papendrecht komt de titel in 2023 uiteraard graag verdedigen.

Bron: VV Papendrecht

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

AZV’72 doet het met een poule minder

De competitie van de Ambachtse Zaal Voetbalvereniging’72 (AZV’72) draait – net als de buitencompetitie weer op volle toeren. Maar de bedrijvencompetitie, die al decennia een begrip is in Hendrik-Ido-Ambacht (en omstreken), is dit seizoen wel veranderd van opzet.

Er wordt niet meer gestreden in de traditionele drie poules, maar de competitie doet het dit jaar met een poule minder: de Intro Personeel-klasse en de T&R-klasse. In totaal zijn 25 teams dit jaar aan de competitie begonnen, waardoor eerstgenoemde klasse een oneven aantal van dertien deelnemende teams heeft. Daarnaast wordt er gestreden om de Leen Stapel-bokaal, die inmiddels in de fase van de kruisfinales is beland, en om de Huis & Hypotheek Cup. In dat toernooi komen soms bijzondere uitslagen voor: zo won DDoubleYou Steel met 21-0 van Step Forward met elf treffers van Jan Willem Goedegebuur.

De spanning lijkt in beide poules wel gegarandeerd. In de hoogste klasse leidt Put Fashionstore de dans, maar de leider lijkt na zes gespeelde wedstrijden bepaald niet onkreukbaar ondanks de scorende inbreng van Wouter de Wit en Paul Troost. Runner-up Jumbo klopte de leider namelijk met 2-1.

AC Ambacht is in de andere poule de sterkste formatie van het moment, met vijf zeges uit de eerste zes wedstrijden. Met Ivan Dijkhuizen als topschutter draait het lekker bij de koploper, die allen Scope Finance een puntendeling (1-1) toestond. En voor beide poules geldt: alle ploegen hebben inmiddels punten op hun conto staan.

Klik op AZV’72 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AZV’72 voor meer informatie over de club.

Gebrek aan scorend vermogen blijft een zorg voor NOAD’67

Na een verblijf van meer dan twaalf seizoenen als derdeklasser, degradeerde afgelopen seizoen NOAD’67 naar het laagste zaterdagniveau. Onder meer een gebrek aan scorend vermogen noemt trainer Rene Scholts als één van de belangrijkste oorzaken. Een euvel dat de ploeg ook dit seizoen een niveau lager nog parten speelt.

“We hebben bovendien te maken met het feit dat Frank den Engelsman een tijd geblesseerd is geweest. Hij is feitelijk zowat de enige die een goal maakt voor ons en als die dan ook nog wegvalt, dan krijg je het lastig, ook op het niveau van de vierde klasse helaas.”

Scholts is bezig aan zijn tweede seizoen en ondanks dat hij aan het eind van zijn eerste NOAD’67-seizoen met het team degradeerde, heeft hij het goed naar zijn zin. Al vindt hij wel dat er ook wat zaken moeten veranderen. “Als je te maken hebt met het gegeven, dat je moeilijk tot scoren komt dan moet je wel op andere vlakken proberen om resultaat te boeken. Dan moet je energie leveren in wedstrijden. Het is niet dat we geen kansen creëren, want dat doen we wel, en veel ook. Maar we belonen ons niet als team en dat is doodzonde. Dan krijg je soms het deksel op de neus en dat is volledig onnodig. Daardoor speel je tot op heden een wisselvallig seizoen.”

Daarnaast is het voor de oefenmeester ook niet altijd simpel om een voltallige groep te hebben op zaterdagmiddag, maar daarin ziet hij geen onoverkomelijk probleem. “Dat is iets waar meerdere clubs mee te kampen hebben. We zijn maar een kleine dorpsvereniging en dan moet je roeien met de riemen die beschikbaar zijn. Dat is de ene week makkelijker dan de andere, maar daarvan is iedereen zich hier goed bewust. Het is jammer dat we vorig seizoen degradeerden, maar dat zag je wel een beetje aankomen. Het is dan echter niet zo’n vanzelfsprekendheid dat je een jaar later weer direct promoveert. Dan moet alles goed vallen en meezitten. En dat is bij ons niet direct het geval.”

Het feit dat hij sinds het begin van de voorbereiding nog geen enkele wedstrijd in dezelfde opstelling heeft kunnen spelen, dat speelt daarin ook wel een voorname rol. “We begonnen met negentien man aan de voorbereiding en twee weken later had ik er nog veertien over… Nu trainen we constant met dat aantal en hoop ik dat we de weg omhoog kunnen oppakken. De spelers willen graag meedoen voor nacompetitieplekken. Dat is prima, maar dan moeten ze het ook waarmaken. Als we bij de eerste zes eindigen, dan hebben we het denk ik goed gedaan en wanneer Frank en Rob den Engelsman de rest van het seizoen fit blijven dan gaan we dicht in de buurt komen denk ik.”

De inwoner van Sommelsdijk is als trainer geen onbekende in de regio. Scholts was onder meer trainer bij onder andere NTVV (Nieuwe Tonge), Heinenoord, de Jonge Spartaan, Bolnes en als laatste club trainde hij Bruse Boys. NOAD’67 wordt op zeker zijn laatste kunstje als trainer. “Absoluut! Wellicht dat er hier nog een derde seizoen bijkomt. De spelersgroep wil graag verder, ook de club wil door. Maar ik ga ook nog met mijn staf praten. Als zijn blijven is de kans groot dat ik bijteken, maar dat gaat de komende weken duidelijk worden. Een andere club ga ik sowieso niet meer trainen, want na achtendertig jaar is het welletjes geweest.”

Klik op NOAD’67 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NOAD’67 voor meer informatie over de club.

Daan Walraven gaat voor het hoogst haalbare

Als broekie van zeventien debuteerde Daan Walraven (23) in het eerste elftal van WV-HEDW. Hij veroverde snel een basisplek en zijn prestaties vielen op bij de buitenwacht. Die verkozen hem in 2018 tot Talent van het Jaar in Amsterdam. Sinds dit seizoen toont de verdediger zijn kunsten bij Rijnsburgse Boys.

Vanuit de woonkamer van zijn ouders in Amsterdam-Oost kijkt Daan Walraven uit over een zijtak van het IJ. Aan de koelkast pronken portretfotootjes van de drie voetballende mannen in huis. “Op de linker staat mijn broer en rechts zie je mijn pa”, wijst hij aan. Aan beiden heeft hij veel te danken. Vader Cornel gaf de kleine Daan nog training in de jeugd bij fusieclub WV-HEDW en hij nam zijn zoon regelmatig na school mee naar een grasveldje waar ze samen ellenlang oefenden. Zelf voetbalde vaders vroeger ook. “Hij was linksbuiten, een totaal andere positie dus”, lacht verdediger Walraven. Mede door hun vader raakten de twee jongens geïnspireerd en gingen ze zelf ook voetballen. “Met mijn broer heb ik veel samengespeeld. Hij kon goed ballen en in de kooitjes kon het er hard aan toe gaan tussen ons. Er was altijd een gezonde rivaliteit.”

Zonder zijn twee familieleden zou Walraven, die een verdedigende actie net zoveel kan waarderen als een assist, nooit het eerste van tweededivisionist Rijnsburgse Boys gehaald hebben. “Daarnaast heb ik ook veel aan mijn moeder te danken. Ze heeft me altijd volop gesteund en met alles geholpen. Zonder zijn familie zat die kleine man op de middelste foto nooit bij Rijnsburg”, vertelt hij lachend. Op het kleine portretje, in het midden tussen zijn vader en broer, is de voetballer bijna onherkenbaar. Een grote bos blond haar siert de afbeelding. “Ik ben inderdaad wel iets veranderd. Toen had ik nog een compleet ander kapseltje”, lacht hij. Onder de prenten hangt een herkenbaardere foto uit zijn ‘Ter Leede-tijd’. “Dat is nog niet zo lang geleden en daar zie je duidelijk het verschil. Nu heb ik een stuk minder haar. Als het zo doorgaat, ben ik straks nog kaal ook”, grijnst hij.

Gevoel
Vier keer per week rijdt Walraven vanuit Amsterdam naar Rijnsburg. Een rit van ruim één uur als het verkeer weer eens tegenzit. Speciaal voor de reis kocht hij een autootje, een rode Toyota Aygo. “De bolide staat iets verderop in de P+R. Ik zou hier niet snel weg willen, maar die parkeerproblemen zijn toch wel een grote irritatie”, lacht hij. In Rijnsburg is er parkeergelegenheid genoeg. Als hij aankomt op de club is de parkeerplaats vaak nog bijna leeg. “Maar dat was geen reden om naar het team te gaan hoor”, glimlacht hij. Nee, het gevoel bij de vereniging was juist. Daarom durfde hij de uitdaging aan.

Na zijn tijd bij WV-HEDW droeg Walraven het shirt van Ter Leede in de Derde Divisie. Traditiegetrouw speelt die club voorafgaand aan het nieuwe seizoen een oefenwedstrijd tegen Rijnsburgse Boys. “Zo kende ik dat team al een beetje”, vertelt hij. Toen de ploeg hem benaderde, dwaalden zijn gedachten af naar die leuke potjes. Direct kwam het strakke grasveld en het mooie complex naar boven. “En niet te vergeten: het hoge niveau. Met Ter Leede zijn we eigenlijk elk duel helemaal weggespeeld. Zij legden iedere keer mooi en verzorgd voetbal op de mat. Zo eindigde de strijd één keer in een afgetekende 5-1 voor zijn huidige ploeg.” Het onderlinge niveauverschil was volgens de verdediger veel te hoog om er echt een spannende pot van te maken. “Wij speelden een treetje lager dan Rijnsburg dat ook nog eens een topper in de Tweede Divisie is.” Die herinneringen gaven de speler gelijk een goed gevoel. “Zo kwam van het een het ander”, vertelt hij.

Basisplaats
Deze zomer stapte hij over naar Rijnsburg. Het begin bij zijn nieuwe club was wennen en hij merkte direct dat het niveau hoger lag. “Maar niks verbaasde mij. Eigenlijk was alles zoals ik het had verwacht door de oefenwedstrijden.” Walraven ging volledig open zijn nieuwe avontuur in. Hij had geen torenhoge verwachtingen en legde zichzelf ook geen intense druk op. “Ik was van plan om mijn best te doen en dan zag ik vanzelf wel of ik op de bank of in de basis mocht beginnen.” In de voorbereiding speelde hij traditiegetrouw weer een oefenduel tussen Rijnsburgse Boys en Ter Leede, voor het eerst tegen zijn oude ploeg. “Ik kende veel jongens nog en die hereniging was erg leuk. Al was het nieuw voor mij dat ik de wedstrijd eens won. Het duel eindigde in 4-0 voor ons”, lacht hij. Ook tijdens de andere oefenpotjes maakte hij veel minuten. Dat leverde hem uiteindelijk bij de competitiestart een basisplek op. Maar in tegenstelling tot bij Ter Leede, waar hij centraal speelde, zette de coach hem rechtsback. “Voor mij is dat verder geen probleem. Ik kan op beide posities goed uit de voeten. Soms is het alleen even switchen, want je speelt heel anders.” Zo heeft hij als back altijd nog iemand schuin achter zich staan en mag hij veel meer aanvallen. Na zijn succesvolle debuut trekt Walraven de lijn nu door. Hij speelt bijna alles en leverde al drie assists af. “Waar dit gaat eindigen? Dat weet ik niet. Mijn voornaamste doel is mezelf verbeteren en verder bekijk ik alles stap voor stap. Ik zie dan uiteindelijk wel waar het eindigt, maar ik ga zeker voor het hoogst haalbare.”

‘Het hoogst haalbare’. Het is een quote die vaker terugkomt in het gesprek. Zo wil de voetballer ook met Rijnsburgse Boys het maximale eruit halen. “Wie weet wat het dan brengt.” Ook met school gaat hij voor het ‘hoogst haalbare’. Momenteel volgt hij de studie Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam en in februari hoopt de speler af te studeren. “Je kunt dan aan de slag in de ruimtelijke ordening”, legt hij uit. Een studie die past bij buitenmens Walraven want een negen-tot-vijf-mentaliteit op kantoor lijkt hem niks. “Vroeger was ik al altijd op de pleintjes te vinden. Direct na school sprak ik af met vrienden. Tegen etenstijd ging ik even snel naar binnen om te eten en tot het donker was, voetbalden we weer”, gaat hij met weemoed terug in de tijd. “Ja, dat was eigenlijk wel heerlijk. Als ik straks fulltime moet gaan werken, wordt het een stuk zwaarder”, besluit hij lachend. (TVS)

Bron: Tweede Divisie Krant

Klik op Rijnsburgse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijnsburgse Boys voor meer informatie over de club.

Barendrecht koestert zijn 35+ competitie

Illustere namen als Dos Toros, North Bay FC en De Bikkels maken deel uit van het deelnemersveld. De 35+ competitie van BVV Barendrecht is al jaren een regelrechte hit. Ook dit jaar doen weer 24 teams mee aan de interne competitie van de club.

De organisatie van de competitie, die zelfstandig opereert, is wel in andere handen overgegaan. Marcel Louter heeft na acht seizoenen het stokje overgedragen aan Jeroen van Weijen en Viktor Steijger, die zelf voetballen in één van de teams in de 35+ competitie.

“Marcel is er nog wel bij betrokken, maar dan op de achtergrond”, zegt Jeroen van Weijen (47). “Als er nood aan de man is, kan hij bijspringen. Zoals Willem van Rijn ook nog steeds hand- en spandiensten verricht.”

De genoemde Van Rijn wordt gezien als de geestelijk vader van de interne competitie, die in 2000 van start ging. Van Rijn had goed ingeschat dat de behoefte groot was naar een andere manier van voetbal dan het reguliere 11 tegen 11-clubvoetbal. Ruim 22 jaar later is de 35+ competitie nog springlevend. “We schommelen al jaren rond de 25 teams”, zegt Van Weijen. “Op het hoogtepunt waren dat er denk ik 28 en we hebben er ook wel eens iets minder gehad, maar over het algemeen zijn we heel stabiel. Bij elkaar hebben we een kleine driehonderd leden.”

De 24 teams die dit seizoen meedoen zijn onderverdeeld in een woensdag- en zaterdagcompetitie. “De zaterdag is wat minder in trek. We hebben een competitie van acht teams. Veel mensen hebben het op zaterdag druk met andere dingen: boodschappen doen, kinderen naar het sporten brengen. Dan is er geen plaats voor eigen voetbal”, aldus Van Weijen. “Op woensdag hebben we zestien teams, die in een A- en B-poule spelen. De opzet is al jaren hetzelfde. Elk team speelt één keer in de twee weken. Op woensdag hebben we twee wedstrijden die om kwart over zeven beginnen, en twee om negen uur. Op zaterdag spelen we altijd twee wedstrijden om kwart voor één. Barendrecht garandeert altijd dat we één veld hebben.”

De zeven-tegen-zeven competitie wordt gespeeld met aangepaste spelregels. “Het is niet de bedoeling dat er meer is dan licht lichamelijk contact”, zegt Van Weijen. “Het is geen zaalvoetbal, maar ook geen veldvoetbal. Dus niet vasthouden, duwen of blokkeren. We gaan uit van het zelfregelend vermogen van de teams. Er zijn ook geen scheidsrechters.”

De wedstrijden moeten vooral leuk zijn, plezier opleveren en de derde helft is daarvan een vast onderdeel. Zelf speelt Van Weijen al jaren in de competitie. “Ik heb ook een lang verleden bij de club. Op een gegeven moment zijn we een team gaan vormen met vaders van wie de zoons bij de Bongerdjes speelden: de Positivo’s. Ook Viktor maakte daar in het begin deel van uit, maar hij is op een gegeven moment een ander team gestart: Optimaal Talent.”

Steijger en Van Weijen proberen het levenswerk van Van Rijn zo goed mogelijk voort te zetten. “Met wat nieuwe accenten, zoals de Supercup die we onlangs in het leven hebben geroepen. Die is vernoemd naar Bas Hokke, een illustere vrijwillige van Barendrecht.”

Volgens Van Weijen kiezen voetballers om uiteenlopende reden voor de 35+ competitie. “Ze hebben geen tijd op zaterdag voor elf tegen elf, maar we hebben ook veel voetballers lopen die meedoen aan de competitie op woensdag als training voor de normale competitie op zaterdag. De gezelligheid na afloop is een groot goed.”

Klik op Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Barendrecht voor meer informatie over de club.

Rol als jeugdtrainer bij ODIO is Danny Schrier op lijf geschreven

Samen met Lennaert Sonneveld is Danny Schrier alweer zes seizoenen actief binnen de jeugdafdeling van v.v. ODIO in Ossendrecht. Momenteel bij de JO15, waar hun beide zoons in spelen. Maar hun rol als trainer startte vanaf de JO7, waarna ze steeds met hun spelersgroep opschoven naar een oudere leeftijdscategorie. ‘En ook bij de JO15 presteren ze opnieuw weer prima.’

Schrier speelde zelf niet bij ODIO maar was altijd actief bij Grenswachters uit zijn toenmalige geboortedorp Putte en bij MOC’17. Toen zijn zoon op voetbal ging kwam hij in aanraking met de club en voor hij het zelf goed en wel wist was hij vrijwilliger. “Dat is denk ik vaak zo met vaders die naar de wedstrijden gaan kijken en zelf een voetbalachtergrond hebben. Dan is de vraag snel gesteld en is natuurlijk ook logisch want als betrokken ouders zijn we er toch bij. Het is bovendien ook gewoon leuk om met die gasten op het voetbalveld bezig te zijn en ze dingen bij te brengen op technisch en nu ze ouder worden ook vaker ook tactisch vlak.”

Met hun teams speelden Danny en Lennaert altijd eerste en tweede klasse. Met de JO15 is er een bewuste keuze gemaakt om ze in de derde klasse te laten spelen, waar ze ploegen treffen die fysiek veel verder en qua leeftijd ook ouder zijn. “Dat is qua indeling door de club inderdaad bewust gedaan. In deze groep zit heel veel voetballend vermogen en dat moeten ze nu nog meer dan voorheen aanspreken om tegen deze ploegen zichzelf te wapenen. Als ze de fysieke duels aangaan dan delven ze het onderspit, maar voetballend steken ze er echt bovenuit. Daar hameren we als trainers ook op, dat ze vooral moeten combineren en de bal laten werken. Dat zie je ook terug op het veld en dat is prachtig.”

De JO15 is een groep die in het verleden al een kampioenschap wist te vieren en die al flink wat jaren bij elkaar voetbalt. “De intentie is ook om deze selectie zo lang mogelijk bij elkaar te houden en beter te maken. Ze boeken nog altijd progressie en dan zie je ook dat ze er enorm veel plezier in hebben en houden. Ze komen ook altijd allemaal door weer en wind naar de trainingen toe, dus ook dat is positief en leert ons dat ze erg gemotiveerd zijn. We moeten ook in deze sterke klasse in onze ogen bij de top-drie kunnen eindigen, dat houden we die jongens ook voor. Ze hebben ook de drive om er met z’n allen het maximale uit te willen halen.”

Waar het toe zal leiden uiteindelijk, dat is voor beide trainers nog de vraag. Momenteel zijn er vanuit de JO19 een hoop jongens doorgeschoven naar de eerste- en tweede selectie. Ook bij de JO15 zitten volgens Schrier zeker enkele jongens die op termijn daarvoor in aanmerking komen.

“Als we ze bij elkaar kunnen houden de komende jaren, dan ben ik er van overtuigd dat een vier tot vijftal jongens de potentie hebben om hier het eerste of het tweede te bereiken. Maar dat duurt nog wel even, want je weet nooit welk pad ze nog kiezen en welke interesses of afleidingen de komende jaren op hun weg komen. Wij proberen in elk geval elk jaar opnieuw die jongens te motiveren en beter te maken. We zijn een kleine vereniging die het ook moet hebben van eigen jeugd die doorstroomt richting de senioren. We zijn met deze jongens aan een ‘reis’ begonnen en die willen we ook graag met ze afmaken.”

Klik op rkvv ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv ODIO voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.