Home Blog Pagina 438

De Jager laat zijn faam als doelpuntenmaker zien bij Kloetinge

Bij v.v. Kloetinge wist men aan het begin van dit seizoen met Ruben de Jager de gedroomde spits vast te leggen in de jacht op de prijzen in de Vierde Divisie. De Jager werd als aanvalsleider binnengehaald om Dano Lourens op te volgen die vertrok naar Sparta Rotterdam. En tot op heden maakt De Jager zijn faam waar als doelpuntenmaker.

“Ik werd er geregeld al aan herinnerd door supporters dat ze wel de nodige doelpunten van me verwachtten. Gelukkig heb ik ze daarin zeker niet teleurgesteld haha”, zegt de spits die overkwam van derdedivisionist HSV Hoek en daarvoor uitkwam voor FC Twente (2e Divisie), JVOZ en Lewedorpse Boys.

Bij de Zeeuws-Vlamingen kreeg De Jager nooit echt de kans om het op zijn eigen positie in de aanval een reeks wedstrijden achter elkaar te laten zien. “Ik heb in die seizoenen bij Hoek op tal van posities gespeeld, zelfs ook geregeld als rechtsback die de hele flank moest bestrijken. Niet echt waar mijn absolute kwaliteiten liggen in mijn ogen. Daarnaast was het er nooit rustig en heb ik misschien wel tien trainers meegemaakt. Als je dat dan vergelijkt met Kloetinge, een wereld van verschil.”

De Jager roemt de rust binnen de club, de duidelijke visie en het feit dat alles door de gehele vereniging tot in de puntjes is geregeld. “Ik heb ook goede gesprekken gehad met de nieuwe trainer Jurriaan van Poelje. Een trainer met een duidelijk plan en ook iemand met realisme. We hebben echt een geweldige selectie en als je ziet dat de jeugd allemaal op een prachtig niveau speelt. Dat zorgt hopelijk op termijn ook voor doorstroming. En zelf krijg ik van iedereen het vertrouwen, waarbij ik op de positie kan spelen waar ik me thuis voel én waar ik op mijn best ben. Dat laat ik gelukkig op het veld ook zien.”

Wekelijks met meer dan twintig man trainen en toewerken naar een doel: binnen nu en een paar jaar promotie naar de derde divisie afdwingen. “Als is dat voor de ploeg en de club nog altijd wel een fikse stap denk ik. Ik ben daarbij gehaald om doelpunten te maken en dat gaat me tot op heden niet onaardig af haha. Daarmee heb ik een belangrijk aandeel in de prestaties en die druk vind ik heerlijk.”

”Ik heb eindelijk een stip aan de horizon om naartoe te werken, iets wat ik bij Hoek toch wel miste. Elke keer was het afwachten óf ik speelde en wáár ik werd opgesteld. Maar ook dat je niet geslachtofferd wordt als het even niet loopt. Nu is er stabiliteit en daar gedij ik prima bij. Ik heb de gezonde ambitie om topscorer te worden dit seizoen en aan te tonen, dat ik de spits ben die doelpunten maakt zoals ik altijd heb gezegd. Een meerwaarde zijn voor de ploeg en er tussen de twintig tot vijfentwintig maken. Als dat lukt, dan ben ik tevreden.”

Klik op vv Kloetinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kloetinge voor meer informatie over de club.

Cor van der Gijp blijft altijd in de herinnering bij Emma

Met het overlijden van Cor van der Gijp op 91-jarige leeftijd verloor de stad Dordrecht een voetbalicoon, dat veel voor de sport in de Merwestad betekend heeft. Een verlies dat ook voelbaar was bij Emma, waar de aanvaller op jonge leeftijd al indruk maakte voordat hij uit zou groeien tot topschutter aller tijden bij Feyenoord.

Cor van der Gijp blijft ook na zijn verscheiden voor altijd onlosmakelijk verbonden met Emma, de club waar hij met zijn broers Freek, Janus en Wim gezichtsbepalend was. ,,Voetballen was alles voor me. Vanaf mijn vijfde voetbalde ik bij Emma. Mijn broers waren in die tijd mijn trainers en hebben mij gevormd’’, zou de illustere voetballer later laten optekenen toen hij terugkeek op zijn tijd bij Emma, dat hij in 1955 verliet voor een overstap naar Feyenoord. Een transfer, waar toen 18.000 gulden mee gemoeid was. ,,Ik was compleet afhankelijk van mijn broers. Ik moest zorgen dat ik topfit was als de bal in mijn richting kwam. Ik had maar één functie: scoren. Hoe, dat was totaal onbelangrijk. Relatief mocht ik uitblazen en me gedeisd houden. Later kon dat niet meer, maar bij Emma werd dat geaccepteerd,’’ merkte hij tijdens een interview op.

Emma stond tijdens de derby met stadgenoot FC Dordrecht uitgebreid stil bij het overlijden van Cor van der Gijp, die op zaterdag 12 november overleed. Na de wedstrijd bekende huidig SC Emma-topscorer Michael Potkamp dat hij Van der Gijp niet echt kende toen hij bij de club kwam. ,,Maar al snel hoorde ik verhalen over hem, bijvoorbeeld van onze verzorger Cor. Op Wikipedia ontdekte ik vervolgens wat hij gepresteerd heeft. Echt niet normaal. Om hem in te halen heb ik nog heel wat goals nodig, maar ik denk niet dat ik nog zo lang voetbal’’, gaf de aanvoerder aan.

Volgens preses Leo Teunissen heeft Van der Gijp veel betekend voor de club. ,,Ik koester mooie herinneringen aan de momenten dat hij een bezoek bracht aan de club. Dan ging hij aan de bestuurstafel zitten en vertelde hij mooie verhalen, waarbij je aan zijn lippen bleef hangen. Voor ons, als voetbalvereniging Emma, zal Cor altijd voortleven.’’

Klik op SC Emma voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Emma voor meer informatie over de club.

Handhaving zou volgens Danielse hoofdprijs zijn voor Kruiningen

Met zijn goals had Joël Danielse vorig jaar een flink aandeel in de uiteindelijk titel en promotie naar de derde klasse met Kruiningen. Ook dit seizoen pikt de spits geregeld een goaltje mee, al zijn een niveau hoger de kansen een stuk minder.

“Als ik in de zestien de bal voor mijn voeten krijg, dan is het negen van de tien keer wel raak. Daar ligt ook mijn kracht, maar ik kan ook prima voetballen met mijn rug naar de goal en de bal vasthouden tot middenvelders bijsluiten. Nu we tegen sterkere teams spelen, dan is dat laatste wel vaker het geval dan dat er per wedstrijd vijf ballen in de zestien levensgrote kansen oplevert. Maar dat lijkt me ook logisch als je vanuit de vierde klasse overkomt. Het lukt maar weinig teams om na een promotie opnieuw bovenin mee te spelen.”

Daniëlse was onder meer verantwoordelijk voor de enige treffer in de derby tegen streekgenoot Kapelle. “Altijd lekker voor een spits om op zo’n moment beslissend te zijn en met een goal de drie punten over de streep te trekken. Die zijn voor ons ook allemaal waardevol. Want we maken ons geen illusies, maar handhaven is het enige wat telt. Als we met Kruiningen ons op dit niveau handhaving realiseren, dat zou echt een hoofdprijs zijn.”

De meeste van de punten wist de Bevelandse ploeg tot nu toe vooral te behalen op Sportpark De Kruse Mat, wat geregeld toch een moeilijk te nemen vesting lijkt. “We scoren nog wel te weinig, maar geven over het algemeen weinig kansen weg. Dus we doen het helemaal zo slecht niet vind ik, al ligt het allemaal heel dicht bij elkaar. We wisten thuis te winnen van MOC’17 bijvoorbeeld, maar gingen er in het begin tegen Bruse Boys met 0-5 dik af.”

”Toen hebben we ook afgesproken om anders te gaan spelen dan we vorig seizoen gewend waren. Iets meer compact en toch meer op de counter. En dat pakt redelijk goed uit. Als we dat ook in de rest van het seizoen kunnen opbrengen, dan denk ik dat onze doelstelling best haalbaar kan zijn. We gaan onze huid in elk geval zo duur mogelijk verkopen. We worden, buiten die nederlaag tegen Bruse Boys dan, door geen enkele ploeg weggespeeld. En dat geeft toch best een hoop vertrouwen.”

Een aantal seizoenen zat Kruiningen dicht tegen promotie aan, waarbij corona ook een paar keer voor een pas op de plaats zorgde. “Nu het vorig seizoen dan eindelijk is gelukt om kampioen te worden, zou het doodzonde zijn om na een jaar weer terug te vallen. We hebben veel ervaring in de ploeg en dat helpt wel tegen sterkere tegenstanders. Waar we vorig jaar zelf het spel moesten maken, kunnen we nu vanuit de reactie spelen. Het maakt ons als spelers wel completer, maar ook als team sterker nu we toch geregeld onze puntjes pakken.”

Daniëlse doorliep de gehele jeugdopleiding van v.v. Kloetinge, waarna hij overstapte naar v.v. Kapelle. Na een seizoen daar in het tweede elftal degradeerde hij uit de reserve tweede klasse terwijl hij wel topscorer werd. Bij het eerste leerde hij trainer Marvin Paauwe kennen. “Toen Marvin naar DwO’15 ging ben ik door hem daarheen gehaald en toen hij overstapte naar Kruiningen ben ik opnieuw met hem meegegaan. Ik kende al wat gasten hier op de club en voelde me er direct thuis. Het is een kleine, hechte vereniging en dat past goed bij me. Het zou mooi zijn als we hier nog een aantal jaar op een mooi niveau kunnen voetballen. Als we ook na de winter onze punten blijven pakken, dan denk ik dat het er wel in moet zitten om te overleven.”

Klik op vv Kruiningen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kruiningen voor meer informatie over de club.

Oud-profvoetballer Calvin Jong-A-Pin scoort als nieuwe ambassadeur van Mitsubishi Motors Nederland

Voormalig voetbalprof Calvin Jong-A-Pin gaat samenwerken met Mitsubishi in Nederland. Als ambassadeur draagt hij bij aan de bekendheid en reputatie van het merk. Calvin – altijd op zoek naar perfectie – rijdt nu in een Mitsubishi Eclipse Cross PHEV.

Over perfectie gesproken: hij speelde elf jaar in Japan. En daar ontdekte Calvin de waarde van eindeloze aandacht voor kwaliteit en betrouwbaarheid die de Japanse cultuur kenmerkt.

De Amsterdamse Calvin Jong-A-Pin voetbalde in Nederland op het hoogste niveau bij sc Heerenveen en Vitesse. Waarbij hij voor Heerenveen een aantal keer mocht optreden in de Europa League. In 2007 werd hij Europees kampioen met Jong Oranje en in 2008 maakte hij deel uit van de selectie die Nederland vertegenwoordigde op de Olympische Spelen in China. In 2011 vertrok hij naar Japan. Na een moeilijke eerste fase in ‘het land van de rijzende zon’ raakte hij er echter thuis en bleef er uiteindelijk elf jaar. In die tijd leerde de profvoetballer het land, de mensen en de cultuur waarderen.

In 2022 zette Calvin een punt achter zijn voetbalcarrière en keerde terug naar Nederland, waar hij allesbehalve stilzit. De oud-voetballer is gek van horloges en maakte van zijn hobby zijn werk. Direct bij terugkomst in Nederland ging hij aan de slag bij GASSAN Diamonds in Amsterdam. Als horloge- en juwelenspecialist helpt Calvin klanten bij het vinden van hun perfecte sieraad. Ook ontwerpt hij gepersonaliseerde juwelen. Verder ontwikkelt Calvin concepten voor de online platformen van de juwelier en bracht hij GASSAN Diamonds en contemporary artist Pablo Lücker bij elkaar, wat resulteerde in een unieke samensmelting van kunst met sieraden. Deze samenwerking kreeg internationaal erkenning en is één van de hoogtepunten van Calvins werk voor GASSAN Diamonds.

Liefde voor Japan
Calvins liefde voor Japan vormt de perfecte basis voor de samenwerking met Mitsubishi Motors Nederland. Hij vertelt: ‘Ik ben helemaal gewend aan Japanse kwaliteit. Dus wilde ik een Japans merk rijden. Dat was de aanleiding voor dit partnership met Mitsubishi Nederland. We gaan samen bouwen aan mooie verhalen rond het merk. Ik ben enorm blij deze rol als ambassadeur te kunnen vervullen.’ Als gezicht van Mitsubishi zal Calvin regelmatig te zien zijn in online berichten en social posts van het merk

Mitsubishi Eclipse Cross PHEV
Calvin rijdt in een Eclipse Cross PHEV, een auto die profiteert van ruim vijftig jaar expertise in elektromobiliteit van Mitsubishi Motors Corporation. Het resultaat is het verfijnde Twin Motor 4WD-aandrijfsysteem met twee elektromotoren. De krachtige batterij maakt het mogelijk 45 kilometer volledig elektrisch af te leggen. Dankzij zijn 2.4-liter benzinemotor groeit de actieradius naar meer dan 600 kilometer. Ook belangrijk: door de jaren heen beoordelen klanten van het merk Mitsubishi met uitzonderlijke hoge scores als het gaat om betrouwbaarheid.

Bron: Mitsubishi Motors

Rudy Ridderhof gaat met Wolfaartsdijk vol voor kampioenschap

Het eerste toetje van dit voetbalseizoen is voor Wolfaartsdijk al binnen in de vorm van een periodetitel. Maar voor topschutter en aanvoerder Rudy Ridderhof (29) is er wat hem betreft nog een groter doel: het kampioenschap in de 4e Klasse B. ‘Als je al zo’n stuk voorstaat op de rest, dan vind ik ook dat we daar vol voor moeten gaan.’

Vorig seizoen waren ze er al heel dichtbij, maar toen strandde het uiteindelijk in de nacompetitie, notabene in het jaar dat de club 75 jaar bestond. “Achteraf is het altijd de koe in de kont kijken, maar ik denk dat het met die versterkte degradatieregeling voor ons een niveau hoger een flinke kluif was geworden. Daarom is het mooi, dat we nu met al die jonge gasten in de vierde klasse het zo goed doen. Ze kunnen wennen aan het seniorenvoetbal en we draaien als een malle. Dat is heerlijk voetballen, zeker ook voor mij als spits, of eventueel als ‘nummer tien’. Het is prachtig om die jonge gasten in deze talentvolle selectie te kunnen klaarstomen en wellicht samen volgend seizoen de stap omhoog te maken.”

Ridderhof begon ooit met voetballen bij WHS, waar hij op een gegeven moment de lol in het voetbal verloor. Na een jaar zonder voetbal haalden enkele vrienden uit Stavenisse hem over om daar te komen spelen. De spits maakte de overstap en vond er het plezier in het spelletje weer terug. “Toch ben ik altijd wel ambitieus en dat bleek bij Stavenisse toch lastig om te realiseren op sportief vlak. Toen de vraag vanuit Wolfaartsdijk kwam, ben ik eens gaan meetrainen en dat beviel direct.”

De veelscorende aanvaller maakte de overstap naar de topploeg, waarmee hij dus promotie misliep in de finale van de nacompetitie. “Het was een prachtig seizoen bij een nieuwe club. Ik scoorde twaalf keer, maar mistte ook vier duels vanwege blessures. Dus dat hadden er meer kunnen en moeten zijn. Het is hier voor mij als aanvaller echt heerlijk voetballen. We hebben zoveel kwaliteit in de groep en ik krijg voldoende heerlijke assists van de buitenspelers. Ik hoop er dit seizoen mee dan dertig te kunnen maken, die uitdaging wil ik graag aangaan.”

Even twijfelde de inwoner van Stavenisse of hij dit seizoen bij de titelkandidaat moet doorgaan, niet op vanwege het sportieve plaatje maar puur logistiek gezien. “Het is vanuit Stavenisse toch drie kwartier rijden naar Wolfaartsdijk en drie keer per week dat stak soms best tegen. Je kan zeggen dat ik wel last had van reistijdirritatie haha, maar dat is nu wel weg gelukkig. Ik heb een andere baan in Kapelle en dat is veel makkelijker te combineren allemaal. Ik zit dan al aardig in de richting van het voetbalveld en dat is prettig. Bovendien wil ik graag met deze club sportieve successen boeken en het liefst een titel. Want in de senioren heb ik een kampioenschap nog nooit meegemaakt,  dat zou dus echt wel een prachtige ervaring zijn.”

 

Mijn tijd bij Stavenisse was voor mij heel waardevol, zeker omdat ik daar het voetbalplezier heb hervonden. Ik voelde me daar op mijn gemak en heb ook daar toch in die vijf seizoenen wel mijn goals gemaakt. Dat zorgde ook mede voor interesse vanuit Wolfaartsdijk. Ik had dat niet verwacht, maar wist ook dat ik wellicht spijt zou krijgen als ik deze sportieve stap omhoog niet zou pakken. En ik heb mijn plekje hier wel gevonden, voetbal wekelijks, pik mijn goals mee en we liggen op koers. Het is nu aan ons om het dit keer wel af te maken.”

Klik op Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Emiel Almekinders vindt het spelletje nog té leuk om te stoppen

Ruim negen jaar geleden kreeg Emiel Almekinders (28) te maken met een kruisbandblessure. Nadat die helemaal was hersteld ging het een flink aantal seizoenen goed, tót vorig jaar. Tijdens een wedstrijd zakte hij er opnieuw doorheen, waarbij hij de vrees had op een nieuwe zware knieblessure. Dat klopte ook, waarbij het advies was: stoppen is het beste. Toch speelt Almekinders nu nog steeds, al is dat wel in het tweede elftal van HKW’21.

“De orthopeed vond het verstandiger voor mij, gezien mijn blessuregeschiedenis, om het voetbal helemaal gedag te zeggen en ermee te stoppen. Hardlopen of mountainbiken, desnoods wielrennen ofzo. Maar voetbal was qua kansberekening het slechtste in verband met blessures. Toch heb ik besloten om dat voorlopig nog niet te doen. Ik weet dat ik daarmee een risico neem, maar ik ben nog maar achtentwintig. Dus ik ben er nog niet klaar voor om mijn meest geliefde sport abrupt op te geven.”

Toch heeft Almekinders wel al een bewuste stap terug gezet, want hij voetbalt niet langer in het eerste elftal van de club die in 2021 fuseerde tot HKW’21. “Nee, ik heb besloten om te gaan trainen bij het tweede elftal. Maar door personele problemen heb ik daar inmiddels al enkele wedstrijden meegespeeld. Dat is toch wel anders dan bij het eerste elftal, want als ik nu het duel wil ontlopen, dan laat ik de bal gaan of ga ik niet vol het duel in. Dat kan bij een eerste natuurlijk niet, maar ze weten nu bij het tweede dat dit wel eens kan gebeuren.”

”Mijn kruisband was dit keer niet volledig afgescheurd, maar zat nog met was vezels vast. Ik ben ook niet geopereerd, maar heb het met krachtoefeningen en fysio opgetraind. Daardoor heb ik wel behoorlijk wat vertrouwen in het gewricht. Maar heb wel de afspraak, dat ik bij een moment van pijn of wanneer het gewricht op training niet lekker aanvoelt, gewoon stop en dan de volgende training weer opnieuw probeer. Want ik heb met die blessure de Kustmarathon gelopen, ik kan mountainbiken en fietsen, gewoon hardlopen. Dat is geen enkel probleem, maar het is simpelweg geen voetbal.”

Thuis heeft hij het er met zijn vriendin ook over gehad en daarop besloten dat hij zijn voetbalschoenen nog gewoon wekelijks aantrekt. “Ze voetbalt zelf ook, dus ze begrijpt me daarin wel gelukkig. Er moet af en toe nog wel een knop om, want ik was natuurlijk een eerst elftal gewend en dan is een lager team wel wennen. Maar ik ben blij dat ik hier nog van waarde kan zijn en dat ik nog voetbal. Ik speelde vanaf mijn vijftiende wekelijks in het eerste, dan is het even hard. Maar stoppen kan ik altijd nog. Voor nu is het goed zo en probeer ik het zo lang mogelijk vol te houden.”

Klik op HKW’21 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HKW’21 voor meer informatie over de club.

Onwillige knie zit nog steeds ‘in het hoofd’ bij Jesse de Jong van Colijnsplaatse Boys

Het is alweer vijf seizoenen geleden dat Jesse de Jong bij Colijnsplaatse Boys zijn voorste kruisband afscheurde. Revalidatie volgde en daarna drie pijnvrije seizoenen, tot vorig seizoen het noodlot opnieuw toesloeg en hij zijn kruisband afscheurde. Hij stopte met voetbal, maar toch trok hij dit seizoen weer zijn voetbalschoenen aan bij het eerste elftal van de zaterdagvierdeklasser.

“Ik speel nu zonder kruisband, maar heb de knie uit voorzorg wel altijd ingetaped én ik draag een kniebrace. De spoeling is qua spelers momenteel erg dun bij ons en ik miste het voetbal gewoon enorm veel. We hebben op papier ruim voldoende spelers voor het eerste en het tweede, maar

We hebben ook een aantal geblesseerden, waardoor jongens uit het tweede noodgedwongen ook moeten bijspringen. Bovendien missen een aantal bepalende spelers nog de juiste vorm en dan beland je zoals wij in de hoek waar de klappen vallen. Al is het mooi dat we in de laatste pot voor de winterstop tegen Goes de eerste overwinning hebben gepakt, dat geeft weer wat vertrouwen.”

Vertrouwen, het is voor de 24-jarige middenvelder een belangrijk woord. Niet qua vorm, maar wel qua gezondheid en dan met name wat betreft zijn knie. “Ik merk nu vooral, dat ik een jaar lang niet heb gespeeld. Dus ik moet er nog echt inkomen. Daarbij moet ik ook opnieuw vertrouwen krijgen in mijn knie, want het zit nog steeds wel altijd in mijn hoofd. Je bent er niet constant mee bezig, maar zodra je iets voelt dan heb je de angst dat het weer foute boel is.”

Soms gaat het weken goed en dan ineens moet De Jong weer even pas op de plaats maken. “Ik ken de signalen nu steeds beter, dus als ik wat voel dan stop ik ook direct met trainen. Die afspraak heb ik met de trainer gemaakt en dat is prima. Ik kan de ene week alles doen en ga vol de duels aan, terwijl ik de andere week soms ineens een dikke knie heb en even moet overslaan. Maar het spelletje is dusdanig leuk, dat ik het er wel voor over hebt. Ik doe extra oefeningen voor elke training en de wedstrijden. Ik weet wat ik aan balansoefeningen en spieroefeningen moet doen om fit te blijven en dat werkt vooralsnog goed.”

Beter dan het najagen van de doelstellingen die De Jong en zijn ploeggenoten vooraf aan het seizoen hadden gesteld. “We wilden kijken of we zouden kunnen meestrijden bovenin, maar dat kon al snel de koelkast in. Het gaat er nu vooral om dat we iedereen binnenboord houden, het vertrouwen terugkeert én we wedstrijden gaan winnen. Hopelijk is tegen Goes de ommekeer ingezet en kunnen we een leuke tweede seizoenhelft tegemoet zien.”

En als hij naar zichzelf kijkt, dan weet hij ook heel goed wat hij wil. “Fit blijven! Zoveel mogelijk wedstrijden spelen en ervoor zorgen dat ik elke week wat meer vertrouwen krijg in de knie. En als middenvelder proberen om een voorname rol te pakken in het elftal. Het is een rol die me prima ligt. We zijn nog altijd beetje zoekende qua systeem maar ik denk wel, dat we als iedereen weer fit is en de vorm heeft hervonden, zeker nog de nodige punten zullen gaan pakken dit seizoen.”

Klik op Colijnsplaatse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Colijnsplaatse Boys voor meer informatie over de club.

Oranje Wit kan aan de bak in 2023

Het kalenderjaar 2022 was in sportief opzicht geen succesvol jaar voor de hoofdmacht van Oranje Wit. Na twee jaren die overschaduwd werden door lange onderbrekingen door corona kon er dit jaar vanaf februari eindelijk weer volop gevoetbald worden. Oranje Wit begon nog goed en stond in maart zelfs even tweede, maar mede door blessures kwam daarna de klad erin.

Ook met zeven aanwinsten in de zomer zijn de resultaten er nog niet beter op geworden. Van de 27 competitieduels dit jaar won Oranje Wit er slechts zeven.  Vorig seizoen werd Oranje Wit achtste in 1B, maar met een 3-0 overwinning op Nieuw-Lekkerland werd pas op de laatste speeldag nacompetitie tegen degradatie afgewend. Met de blessures van de talentvolle verdediger Thomas Boudesteijn (al zijn derde kruisbandblessure) begin dit jaar en de makkelijk scorende vleugelaanvaller Ibo Ozbilek vanaf april werd het toch nog een vrij moeizaam seizoen, waarin Oranje Wit volgens trainer Faysal Kadi Wahabi ‘veel te vaak door de ondergrens zakte’. Met een achtste plaats nam ook niemand binnen de selectie en de club genoegen.

Kwaliteit
Door flink wat blessures, zeker in de achterhoede, werd vorig seizoen duidelijk dat de selectie te smal was om bovenin mee te kunnen doen. Faysal Kadi Wahabi riep daarom om verbreding/versterking van zijn selectie. Doelman Marnix van Vuuren (Wieldrecht) en linksbuiten Mike Muijen (Pelikaan) vertrokken, maar met zes versterkingen leek de selectie er afgelopen zomer zowel in kwaliteit als in kwantiteit flink op vooruit gegaan. Jesper Harmans, Duane Wolleswinkel (beiden Barendrecht), Jordi Fok (EBOH), Rodney Huijgen (Sliedrecht), Mohamed el Bannasri (ASWH) en Brandon Könemann (RVVH) kwamen naar Sportpark Stadspolders. Oranje Wit verhuisde bovendien naar de eerste klasse D, met veel (onbekende) tegenstanders uit Utrecht en Gelderland met bovendien flink wat budget voor de spelersgroep. Met de versterkte selectie spraken de spelers en staf desondanks van Oranje Wit de ambitie uit om bij de bovenste zes mee te doen.

Bedroevend
Oranje Wit begon veelbelovend aan het seizoen en boekte in oktober nog twee keer een 4-0 zege op Sliedrecht en SVL, maar tussendoor was er wel een uitschakeling in de beker met een pijnlijke 0-3 nederlaag in de Dordtse derby tegen EBOH. Daarmee liet Oranje Wit zien dat de ondergrens nog altijd flink diep ligt. In november en december speelde Oranje Wit vaak best aardig, maar met vijf nederlagen op rij waren de resultaten bedroevend. Het zorgde ervoor dat Oranje Wit half december zelfs laatste stond.

Trainer Faysal Kadi Wahabi was ondanks die zorgwekkende positie nog altijd van mening dat zijn team bij de bovenste zes in 1D. ,,En daar blijf ik bij, ook na vijf nederlagen op rij. Als je de wedstrijden ziet is het duidelijk waar het aan ligt: we maken onze kansen niet af. Maar het spel is vaak prima en de teamspirit is ook nog altijd goed, omdat de spelers zien dat het werkt wat we willen doen. Die goals gaan op een bepaald moment weer komen en dan gaan we klimmen op de ranglijst.” Het is aan de spelers om in het nieuwe jaar te bewijzen dat ze inderdaad in de bovenste helft van deze competitie thuishoren, maar dat zal wel snel moeten gebeuren. In een competitie waarin je liefst vijf clubs (twee rechtstreekse degradanten en drie nacompetitie) onder je moet zien te houden, wil je uiteraard zo snel mogelijk onderin weg zijn. Een zware klus, maar gezien de kwaliteiten binnen de selectie zeker niet onmogelijk.

Klik op Oranje Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Oranje Wit voor meer informatie over de club.

RVVH heeft bijna alle wind mee

Een fraai nieuw sportoark, dat groen oogt, een enthousiaste club vrijwilligers en mooie (verbouw)plannen. RVVH heeft volgens voorzitter Stefan Komduur de wind in de zeilen. Maar er staat ook tegenwind.

Voor Komduur zit zijn eerste jaar als voorzitter erop. Een jaar dat niet bepaald geruisloos voorbijging. Er werd de laatste hand gelegd aan de herstructurering van de velden aan de Ridderkerkse Sportlaan, maar RVVH werd ook net als andere sportverenigingen met een eigen accommodatie geconfronteerd met een torenhoge energierekening. “Veel problemen zijn op te lossen, maar hier sta je machteloos”, stelt Komduur.

RVVH kreeg onlangs bezoek van een delegatie bestaande uit vertegenwoordigers van NOC*NSF, KNVB, KNZB en Tweede Kamerleden. Het werkbezoek was bedoeld om in de praktijk te zien wat de energiecrisis met een club als RVVH doet. “Dat is heel veel en dat heb ik de vertegenwoordigers van die organisaties ook verteld. Normaal zijn we jaarlijks achttien tot twintigduizend euro aan energiekosten kwijt. Dat is verdrievoudigd.
Heel simpel: onze energielasten zijn veertigduizend euro hoger. Ik hoef niemand te vertellen wat voor impact dat heeft op de begroting. Een gat van een paar duizend euro, dat dicht je nog wel met wat kunstgrepen, maar dit neemt een enorme hap. Dat los je ook niet op door de contributie te verhogen, want die zou je dan met zeventig euro moeten verhogen. Wij gaan de leden wel voorstellen om een verhoging door te voeren – we hebben dat vier jaar niet gedaan – maar wij vinden dat wel te verdedigen omdat alles duurder is geworden. De grootste stijging is echter twintig euro.”

Komduur werd ook gevraagd wat er vanuit Den Haag moet gebeuren. Hij is van mening dat er steunmaatregelen moeten komen. “Als RVVH hebben wij een gezonde financiële basis. Ik weet dat er clubs echt grote problemen hebben, maar ze treden er niet mee naar buiten. Ook wij moeten de vinger aan de pols houden. Zo hebben we het plan om een buitenkantine neer te zetten bij het eerste veld. Dat hebben we maar ‘on hold’ gezet omdat we niet weten hoe de situatie zich gaat ontwikkelen. Als er steunmaatregelen komen, hoe komen die er dan uit te zien? Hebben we daar dan recht op? Er wordt aan gewerkt, zeggen ze. Maar voordat er een besluit is, zitten we in het tweede kwartaal van volgend jaar.”

Komduur vindt het frusterend dat clubs als RVVH de rekening krijgen gepresenteerd voor iets waar zij niets aan kunnen doen. “We hebben energieverslindende apparaten vervangen, doucheknopen vervangen door drukknopen, onze cv-installatie aangepast.  verbruiken veel minder energie, maar betalen wel drie keer meer.”

“We zouden graag zonnepanelen op ons dak hebben. Dat is echter een kostbare investering als je geld leent bij een bank. Dat staat nog even los van wanneer je die panelen hebt, want de vraag is enorm. We houden sinds een tijdje de kleedkamers en dus douches op maandag, dinsdag en woensdag dicht. Dat is te overzien, maar veel verder kunnen we niet gaan. Op donderdag is onze clubavond. Als mensen niet kunnen douchen gaan ze naar huis en kost het omzet in de kantine.”

RVVH wil in elk geval de verbouwplannen in het clubgebouw doorzetten. “Buiten is alles klaar en willen we binnen aan de gang. We beginnen met de keuken en werken via de kantine toe naar de bestuurskamer. We hebben het geld al een tijdje geleden gereserveerd.”

Hij krijgt wekelijks complimenten van andere clubs die op bezoek zijn op het nieuwe sportpark. “We zijn ook ontzettend blij hoe het geworden is. Het heeft de club een boost gegeven. We trekken vooral meer jeugdleden, maar ook vrijwilligers en sponsors. We hebben alles goed op de rit staan. Het cluppie mensen dat de kar trok is inmiddels een forse club geworden. We hopen dat ons eerste de weg naar boven heeft gevonden. Ons eerste vrouwenteam staat in de eerste klasse keurig in de middenmoot. Er is in heel de club een positieve swung, het is alleen jammer dat die energiecrisis zo’n bepalende rol speelt.”

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

Floortec Schilten en vrouwen Dubbeldam passen bij elkaar

Het eerste vrouwenteam van Dubbeldam loopt er dit seizoen picobello bij tijdens de wedstrijden in hun spiksplinternieuwe tenues. De komende drie jaar worden zij namelijk gesponsord door Floortec Schilten, dat met een bijzondere reden met de bedrijfsnaam op de tricots is beland.

Ze maken de blits in hun prachtige outfits, de speelsters van het eerste vrouwenteam van Dubbeldam. Sinds dit seizoen siert de naam van Floortec Schilten, dat al meer dan twintig jaar vloeren legt, onderhoudt en renoveert, de voorkant van de tenues van het team. Jacco Bos van de sponsorcommissie van Dubbeldam legt uit hoe de overeenkomst tot stand is gekomen.

Hoe zijn jullie bij Floortec uitgekomen voor de sponsoring van het vrouwenteam en hoe is het contact verder verlopen?
,,Patrick de Rover is al jaren rayonmanager bij Schilten Schoonmaak, het zusterbedrijf van Floortech Schilten, en al vijften jaar betrokken bij voetbalvereniging Dubbeldam. Mede door zijn toedoen zijn Schilten en Floortec gaan sponsoren bij onze club. Eerst met reclameborden, vervolgens spandoeken en nu dus ook shirtsponsoring.’’

Voor hoe lang is de samenwerking en waaruit bestaat de sponsoring?
,,De komende drie jaar zal de mooie en leuke reclame van Floortec te zien zijn op de thuisshirts van de vrouwen. De spandoeken en reclameborden zorgen voor een extra attentiewaarde voor dit mooie bedrijf.’’

Hoe belangrijk is de vrouwentak binnen Dubbeldam?
,,Heel belangrijk, je merkt dat de sfeer binnen onze club veranderd is door de vrouwenafdeling. Het voetbal is door de vrouwentak aan het ontwikkelen en bij Dubbeldam doen we hier graag aan mee. De voetbalmeiden zorgen voor meer sfeer en het is leuk om te zien hoe de jongens en meiden er samen een feestje van maken!’’

Hoe verloopt het seizoen tot nu toe voor het team?
,,Het niveau van de dames wordt steeds beter. Het grootste gedeelte is pas op latere leeftijd gaan voetballen en dan merk je toch een grote achterstand. Inmiddels is het niveau wel wat aan het verbeteren maar spelen we nog steeds in een van de laagste klasses, onderin de middenmoot. Maar de meiden zijn absoluut kampioen van de derde helft, en die is heel belangrijk bij onze club! Ook de mensen van Floortec zijn dol op de derde helft dus dat is een prima match.’’

Belangrijk
Volgens bedrijfsleider Jacqueline Bruinsma van Floortec Schilten is de sponsorovereenkomst met de vrouwen van Dubbeldam ook een verklaarbare stap geweest. ,,Patrick en Jacco hebben ons uiteindelijk in de gesprekken overtuigd, maar de keuze om de vrouwen te gaan sponsoren ligt wel in de lijn van ons bedrijf, waarin de vrouwen namelijk een belangrijke rol innemen. In de showroom, maar ook bij het inmeten van de vloeren zijn de vrouwen bijvoorbeeld vertegenwoordigd. De mannen zijn nog wel nodig voor de aanleg en renovatie van de vloeren, maar de vrouwen zijn niet meer weg te denken bij Floortec Schilten. En voor ons bedrijf is het ook mooi dat we nu wat voor Dubbeldam kunnen doen. Ons zusterbedrijf Schilten Schoonmaak sponsort het G-team van de vereniging, dan is het mooi dat we nu onze betrokkenheid bij de vrouwen kunnen tonen.’’

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.