Home Blog Pagina 435

EBOH lijkt het eindstation voor Noël Goossens

Als je op maandag de krant openslaat of al eerder de online berichtgeving hebt gevolgd, zie je vaak dat Noël Goossens weer heeft gescoord voor EBOH. De 28-jarige goalgetter is dat onderdeel van het spelletje nooit verleerd.

Het gaat lekker met EBOH. De ploeg staat in de tweede klasse keurig op plaats twee, achter het tot op heden ongenaakbare Papendrecht. Bij het ingaan van de winterstop stond de teller voor Goossens alweer op tien doelpunten in de competitie en zes in de beker.

De geboren Dordtenaar trapte bij de allang opgeheven club SC Reeland voor het eerst tegen een bal. Na de samensmelting is de naam SC Emma gehandhaafd. Op 15-jarige leeftijd maakte Noël Goossens de overstap naar het veel grotere Oranje Wit. Daar pikte FC Dordrecht hem vanwege zijn steeds opvallende productie, op 19-jarige leeftijd op. Daarna ging de weg van Goossens langs SteDoCo, IFC en Heinenoord. Vervolgens hunkerde hij naar een terugkeer naar zijn eigen Dordrecht en werd het EBOH, dat mede door een altijd sfeervolle derde helft zijn voorkeur kreeg. ,,Er staat hier echt een leuk team. Het niveau is goed. Eigenlijk willen wij niet eens hogerop, maar ook niet lager. Het is prima zo. Jammer genoeg zijn wij door blessures in de fase tot de winterstop zelden compleet geweest. Zelf blijf ik ook wat tobben met spierblessures en de laatste tijd heb ik veel last van een schouder. Het trainen en voetballen op kunstgras helpt daar niet aan mee. Na een wedstrijd kan ik bijna niets meer. Soms moet ik de dinsdagtraining overslaan om weer naar de volgende zaterdag te kunnen toewerken.” Als spits is Goossens natuurlijk afhankelijk van de aanvoer. Als hij fit is, zorgt Elvis Versluis daarvoor. Ook Jimmy Pieper weet Goossens goed te bedienen.

Traject
Terugkijkend was zijn periode bij IFC, naast EBOH, zijn leukste en beste tijd. ,,Bij IFC heb ik het uitstekend naar mijn zin gehad en bij EBOH nu nog altijd. Aan mijn periode in Hendrik-Ido-Ambacht heb ik veel maatjes overgehouden. Nu bij EBOH hebben wij een echt vriendenteam. Dat is ook de reden dat het zo lekker loopt. Dat is toch het mooiste in het voetbal.” IFC heeft hem nog gepolst om deel uit te komen maken van het nieuwe traject dat in 2021 is ingezet. De ploeg gaat binnen twee seizoenen van de vierde naar de tweede klasse. ,,Ik heb dat toen afgewezen en koos een andere weg. IFC gaan wij volgend seizoen natuurlijk als tegenstander krijgen.” Noël Goossens is en blijft zeer waarschijnlijk EBOH‘er. ,,Ik zie mij hier niet meer vertrekken, maar zeg nooit nooit in de voetballerij.”

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Rick Imanse roemt familiaire karakter bij Lewedorpse Boys

Op een uitstapje van twee seizoenen in de jeugd bij v.v. Kloetinge na, is Rick Imanse (23) al zijn gehele leven te vinden op de velden bij Lewedorpse Boys. De aanvoerder beleeft met zijn ploeg een teleurstellende seizoensstart en voorziet een pittig restant in de derde klasse.

“We gaan flink aan de bak moeten om weg te komen uit de directe gevarenzone. We hadden een lastige start, omdat we direct tegen allemaal topteams moesten aantreden uit de linkerrij. Dat maakte het er niet makkelijker op om met een goed gevoel de competitie te beginnen. En daarnaast is onze selectie heel erg jong en is het lastig om elke wedstrijd een constant niveau aan te tikken, waardoor je te vaak tegen een teleurstelling aanloopt.”

Om de concurrenten voor de ‘veilige’ (nacompetitie)plekken niet uit het oog te verliezen, zullen middenvelder Imanse en zijn ploeggenoten scherp de winterstop uit moeten komen. “Willen we onderin wat klimmen, dan is dat noodzaak. De overwinning op titelkandidaat Zeelandia Middelburg is leuk, maar als je dan van De Noormannen en Zaamslag, toch twee concurrenten, verliest. Dan hebben die bonuspunten weinig zin.”

Dat Imanse nu al een aantal seizoenen aanvoerder is van Lewedorpse Boys, dat geeft hem wel een gevoel van trots. “Absoluut! Ik loop hier al mijn hele leven rond, ken alles en iedereen binnen de club en wilde altijd in het eerste spelen. Dat is gelukt en als je dan door de trainer wordt aangewezen als aanvoerder, dat was toch wel een mooie waardering. Ik probeer die rol ook zo goed mogelijk te vervullen. Door rust te bewaren in het veld, jongens te sturen en te coachen. Maar ook door voorop te gaan in de strijd. Dat lukt niet altijd even goed, maar de wil is er natuurlijk wel.”

Na het uitstapje bij Kloetinge wilde Imanse niet elders gaan voetballen, maar keerde weloverwogen terug naar de club uit zijn woonplaats. Een vereniging waar hij zich thuis voelt en die hij roemt om het familiaire karakter. “Het is echt één vereniging. Iedereen draagt zijn steentje bij, alles en iedereen zit in de kantine door elkaar heen ook. Spelers van het eerste, tweede, derde enzovoorts, het zijn geen kliekjes maar gewoon één grote vriendengroep. Dat vind ik mooi. En al die vrijwilligers die zich wekelijks inzetten, alleen daarom zijn we het al bijna verplicht om niet te degraderen.”

Directe degradatie gaat volgens Imanse niet gebeuren, maar dat er werk aan de winkel is beseft hij heel goed. “We zijn te goed als team om direct eruit te vliegen, maar willen we nacompetitie halen, dan moeten we aan de bak. Dat besef is er zeer zeker, nu alleen de uitvoering nog.”

Klik op vv Lewedorpse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lewedorpse Boys voor meer informatie over de club.

Terugkeren naar de derde klasse is doel bij SV Duiveland

Al sinds zijn jeugd voetbalt Jordi Wesdorp bij de club uit zijn woonplaats Oosterland, waar hij momenteel bezig is aan zijn derde seizoen in de selectie van het eerste van SV Duiveland. Met zijn club degradeerde de 21-jarige spits tot zijn teleurstelling via de nacompetitie naar de vierde klasse.

“Dat was een fikse teleurstelling voor iedereen. En voor mij logischerwijs ook, want het was mijn eerste volledige seizoen bij de senioren dus als je dat afsluit met een degradatie is dat nooit leuk. Het seizoen ervoor was ik vanuit de JO19 overgekomen, maar was het alweer voorbij door corona voordat ik écht kon wennen aan de overstap van jeugd naar senioren. Dat was al bij al toch wel een grote stap. In de jeugd kreeg je soms nog wel even tijd, maar dat heb je hier veel minder. Terwijl het ook veel fysieker er aan toe gaat.”

Maar ook het feit dat hij sneller moest spelen, al veel meer dan in de jeugd alert moest zijn en de juiste momenten moest herkennen als spits. “Dat eerste jaar hebben we natuurlijk een hoop wedstrijden en dus seniorenervaringen gemist. Ik moest vooral volwassener worden qua spel en dat gaat me nu steeds wat beter af. We spelen ten opzichte van vorig seizoen ook een ander systeem. Vorig jaar speelden we 1:4:2:3:1 en was ik meer een diepgaande buitenspeler. Bij de nieuwe trainer heb ik een wat zwervende rol in het 1:3:5:2-systeem. Dat bevalt me overigens prima. De dieptes induiken en heen en weer zwerven, dat vind ik een heerlijke rol.”

Westhoek en Duiveland zijn de naaste belager van koploper Wolfaartsdijk en liggen dus op koers voor een snelle terugkeer richting derde klasse. “Dat is wel de bedoeling van ons allemaal. We willen graag zo snel mogelijk weer terugkeren naar de derde klasse. Ik vind ook, dat we als selectie de kwaliteiten hebben om op dat niveau actief te kunnen zijn. Balen dat je vorig seizoen het dus niet wist te redden, want direct promoveren na een degradatie is niet altijd vanzelfsprekend maar toch willen we met z’n allen daar wel voor knokken.”

Inmiddels heeft de jonge aanvaller er dit seizoen toch ook alweer bijna tien in het mandje liggen, waarbij hij zich in de topper tegen FC De Westhoek (1-0 winst, red) zelfs ook tot matchwinner mocht kronen. “Scoren is altijd lekker, ongeacht het niveau waarop je speelt. Voor het vertrouwen als spits ook goed. Toch wil ik nóg meer voor de goal komen en mezelf in kansrijke positie brengen. In dit systeem heb ik meer vrijheid en dat voelt fijn. Het is nu aan mij om met goals belangrijk te zijn en een aandeel te hebben op weg naar een eventuele prijs zoals een periodetitel.”

Klik op SV Duiveland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Duiveland voor meer informatie over de club.

‘Lijkt alsof of we het geluk in de 4de klasse hebben achtergelaten’

Bij SKNWK hadden ze op een nacompetitie gerekend vorig seizoen. Die werd bereikt en sterker nog: de ploeg promoveerde naar de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Daar wil het tot op heden nog niet vlotten. ‘Het lijkt wel alsof we het geluk en goede gevoel in de vierde klasse hebben achtergelaten’, zegt aanvaller Jarno van Nieuwenhuize.

Waar Sport Kombinatie Nieuwerkerk in de vierde klasse maar liefst eenenzeventig goals wist te produceren en na kampioen Kruiningen de minste tegengoals kreeg (24, red.), daar zien die cijfers in de eerste seizoenshelft een klasse hoger er helemaal anders uit. Er werd pas één keer gewonnen, negen goals geproduceerd en moest men al vijfendertig tegentreffers slikken. “We snakten echt naar die eerste overwinning, want het lijkt wel of velen de durf missen om te voetballen. Dat is doodzonde, want dan wordt het echt lastig om resultaat te boeken. We hebben kwalitatief een leuk elftal, maar krijgen ook te maken met sterkere tegenstanders. Een paar keer kregen we al in de eerste vijf minuten een tegengoal en dan hadden we niet het vermogen ons terug in het duel te knokken en zakten we door de ondergrens. Balen, maar wel de realiteit helaas.”

Achteruit hangen en rond de eigen zestien verdedigen, het is niet de kwaliteit die volgens de veelscorende aanvaller zijn ploeg beheerst. “We moeten meer durven voetballen, we hebben goede middenvelders die ons moeten kunnen bedienen voorin. Maar we hebben te veel nog ontzag voor tegenstanders en de angst om te verliezen. Dat moeten we van ons afgooien na de winterstop en dan weet ik zeker dat het kwartje echt een keer de andere kant op gaat vallen. Het doel is om ons te handhaven, maar dan moet het ons ook eens een keertje meezitten om een keer te stunten en een wedstrijd te winnen. Want pas dan kan je weer iets omhoog kijken.”

Van Nieuwenhuize (die vorig seizoen zevenendertig goals maakte in competitie en beker!) is nu vijf seizoenen lid van de hoofdmacht en maakte in het covid-seizoen de overstap naar Bruse Boys, maar keerde al snel weer terug op het oude nest. “Ik wilde eens ruiken aan een hoger niveau, maar dat viel tegen. Doordat het seizoen snel werd afgebroken heb ik maar twee officiële duels gespeeld en ben teruggegaan naar SKNWK. Ik voelde me er niet echt op mijn plek. Dan speel ik liever gewoon hier op het eigen dorp, waar ik wel spelplezier beleef.”

“We hebben een vrij jong elftal met veel potentie. Dat maakt het leuk, maar zorgt ook dat we soms ervaring missen. We hopen alsnog te handhaven of op zijn minst de nacompetitie te halen. Hopelijk gaat het balletje vanaf nu goed vallen en kunnen we meer puntjes gaan sprokkelen. Dat gaat hard nodig zijn ook om te overleven.”

Klik op SKNWK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SKNWK voor meer informatie over de club.

Het kraaiennest, VV Rijsoord, barst uit z’n voegen

Rijsoord heeft de afgelopen twee jaar te maken gehad met een invasie van jeugdspelers. De club is trots dat het zó in trek is, maar heeft ook kopzorgen. Intussen is de grens van de capaciteiten op het kraaiennest bereikt.

Rijsoord moest onlangs noodgedwongen het besluit nemen om een ledenstop in te voeren. Er kan geen kip, maar ook geen kraai meer bij. “We zitten tjokvol”, zegt jeugdvoorzitter Marcel van Duffel. “Het is een maatregel die je liever niet neemt. We willen geen nee verkopen, maar we kunnen niet anders. Nog meer spelertjes aannemen, betekent dat je voor sommige groepen niet meer goede trainingsvoorzieningen kan faciliteren.”

Rijsoord is vooral de afgelopen jaar twee jaar enorm gegroeid en dat is opvallend, omdat die periode werd overschaduwd door corona. “Ook tijdens de competitieloze periodes hebben we heel veel met de jeugd gedaan en dat wordt gewaardeerd en gezien. Als club hebben we sowieso ook oog voor het sociale aspect. We zijn meer dan een voetbalvereniging. We organiseren regelmatig niet voetbal gerelateerde feestjes, zoals een disco.

De groei is goed in de cijfers te zien. Van 750 leden in 2020 naar 950 dit jaar. In elftallen ging Rijsoord van 36 naar 46. “We zijn natuurlijk hartstikke trots op die animo”, zegt Van Duffel. “Maar het stelt ons als club wel voor uitdagingen, want we hebben nog net zo veel velden en kleedkamers als twee jaar geleden.”

Op het eigen sportpark heeft Rijsoord vier velden, waarvan twee kunstgras. Het knelt aan alle kanten, met trainingen en ook met wedstrijden. Volgens de norm van de KNVB horen bij het huidige ledental van Rijsoord zes velden. Van Duffel: “We trainen vaak al met drie groepen op één veld. Nog meer groepen is onverantwoord. Dat gaat ten koste van de kwaliteit van de trainingen en ook van het spelplezier.”

Op zaterdag is de druk ook goed voelbaar, want wedstrijden beginnen steeds later. Met alle gevolgen van dien. Van Duffel: “We dreigen bij de senioren weer leden kwijt te raken, omdat ze niet zo laat willen voetballen. Daarnaast heeft een late speelronde impact op je vrijwilligers. De kantine moet nog langer open blijven.”

Volgens Van Duffel heeft Rijsoord al de grenzen opgezocht. “Voorheen hadden we bij jeugdteams ongeveer drie wissels, nu is dat zes. Nog meer kan niet, want dan komen spelers nog minder aan voetballen toe.”

De invoering van de ledenstop was voor Rijsoord ook een reden om een ‘brandbrief’ te adresseren aan de gemeente Ridderkerk. “We hopen dat de gemeente met ons meedenkt”, zegt Van Duffel. “We hebben eigenlijk anderhalf veld extra nodig.”

Naast een passend antwoord te vinden op het accommodatie vraagstuk is Van Duffel met de vele vrijwilligers bezig om de jeugd ook op een voetballend hoger plan te brengen. “De basis is en blijft plezier. Maar dat kan prima samen met een kwaliteitsverbetering. Het is daarom belangrijk trainers goed op te leiden en te begeleiden. Vandaar dat we gekozen hebben voor een opzet waarbij van de vier hoofdtrainers voor drie leeftijdscategorieën er één wordt vrijgehouden om de niet gediplomeerde trainers bij te staan. We zijn daarnaast nog naarstig op zoek naar een hoofd jeugd opleidingen, een vacature die helaas al een tijdje open staat.”

Klik op VV Rijsoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rijsoord voor meer informatie over de club.

Poortugaal steunt AlbrandswaardActief

Sinds november vinden in Albrandswaard gratis ‘superleuke’ naschoolse activiteiten plaats voor kinderen van 9 tot 12 jaar. Dit initiatief van de gemeente wordt mede ondersteund door sv Poortugaal waar iedere woensdagmiddag vanaf 14.30 tot 15.45 uur op het sportcomplex van de club een voetbalclinic wordt gehouden.

Remon den Ouden van de Star Academy is razend enthousiast. “Na een rustige start zien we steeds meer scholieren aansluiten. Onze modules zijn ingericht om spelenderwijs meer te bewegen, ook voor niet voetballers.”

De gemeente Albrandswaard wilde graag samen met de basisscholen de leerlingen na de corona-pandemie wat extra’s bieden om hen te stimuleren weer in beweging te komen en op sociaal en cultureel gebied extra uitgedaagd te worden. Het naschoolse programma bestaat uit sport, kunst en cultuur.

Het doel van dit programma is de corona vertragingen bij de leerlingen in te halen. Zij hebben tijdens corona veel gemist. Daarom wil de gemeente een deel van haar coronagelden uit het Nationaal Programma Onderwijs besteden aan dit naschoolse programma. Dankzij het Akkoord van Albrandswaard werden de verenigingen aangeschreven en dit was een ‘inkopper’ voor sv Poortugaal.

Via flyers en posters op de acht basisscholen in de gemeente werden de scholieren gevraagd gebruik te maken van dit programma. “Als club geeft dit ons de gelegenheid om midden in de gemeenschap te staan en ondersteuning te geven, waar nodig”, aldus Ruud Bijkerk van de sponsorcommissie. “Het organiseren van Koningsdag op onze locatie was ook zo’n succes. Na corona hopen we volgend jaar ook weer de Avond4daagse te mogen organiseren.”

Accommodatie
Het naschoolse programma is een geweldig initiatief om de jeugd weer te laten sporten. Remon den Ouden vult aan; “We kunnen zelfs complete klassen laten meedraaien in het programma, want sv Poortugaal heeft daar de accommodatie voor en wij van de Star Academy hebben door de KNVB gediplomeerde trainers.” De trainingsvorm Athletics Skills Module (ASM) staat centraal, waarbij meer aandacht voor het bewegen is. Alle oefenvormen biedt STAR aan in een spelvorm met daarbij een competitie-element. En geschikt voor iedereen zowel niet voetballers als voetballers.

Ook zin om gratis te sporten, ga dan naar Albrandswaardactief.nl en klik op naschools aanbod en schrijf je in onder Voetbalclinic STAR.

Klik op Poortugaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Poortugaal voor meer informatie over de club.

‘Hier bij Borssele2 gaat het écht om de lol in het spelletje’

‘Wie heeft er zin om lekker voor de lol te gaan voetballen bij Borssele en daar een tweede team te gaan vormen?’ Het was de vraag van Kevin Schikker die Berry de Wit ergens vorig jaar via een Facebook-oproep onder ogen kreeg. Hij was een paar jaar geleden met voetbal gestopt en zag wel wat in de oproep. Hij meldde zich aan en ze begonnen meerdere vrienden te benaderen. Dat leidde tot de oprichting van Borssele2, dat nu daadwerkelijk uitkomt in competitieverband.

“Het is een prima beslissing geweest en echt geweldig om te doen. Het is leuk dat we een grote groep vrienden zo enthousiast hebben gekregen om met elkaar hier bij Borssele elke week te trainen en competitiewedstrijden te spelen. Niet té competitief gelukkig, want bij Borssele2 gaat het echt om de lol in het spelletje. Het competitieve was voor mijn jaren geleden de reden om met voetballen te stoppen bij mijn vorige club v.v. Patrijzen. Ik kon, en wilde, het niet combineren met mijn studie en mijn bijbaantje.”

De 21-jarige De Wit speelt met het tweede team in de reserveklasse, dezelfde competitie waar ook het eerste elftal van Borssele uitkomt. “Het eerste is een vriendengroep en dat zijn wij ook. Op trainingen spelen we wel eens een partij tegen elkaar en in de competitie dus ook. We zijn aan elkaar gewaagd en dat maakt het wel leuk. Wij hebben een gemiddelde leeftijd van zo’n twintig jaar, dus kunnen nog wel wat jaartjes vooruit.”

De zaterdagclub werd in 1958 opgericht en bestaat momenteel dus uit twee seniorenteams. Iedereen is welkom om er te komen voetballen, een oproep die De Wit en zijn vrienden met beide handen heeft aangegrepen. “Het is mooi dat Borssele als vereniging er voor open stond om ons als groep vrienden deze kans te bieden om een elftal te formeren. De seniorenafdeling is in één klap zowat verdubbeld qua actieve leden, dus we zorgen ook voor een stukje levensvatbaarheid. Daarnaast hebben een paar mooie sponsoren ervoor gezorgd dat we met prachtige nieuwe tenues kunnen aantreden en mooi voor de dag komen. Daar zijn we iedereen uiteraard heel dankbaar voor!”

Het aantal spelers bij Borssele 2 blijft overigens nog altijd toenemen, ziet ook De Wit. “Ik heb al een broer weten over te halen om bij ons te komen spelen, dus is het ook voor mij een kleine familiereünie, wat ook wel leuk is. We trainen twee keer in de week, spelen onze wedstrijden en doen daarin ons stinkende best. Na afloop drinken we een biertje en hebben we het gezellig. Ik heb het plezier hier volledig teruggevonden en dat was waarvoor we de stap ook hebben gezet me z’n allen.”

Klik op vv Borssele voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Borssele voor meer informatie over de club.

Dubbeldam leeft door energieperikelen tussen hoop en vrees

Voorzitter Arie in ’t Veld van Dubbeldam had voor zijn leden bij het begin van het nieuwe jaar geen al te beste boodschap. Zoals bekend hebben burgers, bedrijven en natuurlijk ook (voetbal)verenigingen te maken met drastische aanpassingen van de energienota’s.

De penningmeester van de vereniging krijgt, omdat de overeenkomst met de leverancier tot 1 januari 2023 liep, een rekening voor het elektrisch energieverbruik die zevenmaal hoger wordt en de gasrekening die vier keer duurder wordt. ,,Dit betekent dat de club aan het einde van het seizoen dik in de rode cijfers gaat. Maar wij gaan uiteraard niet achterover zitten en denken vooral in oplossingen”, stelt In ’t Veld.

Bij Dubbeldam hoopt men versneld zonnepanelen, die later voor de nieuwbouw gebruikt kunnen worden, op het huidige dak te monteren. Daarmee zou de club een flinke besparing kunnen realiseren. ,,Die voorsprong hebben wij dan weer op andere verenigingen omdat het voor ons een vooruitgeschoven investering betekent. Oké, wij krijgen eenmalig de kosten van het verplaatsen erbij. Dat hebben wij er graag voor over, want op die wijze verdienen wij wel 4000 euro per maand terug voor onze leden.” Uitstel gaat de club 25.000 tot 35.000 euro kosten heeft Dubbeldam al aan het Dordtse college van B&W laten weten. ,,Wij hopen door de nieuwbouw op termijn van het gas af te zijn en door middel van de zonnepanelen zelfvoorzienend te kunnen worden.”

Oplossing
In ’t Veld is teleurgesteld dat de gemeente Dordrecht niet bereid is constructief mee te willen denken met de verenigingen. ,,Duidelijk is dat er geen noodfonds is om clubs te helpen alle panden naar nul te brengen. Men was niet bereid om met de clubs in overleg te gaan om tot een oplossing te komen. Zoals de situatie nu is, gaan er straks een deel van de elf voetbalclubs onderuit en dat willen wij met zijn allen in Dordrecht toch echt niet.”

Dubbeldam is al meer dan tien jaar bezig om nieuwbouw te realiseren. Deze tegenvaller kan er ook nog wel bij. Over de nieuwbouw nog het volgende: Dubbeldam is met de aannemer in gesprek wat er met de huidige pot geld die beschikbaar is, gebouwd kan worden. ,,Als dat bekend is kunnen wij met de leden bekijken wat er nog mogelijk is. Onze leden helpen waar mogelijk. Rond Kerstmis en Oud en Nieuw zijn er acties geweest die geld voor de nieuwbouw in het laatje brengen.”

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

Smitshoek is thuis voor Jochem van den Biggelaar

Smitshoek kende een opvallende sterke eerste competitiehelft in de vierde divisie. Dat is mede de verdienste van Jochem van den Biggelaar, die zich na vijf seizoenen inmiddels ‘een Smitshoeker’ is gaan voelen. “De club, de mensen, het is allemaal zó vertrouwd, waardoor het voelt alsof ik hier al levenslang zit.”

De laatste wedstrijden voor de winterstop was de betrouwbare verdediger helaas veroordeeld tot toekijken. Een onwillige lies zorgde voor een tijdelijke onderbreking van zijn actieve seizoen. “In de wedstrijd tegen Capelle maakte ik een paar minuten voor tijd een sliding. Ik voelde iets knapen in mijn lies. De volgende dagen was die plek helemaal blauw.”

Gretig als hij is, speelde hij tegen WNC alweer mee. “Maar dat bleek te vroeg. Het herstel heeft even tijd nodig. Ik hoop snel weer te kunnen spelen, maar ik neem geen risico. Het seizoen is nog lang.”

Van den Biggelaar genoot zijn voetbalopleiding bij NAC Breda. Bij de Brabantse cultclub doorliep hij gedurende acht jaar alle jeugdelftallen. “Op mijn achttiende heb ik bewust gekozen om te stoppen en mij op mijn studie te richten. Voor die studie ben ik verhuisd naar Rotterdam.”

Van den Biggelaar, die in maart 24 jaar wordt, studeert in de havenstad geneeskunde. “Ik loop momenteel co-schapen in het Maasstadziekenhuis. Eerst nog op de afdeling kindergeneeskunde en later nog op de afdeling gyneacologie. Eind 2023 hoop ik deze opleiding af te ronden, dan ben ik basisarts. Daarna wil ik me specialiseren. Neurologie lijkt me interessant, maar dat vind ik van orthopedie ook. Bewegingswetenschappen heeft me als voetballer altijd getrokken.”

Hij moet wel eens een training missen. “Bij de co-schapen draai je mee in de gewone diensten, dus ook met de avond- en nachtdiensten. Ik probeer zo veel mogelijk te ruilen om geen training te missen, maar soms lukt dat niet. Bij Smitshoek hebben ze begrip voor de situatie, maar zelf vind ik het een ramp om een training te missen, haha.”

Van den Biggelaar is dan ook een echte liefhebber, die zich inmiddels helemaal thuis voelt bij Smitshoek. “Ik verwonder me nog steeds over de vele spelers die in de Rotterdamse regio jaarlijks in de zomer veranderen van club. Ik vind nog het raar dat we drie jaar achter elkaar tegen dezelfde club spelen, maar dat de tegenstander uit allemaal nieuwe spelers bestaat. Tot op heden heb ik nog nooit de noodzaak gevoeld om van club te switchen. Ik heb het ontzettend naar mijn zin bij Smitshoek, met veel mensen van de club heb ik inmiddels een band opgebouwd.”

“In mijn eerste seizoenen moesten we als Smitshoek altijd naar beneden kijken en waren we vaak tot de laatste wedstrijd punten aan het sprokkelen. Dat was voor mij absoluut geen reden om een andere club te zoeken.”

De huidige topklassering van Smitshoek in de vierde divisie is volgens Van den Biggelaar geen ‘toevalstreffer’. We zijn halverwege de competitie, dan kun je prima de balans opmaken. Op basis daarvan kunnen we concluderen dat we voor geen enkele andere ploeg in de competitie hoeven onder te doen. We hebben voetballend de afgelopen twee jaar duidelijk stappen gezet, maar ook de spelers die erbij zijn gekomen, hebben de ploeg echt sterker gemaakt. Waar voorheen er nog wel eens spelers bijkwamen meer voor de breedte van de selectie, komen er nu vaker spelers die direct een toegevoegde waarde hebben. In combinatie met een basis van spelers die de jeugdopleiding hebben doorlopen of al langer voor Smitshoek spelen, maakt dat een hecht en sterk geheel.”

Een promotiekoorts heerst er nog niet in Smitshoek, zegt Van den Biggelaar: “ We willen zo lang mogelijk meespelen om de bovenste plaatsen, het is mooi dat we nu halverwege de competitie nog steeds in de top van de competitie staan gevestigd. We gaan de lijn van de eerste seizoenshelft proberen door te trekken en daarna zullen we zien waar het schip strandt. Als sportman en team streven we uiteraard naar het hoogst haalbare.”

Klik op Smitshoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Smitshoek voor meer informatie over de club.

Van den Berge verwacht dat Bruse Boys tij zeker nog gaat keren

De 34-jarige Rudo van den Berge had ondertussen recordhouder kunnen zijn bij Bruse Boys als het zou gaan om wedstrijden in het eerste elftal. Maar van de bijna dertig jaar dat hij lid is bij de derdeklasser uit Bruinisse heeft hij zo’n acht jaar aan de kant gestaan met blessures. Ook nu is hij nog volop aan het revalideren van weer een fikse kwetsuur.

“Ik heb last van een scheurtje in de pees van de knieholte naar de hamstring, maar de hamstrings is volledig intact. Het is een bijzondere blessure, die vrijwel nooit voorkomt. Maar daar koop ik niks voor, het zorgt ervoor dat ik op het veld geen bijdrage kan leveren en daar baal ik intens van.”

Van den Berge kende dus de nodige tegenslagen, waarbij zware blessures aan onder meer knie, schouder, lies en enkel hem meermaals noopte tot revalideren. “Een revalidatietraject is mij inderdaad niet vreemd, het zorgde er een aantal jaar geleden voor dat ik weloverwogen een stap terug heb gedaan naar het tweede. Maar op een gegeven moment begon het weer te kriebelen en ben ik weer bij het eerste aangesloten. Ik miste het competitieve en de tegenstand, dus ging ik er weer vol voor.”

Toch merkt de routinier wel op, dat de mentaliteit en de onverzettelijkheid waarom Bruse Boys altijd bekend stond, niet meer bestaat. “Veel jongens van mijn generatie zijn inmiddels gestopt of spelen hier in een lager elftal. Daardoor is de selectie die er nu staat heel erg jong, met een gemiddelde leeftijd van zo’n twintig jaar. Het is dat ik met mijn vierendertig het nog een beetje omhoog schroef haha. Maar die jongens kunnen uit de jeugd en worden nu direct voor de leeuwen gegooid. Die missen de ervaring en ook de fysieke kracht om op dit niveau het verschil te maken. Dat is geen verwijt, maar wel een constatering.”

Van den Berge vindt echter wel, dat men vertrouwen moet houden in de visie en het feit, dat het op den duur goed gaat komen. “Die gasten moeten vlieguren maken om ervaring op te doen. Ze maken fouten en hopelijk leren ze ervan. Dit seizoen missen we ook een man of acht en hebben bovendien en gebrek aan scorende vermogen. De bereidheid bij veel jongens om wekelijks tot het gaatje te gaan op het veld lijkt een stuk minder te zijn. De mentaliteit van de jeugd is anders, daar kan ik mij soms als ‘oudgediende’ wel eens aan ergeren. Want keihard ervoor knokken, dat kan elke voetballer in mijn ogen. Als je dat dan ziet gebeuren, dan sta ik me aan de kant jezelf wel eens op te vreten.”

Na de winterstop hoopt Van den Berge zichzelf weer op het veld te kunnen mengen tussen de selectiespelers en gaat hij wellicht nog de nodige wedstrijdminuten maken. “Ik ben nu aan het opbouwen en hoop inderdaad nog van waarde te zijn dit seizoen. Ik ben zeker niet de beste voetballer, maar denk wel uit het juiste hout gesneden te zijn qua mentaliteit. Met mijn enthousiasme en drive wil ik die jonge gasten mee proberen te nemen. Want we staan momenteel zeker niet waar we zouden willen. Want ik ben er van overtuigd, dat we in de resterende wedstrijden na de winter het tij kunnen keren.”

Een voordeel aan de blessure die hem aan de kant houdt, is dat hij wat extra tijd heeft voor zijn pasgeboren zoontje Xavi. “Dat is prachtig en ik hoop dat hij later ook gaat voetballen hier op Bru. Ik heb met mijn vriendin afgesproken dat ik dus nog maximaal vier jaar doorga als speler. Hopelijk is me dat gegeven en kan ik de verloren seizoenen nog een beetje aan het eind er achteraan plakken.”

Klik op vv Bruse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bruse Boys voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.