Home Blog Pagina 430

N.E.O. ’25 gaat met Marcel van Helmond voor aanvallend voetbal

0

Met Marcel van Helmond (55) heeft N.E.O.’25 uit Sprang-Capelle dit seizoen een bak aan voetbalervaring binnengehaald. De trainer, die begin van het seizoen is aangesteld, is niet alleen vijftien jaar actief als amateurtrainer, hij speelde ook als profvoetballer bij onder meer NAC, FC Eindhoven en Fortuna Sittard.

Voetbaljournaal sprak de kersverse trainer van N.E.O ’25 voorafgaand aan de training van de selectie. “De jongens vormen een hecht vriendenteam en dat is een voordeel”, aldus Van Helmond. “Ook hebben we de spelers om een nieuw systeem te spelen. We hebben de boel daarom omgegooid. Waar het team eerder verdedigend voetbalde, kiezen we dit seizoen voor een aanvallende speelwijze.”

De derdeklasser kiest daardoor voor een moeilijkere optie. “Door aanvallend te spelen, moeten we zelf het spel maken, met creativiteit en meer voetballend vermogen. We willen het liefst elke wedstrijd winnen natuurlijk, maar onze ambitie voor dit seizoen is goed verzorgd voetbal spelen. Dit is ook aantrekkelijk voor het publiek.”

Hij vervolgt: “Het oude systeem was veel meer verdedigend. De jongens gingen voor de lange bal naar voren en speelden op de counter. Nu willen we  door goed combinatiespel naar voren voetballen en zo kansen creëren.”

Van Helmond beseft dat het tijd kost het speelsysteem van N.E.O ’25 1 zo radicaal te veranderen. “Het is daarom belangrijk dat de spelers elke training hard werken om  de doelstelling waar te maken. Het kost tijd alles in te slijten, maar we hebben er de voetballers voor.”

Ervaren

Van Helmond is geen onbekende binnen de voetbalwereld. Na een profvoetbalcarrière, is hij onder meer hoofd jeugdopleidingen bij V.V. Dongen geweest en was hij hoofdtrainer bij verschillende clubs. “Ik heb wat jaartjes ervaring”, vertelt hij bescheiden. “En ik houd gewoon van voetbal, coachen is echt een hobby. Elke wedstrijd is anders. Het leukste vind ik de samenwerking met de jongens. We werken samen aan een doel en het is mooi te zien hoe zij zich ontwikkelen en beter worden, zowel de individuele spelers als het team.”

Goeie match

De trainer van het vlaggenschip van N.E.O. ’25 heeft een prettige start gehad met zowel het bestuur als de spelers. “Ik heb het goed naar mijn zin bij de club. De match is goed en ik werk prettig met de jongens. Ze pikken alles snel op en zijn niet te beroerd meters te maken en hard te werken, op de trainingen en tijdens de wedstrijden. Of ik er na dit seizoen nog een jaar achteraan plak? Als het goed gaat, blijf ik graag langere tijd. Dit heeft naast de klik die er is, ook te maken met de resultaten natuurlijk.”

Klik hier voor meer artikelen over N.E.O. ’25
Klik hier voor meer informatie over N.E.O. ’25

Ali Albayrak wil zich na promotie met F.C. Drunen handhaven

0

Hij is een kind van de club: de 36-jarige Ali Albayrak van F.C. Drunen. Als voetballer speelde hij 8 jaar in het vlaggenschip, als coach trainde hij menig jeugdelftal én promoveerde hij met ‘zijn’ jongens van zondag 1 naar de vierde klasse. “Die promotie hebben we goed gevierd.”

“Ons doel van dit jaar? We willen ons handhaven zo kort na onze promotie. En dat wordt niet gemakkelijk.“ Albayrak doelt op de veranderingen in de voetbalpiramide die begin dit seizoen zijn doorgevoerd. Door meer ploegen te laten degraderen in de seizoenen 2022/2023 en 2023/2024 wordt het aantal poules teruggebracht. “Dit betekent dat meer teams degraderen, maar wij gaan dus voor lijfsbehoud.”

Hij gaat vol voor zijn jongens als trainer van het eerste elftal op zondag, maar in het verleden trainde de sportieveling ook verschillende jeugdteams. “Ik ben een periode van twee seizoenen wat minder actief geweest. Maar toen het niet boterde tussen de toenmalige trainer en de spelers van het eerste team, nam ik de begeleiding van de jongens tijdelijk over. Ze stonden op dat moment onderaan en hadden nog geen enkel punt behaald. Het lukte ons toen zes punten in twee wedstrijden te pakken. Toen zeiden de jongens: ‘Je moet je licentie gaan halen.’ En dat deed ik.”

Euforie

Inmiddels is Albayrak bezig aan zijn vijfde seizoen als trainer van F.C. Drunen zondag 1. En promoveerde hij na een goed seizoen met zijn team naar de vierde klasse.

“We wonnen een periodetitel en speelden twee beslissingswedstrijden tijdens de nacompetitie. Toen we die wonnen, was de euforie groot. We hebben die promotie goed gevierd.”

Hoewel een aantal spelers wilde verkassen naar een andere club, bleven uiteindelijk alle voetballers. “We hebben zelfs wat externe versterking binnen gehaald. Eerlijk is eerlijk, het is best wennen met al die nieuwe jongens. Er is regelmatig miscommunicatie. Het team moet nog een goede balans vinden en het duurt even voor iedereen goed op elkaar is ingespeeld.”

De rasvoetballer weet dat dit heus wel komt, maar wil intussen wel dat de voetballers werken voor elkaar en elkaars kwaliteiten leren herkennen. “In de vijfde klasse kon je je fouten permitteren, in vierde klasse kan dat niet, dan word je afgestraft. We hebben dus nog wat punten om op te trainen. We kunnen bijvoorbeeld conditioneel nog winst behalen, ik wil dat iedereen er bij zichzelf het maximale uithaalt.”

Speelwijze

De ervaren trainer heeft ook een duidelijke visie op de speelwijze van zijn spelers. “We willen het spel beheersen, wij hebben veel voetballende jongens die graag combineren, die vanuit achterin opbouwen en kansen creëren. Op deze manier spelen lukt ons met momenten aardig.”

Albayrak vervolgt: “ We houden niet van spelen op de counter. De supporters genieten van ons aanvallende spel en ook van tegenstanders krijgen we veel complimenten. En verder spelen we verzorgd voetbal, zonder gedoe. Dat staat voorop. We komen voor ons plezier en willen gewoon lekker voetballen.”

Klik op F.C. Drunen voor het laatste artikel over de club.
Klik op F.C. Drunen voor meer informatie over de club.

Tweeling Bas en Finn van Ruitenbeek willen jaren uitblinken voor Achterveld

0

Je had Ronald en Frank de Boer. In een verder verleden Willy en René van de Kerkhof en momenteel timmeren Jurriën en Quinten Timber aan hun voetbalcarrière. Allen zijn het tweelingen. Bij Achterveld is er sinds kort ook een tweeling te bewonderen: Finn en Bas van Ruitenbeek.

Tweelingen komen niet vaak voor. Volgens het AMC is ongeveer 1.2% van de geboortes er één met twee baby’s. Dat van een geboren tweeling dan ook nog blijkt dat ze beiden goed kunnen voetballen maakt het nog specialer. Bij Achterveld weten ze dat ondertussen al even. Finn en Bas zijn een eeneiige tweeling, waarbij Finn een minuut ouder is.

Qua uiterlijk lijken ze dus sprekend op elkaar, maar ook bij het voetbal zijn er overeenkomsten. ,,We worden altijd vergeleken, maar we spelen op totaal andere posities’’, weet Bas. ,,Wel zijn we allebei snel en kunnen we ons loopwerk de hele wedstrijd volhouden. Finn kan die bal gewoon lang geven en ik ren er wel achteraan. We begrijpen elkaar daarin net wat beter dan anderen.’’

Bas is een rechtsbenige linksbuiten, terwijl Finn een linksbenige linksachter is. Dit seizoen vormen ze samen de linkerflank. Bas veroverde vorig seizoen al zijn plekje in het eerste, toen nog als rechtsbuiten. ,,Dat ging toen lekker met vijf doelpunten en ook met veel assists op onze spits Sven van Rossum. Hij is een voorbeeld en ik hoop net als hij 200 doelpunten te maken in mijn carrière en zo hoog mogelijk op het lijstje van Live-Uitslagen te komen.’’

Voor Finn duurde de overstap naar het eerste wat langer. ,,Ik deed weleens mee vorig seizoen, maar zat voornamelijk bij het tweede. Dat we toen opgesplitst waren was jammer. Tijdens corona was mijn inzet erg slecht en kon ik me maar moeilijk opladen. Al mijn vrienden speelden toen ook al bij het eerste.’’ Dat was ook het signaal om het niveau weer op te pakken. ,,Het gevoel tijdens de derde helft was heel anders. Ik was best jaloers op de anderen. Daarna ging het steeds beter en mocht ik eens meetrainen met ‘1’ en na een paar weken speelde ik weer samen met Bas.’’

Dat doen ze namelijk al sinds hun zesde bij Achterveld en dat vinden ze beiden erg leuk. ,,We hebben altijd met vrienden gevoetbald. Met elkaar de overwinningen vieren is echt leuk.’’ Toch zit er ook een andere kant aan het tweeling zijn. Finn: ,,We kunnen goed op elkaar afreageren en wat meer tegen elkaar zeggen dan anderen. We hebben soms pittige discussies waar geen eind aan te breien is. Die lopen soms door tot maandag. Na de dinsdagtraining spreken we daar woensdag nog over en op vrijdag nog over donderdag, haha.’’

door Pjotr Pos

Klik hier voor meer artikelen over SV Achterveld
Klik hier voor meer informatie over SV Achterveld

Machine van ZBVH komt pruttelend op gang

0

ZBVH manifesteerde zich de afgelopen jaren als een team dat de potentie had om een niveautje hogerop te kunnen gaan. De Zuid-Beijerlanders konden die stap echter – mede door de corona-invloeden niet maken en moesten zich vorig seizoen zelfs reppen om niet in de problemen te komen. In de huidige jaargang is de formatie van trainer René Milot nog niet op stoom.

ZUID-BEIJERLAND – Uitgerekend de uitwedstrijd bij streekgenoot Fortuna Be Quick tilde ZBVH na een lastige beginfase van de huidige jaargang wellicht het dode punt. De minimale overwinning in Goudswaard betekende de eerste driepunt van het seizoen dat zo moeizaam gestart was met drie nederlagen in successie.

Het lijkt een vervolg op het vorig seizoen dat zo moeizaam verliep voor de Herculianen. Een tussensprint in de periode vanaf maart zorgde er toen voor dat ZBVH uit de degradatiezone wegbleef en niet tot het laatste moment in spanning vertoefde. Wat volgde was een intense overschrijvingsperiode waarin de presentatie van nieuwkomers in de selectie van Milot nagenoeg aan de orde van de dag was.

ZBVH versterkte zich namelijk op grote schaal. Van NSVV keerden Alec Apon en Boaz van der Sluis na verscheidene seizoenen weer terug. Beide tieners zetten hun eerste stapjes op het terrein in Zuid-Beijerland. Apon ging als junior naar NSVV en bewandelde na vier seizoenen de omgekeerde weg. Van der Sluis was vijf seizoenen in de jeugd van NSVV actief. Van het derde team van het Oud-Beijerlandse SHO kwam Dave Kooij over. De centrale verdediger, die ook op het middenveld uit de voeten kan, voetbalde twintig jaar voor zijn vorige club maar kende in Zuid-Beijerland al verschillende spelers als Twan Breure, Davey Lodder en Robin Konijnendijk die na het vorig seizoen stopte. Eén van de drijfveren van Kooij, van wie een groot deel van de familie in Zuid-Beijerland woont, was meestrijden om een promotieplek. Eveneens van SHO zijn Koen de Koning en Thomas van Gilst afkomstig. Beide spelers zijn aanvallers. Een opmerkelijke ‘transfer’ was de overstap van Sido Milot van Smitshoek naar ZBVH. Sido, die bij Smitshoek in de onder 19 speelde,  traint bij zijn nieuwe club onder leiding van zijn vader René. Jasper Barendrecht en Desley van den Boogaard maakten allebei de keuze om FC Binnenmaas te verlaten en voor hun kans te gaan in Zuid-Beijerland. Een aderlating was het vertrek van topschutter Wessel Schouwink, die naar tweedeklasser NSVV vertrok. Schouwink was na de terugkeer van een enkelblessure goed voor vijf hattricks en verdiende zo de overstap naar een hoger niveau.

Met deze flink uitgebreide selectie leek een mooie toekomst in het verschiet te liggen, maar GOZ, Abbenbroek en WFB gaven de Milot-brigade de eerste mentale opdoffers. De nieuwe formatie heeft duidelijk tijd nodig om z’n draai te vinden.

Klik op ZBVH voor het laatste artikel van de club.
Klik op ZBVH voor meer informatie over de club.

Marcel van Geel heeft een gladde rug als grensrechter Irene’58

Zijn bed stond nog net niet bij Irene’58, maar veel scheelde het niet. Voor Marcel van Geel betekende vijftien jaar het vrije weekeinde twee voetbalrijke dagen bij de club in Den Hout. “Ik heb zelf veel gegeven, maar ik heb ook veel gekregen van het voetbal.”

Van Geel (57) heeft dit seizoen zijn takenpakket fors teruggeschroefd bij Irene’58. “Ik ben alleen nog op zaterdag actief”, meldt hij. “Dat bevalt prima.”

Toen de zoons van Van Geel wilden gaan voetballen – zij zijn inmiddels 25 en 28 jaar – kreeg de club er gratis een vrijwilliger bij. “Ik heb jarenlang training gegeven bij de jeugd. Daarnaast was ik leider van een elftalletje. Ik ben meegegroeid met dat elftal.”

Hij omschrijft zichzelf als ‘schappelijke’ trainer. “Ik was wel fanatiek, maar ik vond het belangrijkste dat die jongens lol hadden. Ik kan zelf slecht tegen mijn verlies, maar dat heb ik zelden geuit rond het veld. Dat deed ik dan wel in een kamertje alleen op de club, haha.”

Hij kreeg er al snel een tweede loopbaan bij: die van scheidsrechter. “Ik floot de jeugd op zaterdag. Meestal twee wedstrijden, als het nodig was nog een wedstrijd. En op zondag had ik een vast seniorenelftal. Een keer afzeggen was er niet bij, want we hadden ook maar twee scheidsrechters bij de senioren.”

Hij voelde zich een beetje bezwaard toen hij aangaf dat hij na vijftien jaar scheidsrechter te zijn geweest wilde stoppen. “Gelukkig is er al snel een nieuwe scheidsrechter opgestaan. Voor mij was het mooi geweest. Twee dagen in het weekeinde actief zijn, dat ging een beetje tegenstaan. In de coronaperiode kon ik wennen aan het gevoel om die verplichting niet te hebben. Dat heeft er mede voor gezorgd dat ik deze keuze heb gemaakt.”

De overgang van het prestatievoetbal van Irene’58 van de zondag naar de zaterdag beïnvloedde die keuze ook. “Ik ben al twaalf, dertien jaar de vaste grensrechter van het eerste elftal. Dat doe ik met veel plezier en wat mij betreft ga ik daar voorlopig mee door. Doordat het eerste naar de zaterdag ging, kon ik de zondag laten vallen.”

Hij voelt zich ook onderdeel van de hoofdmacht. “Er zijn zes, zeven jonge jongens bijgekomen die voorheen in het jeugdteam speelde dat ik altijd thuis floot. Daar heb ik een hechte band mee. En omdat ik al jaren grensrechter ben, heb ik ook een hechte band met de andere spelers.”

Hij weet dat grensrechter zijn niet altijd een even dankbare taak is. “Voor sommige mensen doe je het nooit goed, dat weet je. Ik trek mij daar niet zo veel van aan. Ik heb een gladde rug. Als er kritiek is vanaf de kant glijdt die kritiek er razendsnel vanaf. Ik negeer reacties. Het heeft geen zin om te reageren.”

Hij vindt zichzelf een eerlijke grensrechter. “Die vlag gaat pas omhoog als het écht buitenspel is”, zegt hij. “Als je om de haverklap vlagt, ook als het geen buitenspel is, laat de scheidsrechter je op een gegeven moment gewoon staan. Die jongens in het veld zeggen wel eens: steek die vlag nou omhoog. Maar zo zit ik niet in elkaar. Ik heb het één keer gedaan, maar het voelde niet goed. Het was alsof ik in tweestrijd kwam met mezelf.”

Klik op de link voor meer artikelen over Irene’58
Klik op de link voor meer informatie over Irene’58

NBSVV zoekt nog naar balans

0

NBSVV ontsnapte afgelopen seizoen op het nippertje aan een terugval naar de bodem van het amateurvoetbal, de vijfde klasse, door DRL op 2-2 te houden en dat was net voldoende om het hoofd boven water te houden. Met een vernieuwde selectie zoeken de Nieuw-Beijerlanders dit seizoen nog naar de juiste balans.

Groot was de opluchting toen de rake kopbal van Jan Pieter Izelaar niet alleen de gelijkmaker voor NBSVV tegen DRL was, maar ook het doelpunt van de redding bleek. De formatie van trainer Mark Smeding, die eigenlijk een heel jaar lang aan het rafelende elastiek had gebungeld, redde zich alsnog met een uiterste krachtsinspanning.

Voor NBSVV kwam daarmee ook een einde aan een tijdperk. Want naast Izelaar deden ook Martijn van Zuuren, Sjoerd Bestebreur, Pieter Vogelaar en keeper Kevin Vermaat een stapje terug. Voor de technische man bij de club, voormalig topschutter Danny Pelizzon, was er veel werk aan de winkel want de selectie van Smeding diende van een kwaliteitsimpuls voorzien te worden. Daarin slaagde de ‘td’ met verve: Robin Barendrecht keerde terug op het oude nest, na een uitstapje naar WCR. ,,Als NBSVV in de vierde klasse blijft, dan kom ik’’, had routinier Barendrecht laten weten en hij hield woord. Daarmee was hij niet de enige speler die terugkeerde op sportpark De Kreek: centrale verdediger Mitchell Roos hield het na twee jaar bij Hekelingen voor gezien en keerde terug naar Nieuw-Beijerland.

Daarmee was het lijstje met versterkingen nog lang niet compleet. De fusie tussen Goudswaardse Boys en Piershil tot Fortuna Be Quick had een neveneffect voor NBSVV, dat in dezelfde competitie uitkomt als de gemeentegenoot. De Nieuw-Beijerlandse club verwelkomde namelijk een vijftal voormalig spelers van Piershil: Andrew Gustavo Lima Dias, Allyson Cordeiro Demetrio, Antonio Fernandes Costa, Romario Cassemiro de Lima en Neto ‘2’. De opdracht om versterkingen te vinden bleek niet makkelijk, zo verwoordden de technische beleidsbepaler het: ,,We hebben vele gesprekken gevoerd, waarvan vele positief verlopen zijn. Maar dat bleek in vele gevallen nog geen garantie voor de komst van een speler. Vaak bleek weer dat spelers twijfelden aangezien zij het lastig vonden om een beslissing te nemen voor hun eigen toekomst. Wij zijn altijd eerlijk geweest, bieden een reëel perspectief in speelkansen en bespreken de randvoorwaarden binnen onze gezellige vereniging.’’

Met grotere keuzemogelijkheden begon NBSVV-trainer Mark Smeding aan het nieuwe seizoen, waarin zijn selectie het tot nu toe (weer) lastig heeft. Hoewel de sfeer goed is en de opkomst bij de trainingen voorbeeldig te noemen valt, zijn de resultaten tot eind oktober nog niet overweldigend geweest. De inpassing van nieuwe mensen en hen laten wennen aan een andere speelstijl blijkt nog een klus die tijd vraagt. NBSVV zoekt nog naar de juiste balans, die moet leiden naar handhaving in de vierde klasse.

Klik op NBSVV voor het laatste artikel van de club.
Klik op NBSVV voor meer informatie over de club.

Bouwmensen Rivierengebied leidt op én vergroot kennis

Bouwmensen Rivierengebied heeft als organisatie een groot aandeel in de opleiding van mbo-studenten. De in Geldermalsen gevestigde organisatie verzorgt en toetst de praktijkopleiding van aankomend vaklieden en vakkrachten in de bouw en vergroot de vakkennis.

GELDERMALSEN – René Bakker is bij Bouwmensen Rivierengebied werkzaam als coördinator. ,,Ik plaats de kandidaten, die bij ons in opleiding zijn, bij de bouwbedrijven die bij ons aangesloten zijn. Bouwmensen heette vroeger Revabo en is opgericht in 1984 door de aannemers in het Rivierengebied. Inmiddels zijn zo’n 200 bouw- en aannemingsbedrijven aangesloten, van hele kleine tot hele grote met allemaal verschillende orderportefeuilles en opdrachtgevers. In 1984 kwamen wij op zes of zeven vmbo-scholen om over de opleidingen informatie te verstrekken. Momenteel komen wij op circa twintig scholen en gaan daar meerdere keren per jaar naartoe om kandidaten te enthousiasmeren. De kandidaten kunnen kennismaken met het vak, door middel van zogenaamde meeloop- of stagedagen. Momenteel hebben wij ongeveer 130 kandidaten in opleiding in het Rivierengebied, Land van Maas en Waal en de Bommelerwaard.’’

Werkplek
De meeste kandidaten zijn afkomstig van het vmbo en kunnen terecht voor de volgende opleidingen: timmerman, metselaar of tegelzetter 2 of 3 . ,,Ook zijinstromers weten ons inmiddels te vinden. Wij leiden hen ook op, samen met de aangesloten bedrijven. Mijn taak is om de kandidaten op de juiste werkplek te krijgen, zodat ze collega’s krijgen. Zij voeren werkzaamheden uit waar ze veel van kunnen leren en vooral plezier beleven in hun werk en opleiding. Dit gebeurt in overleg met de kandidaat. Die stellen wij altijd centraal, het is immers zijn of haar opleiding. Ze gaan vier dagen werken bij een aangesloten bedrijf en één dag in de week gaan ze naar school.  Er zijn diverse factoren die bepalen of het uiteindelijk een succes wordt. Voor de theorie werken we samen met verschillende ROC’s: het Da Vinci College, het Hoornbeeck College en ROC Rivor waar de meeste kandidaten hun theorie volgen. Rivor is ook bij ons in het pand gevestigd, waardoor er korte lijntjes zijn.’’

Slagingspercentage
Bij Bouwmensen Rivierengebied krijgen de kandidaten een leer- werkovereenkomst voor de duur van de opleiding. Kleinere bouwbedrijven kunnen vaak niet voor de duur van de opleiding vooruitkijken of zij alle examenonderdelen kunnen garanderen. ,,Als zo’n bedrijf vastloopt met de opleiding, plaatsen wij die kandidaat bij een ander bedrijf of bij ons in de werkplaats’’,  schetst de coördinator. ,,Zo staan wij garant voor het diploma en de instroom in de sector. Hierdoor hebben wij een hoog slagingspercentrage tussen de 85 en 90 procent.’’

Bouwmensen heeft geen winstoogmerk. ,,We zijn een opleidingsbedrijf, en geen school: we proberen aansluiting te vinden bij het bedrijfsleven en zo goed mogelijk op te leiden wat bij de sector hoort. Tijdens de opleiding worden diverse voortgangs- en loopbaangesprekken gehouden om de kandidaten en de sector zo goed mogelijk van dienst te zijn.’’
,,In onze branche is ook een enorm tekort aan mensen’’, schetst René Bakker. ,,We doen er alles aan om onze kandidaten met een smile en plezier aan het werk te houden. Er is heel veel werk te verzetten in de BV Nederland. Tijdens corona is de sector heel inventief geweest en is er veel gedacht in oplossingen, met desinfectiemiddelen, gelaatschermen, veel testen en protocollen als voorbeelden. Daardoor is de hele sector niet stil komen te leggen. Daarnaast konden we open dagen gehouden met tijdsloten. Dat is nu weer normaal. Ik durf te stellen: kies je voor Bouwmensen, dan kies je voor kwaliteit en zekerheid.’’

René van Genderen van Meerkerk verwacht veel zakelijk voetbal

In een gesprek met zijn trainer Gert-Jan Koekkoek kwam de oefenmeester voor zijn centrale verdediger René van Genderen met de volgende korte samenvatting van zijn kwaliteiten: ,,René is een prima verdediger, staat altijd goed en heeft een prima trap.”

MEERKERK Van Genderen schiet bij het horen in de lach. ,,Dat vat hij mooi samen, maar het klopt nog ook. Ik ben de snelste niet, daarom moet ik compenseren door positioneel goed te staan. Mijn trap is dusdanig goed dat ik de bal daar neerleg waar ik het ding wil hebben. Het stelt mij in staat om onze snelle aanvallers Floren Streefkerk en Melvin van den Heuvel goed te bedienen. Zij weten dat, want zij komen al in beweging als ik aan de bal kom.”

René van Genderen brengt inmiddels veel routine mee. Hij kwam in 2010 bij de A-selectie en is de laatste negen jaar vaste waarde in het eerste elftal. Samen met zijn huidige trainer Gert-Jan Koekkoek kwam hij in het eerste elftal uit in de periode dat Meerkerk uit de eerste klasse was gedegradeerd en later een stapje terugdeed naar de derde klasse. Het was het Meerkerk in de nadagen van de gouden lichting met onder meer Brian en Sander Vink.

De 30-jarige René van Genderen is onder de indruk van de huidige groep. ,,In principe zouden wij de stap naar de tweede klasse kunnen maken. Het hangt er wel vanaf hoe de jongere gasten zich kunnen motiveren. De kwaliteiten hebben ze zeker. Wij zouden ons in de tweede klasse kunnen handhaven, maar dan hebben wij wel onze handen vol. Het grote verschil met het verleden is toch echt de mentaliteit. De prioriteiten worden tegenwoordig anders gelegd. Nu wordt er gemakkelijker afgebeld voor een training. Tijdens het seizoen gaan sommigen gewoon op vakantie. Dat kon in het verleden écht niet. Je was er gewoon áltijd.’’

Nacompetitie
Van Genderen blikt nog even kort terug op het vorig seizoen. ,,Wij hebben echt een goed jaar gehad. Als wij op de laatste speeldag van Hardinxveld hadden gewonnen, waren wij de nacompetitie ingegaan. Jammer dat wij dat niet hebben gered, want Meerkerk in de nacompetitie heeft altijd wat extra’s. Zeker als wij op ons eigen sfeervolle sportpark kunnen spelen.”

Inmiddels is René van Genderen aan zijn tiende seizoen in het eerste elftal begonnen. Hoe liggen de kansen? Meerkerk steekt vijf keer de Lek over voor confrontaties met clubs uit de Krimpenerwaard. ,,Wat mij betreft hadden die ploegen er niet bij gehoeven. Ik ben wel blij dat regioclubs als HSSC’61 en SC Everstein terug in Zuid I zijn. Deze clubs, maar ook Arkel, Ameide, het favoriete Hardinxveld en VVAC, nemen altijd veel aanhangers mee. Daar hebben wij als club wat aan.” Van Genderen verwacht geen leuke competitie. ,,Door de versterkte degradatie gaan ploegen voorzichtig spelen. Een 1-0 voorsprong zal gekoesterd worden.”

klik op SV Meerkerk voor de laatste artikelen over de club.
klik op SV Meerkerk voor meer informatie over de club.

Janik Coenen, selectiespeler en succesvol trainer van JO16-1 van Baardwijk

0

Janik Coenen (24) maakte vorig seizoen zijn debuut in het vlaggenteam van VV Baardwijk. In de schaduw van het Mandemakers Stadion van RKC speelt de centrale verdediger zijn wedstrijden. Bovendien verzorgt hij met Roy Strengers en Ruud Schalken de wekelijkse trainingen aan de jongens van JO16-1, die dit seizoen in de hoofdklasse uitkomen. “Het is een van de eerste jeugdteams van VV Baardwijk die op zo’n hoog niveau spelen, stelt Coenen trots.

Vorig seizoen veroverde Coenen langzaam maar zeker een plekje in het eerste elftal van VV Baardwijk. De selectie werd geplaagd door enkele blessures en de trainer gaf hem een kans om op het hoogste niveau in actie te komen. ‘”Na alle jeugdteams doorlopen te hebben, heb ik twee jaar in het tweede elftal gevoetbald”, vertelt Coenen. “Jammer genoeg zijn we vorig seizoen gedegradeerd naar de vierde klasse, maar onder leiding van onze nieuwe trainer Nigel Branderhorst bouwen we aan iets moois.”

Drie Goals 
De centrale verdediger geniet van de wedstrijden die hij in de hoofdmacht van VV Baardwijk speelt. “Ik ben dit seizoen een van de vaste waarden.” Lachend: “Misschien moet ik me volgend seizoen inschrijven als spits. Ik heb al drie goals gemaakt.” Coenen blikt graag terug op eerdere successen. Een hoogtepunt: het kampioenschap dat hij behaalde met JO19-1. “SVSSS was onze grote concurrent. In de laatste wedstrijd speelden we in Udenhout om de titel en wonnen we met 3-4. Ons team bestond grotendeels uit spelers die elkaar al kenden van de F’jes.”

Coenen werd op zijn vierde lid van VV Baardwijk en trad daarmee in de voetsporen van opa Jan en vader Jurgen. Broer Djay is eveneens actief bij de club en maakt deel uit van de selectie. “Ook een neef en een neef van de mijn vader spelen bij de club, dus je kunt stellen dat VV Baardwijk belangrijk is in ons leven. Mijn vader is bovendien terreinmeester en zorgt ervoor dat de velden er prima bij liggen.”

Trainerscursus
Naast voetballen in VV Baardwijk 1 en successen oogsten met JO16-1 is Coenen op meerdere fronten actief binnen de club. “Ik heb een jaartje meegedraaid in het jeugdbestuur, maar daar had ik wat minder affiniteit mee”, bekent hij. “Bovendien botste dat met mijn studie social work op Avans Hogeschool, die ik binnenkort afrond. Deze opleiding tot maatschappelijk werker sluit aan bij mijn activiteiten als jeugdleider en -trainer. Als ik mijn diploma op zak heb, wil ik een trainerscursus gaan volgen.”

Coenens organisatietalent komt ook op andere fronten binnen VV Baardwijk van pas. Zo gaf hij mee vorm aan het jaarlijkse jeugdkamp voor pupillen. “Nu heb ik meer affiniteit met de junioren. Voor deze doelgroep heb ik een FIFA-toernooi op de PlayStation georganiseerd.” Zijn liefde voor de club maakt dat hij er graag komt. “Ik woon op vijf minuten lopen, dus de club is altijd dichtbij. Bij VV Baardwijk vind je veel fijne vrijwilligers en ‘ons kent ons’ staat hoog in het vaandel. Iedereen staat voor elkaar klaar, niemand is een nummer.”

Er is eigenlijk maar één ding dat Coenen een beetje dwarszit als het over VV Baardwijk gaat. Grinnikend: “Mijn opa heeft mijn op de dag van zijn geboorte aangemeld als lid. Om een of andere reden is mijn vader vergeten dat in 1998 ook voor mij te doen…”

Klik op VV Baardwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Baardwijk voor meer informatie over de club.

S.V. Capelle tevreden over samenwerking met stichting talent ontwikkeling van Leon Hutten

0

Een warme deken. Zo omschrijft Leon Hutten (1962) de samenwerking van zijn Stichting Talent Ontwikkeling (STO) met S.V. Capelle in Sprang-Capelle. Uitblinkers die voldoende voetbaltalent en potentie hebben om door te stromen naar een betaald voetbalorganisatie (BVO), worden na screening uitgenodigd zich aan te sluiten bij Huttens Talenten Academie en de STO én lid te worden van S.V. Capelle. “Momenteel spelen onze talenten in vijf teams van S.V. Capelle”, vertelt Hutten.

JO11-1 en JO11-2, JO12-1, JO14-1 en JO15-1. Dat zijn de elftallen die onder leiding van Hutten op hoog niveau voetballen bij S.V. Capelle. “Na een korte zoektocht zijn we in Sprang-Capelle uitgekomen en beschikken we over een prima accommodatie”, stelt Hutten, die als ‘Mister RKC’ 430 duels in de hoofdmacht van de Waalwijkers speelde. “We hebben eigenlijk maar één toekomstwens: een voetbalveld dat bij alle weersomstandigheden bespeelbaar is, zodat in de winter geen enkele training afgelast hoeft te worden.” Grinnikend: “Wij willen namelijk altijd voetballen.”

Contributie
Het doel van Stichting Talent Ontwikkeling is jeugdspelers klaarstomen voor de volgende stap in het voetbal: een stage of overstap naar een BVO. “Toen we bij S.V. Capelle startten, hebben we 65 spelers meegenomen die lid van deze mooie club zijn geworden”, vertelt Hutten. “Ze betalen contributie aan de club én de stichting, die daarmee de randvoorwaarden voor een optimaal voetbalklimaat creëert.”

Met succes: in het eerste jaar stroomden achttien van de twintig spelers door naar een BVO. De voorbije drie maanden hebben 21 spelers een stage afgedwongen. “Op dit moment komen onze spelers terecht bij vrijwel alle Zuid-Nederlandse BVO’s, maar ook bij FC Utrecht en Feyenoord. Leuk is dat drie meiden de overstap hebben gemaakt naar PSV en Ajax.”

Overstappen
Hutten onderstreept dat de activiteiten van de stichting los staan van zijn Talenten Academie en Voetbalschool. “Spelers die bij de Talenten Academie actief zijn, trainen bij FC Right-oh in Geertruidenberg en komen uit de hele regio. Als ontwikkeling zichtbaar is bij trainingen en wedstrijden, nodig ik ze uit aan te sluiten bij de stichting. Dan maken ze de overstap naar S.V. Capelle en gaan ze daar trainen en spelen onder leiding van onze professionele trainers.”

Zelf kan Hutten bogen op een rijke voetbalcarrière. De geboren Tilburger begon zijn loopbaan in 1981 bij Willem II. Hij verkaste drie jaar later naar RKC Waalwijk waarmee hij in 1988 kampioen werd en promoveerde naar de eredivisie. “Ik speelde destijds in een geweldig team dat veel bekende trainers en technisch managers heeft voortgebracht, zoals Erik ten Hag, Jurgen Streppel, Alfred Schreuder, Peter Bosz, Marc van Hintum en Marcel Brands.”

Gezellige gezinsclub
Voorzitter Coert van Caem van S.V. Capelle is lyrisch over de inzet en betrokkenheid van Hutten bij de club. “Onze samenwerking gaat zo’n drie jaar terug. Leon is vanwege zijn achtergrond als voetbalprof een grote naam in de regio en voegt met zijn stichting veel toe aan onze club. De spelers die hij bij ons onderbrengt en die zich als lid bij ons aansluiten, brengen kwaliteit en tillen onze vereniging op voetbalgebied naar een hoger plan.” Coert benadrukt dat S.V. Capelle met beide benen op de grond wil blijven, ondanks de toestroom van zoveel voetbaluitblinkers. “We zijn én blijven een gezellige gezinsclub.”

Klik op S.V. Capelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op S.V. Capelle voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.