Home Blog Pagina 431

Jens Poelman wil met Luctor Heinkenszand terug naar de tweede klasse

Jens Poelman van Luctor Heinkenszand is negentien jaar oud en maakte op zijn zestiende zijn debuut bij het eerste elftal. Dit seizoen beleefde hij zijn definitieve doorbraak. Hij maakt wekelijks minuten en dit gaat erg goed, al ziet Poelman nog voldoende ontwikkelpunten.

Even voorstellen
Jens Poelman studeert in Middelburg aan de opleiding Engineering&Management. Hier zit hij in het tweede leerjaar. Voor deze opleiding gaat Poelman volgend schooljaar 6 maanden studeren in Thailand. Hier kijkt hij erg naar uit, al hoopt hij wel na de winterstop weer direct aan te sluiten bij het eerste elftal. In zijn vrije tijd speelt hij af en toe een potje tennis of golf.

Een echte voetballiefhebber
Jens is een echte voetballiefhebber. “Ik vind het heerlijk om zoveel mogelijk op de club te zijn. De sociale contacten die erbij komen kijken en de energie die ik erin kwijt kan vind ik erg fijn. Ook vind ik het leuk om mezelf wekelijks te ontwikkelen. Naast zelf trainen ben ik trainer bij een jeugdteam van Luctor. Ik vind het leuk om de jongere gasten te helpen in hun ontwikkeling.”

Doorgeschoven naar de senioren
Zelf is Poelman op zijn vijfde begonnen met voetballen bij toen nog Luctor ’88. “Hier heb ik alle jeugdelftallen doorlopen. Toen de corona aanbrak kreeg ik de kans om mezelf te laten zien bij het eerste elftal. Het eerste speelde toen op de zaterdagen 11 tegen 11, waar ook de oudste jeugd aan mee mocht doen. Hierdoor kon ik mijn kwaliteiten laten zien. Dit was mijn eerste ervaring in het seniorenvoetbal. ”Vorig seizoen speelde Jens in de JO-19. Dit elftal werd halverwege het seizoen opgeheven, waarna hij vast werd doorgeschoven naar de senioren. Hier begon de verdediger in het derde elftal, maar door blessures mocht hij al gauw vijf wedstrijden achter elkaar in de basis starten. “Ik heb in deze wedstrijden veel ervaring op kunnen doen, al had ik na vijf wedstrijden uiteraard gehoopt op meer.”

Dumfries als voorbeeld
In het huidige seizoen speelt Poelman vast in het eerste elftal. In de meeste wedstrijden maakt hij minuten. “Ik ben mijzelf aan het ontwikkelen en leer erg veel van de ervaren mannen in het team. Door hard te werken probeer ik een completere verdediger te worden. Ik wil bijvoorbeeld beter worden in het passieve verdedigen zoals het afwachten, ophouden en op het goede moment uit stappen. Ook wil ik in de opbouw meer een rol spelen door goede inspeelpasses tussen de linies of door een simpele bal naar de buitenkant te spelen. Ten slotte wil ik nog iets meer een rol van betekenis spelen in de aanval. Door mijn snelheid en fysiek kom namelijk vaak in de situatie om een eindpass te geven, deze is nog niet altijd goed genoeg en daarom moet deze beter. Hierbij kijk ik erg op naar Denzel Dumfries. Met zijn fysiek, snelheid en aanvallende intenties is hij een back waar ik graag kwaliteiten van toe wil voegen aan mijn eigen spel.”

“We staan niet waar we horen te staan”
Op dit moment gaat het qua prestaties voor de club uit Heinkenszand nog niet zoals ze gehoopt hadden. “We staan niet op de plek waar wij als Luctor willen en horen te staan. Momenteel spelen we namelijk derde klasse, terwijl we zeker thuishoren in de tweede klasse. Als team hopen we in de tweede seizoenshelft beter te presteren, zodat we doormiddel van een periode titel de nacompetitie kunnen halen. Vorig jaar heeft Poelman met Luctor nacompetitie gespeeld. Hierin haalden ze zelfs de finale, wat een groot hoogtepunt was voor hem. Echter ging deze finale op een haar na verloren, waar Jens nog altijd van baalt. “We hebben onszelf daar tekortgedaan. We horen in de tweede klasse thuis en dit was de uitgelezen mogelijkheid om er te komen. Hierom was het een enorme teleurstelling dat het ons niet is gelukt.

 

Klik op Luctor Heinkenszand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Luctor Heinkenszand voor meer informatie over de club.

 

 

 

Jesper den Haan van Nieuw-Lekkerland 2 gaat voor twee keer promotie op rij

Vandaag gaan we in gesprek met Jesper den Haan van Nieuw-Lekkerland 2. De 20-jarige Jesper is op dit moment nog herstellende van een blessure, maar hij hoopt dit seizoen nog wel in actie te komen.

Carrière
Jesper is begonnen met voetballen bij Nieuw-Lekkerland toen die zeven was. Jesper genoot enorm van het spelletje en zou hoe dan ook geen training missen. Zijn jeugd carrière verliep zonder problemen en ook gelukkig zonder blessures. In de B haalde Jesper zijn eerste succes, want hij werd kampioen. Anderhalf seizoen later in de B werd Jesper vervroegd overgeplaatst naar de A1 door blessureleed. Daar werd Jesper een rechtsback en dat is tot op de dag van vandaag nog steeds zijn positie.

In de A1 werd Jesper ook kampioen en werd de bekerfinale bereikt. Twee maanden voor de bekerfinale kreeg Jesper een knie blessure. Hierdoor mistte die de laatste wedstrijden van de competitie, maar toch was Jesper wel op tijd fit voor de bekerfinale. Deze werd helaas verloren en zo zat zijn tijd erop in de junioren.

Jesper mocht gaan strijden voor een plekje in de selectie bij Nieuw-Lekkerland en met succes. In zijn eerste seizoen in het tweede heeft Jesper elke wedstrijd 90 minuten gespeeld. Dit resulteerden ook in promotie naar de eerste klasse.

Huidig seizoen
Dit seizoen bestaat uit twee oefenwedstrijden voor Jesper. ‘Ik moest een operatie ondergaan wat uiteraard voor gaat. Deze operatie wat er uiteindelijk twee zijn geworden houdt mij tot heden aan de kant.’ Op dit moment staat het tweede van Nieuw-Lekkerland tweede in de eerste klasse. Een hele knappe prestatie als je nagaat dat ze vorig seizoen zijn gepromoveerd. De doelstelling is om de nacompetitie te halen en volgend jaar uit te komen in de hoofdklasse.

Hoogte- en dieptepunten
Het hoogtepunt van Jesper zijn voetbalcarrière is natuurlijk de promotie van vorig seizoen. En nu een divisie hoger tweede staan is al helemaal knap. Jesper is er alles voor aan het doen om toch nog minuten te maken dit seizoen en er ook een hoogtepunt uit zijn carrière van te maken.

Dit leidt dan ook zijn dieptepunt is, de blessure. Jesper vindt het verschrikkelijk om alles vanaf de zijlijn te moeten volgen. Toch weet Jesper één ding zeker! ‘Ik kom hier sterker uit dan dat ik er in ging. Positief genoeg om de hoop te houden op speelminuten dit seizoen.’

Persoonlijke doelen
De persoonlijke doelen van Jesper zijn duidelijk. Een vaste waarde worden in de selectie van Nieuw-Lekkerland. Ook wil die gezien geworden als een echte teamspeler.
Waar die ook een vaste waarde wil worden is in het bedrijf waar die nu werkt. ‘Naast voetbal is het werk wat ik doe ook enorm belangrijk voor mij.’

Wat maakt voetbal nou zo mooi?
Toen Jesper zeven was schopte die al tegen een bal aan en daar is nu nog steeds niks aan verandert. ‘Voetbal is belangrijk voor mij, omdat dit iets is wat ik het allerliefste doe. Dinsdag en donderdag lekker je hoofd leeg maken op het voetbalveld en zaterdag een wedstrijd spelen met gevolg de derde helft, die altijd gezellig is bij Nieuw-Lekkerland. Voetbal is een spelletje waar ik van houd en zal dit beoefenen totdat het niet meer kan.’

Klik hier voor meer artikelen over Nieuw-Lekkerland
Klik hier voor meer informatie over Nieuw-Lekkerland

Jack Koornneef is als assistent scheidsrechter benieuwd naar wat het seizoen hem nog brengt

0

Vandaag gaan we in gesprek met Jack Koornneef. De 29-jarige Westlander heeft 9 jaar gevoetbald bij vv Verburch, maar Jack is inmiddels omgetoverd tot assistent scheidsrechter in de tweede divisie.

Carrière
Jack is op zijn vijfde begonnen met voetballen bij vv Verburch. In 2001 is Jack zijn vader overleden en dit viel zwaar op zijn dak. Jack zijn moeder schreef een brief naar Feyenoord met de vraag of Jack een keer mascotte kon zijn bij een wedstrijd. Dit gebeurde uiteindelijk in 2003. In een bomvolle Kuip liep Jack met de scheidsrechter het veld op. Misschien was dit wel het begin van iets moois voor Jack.

In het seizoen 2006/2007 floot Jack af en toe een wedstrijd bij vv Verburch. Eerst jeugdwedstrijden en uiteindelijk ook seniorenwedstrijden. Dit zorgde ervoor dat Jack in 2008 stopte met zelf voetballen en hij ging zich volledig focussen op het fluiten van wedstrijden.

In 2010 besloot Jack te gaan fluiten voor de KNVB. ‘Ik werd in 2013-2014 in een extra begeleidingstraject geplaatst, alleen helaas was dat van korte duur door de ontdekking van een tumor bij mijn moeder. Ik koos ervoor om er voor mijn moeder te zijn en dat ging ten koste van mijn dromen/carrière. In datzelfde jaar besloot ik een cursus tot assistent scheidsrechter te doen.’ Vervolgens liep Jack een jaar lang mee bij de Feyenoord academy als assistent scheidsrechter. Een jaar later werd Jack goedgekeurd en op 27 augustus 2015 floot hij zijn laatste wedstrijd. Op 29 augustus 2015 zette hij zijn carrière voort als assistent scheidsrechter bij de KNVB.

Na een paar seizoenen goed presteren is Jack vandaag de dag actief in de tweede divisie, ook wel de Jack’s League genoemd.

Huidig seizoen
‘Dit seizoen mag ik tot dusver niet klagen met mooie wedstrijden in de competitie. Ik heb onder andere Katwijk – De Treffers en Kozakken Boys – IJsselmeervogels mogen assisteren. Volgende week mag ik de kraker HHC Hardenberg – De Treffers assisteren. Buiten de mooie wedstrijden in de competitie ben ik nog op uitwisseling naar België geweest. Daar was ik actief bij de Kempische derby, ofwel VV Hoogstraten – KFC Dessel Sport.’ Geen verkeerd seizoen tot nu toe voor Jack.

Ambities en hoogtepunten
Jack zijn ambitie is duidelijk. De derby der derby’s krijgen. Oftewel Katwijk – Quick Boys en/of IJsselmeervogels – Spakenburg. Dat lijkt hem heel mooi om een keer mee te maken. Jeugdinterlands assisteren staan ook nog op de bucketlist van Jack.

Daarnaast heeft die toch al mooie wedstrijden mogen assisteren. Eenmaal de supercup o19, één keer de bekerfinale o17 en verschillende nacompetitiefinales. Daarin staat RKAV Volendam – ARC toch wel op één. Niet dat die één van deze twee clubs support, maar deze wedstrijd werd 12 seconde voor tijd beslist in het voordeel van RKAV Volendam. Die sfeer was heel vet.

Klik hier voor meer artikelen over de KNVB.
Meer weten over de KNVB? Klik hier.

Yorick Dekkers de onervaren coach van Cluzona dames 1

0

Vandaag spreken we met Yorick Dekkers, de 24-jarige coach van Cluzona Dames 1. Yorick debuteert dit jaar als coach, maar heeft het al aardig op de rit en strijd zelfs mee om de titel!

Carrière
Yorick Dekkers wist de passie voor het voetbal al snel te vinden. Dit was bijzonder aangezien zijn ouders beide helemaal niks met het spelletje hadden. Op zijn vijfde is Yorick begonnen met voetballen bij HSC’28 in Heerle. Dit heeft hij tot zijn 23ste volgehouden. In deze 18 jaar heeft Yorick de hele jeugd doorlopen en nog een aantal jaar in het derde elftal gespeeld. Na deze drie jaar stopte Yorick zijn carrière tussen de lijnen en begon hij een nieuw avontuur.

Yorick werd namelijk gevraagd om coach te worden bij Cluzona dames 1. ‘’Het begon eigenlijk als een grap, de toenmalige coach ging een nieuwe uitdaging aan en ze zochten iemand die dit wilde overnemen. Aangezien ik de meeste al kende en mijn vriendin hier zelf ook speelt werd ik al snel gevraagd.’’. Yorick verteld dat na een aantal contract voorwaarden te hebben besproken en een gesprekje met de groep gehad te hebben hij er mee is ingestemd. Een van de voorwaarden was onder andere dat Yorick het niet helemaal alleen wilde doen. Aangezien het voor hem ook allemaal nieuw is, wilde hij graag de nodige ervaring aan mijn zijde. Gelukkig wilde oud-trainer Arno ook terugkomen om hem te helpen en de trainingen op Dinsdag te verzorgen. ‘’Ik ben momenteel nog bezig aan mijn 1e jaar maar de bedoeling is om nog jaren door te gaan natuurlijk.’’

Momenteel staan de dames van Cluzona op de 2e plaats in de competitie met 21 punten uit 11 wedstrijden. ‘’Dit seizoen zijn we wat wisselvallig begonnen, helaas hebben we net iets te veel punten verspeeld in de beginfase van het seizoen waardoor de achterstand op de koploper inmiddels al 6 punten is met een wedstrijd meer gespeeld.’’ De doelstelling voor dit jaar was in de top 3 eindigen dus wat dat betreft zijn ze zeker goed bezig. Yorick verteld dat de dames van Cluzona de strijd om kampioen te worden dan ook zeker niet zullen opgeven.

Hoogte- en dieptepunten
In de nog prille trainerscarrière van Yorick is nota bene de eerste wedstrijd van het jaar. Dit was een bekerwedstrijd waarin de dames van Cluzona het opnamen tegen de dames van DIOZ. Yorick verteld dat hij enorm nerveus was voor deze wedstrijd, want hij wilde goed beginnen. ‘’Gelukkig gebeurde dit ook en wonnen we met 18-0 ! Onze topscorer wist er zelfs 10 te maken die wedstrijd.’’. Voor Yorick is eigenlijk het hele seizoen tot nu toe een groot hoogtepunt geweest.

Het dieptepunt van Yorick is de eerste competitiewedstrijd van het seizoen. ‘’Het dieptepunt tot nu toe was de 1-3 nederlaag bij Vogelwaarde. Dit was de eerste competitiewedstrijd en door een gele kaart en veel gemiste kansen gaven we deze wedstrijd uit handen. We hadden hoge verwachtingen van dit seizoen dus dan wil je toch beter beginnen.’’

Cluzona
Yorick heeft momenteel niet echt doelen binnen zijn functie in het voetbal. Het is voor hem nog onzeker of hij actief wil blijven als coach. Als dit wel het geval blijkt lijkt het hem wel een erg mooie uitdaging om een keer voor een eerste elftal bij de mannen te staan.

Yorick is bij Cluzona als nieuweling hartelijk ontvangen door iedereen. Hij is zich hierdoor snel thuis gaan voelen op de vereniging. ‘’Daar wil ik eigenlijk de hele vereniging, maar in het bijzonder toch mijn eigen team voor bedanken!’’

Klik op Cluzona voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Cluzona voor meer informatie over de club.

Jim Kanters met VV Prinsenland op weg naar de periode titel

Jim Kanters is 20 jaar oud en voetbalt bij VV Prinsenland in het eerste elftal. Momenteel staat het elftal op de eerste plek. Aanstaande zaterdag 25 februari staat de wedstrijd tegen nummer 12 SKNWK op het programma. Als Prinsenland in deze wedstrijd drie punten haalt eindigen ze bovenaan in de eerste periode.

Even voorstellen
Jim doet de opleiding voor timmerman in Bergen op Zoom. Hier studeert hij één dag in de week en de andere dagen werkt hij. “In mijn vrije tijd drink ik graag een drankje met mijn vrienden. Ook kijk ik graag voetbal met hen daarnaast speel ik geregeld zaalvoetbal. Echter speel ik vaker op het veld. Ik vind veldvoetbal namelijk een erg leuke beleving die ik kan delen met anderen in mijn omgeving. Sommige van mijn vrienden zitten namelijk niet op voetbal, maar komen wel vaak kijken naar mijn wedstrijden. Dat vind ik erg mooi.”

Op jonge leeftijd bij de selectie
Kanters was vier jaar oud toen hij begon met voetballen. Hij begon bij Dinteloord op het oude terrein. Vervolgens verhuisde Dinteloord naar het terrein waar nu Prinsenland zit. Hier zat in die tijd nog een club genaamd DIVO. Uiteindelijk gingen deze clubs samen en ontstond het huidige VV Prinsenland. Kanters mocht al op jonge leeftijd naar de selectie van Prinsenland. “Toen ik 15 jaar oud was mocht ik voor het eerst mee trainen met de selectie. Vervolgens heb ik op mijn 16e mijn debuut gemaakt voor het eerste elftal. ”

“Ik hoop dat we kampioen worden”
Momenteel staat Prinsenland eerste in de competitie. “Dit seizoen gaat tot nu toe heel erg goed. We voetballen goed, al hebben we er natuurlijk soms ook slechte wedstrijden bij zitten, maar dat heeft iedereen wel eens. Ik hoop dat we dit jaar kampioen worden, zodat we promoveren naar de tweede klassen. Daarnaast hoop ik dat ik mezelf nog verder kan ontwikkelen, zodat ik vaker in de basis kan starten.”

“Mijn trainer helpt me erg goed”
Buiten de prestaties op het veld is Jim erg goed te spreken over zijn huidige trainer Johan Korte “Korte is mijn trainer en hij helpt me erg goed met alles. Hij bereid ons altijd goed voor op wedstrijden en geeft mij daarnaast steun op persoonlijk vlak als ik vragen heb over zaken op en naast het veld.”

Klik op vv Prinsenland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Prinsenland voor meer informatie over de club.

 

 

 

 

 

Niels van Heerbeek, van pechvogel naar heldenonthaal bij Beerse Boys

Niels van Heerbeek is 34 jaar oud en is opgegroeid tegenover het complex van Beerse Boys. Het is dan ook niet gek dat hij hier al zijn hele leven speelt(op een kort uitstapje naar RKC na). Van Heerbeek is naast voetballer ook voorzitter van de materialencommissie van Beerse Boys. Met deze commissie zorgt hij ervoor dat alle trainers, coaches en vrijwilligers er wekelijks tip top uitzien met mooie kleding van de club.

Even voorstellen
Niels van Heerbeek woont samen met zijn vriendin Eva. Hij is werkzaam als transportplanner bij Rendac/ Ecoson en Sonac Son. In zijn vrije tijd beoefent hij diverse sporten waaronder: Mountainbiken, fietsen, tennis, wandelen en fitness. Echter is zijn grote passie voetballen.

Pechvogel
Toen Niels vier jaar oud was begon hij met voetballen. Hij heeft alle jeugdelftallen van Beerse Boys doorlopen en heeft zelfs een kort uitstapje gemaakt naar de KNVB-regio elftallen en RKC. Tot het sportieve noodloot Van Heerbeek trof. “Als tweedejaars A-junior liep ik in een duel met een uitkomende keeper een enkelbreuk op. In de tweede wedstrijd na mijn herstel hiervan raakte ik wederom geblesseerd. Ik brak toen mijn been nadat een verdediger aan de noodrem trok toen ik alleen op de keeper af kon gaan. Hetzelfde bot brak, maar nu een stuk hoger en volledig doormidden waarbij een operatie noodzakelijk was. Deze twee incidenten gebeurde in een periode dat ik dicht tegen een debuut aan zat bij de hoofdmacht. Na een nog langere periode van herstellen kreeg ik groen licht om weer aan te sluiten bij het team. Ondertussen was ik senior en klaar om voor Beerse Boys 1 te gaan spelen. Na vier wedstrijden raakte ik nogmaals geblesseerd en hield het voor mij op.”

Stapje terug
Hierna besloot Niels het voetballen op te pakken op een lager niveau bij het vijfde elftal. “Dit was een fantastisch seizoen. We werden kampioen en nog voor het einde van het seizoen werd ik gebeld met de vraag of ik teug wilde keren bij het eerste? Dit besloot ik te doen en inmiddels zit ik alweer sinds mijn 21ste bij de selectie.”

“Het helden onthaal maakt me nu nog emotioneel”
Bij de selectie heeft van Heerbeek een fantastische opmars beleefd. In zes jaar tijd is het elftal namelijk van de vierde klasse tot de eerste klasse gepromoveerd, met allemaal echte Beerse jongens. “We hadden in die periode een super team in combinatie met een trainer die meer dan het maximale uit het team heeft gehaald. We gingen voor elkaar door het vuur op veld, in de kantine en als vrienden. Twee momenten sprongen er in die tijd bovenuit: De thuiswedstrijd in de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse tegen Best-Vooruit met 1500 supporters langs de lijn was een belevenis! De zwaarbevochten promotie werd mede mogelijk gemaakt door alle steun en acties vanuit het dorp. Het jaar daarna werd het nog gekker toen we in de finale van de nacompetitie DESO uit Oss tro ffen voor een plaats in de Hoofdklasse. Thuis werd het 0-0, in de return kleurde heel Oss het Beerse rood – wit maar helaas verloren we in de verlenging. Het heldenonthaal wat we bij terugkomst in het dorp kregen maakt me nu nog emotioneel.”

Terug in de derde klasse
Sinds vorig seizoen speelt het elftal weer in de derde klasse. “Deze klasse is op dit moment het beste platform voor de jeugd om zich verder te kunnen ontwikkelen. Voor de 30-plussers geeft het meer spelvreugde en is het makkelijker om fit te blijven dan in de tweede klasse, waar iedere week het maximale van ons gevraagd werd. Het zou mooi zijn als we ons kunnen belonen met een vierde plek.”

 

Klik op Beerse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beerse Boys voor meer informatie over de club.

Luca Nagtzaam ziet Luctor Heinkenszand als zijn tweede huis

Luca Nagtzaam is 17 jaar oud en heeft vlak voor de winterstop zijn debuut gemaakt bij het eerste elftal van Luctor Heinkenszand. Sinds zijn debuut is hij vast onderdeel geworden van de eerste selectie.

Luctor voelt als een tweede huis
De 17-jarige Luca volgt de opleiding Onderwijsassistent aan het Scalda in Goes. In zijn vrije tijd speelt Nagtzaam graag FIFA of Warzone. Ook vindt hij het erg leuk om na de wedstrijd een drankje te drinken met zijn vrienden. Echter is voetballen het allerleukste voor hem. “Ik kan in voetbal mijn energie kwijt als een soort uitlaatklep. Ik kijk er elke dag weer naar uit om op het veld te staan op de zaterdag. Ook voelt Luctor als een soort tweede huis, omdat ik er al heel mijn leven kom. Ik ken iedereen en het is een soort familie. Ik zou niet weten wat ik zonder Luctor Heinkenszand zou moeten.”

 Broers als voorbeeld
Sinds hij vijf jaar is voetbalt Nagtzaam net als zijn broers bij Luctor Heinkenszand. “Mijn voorbeeld voetballers zijn mijn broers Max (24) en Sam (22). Ze spelen allebei in het tweede elftal van Luctor. Ze spelen net als ik op het middenveld. Van beide heb ik kwaliteiten meegenomen in mijn eigen speelstijl. Één van die kwaliteiten is dat ik altijd hard werk. Vroeger voetbalde mijn broers en ik vaak in de tuin. Aangezien ze een stuk ouder zijn en meer ervaring hebben moest ik het altijd hebben van mijn werklust.”

“Mensen hebben vertrouwen in mij”
Bij Luctor heeft Luca alle jeugdelftallen doorlopen en maakt hij flinke stappen. “Ik zit inmiddels vast bij de eerste selectie en heb al mijn eerste goal en assist gemaakt/gegeven. Daarnaast heb ik een aantal goede wedstrijden gespeeld. Ik merk ook dat mensen vertrouwen in mij hebben en positief over mij zijn, dat geeft een lekker gevoel”.

Doelstellingen
Op persoonlijk vlak hoopt de middenvelder in de toekomst basisspeler te worden, al verwacht hij dat dit niet zomaar zal lukken. “Er is veel concurrentie op het middenveld en ik kom pas net kijken in het seniorenvoetbal. Voor nu ligt mijn focus dan ook op het vast bij het eerste elftal blijven en mijzelf zo goed mogelijk laten zien in de minuten die ik krijg.” Op sportief vlak hoopt Nagtzaam dit seizoen te promoveren naar de tweede klasse en dat hij hieraan zijn steentje bij kan dragen. “Met Luctor streven we al een aantal jaar naar promotie, al is dit tot op het heden nog niet gelukt. Hier wil ik graag verandering in brengen.”

 Bijgeloof
Om goed te kunnen presteren heeft Luca naast goed trainen in de loop der jaren ook een bijgeloof ontwikkeld. “Ik heb een paar jaar geleden mijn pols gebroken in een wedstrijd tegen JVOZ. Ik moest toen en paar weken in het gips. Toen dit eraf ging moest ik een tijdje spelen met een soort strak verband dat mijn pols beschermde. De wedstrijden die ik met dit verband speelde gingen erg goed, waardoor ik dit verband nu altijd regelmatig draag (zie afbeelding boven dit artikel).

 

Klik op Luctor Heinkenszand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Luctor Heinkenszand voor meer informatie over de club.

Bas Poelsma van vv Capelle 8 is ondanks de toenemende pijntjes nog lang niet klaar met voetballen

0

Vandaag gaan we in gesprek met Bas Poelsma van vv Capelle 8. Bas is al 26 jaar lid van vv Capelle en speelt momenteel in het 8e. ‘Afgelopen zaterdag zijn we er kansloos afgegaan met 4-0, maar ja altijd zes gooien is ook lastig.’

Carrière
26 jaar geleden dacht de vader van Bas dat die goud in handen had, nadat Bas een heuse hattrick maakte bij Swift Boys uit met Capelle F3. Vandaag de dag kunnen we wel zeggen dat dat beginnersgeluk was. ‘Alhoewel ik technisch altijd goed was, was ik fysiek altijd één van de kleinere. Ook was ik bang in de duels. Hierdoor viel ik tijdens de selectiewedstrijden meestal af. Desalniettemin had ik die ambitie ook niet en vond ik het vooral geweldig om te voetballen. Als ik terugdenk aan mijn jeugdjaren, dan heb ik wel een paar parels van goals gemaakt. De stift is mijn signature move.’

Na zijn jaren in de jeugd kwam Bas terecht in een vriendenteam in de senioren. De aanvaller werd omgetoverd tot linksback vanwege overvloed aan kwaliteit voorin. Dit team werd met 100+ goals kampioen en daarom was verdedigen maar een bijzaak. De Roberto Carlos van vv Capelle promoveerden tweemaal op rij en Bas pikte zijn doelpunten en assists ook mee. Hierdoor werd de tegenstand wel serieuzer. Toen kwamen de zwaktes van Bas naar boven en leek die eerder op Miquel Nelom.

Dit heeft gezorgd voor een transfer naar het 8e van Capelle. ‘Hier speel ik doorgaans op de linksbuiten positie, al ben ik soms ook centraal op het middenveld te vinden. De basis voor mijn spel is nog steeds de techniek, al heb ik wel geleerd dat hard werken er ook bij hoort. Ik probeer altijd in de combinatie tot kansen te komen. Dat vind ik mooi. Tiki taka in de kelderklasse. Maar, voor wie wel eens langs de lijn staat bij ons, weet dat het niet altijd Barcelona-esque is. We doen in ieder geval ons best.’

Huidig seizoen
Bas staat met zijn Capelle in de middenmoot van de zesde klasse. Na twee glorieuze overwinningen zijn de mannen van Capelle 8 er met 4-0 op de broek afgegaan. De titel lijkt ver weg en daarom hoopt Bas gewoon op mooie potjes. ‘Als de selectie compleet is, hebben we best een leuk elftal dat ook echt nog wel leuk voetbal kan spelen. Ik hoop dat de selectie nog lang bij elkaar blijft en dat we binnen en buiten de lijnen nog veel mooie momenten met elkaar mogen beleven, want er gaat niets boven de kelderklasse.’

Persoonlijke doelen
Bas is 33 jaar, maar nog lang niet klaar met voetballen. ‘Ik wil zo lang als het gaat blijven voetballen. De pijntjes nemen toe, maar het plezier is nog onverminderd groot. Zaterdagavond t/m dinsdag ben ik weinig waard (daar is mijn vriendin met name heel blij mee altijd), maar daarna zijn we weer zo fris als een hoentje.’

Ook heeft Bas nog dromen. ‘De absolute wereldtop halen zou wel leuk zijn, maar de scouts staan niet vaak langs de lijn bij Capelle 8. Als dat niet gebeurt, dan zou ik graag zolang en zoveel mogelijk voetballen als kan.’ Hoe reëel dit is laten we even links liggen, maar dromen mag altijd Bas! Zijn voorkeur is dan ook Feyenoord. Als Feyenoord niet wint is Bas niet te genieten, dus misschien een oproep aan Arne Slot om Kokcu volgend seizoen te vervangen voor Bas, want vanaf het bankie weet Bas het vrijwel altijd beter.

DE clubvrouw van vv Capelle
Ook zet Bas één persoon in het zonnetje die enorm veel betekent voor vv Capelle. ‘Binnen onze club is Sonja Tobé al sinds jaar en dag een belangrijke pion in de organisatie. Zij zet zich al jaren vrijwillig in binnen de club en regelt alles rondom wedstrijdzaken en scheidsrechters. Een tijd geleden heeft ze ook een lintje gekregen ter ere van haar jarenlange inzet. Meer dan terecht in mijn ogen.’

Klik op vv Capelle voor meer artikelen over de club.
Klik op vv Capelle voor meer informatie over de club.

Mels van den Broek de spits van Beesd 2 weet het net al 4 jaar niet te vinden

0

Vandaag spreken wij met Mels van den Broek, de 20-jarige spits van Beesd 2. Mels heeft de potentie die in hem zat helaas nooit weten waar te maken en fungeert tegenwoordig vaker als vlagger dan als veldspeler.

Carrière
Mels van den Broek begon toen hij een jaar of zes oud was met voetballen. Volgens Mels heeft hij helaas nooit de potentie behaald die diep in hem zat. Vanwege zijn geringe balgevoel heeft Mels carrière gemaakt op de back positie.

Na een aantal jaren zagen de trainers van Mels in dat het gebrek aan talent steeds groter werd, verteld Mels. Om die reden hield hij vaak de bank warm. ‘’Een van de Belangrijkste momenten uit mijn carrière is een schitterende kopgoal wat voorlopig ook mijn laatste goal is gebleven. Dat is nu inmiddels al 4 jaar geleden.’’

Momenteel zit Mels in Beesd 2 en heeft de, volgens Mels, superieure trainer Carl Kroeze hem van een verdediger naar een spits verandert. ‘’Carl was de enige die in mij de blonde Ronaldo zag maar helaas zit de vorm er nog niet erg goed in.’’

Dit seizoen gaat het prestatiegewijs nog niet optimaal. In de eerste seizoenshelft werd Beesd 2 achtste van 12. De verwachting van Mels is dat het de tweede seizoenshelft een stuk beter gaat. Volgens hem is Beesd 2 namelijk voetballend misschien wel één van de beste teams uit de betuwe.

Mels heeft in zijn voetbalcarriere nog één heel duidelijk doel voor ogen: een goal maken. ‘’Hoe de bal tegen de touwen moet zal me een worst wezen maar hij gaat er een keertje in.’’

Buiten het veld
Als Mels wordt gevraagd wat zijn hoogtepunten en prestaties zijn, heeft hij weinig te vertellen over zijn momenten op het veld. Gelukkig heeft hij wel andere dingen waar hij een stuk beter in is. ‘’Nog nooit een 3de helft verloren vind ik een aardige prestatie.’’

Naast deze prestatie doet Mels nog meer dingen buiten het veld. Een taak die bij menig amateurvoetballer bekend is en eigenlijk ook erg belangrijk gevonden wordt: het schrijven van de wedstrijdverslagen. Samen met twee teamgenoten neemt Mels deze taak opzich.

Klik op VV Beesd voor de laatste artikelen over de clubs.
Klik op VV Beesd voor meer informatie over de clubs.

Max Vos van ODIO heeft een bijzonder ritueel

Vandaag spreken wij met Max Vos, de 22-jarige verzorger van ODIO 1 en voetballer van ODIO 4. Max heeft om optimaal te presteren een bijzonder ritueel wat uitgevoerd moet worden voor de wedstrijd.

Carrière
Max is op zijn zesde begonnen met voetballen. Hij heeft dit toentertijd volgehouden tot hij in de D’tjes zat. Op zijn 17e is hij weer aangesloten bij ODIO en stroomde hij in bij de JO-18. Momenteel is Max binnen ODIO de verzorger van het eerste elftal. Daarnaast voetbalt hij ook graag mee met zijn team het vierde. Met het vierde is Max goed op weg om kampioen te doen. Helaas kan Max zelf vaak niet meedoen vanwege zijn verplichtingen bij het eerste elftal. ‘’Ik probeer hier meestal wel met oplossingen te komen maar helaas kan ik er dus niet altijd bij zijn op de zondag ochtend.’’

Max Vos is vaak te vinden bij ODIO. Max studeert momenteel nog en zit in het vierde jaar van zijn opleiding fysiotherapie. Hij is dus bijna klaar met zijn opleiding en zou graag in de toekomst een tijd mee draaien als fysiotherapeut binnen een topclub. ‘’Hier maakt het mij niet zo zeer uit welke tak van sport het is. Uiteraard lijkt voetbal of tennis me heel gaaf.’’

Hoogtepunt en doelen
Toen Max werd gevraagd wat zijn hoogtepunten waren antwoordde hij het volgende: “Zelf heb ik nog niet echt iets bereikt binnen het voetballen zelf, ik ben namelijk niet de meest technisch begaafde voetballer. Daarom denk ik dat het buitenland toernooi in Oostende toch wel mijn hoogtepunt moet zijn. Een lang weekend met al je jeugdvrienden vindt iedereen toch geweldig?”

Als doel heeft Max om nog een keer kampioen te worden met zowel zijn eigen team als met het eerste elftal.

Buiten de velden
Max heeft om optimaal te presteren een toch wel bijzonder ritueel. Als Max voor de wedstrijd geen broodje bal met mosterd of een tosti met ketchup heeft gegeten speelt hij gegarandeerd een waardeloze pot.

Wat voetbal echt belangrijk maakt voor Max is het volgende: ‘’Ik ben zelf van mening dat sport heel belangrijk is voor de mens. Hiernaast is de sociale kring van de persoon net zo belangrijk, hierdoor ben ik heel erg gehecht geraakt de voetbal en met name ODIO. Voor mij betekent ODIO dat prestatie en plezier hand in hand moeten gaan.’’

Klik op rkvv ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv ODIO voor meer informatie over de club.