Home Blog Pagina 428

Nieuwelingen bij Unitas passen moeiteloos in het team

Unitas was in de aanloop naar dit seizoen actief op zoek naar aanvulling van de zondagselectie. Everon Pisas (SteDoCo), Jeremy van Uunen (Westlandia), Ozan Cimen (Achilles Veen), Emre Gürcüoglu (Blauw Geel’38), Ilias Zaimi (Nivo Sparta), Maxim Kivaka (België) en Ruud Verberk (stopt) vertrokken immers.

De technische commissie deed goed werk, want Luc van Dongen (Almkerk), Alexander McDermott (Altena), Elmer de Vries (SC Feyenoord), Najim Haddouchi (Dessel Sport), Mauritsio Helstone en Raphael Nartey (beiden Dongen) en Loic van Prooijen (eigen opleiding) zijn nieuw bij de selectie.

Elmer de Vries maakte de overstap van SC Feyenoord naar Unitas. De 21-jarige razendsnelle vleugelflitser moet aan de rechterkant de vertrokken Everon Pisas doen vergeten. De spontaniteit straalt van De Vries af. Hij is trots international van Sint Maarten, het land waar zijn oma en moeder vandaan komen. Hij speelde dit jaar op Curaçao een aantal wedstrijden in de voorronde van de Concacaf Nations Cup. Unitas zal De Vries eind maart 2023 waarschijnlijk twee weken moeten missen, dan speelt Sint Maarten in Willemstad onder meer de beslissende wedstrijd tegen een uitstekend Bonaire. Elmer de Vries is actief op social media en dat wekte de interesse van Unitas-coach Hans de Jong, die door iemand uit de omgeving van Feyenoord werd getipt. Nu is De Vries dus een ‘roodbroek’.

Dijbeenblessure

Omdat doelman Ruud Verberk na een mooie loopbaan besloot te stoppen, moest Unitas op zoek naar een vervanger. Luc van Dongen, sluitpost bij zaterdag-eersteklasser Almkerk besloot de overstap te wagen. Met zijn imposante gestalte en een lengte van twee meter, maakt hij indruk. ,,Ik ga de strijd met mijn collega-doelman Ronald Vlot aan. De beste moet gaan keepen.” Na een dijbeenblessure krijgt Vlot nu de voorkeur van de technische staf. Van Dongen zit even in de wachtkamer.

Najim Haddouchi was al op jonge leeftijd een talent. Hij groeide op in het multiculturele deel van Tilburg, boven het spoor. In Tilburg-Noord werden veel technisch vaardige voetballers opgeleid op de pleintjes. Nu vertoont de stylist zijn kunsten op Molenvliet. Haddouchi behoort tot de betere middenvelders van de derde divisie. Hij speelde uitstekende oefenwedstrijden met Unitas tegen Excelsior Maassluis en Baronie. Trainer Hans de Jong ziet in Haddouchi een controlerende middenvelder. ,,Voor mij was de keuze niet lastig. Bij Unitas spelen topgasten”, is Haddouchi stellig. ,,De Jong durft zijn ploeg te laten voetballen, daar houd ik van. Men weet dat ik niet ben gekomen om de lange bal te spelen. Ik kan mijn borst natmaken, want het moet met Unitas nog beter kunnen.” Een loopbaan bij de profs heeft Haddouchi niet helemaal opgegeven. ,,Er zijn meer spelers op latere leeftijd ingestroomd.”

Hans de Jong verwacht met zijn selectie in het linkerrijtje te gaan eindigen.

Klik op Unitas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas voor meer informatie over de club.

Dennis Marijnissen doet snel examen met TSC-jeugd

De angst dat TSC JO19-1 als opvulling zou dienen voor de tweede divisie blijkt ongegrond. Trainer Dennis Marijnissen verkoopt de huid met zijn team duur op het nieuwe niveau, maar hij weet ook dat zijn elftal snel examen doet. “De komende weken moeten we het laten zien.”

Met nog een derde van de competitie te gaan heeft TSC nog alle uitzicht om zich te handhaven. “Wij blijken ons prima te kunnen meten met vier andere teams in de poule”, weet Marijnissen. “HBS, Nuenen en Sportclub Feyenoord steken er bovenuit, maar de vijf teams daaronder doen weinig voor elkaar onder. Of het mij verrast dat we ons zo goed staande houden? Ik had geen flauw idee wat we van deze klasse konden verwachten.”

Hoe de JO19-1 van TSC in de tweede divisie terecht kwam, is al een verhaal apart. Toen Marijnissen net was aangesteld als nieuwe trainer – hij komt over van Madese Boys 17-1 – deed het team met succes een greep naar het kampioenschap. Dat kampioenschap bleek echter geen rechtstreekse promotie waard, in plaats daarvan moest TSC een promotiewedstrijd spelen tegen Blauw Geel. “Daar had niemand in het team en op de club op gerekend. Van de toenmalige lichting, van wie zo’n beetje iedereen was vertrokken naar elders, was al afscheid genomen. Daardoor hebben we met de nieuwe lichting die beslissingswedstrijd moeten spelen”, zegt Marijnissen, die zelf in die periode al aan de slag ging als trainer. TSC verloor in de nieuwe samenstelling met 1-0 en leek daardoor te moeten fluiten naar de plek in de tweede divisie. Een paar weken later volgde echter alsnog promotie, omdat er enkele plekken waren opengevallen.

“Dat hoorden we vlak voor de zomervakantie”, kijkt Marijnissen terug. “Het gevolg van dat we tweede divisie gingen spelen was dat we al in het eerste weekend van september met de competitie moesten starten. Daar hadden we niet op gerekend met de voorbereiding. Daardoor hadden maar heel kort de tijd om ons voor te bereiden, want pas op 18 augustus stond onze eerste training op het programma.”

Ondanks die ultrakorte voorbereiding zag Marijnissen al snel kans om meer lijn in het spel van zijn team te krijgen. “We hadden het in het begin moeilijk om tot een goede opbouw te komen en ons onder de druk van de tegenstander uit te voetballen, maar inmiddels gaat dat ons een stuk beter af. Conditioneel, waar we een achterstand hadden door de korte voorbereiding, worden we ook steeds beter.”

De progressie die Marijnissen heeft waargenomen zorgt er bij de trainer uit Made voor dat hij handhaving een realistische doelstelling vindt. “We hebben vier keer gelijkgespeeld in de eerste competitiehelft tegen onze concurrenten onderin de poule. Drie teams daarvan krijgen we nog thuis. We hebben nu vier punten en twee overwinningen zou al genoeg kunnen zijn om twee teams onder ons te houden. Dat is het doel, want de onderste twee teams degraderen naar de derde divisie.”

De oud-speler van Madese Boys, die in twaalf seizoenen goed was voor bijna driehonderd officiële wedstrijden, maar op zijn 29ste vanwege een knieblessure stopte, zegt bij de TSC-talenten volledig op zijn plaats te zijn. “Ik heb er ontzettend veel plezier in om deze jongens het laatste deel van de opleiding te geven op weg naar de senioren. Ik vind trainen op dit niveau een geweldige prikkel. Ik ben bezig met mijn UEFA C-diploma en ben daarna ook van plan UEFA-B te doen.”

Hoe hij zijn elftal laat spelen, hangt helemaal af van de tegenstander. “We passen ons aan waarbij we uitgaan van onze kracht”, zegt hij. Joep Koppert in zijn elftal een belangrijke speler. De nummer tien is door FC Den Bosch ‘uitgeleend’ aan TSC. “Den Bosch heeft hem min of meer gestald bij ons. Ze twijfelen of hij goed genoeg is maar willen wel zijn ontwikkeling in de gaten houden. Hij heeft zijn fysiek niet mee, maar kan prima voetballen en heeft een goed overzicht. Bij ons is hij in de aanval de bepalende figuur.”

Klik op TSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TSC voor meer informatie over de club.

Bij RFC-jeugd draait het om de bal

Met de aanstelling van Ad van Seeters als hjo maakt RFC duidelijk dat het ernst is met de jeugdopleiding van de club. “We moeten ons als RFC gaan onderscheiden, waardoor het voor de jeugd in de regio nóg aantrekkelijker wordt om voor ons te kiezen.”

Van Seeters, zeventig jaar inmiddels, weet niet van ophouden. Want naast hoofd jeugd opleidingen van RFC is hij hoofdtrainer van Rood-Wit Sint Willebrord op zondag. “Ik was van plan om te stoppen toen ik met pensioen ging. Ik voelde me daartoe verplicht naar mijn vrouw omdat zij altijd rekening moest houden met mijn trainerscarrière. Mijn vrouw zei: als je het nog steeds leuk vindt om te trainen, waarom ga je er dan niet mee door? Na Almkerk kwam Rood-Wit. Twee bonusclubs dus.”

Maar Van Seeters wist ook dat er een moment zou komen dat hij zou thuiskomen bij RFC, de fusieclub van Veersche Boys en Good Luck in zijn woonplaats. “We hadden al een paar keer contact gehad, maar ik vond het ook belangrijk dat het fusietraject helemaal was afgerond. Dat is het nu, want behalve een geweldige mooie accommodatie is definitief gekozen voor de zaterdag voor het prestatievoetbal.”

Van Seeters voelt zich nauw verbonden met RFC. “Ik ben een kind van Veersche Boys en Good Luck. Ik ben begonnen bij Veersche Boys, maar was klein van stuk en kwam daardoor in mijn jeugdelftal weinig aan spelen toe. Toen ben ik naar Good Luck gefietst om mij daar aan te melden. Mijn vader, een echte Veersche Boys-man, vond dat niet leuk, maar hij heeft mij niet tegengehouden. Later in de jeugd ben ik teruggekeerd bij Veersche Boys. Toen ik van de trainer van het eerste elftal daar te horen kreeg dat ik nog stappen moest maken in mijn ontwikkeling ben ik weer naar Good Luck gegaan. Later heb ik ook nog een paar jaar bij Veersche Boys in het eerste gespeeld.”

Dat hij in een functie zou terugkeren bij de clubs, die inmiddels verenigd zijn in RFC, stond voor Van Seeters vast. “Ik ben beide clubs veel dank verschuldigd”, vertelt hij over de motivatie om juist in zijn eigen woonplaats aan de slag te gaan. “Ik wil teruggeven wat zij mij hebben gegeven. Het moment was daar. Ik ben zeventig, nog fit, maar ook ik heb niet het eeuwige leven.”

Met een karrevracht aan ervaringen en kennis streek hij neer aan de Parklaan. Van Seeters: “Er zijn veranderingen nodig om tot een goede structuur te komen. En elke verandering levert weerstand op, dat is gewoon een feit. Je hebt met vrijwilligers te maken. Die moet je overtuigen van een visie, niet iets opdragen. Aan de andere kant moet je wel blijven insteken op een rode draad.”

Van Seeters, die eerder bij Baronie en DESK hoofd jeugdopleiding was, stipt twee punten aan die in de opleiding bij RFC centraal staan: plezier en ‘heel veel voetbal’. “Jeugdspelers moeten op de eerste plaats volledig meester worden over de bal. Dat kan maar op één manier: door altijd te trainen met de bal. We zitten duidelijk in een transformatie-fase. Ik zie dat er nog te veel oefeningen worden gedaan zonder bal. En dat trainers gebruik maken van oefenstof van Klopp, en Guardiola die ze op internet hebben gevonden. Het moet draaien om de bal, in combinatie met kleine spelvormen, waardoor een spelertje veel balcontacten heeft tijdens de training.”

Klik op RFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RFC voor meer informatie over de club.

‘Waarom al zo lang? Ik houd echt van mijn club’

Toen hij zeven jaar was, ging de inmiddels 61-jarige Karel van Buul voetballen bij VV Nieuwkuijk, de club waarvan hij ook nu nog lid is. Naast alle elftallen doorlopen te hebben, voert de actieveling ook vele taken uit binnen de vereniging. “Ik heb me altijd heel betrokken gevoeld bij de club.”

Trainer, leider, gastheer, kascontroleur en lid van het jeugdbestuur. Van Buul draait zijn hand er niet voor om. Als echte clubman is hij vier keer per week bij Nieuwkuijk te vinden. “Tijdens de thuiswedstrijden van het eerste team ben ik samen met onder meer mijn vrouw gastheer. Dit houdt in dat ik de scheidsrechter en de tegenstander ontvang en regel dat de ballen en vlaggen klaarliggen. Ik zorg er ook voor dat iedereen wat te drinken heeft tijdens de rust Ook na de wedstrijd zorg ik samen met de gastvrouwen voor een drankje en een hapje in de bestuurskamer. Ik ga naar alle thuis én uitwedstrijden van het eerste elftal, dus ik ben toch op de club.”

Naast gastheer is Van Buul trainer en leider van JO16-1. “Ik geef samen met mijn neef twee keer per week training en begeleid ik JO16 tijdens de wedstrijden.”

Hij vervolgt: “Ook train ik op donderdagavond een ander team. Een aantal van hen trainde ik in het verleden al en toen ik werd gevraagd dit weer op te pakken, vond ik dat wel leuk. En waar ik trots op ben, is dat ik eens ben uitgeroepen tot vrijwilliger van het jaar.”

CLUBAVOND
Het geluk wil dat deze jonge mannen trainen op donderdagavond. Dan is het clubavond. En daar is Van Buul een graag geziene gast. “Ik ga niet elke week hoor, maar ben er regelmatig even te vinden. Sowieso elke derde donderdag van de maand. Met een aantal bevriende, rustende leden vorm ik de derde donderdagclub. We zetten ons, buiten het veld, allemaal in voor de club en komen bij elkaar om een pilsje te drinken in de kantine. Waarover we dan praten? Over van alles. Hoe het eerste voetbalt onder andere. Daar zijn we tevreden over. Het gaat goed met de jongens die er zijn. En de sfeer is goed.”

De rasechte supporter houdt van ‘zijn’ club. “ik kom er al jaren dus ik ken heel veel leden. Met rond de 600 leden zijn we een kleine club waar de sfeer goed is. Ik heb me altijd heel betrokken gevoeld.”

KLEINZOON
Van Buul kent een lange carrière binnen VV Nieuwkuijk. “Ik heb alle elftallen doorlopen, tot aan het eerste. Na een aantal jaren in de selectie ben ik afgezakt naar het derde en daarna volgden vier en vijf en uiteindelijk de veteranen. Nu voetbal ik zelf niet meer, maar ik zie nog veel wedstrijden. Ik houd van het spelletje. Het is nooit hetzelfde.”

Van Buul hoopt binnen enkele jaren naar zijn kersverse kleinzoon te kijken. ”Ik ben afgelopen december opa geworden. Ik maak mijn kleinzoon binnenkort ook lid van de club.”

Klik op VV Nieuwkuijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Nieuwkuijk voor meer informatie over de club.

“Stoppen? Ik vind het nog veel te leuk”

Als trainer van de allerkleinsten – genaamd De Kanjers – is Mieke van Mosselveld (64) het voorportaal van WSC. Vanuit deze rol maakt zij ouders wegwijs bij de club en leert zij jonge voetballertjes kennismaken met de sport. En dat al 26 jaar…

Zelf heeft ze nooit gevoetbald, maar als balletjuffrouw weet ze prima hoe ze les moet geven. “Ik ben het gewend met kinderen te werken. Ik kan voor een groep staan en heb zelf drie kinderen van wie er twee altijd gevoetbald hebben. Door hen fanatiek te volgen heb ik de sport goed leren kennen. Ook heb ik een trainerscursus gedaan en zijn er veel oefeningen op internet te vinden.”

Toch geeft Van Mosselveld vooral training op gevoel. ”Het is een vorm van onderwijzen. Er gebeurt van alles op en rondom het veld en omdat ik te maken heb met kinderen van 4, 5 en 6 jaar, geef ik daar alle ruimte voor. Ik geniet van de speelsheid en onbevangenheid van de kleintjes. En als ik zie dat een kind écht nog te jong is om te gaan voetballen, geef ik dat aan bij de ouders.”

De trainer geeft elke woensdagmiddag twee uur training aan de kleintjes. “Ik heb ze verdeeld in leeftijdscategorieën. Gemiddeld zijn het twaalf kinderen per training, maar ik heb er ook weleens 25 gehad.”

COÖRDINEREN
Momenteel is Van Mosselveld dus ‘alleen’ actief als trainer, maar ze was jarenlang nóg actiever: “Ik overleg nu nog met de huidige coördinator van de vier tot tienjarigen over de gang van zaken bij de kleintjes die ik coach. De JO8 en JO9 teams spelen dit seizoen voor het eerst in de KNVB-competitie. De JO6 speelt een onderlinge competitie met drie omliggende clubs. Op deze speelse manier leren de kinderen kennismaken met de wedstrijdvorm en spelregels.”

De fanatieke vrijwilliger was daarnaast hoofleider. Vanuit deze functie coördineerde zij de verschillende pupillenelftallen en organiseerde de competitie. “En ik ben vier jaar jeugdvoorzitter geweest. Toen was ik elke zaterdag bijna de hele dag bij WSC te vinden. Heel leuk en ook heel lastig te combineren met mijn gezin. Maar ik vond dat ik er moest zijn. Zo kon ik problemen die zich voordeden meteen oplossen. En ik vond het natuurlijk heel leuk. Anders houd je het niet vol.”

PLEZIER
Hoewel ze al 26 jaar actief is binnen WSC, heeft Van Mosselveld zelf nooit gevoetbald. “Ik kwam in aanraking met de club toen ik mijn man leerde kennen. Hij heeft jarenlang gekeept in het eerste team. Toen de jongste ging voetballen, werd ik zelf actief en ben ik begonnen met het geven van training.”

Hoewel Van Mosselveld inmiddels 64 jaar is, gaat ze elke woensdagmiddag nog altijd met veel plezier naar de club. “Ik heb wel even gedacht aan stoppen, maar toen begon mijn kleinzoon met voetballen. Ik geef hem nu training. En ik heb ook een kleinzoon die nu drie jaar is en ook lid wordt zodra het kan. En verder, ik vind het nog veel te leuk.”

Klik op WSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WSC voor meer informatie over de club.

‘Mijn taak? Bouwen aan een goed fundament’

Toon Stokkermans (56) heeft zich voor verschillende voetbalverenigingen ingezet. De laatste jaren maakt hij zich vol energie hard voor R.K.V.V. Berkdijk. Momenteel doet hij dit als jeugdcoördinator.

“Vier jaar geleden kwam ik binnen bij de club als trainer van zondag 1. Vorig seizoen was ik trainer van het eerste zaterdagteam. Toen deze jongens besloten lager te gaan voetballen, besloot ik in te gaan op het aanbod van de club om jeugdcoördinator te worden.”

Stokkermans geeft aan dat het voortbestaan van de jeugdafdeling in het gedrang kwam. “Samen met een groep betrokken vrijwilligers zet ik alles op alles deze te redden. We zijn aan het bouwen aan een goed fundament.”

LIEFDE VOOR VOETBAL
De voetbalwereld kent weinig geheimen voor de jeugdcoördinator. “Al 35 jaar bekleed ik verschillende functies binnen de voetballerij. Zo ben ik selectietrainer geweest van onder meer DESK, Blauw-Wit ’81 en het ter ziele gegane Longa. Ook coachte ik verschillende jeugdelftallen. “

De sportieveling speelde zelf bij DESK en Blauw-Wit ‘81. Hij stopte op 26-jarige leeftijd noodgedwongen vanwege een slepende knieblessure. De liefde voor voetbal is echter altijd blijven bestaan. “Bij Berkdijk heb ik een mooie rol. Ik geef clinics aan trainers en betrokken ouders. We hebben heel veel vrijwilligers en dat is mooi. Ook ouders van nieuwe leden zetten zich graag in.”

Maar Stokkermans ziet hierin ook een valkuil. “De club had voorheen een enorm betrokken voorzitter. Na zijn overlijden bleek dat hij de club bij elkaar hield en heel veel regelde. Veel mensen zijn toen opgestaan om initiatieven te ontplooien. Dat is heel goed natuurlijk, maar veel ging naast elkaar lopen. Het is mijn taak de boel te herstructureren en goed samen te werken.”

VOLKSVERENIGING
Stokkermans is heel enthousiast over de club. “Berkdijk is een echte volksvereniging die voor iedereen toegankelijk is. De club heeft een mooie sociale functie die ook heel belangrijk is voor de leden.”

Hij vervolgt: “Ook elk kind is welkom bij Berkdijk. Ieder lid is belangrijk. We zijn een kleine club en de contributie is laag. Dit maakt ons toegankelijk voor mensen die elders die buiten de boot vallen. Iedereen krijgt ook een tenue van de club. Bij ons kun je zijn wie je bent. Ik vind Berkdijk een warme vereniging waar ik me thuis voel.”

SPELPLEZIER
“Bij Berkdijk staat spelplezier boven prestatie. De kinderen moeten plezier hebben als ze voetballen” gaat hij verder. “Ik krijg altijd een lach op mijn gezicht als ik de kleintjes op het veld zie. Dat geeft me de meeste voldoening. We zijn er voor hen, niet voor ouders en trainers die allerlei verwachtingen hebben. Dat is soms nog een uitdaging, maar kinderen moeten al zoveel. Maar ook hiermee zijn we de goede weg ingeslagen. En alle groei is moeilijk. Maar alles wat aandacht krijgt, groeit.”

Klik op RKVV Berkdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Berkdijk voor meer informatie over de club.

Vrouwen Asperen met nieuwe trainer op jacht naar succes

De vrouwen van Asperen liepen op de slotdag van het vorige seizoen nét de titel mis. De 5-0 overwinning op het tweede team van GJS bleek niet voldoende om het alleenrecht op het kampioenschap te claimen, want de wedloop met grote concurrent HSSC’61 uit Hei- en Boeicop – die in het onderlinge duel nog met 3-2 was verslagen – werd uiteindelijk niet in het voordeel van de zwart-witte brigade beslecht.

De teleurstelling zetelde echter niet diep bij het team. Integendeel, de gedeelde nummer één positie aan het einde van de rit was reden voor een gulle lach en tevredenheid na een knappe eindsprint met veel doelpunten en een prima prestatie.

Dit seizoen zijn er in de derde klasse G nieuwe kansen. Maar ook met een nieuwe trainer voor de groep. John Vendelbosch maakte de overstap van het tweede (mannen)team van Asperen naar de vrouwenformatie. Nadat was gebleken dat bij de vrouwen een vacature was ontstaan, werd besloten om contact met Vendelbosch te leggen en hem te polsen voor de vrijgekomen plek in te vullen. De gesprekken tussen beide partijen verliepen zodanig voorspoedig dat snel tot een overeenkomst werd gekomen.

In het nieuwe seizoen wacht de vrouwen van Asperen een herkansing om de jacht op de titel te maken. Eén van de tegenstanders is HSSC’61, maar ook het eerste team van GJS.

Klik op VV Asperen voor de laatste artikelen over de club
Klik op VV Asperen voor meer informatie over de club.

Peter Pannekoek van Unitas: van assistent tot performance trainer

Peter Pannekoek ambieert geen rol als hoofdtrainer. Hij volgt Hans de Jong nu al zeven jaar waar hij als trainer gaat. Vanaf de jeugd bij Nivo Sparta via Brakel, BZC’14, Wilhelmina’26 nu in de subtop van het amateurvoetbal bij Unitas.

Inmiddels is Pannekoek ook assistent af. In de derde divisie bij Unitas is hij performance trainer. ,,Ik verzorg de fysieke oefeningen, kracht, rekken en strekken en aan het einde de cooling down. Daarbij horen de adviezen aan de hoofdtrainer over de fysieke gesteldheid van de spelers.”

,,Wij vragen om bewustwording bij blessures”, stelt Pannekoek. ,,Wij zitten er bij de spelers bovenop. Blijf er niet mee lopen. Kom bij ons en wij verwijzen je meteen door naar onze fysiotherapeuten van Fysio PP. Een enorm voordeel is dat de fysiotherapeuten ook tijdens de trainingen op het sportpark zijn. Een half uur voor en na de training staan zij ter beschikking aan onze spelers.” Unitas kan ook gebruikmaken van het krachthonk. En het wordt nog mooier, want op de locatie van de huidige kleedkamers wordt een grotere ruimte voor Fysio PP gebouwd. Daarin worden voor hen de mogelijkheden nog groter. Voor Peter Pannekoek is het duidelijk: ,,Wie na de winterstop het fitste is, pakt de meeste punten.”

Afspraken

Pannekoek (58) is beroepsmilitair bij de luchtmobiele brigade in Arnhem. Over vier jaar gaat hij met pensioen en krijgt hij dus meer vrije tijd. Hij heeft vanuit defensie een knappe rugzak met kennis meegekregen. ,,Uit mijn vakgebied neem ik de discipline, eenheid en fysiek mee. Wij moeten er bij Unitas voor zorgen om als staf, en daar horen Guido van Sant (keeperstrainer), Patrick van Soest (teammanager) en de verzorgers ook bij, een eenheid te zijn. Winnen en verliezen doe je met zijn allen. Ik bewaak de afspraken met spelers en zorg ervoor dat de taken die zij krijgen ook worden uitgevoerd.”

Zoals bij veel ouders die de eerste stappen in de sport zetten via hun kinderen, werd Pannekoek via zijn dochter bij het zwemmen gediplomeerd instructeur en scheidsrechter. Jammer genoeg moest zij door een schouderblessure haar zwemloopbaan beëindigen. Pannekoek maakte de overstap naar het voetbal. Zoon Jasper voetbalde destijds bij Haaften, nabij zijn woonplaats Tuil. ,,Ik heb hem van de D-pupillen tot JO19 begeleid. Jasper maakte eerder al de overstap naar het over de Waal gelegen Nivo Sparta. En daar begint de link met Hans de Jong, die bij de club in Zaltbommel trainer van JO19 was.”

De volgende stap was het ‘project Brakel’. ,,Ik werd daar assistent-trainer van Hans bij een team dat diep in het moeras zat. In het seizoen daarvoor had die ploeg geen enkel punt gehaald. Wij hebben een goede organisatie neergezet. Ik heb geen voetbalachtergrond, maar kon Hans door mijn militaire opleiding toch helpen.” Zo af en toe denkt Pannekoek terug aan dat eerste jaar bij Brakel. ,,Daar hebben wij veel geleerd. Wij hebben alles vanaf nul moeten opzetten. Misschien is dat wel het mooiste wat er is. Later werden wij kampioen met die jongens. Nu leven wij in een andere wereld. Wij werken met betere voetballers, maar ik blijf voor Hans de spiegel die ook hij toch nodig heeft.”

Klik op Unitas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas voor meer informatie over de club.

SVW ondersteunt Hospice Gorinchem

SVW is terug op het niveau waarop de Gorcumse club ooit op zondag voetbalde. Na het kampioenschap in het afgelopen seizoen acteren de ‘streepjes’  nu in de eerste klasse van het zaterdagvoetbal.

Sponsoring maakt een steeds belangrijker onderdeel uit van de financiële situatie van sportverenigingen. Binnen SVW vindt men dat de club ook een maatschappelijke functie moet vervullen. Daarom wordt op het shirt plaats ingeruimd voor een belangrijk regionaal goed doel. Er is goed zichtbaar op de voorkant gekozen voor het Hospice Gorinchem.

Majolijn Mutters, directeur van het hospice, is de Gorinchemse voetbalclub SVW dankbaar dat men het hospice voor minimaal drie jaar gaat ondersteunen. ,,Er zijn verschillende raakpunten. Wij zijn er voor iedereen in deze regio. Dat geldt ook voor SVW, dat de meest multiculturele voetbalvereniging in de stad is en dus ook een club voor iedereen.”

Hospice-voorzitter Bert van der Lee haakt in: ,,Wat ik zo mooi vind, is dat er vanuit SVW zo veel jongeren bij betrokken worden. Het hospice is er immers ook voor jonge mensen. Heel dapper dat deze club voor het hospice kiest.”

SVW-voorzitter Danny van Heumen is blij dat zijn club het hospice kan ondersteunen. ,,Wij hebben in coronatijd een aantal leden dat ons zeer dierbaar was, zien wegvallen. Wij hebben daarbij de betrokkenheid van het hospice ervaren. Vandaar de keuze om als SVW wat terug te doen.” SVW weet zich gesteund door sponsor Johan Verbiezen.

,,Nu ik in de positie ben om mijn club, want dat is SVW, en de gemeenschap te kunnen helpen, ga ik mij daar projectmatig voor inzetten, want SVW moet trots zijn dat het de naam van het hospice op het shirt draagt.”

Steun

Het hospice krijgt financiële ondersteuning van de overheid. Er is, indien mogelijk, sprake van een eigen bijdrage van mensen die in het hospice verblijven. Een deel wordt vergoed uit aanvullende verzekeringen. ,,Toch is er nog altijd veertig procent van wat wij zelf moeten aanvullen”, licht Majolijn Mutters toe. ,,Daarom is de steun die wij van SVW gaan krijgen zo verschrikkelijk belangrijk.”

Bij SVW wordt men meteen concreet: ,,Bij het hospice is het bekend dat de keuken vervangen moet worden. Wij zijn direct aan de slag gegaan. Vanuit het bedrijfsleven vonden wij meteen steun. De kastjes komen eraan. Er is ondersteuning van een bedrijf dat professionele keukenapparatuur levert. De loodgieter en de stukadoor staan te trappelen om te beginnen. Wij durven nu al toe te zeggen dat SVW nog dit seizoen, voor het symbolische bedrag van één euro, zorgt voor een nieuwe keuken voor het hospice.”

In het tweede jaar is een regionaal bekend entertainmentbureau vermoedelijk bereid om een dinershow te sponsoren. Ik word hier een beetje verlegen van”, reageert Van der Lee. ,,Het klinkt fantastisch. Hier gaat een geweldige samenwerking uit ontstaan, dit is zó mooi.”

Klik op SVW voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVW voor meer informatie over de club.

Hoe een postbode NAC behoedde voor degradatie uit de Eredivisie

De 61 jarige Martin Clerx is net zo Bredaas als de Grote Kerk en de Havermarkt.
Geboren en getogen in de Nassaustad is er nooit een haar op zijn hoofd geweest die er aan dacht ‘zijn’stad te verlaten. Als voetballertje zette hij zijn eerste stappen op de velden van het inmiddels ter ziele gegane FC de Geeren. De buurtclub uit Breda Noord waar zijn vader 29 jaar voorzitter was. Vader Clerx, was een bekend gezicht in Breda en werd voor zijn voorzitterschap terecht onderscheiden met de Speld van verdienste door de KNVB.

Kleine Martin had een neusje voor doelpunten en werd al op jonge leeftijd gescout
door NAC Breda. Hij speelde 10 jaar voor Geel-Zwart. Haalde daar het eerste
elftal in de jaren 1979-1981 en speelde 9 Eredivisie duels voor zijn cluppie. De
man uit de Hoge Vucht redde NAC in 1981 op “Het Kasteel “ in een rechtstreeks
degradatieduel door de verlossende 1-2 te scoren tegen Sparta. Een historische goal
want door Clerx treffer behoedde hij dat jaar heel Breda van degradatie naar de 1e
divisie. Na NAC speelde de sympathieke Bredanaar voor KFC Wuustwezel (B),
RBC, Rood Wit en Kozakken Boys.

Als trainer was ‘de beroemste postbode van Breda “actief bij Fc de Geeren, Right
Oh, Waspik, BVC, Boeimeer, Moerse Boys, Rood Wit, De Gunners, VV Barca ,
Right Oh, Kozakken Boys 2 en nu Kozakken Boys O23. Inmiddels werkt Clerx ,
met een andere oud NAC speler : Alan Gouvernante al weer 3 jaar in Werkendam.
De ‘Kozakken’ waar hij furore maakte in het 1 e elftal en altijd contact mee hield.

“Amin van sterren van morgen vroeg me drie jaar terug of ik interesse had. Ze
zochten een interim trainer voor het 2e elftal die de groep op de rails kon krijgen
en toen ging het snel. Ik zou het maar voor een half jaar doen en dan stoppen. Maar
toen kwam in Nederland de U23 competitie van de grond. De club wilde mij heel
graag behouden omdat mijn werkwijze de technische commissie goed beviel. Dus
we zijn die uitdaging aangegaan. Het was en is een enorme uitdaging om met
talenten te werken vanuit binnen en buitenland. Deze groep zit kort op het 1e elftal
en de samenwerking met de hoofdtrainer Scott Calderwood is perfect. Momenteel zijn er al vijf spelers doorgeschoven naar het 1e elftal wat niet eerder was gebeurd.”

Martin Clerx was zelf een speler die het vuile werk niet schuwde en een speler
was met de ouderwetse winnaarsmentaliteit. Het credo: ‘niet lullen maar poetsen’,
was aan Clerx wel besteed. Hoe werkt dat bij deze jonge gasten op een hoog
niveau ? “Je kan wel zeggen dat ik hoge eisen stel, dat is ook de reden dat ze me
bij Kozakken Boys enorm waarderen. De jongens duidelijk maken dat er heel wat
bij komt kijken om het betaald voetbal (Kozakken Boys speelt in de 2 e divisie) te
halen. Ze worden hetzelfde behandeld en benaderd als bij een BVO en daar zijn
ook de faciliteiten naar. De samenwerking met mijn staf, die ikzelf mocht
samenstellen, speelt hierin een belangrijke rol. De winnaarsmentaliteit staat
centraal.”

Zien we je nog terug bij een 1e elftal ? Of werk je liever met de jeugd ?
“Waar ik nu mee werk is een groep waar veel talent in zit. Ze komen o.a.uit
Brazilie, Amerika en Engeland. Dit is een niveau waar je op wilt werken met
volwassen kerels. Dus dit zal mijn laatste gebeuren zijn als trainer. Met de
leeftijdscategorie hieronder (U19) zou ik niet kunnen werken. Ben daarvoor te
direct en te hard. Bij een 1e elftal gaat ook niet meer gebeuren dat is voorbij, ”
besluit de man die nog regelmatig op vrijdagavond een wedstrijd bezoekt bij zijn
oude club NAC.

Klik op Kozakken Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kozakken Boys voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.