Home Blog Pagina 389

Voor Kees Seip is de U13 Cup bij CVV Zwervers een ‘verslaving’

Bij CVV Zwervers wordt al met veel zin uitgekeken naar de aanstaande editie van de U13 Cup op sportpark Couwenhoek. Met deelname van Champions League-clubs, Feyenoord en Ajax is topjeugdvoetbal weer gegarandeerd, verzekert Kees Seip.

Seip maakt deel uit van de zeskoppige toernooicommissie die hard bezig is met de organisatie van het evenement dat bekendheid geniet in binnen- en buitenland. “Mijn zoon heeft meegedaan in 2003 en vanaf dat moment ben ik er min of meer bij betrokken. De afgelopen tien jaar wat meer”, zegt Seip. “Ik ben ook bestuurlijk actief geweest bij de club, maar het is fijn om nu alleen te focussen op het toernooi. De organisatie heeft gewoon veel aandacht nodig, mede omdat het zich zo ontwikkeld heeft. Ik kan me herinneren dat we vroeger in oktober, november gingen beginnen. Dat kunnen we ons nu niet meer veroorloven. Na het toernooi laten we een paar weken de boel even bezinken, maar daarna gaan we weer volop aan de slag voor de volgende editie.”
De 29ste editie van het toernooi, dat in 1993 voor de eerste keer werd gehouden, vindt altijd plaats op eerste en tweede pinksterdag, die dit jaar vallen op zondag 28 en maandag 29 mei. Zwervers draait het toernooi met volgens Seip honderd-plus vrijwilligers. “Het is twee dagen vol aan de bak, maar het is een prachtig toernooi die ons als club een geweldige uitstraling geeft.”

Seip zegt dat de U13 Cup van Zwervers behoort tot de topdrie-toernooien in Europa voor deze leeftijdscategorie. “Het is een sport om zo’n aansprekend mogelijk deelnemersveld bijeen te krijgen”, zegt Seip. “Dat lukt ons altijd zeer aardig.” Seip, die verantwoordelijk is voor onder andere de reizen en het verblijf in Capelle en omstreken, spreekt van een verslaving om het toernooi te organiseren. “’Het geeft een geweldige kik als hier Barcelona, zoals in 2019, speelt.”

Het format van de U13 Cup is al jaren hetzelfde. Twaalf deelnemende clubs, elf van naam en Zwervers zelf. “We willen altijd een paar clubs uit de Champions League. Daarnaast zijn altijd Feyenoord en Ajax van de partij. Die teams vullen we aan met andere opvallende clubs, die bekend staan om hun goede jeugdopleiding. Dat geldt voor FC Midtjyland en Racing Genk. Borussia Dortmund en Paris Saint Germain zijn vaste deelnemers, die clubs komen hier al jaren.”

Andere blikvangers dit jaar zijn het Belgische Club Brugge, Leicester City, Bayer Leverkusen en Leeds United. Meest bijzondere deelnemer is echter Dynamo Kiev. “We hadden geen idee of het mogelijk was om ze hierheen te halen”, zegt Seip. “Hoewel het nu relatief rustig is rond Kiev is het wel oorlog in Oekraïne. We hebben contacten gelegd en ze wilden heel graag komen. De jeugdvoetballers opereren, begrepen we, ook regelmatig vanuit Polen vanwege de situatie in het land.”

Omdat Zwervers de Oekraïense talenten niet enkel voor twee of drie dagen wilde laten overkomen, werd er een speciale actie gestart. Seip: “Ze verblijven nu een week op Park Hitland in Nieuwerkerk. Er wordt een heel programma voor ze geregeld. Dat Dynamo Kiev komt zorgt voor een speciaal tintje.”
“We hopen dat ze straks ook kunnen komen, want als het oorlogsgeweld rond Kiev weer oplaait ontstaat er een nieuwe situatie. Die onzekerheid nemen we voor lief.”

Dynamo Kiev speelt ook de openingswedstrijd van het toernooi, die is traditioneel altijd tegen Zwervers. “Het mooie van dit evenement is dat het wordt gedragen door velen. Vrijwilligers, bedrijven en ook de gemeente. Burgemeester Peter Oskam is er altijd bij. Hij heeft als oud-betaald voetbalscheidsrechter jarenlang de openingswedstrijd gefloten.”

Seip zelf is tijdens het toernooi net als zijn vijf medecommissieleden de hele dag in touw. “Als ik twee hele wedstrijden zie is dat veel. Weet je, als alles goed is verlopen en we hebben dinsdag alles opgeruimd, dan is er ’s avonds het moment van collectieve tevredenheid. We bestellen dertig dozen pizza’s en blazen met al die vrijwilligers uit in die kantine.”
Seip hoopt dat het dit jaar wel beter weer wordt dan vorig jaar toen het beide dagen regende. “Het toernooi leeft op sponsoring, barinkomsten en entreegelden. Dus kom maar op met dat zonnetje.”

Klik op CVV Zwervers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CVV Zwervers voor meer informatie over de club.

Boeimeer JO9-1 naar Nederlands Kampioenschap

Een unieke prestatie van de Boeimeer JO9-1 op een toernooi in januari leverde de talentvolle ploeg een ticket op naar het EK in Steenwijk. Dit team vol kwaliteit mag op 10 juni de Bredase eer gaan vertegenwoordigen in de kop van Overijssel.

Dit alles vanwege de winst van het district kampioenschap van Zuid gespeeld bij BSC in Roosendaal. Met 16 deelnemende teams uit Zeeland en Brabant was dat een schitterende prestatie te noemen. Veel  hoofdklasse – ploegen maar ook  betrokken Spartaan (samenwerking met Sparta – jeugd) als tegenstanders. Na drie gewonnen wedstrijden in de poule kwam Boeimeer in de kampioenspoule. Hierin werd ook weer twee keer gewonnen en trok men in de laatste wedstrijd tegen OJC Rosmalen ( een van de grootste verenigingen van Nederland red.) maar net aan het kortste eind (3-2) Door dit mooie resultaat mag Boeimeer JO9-1 nu meedoen aan het Nederlands kampioenschap wat gehouden wordt in juni in Steenwijk. Supertrots zijn ze Boeimeer uiteraard hierop.

Namens VoetbalJournaal veel succes aan alle spelers (Brady, Bodi, Corin, Dyvaio, Jensey, Juliano, Kyano, Samir en Xavi) .

Klik op B.S.V. Boeimeer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op B.S.V. Boeimeer voor meer informatie over de club.

TVC overwint de nodige tegenslagen.

De Tarcisius Voetbal Club (TVC Breda) beleeft een bijzonder voetbalseizoen zo lijkt het. In december luidde voorzitter Peter Nieuwlaat de noodklok voor de kleine vereniging uit Tuinzigt vanwege de drastisch gestegen energieprijzen.

TVC Breda moest € 4000,- per maand meer gaan betalen aan gas water en licht en volgens de preses was dat niet op te brengen. Volgens een bezorgde Nieuwlaat was dat niet even door een contributieverhoging te verhelpen en werd de club serieus bedreigd in haar voortbestaan. Op sportief vlak was het sterspeler Jeroen Ooms die op 4 december na een grove charge tegen vv Riel zijn enkelband afscheurde dat zijn weerslag had op de ploeg. Inmiddels is de topscorer van TVC weer fit tot opluchting van spelers en staf.

Eind van 2022 kondigde ook het trainerstrio Nijs Kivits, Koen Faas en Johan Rijndorp hun stoppen aan na dit seizoen. Neem daarbij de dramatische week in februari met 3 sterfgevallen in de club en waarbij de KNVB geen toestemming verleende voor het verzetten van een competitiewedstrijd. Overbodig om te melden dat de club zijn portie wel heeft gehad. En toch draaien de Bredanaars uit Tuinzigt, die na de fusie tussen TVC ’39 en vv Breda in 2005 officieel TVC Breda heten, sportief goed mee in de 4e klasse.

Spits Tony Damen maakte het allemaal van dichtbij mee. De man die zijn eerste stappen bij de Gunners zette als voetballertje, daarna een jaar bij WDS (in de U13) actief was en vanaf zijn 14e bij TVC speelt. Ook voor hem was het allemaal hectisch, maar volgens Damen heeft dat de selectie niet uit evenwicht gebracht.

“Na in verschillende jeugdelftallen bij TVC te hebben gespeeld ben ik uiteindelijk op mijn 16e doorgestroomd naar het 1e elftal. Ik ben nu 19 jaar en heb altijd in de spits gespeeld. Ja we hebben wel een heftige tijd gehad, maar de grootste kracht van ons team is dat we ook allemaal goede vrienden van elkaar zijn en de meeste ook bij elkaar over de vloer komen. We hebben meerdere malen in moeilijke periodes bewezen dat we echt meer dan alleen een voetbalteam zijn.

Ja er lopen inderdaad een paar hele goede spelers rond en Romano (Rijndorp red.) en Jeroen (Ooms red.) zijn belangrijke spelers met hun goals en assists, maar we hebben ook veel goede spelers waarvan de namen minder vaak worden genoemd die heel belangrijk zijn voor ons. Denk hier aan Abdou Haalide en onze aanvoerder Leroy van Berkom. We zijn geen grote vereniging, maar wel zijn er meerdere jeugdspelers van de onder 17 bijvoorbeeld die bijna alle trainingen mee doen en af en toe bij de selectie zitten, zodat ze kunnen wennen aan het niveau.

Ik hoop dat dit team bij elkaar blijft ondanks dat onze trainers ermee ophouden. Ik geloof dat we met dit team mooie dingen voor TVC kunnen neerzetten. Daar ben ik dan graag bij want voel me meer dan thuis bij de club en zit er zeker op mijn plek,” aldus zelfstandig ondernemer Tony Damen die overdag zijn eigen schildersbedrijf runt.

Klik op TVC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TVC Breda voor meer informatie over de club.

‘Het hier bij Rood Wit zó aantrekkelijk mogelijk maken’

De club in een goed daglicht zetten en het zó aantrekkelijk mogelijk maken om bij Rood Wit te komen voetballen. Dat is een notendop wat Jeffrey Bulkmans samen met zijn ‘team’ van de nieuwe activiteitencommissie de komende jaren wil gaan doen. “Mensen moeten het gevoel hebben dat het hier leeft.”

Met zoals gezegd, dus een nieuwe groep vrijwilligers. De 26-jarige Bulkmans legt uit. “Eind 2022 kwamen we voor het eerst samen, nu nemen we langzaam het stokje over.” Want, zo vertelt hij. “De huidige commissie, een beetje de oudere garde, neemt ons dit seizoen nog mee. Om de kneepjes van het vak te leren.” Hoe dat precies tot stand is gekomen? Door zijn eigen enthousiasme. “Ik organiseerde eerder al een Oktoberfest of een FIFA-toernooi, dat stond hier los van. Daar kregen ze bij de activiteitencommissie lucht van… Toen vonden ze het wel fijn als wij het over zouden nemen.”

Nieuwe leden
En dus ging Bulkmans aan de slag. “We hebben een groep gasten gevonden, een mooi mix van jong en oud. Op die manier bereiken we alle doelgroepen.” Want ‘zijn team’, bestaande uit vijf kartrekkers en vier oproepkrachten, heeft grootste plannen. “Die vijf zijn vast, regelen alles én bewust oneven, zodat we kunnen stemmen. We willen graag activiteiten gaan organiseren, voor alle leeftijden. Na dit seizoen is het de bedoeling dat we het volledig overnemen.” Al wil dat absoluut niet zeggen, dat ze nu stilzitten. “We lopen mee, maar komen ook zelf met initiatieven. Zoals de bierproeverij.” Daarmee is de nieuwe koers, stiekem al een klein beetje ingezet. “Voor de afwisseling, andere activiteiten toevoegen. Wat kunnen we onze leden als club nog meer aanbieden?” En als er iemand is, die dat kan weten, dan is het Bulkmans wel. “Ik ben nog nét niet op Rood Wit geboren. Mijn vader heeft hier altijd gevoetbald en is inmiddels al jaren penningmeester, ik kom hier zelf sinds mijn geboorte en begon met voetballen toen ik vijf was.” Gefloten, training gegeven en nu als speler een soort ‘vliegende keep’, de enthousiaste vrijwilliger zit prima op zijn plek. “Het is voor mij een tweede familie, een warm bad. Een eerlijke club waar iedereen zegt waar het op staat. En als je iets wilt ondernemen, ondersteunen ze je.” Zo dus ook met het organiseren van activiteiten. “Een frisse wind, is denk ik altijd goed. De jeugd proberen in beweging te krijgen, dan begint het bij mij al te kriebelen.” Want dat laatste, is volgens Bulkmans meer dan belangrijk. “Hopelijk snijdt het mes aan twee kanten. Als ze het hier leuk vinden, blijven ze misschien ook wel hangen en komen ze voetballen. Dat ze denken: Hier gebeurt wat! Dan kunnen activiteiten, in mijn visie, indirect zorgen voor meer leden. Ook bij de senioren.”

Draaiboek
Dus staan sommige data al met rode pen omcirkeld. “Koningsdag, oud en nieuw, de bierproeverij, een darttoernooi of met Nieuwjaar.” Zelf denkt Bulkmans alweer verder. “Wat mij echt heel tof lijkt, is een seizoen afsluiting met een soort beachparty.” Maar hoe enthousiast ze ook zijn, hij blijft op zijn hoede. “We willen niet iedere maand een activiteit, het moet wel verfrissend blijven. Anders zit die kalender propvol.” Geïnspireerd door de vorige generatie. “Alle lof, die hebben het ontzettend goed gedaan.” Toch gaan Bulkmans en zijn collega’s het een klein beetje anders doen. “Zij deden veel op intuïtie, wij gaan het iets meer organisatorisch aanpakken. Met bijvoorbeeld een draaiboek. Dan is alles terug te vinden, staat het zwart op wit en kan alles altijd doorgaan. Ook als iemand er een keer niet is.” En dat moet ook wel, gezien de ambitieuze plannen. “Meer samenwerken buiten onze eigen vereniging, minder op eigen houtje.” Inspiratie uit andere clubs, de koppen bij elkaar en een nieuw sausje. Bulkmans ziet het al helemaal voor zich. “We willen het echt goed doen, dus er gaat behoorlijk wat tijd in zitten. Daar krijgen we mooie reacties voor terug.” En dus kan iedereen bij Rood Wit zich gaan verheugen op een hoop gezellige avondjes. “Meer reuring bij de club, dat hopen we te bereiken in de komende jaren. Het hier zó aantrekkelijk mogelijk maken!”

Klik op Rood-Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rood-Wit voor meer informatie over de club.

Coert de Munck heeft zelfs MZVC-tattoo als ultieme vorm van clubliefde

0

MIDDELBURG – Als supporter van MZVC verhuisde Coert de Munck jaren geleden mee van de Nadorst naar de Veerse Poort. Hij was daarnaast bij de vierdeklasser al een tijdje actief als vrijwilliger. Toen hij acht jaar geleden de vraag of hij het zag zitten om elftalleider te worden. ‘Dat was voor mij een heel mooie kans om op zo’n manier bij het eerste een rol te kunnen vervullen.’

De Munck speelde zelf nooit voor de club, maar was in een ver verleden wel even actief bij Dauwendaele. Toch had hij veel meer gevoel bij MZVC en was dan ook erg trots toen vanuit de club de vraag kwam. “Zeker weten! Dit is gewoon echt mijn club! Het is een hechte en echte familieclub, klein en vooral gemoedelijk. Plezier en presteren gaan hand in hand en bovendien is de derde helft hier ook meer dan uitstekend.“

In een enthousiaste bui riep De Munck ooit eens hardop, dat hij wel een MZVC-tattoo durfde te laten zetten. Dat kwam er nooit van, tot in 2021. “Ik had dat ooit inderdaad eens gezegd en blijkbaar was dat bij mensen wel blijven hangen haha. Als bedankje van de club voor alle werkzaamheden en vrijwilligerstaken die ik had vervuld, kreeg ik dus een bezoekje aan de tattooshop cadeau. Toen was er natuurlijk geen weg meer terug en sinds twee jaar draag ik met trots een MZVC-tattoo op mijn arm. Voor mij toch wel de ultieme vorm van clubliefde.”

Voordat hij acht jaar geleden elftalleider werd was De Munck, die in het dagelijks leven werkzaam is in de bouwsector, jarenlang actief bij de schoonmaakploeg. Daarmee is hij gestopt. “Maar naast elftalleider, ben ik ook verantwoordelijk voor het bijvullen van de voorraden in de kantine. Dat is ook wel nodig, want het kan in de weekenden en ook na trainingsavonden behoorlijk gezellig zijn. Verder haal ik de tenues van het eerste elftal op en zorg dat die gewassen zijn als we in het weekend weer wedstrijd hebben. Ze noemen me op de club ook wel eens gekscherend ‘ons manusje van alles’ en dat is eigenlijk wel een beetje zo. Maar ik doe het met liefde voor mijn club.”

Sportief kent de ploeg ook een meer dan aardig seizoen in de vierde klasse, waar het vorig seizoen een periodetitel pakte en vierde eindigde. “Hopelijk kunnen we dat dit seizoen nogmaals realiseren, dat zou een knappe prestatie zijn. Ik kan soms langs de lijn best intens meeleven en moet me wel eens inhouden. Dat weet ik gelukkig vaak wel, al krijg ik wel eens een ‘seintje’ dat het wel een tandje minder mag. Aard van het beestje denk ik. Ik geniet gewoon van mijn huidige rol en als het aan mij ligt, blijft ik hier elftalleider voor de komende veertig jaar.. Wie weet, krijg ik dan ooit nog eens een MZVC-tattoo cadeau….”

Klik hier voor meer artikelen van MZVC
Klik hier voor meer informatie over MZVC

Marcel Vermue trots op zijn nieuwe rol als voorzitter bij SVOD ’22

0

OOSTKAPELLE – Waar Marcel Vermuë in het verleden onder meer al de rol van jeugdvoorzitter vervulde binnen de SJO Oostkapelle/Domburg. Nu zowel de jeugd als ook de seniorenafdelingen van beide verenigingen in 2022 officieel fuseerden nam hij de voorzittershamer op van het hoofdbestuur bij de fusieclub als opvolger van Ad Coppoolse.

“Het voorzitterschap was me niet nieuw, want binnen de jeugd heb ik die rol ook vervult. Maar het is natuurlijk wel van een andere orde nu je voorzitter bent van de gehele vereniging. Ik wil overigens wel benadrukken, dat we het met een heel goed en enthousiaste groep bestuursleden vooral sámen doen! Vanuit beide clubs waren er bestuursleden die ermee stopten, maar ook een aantal die aangaven om binnen het bestuur van de fusieclub een rol te willen vervullen. Het was dus geen lange zoektocht naar bestuursleden, maar we doen het met z’n zevenen. Drie vanuit Domburg en vier bestuursleden met een achtergrond bij Oostkapelle. Een goede afspiegeling van de schaalgrootte die beide voormalige verenigingen hadden.”

Voor het feit dat de fusie eindelijk definitief is, dat stemt Vermuë erg tevreden. “Het gaat nu niet langer over wel of niet samengaan, maar ein-de-lijk weer over voetbal en hoe we met z’n allen samen door de gehele vereniging het SVOD-gevoel en de identiteit gaan vorm geven en uitdragen. Ik denk dat we een prachtige vereniging zijn met een voldoende jeugd die al meerdere jaren samen was en nu ook een mooie seniorenafdeling. We hebben trouwe supporters en een mooie groep vrijwilligers en dat maakt me trots om daar voorzitter van te mogen zijn.”

SVOD’22 pakte vorig seizoen de titel in de tweede klasse en moet nu flink aanpezen om een niveau hoger zichzelf veilig te spelen. Toch ziet de voorzitter heel veel positieve ontwikkelingen op sportief vlak. “We spelen in district West in een zware klasse met ijzersterkte ploegen uit Zuid-Holland. Het is puntjes sprokkelen, maar de sfeer in de spelersgroep is goed en ook zien we een goede klik met de hoofdtrainer. Daarom willen we graag verder met elkaar. Er is een wederzijds vertrouwen tussen trainers, het bestuur, het kader en de spelersgroep, zegt Vermuë over de verlenging met trainer Pim Bruins.

De club hoopt dit seizoen uiteindelijk weg te blijven van de onderste drie plekken, die directe degradatie betekenen. “We hebben iedereen als tegenstander gehad en kunnen nu inschatten waar we staan. De spelersgroep is niet heel breed, is jong en heeft wel kwaliteit. We zitten als club in opbouw en ik vind het mooi om als voorzitter met ons bestuur aan de basis te kunnen staan van de bouw naar een solide club. Er zijn nog volop ontwikkelingen richting de toekomst, want we zijn met de gemeente in gesprek voor een kunstgrasveld en bovendien kijken we ook naar een gezamenlijk en totaal nieuw complex. Dat is toekomstmuziek en waarschijnlijk komt dat ergens tussen beide dorpen in.”

”Als ik zie hoe nu iedereen binnen de club al ‘gevoel’ heeft bij SVOD’22, dan is dat prachtig. De doorstroming van jeugd wordt geoptimaliseerd en is ook noodzaak voor de toekomst en identiteit van de club. Zelf heb ik een achtergrond vanuit Domburg, maar inmiddels al helemaal vervlochten met beide invloeden dus dat is erg prettig om deelgenoot van te kunnen zijn.”

In het verleden was Vermuë vooral op het sportcomplex in Domburg te vinden, nu in zijn nieuwe rol is hij veel vaker op beide complexen te vinden. “Dat hoort ook zo, want je bent voorzitter voor iedereen. Elk lid van de club en elke vrijwilliger is even belangrijk, niemand uitgezonderd. Samenwerken doe ik graag en dat moet ook de basis zijn voor de toekomst. Samen van SVOD’22 een mooie en stabiele vereniging maken waar plezier in het voetbal hand in hand gaan met spelen op een mooi niveau. We zijn al op de goede weg en dat is misschien nog wel hetgeen waar ik op dit moment het meeste van geniet.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

‘Dat knaagt dan toch echt aan je’, aldus Marcel Buijnsters van DSE

Tussen de spelers en een verlengstuk van de trainer. Zijn rol als assistent bij derdeklasser DSE is anders dan anders, maar hem daardoor precies op het lijf geschreven. Marcel Buijnsters kan dan ook eigenlijk niet zonder. “Het was bijna onvermijdelijk dat ik ooit iets bij de selectie zou gaan doen.”

Want zijn liefde voor de club, is groot. “Ik zit hier vanaf mijn vijfde, heb alle jeugdelftallen doorlopen en speelde 21 seizoenen in de selectie, maar vooral in het eerste.” Gedebuteerd op zestienjarige leeftijd. “Een laatste man, die het niet moest hebben van zijn loopvermogen!” Wel dus van zijn passing, coaching en ervaring. Kwaliteiten die hij sinds het seizoen 2018-2019 doorgeeft als assistent bij het eerste. “Willem Lambregts werd trainer, die kende ik nog van het tweede. Toen werden we samen kampioen.” Problemen met zijn knie zorgden een aantal seizoenen eerder ervoor dat Buijnsters toentertijd een stapje terug moest doen, maar leverde hem later dus wel een mooie functie op. “Dan bouw je een band op. Dus Willem had al eens gezegd: Als ik een kans krijg bij het eerste, ga je dan mee?”

Familiegevoel
Daar had de clubman niet zo heel lang voor nodig. “Het was bijna onvermijdelijk dat ik ooit iets bij de selectie zou gaan doen. Die club is een groot deel van mijn leven.” Het werd dus een rol als assistent. Een atypische, vertelt de 42-jarige Buijnsters. “Ik ben geen type trainer die oefeningen geeft, maar ik ken al die jongens en ben er iedere training bij. Probeer zoveel mogelijk tussen de trainer en de spelers te staan.” Die rol past hem als een jas én wordt meer dan gewaardeerd, merkt hij. “Mijn intentie is om dit nog lang te blijven doen. DSE staat voor betrokkenheid en gezelligheid, familiegevoel is heel belangrijk. Ik ben hier kind aan huis.” Toch, hoe gezellig ook, Buijnsters wil natuurlijk wel gewoon presteren. “Met tachtig procent eigen jongens, samen iets wegzetten, dat vind ik nog altijd het mooiste.” Wat dat betreft, verloopt dit seizoen met een plek in de onderste regionen van de derde klasse teleurstellend. “Dat knaagt dan toch echt aan je…” Want, zo begint Buijnsters te vertellen. “Met Peter (Sweres) hoopten we een stap vooruit te zetten, maar dat is voorlopig nog niet gelukt.” De reden? “Eigenlijk een heel simpel excuus: heel veel blessures. Mede daardoor hebben we gewoon een te krappe selectie.” Bleek ook de afgelopen wedstrijden maar weer. “Dan zitten er enkel drie jongens vanuit de jeugd op de bank én het tweede gaat weg met jonkies en spelers van lagere teams.”

Gemakzucht
En dat terwijl het met het vertrouwen van Buijnsters normaal gesproken wel goed zit. “Ik heb eigenlijk altijd vertrouwen in DSE, helemaal in deze groep. Eigenlijk zouden we gewoon bovenin mee moeten kunnen doen.” Een plek bij de eerste zes, de doelstelling vooraf, zit er voorlopig dan ook niet meer in. “Soms staan we te trainen met twaalf man, voor één en twee. Dan valt ook de onderlinge concurrentie weg. Op zo’n moment sluipt er gemakzucht in, je speelt toch wel. We hebben eigenlijk nog geen één wedstrijd met dezelfde elf kunnen spelen…” Toch probeert de assistent-trainer, die ook leider is van de MO13 bij zijn oudste dochter Do, positief te blijven. “Het ziet er niet best uit, maar er keren langzaam weer wat jongens terug. Nu moeten we gewoon die veilige plekken zien te halen, dat is het enige wat telt. Je wilt niet weer terug naar die vierde klasse, daar maak ik me wel zorgen om.” Kop omhoog en borst vooruit. “Voetballend hebben we veel vermogen, alleen het besef dat iedere wedstrijd belangrijk is, moet er wel gaan komen. Je kunt niet verslappen. Op coachend vlak is het ook veel te stil op het veld, dan mogen ze best wat meer van elkaar eisen.” Hoe dat komt? “We hebben een jonge groep, maar dat roepen we al een paar jaar. Dat mag inmiddels geen excuus meer zijn.” Met drie voetballende kinderen bij DSE en een vrouw die helpt bij de JO8 waar dochters Lot en Nola spelen, is Buijnsters voorlopig niet uit ‘Etten’ weg te slaan. “Als jongen van de club gewoon lekker betrokken blijven als assistent. Hopelijk nog heel lang!”

Klik op DSE voor meer artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

Winst en gelijkspel Papendrecht VR1

Op zaterdag 15 april bereikte Voetbalvereniging Papendrecht VR1 na een uurtje reizen het mooie Zierikzee voor de wedstrijd tegen MZC’11. Op sportpark Den Hogen Blok waren de omstandigheden prima, ondanks een koud windje.

Onder een heerlijk zonnetje ontspon zich een spannende strijd waarbij de rood-zwarten met en voor elkaar streden en sterker waren in de duels dan de Zeeuwse dames. Dit resulteerde in een zwaar bevochten maar terechte 2-3 overwinning voor Papendrecht.

Drie dagen later, op dinsdagavond 18 april, speelde Papendrecht VR1 tegen Binnenmaas op het hoofdveld van het eigen Slobbengors. Het werd een leuke wedstrijd met mogelijkheden aan beide kanten. De gasten kwamen voor rust op voorsprong hoewel Papendrecht domineerde. De thuisploeg speelde vol op de aanval. Het zorgde voor meerdere doelkansen die helaas niet benut werden. Uiteindelijk leidde druk zetten van de Papendrechtse aanvallers tot een eigen doelpunt van Binnenmaas. Het sterke optreden van Papendrecht VR1 leverde een terechte 1-1 eindstand op tegen de kampioenskandidaat.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

VVOR VR1 op zoek naar nieuwe trainer/coach!

0

Hoi allemaal! Na lange tijd gaan onze trainers ons verlaten, maar wij zijn zeker nog niet klaar met voetballen! We hebben een sterk seizoen gespeeld en hopen volgend jaar in de tweede klasse met elkaar door te gaan. We zoeken een trainer/coach die ons hierin wil begeleiden. We zijn een hechte groep van vrouwen tussen de 18 en 26 jaar oud. Vele meiden spelen al heel erg lang samen, maar er zijn ook veel nieuwe vrouwen de afgelopen jaren bij ons gekomen als versterking. We zoeken een trainer die ons serieus wil begeleiden en beter wil maken, maar ook het plezier in het team en voetbal belangrijk vindt. Heb jij ervaring als trainer/coach en wil je volgend jaar graag VVOR VR1 in de 2e/3e klasse coachen? Stuur ons dan een berichtje want we zijn zo snel mogelijk opzoek!

Groetjes, VVOR VR1

Klik op VVOR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVOR meer informatie over de club.

Luc Francissen streeft naar meer clean sheets bij Z.V.V. Pelikaan

Keeper Luc Francissen is 22 jaar oud en belandde twee jaar terug op de bank bij Oranje Wit. Hij kwam vervolgens in contact met Z.V.V. Pelikaan trainer Björn Vlasblom, die hij kende van Oranje Wit 2. Björn overtuigde Luc om een overstap te maken naar Pelikaan. Hierom komt de keeper momenteel uit voor Pelikaan, waar hij het goed naar zijn zin heeft.

Even voorstellen
Luc Francissen begon op zijn zevende bij VV Dubbeldam als veld speler. “Voetballen is niet mijn specialiteit, maar we hadden al een keeper in ons team. Ondanks dat wilde ik graag eens proberen om te keepen. Dit ging vrij goed, waarna er werd besloten dat ik de ene week mocht keepen en de andere week voetballen. Dit beviel heel goed en het jaar erna ben ik het hele seizoen gaan keepen.”

In de E-junioren stapte Luc over naar Oranje Wit. Hier maakte hij op zijn achttiende zijn debuut in het eerste elftal. Het jaar erna keepte hij alles alleen kwam het seizoen voortijdig ten einde door het coronavirus. “De twee seizoenen erna belandde ik helaas op de bank, waardoor ik afgelopen zomer besloot om naar Pelikaan te verkassen. Ik kende de trainer Björn Vlasblom van zijn tijd bij het tweede bij Oranje Wit en hij wist mij te overtuigen om deze stap te zetten.”

Francissen omschrijft zichzelf als een goed meevoetballende keeper die daarnaast goed is op de lijn. “Ik probeer met zowel links als rechts mee te voetballen. Ook mijn coaching heb ik de laatste jaren ontwikkeld. Wel ben ik nog best jong en kan ik nog stappen zetten en ik weet goed wat mijn ontwikkelpunten zijn.

Huidig seizoen
Het seizoen begon onwennig voor Francissen, omdat hij terecht kwam in een nieuwe omgeving. Al werd hij goed opgenomen in de groep door zijn teamgenoten. “We begonnen het seizoen niet goed. We verspeelde te veel punten en dat merkte ik ook aan mijn eigen spel. Door een persoonlijke fout tegen Binnenmaas kreeg ik een rode kaart en was ik geschorst voor de Zwijndrechtse derby tegen VVGZ. Dit was wel erg balen. Na de 0-1 overwinning bij Spirit begon onze reeks van zeven overwinningen op een rij en vervolgens tweemaal een gelijkspel. Ook ik kwam steeds beter in mijn ritme, wat zorgde voor een goed gevoel en vertrouwen.”
Momenteel staat het elftal op de zesde plek en ze willen proberen in de laatste paar wedstrijden de aansluiting op de top te behouden. Verder hoopt Francissen op persoonlijk vlak dat hij steeds belangrijker kan worden. Ook wil hij graag nog een aantal clean sheets houden. “Momenteel heb ik namelijk vijf clean sheets, maar dat vind ik nog te weinig.”

Ambitites
Bij Pelikaan hoopt Luc vooral veel plezier te houden aan het keepen en zichzelf goed te ontwikkelen. Hij wil veel minuten maken om zichzelf zo verder te ontwikkelen tot een completere keeper. Hierbij heeft hij een aantal keepers die hij als voorbeeld ziet. “Ik vind de stijl van Neuer en Ter Stegen erg mooi en ook op meevoetballend gebied zijn ze erg goed. Daarnaast hebben Ederson, Ramsdale en Courtois katachtige reflexen, maar er zijn nog wel meer goede keepers die allemaal wel iets hebben. Daarom kijk ik niet perse naar één iemand.”
Verder wil hij graag nog eens een stapje zetten naar een hoger niveau. Met betrekking tot het team vindt Luc dat Pelikaan bovenin mee hoort te draaien en hoopt hij nog eens met ze uit te komen in de eerste klasse.

Zijn keepers gek?
Een stelling die vaak gesteld wordt over keepers is dat ze gek zijn. Hierom vroegen we aan Luc wat hij hiervan vindt en hij zei hier het volgende over: “Dat keepers gek zijn daar zit wel wat in haha! Keepers zijn natuurlijk eenlingen die in een ander tenue spelen en de bal in de handen mogen pakken. Daarnaast moet je ook wel een beetje gek zijn om jezelf voor een bal te gooien en telkens op de grond te vallen.

Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer artikelen over de club.
Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer informatie over de club.