Home Blog Pagina 382

Arjan Maas is blij dat hij eindelijk pijnvrij kan voetballen bij Arnemuiden

vv Arnemuiden
-
0
Arjan Maas is blij dat hij eindelijk pijnvrij kan voetballen bij Arnemuiden

ARNEMUIDEN – Een lange zoektocht is voor Arjan Maas (23) uitkomend voor tweedeklasser Arnemuiden eindelijk voorbij. Sinds dit seizoen kan hij zich weer volwaardig voetballer noemen, een die pijnvrij kan trainingen en wedstrijden spelen. Na ruim anderhalf jaar blessureleed werd in België de oorzaak ontdekt: een ontstoken aanhechting in zijn bovenbeen.

“Dat was een enorme opluchting, want sindsdien kon ik ook echt weer vooruit kijken en mezelf gaan richten op herstel. Er is niets zo frustrerend als pijn voelen, maar dat niemand kan vertellen wat je mankeert of wat je eraan kunt doen. Doktoren, fysiotherapeuten, specialisten, de orthopeed. Overal ben ik geweest. Ik wilde in Nederland een scan laten maken, maar dat mocht niet. Daarop ben ik naar een Belgische kliniek gegaan, waar de specialist erachter kwam dat de oorzaak een ontsteking was bij de hamstring. Een aanhechting naar de bilspier bleek de boosdoener. Er werd een spuit ingezet en na een bepaalde periode nogmaals. Dat was vlak voor de start van dit seizoen, dus toen kon ik écht gaan revalideren en werken aan mijn terugkeer.”

Maas speelt al sinds de jeugd bij Arnemuiden en begon op zijn zestiende mee te trainen bij het eerste. Hij veroverde op zijn achttiende een basisplek, maar dat was voor de jongeling flink aanpoten en resulteerde uiteindelijk al vroeg ik spierklachten. “Ik kreeg last van hamstringblessures en vanuit enthousiasme en jeugdige overmoed een paar keer te vroeg begonnen. Weer pijn, weer klachten en meer blessures. Het ging soms even goed, maar de pijn bleef wel. Het wisselde af tussen trainen, spelen en dan weken niks. Tussendoor heb ik nog een periode in Praag gestudeerd, maar bij terugkeer begon dus deze ontsteking, die meer dan anderhalf jaar heeft gesluimerd.”

Maar nadat de cortisonen hun ‘werk’ hadden gedaan, maakte Maas onder de nieuwe trainer Alexander van Keulen aan het eind van de voorbereiding zijn rentree in het elftal. Tot oplichting van de Arnemuidenaar zelf. “De eerste bekerwedstrijden begon ik nog op de bank, maar vanaf de competitiestart kreeg ik het vertrouwen en sindsdien sta ik wekelijks in de basis. Dat is voor mij misschien wel de grootste overwinning tot nu toe. Het gaat nu ook steeds beter en ik maak elke week meer speelminuten. De trainer is voorzichtig en ook zelf heb ik wel geleerd om beter te doseren. Ik speel nog geen volledige wedstrijden, maar daar hoop ik in het restant van dit seizoen wel naartoe te werken.”

Arjan Maas is eigenlijk een middenvelder, maar speelt momenteel voornamelijk als rechtsachter in het systeem van Van Keulen. Daarnaast zijn er ook enkele geblesseerde basispionnen teruggekeerd bij de tweedeklasser. Deze terugkeer geeft het elftal een extra impuls en zorgt voor extra defensieve en aanvallende kracht. Door deze versterkingen heeft de spreker nu vertrouwen om op de ranglijst omhoog te gaan. Omdat ze in het verleden meerdere keren zichzelf hebben tekort gedaan en daardoor lager staan dan ze eigenlijk horen.

Voor zichzelf heeft de middenvelder/verdediger heel duidelijke doelen gesteld. “Fit blijven, volledige wedstrijden kunnen spelen en daarin voor het elftal een aandeel hebben in onze sportieve prestaties. Want ik vind dat de rek er nog niet uit is. En dan doel ik niet op de hamstring, maar uiteraard op hetgeen ik voetballend in mijn mars heb. Als ik die laatste stappen richting fitheid kan zetten en we met Arnemuiden in het restant nog wat plaatsen kunnen klimmen, dan ben ik meer dan tevreden.”

Klik op v.v. Arnemuiden voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Arnemuiden voor meer informatie over de club.

TVC Breda sterke onderbouw door Soccer Academy 

TVC Breda
-
0
TVC Breda sterke onderbouw door Soccer Academy 

De voetbalschool van Ognjen Peric en zijn team floreert al enkele jaren in Breda en omgeving. 10 jaar geleden begon het voetbaldier met zijn gespecialiseerde voetbalschool en is inmiddels helemaal thuis op de velden van TVC Breda.

De club die hem op uitstekende wijze faciliteert en er zelf in de jeugd ook de vruchten van plukt. Peric zijn Soccer Academy heeft een verfrissende kijk op het opleiden van voetbaltalent. Er wordt hard gewerkt aan de ontwikkeling van positieve en gedisciplineerde spelers die compleet willen zijn op tactisch, strategisch, creatief, technisch en discipline gebied. Mentaal sterk ook, maar ook sportiviteit en positiviteit zijn belangrijke aandachtspunten. Academy Breda leverde ook in het seizoen 2022-2023 weer 60 stageplaatsen af bij diverse BVO-opleidingen. Spelers uit de U9-U11-U12 en U13 kwamen dit jaar weer in het vizier van clubs als PSV –Sparta-Willem II –FC Dordrecht-Excelsior-FC den Bosch-NEC –ADO Den Haag –Waasland Beveren (B) en NAC Breda.

De Bredase Eerstedivisionist is wel koploper wat betreft de doorstroming vanuit de groepen van ‘Ogi’ zoals hij door iedereen genoemd wordt. Maar liefst 27 spelers mochten dit jaar op stage bij de club waarvan ze de lichtmasten zien vanuit hun trainingsaccommodatie bij TVC Breda. De oprichter van de Soccer Academy Breda is meer dan tevreden omdat de NAC jeugd 15 mensen heeft aangenomen.

Ognjen Peric:
“Talent en ambitie alleen zijn niet genoeg”

“We investeren in een langdurig proces binnen onze jeugdopleiding. Veel van onze spelers geloven in de ontwikkeling op lange termijn. Het is dan ook mooi om te zien dat een groot percentage spelers ieder jaar uitstroomt in bijvoorbeeld de U13 na meerdere jaren in de opleiding bij ons te hebben gezeten. De voetbalwereld is een mooie wereld, maar wij gaan verantwoord om met de emotie van spelers en hun ambitie. Maar ook met die van de ouders. Als een kind naar een BVO verhuist heeft dat impact op een gezin. De lat wordt hoger gelegd en soms moeten zij hun vertrouwde omgeving, vrienden en teammaatjes loslaten.”

”De verwachtingen zijn soms hoog en dat kan tot teleurstellingen leiden. Talent en ambitie alleen zijn niet genoeg. De weg naar succes is lang en wij sturen constant bij en waken ervoor dat het plezier voorop blijft staan. We proberen wel met een gezonde ambitie de spelers naar een voor hen zo hoog mogelijk niveau te brengen. Als spelers dat een keer zelf willen proeven bij ons, dan zijn ze van harte welkom. Wij zijn zorgvuldig en vertrouwelijk en adviseren ook open en helder wat de eventuele mogelijkheden zijn voor iedere speler of speelster,“ zegt een realistisch Peric. De Academy organiseert ook twee keer per jaar een Talentendag. De scouts van meer dan 10 Betaald Voetbal Organisaties uit Nederland en België zijn daarbij aanwezig. De spelertjes staan dan centraal en spelen dezelfde wedstrijdvorm die hij of zij op een zaterdag speelt bij de amateurclub.

De eerstvolgende Talenten dag is op 16 april 2023.

Klik op TVC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TVC Breda voor meer informatie over de club.

De Twaalfde man: Maik Verpoorte van Terneuzense Boys

v.v. Terneuzense Boys
-
0
De Twaalfde man: Maik Verpoorte van Terneuzense Boys

Hij is nog ‘maar’ twaalf jaar lid van Terneuzense Boys, maar Maik Verpoorte mag met recht een echte Boysman genoemd worden. De 26-jarige Terneuzenaar maakte in de jeugd de gevoelige overstap van VV Terneuzen naar de andere kant van de vijver. “Al mijn vrienden voetbalden hier en daarom ging ik bij de Boys voetballen,” aldus Verpoorte, die in het dagelijks leven werkzaam is als woonbegeleider bij Jeugdhuis Othene van Zeeuwse-Gronden. “Een intensieve, maar zeer uitdagende job. Bij ons wonen jongeren die (tijdelijk) niet thuis kunnen wonen. Wij bieden ze een gestructureerde, maar huiselijke woonomgeving.”

Maik Verpoorte is een van de stuwende krachten achter Supportersvereniging De Oranje Leeuw. “Dat is een beetje mijn tweede baan,” lacht Verpoorte. “Er gaan flink wat uren zitten in overlegmomenten en het organiseren van allerlei activiteiten. We proberen voor iedereen die de Boys een warm hart toedraagt activiteiten te organiseren. We zijn een actieve en fanatieke supportersvereniging. Dat durf ik wel te zeggen.”

Dat Supportersvereniging De Oranje Leeuw actief is, blijkt wel na het zien van de kalender. Er staat iedere maand wel iets op de agenda. Een darttoernooi, voetbalquiz, Bingo, Beerpong of het bezoeken van een wedstrijd uit de Eerste- of Eredivisie. “Zelf vind ik het jaarlijkse terugkerende Oliebollenvoetbaltoernooi de leukste activiteit. We maken gemixte teams van spelers uit alle geledingen binnen de club. Zo kan een speler van het eerste elftal dus in een team spelen met iemand van het dameselftal of een spelertje uit de JO-10. Het is vaak slecht weer op de dag van het Oliebollenvoetbaltoernooi, maar als je al die lachende gezichten op het veld ziet. Dat is echt fantastisch. Het gaat niet om winnen, maar om plezier maken met elkaar. Je ziet op zo’n dag echt dat Terneuzense Boys een familieclub is!”

Dat familiaire gevoel werd ook duidelijk bij de inzamelingsactie voor de slachtoffers van de aardbeving in Turkije en Syrië. “Echt hartverwarmend was het en deze actie leverde een mooi bedrag op,” zegt Maik met een grote glimlach.

Verpoorte was zelf actief in het mede door hem opgerichte vierde elftal, maar is inmiddels gestopt met voetballen. “Voetballen en trainen was niet te combineren met mijn werkzaamheden in de zorg. Ik miste te veel wedstrijden. Dat was wel jammer, want het vierde elftal is een echt vriendenteam. Gelukkig drink ik nog regelmatig een biertje met de mannen van Het Vierde.“

Het eerste elftal van Terneuzense Boys is actief in de eerste klasse C van het zaterdagvoetbal en Verpoorte ziet dat het voor de wind gaat met zijn club. “Het is altijd druk als ons eerste elftal speelt. De resultaten zijn de laatste paar maanden natuurlijk ook gewoon goed en na afloop van de wedstrijden is het ook erg gezellig in de kantine. Supportersvereniging De Oranje Leeuw organiseert bij thuiswedstrijden van het vlaggenschip het zogeheten Rad van Avontuur en daar zijn altijd mooie prijzen te winnen. “We mogen niet klagen over de verkoop van lootjes voor het Rad. We zijn geen supportersvereniging met winstoogmerk hoor, want van de opbrengst organiseren we gewoon weer een andere activiteit.”

Komende zomer wordt het langverwachte kunstgrasveld aangelegd bij de oranje-zwarten en ook daar hebben Verpoorte en de supportersvereniging weer iets voor bedacht. “We moeten als club zelf een eigen bijdrage leveren, dus binnen een paar weken hebben we een leuke activiteitendag voor jong en oud opgezet, met als doel zoveel mogelijk geld ophalen voor het kunstgrasveld. Komende maanden zullen we nog zo’n dag organiseren. Oh ja, en we hebben in twee maanden tijd al 5000 euro verzameld via de Vrienden van de Boys. Daarmee zullen we de dug-outs die langs het kunstgrasveld komen te staan financieren. Ik mag best een beetje reclame maken toch? Op onze Facebook- en Instagrampagina kun je rustig lezen wat wij allemaal doen als supportersvereniging.”

Volgend jaar bestaat Terneuzense Boys 75 jaar en ook dan zal Supportersvereniging De Oranje Leeuw weer van de partij zijn. “Ik zou graag een leuke dag willen organiseren voor iedereen van de club met als afsluiter een mooie feestavond in een feesttent op het hoofdveld. Maar het moet vooral een dag worden waarvan de mensen achteraf zeggen: Dit is de Boys!”

Bron: Floris de Jonge

Klik op Terneuzense Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Terneuzense Boys voor meer informatie over de club.

Björn Nunnikhoven van V.V. Dubbeldam is mentaal sterker geworden door zijn twee blessures  

vv Dubbeldam
-
0
Björn Nunnikhoven van V.V. Dubbeldam is mentaal sterker geworden door zijn twee blessures  

Björn Nunnikhoven zit al sinds zijn vierde op voetbal. Zijn carrière als voetballer begon bij V.V. Dubbeldam, waar hij nu nog altijd actief is. In de F’jes en E’tjes heeft hij wel eens in de selectie gespeeld, maar dit kwam nooit tot het eerste elftal. Momenteel is Björn twintig jaar oud en speelt hij in Dubbeldam 6. Echter is hij momenteel helaas geblesseerd.

Kruisband blessure
Uit een MRI bleek dat Nunnikhoven in September 2021 zijn voorste kruisband had afgescheurd en zijn meniscus had ingescheurd van zijn rechterknie. Dit gebeurde tijdens een training. “Het is lastig voor me te halen wat er precies gebeurde, maar wat ik me kan herinneren is dat ik in mijn landing na een sprong mijn kruisband heb afgescheurd.”

Tweede blessure
In mei 2022 werd hij geopereerd. Bij deze operatie kreeg hij een nieuwe kruisband en is zijn meniscus gehecht. Na lang revalideren heeft Björn in twee wedstrijden een aantal minuten gemaakt. Helaas raakte hij twee weken geleden wederom geblesseerd. “Ik kwam in een botsing met een teamgenoot. Hij kwam toen met zijn knie tegen mijn knie aan en hierbij scheurde ik opnieuw de meniscus van mijn rechterknie. Hier word ik komende twee weken aan geopereerd.

Mentale klap
Naast de fysieke klachten was de mentale klap erg zwaar voor Nunnikhoven, omdat hij erg veel van sporten houdt. “Ik zit naast voetbal op Amercian Football, in Rotterdam. Hier train ik net als met de voetbal twee keer per week. Samen met wedstrijden zorgt dit ervoor dat ik soms wel vijf of zes keer in de week op het veld stond. In één klap kon dit niet meer voor een hele lange periode. Dit hakte er mentaal erg in. Hier heb ik ook actie in ondernomen door met iemand gesprekken aan te gaan om het te verwerken.”

Uit vorm
Tijdens Björn zijn eerste blessure raakte hij naar eigen zeggen onwijs uit vorm. Op zijn waarst woog hij 100 kilo. In maanden voor zijn tweede blessure ging Nunnikhoven veel naar de sportschool, om weer in vorm te geraken. “Hierdoor viel ik vijftien kilo af en had ik weer een gezonde bouw. Verder word ik al anderhalf jaar bij een goede sportfysio behandeld en train ik daar twee keer in de week.”

Comeback
Na zijn operatie is de herstelperiode voor Nunnkikhoven ongeveer zes tot acht weken. Dit zou betekenen dat hij na de zomerstop weer zou kunnen spelen. Hij verwacht dat hij direct na de zomerstop weer op het niveau van de rest van zijn team kan meedraaien. Al verwacht hij wel dat zijn speelstijl mogelijk zal veranderen door de blessures, maar daar kan hij verder nog niet veel over zeggen. “Wel weet ik dat ik mentaal sterker terugkom om het veld. In de periode dat ik niet heb kunnen voetballen ben ik goed gaan beseffen hoeveel ik van de sport hou. Ik denk dat ik in de huidige vorm van het team de nodige goaltjes mee kan pikken en ik hoop dat we met zijn allen kampioen kunnen worden.”

De foto boven dit artikel is afkomstig van @pricklmedia

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

Miranda Soeters en Chantalle van de Klundert zijn onmisbaar voor DHV

vv DHV
-
0
Miranda Soeters en Chantalle van de Klundert zijn onmisbaar voor DHV

Onmisbaar zijn ze, de vrouwen die DHV al jarenlang draaiende houden met hun werk achter de schermen. Bij de club zorgen Miranda Soeters en Chantalle van de Klundert voor een koud biertje aan de bar en diverse andere activiteiten. “Voor ons is de derde helft het belangrijkst.”

Honderden, misschien wel duizenden uren staken ze de afgelopen jaren al in DHV. Met ziel en zaligheid bekleden ze een belangrijke taak bij de kleine club. “Eerst stond ik als moeder langs de lijn, langzaam ben ik steeds meer vrijwilligerswerk gaan doen”, vertelt Soeters. “Dat doe je voor de vereniging, je wil de mensen daar helpen en een leuke tijd bezorgen. Het is hartstikke leuk om wat te kunnen betekenen voor de club.”

Van de Klundert zorgt als barvrijwilliger voor de kantine-inkopen en organiseert evenementen bij DHV. Soeters staat ook regelmatig achter de bar, maar zit ook al jaren in de activiteitencommissie en het bestuur voor de jeugd (die samenwerkt met de jeugd van vv Zwaluwe, red.). Beide vrouwen zijn onmisbaar bij de club uit Zevenbergschen Hoek. “Mijn man is de voorzitter, dus dan voel je de bui al hangen”, zegt Van de Klundert. “Ik ben er voorzichtig ingerold en heb gekeken waar ik kon helpen. De gezelligheid die het met zich meebrengt, maakt het leuk.”

Soeters en Van de Klundert zitten komende maand echt niet samen voor de buis om de Champions League-finale tactisch te analyseren en zullen de trainer van het eerste elftal van DHV niet wijzen op een verkeerde wissel. “Ik vind het leuk om bij mijn dochter te kijken en zie soms ook wel de andere teams voetballen, maar verder heb ik niet zoveel met de sport”, bekent Van de Klundert. “Ik heb er weinig verstand van. Maar ik ben dol op de sfeer, die is altijd geweldig bij de club. Voor ons is de derde helft het belangrijkst. Als die gasten plezier hebben en samen een biertje drinken, dan ben ik tevreden.”

En dat zijn ze bij DHV, waar wekelijks een feestje wordt gebouwd en het bier rijkelijk vloeit. Soeters en Van de Klundert genieten als vrouwen in een normaliter door mannen gedomineerde wereld volop van. De laatste jaren is het vrouwenvoetbal steeds meer in opkomst. Ook bij DHV is er een jeugdteam voor meiden onder de 15 jaar en is er sinds kort een senioren-vrouwenteam. “DHV is enorm vrouwvriendelijk, hier worden we echt gewaardeerd”, vertelt Soeters. “Ook de vriendinnen van de voetballende jongens zijn vaak in de kantine te vinden. Dat maakt het extra leuk.”

Soeters en Van de Klundert nemen dan ook voorlopig nog geen afscheid van DHV, waar ze naar eigen zeggen ‘hand en spandiensten achter de schermen’ verrichten. “Ook bij onze club is er een gebrek aan vrijwilligers, dat is bijna overal”, weet Van de Klundert. “Bij ons is het met name achter de bar vaak zoeken naar mensen. Wij kunnen daarom ook niet stoppen”, grapt Van de Klundert. “Als wij er niet meer gaan staan, verdwijnt die derde helft ook.”

Klik op de link voor meer artikelen over DHV
Klik op de link voor meer informatie over DHV

Westlandia richt zich op ‘vrienden met ambities’

rkvv Westlandia
-
0
Westlandia richt zich op ‘vrienden met ambities’

Achteraf gezien kwam de degradatie van het eerste, afgelopen seizoen, stiekem misschien wel helemaal niet zo verkeerd uit. Jeugdspelers kregen nóg vaker de kans en dus was dat voor Westlandia een mooi moment, om ook nog eens wat extra aandacht te besteden aan de breedteteams. Tot tevredenheid van jeugdvoorzitter Johan Vis. “Het gat werd te groot.”

Tijd om daar iets aan te doen, dachten ze bij Westlandia. En dus sloegen Vis en collega Wim Verschoor de handen ineen. “Een klein beetje ingegeven door onze eigen kinderen, die ook niet in de selectie voetballen.” De doelen die werden gesteld, waren simpel: “Meer opleidingsmogelijkheden geven, aan iedereen. Zorgen dat we overal, dus ook bij tweede teams, een uitgebreide staf hebben.” Al is dat laatste, nog niet zo makkelijk, weet de 48-jarige vrijwilliger. “We willen alle kinderen twee trainingen aan kunnen bieden, gegeven door goede trainers. Dat gaat met betaalde krachten nu goed tot de JO15, daarboven is het nog zoeken. Daar val je toch vaker terug op ouders of vrijwilligers.”

Voorbeeld
Maar als ze ergens weten hoe je moet opleiden, is het bij Westlandia wel. “Vijf jaar geleden, werden we verkozen tot beste jeugdopleiding van Nederland. Met de selectieteams is het goed gesteld, nu willen we zorgen dat het gat met de breedteteams niet te groot wordt.” Want, zo vertelt Vis. “We steken niet onder stoelen of banken, dat we ambitieus zijn. We willen een opleidingsinstituut zijn voor trainers, spelers, analisten of keeperstrainers. Dan moet je zorgen voor aantrekkingskracht, wat betreft talenten, maar ook dat het tweede team kwalitatief goed is.” Waarom dat belangrijk is, benadrukt hij nog maar eens. “Als ook daar goede trainers op staan, wordt de groep die de selectie kan halen, uiteindelijk alleen maar groter.” Bijvoorbeeld met de ‘train de trainer-opleiding’. “Op die manier proberen we jonge trainers klaar te stomen om training te geven aan tweede teams. Maar ook als een trainer van een eerste team stopt, proberen we die te behouden.” Uiteindelijk moet die werkwijze, zijn vruchten af gaan werpen. “Als je meer aandacht geeft op jonge leeftijd, leren ze uiteindelijk ook meer.” Een goed voorbeeld uit de praktijk, is de JO16-2, vertelt Vis. “Dat is een vriendenteam, maar wel één met ambities. Inmiddels spelen ze in de hoofdklasse, onder leiding van twee oud-spelers van het eerste, dat is een beetje hoe we het voor ons zien.”

Lijn doorzetten
Vis, zelf ooit een flegmatieke buitenspeler, loopt al 40 jaar met een lach op zijn gezicht rond. “Ik ben hier opgegroeid, het is echt een familieclub. Je komt allemaal jongens tegen, waar je zelf nog mee hebt gevoetbald. Die hebben nu vaak weer een vrijwilligersfunctie.” Zelf is hij inmiddels begonnen aan zijn tweede termijn als jeugdvoorzitter. “Ik wilde graag iets terugdoen voor de vereniging én dit leek me wel wat. Het is leuk om die ontwikkeling te zien, maar ook hoe ze het naar hun zin hebben. Tijdens de derde helft, feesten of activiteiten.” Want ook in dat laatste, steken ze bij Westlandia de nodige energie. “Je wilt het bezoek aan onze club, voor iedereen zo leuk mogelijk maken. We zijn nu bijvoorbeeld ook aan het kijken om een pannaveldje te realiseren.” Hoe fanatiek ook, het blijft een familievereniging, beseft Vis. “Spelers moeten zich, ieder op hun eigen niveau, thuis voelen. In een veilige en gezellige omgeving. Het is leuk als dat lukt.” Toch, moet er natuurlijk ook wel gepresteerd worden. “Hopelijk kunnen onze eerste teams in de vierde divisie blijven. En dan zou het mooi zijn, als de tweede teams daar dicht tegenaan zitten. Wie weet is er dan zelfs wel onderlinge uitwisseling mogelijk.” Uiteindelijk moeten ze daar bij het eerste elftal, natuurlijk ook iets van gaan merken. “We willen graag terug naar die derde divisie en stiekem droom ik van nog een niveautje hoger. Dat mag toch? Al is dat heel lastig met allemaal eigen spelers, dat besef ik ook.” Aantrekkingskracht voor talenten uit de regio en plezier voor iedereen. De ambities zijn duidelijk. “Het maakt ons uiteindelijk ook trots als jeugdtrainers van ons, ergens anders terechtkomen bij de senioren. Of jongens uit de jeugd, naar een BVO gaan. Die lijn moeten we doorzetten!”

Klik op RKVV Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKKV Westlandia voor meer informatie over de club.

Evy de Kort volgt haar dromen en gaat voetballen in Amerika

VoetbalJournaal
-
0
Evy de Kort volgt haar dromen en gaat voetballen in Amerika

Vandaag gaan we in gesprek met Evy de Kort van nu nog SV Orion VR1, maar over een paar weken van Florida Gulf Coast Dutch Lions FC. Evy gaat namelijk voor twee maanden naar Amerika om haar dromen te volgen.

De reden om te gaan voetballen in Florida?
Sinds haar zeventiende had ze een droom om ooit te gaan voetballen in Amerika. Natuurlijk ook om te studeren zodat ze de gehele belevenis zou meemaken. Echter liep dit anders vanwege meerdere redenen. Een reden was dat ze hoger moest gaan spelen om in aanmerking te komen. ‘’Zo ben ik van Union naar Orion gegaan. Union VR1 speelde toen derde klasse en Orion VR1 eerste klasse. Op m’n 19e heb ik toen mijn laatste jaar als dispensatie bij de MO19 gespeeld (hoofdklasse) en ben ik toen naar Orion vertrokken. Hier had ik het eigenlijk meteen goed naar m’n zin en ook het niveau was op zich goed bij te benen.’’

Samen met teamgenoot Janneke Bexkens was er dezelfde droom om ooit te voetballen in Amerika. ‘’Janneke stuitte op een Facebook- advertentie voor try-outs van de organisatie Dutch Lions. Dit is een organisatie die verschillende teams heeft over heel Amerika voor zowel jongens als voor meisjes. De competitie duurt maar twee maanden en is eigenlijk bedoeld als voorbereiding voor het college- seizoen (ook wel de zomercompetitie genoemd). Voor mij was twee maanden perfect, zo kan ik kijken of ik misschien alsnog daar zou willen studeren en voetballen.’’
Zonder enige twijfel zei Evy hier ja op en hebben beide meiden zichzelf ingeschreven. Hier kwam al snel een akkoord op en de meiden hadden meerdere clubs om te kiezen. ‘’Janneke en ik kozen beide voor het team van Florida Gulf Coast, lekker weer en een goede competitie. We gaan daar Division 2 (WPSL) spelen, dit is het hoogste amateurniveau in Amerika. Het team bestaat vooral uit Amerikaanse meiden, verder komt ook Ires Tania uit Nederland.’’

Huidig seizoen
Alhoewel Evy vaak geblesseerd was dit seizoen geniet ze wel van dit seizoen. Met een paar goede invalbeurten en af en toe een basisplek streven de dames van Orion VR1 af op een kampioenschap. 14 mei is de kampioenswedstrijd en als deze gewonnen wordt gaan de dames naar de hoofdklasse.

Persoonlijke doelen
In Amerika zal Evy weinig stil zitten. De bedoeling van de club is om vier keer per week te trainen en één/twee wedstrijden spelen per week. ‘’Ik wil mezelf ontwikkelen in het positiespel en in afronding. Daarnaast hoop ik veel minuten te maken en fit te blijven. Ik focus me vooral op het beter worden en het echt serieus nemen van de trainingen. Natuurlijk ben ik eigenlijk ook een beetje op vakantie en moet ik ook blijven genieten. Aangezien het maar een seizoen is van twee maanden en het wel de bedoeling is dat ik daarna gewoon weer aansluit bij Orion VR1, hoop ik fit en beter terug te komen, zodat ik mezelf meteen kan klaarstomen voor de hoofdklasse.’’

‘’Het clubgevoel ga ik wel echt missen’’
Nu Evy naar Amerika vertrekt zullen er voor haar ook heel veel dingen veranderen. ‘’Bij Orion is het op donderdagavond altijd nog even een biertje drinken in de kantine en zondag na de wedstrijd is het eigenlijk ook altijd feest. Dit gaat in Amerika natuurlijk heel anders (ze douchen bijvoorbeeld niet eens op de club na de training/wedstrijd), dus dit ritueel en clubgevoel ga ik wel missen.’’

De verwachting van Florida
Evy verwacht een lastige start in Florida. Samen met Janneke komt ze 22 mei aan in de avond en de volgende ochtend wacht de eerste training al en de dag daarna de eerste oefenwedstrijd. De andere meiden daar beginnen al eerder en zullen al een stuk beter op elkaar ingespeeld zijn. ‘’Wel werkt het allemaal heel anders daar. Je mag bijvoorbeeld gewoon door wisselen, dus alle zeven wisselspelers kunnen gewoon worden ingezet en er ook weer worden uitgehaald. Amerika staat er een beetje om bekend dat er veel wordt getraind op conditie en snelheid. Terwijl we in Nederland veel meer tactisch en technisch trainen. Met dat warme weer, ben ik erg benieuwd hoe dat gaat.’’

Foto: RvG Fotografie

Klik op VoetbalJournaal voor de laatste artikelen.
Klik op Florida Gulf Coast Dutch Lions FC voor meer informatie over de club.

Wessel de Visser heeft vertrouwen dat VCK het gaat redden in tweede klasse

VCK Koudekerke
-
0
Wessel de Visser heeft vertrouwen dat VCK het gaat redden in tweede klasse

KOUDEKERKE – Het gewonnen inhaalduel uit tegen DBGC bezorgde promovendus VCK ‘bonuspunten’ in de strijd om handhaving. Vooraf was niets meer of minder de doelstelling voor de Koudekerkse club in de Tweede Klasse G van het zaterdagvoetbal. Wessel de Visser (21) heeft voldoende vertrouwen voor het tweede deel van het seizoen voor VCK.  ‘Het wordt pittig, maar ik verwacht wel dat het ons gaat lukken.

De competitie verloopt voor VCK vooralsnog wisselvallig. Met onverwachte overwinningen zoals tegen DBGC en het laten liggen van broodnodige punten tegen directe concurrenten zoals WHS. “Toch was dat uiteindelijk nog een gewonnen punt. In de negentigste minuut stonden we nog 0-1 achter. Maar we bleven knokken en uiteindelijk sleepten we nog een gelijkspel uit. Elk puntje is er voor ons eentje, maar om het te redden zullen we er nog in het restant behoorlijk wat moeten sprokkelen. Ik denk ook wel dat we voldoende kwaliteit in onze selectie hebben om het elk team in de competitie lastig te maken. Met drie directe degradanten en dan nog drie die de nacompetitie in moeten… We staan door de winst op DBGC dicht bij de veilige plekken. Zevende of achtste worden dus, dat is de stip aan de horizon.”

Al sinds de F-pupillen loopt De Visser in het zwart-wit van VCK, de club uit zijn woonplaats. “Ik ben vanuit de JO19 samen met nog een aantal jongens vervroegd doorgeschoven naar de eerste selectie. Een aantal seizoenen speel ik dus al bij het eerste, inmiddels ook alweer een tijd als vaste basiskracht. Dat was iets waar ik vroeger altijd naar uitkeek en dat wil ik wat mij betreft hier nog heel wat jaren blijven. Het bevalt me perfect en we hebben ook een heel hechte groep. Met een hoop jongens speel ik al sinds de jeugd samen en dat we nu met z’n allen op dit niveau kunnen spelen dat is toch gaaf? Daar moeten we alles aan doen om vast te houden.”

De teamgeest en strijdlust stonden aan de basis van de titel vorig seizoen. Toch huist er volgens De Visser ook behoorlijk wat voetbalkwaliteit in de selectie. “Wat onze kracht is, is dat er jongens bij zijn met individuele kwaliteiten, waaronder ook echte leiders die met hun coaching en in zit de boel kunnen wegzetten. Het teamgevoel wat daarbij komt en waaraan iedereen zich ondergeschikt maakt, dat is misschien wel de voornaamste reden van het VCK-succes. Dat maakt voor heel veel tegenstanders een lastig te bespelen ploeg. Zelf zie ik me als een energieke speler, die altijd wel ‘onderweg’ is, vaak de aanjager is met druk zetten. Een balafpakker die veel coacht en box-to-box probeert zijn steentje bij te dragen.”

Waar VCK vooral de punten moet zien te halen tegen de Zeeuwse ploegen, dat is voor de middenvelder wel een vaststaand gegeven. “De teams uit Zuid-Holland hebben aangetoond voor de winterstop, dat ze vaak net wat slimmer zijn. Er lopen bij de meeste ploegen ook altijd een paar heel ervaren jongens tussen. Bij ons is de gemiddelde leeftijd vijfentwintig jaar, wat veel zegt over de potentie en de rek die er nog inzit voor de toekomst. Het lijkt me heel gaaf om misschien ooit nóg een stapje omhoog te zetten, puur om te kijken waar mijn eigen grens ligt als voetballer. Het liefste doe ik dat met VCK, al is dat voor nu zeker nog verre toekomstmuziek.”

”Het is dit eerste seizoen in de tweede klasse voor onze prioriteit om ons vast in de middenmoot te nestelen. We hebben vorig seizoen weten te verrassen door het kampioenschap te pakken, wat overigens wel een ervaring was die ik best nogmaals zou willen beleven. Wie weet kunnen we nu ook verrassen en met onze vechtlust en de teamgeest ervoor zorgen, dat we in juni kunnen roepen dat we tweedeklasser blijven.”

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

Voor Moelands is ‘fysiek voetbal’ geen probleem bij Gesta

rkvv Gesta
-
0
Voor Moelands is ‘fysiek voetbal’ geen probleem bij Gesta

Maar liefst zeven jaar was hij weg uit Galder. ‘Kind van de club’ Boo Moelands speelde in de jeugd een jaar bij RBC en vervolgens nog zes jaar in de jeugd van Baronie. Op zijn 17e keerde Moelands terug naar Gesta om in de A-jeugd te voetballen. Echter werd dat jaar de A-jeugd opgeheven doordat een aantal spelers stopten of doorstroomden naar de senioren. Zodoende kwam hij ook versneld bij de selectie. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en is Moelands al 8 jaar ‘senior’ en uitgegroeid tot een van de steunpilaren van het huidige Gesta. De club waar trainer Marco Klijs onlangs bij tekende voor zijn tweede jaar bij Galder En Strijbeek Ten Aanval.

Gesta vertolkt een belangrijke sociale rol in de kernen Strijbeek, Galder en Meersel-Dreef . Op sportpark de Leeuwerik is de club gegroeid naar een bloeiende vereniging met een groot aantal jeugd, meisjes, dames en seniorenteams. En sinds een tijdje is er ook een afdeling Walking Football actief op maandagavond. Moelands voelt zich thuis bij de familiaire club uit de kleine dorpskernen en erkent de kracht , maar ook de valkuil van een kleine (voetbal) achterban. 

“Een aantal gasten voetballen al vanaf de vroege jeugd met elkaar samen, wat eigenlijk de kern is geweest voor de laatste tien jaar. Logischerwijs wordt iedereen ouder en dus ook deze jongens, wat zorgt dat er daarvan ook al een aantal gestopt zijn. Gelukkig is er wel wat aanwas geweest de afgelopen jaren vanuit de jeugd, maar ook wel wat van buitenaf. Helaas zijn er vorig seizoen wel ineens vijf jongens gestopt bij het 1e elftal, wat toch wel lastig was om op te vangen.

Maar tot op heden gaat dat nog wel goed. Gezien het feit dat Galder (en Strijbeek/Meersel-Dreef) natuurlijk een relatief kleine en hechte gemeenschap is, kent iedereen elkaar vaak al op jonge leeftijd, wat zorgt voor een goede verstandhouding ook binnen het team. Ik kan het daarom ook denk ik wel bestempelen als een soort vriendenteam ja, met het oog ook op prestaties. We kunnen elkaar soms ook hard aanpakken op het veld als dat moet, maar dit heeft doorgaans geen uitwerking op de sfeer na de wedstrijd.”

Fysiotherapeut Boo Moelands is met de ploeg aan een goed seizoen bezig. Gesta weet wat er gevraagd wordt in de 4e klasse en is als team goed in staat om een tandje fysiek bij te schakelen als er om gevraagd wordt. “Ik heb in mijn eerste jaren bij de senioren wel moeten wennen aan het fysieke voetbal, maar ik denk dat wij als team, inclusief ikzelf, momenteel niet onderdoen qua strijd of fysiek voetbal in de 4e klasse. Zelf vind ik ons een goed voetballend team, dat ook de nodige fysieke strijd kan leveren. Ik denk dat andere ploegen ons wel meer zien als een team dat vooral het randje opzoekt, desnoods met het opwekken van de nodige irritaties. Echter maakt het voor onszelf niet eens zoveel uit of een tegenstander enorm fysiek voetbalt of juist niet,” besluit een strijdbaar Moelands.

Klik op RKVV Gesta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Gesta voor meer informatie over de club.

Jan Anker koestert waarden Stolwijk

vv Stolwijk
-
0
Jan Anker koestert waarden Stolwijk

In het seizoen dat Stolwijk haar 90ste verjaardag viert is er een wisseling van de wacht in de bestuurskamer. Jan Anker (52) is Edo Burger opgevolgd als voorzitter van de roodzwarte club aan de Sportlaan. Hij wil de waarden waar Stolwijk voor staat beschermen.

De supporter in de voorzitter is vaak niet ver te zoeken en dat geldt ook voor Anker. Met het in zicht komen van het einde van de competitie loopt de spanning op bij Stolwijk en zijn alle punten meer dan welkom om de hoofdmacht voor de vierde klasse te behouden. “Het heeft de laatste tijd niet meegezeten”, zegt de preses. “Tegen FC Perkouw wordt een glaszuivere goal afgekeurd vanwege buitenspel. In plaats van 2-2 verliezen we met 1-2. Tegen GSV verdwijnt de bal na onze aanval zeker een meter achter de doellijn, maar de scheidsrechter zag het niet en de grensrechter wilde het niet zien. Dus gelijk en geen drie punten.”

Stolwijk zal de komende weken, meent Anker, alle zeilen moeten bijzetten om degradatie te ontlopen. “Als het even kan willen we ook die nacompetitie niet spelen”, zegt Anker. “Dat is een lang, ingewikkeld traject met valkuilen. Mijn advies: gewoon rechtstreeks handhaven.” En verder vooruitkijkend: “Het is moeilijker om uit de vijfde klasse te komen dan in de vierde klasse te blijven.” Anker komt uit een tijd dat het voetbal nog intens beleefd werd in Stolwijk. Hij was net ná de gouden generatie met Remko Anker, Jan Molendijk en andere bekende coryfeeën. “Ik was tweede keeper en heb voornamelijk in het tweede elftal gespeeld. In mijn tijd speelde Berry Teeuwen onder andere in het eerste. Ik had Hans Scheer voor me als eerste keeper.”

Anker stopte al op zijn 25ste met selectievoetbal. Het bedrijfsleven riep hem. Anno 2023 is hij directeur van een aannemingsbedrijf in Rotterdam. “Werk zat”, zegt Anker. Dat was de reden ook dat de vader van twee voetballende kinderen voorwaarden stelde aan zijn nieuwe bestuursfunctie. “Ik ga het samen doen met Dennis Klos, die vicevoorzitter is geworden. Om het goed te doen moet je als voorzitter veel tijd in de club steken. Zoveel tijd heb ik niet en daarom hebben we nu gekozen voor een model waarbij Dennis en ik de taken verdelen. Samen kunnen we die uren wél maken.”

Anker komt in een ‘organisatie’ terecht waar het verenigingsleven traditioneel bloeit. Maar ook als dorpsclub wordt Stolwijk bloot gesteld aan de ‘uitdagingen’ van deze tijd. “Het Stolwijk van 1990 is een ander Stolwijk dan nu”., stelt hij. “De samenleving is anders geworden. Individueler en mensen hebben minder tijd. Waar vrijwilligers voorheen uren staken in de club, moet je nu bedelen om hulp van je leden. Je hebt meer vrijwilligers nodig omdat er per vrijwilliger minder uur in de club wordt gestoken.”

“Wij kunnen gelukkig een beroep doen op een vaste en trouwe groep vrijwilligers. Maar ook wij hebben wij die uitdaging. Zoals het ook een uitdaging is om de club in te richten voor de toekomst. Vroeger miste je als selectiespeler geen training of wedstrijd, tegenwoordig is het normaal dat een speler er niet is door een festival of dat hij naar Feyenoord gaat. Daar kun je heel moeilijk over doen, maar het is de tijd en je moet het accepteren”, is hij ook vooral een realistische voorzitter.

Het is volgens Anker een voordeel dat Stolwijk al een goede organisatie heeft staan. Met een bestuur en daaronder tal van commissies. “Of het nu over het jaarlijkse tentenkamp gaat of over nieuwbouw, over het algemeen is de bereidheid groot om de club te helpen. Zoals we ook andere waarden – we zijn een nette club – moeten koesteren.” De energiecrisis gaat ook Stolwijk niet voorbij. “Het energievraagstuk is ook zo’n uitdaging waarover we ons als club buigen.”

Anker en consorten kijken ook uit naar de viering van het 90-jarig jubileum, die in juni zijn ‘finale’ kent met een reünie en grote feestavond. “Het zou mooi zijn als we dat als vierdeklasser vieren.”

Klik op vv Stolwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Stolwijk voor meer informatie over de club.

1...381382383...1.509Pagina 382 van 1.509