Pagina 365 – VoetbalJournaal

Veiling roze FC Emmen-shirts: 15.000 euro voor goed doel

Voetbalnieuws

Eredivisie

-

11 april 2023

Veiling roze FC Emmen-shirts: 15.000 euro voor goed doel

Veendam/Emmen, 7 april 2023 – De goededoelenactie van FC Emmen en hoofdsponsor EasyToys heeft 15.000 euro opgebracht voor Stichting Zaadbalkanker. Een veiling en de verkoop van roze FC Emmen-shirts bracht 7500 euro op. Dat bedrag is door EasyToys-directeur Eric Idema verdubbeld. FC Emmen-speler Maikel Kieftenbeld overhandigde zondag, voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen NEC, een cheque aan het goede doel. Stichting Zaadbalkanker gaat de opbrengst gebruiken voor een uitgebreide voorlichtingscampagne in Noord-Nederland over zaadbalkanker.

Ook het shirt van Borussia Dortmund-spits Sébastien Haller en een fitnesstraining door Donny Roelvink gingen onder de hamer. Haller en Roelvink kregen recent de diagnose zaadbalkanker, net als jaarlijks zo’n 800 andere mannen in Nederland. Tot slot konden supporters een special edition roze FC Emmen-tenue kopen. Van de opbrengst wordt een deel aan het veilingbedrag toegevoegd.

#CheckJeBallen
Rond de veiling hebben FC Emmen en EasyToys aandacht gevraagd voor de actie #CheckJeBallen. Waarmee mannen (en vooral de risicogroep tussen de 18 en 40 jaar) worden opgeroepen hun zaadballen maandelijks te inspecteren op verdachte symptomen als een zwelling of verharding. Die bewustwordingscampagne wordt in het noorden binnenkort aangevuld door een voorlichtingsprogramma bij onderwijsinstellingen, dat met de opbrengst van de benefietactie wordt gesteund. Daar is voldoende aanleiding voor: uit de recent gepubliceerde Kankeratlas van het Integraal Kankercentrum Nederland blijkt dat zaadbalkanker in veel plaatsen in Drenthe, Groningen en Friesland gemiddeld meer voorkomt dan in de rest van Nederland.

“We zijn ongelooflijk blij met de geweldige opbrengst van deze campagne”, aldus Ivo Struik, de voorzitter van Stichting Zaadbalkanker. “We zijn nu in staat om een grote campagne over zaadbalkanker onder jonge mannen in Nederland uit te rollen. Het is de meest voorkomende kanker onder die groep en heel eenvoudig om bij jezelf te ontdekken. Dan moet je natuurlijk wel weten waarom het belangrijk is om jezelf te controleren en hoe je dat doet. Dat is precies waarom we deze campagne bij voetbalclubs en onderwijsinstellingen gaan uitrollen. Dankzij FC Emmen en EasyToys wordt zaadbalkanker nu bespreekbaar.”

Seksueel welzijn
EQOM-directeur Eric Idema: “Wij vinden het bij EasyToys erg belangrijk om iets terug te doen voor de maatschappij. Naast het helpen bestrijden van een ziekte die jaarlijks honderden jonge mannen treft, kunnen we ook nog eens bijdragen aan het seksueel welzijn van mensen. Dat is helemaal mooi. We willen jonge mannen blijvend bewust maken van zaadbalkanker en ervoor zorgen dat de ziekte voortaan eerder wordt gesignaleerd, zodat zij zo min mogelijk levens overhoop haalt.

FC Emmen-speler Maikel Kieftenbeld: “De club zoekt elk seizoen samen met hoofdsponsor EasyToys naar een geschikt goed doel en de checkjeballen-campagne past daar in alle opzichten perfect bij. Ook veel mannelijke voetbalsupporters vallen precies in de doelgroep tussen 18 en 40 jaar. Sinds de start van de actie merkten we al dat veel mannen niet weten dat ze hun ballen moeten checken en er wordt ook nog eens lacherig over het onderwerp gedaan. Daar moeten we snel verandering in brengen. Mooi dat we dit samen met onze hoofdsponsor kunnen doen.”

Over FC Emmen
FC Emmen werd opgericht op 21 augustus 1925. De club speelt sinds 1985 professioneel voetbal en is de enige profvoetbalclub uit de provincie Drenthe. FC Emmen promoveerde in 2018 voor het eerst in de clubgeschiedenis naar de Eredivisie.

Over EasyToys en EQOM Group
EasyToys is onderdeel van EQOM Group, Europees marktleider op het gebied van erotische producten. Met meer dan 100.000 bezoekers per dag en een aanbod van meer dan 14.000 erotische artikelen is EasyToys.nl de grootste webshop van de Benelux. De erotiekgigant is bezig met een Europese uitrol en is inmiddels in acht verschillende landen te vinden. Met een team van specialisten adviseert en informeert de webshop zijn klanten via het blog EasyToys Magazine en EasyToys TV. De missie luidt: een plezierig seksleven voor iedereen. Onder aanvoering van CEO Eric Idema wil EQOM Group in 2025 niet alleen Europees marktleider maar ook een wereldspeler zijn.

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Papendrecht VR18+1 in het nieuw gestoken

vv Papendrecht

-

11 april 2023

0

Aan het begin van de lente is Papendrecht VR18+1 in het nieuw gestoken. Dankzij GTZ Transport uit het op Zuid-Beveland gelegen Ovezande beschikken de dames van trainer-coach Silvia Trommelen over schitterende nieuwe tenues en presentatiepakken.

Gekoelde Transporten Zeeland BV is sinds 1996 dé expert in het (inter)nationaal vervoeren van gekoelde en bevroren producten. Naast chemisch en koeltransport verzorgt het bedrijf dagelijks nationaal en internationaal (box)container-, bulk- en tautlinertransport. Het transporteren van chemicaliën vergt extra aandacht. Bij GTZ staan hierbij duurzaamheid, veiligheid en kwaliteit altijd voorop. Alle eenheden en chauffeurs voldoen aan het EU-beleid gesteld rondom chemisch en voedseltransport. Alle eenheden zijn voorzien van de modernste technieken voor koeltransport. De temperatuur wordt exact gemonitord en de wagens nauwlettend in de gaten zodat de producten op tijd geleverd worden. Daarnaast volgen de chauffeurs trainingen om de CO₂-uitstoot terug te dringen door het brandstofgebruik zo laag mogelijk te houden. Gefocust wordt op de efficiëntste routes om van A naar B te komen.

De dames van Papendrecht VR18+1 zijn superblij met de nieuwe kleding waardoor ze er als team weer netjes bijlopen. GTZ transport: bedankt voor deze prachtige sponsoring.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

‘Kinderen aan het trainen bij Unitas’30, wij de kantine in’

Unitas 30

-

7 april 2023

0

‘Kinderen aan het trainen bij Unitas’30, wij de kantine in’

Voetballende kinderen in de jeugd, een vriend bij het eerste of gewoon voor de gezelligheid. Wat de reden van hun betrokkenheid ook is, samen maken Carolien Boeren, Susan van Beek en Nathaly Boeren er een feestje van. In de activiteitencommissie van Unitas’30. “Je wilt toch iets terug doen voor de club.”

Maar dat ze dat zeker niet alleen met zijn drieën doen, willen ze meteen maar even benadrukt hebben. “Het is echt een grote groep! We doen dit binnen onze commissie samen met nog elf of twaalf andere leden.” Sinds het begin van seizoen 2019/2020, vertelt Carolien. “Ik was hier en daar al betrokken, wilde het best overnemen, maar niet alleen. Toen heb ik die andere twee dames geregeld.” Zogezegd, zo gedaan. En dus organiseert het drietal inmiddels al een aantal seizoenen van alles en nog wat binnen de vereniging. Van bingoavonden voor ouderen, tot het verkopen van paaseitjes. Want vooral dat laatste, is belangrijker dan je denkt, vertelt Susan. “Op die manier zorgen we ook voor een beetje extra inkomsten voor de club.”

Enthousiasme
Misschien wel, zodat ze zelf nog meer kunnen organiseren. Vooral voor de jeugd. “Een speurtocht tijdens Sinterklaas, op kamp met de teams, carnaval, een clubdag aan het einde van het seizoen of zo nu en dan een voorwedstrijdje.” Vooral tijdens wedstrijden van het eerste zijn de dames druk, en dat is niet alleen onderling gezellig kletsen met elkaar. “In de rust doen we altijd het ‘Winkelwagen Schieten’ en we hebben natuurlijk de Pupil van de Week.” Kortom, daar gaat best wat tijd in zitten, weet Nathaly. “We zijn er toch wel wekelijks mee bezig, iedere keer een uurtje.” Carolien vertelt hoe dat ongeveer gaat. “Zijn de kinderen aan het trainen, gaan wij even samen in de kantine zitten. Handig toch?” Vooral in aanloop naar het jeugdkamp, hebben ze het er op een positieve manier maar druk mee. “Daar zijn we toch zeker een maand mee bezig. Gelukkig krijgen we daarbij ook hulp van de oudere jeugd of spelers van de selectie.” Tijd die ze er met alle liefde en plezier insteken. “Het is gewoon heel leuk om dingen te organiseren”, begint Susan. “Plus de waardering die je krijgt van de kinderen”, vult Carolien aan. “En we zijn toch een klein beetje bang, dat er niks meer gebeurt, als wij het niet doen.” Het enthousiasme spat er bij het drietal dan ook vanaf. “De glimlach van zo’n kind, daar doe je het voor. Of de terugkoppeling van ouders. Dat ze denken: Bij Unitas’30 is het zo leuk, daar ga ik blijven!”

Vossenjacht
Onderling hebben ze dan ook de grootste lol. “We kennen onze sterke punten en vullen elkaar waar nodig aan. Susan is van het briefwerk en de schema’s, Nathaly is ons creatieve brein en ik ben de prater, haha! Dat had je vast al gemerkt?” Al kunnen ze er allemaal wel wat van. “Als we twee uur samen zitten, gaat het een half uurtje over de activiteiten…” Vooral veel gezelligheid dus, maar soms moet er ook even hard gewerkt worden.” Eigenlijk zouden we aparte werkgroepen op willen zetten. Dus als mensen enthousiast zijn geworden, mogen ze zich aanmelden. Graag zelfs!” Maar, lachen ze meteen. “We zijn slecht in dingen uit handen geven, dan doen we het toch maar weer even zelf.” Zoals ook het bedenken van nieuwe activiteiten. “We hebben iets in ons hoofd, daar gaan we nu nog niks over zeggen.” Eén tipje van de sluier, kan vooral Carolien wel alvast voor ons oplichten. “Ik zou ooit nog eens een gigantische Vossenjacht willen organiseren, met echt de helft van onze leden.” Meer, beter en leuker. Want stiekem barst het vrolijke trio van de ambitie. Toch weten ze ook hoe lastig dat is. “Daar heb je ook weer andere vrijwilligers voor nodig en betrokkenheid van de oudere jeugd. Die zijn moeilijker te bereiken. Daarom proberen we die nu te betrekken bij de organisatie.” Voorlopig weten ze zelf, in ieder geval van geen ophouden. “Zolang we lol hebben én waardering krijgen, blijven we dit nog heel lang doen. Het is nog steeds zó leuk!”

Klik op Unitas’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas’30 voor meer informatie over de club.

Kristian Aarts speelt bij DSE steeds fijner én simpeler

vv DSE

-

7 april 2023

0

Kristian Aarts speelt bij DSE steeds fijner én simpeler

Hij ontwikkelt zich sterk, staat fysiek zijn mannetje en heeft een goede trap in de benen. Tenminste, als we zijn trainer moeten geloven. Binnen derdeklasser DSE staat Kristian Aarts er in ieder geval dus alvast goed op. “Dat is altijd mooi om te horen, ik heb zelf gelukkig ook het gevoel dat ik vooruitgang boek!”

En dat is, na zijn komst van Internos, precies waar de nu negentienjarige Aarts op hoopte. “Ik was toen zestien en kreeg bij DSE de kans om in de JO19 te komen spelen. Samen met mijn broer.” Samen maakten ze, niet tegelijk, uiteindelijk de overstap. Zonder spijt. “Dat ligt hier gelukkig niet zo gevoelig. Het bevalt heel goed, een leuk team en de sfeer is gezellig!”

Stijf uit de bus
In zijn derde seizoen bij de senioren, hoopt Aarts nu dan toch op de volgende stap in zijn ontwikkeling. “Eerst zat ik soms op de bank bij het eerste, maar speelde bij het tweede. Tot de nieuwe trainer (Peter Sweres), toen kreeg ik de kans.” Een kans die de rechtsback of verdedigende middenvelder, met beide handen aangreep. “De overstap van de jeugd naar de senioren ging goed, fysiek gezien kan ik goed mee. Het tempo ligt natuurlijk hoger, daar zit wel een verschil in.” Maar, zo vertelt Aarts. “In de jeugd speelde ik als jongere gast ook al in een hoger elftal, dat heeft geholpen. Daardoor was ik er al aan gewend.” Waar de inwoner van Etten-Leur minder makkelijk aan kan wennen, is de huidige positie op de ranglijst. “Tiende valt echt heel erg tegen! We hebben het zelf te vaak laten liggen.” Hoe dat komt? “Soms terecht, vaak ook veel pech. Ik vind eigenlijk dat we in die middenmoot horen.” In een goede, maar soms iets té Zeeuwse competitie. “Reizen naar Zeeland is echt pittig. Ben je een uur onderweg en kom je stijf de bus uit… Van mij mogen die Zeeuwse clubs er wel uit, haha!” Toch zullen Aarts en zijn teamgenoten het er voorlopig mee moeten doen en dus kun je dan maar beter beginnen met het winnen van wedstrijden. “We hebben net een mooie overwinning gepakt en je merkt dat er na de winterstop meer beleving in de groep zit. Qua mentaliteit en sfeer valt er sowieso nog wel wat winst te boeken, denk ik.” Wat hij daar precies mee bedoelt? “Meer samenwerken en in het veld harder werken, daar begint het toch mee.”

Minder zoeken
Ook op zijn eigen posities. “Het liefste speel ik als verdedigende middenvelder, maar rechtsback vind ik ook niet erg.” Toch komt hij dus in de as, het beste tot zijn recht. “Fysiek, duelletjes pakken en de tegenstander uit zijn spel halen. Daar houd ik wel van. Aan de bal, met een goede trap, het spel proberen te verdelen.” Met Jude Bellingham ter inspiratie. “Ik kijk graag naar hem, dat vind ik echt een mooie speler.” Ook om van te leren. “Je merkt dat het de laatste weken steeds een beetje makkelijker gaat, het is minder zoeken. In wedstrijden speel je fijner en simpeler.” Toch blijft Aarts kritisch. “Meer overzicht hebben en vaker de rust bewaren. Zeker als middenvelder is dat heel belangrijk.” Met de hulp van zijn trainer, moet dat gaan lukken. “Peter is een fijne trainer, van hem heb ik natuurlijk ook de kans gekregen. Hij is heel fanatiek en komt van een hoger niveau, dat merk je. Langs de lijn hoor je hem wel hoor, hij zit er kort op, haha!” Iemand waar de rechtspoot nog genoeg van kan leren en dus zit de jongeling voorlopig prima op zijn plek. “Ik heb het hier nu goed naar mijn zin, dus ik zie wel wat er op me af komt. Als het interessant is, kan ik het overwegen. Terug naar Internos? Dat hoeft niet per se!”

Klik op DSE voor meer artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

‘Met VV Klundert naar Engeland om te voetballen, is natuurlijk heel gaaf’

vv Klundert

-

7 april 2023

0

‘Met VV Klundert naar Engeland om te voetballen, is natuurlijk heel gaaf’

Voetballen in het buitenland, toch wel de droom van ieder klein jochie. Voor de jeugd van Klundert komt die wens één keer in de twee jaar uit, als de club op uitwisseling gaat naar het Engelse FC Tempest. En ook dit seizoen maken ze de oversteek.

Arjan Verschuren (48) is als leider van de JO15, samen met JO16 één van de twee teams die richting Colchester vertrekt, betrokken bij de organisatie. Een traditie die de club al een jaar of vijftien kent. “Zij komen naar hier, of wij gaan naar daar. Dat is iedere keer, begin april zo rond Pasen, weer andersom.” Voor een dag of drie, samen op pad. “Meestal slapen we op een camping, ditmaal in een hotel. Ook heel gezellig!”

Bijzondere ervaring
Maar voordat het daadwerkelijk zo ver is en de reis kan beginnen, moet er geld bij elkaar worden gespaard. Want gratis, is het avontuur natuurlijk niet. “Dat is ook een beetje het sociale of maatschappelijke karakter van dit project. Die gasten moeten zelf hun financiën bij elkaar proberen te verdienen. Bijvoorbeeld met een sponsorloop of het verkopen van soep en broodjes bij wedstrijden van het eerste.” Eenmaal aangekomen, staat er een bomvol programma op ze te wachten, vertelt Verschuren. “Tempest organiseert een toernooi en onderling spelen we ieder jaar tegen elkaar voor een aparte beker. Als we die winnen, gaat ‘ie mee naar huis!” Strijden om een jaarlijkse trofee dus, maar er is meer. “Een gezellige avond, een quiz en misschien nog naar een wedstrijd. Dat moet allemaal net even passen.” Ook voor hem wordt het de eerste keer, toch kent Verschuren de verhalen. “We zijn echt te gast bij een héél klein clubje. Amper kleedkamers, geen kantine en jongens die aangekleed naar de voetbal komen. Dat is voor ons best wel moeilijk voor te stellen, daardoor goed om eens te zien.” Een bijzondere ervaring dus. “Naar Engeland om te voetballen, is natuurlijk heel gaaf. Het blijft een teamsport, dan is het voor die kinderen geweldig om dit samen mee te maken.” Vooral dus ook een stukje teambuilding, legt hij uit. “Gaan ze er beter van voetballen? Dat denk ik niet. Maar ze zijn Nederland uit, zien hoe het in een ander land is en maken mooie herinneringen.”

Vol verwachting
En dus wordt er achter de schermen door Verschuren, en een hoop collega’s bij de club, hard gewerkt om alles op tijd geregeld te krijgen. “Eén keer per maand zitten we met een aantal werkgroepen bij elkaar, om te kijken hoe het ervoor staat. Wat hebben we opgehaald en wat voor acties kunnen we nog doen? Iedereen heeft zijn eigen taakje, zo regelt één iemand bijvoorbeeld de financiën.” Want stiekem, komt daar nog best een hoop geregel bij kijken, weet hij inmiddels. “Tegenwoordig heb je voor Engeland nu ook een paspoort nodig, daar komen misschien ook weer extra kosten bij kijken.” Maar voor Verschuren, die zelf ook bij Klundert heeft gevoetbald en af en toe training geeft aan het damesteam van zijn vrouw, kan het niet snel genoeg beginnen. “Ik kijk eigenlijk het meest uit naar het voetballen daar. Het zijn echt vriendelijke gasten, het contact is hartstikke leuk en natuurlijk hopen we op goed weer. Al heb je in Engeland al geluk als het alleen miezert, volgens mij.” Met zelf ook voetballende kinderen bij club, voelt Verschuren wel de nodige verantwoording. “Het is een flinke groep, dus alles moet goed geregeld worden. Ik vind het gewoon mooi dat onze vereniging dit al jaren doet en dat de verschillende leiders het ook iedere keer weer oppakken om ervoor te zorgen dat we het kunnen blijven doen. Onze rug eronder en het echt gewoon heel goed en op een leuke manier invullen, dat willen we graag!” Inmiddels op de helft van het gewenste bedrag, moet dat wel gaan lukken. “Die jongens en meiden hebben er al helemaal zin in, vol verwachting klopt ons hart!”

Klik op V.V. Klundert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Klundert voor meer informatie over de club.

Bij Zundert staan ze te springen om nieuwe leden

vv Zundert

-

7 april 2023

0

Bij Zundert staan ze te springen om nieuwe leden

Een kleine club, weinig aanwas en teams die staan te springen om leden. Problematisch is het bij Zundert gelukkig nog niet, maar een beetje extra jeugd kan geen kwaad. En dus probeert Lotte Verpalen daar, samen met nog drie andere moeders, een klein beetje voor te zorgen. “Het is echt belangrijk voor ons voortbestaan!”

Van Zundert, en dat terwijl de 43-jarige Verpalen zelf is opgegroeid in Schijf. “Ik ben zelf geen lid, maar mijn kinderen voetballen hier allebei. Begonnen in de kleuterklas.” En zoals dat zo vaak gaat met betrokken ouders, word je dan vrijwilliger. Weten ook Barbara Raats, Heidi van den Eijnden – van Hassel en Anke Daamen. In hun geval dus, om jeugdleden te werven. “We hebben aanwas nodig, om de teams compleet te kunnen maken.” Hoe ze dat proberen te doen? “Door andere ouders te betrekken, die op scholen komen. Ze mee te laten denken met activiteiten.”

Behouden
Want dat laatste, is eigenlijk het voornaamste wat ze sinds een jaar of drie bij Zundert proberen te doen. “Kinderen naar ons sportpark trekken, daar gaat het om.” Met het organiseren van leuke activiteiten, dus. “Op die manier willen we potentiële nieuwe leden verbinden aan onze club. Door huidige leden, vriendjes of vriendinnetjes mee te laten nemen.” Zoals laatst, tijdens ‘glow in the dark’. “Eens een keer iets anders! Daar kwamen een hoop meiden op af, dat was echt leuk om te zien.” Sowieso concentreren ze zich bij Zundert ook regelmatig op het meisjesvoetbal. “Door een clinic te organiseren of een toernooi. Het vriendjes en vriendinnetjestoernooi.” Maar Verpalen richt zich, samen met haar collega’s, dus niet alleen op potentiële versterkingen. “We willen onze eigen jeugdleden ook betrekken, zodat ze ons kunnen ondersteunen. Dan lopen ze zichtbaar met een speciaal shirt van onze club, omdat we trots op ze zijn.” Hoe meer, hoe beter. “Sinds corona is het lastiger geworden om fysieke flyers uit te delen, maar we hebben nog steeds meer dan regelmatig contact met basisscholen in Zundert. Veel van onze werving, gaat via mond-tot-mond.” Zoals de ouder-kind wedstrijden, toch nog steeds één van de hoogtepunten van het seizoen. “Ook dat is om onze eigen spelertjes te behouden!”

Kleuterklas
Verpalen weet als geen ander, hoe belangrijk en lastig dat laatste is. “Ik heb zelf altijd scouting gedaan, zonder leden, heb je geen bestaansrecht. Het begint met jonge kinderen, die moet je zien te enthousiasmeren.” Aan enthousiasme zelf, in ieder geval geen gebrek. “We doen het met een stel leuke mensen, ik heb er ook gewoon heel veel plezier in.” En dat merk je. “Een seizoen geleden, hebben we een straatvoetballer laten komen: Nasser el Jackson. Die gaf een clinic, voor hartstikke veel kinderen. Vanuit de club krijgen we ook genoeg ondersteuning.” Behalve dat het leuk is, wat levert het de vereniging op? “Je staat in de kijker en het zorgt voor bekendheid. Kinderen gaan Zundert toch weer overwegen. Het eerste kindje uit de kleuterklas, bepaalt toch vaak waar iedereen gaat voetballen, haha!” Tot op heden, werpen alle inspanningen hun vruchten af. “De nieuwe mensen in het dorp, weten ons te vinden. Het helpt dus wel!” Door blijven zetten dus. “In principe hebben we vier activiteiten per jaar, in de toekomst willen we meer samen gaan werken met de activiteitencommissie. Vooral ook voor de huidige leden, die wil je óók behouden.” Want het belang, kan Verpalen maar niet vaak genoeg onderstrepen. “Zundert is een kleine club, dus we hopen ieder seizoen weer de teams te kunnen vullen. Soms is dat echt nog best lastig. Wat dat betreft staan we te springen om nieuwe leden.” Aan stoppen, kan dan ook nog lang niet worden gedacht. “Zolang mijn kinderen hier blijven voetballen, blijf ik het doen. Dus ik hoop nog heel lang. Ze vinden het nog hartstikke leuk, juist ook vanwege die gezelligheid!”

Klik hier voor meer artikelen over VV Zundert
Klik hier voor meer informatie over VV Zundert

Tijn Bruijns droomt van aanvallen én Zuid-Afrika

VVR

-

7 april 2023

0

Tijn Bruijns droomt van aanvallen én Zuid-Afrika

Aan kop van de vierde klasse, een linksback die het ook wel als vleugelaanvaller zou willen proberen en eentje die stiekem droomt van Zuid-Afrika. Kortom, met Tijn Bruijns van VVR valt genoeg te bespreken. Want hoe ging die goal tegen TVC Breda nou ook alweer? “Dat lukt me nooit meer!”

Daarover straks meer. Eerst beginnen we bij het begin. Een kennismaking. “Ik voetbal al heel mijn leven bij VVR, begonnen op mijn zesde.” En dus nooit ergens anders. “Dichtbij huis, opgegroeid en veel vrienden gemaakt. Daarom bevalt het gewoon heel goed!” Maar dat niet alleen, vertelt de 24-jarige Bruijns. “Het niet móeten, dat vind ik heel fijn. Plezier is hier minimaal net zo belangrijk als presteren.” Al werkt dat laatste natuurlijk wel mee. “Presteren staat op twee, maar als het goed gaat, is het toch vaak nog gezelliger.” En goed gaat het dus dit seizoen. “We hebben een jonge groep, dus ik had stiekem ergens wel verwacht dat we bovenin mee zouden doen. Of misschien vooral gehoopt. Maar dat het zo uit zou pakken, had niemand denk ik gedacht.”

Harde werker
Toch is VVR op dit moment dus trotse koploper van de vierde klasse. “Het is echt een team! Hard voor elkaar willen werken, leergierig, gedreven en heel fit.” Een groep waar Bruijns dus ook alweer enkele seizoenen onderdeel van uitmaakt, al had dat ook zomaar heel anders kunnen lopen. “Ik heb de complete jeugd doorlopen, in de hoogste teams, maar kwam vanuit de A’s, in het vierde. Vanwege stages in het buitenland, was het lastig trainen…” Onder meer kitesurfen en skiles geven in Oostenrijk. “Er zijn ergere dingen!” Een jaar of drie geleden keerde hij terug in Nederland en dus pakte hij de bal, toch maar weer op. “Ik wilde het weer proberen, kijken of ik het nog kon. Uiteindelijk begonnen bij het tweede en door naar het eerste.” Klinkt simpel, dat was het niet. “Trainen met de selectie, is natuurlijk heel anders dan bij het vierde. Dit is meer dan alleen partij.” Bruijns paste zich aan, knokte zich in de basis en is nu een gewaardeerde kracht in de ploeg van trainer Thomas de Ridder. Als linksback. “Iemand die je als aanvaller twee of drie keer tegenkomt. Een harde werker, die graag op komt, daar haal ik energie uit. Een soort wingback.” Toch vallen zijn doelpunten en assists, nog een beetje tegen, vindt hij zelf. “Ik heb nu twee goals, dat hadden er veel meer kunnen zijn.” Desondanks is de linkspoot, die naar eigen zeggen op zijn rechter alleen kan lopen, tevreden. “Niet de beste voetballer, wel heel constant. Daarin probeer ik rust en stabiliteit uit te stralen.”

Kruising
Zelfs als er straks over een mogelijke titel wordt gesproken? “Haha! Dat leeft nog niet echt binnen de groep. Als we blijven winnen, groeit dat geloof vanzelf.” Het woord kampioen neem Bruijns voorlopig dan ook nog niet in de mond, promoveren heel voorzichtig wel. “Met die eerste periode, hebben we in ieder geval al een toetje. Maar tevreden zijn we nog niet, eigenlijk willen we na de degradatie zo snel mogelijk terug naar die derde klasse.” En dus moeten er doelpunten gemaakt worden, bijvoorbeeld door hemzelf. Hij begint al te lachen. “We speelden tegen TVC Breda, kregen een vrije trap en ik moest er van de trainer bij gaan staan. Een teamgenoot zegt: Neem maar. Dus dat deed ik…” Met succes. “In de kruising, de keeper zat er nog wel aan. Echt een mooie goal. Ik denk niet dat het nog een keer lukt!” Misschien wel, als Bruijns wat hoger op het veld komt te spelen. “Met de trainer zitten we daar vaak over te dollen, dat ik eens als linksbuiten wil spelen. Kijken wat ik daar kan. Maar ik denk, dat ik op deze positie toch beter tot mijn recht kom, haha!” Mochten ze het toch willen proberen, dan moeten ze snel zijn. De inwoner van Rijsbergen heeft voor volgend seizoen namelijk een iets meer tropische bestemming in gedachten. “Als alles meezit, hoop ik aan het eind van dit seizoen naar Zuid-Afrika te gaan. Om daar te werken als kitesurf-instructeur.” Maar voor het zo ver is, wil Bruijns eerst hier goed afsluiten. “Een titel zou heel mooi zijn, dan heb ik degradatie en promotie allebei meegemaakt in mijn eerste twee jaar. Op je hoogtepunt stoppen, zeggen ze toch?”

Klik op VVR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVR voor meer informatie over de club.

‘Ik ben een jongen van Wernhout’, aldus Joost Anthonissen

vv Wernhout

-

7 april 2023

0

‘Ik ben een jongen van Wernhout’, aldus Joost Anthonissen

Opeens was hij vorig seizoen hoofdtrainer én ging zijn ‘droom’ in vervulling. De manier waarop Joost Anthonissen bij Wernhout aan het roer kwam zorgt nog altijd voor de nodige emotie, maar ook steeds meer voor gepaste trots.

Want, voor de voetballiefhebbers die de gebeurtenis iets minder op hun netvlies hebben staan, neemt Anthonissen ons mee terug in de tijd. Naar het overlijden van Rudo Gommers, toenmalig trainer van Wernhout. “Vorig jaar tijdens de voorbereiding, in de nacht voor de eerste training…” De plotselinge dood van de oefenmeester zorgde niet alleen emotioneel, maar ook voetbaltechnisch voor een grote leegte. “De manier waarop Rudo net voor corona binnenkwam en zijn stempel heeft gedrukt, is indrukwekkend.” En dus waren de schoenen die moesten worden gevuld groot, voor de 33-jarige Anthonissen. Want de club, kwam als trainer van het tweede dus bij hem uit. “Daar moest ik wel even goed over nadenken. Met een groot gedeelte van de selectie heb ik nog samen gevoetbald, sommige jongens zijn zelfs mijn beste vrienden. Dat zorgde wel voor extra denkwerk.”

Leertraject
Desondanks besloot hij het toch te doen. De reden? Die is simpel. “Ik ben een jongen van Wernhout en mijn doel was altijd om hier een keer hoofdtrainer te worden. Als die kans dan daadwerkelijk komt… Hoe triest de omstandigheden ook waren en nog steeds zijn.” En tot op de dag van vandaag, heeft Anthonissen nog geen seconde spijt gehad van zijn sprong in het diepe. “De resultaten zijn positief, dan is er natuurlijk ook weinig gemor. Die derde klasse wordt een leertraject. Niet alleen voor mij, maar voor iedereen. Nu wordt het misschien wel wat lastiger.” Voor angst zorgt dat bij de inwoner van Zundert overigens niet. “Daar ben ik zelf ook heel nieuwsgierig naar, kan ik mij dan ook staande houden? Als je bepaalde keuzes moet maken, wat zijn dan de reacties?” Voorlopig zit Anthonissen, die als voetballer een uitstapje maakte naar Moerse Boys, uitstekend op zijn plek. “Het bevalt enorm goed en ik krijg er veel energie van. Op maandag heb ik alweer zin om het veld op te gaan.” De liefde voor zijn club is hem dan ook met de paplepel ingegoten. “Ik kwam eigenlijk al bij Wernhout, voordat ik geboren was, zeg ik altijd. Mijn ouders zijn hier ook erelid, het is echt de rode draad binnen onze familie.” Voetbal stroomt dus door zijn bloed, maar dat veranderde toen Anthonissen op zijn 24ste zwaar geblesseerd raakte. “Kraakbeenschade in mijn knie, daarna heb ik nooit meer gevoetbald.” Een zwart gat? Misschien wel een beetje! “Dat was natuurlijk wel een zware periode, maar ik heb nu gelukkig iets anders gevonden waar ik mijn ei kwijt kan. Het staat niet gelijk aan zelf voetballen, dat blijft het mooiste, maar het komt in de buurt.”

Stinkende best
Helemaal toen hij dus de overstap maakte van het tweede, naar het vlaggenschip. “Voor mijn gevoel was die stap niet heel groot, vooral omdat je alles en iedereen hier al kent. En de club kent mij. Het grootste verschil? Dat je nu de dingen echt zelf kunt bepalen en totale verantwoordelijkheid hebt.” Met een kampioenschap in zijn eerste jaar, lukt dat tot nu toe best aardig. “Wernhout had nog nooit in die derde klasse gespeeld, dus de prestatie van die gasten was echt fenomenaal.” En het wordt nog mooier. “Het tweede promoveerde afgelopen jaar ook, naar de eerste klasse. Dat is voor zo’n dorp echt buitengewoon.” Maar om dat zo te kunnen houden, is er nog genoeg werk aan de winkel, weet Anthonissen. “Voetballend, qua tempo en fysiek, is het een flink verschil. We hebben in mijn ogen de potentie om de komende jaren in deze competitie te blijven, maar dan moeten we onze stinkende best blijven doen.” Handhaven blijft, ondanks een plek in de middenmoot, het doel. “We moeten vooral slimmer worden: even een overtreding maken of balbezit houden. Fouten maken is niet erg, daar leer je het meeste van.” Weinig de lange bal en zoeken naar een voetballende oplossing, dat is wat ze bij Wernhout proberen te doen. Met een trainer die ambitieus is. “Ik moet UEFA B gaan doen, anders mag ik niet door in de derde klasse, dus dat ga ik doen! Vanuit daar kijken we wel waar het schip strandt.” Voorlopig ligt de focus op ‘zijn club’. “Mezelf en het team verder ontwikkelen, daar het maximale uithalen!”

Klik op vv Wernhout voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wernhout voor meer informatie over de club.

Dennis Vermeer combineert keepen bij vv Abbenbroek met zaalvoetbal bij OACN Futsal

vv Abbenbroek

-

7 april 2023

0

Dennis Vermeer combineert keepen bij vv Abbenbroek met zaalvoetbal bij OACN Futsal

Vandaag gaan we in gesprek met Dennis Vermeer van vv Abbenbroek. De 27 jarige keeper speelt al vier jaar bij Abbenbroek, maar speelt ook al vier jaar zaalvoetbal bij OACN Futsal.

De keuze om te gaan keepen
De eerste wedstrijd ooit van Dennis begon die als veldspeler bij vv Rozenburg. De tweede helft leek het hem leuk om te gaan keepen. Na zeven tegengoals zag die het keepen niet echt meer zitten en werd die aanvaller. Totdat in de D de keeper geblesseerd raakte en Dennis het weer ging proberen en met meer succes. ‘’Nadat onze keeper geblesseerd raakte in de D’tjes is mij gevraagd of ik niet wilde gaan keepen in plaats van voetballen. Ik heb hier toen een tijd over nagedacht en kwam tot de conclusie dat ik een betere keeper was dan voetballer en het feit dat ik keepen ook leuk vond heeft mij toen doen besluiten om te gaan keepen.’’

Huidig seizoen
‘’Als ik puur naar mezelf kijk ben ik wel tevreden met hoe het gaat. Ondanks dat ik zelf niet heel goed aan het seizoen ben begonnen heb ik mezelf goed herpakt en heb ik een aantal goede wedstrijden gespeeld. Ook heb ik na een wat mindere start een reeks sterke wedstrijden gespeeld en meerdere wedstrijden de 0 gehouden wat ook altijd lekker is voor een keeper. Ondanks dat we in zowel de zaal als op veld niet staan op de plekken waar we thuishoren heb ik goede hoop dat dit aan het eind van het seizoen goed zal komen!’’

Zijn keepers gek?
Een stelling die we vaak horen over keepers. Ze zijn wel een beetje gek soms. ‘’Als ik puur naar mezelf kijk en vergelijk met sommige andere keepers waar ik tegen heb gespeeld valt dit wel mee. Je hebt er wel eens een paar bij lopen die allerlei rare capriolen aan het uithalen zijn in de goal of zichzelf net iets te serieus nemen of allemaal rituelen voor en tijdens een wedstrijd doen.

Tuurlijk heb ik zelf ook wel eens een wedstrijd waarin je rare fratsen uithaalt maar over het algemeen valt dit wel mee.’’

Een echte lijnkeeper
Dennis bezit een aantal belangrijke kwaliteiten die een goede keeper nodig heeft. ‘’Qua keepen ben ik een echte lijnkeeper en heb ik goede reflexen. Vooral in de 1 op 1 situaties ben ik erg sterk. Dit komt ook mede door het feit dat ik al een aantal jaar in het zaalvoetbal actief ben als keeper en daar leer je hoe je jezelf groot maakt in de 1 op 1 situaties.’’

Daarnaast heeft Dennis een aantal voorbeeldvoetballers waar die graag naar kijkt/keek. Dit zijn Oblak, Courtois, Ederson en vroeger Peter Schmeichel. ‘’Dit zijn stuk voor stuk geweldige keepers met hun eigen kwaliteiten.’’

Ambities
Voor zowel het normale voetbal als voor het zaalvoetbal gaat Dennis voor het hoogst haalbare. In de tweede of derde klasse spelen is het doel van Dennis. Met het zaalvoetbal mikt die op de Eredivisie. Vorig jaar was die dichtbij, maar liep het helaas net anders. ‘’Maar het allerbelangrijkste van het voetballen is dat ik plezier blijf houden in het spelletje!’’

Foto: Ruud Vermeer

Klik op vv Abbenbroek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Abbenbroek voor meer informatie over de club.

Klusjes zijn bij Sprundel een soort derde helft

sv Sprundel

-

7 april 2023

0

Klusjes zijn bij Sprundel een soort derde helft

Zo simpel als dat het klinkt, was het eigenlijk ook. “Er moest her en der bij Sprundel wat onderhoud gebeuren, toen hebben we de koppen eens bij elkaar gestoken.” Resultaat van dat gesprek tussen René Dockx, Piet Wijnings, Sjef Ros, Jan Vissenberg en voorzitter Kees van den Broek? “Dat gaan we gewoon doen!”

De 65-jarige Dockx weet nog precies hoe dat ging. “Als je daar dan iemand mee kunt helpen, doe je dat toch met alle liefde en plezier?” De vrijwilliger, die zelf vanwege omstandigheden thuis kwam te zitten, zag het al helemaal voor zich. Met de voorzitter eigenlijk voorop. “Die werkt net zo hard mee, maar noemt z’n eigen nooit. Dat vind ik zonde. Kees is een gouden vent!”

Uitvoerder
De liefde voor Sprundel, zit er ook bij de goedlachse Dockx in ieder geval net zo goed in. Want inmiddels, komt hij er al best weer een tijdje. “Ik heb zelf nooit bij Sprundel gevoetbald, maar mijn zoon begon er toen die zes was. Hij is nu 34.” Voetbalde de klusjesman, afkomstig van Achtmaal, zelf dan helemaal niet? “Alleen wildvoetbal!” Tussendoor was Dockx jeugdleider, onder meer bij het team van zijn dochter, tegenwoordig doet hij dus het onderhoud. Hoe dat gaat? Heel simpel. “Kees gooit een balletje op, als er iets gedaan moet worden. Kunnen we dat? Willen we dat? Dan steken we de koppen bij elkaar én gaan we het doen!” Met hem als uitvoerder. “Zo noemen ze mij altijd, als grap. De uitvoerder moet het maar regelen, zeggen ze dan. Maar ik doe het echt niet alleen, eigenlijk doen we alles samen, met een mannetje of vier soms vijf.” Behalve op de jaarlijkse onderhoudsdag. “Dan zijn er gelukkig een stuk meer! Dat is stik gezellig.” Toch vindt hij één ding jammer. “Dat er zo weinig jeugd komt helpen, vooral van de meiden. Dat zou toch veel leuker zijn?” Gelukkig draaien ze zelf, nergens hun hand meer voor om. “Onderhoud van de velden, de kantine, schilderwerk, noem maar op.”

Bouwpakket
Maar soms ook ‘grote partijtjes’. “Laatst het speeltuintje op de club. Uiteindelijk hebben we alles zelf uit lopen zoeken, dat was hartstikke leuk. Drie weken lang, bij Kees in de schuur. Gingen we elke dag op het fietsje.” Wat het probleem ook is, Dockx en zijn mannen hebben een oplossing. “De vloer van de kleedkamers was verrot, als noodoplossing hebben we er beton in gegooid. Daar moet een nieuw vloertje in.” Kortom, van alles wat. “De slot van een deur… Eigenlijk wat je in je eigen huis ook hebt, doen we.” Lachen, maar ook serieus werken, vertelt hij. “De grappigheid onderling, worstenbroodje erbij. Een soort derde helft, mooie verhalen en elkaar voor de gek houden.” Of zoals Dockx het zelf noemt. “Lekker een beetje prullen.” Net als laatst bij het repareren van de dug-outs. Wat vinden ze zelf nou eigenlijk het leukste? “Het is allemaal leuk! Als je die kinderen dan weer op die nieuwe bank ziet zitten… Maar het leukste tot nu toe? Dat was toch wel het speeltuintje, een gaaf bouwpakket! Dan zie je ze spelen, dat is voor mij het mooiste wat er is.” De waardering is dan ook groot. “We krijgen heel vaak de vraag: ‘Jongens, wat gaan jullie nu weer doen? Of, is het project al klaar?’ Veel mensen waarderen wat we doen.” En dus, houdt Dockx het voorlopig nog wel een tijdje vol. “Als mijn gezondheid het toelaat, blijf ik dit nog lekker doen!”

Klik op SV Sprundel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sprundel voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief