Home Blog Pagina 337

Elina Schipper coördinator van de Kiddiez bij VDL

VDL is een dagelijks onderwerp in huize De Hooge in Maassluis. Zowel moeder Elina Schipper als vader Etienne de Hooge en hun zonen Gino en Romano zijn op meerdere vlakken actief bij de club van blauw en wit.

Elina is actief bij de Kiddiez (een groep van 4- t/m  6-jarigen) van VDL als coördinator en is daar inmiddels bezig aan haar tiende (!) seizoen. “Onze oudste zoon zei ‘ik wil op voetbal’ toen hij als 7-jarig jongetje zijn zwemdiploma’s gehaald had. Toen ik vroeg ‘waar wil je heen? antwoordde hij: ‘Met mijn vriendjes mee’. Zodoende kwamen we bij VDL terecht.” 

Elina raakte in eerste instantie betrokken bij bardiensten, het regelen van drinken voor spelertjes in de rust en helpen bij toernooitjes zoals onder meer het Pietentoernooi in december en andere activiteiten bij VDL. “Op een gegeven moment werd ik gevraagd om coördinator te worden bij de Kiddiez, toen iemand daarmee ging stoppen. Ik ben destijds begonnen met informatie te delen met de ouders via de mail;  ik startte maar met acht à tien kinderen. Later ben ik overgegaan op WhatsApp omdat dit veel makkelijker werkt en zijn we in de afgelopen jaren gegroeid naar soms rond de vijftig kinderen aan het einde van het seizoen. Na de zomerstop stromen er vaak flink wat spelers door naar de reguliere teams en denk je in het nieuwe seizoen met een klein aantal kinderen te starten. Maar in de zomervakantie krijgen we altijd alweer de nodige aanmeldingen.”

De grootste uitdaging voor Schipper ligt erin om elke woensdag om half zes genoeg trainers te hebben. “Kinderen kunnen tot drie uur afgemeld worden om welke reden dan ook. Rond drie uur weet ik of we met vier of vijf teams gaan werken en maak ik de indeling voor die training. De trainers zijn allemaal vrijwilligers en moeten zich vaak haasten om op tijd uit het werk bij VDL te zijn. Maar iedere week staan de trainers weer enthousiast hun best te doen op het veld. Als we een keer iemand tekort komen springt onze zoon Romano in om ook training te geven, als hij niet te druk is met toetsen voor school.” 

De inhoud staat verder als een huis. “De Kiddiez doen acht á tien minuten een bepaalde oefening en daarna rouleren ze. Dat doen ze in De Kooi  oftewel veld 4,  zodat ze niet her en der verspreid rond rennen. Ik ben ook blij dat we op kunstgras trainen, anders gaan sommige voetballertjes madeliefjes staan zoeken”, lacht Elina. “Vaak hebben we jarige kinderen die na de training mogen trakteren; dan zingen we een liedje en maken we er een klein feestje van . Als we geen jarigen hebben, maken we aan het eind van de training een lange trein en mag iedereen een penalty nemen en keepen.” 

Sommige Kiddiez spelen op de zaterdagen in de Westland Mini-F Competitie tegen regioclubs zoals Westlandia en Naaldwijk. “Romano startte een decennium geleden bij die groep en speelt nu zelf  in de JO17.” Elina’s oudste zoon Gino (20 jaar) speelt in het team van de JO23 en fluit af en toe een wedstrijd. Vader Etienne de Hooge doet onderhoudsklussen bij VDL. Met zijn bedrijf HBI installaties sponsort hij de teams JO17 en JO23 en er pronken reclameborden van HBI langs de weg én op het hoofdveld bij VDL. Elina: “Etienne springt ook in als er problemen zijn. Zo klapte de stroom er een keer uit tijdens het Robin van Persie-toernooi. Omdat hij toen aanwezig was, kon hij het snel oplossen.”

Klik op VDL Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VDL Maassluis voor meer informatie over de club.

Wally Buys kreeg een Koninklijke onderscheiding voor bewezen diensten

Wally Buys kreeg afgelopen april een Koninklijke onderscheiding voor bewezen diensten. Als vrijwilliger bij Baardwijk steekt hij al jarenlang de handen uit de mouwen en zorgt hij er op de achtergrond voor dat de club draaiende blijft.

Buys wist er afgelopen april niets van dat hij een Koninklijke onderscheiding zou krijgen voor zijn vrijwillige bijdrage bij Baardwijk. “Nee, ik was echt verbouwereerd en verrast. Ik zag het gewoon niet aankomen. We zouden met het damesteam naar een uitwedstrijd gaan, dus ze hadden me er niets over verteld. Het was echt een heel leuke verrassing. Het is mooi als ze je zo in het zonnetje zetten.”  

Voor de club was het een logisch gevolg van wat Buys de laatste jaren allemaal voor de club heeft betekend. Volgend jaar is hij alweer 55 jaar lid van de club, waar hij zelf aanvankelijk nog voetbalde. Inmiddels zorgt hij ervoor dat anderen iedere week onbekommerd op het veld kunnen staan. Buys beheert al ruim 25 jaar de ledenadministratie, onderhoudt als algemene wedstrijdsecretaris het contact met de KNVB, is grensrechter bij dames 1, was leider van de zaterdag 2 en verricht nog andere hand- en spandiensten achter de schermen. “Ja, ik doe eigenlijk wel veel blij de club”, zegt hij met een brede grijns op zijn gezicht.

Buys kwam als achtjarig ventje voor het eerst bij Baardwijk, waar zijn vader destijds in het bestuur zat. “Dan rol je er eigenlijk vanzelf een beetje in. Ik ben een jaar of zeventien leider bij de jeugd geweest, sindsdien heb ik de club in allerlei functies geholpen. Het is wel een beetje mijn passie geworden, ja. Ik vind het hartstikke mooi om met die mensen om te gaan en merk dat het echt gewaardeerd wordt wat ik doe. Zo’n Koninklijke onderscheiding geeft wel aan dat ze me echt waarderen. Dat geeft me enorm veel energie.”

Baardwijk zit in het hart van Buys. “Ja, het is en blijft mijn club. Ik woon ook echt aan de overkant, dus kan iedere dag naar de club kijken. Er is wel een tijd geweest dat ik iedere dag bij de club kwam. Nu ben ik er ongeveer vijf dagen per week.” Of hij zijn tijd niet aan iets anders wil besteden? “Natuurlijk heb ik daar wel eens over nagedacht, maar dit is echt mooi om te doen. Je ziet dat mensen heel blij zijn als er iets gebeurt. De burgemeester vertelde me in april dat ze blij zijn met vrijwilligers zoals ik. Zelf heb ik er gewoon hartstikke veel lol in. Anders zou ik het ook echt niet doen.”

Hoe Baardwijk volgens hem het beste te omschrijven is? “Als een familieclub. Iedereen kent elkaar, dat heeft gewoon iets moois. Ik voel me hier echt thuis.” En dus blijft Buys zijn vrijwillige taken voorlopig nog wel vervullen. “Je komt als club nu eenmaal niet zo makkelijk aan vrijwilligers, dus ik ben blij dat ik daarin iets kan betekenen. Zo lang ik het kan, blijf ik alles voor de club doen.

Klik op VV Baardwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Baardwijk voor meer informatie over de club.

Milan Bolsens wil zich bij Clinge graag verder blijven ontwikkelen

Hoewel het een seizoen is wat wordt doorkruist door blessures, sportief tegenvallende resultaten en toch ook een forse dosis pech, is het voor Milan Bolsens hét seizoen van de doorbraak. De 19-jarige middenvelder staat wekelijks in de basis en hij geniet van alle kansen en speelminuten die hij krijgt.

“Vorig seizoen zat ik ook wel bij de groep, maar moest ik het doen met een aantal wedstrijden waarin ik mezelf kon laten zien. Nu heb ik vrijwel het gehele seizoen al een basisplaats en ook na de trainerswissel ben ik erin gebleven. Dus dat is wel een prettige gedachte, dat ik het vertrouwen krijg en me op die manier kan laten zien in de derde klasse.”

Helaas loopt het seizoen voor Clinge niet zoals gehoopt. “We hebben heel veel blessures gehad en toch ook fases in wedstrijden dat echt werkelijk alles de verkeerde kant op leek te vallen. Een voorsprong hebben en toch nog uit handen geven, opgelegde kansen niet verzilveren en ga zo maar door. En op dit niveau zijn er dan ploegen die dat genadeloos afstraffen. Dat is een harde leerschool en realiteit. Maar toch blijven tot het laatste moment knokken.”

Conditioneel is volgens het jonge talent de groep er sinds de komst van Dimitri Goossens, die het roer overnam in de winterstop van de opgestapte Mario de Fouw, wel op vooruit gegaan. “We trainen ook meer op conditie en daardoor houden we het in de wedstrijden nu vaak ook langer vol dan daarvoor. Maar helaas heeft dat in punten nog niet altijd tot de gewenste resultaten geleid. Al denk ik dat we er in sommige wedstrijden toch meer uit hadden kunnen halen, en misschien ook wel meer hadden verdiend.”

Al sinds zijn vijfde speelt Bolsens aan de Malpertuuslaan en draagt hij, op een periode als jeugdspeler in de samenwerking met HVV’24, wekelijks het rood-wit van Clinge. “En dat zal ik volgend seizoen zonder twijfel blijven doen. Natuurlijk wil ik als voetballer op een zo hoog mogelijk niveau spelen, maar het is me ook veel waard om te voetballen bij een club waar ik me thuis voel. Hier bij Clinge hebben we een geweldig leuke groep, een goede mix van jonge spelers en ervaren krachten. Daar leer ik enorm veel en ik probeer ook altijd zo goed mogelijk mijn best te doen. Er zijn jongens bij die al heel wat seizoenen op behoorlijk niveau voetballen en daar kan ik als jonge speler alleen maar van leren. Daarnaast hebben we een trouwe schare aan supporters die ons blijven steunen. Hoewel de resultaten dit seizoen nog niet zijn wat we willen, zijn die supporters er altijd en daar geniet ik wel van.”

Waar hij in het verleden zowel voorin maar ook als centrale verdediger speelde, daar is Bolsens nu een van de middenvelders bij de Clingenaren. “Ik ben redelijk allround en hou ervan om flink wat meters te maken. Dat kan op het middenveld dus prima en daar voel ik me ook wel op mijn plek inmiddels. Tot nu toe heb ik maar drie goals gemaakt en daarover ben ik zeker niet tevreden. Die doeltreffendheid moet in mijn ogen echt omhoog, zodat ik ook op dat vlak meer van waarde voor het elftal kan zijn. 

Meer artikelen lezen over VV Clinge? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Clinge.

Ruud van Gerven is de fanatieke coach van Blauw Wit Onder 17-1


Ruud van Gerven is de fanatieke coach van Blauw Wit Onder 17-1. Daar probeert hij de het team te laten genieten van het spelletje. Met één van die spelers heeft hij een wel heel speciale band: met zoon Daan onderhoudt hij een fraaie zoon-trainerrelatie.

Van Gerven voetbalde zelf tot bijna zijn dertigste, totdat blessures roet in het eten gooiden. Sinds het gezin Van Gerven van Tilburg naar De Moer verhuisde, ging de zoon van Van Gerven aan de slag bij amateurclub Blauw Wit in hun nieuwe woonplaats. Drie jaar geleden besloot ook Van Gerven zijn handen uit de mouwen te gaan steken voor Blauw Wit, waar zijn zoon dit seizoen in het Onder 17-elftal voetbalt. “Wij hebben geen Onder 15 en Onder 16, dus zit hij met wat oudere jongens. Maar dat gaat prima.” 

Voor Van Gerven, die tevens sponsor is bij de club, is het prachtig om een passie te delen met zijn zoon. “Toen hij geboren werd, dacht ik er al helemaal over na om met hem op het voetbalveld bezig te zijn. Maar de eerste negen jaar van zijn leven gaf hij helemaal niks om de bal, haha”, aldus Van Gerven. “De laatste jaren is hij het gaan ontdekken en is hij het steeds leuker gaan vinden.”

Van Gerven geniet ervan. “Ik vind het gewoon heel leuk om met zo’n team bezig te zijn op het veld, hen te enthousiasmeren voor het spelletje en zorgen dat ze met een goed gevoel naar de club komen. Gezelligheid is daarin het belangrijkste. Het is voor mij natuurlijk extra mooi om dat samen met mijn zoon te gaan doen.” 

Moeilijk is de samenwerking met zijn zoon op het veld niet geweest. “Natuurlijk is het niet altijd even leuk, maar het is vrijwel altijd prima. Ik hoor ook wel eens in mijn omgeving dat het tussen vader en zoon niet klikt, gelukkig is dat bij ons niet het geval. Dat is ook de reden dat ik ermee ben begonnen. Als hij zou zeggen dat hij het niet leuk zou vinden dat ik zijn trainer ben, dan zou ik er meteen mee stoppen”, vertelt de trainer.

Thuis aan de keukentafel gaat het dan ook veel over voetbal. “In de weekenden bespreken we de wedstrijd uiteraard uitgebreid na. Mijn dochter voetbalt sinds kort ook en zelfs mijn vrouw is begonnen, bij het 35+-team. Dat is natuurlijk hartstikke leuk. Een groot deel van ons leven staat in het teken van voetbal.”

Als het aan Van Gerven ligt, gaat hij voorlopig nog wel even door met het coachen. “Maar ik ben niet echter een planner”, zegt Van Gerven. “Ik zie wel wat er over een aantal jaar op mijn pad komt. Maar ik denk dat ik best wel wat zal blijven doen voor Blauw Wit. Ik heb niet de ambitie om door te groeien als coach, maar het lijkt me mooi om betrokken te blijven bij de vereniging.”

Klik op Blauw-Wit’81 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Blauw-Wit’81 voor meer informatie over de club.

Dion van Kralingen verlaat VV Strijen voor NSVV in zoektocht naar nieuwe uitdaging

In een transfer heeft Dion van Kralingen, momenteel van VV Strijen in de 2e klasse, besloten om de club te verlaten en zich aan te sluiten bij NSVV , dat volgend seizoen uitkomt in de 1ste klasse. Met zijn 24 jaar is Dion vastberaden om een nieuwe uitdaging aan te gaan op een hoger niveau.

Hij vertelt over zijn carrièreverloop: “Ik ben begonnen in de jeugd bij VV Strijen, op mijn vijfde begon ik met voetballen. Ik heb bijna mijn hele jeugd bij Strijen gespeeld, op één jaar na toen ik bij FC Binnenmaas in de C1 speelde. Een jaar later keerde ik weer terug bij Strijen. Op mijn zestiende maakte ik mijn debuut in het eerste elftal van Strijen en een jaar later maakte ik mijn basisdebuut op mijn zeventiende.”

De belangrijkste reden voor zijn overstap naar NSVV legt Dion uit: “Ik heb achttien jaar met veel plezier bij Strijen gevoetbald op een goed niveau, maar dit seizoen merkte ik dat ik op zoek was naar een nieuwe uitdaging. Het seizoen verliep niet goed bij Strijen en toen kreeg ik een belletje van NSVV. Ze zeiden dat ze me al een tijdje in de gaten hielden en dat dit een goed moment was voor een overstap. Ze zochten extra versterking in de aanval vanwege hun promotie naar een hoger niveau, en ik vond dit ook een goed moment om de overstap te maken.”

Terugkijkend op zijn tijd bij VV Strijen, blikt Dion met trots en plezier terug: “Ik kijk met veel trots en plezier terug op mijn periode bij Strijen. Het is echt mijn club vanaf kleins af aan. Mijn vader was zelfs een tijd mijn trainer en maakte tot dit jaar deel uit van de technische staf van de selectie. Dat maakte het voor mij ook wat moeilijker om de overstap te maken. De club heeft me altijd veel geholpen, met trainers die me kansen gaven om mezelf te laten zien bij het eerste elftal en om me bij de selectie te voegen. Ik ben dankbaar voor het ‘thuis’ gevoel dat ze me gaven. Ik zal vaak nog langs de lijn staan om ouwehoeren met de oudere generatie over wat er goed en fout ging. Ik wil Strijen dan ook enorm bedanken voor de mooie en gezellige jaren bij deze geweldige club, en ik hoop dat ze volgend seizoen kunnen promoveren naar de 2e klasse. Uiteraard blijf ik ze op de voet volgen!”

Bij zijn nieuwe club NSVV heeft Dion duidelijke doelen voor ogen: “Ik wil belangrijk zijn voor het team door middel van assists en doelpunten, maar ook door volledige inzet te tonen in elke wedstrijd. Hopelijk kunnen we een goed seizoen draaien met goed voetbal en kan ik mezelf laten zien. Ik wil ook een goede klik krijgen met mijn nieuwe club en alle belangrijke mensen binnen de selectie leren kennen.”

Vooruitkijkend naar het komende seizoen, verwacht Dion een interessante en leerzame periode: “Het wordt een interessant en leerzaam seizoen, aangezien ik voor het eerst in de 1e klasse speel met teams waartegen ik nog niet veel heb gespeeld en met spelers waarmee ik nog nooit heb samengespeeld. In het begin zal het dus even wennen zijn. Maar ons doel is uiteraard om bovenin mee te draaien, te zien hoever we kunnen komen en goed voetbal te laten zien.”

Bij het afscheid van zijn oude club zal Dion het meest de vertrouwde omgeving en mensen missen: “Ik heb hier gespeeld vanaf mijn vijfde, dus het voelt natuurlijk als een plek waar ik thuishoor. Het zal even wennen zijn om niet meer alles bij Strijen te hebben en bijna iedereen van de club te kennen. Ik zal zeker ook mijn teamgenoten missen, met wie ik al jaren heb samengespeeld. Ik wil Strijen nogmaals bedanken voor de mooie jaren en wens hen succes voor het volgende seizoen. Hopelijk kunnen ze een goed seizoen hebben en bovenin meedraaien.”

Klik op NSVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NSVV voor meer informatie over de club.

Klik op VV Strijen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Strijen voor meer informatie over de club.

Verlinde gaat nog voor een vijfde seizoen als trainer bij RIA W

Hoofdtrainer Arno Verlinde is ook volgend voetbalseizoen werkzaam RIA W. De oefenmeester gaat daarmee voor zijn vijfde seizoen als eindverantwoordelijke bij de zondag vierdeklasser, die een derde plaats bezet achter Breskens en SV Sluis.

Lange tijd kon de dorpsclub in het spoor blijven van Sluis en Breskens. Maar na enkele verliespartijen moesten de roodhemden de twee topploegen laten gaan. “Als je realistisch bent ook wel logisch, want als teams zijn ze nog net een stuk verder en meer uitgebalanceerd dan wij. Zo eerlijk moet je het ook bekijken. We hebben het lang kunnen bijbenen, maar nu kunnen we niet anders doen dan achtervolgen en het seizoen op een positieve manier als nummer drie uitspelen.

Room In Alles uit Westdorpe ‘zweeft’ nu in een niemandsland tussen een brede groep achtervolgers en de twee teams die zullen uitmaken wie rechtstreeks de 4e Klasse A gaat ontstijgen. In de ruim vier seizoenen dat de oefenmeester uit Westdorpe nu werkzaam is op zijn eigen dorp, hij was er in het verleden zelf ook als speler actief, heeft hij altijd wel mooie resultaten behaald.

Maar tot een promotie leidde het vooralsnog niet. “Daarvoor missen we net dat laatste stukje. Hoewel de kern de afgelopen jaren bij elkaar is gebleven, hebben we dat stapje niet kunnen maken. Wel vind ik dat we een elftal hebben, dat voor dit niveau meer dan voldoende kwaliteit in huis heeft. Ik geniet om te zien hoe spelers zich ontwikkelen en staande houden. Het is gewoon ook heel erg gaaf om met een groep spelers te werken en te proberen daar het maximale uit te halen.”

Bij RIA W, dat in het verleden ook nog een aantal seizoenen actief was in de derde klasse zondag, geniet Verlinde als hij op het trainingsveld staat. “Werken met die jongens en zien dat er plezier is tijdens de trainingen, terwijl je op zondagmiddag dan bepaalde patronen terugziet op het veld. Dat is mijn voornaamste drive om trainer te zijn. Al merk ik eerlijkheidshalve wel, dat het algehele niveau niet meer is zoals een jaar of tien geleden. Dat is geen kritiek, maar realisme. Ook de mentaliteit van nu is totaal anders. Er is voor jongens veel meer dan alleen voetbal. En dat is iets weer veel clubs mee te kampen hebben. Daarom zie je ook dat er steeds meer verenigingen de stap naar het zaterdagvoetbal maken. Als het aan mij ligt, dan gaat RIA W. op termijn ook die route bewandelen. Want je zult mee moeten om de boel overeind te houden.”

En dan is het nog maar de vraag hoe het Zeeuws-Vlaamse voetballandschap er in vierde (en wellicht vijfde) klasse uit komt te zien. “Dat maakt het ook lastig om je selectie op peil te houden. Bij ons zullen er wat jongens vertrekken, zoals Tolunay Sahin die naar Terneuzen gaat. Willen we jongens terughalen, dan is het lastig omdat je toekomstgericht nog niet concreets kunt bieden. Maar dat er iets in Zeeuws-Vlaanderen moet gebeuren om de boel op peil te houden, dat is wel duidelijk. Voorlopig blijf ik als trainer nog doorgaan en geniet ik ervan om met het spelletje bezig te zijn. Maar ook om spelers uit te dagen en te proberen hen beter te maken. En of we nu naar Sluis moeten of richting Bergen op Zoom, dat maakt dan voor mij niet eens zo heel veel uit.”

Klik op RIA W voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RIA W voor meer informatie over de club.

Sport2000 Rotterdam ademt voetbal

Wie het pand van Sport 2000 aan de Hoogstraat in het centrum van Rotterdam binnenloopt, loopt het voetbal tegemoet. Real Madrid, Manchester City , Barcelona en Liverpool slaan de klok en straks ook Feyenoord.

“Ik vind dat onze winkel honderd procent-voetbal ademt”, zegt Rob van ’t Oor, die al 25 jaar eigenaar is van de winkel. “We zitten hier op een absolute A-locatie. Tussen de koopgoot en de markthal in. We zijn van alle Sport2000 vestigingen, één van de drukste winkels in Nederland.

Met een vloeroppervlakte van zeshonderdvierkante meter kan Sport2000 gerust als een grote jongen worden betiteld. “Het overgrote deel van ons collectie is geënd op voetbal”, zegt van ’t Oor. “Dat is een bewuste keuze. Voetbalkleding heeft zich de afgelopen decennia ontwikkeld als vrijetijdskleding/ lifestyle. Dat zie je terug in de enorme collecties.”

Adidas, Puma, Nike. De grote producenten van sportkleding zijn alom aanwezig. “We hebben hier alle grote Champions League-clubs. Van Real Madrid tot Bayern München, van Chelsea tot AS Roma.”

Via AS Roma is de link met Feyenoord snel gelegd. De clubkleding van de Stadionclub wordt nu nog alleen via de eigen kanalen verkocht door Adidas en de club, maar met de overstap naar het Engelse merk Castore, dat de komende seizoen de trotse aanstaande kampioen van Nederland sponsort, verandert ook de wijze van verkoop. “Dat betekent dat we vanaf 1 juli hier ook de collectie van Feyenoord hebben. Met de vier shirts waarin Feyenoord volgend seizoen gaat spelen. De trainingsoutfit, alles. Ik kijk er naar uit, ook omdat ik een enorme Feyenoord-fan ben”, aldus Van ’t Oor, die het zelf in zijn jonge jaren schopte tot de beloften van SVV en FC Dordrecht.

De collectie bij Sport2000, dat sinds kort door het leven gaat als Sport 2000 Absolute Teamsport Rotterdam, worden regelmatig vernieuwd. “We hebben iedere drie maanden een nieuwe range”, zegt van ’t Oor. Daarnaast zijn wij ook dé specialist op voetbalschoenengebied. “We hebben alle kleuren en type schoenen.

 

Henk Koppelaar onmisbaar bij AZV´72

De Ambachtse Zaalvoetbal Vereniging ’72 (AZV’72) kan niet zonder vrijwilliger Henk Koppelaar. Hij is een van de weinige vrijwilligers die de club al jarenlang draaiende houdt. Het liefst ontvangt hij snel nieuwe collega-vrijwilligers. “Daar hebben we een chronisch tekort aan.”

Koppelaar is inmiddels alweer een jaartje of zeven vrijwilliger bij de zaalvoetbalclub. Als grensrechter bij de wedstrijden vertolkt hij een belangrijke rol binnen de club. “Ik heb vroeger zelf altijd gevoetbald, zowel in de zaal als op het veld. Toen ik een paar jaar geleden altijd bij mijn zoons kwam kijken, werd ik gevraagd of ik niet iets meer voor de club wilde doen. Omdat ik nu met pensioen ben, heb ik daar veel tijd voor. Ik geniet er volop van.”

Koppelaar, die tijdens de wedstrijden ook de standen bijhoudt en na afloop punten uitdeelt voor de prijs voor de Spelers van het Jaar, is namelijk verknocht aan zaalvoetbal. “Een geweldig spelletje. Je ziet heel veel doelpunten, vaak ook nog eens heel mooie. De snelheid en de afwisseling maakt zaalvoetbal leuker dan veldvoetbal. Omdat je maar met vijf spelers speelt, is het ook nog eens super vermoeiend. Er wordt veel gewisseld tijdens de wedstrijden. Daardoor blijft het tempo hoog.”

Dat geldt ook voor Koppelaar zelf. Als grensrechter moet ook hij meters maken. “Het is heel dankbaar werk. De spelers zijn altijd aardig en vriendelijk na afloop. Wij spelen met onze teams in een heel beschaafde competitie. Natuurlijk wordt er echt wel eens een kaart getrokken, maar over het algemeen valt het reuze mee. Ik word zelden raar bejegend. Dat is heel fijn. Ook andere teams zeggen vaak dat het goed geregeld is bij onze club.”

AZV’72 bestaat inmiddels alweer ruim vijftig jaar. Afgelopen jaar wilde de club een jubileumfeest vieren, maar dat viel in duigen vanwege het coronavirus. De club heeft momenteel 25 teams ingeschreven staan. Voor komend seizoen staan er bovendien weer enkele teams op de wachtlijst. “Ik denk dat we ruim driehonderd leden hebben. Dat is geweldig om te zien. Die avonden dat er gespeeld wordt, zijn geweldig. Alleen maar liefhebbers bij elkaar, daar kan ik echt van genieten.” Koppelaar kan het weten. Hij is er vrijwel altijd. Koppelaar meldt zich om half 7 en gaat vaak als een van de laatsten weg. “Soms ben ik net iets voor twaalven thuis. Dat zijn pittige, maar leuke avonden.”

De club wil dolgraag doorgroeien en staat logischerwijs open voor nieuwe leden, maar realiseert zich dat de grens misschien wel in zicht is. “Ook omdat we maar de beschikking hebben over twee avonden in de week. Heel veel groeien lukt daarom gewoon niet meer, vooral omdat het nu al amper te behappen is met de vrijwilligers die we hebben. Het is mijn grootste wens dat er meer vrijwilligers bijkomen, want daar hebben we een chronisch tekort aan. Nu moeten we het met een heel klein groepje, waar heel veel beslag op wordt gelegd. Met meer vrijwilligers kunnen we nóg meer voetbal faciliteren.”

Klik op AZV’72 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AZV’72 voor meer informatie over de club.

Jari Matti de Jonghe positief over JVOZ en het Scheldemond College

Momenteel is Jari Matti de Jonghe bezig aan zijn eerste seizoen bij JVOZ. De deelname aan een talentendag van de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland leverde de keeper een uitverkiezing op naar de JO15. Vanuit de SJO HSVC’20 stapte hij over naar Vlissingen. En dat betekende bovendien ook een stap naar een nieuwe school. 

“Je weet dat je op het moment dat je kiest voor een overstap naar JVOZ, dan ook direct moet overstappen naar het Scheldemond College in Vlissingen. Ze hebben een samenwerking met elkaar en het geeft iedereen die voetbalt bij JVOZ de optimale kans om school en voetbal samen te verenigingen. Dus voor mij was het geen enkel probleem om naar Vlissingen te gaan voor school. Bovendien bevalt het me echt heel erg goed, zowel op het Scheldemond College als bij JVOZ.”

De overstap op voetbalgebied geeft Jari Matti volop kansen om zich als keeper te ontwikkelen naar een hoger niveau. “Ik heb voorheen nog bij FC Axel gekeept en daarna bij HSVC’20, maar nu speel ik op een nog hoger niveau. De trainingen zijn zwaarder en iedereen hier is gewoon erg goed. Er is nog een keeper en samen keepen we afwisselend onze wedstrijden. Dat is soms wel eens lastig, maar we houden elkaar scherp en proberen elkaar daardoor op een positieve manier te beïnvloeden. Alle posities zijn dubbel bezet en dat is dus bij ons al keepers net zo.”

Op studievlak merkt De Jonghe zeker ook verschillen als hij Scheldemond vergelijkt met het Lodewijk College. “Hier in Vlissingen is het wel wat strenger, daarnaast hebben we ook echt hele goede en leuke docenten. Maar het is vooral heel erg gaaf, dat we na onze lesdag direct het trainingsveld op kunnen stappen en gaan trainen. Ook heb ik het gevoel dat ik op het Scheldemond makkelijker mijn verhaal kwijt kan, ze luisteren ook naar de zaken die me bezighouden en dat voelt fijn.”

Het vraagt overigens wel een flinke investering als het gaat om tijd. Want doordat Jari Matti in Zeeuws-Vlaanderen woont, is het dagelijks flink reizen geblazen. “Rond 06.00 uur gaat de wekker af en dan spring ik op de fiets van Schapenbout naar Axel. Dan de bus in en na de training de reis weer de andere kant op en ben ik rond 18.00 uur thuis. Daarna is het huiswerk maken, even ontspannen en dat gaat zo vijf dagen per week. We trainen vier keer en daarnaast nog een wedstrijd waar we vaak een gehele zaterdag mee weg zijn. Dus het kost veel tijd maar heb ik er graag voor over. Dit is wat ik wilde en dankzij de samenwerking tussen Scheldemond College en JVOZ kan ik studie en voetbal optimaal combineren. Daar ben ik erg blij om en dat hoop ik nog een paar jaar te mogen doen.”

Klik op JVOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JVOZ voor meer informatie over de club.

Jerry van Ingen maakt overstap van VV Dubbeldam naar EBOH

In een verrassende wending heeft Jerry van Ingen, de ervaren spits van VV Dubbeldam in de Zondag 3e klasse, besloten om over te stappen naar EBOH, een team dat uitkomt in de Zaterdag 2e klasse. Met zijn 30 jaar voelt Jerry dat het tijd is voor een nieuwe uitdaging. Hij is vastbesloten om te kijken of hij bij een hoger niveau nog meer doelpunten kan scoren. Hij legt zijn beweegredenen uit: “Ik wil voor mezelf nog één keer kijken of ik bij een niveau hoger uitkomend team veel doelpunten kan scoren en waar is dat leuker om te doen dan bij de club waar ik ook een aantal jeugdteams heb doorlopen?”

Jerry kijkt met trots terug op zijn tijd bij VV Dubbeldam: “Ik heb een fantastische tijd gehad met kampioenschappen, voetballen met vrienden, gezelligheid en heb ik over de 100 doelpunten voor de club mogen scoren.” Hij voegt eraan toe: “Ik blijf ook zeker wekelijks terugkeren als toeschouwer en wie weet dat ik ooit nog eens terugkom om voor VV Dubbeldam te spelen.”

Bij zijn nieuwe club, EBOH, heeft Jerry duidelijke doelen voor ogen: “Ik wil basis speler worden en proberen zoveel mogelijk te scoren voor het team en de club.” Hij kijkt vooruit naar het komende seizoen en de nieuwe uitdaging die hem te wachten staat: “Veel jongens ken ik al, er komen samen met mij nog een aantal nieuwe jongens. Ik hoop dat alles samenvalt en we zo hoog mogelijk kunnen eindigen.”

Terwijl Jerry uitkijkt naar zijn nieuwe avontuur, zal hij bepaalde aspecten gaan missen bij zijn oude club. Hij benadrukt: “Vrienden, gezelligheid. VV Dubbeldam was en is nog steeds een tweede thuis voor mij. Daarom ga ik ook volgend jaar elke zondag kijken bij die jongens.”

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.