Home Blog Pagina 329

Ervaren sluitpost Gerard van der Borst krijgt geen genoeg van het spelletje

Aan ervaring geen gebrek in het vierde elftal van VVGZ, waar voormalig selectiespelers van de club nog even fanatiek wekelijks voor de overwinning gaan. De ervaren sluitpost Gerard van der Borst krijgt geen genoeg van het spelletje. “De gedrevenheid zit er nog altijd in.”

Van der Borst is een bekende naam in de regio. De sluitpost begon bij Puttershoek, waar hij het eerste elftal haalde. De doelman verdedigde vervolgens twee jaar het doel van Pelikaan, stond negen seizoenen tussen de palen bij Oranje Wit, keepte tien jaar bij VVGZ en sloot zijn loopbaan na drie seizoenen af bij ASWH. Van der Borst keepte in totaal meer dan 500 wedstrijden in de eerste klasse. “Gelukkig ben ik altijd fit gebleven. Daardoor stond ik ieder seizoen wekelijks in de basis.”

En dat staat hij nu nog steeds, al is het nu in het vierde elftal van VVGZ. De doelman is dan wel 46, maar probeert nog altijd alle ballen uit zijn doel te houden. “Het is nog steeds even leuk. Trainen doen we eigenlijk niet meer, maar het blijft mooi om iedere week lekker te voetballen. We spelen op een lager niveau, dus gaat de conditie wel achteruit. Maar dat mag de pret niet drukken.”

Dolgraag gooit Van der Borst zich nog wekelijks voor de meest onmogelijke ballen. “Ik ben zeker nog even fanatiek als voorheen. Ik wil iedere bal stoppen, die gedrevenheid zit er zeker nog in. Als ik een bal doorlaat, baal ik enorm. Ik probeer er ook iedere week weer tijd voor vrij te maken. Andere ploeggenoten hebben kinderen en daardoor verplichtingen, waardoor ze iets makkelijker afzeggen. Ik ben nog steeds iedere week van de partij.”

Maar natuurlijk is Van der Borst niet meer de keeper die hij pakweg vijftien jaar geleden was, toen hij op de toppen van zijn kunnen speelde. “Ik merk dat bepaalde dingen steeds moeilijker worden. In je hoofd wil je nog voor iedere bal duiken, maar dat wordt gewoon wat lastiger. Ook omdat we niet trainen, dan verdwijnen de automatismen. Daardoor moet ik nu wat slimmer keepen, me beter opstellen.”

Dat is sowieso het geheim van het vierde elftal van VVGZ: het hoofd gebruiken. “We spelen regelmatig tegen jonge, fitte gasten. Vaak winnen we nog wel. Dan laten we hen lekker draven en spelen wij rustig het balletje rond. Sowieso zijn we in ons team nog allemaal best wel fanatiek. Maar de derde helft met een biertje in de hand is nog wat belangrijker geworden. We zien elkaar niet heel vaak meer, dus dan is het extra gezellig om elkaar te spreken.”

Van der Borst hoopt dat het vierde elftal van VVGZ nog lang blijft bestaan. “Maar langzaam gaan de jongens uit onze generatie er toch mee stoppen. Als ik straks met achttienjarigen moet gaan voetballen, wordt het verschil te groot. Hoe lang we nog doorgaan, is een kwestie van ieder jaar aankijken. Toch kijk ik iedere week weer uit naar de wedstrijd.”

Klik op VVGZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVGZ voor meer informatie over de club.

Eshuis stopt als verzorger bij ASWH

Na twaalf jaar stopt Henry Eshuis na dit seizoen als verzorger bij ASWH. De zestiger bezocht jarenlang de mooiste sportcomplexen en werd een vertrouwd gezicht bij de club uit Hendrik-Ido-Ambacht, maar keert na dit seizoen terug op het oude nest bij Drechtstreek

Eshuis benadrukt het maar meteen. De degradatie uit de Tweede Divisie en de mindere resultaten van dit seizoen hebben geen invloed gehad op zijn besluit om te stoppen als verzorger bij ASWH. “De belangrijkste reden is eigenlijk gewoon dat ik het verre reizen zat ben. Ik ben de laatste jaren tien keer bij Harkemase Boys geweest, regelmatig in Assen en ook in Urk. Dan ben je echt hele dagen weg. Mijn vrouw heeft daar nooit moeilijk over gedaan en gunt het me nog steeds, maar ik wil het zelf niet meer. Ik heb het allemaal wel gezien.”

Voor Eshuis is het een afsluiting van een fraaie periode. “Ik heb echt geweldige jaren gehad, het was fantastisch. Ik ga het ook zeker nooit vergeten. We hebben jarenlang op het hoogste niveau gespeeld en we kwamen op de mooiste plekken. Dat waren heel waardevolle ervaringen.”

Zijn hoogtepunt in die twaalf jaar? “De achtste finales van de KNVB Beker tegen Ajax in de Johan Cruijff Arena (in 2013, red.). Die hele dag was een happening, met alle aandacht die we kregen. We verloren dan wel met 4-1, maar het was onvergetelijk. Ook het winnen van de Supercup tegen landskampioen Spakenburg in 2014 was geweldig. Dat vergeet je nooit meer.”

Zijn afscheid bij ASWH maakte veel los binnen de club. “Ik heb de laatste jaren een goede vriendschap opgebouwd met spelers. Als verzorger ben je ook een soort van vertrouwenspersoon voor die gasten. Ook jongens die hier niet meer voetballen, stuurden me een berichtje. Ze vertelden me dat mijn vertrek een gemis zal zijn voor ASWH. Dat is natuurlijk hartstikke fijn om te horen. De club zit in mijn hart opgesloten.”

Dat Eshuis aan de slag ging als verzorger, was geen uitgemaakte zaak. Hij werkte jarenlang als trainer, maar zware beenoperaties maakten dat een lange periode onmogelijk. Daarom koos Eshuis, die ook actief was bij De Alblas en Rijsoord, voor het vak als verzorger. “Inmiddels zou ik wel weer trainer kunnen zijn, maar het is leuk om verzorger te zijn. Het is mooi om spelers zo snel mogelijk weer op de been te krijgen. Bovendien ben ik altijd buiten en ben ik onder de jongens. Dat houdt me jong.”

Zijn vertrek bij ASWH betekent dan ook niet een afscheid van de voetballerij. Na dit seizoen keert hij terug bij oude liefde Drechtstreek in Papendrecht. “Ze vragen me al een paar jaar wat ik doe, maar steeds was het antwoord dat ik bij ASWH bleef. Dit is het juiste moment om terug te keren. ‘Welkom thuis’, zeiden de mensen. Dat is alleen maar mooi. Maar eerst wil ik het mooi afsluiten met ASWH. Het zal best gek worden om afscheid te nemen, want deze club is in mijn hart gaan zitten.”

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Club van de Week – Kees Kloosterman, het manusje van alles bij V.V. Wolfaartsdijk

Vandaag gaan we in gesprek met Kees Kloosterman. Hij is niet alleen een actieve speler van het derde elftal, maar vervult ook de belangrijke rol van onderhoudsman voor de accommodatie en gebouwen van Wolfaartsdijk.

Speler carrière
Naast zijn rol als vrijwilliger speelt Kees zelf ook al jaren bij Wolfaartsdijk.
“Ik ben op mijn tiende begonnen in de D-pupillen en voetbal nu nog steeds wekelijks in het derde elftal”. Zijn voetbalpad leidde hem van de eerste selectie naar het tweede elftal en uiteindelijk weer terug naar het eerste elftal. Blessures mochten hem dan wel tijdelijk naar het tweede elftal verbannen, maar Kees wist zich keer op keer terug te vechten naar het hoogste niveau.

Rol als vrijwilliger
Naast zijn prestaties op het veld heeft Kees zich op andere manieren ingezet voor de club. Als vrijwilliger heeft hij een aanzienlijke bijdrage geleverd aan diverse bouwprojecten, waaronder de kantine, tribune, ballenhok, dug-outs, fusthok en de nieuwe keuken in de kantine. In deze rol hoopt hij de accommodatie nog lang netjes te kunnen houden.
“Ik heb daarnaast 25 jaar lang oud papier opgehaald en ben 10 jaar bestuurslid geweest. Daarnaast heb ik twee jaar de B-junioren getraind en heb ik anderhalf jaar als assistent-trainer van JO19 gefungeerd. Bij de senioren ben ik meerdere jaren trainer geweest van zowel de eerste als de tweede selectie.”

Volger van het eerste
Hoewel Kees zich voornamelijk bezighoudt met zijn taken als onderhoudsman en speler, probeert hij toch zoveel mogelijk de wedstrijden van het eerste elftal te volgen. Al speelt hij vaak zelf op het moment dat het eerste thuis speelt en andersom. Over de prestaties van het eerste elftal is Kees erg tevreden. “De resultaten zijn erg goed. Het eerste is dit seizoen kampioen geworden en heeft tot aan het kampioenschap geen enkele wedstrijd verloren.”

Dorpsclub
Wolfaartsdijk betekent er veel voor Kees: “Deze club betekent heel veel voor me. Ik ken heel veel mensen via deze club en sommige ken ik al vele jaren. Ik ben er meerdere dagen in de week te vinden en voel me erg volledig thuis. Het is een echte dorpsclub waar, indien nodig, ook gepresteerd kan worden en waar zeker ook gefeest kan worden”

Hoogte-en dieptepunten
In zijn carrière heeft Kees al vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Hierin was zijn dieptepunt een wedstrijd waarin een speler door de bliksem werd getroffen en later overleed. Dit moment doet Kees nog altijd erg veel. Gelukkig heeft hij ook vele mooie momenten meegemaakt in zijn carrière. “Mijn hoogtepunt is het behalen van zes kampioenschappen in de senioren, waarvan één keer in de eerste klasse, vier keer in de tweede klasse en één keer in de derde klasse. Daarnaast heb ik ook de eer gehad om een keer deel te nemen aan het Nederlands militair elftal.”

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Trauner verkozen tot beste speler van Feyenoord door Van Hanegem

Rotterdam – In een verrassende wending heeft voetballegende Willem van Hanegem Gernot Trauner uitgeroepen tot de beste speler van Feyenoord van het afgelopen seizoen. Hoewel aanvoerder Orkun Kökçü ook indrukwekkende prestaties heeft geleverd, geeft Van Hanegem de voorkeur aan de Oostenrijkse verdediger. Trauner heeft sinds zijn komst naar Feyenoord in 2021 een vaste positie in het hart van de verdediging weten te veroveren.

Tijdens een recente aflevering van de Willem & Wessel-podcast van het Algemeen Dagblad roemde Van Hanegem de 31-jarige Trauner. “Hij is simpelweg heel erg belangrijk geweest. Zowel in het algemeen als voor het team was hij van onschatbare waarde.” Volgens De Kromme heeft Trauner het vermogen om zijn teamgenoten beter te laten presteren. “Hij speelt gewoon heel goed en houdt rekening met het teambelang. Wanneer hij in vorm is, merk je dat de rest van het team ook meer vertrouwen heeft. Het lijkt misschien simpel wat Trauner doet, maar dat is juist het moeilijkste.”

Terwijl velen Kökçü als beste speler beschouwen, gaat Van Hanegem dus tegen de stroom in. “Iedereen zegt dan Kökçü, onze aanvoerder. Maar dat ben ik niet met ze eens. Natuurlijk heeft hij een goed seizoen gehad. Vooral in de laatste maanden, de tweede helft van het seizoen, liet hij echt zien wat hij kan. Maar je kunt niet beweren dat hij het hele seizoen geweldig speelde. Dat is bijna onmogelijk voor elke speler.”

Het lijkt erop dat Kökçü zijn laatste wedstrijd in het shirt van Feyenoord heeft gespeeld. In een interview met ESPN liet de aanvoerder doorschemeren open te staan voor een vertrek. “Als de juiste club zich aandient, ben ik deze zomer wel bereid een stap te maken”, verklaarde hij afgelopen zondag voor de camera. Het aanblijven van trainer Arne Slot in De Kuip verandert daar niets aan. “Ik heb sowieso een goede band met de trainer, net als met iedereen, maar ik wil wel vooruitgang boeken.”

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Club van de week – Rik Katsman is met Wolfaartsdijk bezig aan een seizoen vol hoogtepunten

Vandaag gaan we in gesprek met Rik Katsman. Hij is een van de drijvende krachten achter VV Wolfaartsdijk. Als secretaris, vice-voorzitter en vice-penningmeester van de club heeft hij een belangrijke rol in het bestuur. Daarnaast is hij keeper van het tweede elftal en fungeert hij regelmatig als reservekeeper bij het eerste elftal. We spraken met Rik over zijn band met de club, zijn taken als secretaris en zijn persoonlijke doelen.

Speler carrière
Rik heeft zijn hele voetballoopbaan bij v.v. Wolfaartsdijk doorgebracht. “Ik ben rond mijn zevende gestart bij de v.v. Wolfaartsdijk in de F’jes, nadat ik mijn zwemdiploma-C had behaald”, vertelt Rik. Voetbal zit al van jongs af aan in zijn bloed.

Begin als vrijwilliger
Ook als vrijwilliger is hij al vroeg betrokken geraakt bij de club. Op zijn achttiende begon hij met het ophalen van oud papier, een belangrijke bron van inkomsten voor de vereniging. Sinds 2019 maakt Rik deel uit van het bestuur, waar hij verschillende functies heeft bekleed, waaronder kascommissielid en lid van de jubileumcommissie ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van de club.

Werkzaamheden als vrijwilliger
Als secretaris heeft Rik diverse verantwoordelijkheden binnen het bestuur. Zijn hoofdtaken bestaan uit het organiseren van bestuursvergaderingen, het notuleren tijdens deze vergaderingen en het onderhouden van de correspondentie met de gemeente, KNVB en andere partijen. Daarnaast is hij betrokken bij de afhandeling van tuchtzaken, beheert hij Sportlink en regelt hij de bezetting voor het ophalen van het oud papier, een belangrijke nevenopbrengst voor de club.

Band met Wolfaartsdijk
Zijn band met Wolfaartsdijk gaat verder dan alleen zijn functie als bestuurder. “Ik ben geboren en getogen op Wolphaartsdijk. Mijn familie en vrienden wonen hier en voetballen ook bij Wolfaartsdijk. Er zijn foto’s van mij toen ik als baby op het veld zat met een voetbal voor mijn neus en ik ben dan ook een echt kind van de club.

Ambities
Gevraagd naar wat hij wil bereiken met de club, benadrukt Rik het belang van een stabiele en toekomstbestendige sportvereniging, waar zoveel mogelijk dorpsgenoten en vrienden plezier blijven beleven. Dit streven komt tot uiting in de verschillende projecten waar het bestuur momenteel aan werkt. Zo staat de nieuwbouw van kleedaccommodaties hoog op de agenda. “De huidige kleedkamers zijn dringend aan vervanging toe, maar het realiseren van nieuwbouw in deze tijd van hoge bouwkosten en duurzaamheidseisen vormt een grote uitdaging. Als bestuur streven we naar een representatieve en duurzame accommodatie die bestand is tegen de volatiliteit van de energiemarkt.”

Daarnaast richt het bestuur zich op de toekomst van het dames- en jeugdvoetbal. “De coronaperiode heeft sommige groepen hard getroffen en het behouden van de jeugd- en damesafdelingen vormt dan ook een grote uitdaging. Samenwerking met andere verenigingen worden verkend om nieuwe aanwas te vinden en te behouden. Ook wordt er gekeken naar nieuwe spelvormen, zoals het 35+ 7×7, walking soccer en vrijdagavond 7×7 voetbal voor dames, om zo nog meer leden aan te trekken en het voetbalplezier te vergroten.”

Een hechte club
Wat Rik zo mooi vindt aan Wolfaartsdijk is de hechte dorpsvereniging die het is. “De club heeft een sterke gemeenschap van leden en supporters, waar iedereen elkaar kent en voor elkaar klaarstaat in zowel goede als moeilijkere tijden. De gezellige kantine speelt hierin een belangrijke rol. Op ‘doorloopavonden’ is de kantine vol met leden en bevriende tegenstanders, terwijl op andere avonden zowel jeugd als oudere leden samenkomen voor gezellige bingo-avonden. Het is altijd druk bezocht en bovenal gezellig.”

Hoogtepunten
Gevraagd naar zijn hoogtepunten binnen zijn functie bij Wolfaartsdijk, noemt Rik het lopende seizoen als een van de hoogtepunten. Na de coronaperiode heeft de club bijna een volledig seizoen achter de rug, waarin volgens Katsman erg goed is gepresteerd. Het eerste elftal werd als eerste kampioen van Zeeland en behaalde deze titel zonder een enkele nederlaag te lijden. Ook het tweede elftal, waar Rik als keeper speelt, is hard op weg om kampioen te worden. In de laatste wedstrijd op 3 juni hoeft nog maar 1 punt behaald te worden voor de titel. Daarnaast is Rik trots op twee oud-leden van v.v. Wolfaartsdijk die dit seizoen successen boekten bij andere clubs. “Kim Remijnse speelt nu voor v.v. Alkmaar, de dames-Eredivisietak van AZ Alkmaar, terwijl Olivier Aertssen zijn debuut heeft gemaakt bij Ajax 1. Het volgen van hun ontwikkelingen geeft Rik veel voldoening. Tot slot benadrukt hij de succesvolle samenwerking met de v.v. Colijnsplaatse Boys binnen de jeugdafdeling. Hoewel de geografische ligging niet de meest voor de hand liggende keuze was, verloopt de samenwerking al meerdere seizoenen zeer positief, zowel binnen de teams als op bestuurlijk niveau.

Dieptepunten
Helaas kent ook Rik als bestuurder zijn dieptepunten. “De coronaperiode was een moeilijke tijd, met veel onduidelijkheid over de te hanteren regels. Dit zorgde voor frustratie onder de leden en bracht onzekerheid met zich mee voor het bestuur. Gelukkig is deze periode nu achter de rug.”
Daarnaast ervaart Rik de agressie, zowel verbaal als fysiek, zowel binnen als buiten het voetbalveld, als dieptepunt. “Het komt voor tussen spelers onderling, maar ook richting scheidsrechters en leiders. Als bestuurder brengt dit veel extra werk met zich mee, zoals het uitzoeken van incidenten, het verwerken van papierwerk en het bemiddelen tussen betrokken partijen. Gelukkig gebeurt het binnen onze vereniging relatief weinig.”

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Jakob Beto wil na een lange voetbalcarrière nu presteren op de marathon van Rotterdam

Vandaag gaan we in gesprek met de 29-jarige Jakob Beto van VV Dubbeldam. Vandaag vertelt hij over zijn carrièreverloop, hoogte- en dieptepunten en zijn ambities voor de toekomst.

Even voorstellen
Jakob Beto is werkzaam als fulltime Project-Controller op de TU Delft. In zijn vrije tijd houdt hij ervan om hard te lopen, zodat hij fit te blijft en zijn hoofd leeg kan maken. Ook geniet hij van gezellige avonden met zijn vrienden en is hij onlangs weer begonnen met het lezen van boeken. Verder staat Beto graag op het voetbalveld. Voetbal biedt hem namelijk plezier en de mogelijkheid om zijn hoofd leeg te maken. “Op het veld kan ik even ontsnappen aan andere verantwoordelijkheden en me zowel fysiek als mentaal ontspannen.”

Carrièreverloop
Jakob Beto is een gewaardeerd lid van VV Dubbeldam 3. Hij speelt voornamelijk als middenvelder. Jakob heeft een rijke voetbalcarrière achter de rug, waarin hij bij verschillende club speelde.
Op 8-jarige leeftijd begon Jakob zijn voetbalavontuur bij DVV Fluks, gevolgd door een overstap naar sc Amstelwijck. Na zijn tijd bij Amstelwijck maakte hij de overstap naar vv Wieldrecht, waar hij de jeugdselectie doorliep, van de C2 tot B1. Op dat moment besloot Jakob een pauze van 3 jaar in te lassen, maar in 2014 kon hij de verleiding van het voetbal niet weerstaan en sloot hij zich, samen met enkele vrienden, aan bij zaterdag 3 van VV Dubbeldam. Inmiddels heeft hij acht jaar in dit elftal gespeeld, met een tussenjaar bij Oranje Wit, en heeft hij ook een aantal wedstrijden met het eerste elftal meegedaan.

Huidig seizoen
Dit seizoen heeft Jakob gespeeld in zaterdag 3 van VV Dubbeldam. Het was een wisselvallig seizoen ”Ondanks de wisselvallige prestaties zijn we als team hard blijven werken. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een degelijke zesde plaats in de competitie.”

Hoogte-en dieptepunten
In zijn carrière heeft Jakob al vele, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Hierin was zijn dieptepunt de periode waarin hij een halfjaar aan de kant stond vanwege shin splints. Het gemis van het spel en het niet kunnen bijdragen aan het team was erg moeilijk voor hem. Aan deze momenten denkt Jakob liever niet meer terug. Hij denkt liever aan zijn hoogteputnen. Hierin was een van de hoogtepunten het kampioenschap in de D1 bij sc Amstelwijck. “Dit kampioenschap gaf me een gevoel van voldoening en trots.”

Rituelen
Om optimaal te kunnen presteren, heeft Jakob een aantal rituelen ontwikkeld. “Op de dag van de wedstrijd eet ik het liefst zo min mogelijk en vermijd ik vezelrijk voedsel om darmproblemen te voorkomen. Geroosterd brood met pindakaas of jam is mijn favoriete maaltijd voorafgaand aan een wedstrijd.”

Ambities
Het komende jaar zal veel veranderingen me brengen voor Jakob. Hij heeft namelijk besloten om te stoppen met voetballen. Hier heeft hij voor gekozen, omdat hij zich meer wil gaan richten op zijn hardloopcarrière. “Op dit moment haal ik daar meer voldoening uit. Het hardlopen geeft me de flexibiliteit om tegelijkertijd fit te blijven en om mijn tijd in te delen zoals ik dat zelf wil. Mijn doel is om in 2024 de marathon van Rotterdam te lopen onder de 3 uur en 30 minuten.”

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

 

 

Reno van Oijen heeft ambities om bij VV Vrederust eerste keeper te worden

Vandaag gaan we in gesprek met Reno van Oijen, een getalenteerde doelman die momenteel speelt bij VV Vrederust. Reno deelt zijn carrièreverloop, ambities en persoonlijke doelen, en neemt ons mee in zijn passie voor voetbal.

Reno begon zijn voetbalcarrière op 8-jarige leeftijd bij NVS in Nieuw-Vossemeer. Op zijn 14e maakte hij de overstap naar Steenbergen, waar hij één seizoen in de C-jeugd speelde voordat hij terugkeerde naar NVS. Bij NVS veranderde hij van positie en werd hij doelman. Hij speelde nog 3 jaar in de jeugd van NVS, tot en met de O23. Dit seizoen maakt hij zijn debuut bij VV Vrederust in een seniorenelftal.

Naast zijn voetbalcarrière studeert Reno commerciële economie: sportmarketing en management aan de Hogeschool in Rotterdam. Daarnaast heeft hij bijbaantjes als thuishulp bij Actief Zorg en als bezorger bij PicNic.

Reno heeft grote ambities voor de toekomst. Op dit moment is hij tweede doelman achter aanvoerder Arjan van de Watering, die dit seizoen uitstekend presteert. Reno wil volgend seizoen zijn positie versterken door hard te blijven werken en meer speelminuten te maken. Als het volgend seizoen nog niet lukt, blijft hij proberen in de daaropvolgende seizoenen. Zijn ambitie is om in de komende jaren de eerste doelman van VV Vrederust te worden in de 3e klasse en om dit seizoen te promoveren en kampioen te worden.

Het huidige seizoen is voor Reno vooral een gewenningsjaar. In de voorbereiding had hij wat moeite om in zijn spel te komen, maar hij speelt wekelijks wedstrijden bij het tweede elftal. Hij observeert eerst en vult zijn positie daarna op een goede manier in voor het team. Het doel van het seizoen was promotie, en na het behalen van de periodetitel in december kan het alleen maar mooier worden. Ze hopen op 13 mei kampioen te worden in het onderlinge duel met VVC’68.

Reno heeft verschillende hoogtepunten in zijn carrière. Hij noemt de kampioenschappen in de O13 en O16 met NVS als hoogtepunten. Daarnaast beschouwt hij dit seizoen als een hoogtepunt, omdat hij na lange tijd weer plezier heeft gevonden in het voetbal. Hij voelt het vertrouwen van zijn team en de club en dat is iets wat hij lang niet heeft ervaren.

Het minste jaar in zijn carrière was toen hij bij Steenbergen speelde. Hij miste het voetballen met zijn vrienden en besloot na dat jaar terug te keren naar NVS. Desondanks heeft het hem mooie dingen opgeleverd, zoals vier jaar jeugdtrainer en bijna zes jaar actief zijn als verenigingsscheidsrechter. Nu, samen met zijn broer Remco, die ook in het team speelt, is Reno begonnen aan zijn eerste seizoen bij VV Vrederust. Ze hebben nog niet veel speeltijd gehad in het eerste elftal, maar af en toe spelen ze samen in het tweede elftal. Reno gelooft dat zijn broer, die eerder bij RBC speelde, mooie jaren tegemoet gaat bij VV Vrederust als hij volhardt.

Voor Reno is voetbal van het grootste belang. Het kijken naar voetbal is leuk, maar als hij zelf niet kan spelen, kan hij zijn energie niet kwijt. Het is de plek waar hij zijn hoofd leeg kan maken en plezier kan hebben.

Wat betreft het huidige seizoen is Reno van mening dat het team grote stappen heeft gezet. Hoewel het voetbal niet altijd op zijn best is, weten ze veel wedstrijden volwassen naar hun hand te zetten. Hun doel was promotie, en ze hopen de stap naar de 3e klasse te kunnen maken, iets wat nog nooit eerder is gelukt voor VV Vrederust.

Klik op v.v. Vrederust voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Vrederust voor meer informatie over de club.

Berend Dorenstouter heeft zijn eerste stappen bij FC Utrecht al mogen zetten voor zijn droom

Vandaag gaan we in gesprek met Berend Dorenstouter, een talentvolle commentator die momenteel werkzaam is bij FC Utrecht. Berend deelt zijn carrièreverloop, ambities en persoonlijke doelen, en neemt ons mee in zijn passie voor sportjournalistiek.

Berend, 24 jaar oud, is geboren en getogen in Bennebroek en woont al bijna 4 jaar met veel plezier in Utrecht. Na 3 jaar International Business te hebben gestudeerd, maakte hij de overstap naar journalistiek. Zijn droom is om in de sportjournalistiek te werken, en hij heeft zijn eerste stappen al gezet bij FC Utrecht als commentator voor blinde en slechtziende mensen in het stadion. Hij zit naast de NOS-commentator en zorgt ervoor dat deze doelgroep de wedstrijd kan ervaren.

Berend begon zijn carrière als voetballer bij sv BSM in Bennebroek. Op 8-jarige leeftijd begon hij bij de mini’s en op 17-jarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het eerste elftal. Hij speelde altijd als keeper en vond daar zijn plek op het veld.

Hoewel Berend niet meer actief speelt, heeft hij grote ambities voor de toekomst als commentator. Binnen een jaar wil hij werkzaam zijn als redactie-assistent bij NOS Sport, waar hij zal meewerken aan de sportuitzendingen van verschillende sporten. Zijn ultieme ambitie is om over 7 jaar als commentator/verslaggever aanwezig te zijn op het WK voetbal. Het is een ambitieus doel, maar zijn passie voor sportjournalistiek drijft hem om te streven naar succes.

Dit seizoen heeft Berend zijn debuut als commentator gemaakt tijdens de wedstrijd FC Utrecht – Volendam (0-0). Het was een kleine droom die uitkwam en het begin van hopelijk iets heel moois. Daarnaast traint hij tegenwoordig mee met Hercules 8, een vriendenteam, om betrokken te blijven bij het spel. Hoewel hij geen wedstrijden meer kan spelen vanwege zijn knie, geniet hij van het trainen en het plezier in het spel.

Het hoogtepunt van Berends carrière tot nu toe was het bereiken van de finale van het landelijke kampioenschap ‘Beste keeper van Nederland’ toen hij in de E-junioren zat. Dit toernooi bracht keepers van verschillende profclubs uit Nederland samen en hij eindigde op de 7e plaats.

Helaas heeft Berend ook dieptepunten gekend, met name zijn voorste afgescheurde kruisband op 17-jarige leeftijd. Na een lange revalidatieperiode maakte hij zijn rentree als tweede keeper van het eerste elftal van sv BSM, maar na een paar weken scheurde hij opnieuw zijn meniscus. Na nog een jaar revalidatie werd geconcludeerd dat hij nooit meer een wedstrijd zou kunnen spelen. Hoewel dit een tegenslag was, heeft Berend de deur naar nieuwe mogelijkheden geopend.

Berend heeft ook persoonlijke doelen binnen zijn functie als commentator. Hij streeft ernaar om later op het WK voetbal te staan als commentator/verslaggever, een rolmodel voor velen die zijn ambitie en doorzettingsvermogen weerspiegelt.

Als het gaat om zijn voorbeeldvoetballer, kijkt Berend op naar Maarten Stekelenburg. Hij bewondert Stekelenburg’s stijl als keeper en herinnert zich vooral zijn redding tijdens het WK 2010 tegen Brazilië na een schot van Kaka.

Buiten het voetbal heeft Berend andere interesses. Hij werkt bij een wijn- en tapasbar in Utrecht en heeft een opleiding aan de hotelschool afgerond voordat hij naar Utrecht verhuisde.

Berend is zeer positief over FC Utrecht en heeft veel waardering voor de organisatie. Hij benadrukt het belang van voetbal als een bron van plezier, verbinding en spanning. Het onvoorspelbare karakter van het spel maakt het nooit saai, en hij geniet ervan om wedstrijden samen met vrienden te kijken.

Tot slot werpen we een blik op het huidige seizoen en de toekomst. Berend gelooft dat het voor FC Utrecht van groot belang is om Europees voetbal te halen, en als ze daarin slagen, kan het een heel mooi seizoen worden.

Voor meer informatie over FC Utrecht klik hier
Voor meer artikelen over FC Utrecht klik hier

Esra Schrier van Kloetjefive sluit zijn periode bij V.V. Kloetinge in stijl af met een kampioenschap

Na een spannend seizoen vol hoogtepunten heeft Kloetjefive, het vriendenteam van VV Kloetinge, zich gekroond tot kampioen van de derde klasse. Esra Schrier, een 22-jarige speler, deelt zijn ervaringen en reflecteert op het kampioenschap.

Carrièreverloop
Esra Schrier begon zijn voetbalcarrière al op jonge leeftijd bij VV Kloetinge. Na een periode van jeugdvoetbal bij de club, sloot hij zich aan bij de eerste electie van V.V. Wolfaartsdijk op zijn achttiende. Na twee seizoenen keerde hij terug naar VV Kloetinge om te gaan spelen bij het vriendenteam “Kloetjefive”.

Huidig seizoen
Dit seizoen speelde Kloetjefive in derde klasse, nadat ze vorig seizoen kampioen waren geworden in de vierde klasse. Esra en zijn team hadden aanvankelijk als doel gesteld om leuk mee te doen in het linker rijtje van de 3e klasse, maar het seizoen verliep beter dan verwacht. Dit resulteerde uiteindelijk in een kampioenschap.
“We hadden geen idee dat we aan het einde van het seizoen kampioen zouden worden in de derde klasse.”

Het laatste hoofdstuk
Het behalen van het kampioenschap had een diepe betekenis voor Esra en zijn team. Voor veel spelers was dit namelijk het laatste hoofdstuk bij VV Kloetinge, waardoor het extra speciaal voelde. “Het kampioenschap laat zien hoe gezellig we het als team kunnen hebben, maar ook dat we gewoon goed kunnen voetballen.”

Revanche in de beslissingswedstrijd
De beslissende wedstrijd die het kampioenschap binnenhaalde, was tegen Veere 2. Deze wedstrijd was tevens een kans om revanche te nemen voor de eerdere nederlaag tegen Veere 2. “We verloren de uitwedstrijd met 7-2, maar in de kampioenswedstrijd wonnen we met 5-1. We waren opgelucht als team dat we nu konden gaan feesten met een kampioenschap op zak!”

Cruciale momenten
Er waren enkele cruciale momenten en wedstrijden die hebben bijgedragen aan het behalen van het kampioenschap. Esra herinnert zich met name de wedstrijd tegen Serooskerke 3, waarin ze in de laatste vijf minuten een 1-2 achterstand ombogen naar een 3-2 overwinning. Hij was de aangever van de twee belangrijke doelpunten. Daarnaast was de wedstrijd tegen Zeelandia Midelburg 3 van groot belang, waarbij ze een 2-0 achterstand omzetten in een 2-4 overwinning.

Uitdagingen
Het seizoen kende enkele uitdagingen, vooral op het gebied van conditie. Veel teams in de competitie trainden twee keer per week, terwijl Kloetjefive slechts één keer per week trainde. Gelukkig hielden veel spelers zich buiten de trainingen om fit door bijvoorbeeld naar de sportschool te gaan of doordeweeks te voetballen. Esra noemt het voorbeeld van zijn teamgenoot Sven, die de dag na een wedstrijd zelfs een marathon liep.

Kampioensfeest
Het kampioenschap werd op grootse wijze gevierd, samen met de kampioenen van Kloetingevrouwen 1 en Kloetinge 1, die ook succesvol waren. Esra en zijn team genoten van een feest in de kantine, waarbij er bier werd gedronken en er harde muziek werd gespeeld. “Hoewel de medailles en de schaal een halve dag te laat arriveerden, zullen deze worden uitgereikt tijdens de laatste wedstrijd van het seizoen.”

Vooruitblik
Wat betreft het komende seizoen is de toekomst van het team nog onzeker. Veel spelers zullen stoppen of vertrekken naar andere clubs of vanwege studie. Esra zelf heeft besloten om bij DWO 1 te gaan voetballen, waar hij opnieuw streeft naar een kampioenschap. Hij hoopt bij DWO 1 leuk voetbal te spelen en een basisplaats te veroveren, om uiteindelijk kampioen te worden in de vierde klasse.

Klik hier voor meer artikelen over VV Kloetinge
Klik hier voor meer informatie over VV Kloetinge

 

Club van de Week – Introductie V.V. Wolfaartsdijk

In onze rubriek “Club van de Week” bieden wij wekelijks een podium aan een club die dat verdient. Deze week is V.V. Wolfaartsdijk als club van de week verkozen. In de loop van de week zullen we drie leden van de club uit Zeeland gaan interviewen. In deze interviews gaan we in gesprek met een bestuurder, belangrijke vrijwilliger en eerste elftalspeler. Deze interviews zullen wij plaatsen op onze website, Facebook en Instagram. Wil u niets missen over deze interviews? Houd dan deze kanalen in de gaten!

Oprichting
Op 29 juli 1946 wordt VV Wolfaartsdijk opgericht. Op 1 november 1947 wordt het nieuwe gemeentelijke sportpark Wolfaartsdijk geopend met de competitiewedstrijd Wolfaartsdijk 1- Kortgene 1. In februari 1948 werd een nieuw kleedlokaal met wasgelegenheid onder aan de Oudelandsedijk (waar het gravelveld lag) in gebruik genomen. Dit uit betonplaten opgetrokken lokaal werd gedeeld met de korfbalvereniging “Vitesse”. In een naastgelegen houten hokje werd snoep en drank verkocht.

In het seizoen 1947-1948 speelde VV Wolfaartsdijk met twee elftallen in de zaterdagcompetitie. Dit seizoen had de club ook al een A- en een B-junioren elftal. Zij speelden echter nog niet in competitieverband.

Het eerste kampioenschap
In het seizoen 1952-1953 wordt VV Wolfaartsijk voor het eerst kampioen. Met 11 overwinningen en 3 gelijke spelen uit 14 wedstrijden wordt de club ongeslagen kampioen. De promotiewedstrijd tegen Zaamslag werd gewonnen, waardoor Wolfaartsdijk stijgt naar de eerste klasse.

Wolfaartsdijk nu
Momenteel heeft Wolfaartsdijk ongeveer 250 leden. Deze leden zijn verdeeld over vijf leden peuter- en Kleutergym. 54 Jeugdleden verdeeld over 7 jeugdteams, waarbij de JO-19 en JO-15 in een samenwerking met VV Colijnsplaatse Boys spelen. 92 Senioren verdeeld over 4 seniorenteams, waaronder 1 Vrouwenteam.

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.