Bram Salomé had zich komst naar Breskens heel anders voorgesteld
BRESKENS – Je maakt de overstap en hoopt daar een belangrijke bijdrage te leveren aan de resultaten. Maar dan slaat het noodlot toe en lig je er vele maanden uit…. Het overkwam Bram Salomé toen hij op de training in de lucht sprong en bij het landen ‘alles afscheurde’ in zijn knie.
“Je moest geen raketgeleerde zijn om te weten dat het helemaal fout was. Ze hebben me naar de kleedkamer gedragen en de dag erna ben ik in het ziekenhuis onderzocht. De kruisband en meniscus waren kapot, de kniebanden verrekt. Het gebeurde een half jaar geleden en ik ben aan die knie vier maanden geleden geopereerd. Dus ik heb nog wel een flink aantal maanden revalidatie te gaan. Het is helaas niet anders, maar zuur is het natuurlijk wel. Want je wilt graag je inbreng hebben, maar die is nu vooral beperkt met als supporter langs de lijn staan en je ploeg aanmoedigen.”
De eerste periode viel het volgens de 20-jarige verdediger nog wel mee, maar nu hij verder komt in de revalidatie wordt het gemis van het kunnen trainen en wedstrijden spelen steeds groter. “Ik ga altijd kijken naar de trainingen en ook bij de wedstrijden ben ik er bij. Maar als ze dan het veld oplopen en ze beginnen, dan baal je wel des te meer dat je geen bijdrage kan leveren. Ik ben vorig jaar zomer gekomen en speelde alles. Dat was heerlijk, tot die bewuste training en februari. Toen was het ineens klaar.”
Salomé doorliep de jeugd van SV Oostburg, vertrok naar JVOZ en speelde na zijn terugkeer drie seizoen bij Oostburg in het eerste. In de zomer van 2023 koos hij, toen Oostburg overstapte naar het zaterdagvoetbal, voor toenmalig derdeklasser Breskens. Hij zag zijn ploeg aan het eind van vorig seizoen degraderen op doelsaldo. “Onnodig en doodzonde. We hebben het zelf laten liggen en het was echt jammer dat je onderweg teveel punten hebt laten liggen. Want we hebben een selectie waarvan ik denk dat we echt in de derde klasse thuishoren. Bovendien is het ook jammer dat we nu bij alleen maar Brabantse ploegen in de competitie zitten en geen enkele derby op het programma hebben staan. Want dat zijn toch altijd speciale wedstrijden.”
De huidige vierde klasse waarin Breskens uitkomt, bevat alle vijf de clubs die vorig seizoen degradeerden. “We zijn het in mijn ogen verplicht om mee te strijden om de prijzen. De top-drie zou zeker haalbaar moeten zijn. We hebben er een aantal sterke jongens bijgekregen en als iedereen fit is dan hebben we een prima selectie. Alleen is het nu nog moeilijk om in te kunnen schatten hoe sterk al onze tegenstanders zijn. De teams waar we vorig seizoen tegen speelden kennen we wel, de anderen zijn relatief onbekend. Het is voor ons als ploeg wel zaak om elke week alert en scherp te zijn, want er zullen veel meer clubs zijn die hetzelfde willen als wij.”
Voorlopig is Salomé dus echter nog maanden genoodzaakt om toe te kijken en kan hij alleen maar hopen dat zijn ploeggenoten wekelijks de punten in de wacht slepen. “Vorig seizoen hebben we ons in bepaalde wedstrijden tekort gedaan. Dat mag ons nu zéker niet gebeuren. Zelf zie ik wel hoever ik dit seizoen nog kom in de revalidatie. Ik ga me nergens op vastpinnen en ga niks overhaasten. Alles wat ik deze competitie kan spelen is bonus en misschien richt ik me wel om in het nieuwe seizoen volledig fit aan de voorbereiding te beginnen. Want fit worden is het enige wat telt.”
Klik op VV Breskens voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Breskens voor meer informatie over de club.
Sluis-verdediger Alec Jacobse hoopt mee te strijden om de titel
SLUIS – Het is voor SV Sluis alweer het zesde seizoen in de vierde klasse, waarvan vier in de zondagcompetitie. Vorig jaar pakte de ploeg van verdediger Alec Jacobse een periodetitel en strandde in de nacompetitie. De 20-jarige Jacobse hoopt dit seizoen meer en verwacht mee te strijden om het kampioenschap.
“Dat is wel de intentie waarmee we de competitie zijn ingegaan inderdaad. De laatste drie seizoenen zaten we er dichtbij en pakten steeds een periode. Toch lukte het steeds niet om de stap te zetten. Daarom willen we er als groep allemaal heel graag voor gaan en meestrijden om het kampioenschap in deze klasse. Al weten we ook dat er een aantal heel sterke teams en een aantal ook relatief onbekende ploegen bijzitten. Het zal niet eenvoudig zijn, maar toch denk ik dat we veel kwaliteit in onze selectie hebben.”
Jacobse zelf speelt al zijn hele leven bij SV Sluis en doorliep er de jeugdteams, voordat hij enkele seizoenen geleden al bij de selectie werd gehaald. “Drie jaar train ik al mee bij de selectie en de laatste twee seizoenen zit ik er echt vast bij en speel ik ook veel. Helaas heb ik net op het moment dat het sportief wel lekker liep mijn enkel gebroken. Dat was klote en zorgde voor een lange periode van revalideren en niet kunnen voetballen. Inmiddels speel ik weer, maar als het aan de specialist had gelegen dan was het voetbal nu al klaar geweest.”
Tijdens onderzoeken bleek dat het kraakbeen in de enkel van de jonge rechtsback dusdanig is versleten dat verder voetballen misschien wel onverstandig zou zijn. “Die boodschap wilde er bij mij niet in. Toen de specialist vertelde dat er nog één optie was. Fysiobehandelingen en de sportschool in om de spieren en banden te verstevigen. Dat ben ik direct gaan doen en, gecombineerd met een altijd ingetapete enkel, kan ik toch doorvoetballen. Tot nu toe gaat het goed en dat geeft ook weer extra vertrouwen in het gewricht.”
Waar Jacobse in de jeugd vooral centrale verdediger was, daar vindt hij zichzelf bij het eerste elftal voornamelijk als rechtsback terug in de opstelling. “In het centrum staan bij ons twee spelers met heel veel ervaring en kwaliteiten, dus vind ik het geen probleem om als rechtsback te spelen. Daar kom ik ook goed tot mijn recht. Ik krijg van de trainer, afhankelijk van de tegenstander, ook de mogelijkheden om aanvallend mee te gaan naar voren. Een leuke en afwisselende positie. Veel beter dan een plek in de spits. Daar heb ik in het begin bij de senioren ook gespeeld, maar daarvoor mis ik de snelheid en de doelgerichtheid. Laat mij maar verdedigen en proberen om in een andere rol van waarde te zijn.”
De Scalda-student Procestechniek hoopt dit seizoen vooral op veel speelminuten, om zichzelf te blijven ontwikkelen én om aan het eind van de rit met zijn ploeggenoten een feestje te kunnen vieren. “We zijn één grote vriendengroep, ondanks de verschillende leeftijden. Op en naast het veld gaan we goed met elkaar om en durven elkaar als dat nodig is ook terecht te wijzen. Dat is ook nodig wil je resultaten halen. Ik denk dat we een selectie hebben die opnieuw tot het eind moet kunnen meedoen. Dat is wat we willen en waar we met elkaar elke training en wedstrijd hard voor werken.”
Klik op SV Sluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sluis voor meer informatie over de club.
Naast SV Oostburg nu ook Oldstars-voetbal bij AVC Aardenburg
AARDENBURG – Na een geslaagde pilotperiode bij SV Oostburg, wordt er vanaf oktober ook bij AVC Aardenburg gestart met Oldstars Football. Dus iedereen van 55 jaar of ouder die houdt van een potje voetbal, kan daar nu meedoen. Rowan Ritico, speler en voormalig trainer van AVC Aardenburg, is namens de gemeente Sluis verantwoordelijk voor het beweegproject.
“We zijn in april van dit jaar gestart op maandagochtend bij SV Oostburg met de pilot. Wekelijks een uurtje ontspannen voetballen en vooral gezellig sportief bezig zijn met elkaar. De eerste trainingen waren direct een succes en we begonnen met een groep van zo’n acht tot tien spelers. Inmiddels zijn dat er iets meer en dat zorgt voor een hoop gezelligheid daar elke maandagochtend”, zegt Ritico.
De gemeente Sluis ondersteunt het initiatief onder het motto: “Laten we samen werken aan vitaliteit, plezier beleven én nieuwe sociale contacten opbouwen op het voetbalveld!” Er wordt in Oostburg getraind van 11.00 tot 12.00 uur en naderhand doen we gezamenlijk nog een bak koffie of thee. De geluiden van de deelnemers zijn positief. Het winnen staat zeker niet centraal, maar vooral ook om het onderlinge plezier met voetbal als gemene deler. Het gaat erom samen in beweging te zijn en blijven. Een voorname factor voor een gezonde leefstijl.”
Door het succes van de pilot in Oostburg is er gekeken binnen de gemeente om ook elders nog het Oldstars Football te introduceren. Dat werd dus AVC Aardenburg. Daar zal bij voldoende aanmeldingen op dinsdagen van 10.00 – 11.00 uur getraind en gespeeld worden. “In Oostburg komen de deelnemers uit verschillende plaatsen binnen de gemeente Sluis zoals Breskens, Schoondijke, Sluis, IJzendijke en Oostburg. We hopen dat ook in Aardenburg de deelnemers de weg naar het voetbalveld weten te vinden.”
Het hebben van een voetbalachtergrond om te kunnen deelnemen is overigens helemaal niet nodig volgens Ritico. “We hebben deelnemers die oud-voetballer zijn en toch op een laagdrempelige manier weer wat willen voetballen. Maar daarnaast zijn er ook die nog nooit in het verleden hebben gevoetbald. Die mix maakt het juist enorm leuk. Er wordt rekening gehouden met elkaar en ieders niveau.”
Vanuit de gemeente Sluis is Ritico altijd aanwezig bij de trainingen. “We zijn de snelst groeiende gemeente als het gaat om vergrijzing. Gezondheid en leefstijl is daarbij een essentieel speerpunt binnen het beleid. Op deze manier proberen we daar een rol in te spelen en op een leuke manier de 55-plussers in beweging te krijgen door te voetballen. We spelen partijtjes, maar doen ook soms pass-trapoefeningen of een wedstrijdje voetgolf. Het is mooi om te zien hoe iedereen er van geniet.”
Dus ben je woonachtig in de gemeente Sluis? Hou je van een potje voetbal, maar ben je niet meer de jongste? Iedereen is welkom maakt niet uit waar hij of zij vandaan komt en een voetbalachtergrond is geen must. Wil je vrijblijvend een keer meedoen? Meld je dan aan via rritico@gemeentesluis.nl.
Klik op AVC Aardenburg voor de laatste artikelen over de club
Klik op AVC Aardenburg voor meer informatie over de club
Johnny de Ritter is een Hoek-supporter in hart en nieren
HOEK – Het gaat momenteel in de Derde Divisie B goed met HSV Hoek waarbij het zich dankzij een uitstekende seizoensstart heeft genesteld in de top van de ranglijst. Tot grote vreugde van Johnny de Ritter, oud-doelman, voormalig bestuurslid maar nu vooral Hoek-supporter in hart en nieren. ‘Het is geweldig dat we het nu zo goed doen. Het is voor Zeeuws-Vlaanderen toch schitterend dat er een club op dit niveau actief is, daar ben ik trots op!’
De Ritter woont dan wel zo’n twintig jaar in Philippine, op sportpark Denoek ligt al sinds jaar en dag zijn voetbalhart. In de jeugd begon hij er als speler, haalde zelfs de eerste selectie en keepte bovendien ook nog enkele wedstrijden op het hoogste niveau. “Bijzonder voor een keeper met mijn kwaliteiten, want zo’n groot talent was ik nooit. Ik had wel altijd een ongekende inzet en dan zie je dat je ook daarmee ver kan reiken. Ik heb toch maar mooi op het allerhoogste amateurniveau van Zeeland wat minuten gemaakt, dat pakken ze me nooit meer af.”
Hoewel hij jarenlang meetrainde met de hoofdselectie, keepte De Ritter zijn duels voornamelijk bij het tweede elftal van de dorpsclub. Daar combineerde hij zelfs nog enkele seizoenen een plaats onder de lat met de rol van elftalleider. “Tot ik op mijn achtentwintigste ben gestopt als speler en puur als leider bij het tweede elftal betrokken bleef. Dat heb ik in totaal vijfentwintig seizoenen gedaan en toen vond ik het mooi geweest. De klad kwam erin rond de coronaperiode en je zag dat het plezier wegviel. Er kwam weinig aanwas voor het tweede en dat stierf eigenlijk een stille dood. Heel jammer, want met het tweede hebben we ook prachtige prestaties en mooie momenten meegemaakt.”
De leidersrol heeft hij inmiddels omgeruild voor die van fulltime supporter. Hoewel hij in het verleden nog bestuurslid was, is hij dat nu ook niet meer. Al ondersteunt hij de club nog wel, zij het niet meer in een officiële bestuursfunctie. “De ene week dan sta ik in pak op Sportpark Denoek om er de scheidsrechter en diens assistenten te ontvangen, maar de andere week heb ik dat pak verruild voor een clubshirt en een blauwwitte sjaal om mijn club naar de overwinning te schreeuwen. Het bevalt me wel goed zo. Als de club me nodig heeft dan zal ik altijd de handen uit de mouwen steken, maar voorlopig hoeft dat niet meer in een officiële rol. De vrijheid die ik nu heb ik prima. Ik geniet van het voetbal op het hoogste niveau en na jaren waarin het altijd wel enigszins onrustig kon zijn, daar heerst er nu een geweldige sfeer.”
Succes kent vele vrienden, maar meestal zorgen een reeks van positieve resultaten ook voor een positieve vibe. “Dat is wel merkbaar. Ik ga ook regelmatig naar de trainingen kijken en als ik zie hoe de technische staf en spelersgroep met elkaar omgaan. Maar ook hoe de trainers tijd nemen voor supporters, dat is mooi. Het is voor toeschouwers genieten op dit moment, al ben ik altijd gereserveerd als het gaat om uitspraken waar we gaan eindigen. We zijn enorm goed begonnen en dat is prachtig voor de club. Hier bij Hoek is altijd ambitie en dat moet je ook nastreven, als supporter vind ik het prachtig om wekelijks voetbal van hoog niveau te kunnen zien. Van Hoek zelf, maar zeker ook van de tegenstanders. Ik slaap nog net niet in een blauwwitte pyjama, maar voor mij gaat er eigenlijk al sinds ik hier als jochie ooit begon met keepen niks boven Hoek. En dat zal altijd zo blijven.”
Klik op HSV Hoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSV Hoek voor meer informatie over de club.
Samantha van der Kevie zit goed op haar plek bij DKS’17
KOEWACHT/ST. JANSTEEN – Ze begon op haar twaalfde met voetballen bij de jongens van HSV Hoek. Destijds waren er geen meiden en dames die voetbalden, dus maakte Samantha van der Kevie op haar achttiende de overstap naar (toen nog) de vrouwen van v.v. Koewacht. Die zijn sinds 2017 samengegaan met Steen en vormen sindsdien DKS’17. Daar speelt de verdedigster nu nog altijd.
“Toen ik achttien was kreeg ik via via de vraag of ik niet een keertje met de dames van Koewacht wilde meespelen. Een gezamenlijke kennis wist dat ze nog dames zochten en zodoende ben ik gaan kijken en een keer gaan meedoen. Dat beviel zo goed, dat ik er eigenlijk nooit meer ben weggegaan. Het was vanaf de eerste dag precies of ik er al jarenlang voetbalde. Gek en heel leuk tegelijk.”
Van der Kevie was vanwege een onregelmatige baan en de aankoop van een kluswoning eigenlijk van plan om dit seizoen te stoppen met voetballen. “Maar toen vroegen ze me of ik tijdens een toernooi toch niet even wilde meedoen en toen bedacht ik me dat ik helemaal niet wilde stoppen. Ik heb het gewoon te goed naar mijn zin en ben dus toch gebleven haha. Ik kan die meiden stiekem ook gewoon niet missen joh. We zijn zo’n geweldige groep met elkaar, zowel in als buiten het veld. Dat is echt wel iets om te koesteren, misschien nog wel meer dan het persé willen spelen op het hoogste niveau.”
Het is voor de dertigjarige verdedigster, die nu nog woonachtig is in Oostburg maar als het huis klaar is met haar vriend naar Schoondijke verhuist, alweer het twaalfde seizoen dat ze bij de dames wekelijks op het veld staat. “Vanwege het klussen en mijn onregelmatige baan kan ik niet altijd vanuit Oostburg heen en weer rijden om te trainen, maar de wedstrijden probeer ik er wel zoveel mogelijk bij te zijn. Meestal speel ik rechtsback en soms ook rechtshalf. Leuke posities in het veld waar ik prima mijn energie kwijt kan.”
De selectie van DKS’17 is volgens Van der Kevie een ‘goeie mix’ tussen wat oudere speelsters en jonge meiden. “We zijn door de jaren heen wel wat speelsters kwijtgeraakt en van drie naar twee damesteams gegaan. Maar we hebben vanuit de meiden toch weer een beetje aanwas erbij gekregen, al was dat ook wel noodzaak om toch een beetje goed voor de dag te kunnen komen tijdens de competitiewedstrijden.”
DKS’17 komt uit in de derde klasse en dat is ook een niveau wat prima past bij de spelersgroep zegt Samantha. “We willen altijd proberen zo hoog mogelijk te spelen, maar wel moeten ook realistisch zijn. Als we met deze groep in de middenmoot weten te eindigen dan hebben we het goed gedaan met elkaar. Het zou leuk zijn om de laatste jaartjes als voetbalster hier bij DKS’17 vol te maken, want verkassen naar een andere ploeg dat zal ik sowieso nooit doen. Daarvoor is het hier te leuk.”
Klik op DKS’17 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DKS’17 voor meer informatie over de club.