Home Blog Pagina 186

Veli Eryürük is blij met broodnodige kwaliteitsimpuls bij Vogelwaarde

VV Vogelwaarde
-
0
Veli Eryürük is blij met broodnodige kwaliteitsimpuls bij Vogelwaarde

VOGELWAARDE – Onnodig. Dat was het juiste woord volgens trainer Veli Eryürük voor de degradatie van Vogelwaarde twee seizoenen geleden uit de vierde klasse van het zondagvoetbal. ‘Tal van factoren waren daar de oorzaak van, zoals onder meer een krappe selectie. Ook afgelopen seizoen, het eerste van Eryürük bij de club, lukte het nog niet om uit de vijfde klasse weg te komen. Dit seizoen hoopt hij, dankzij de nodige versterkingen, wel de stap te kunnen maken.

Onder andere Veli’s  jongere broer Ibrahim was één van de versterkingen die Vogelwaarde in de overschrijvingsperiode wist te strikken. Samen met nog een aantal jongens uit Terneuzen kozen ze ervoor om naar de vijfdeklasser over te stappen. “De jongens die we erbij hebben gekregen brengt zonder meer een kwaliteitsimpuls. Daar zijn we uiteraard enorm blij mee, ik als trainer ook absoluut. Vorig seizoen was het voor mij enorm wennen. Ik kwam van Hontenisse dat in de derde klasse actief was en op sportief gebied moest ik schakelen. We kregen te maken met een ongekend aantal langdurig afwezigen en daardoor moesten we terugvallen op spelers uit het tweede elftal en de jeugd. Die gasten hebben het geweldig gedaan, maar jammer genoeg bleek het niet voldoende om mee te doen voor promotie.”

Eryürük liet Hontenisse achter zich, omdat hij niet over de juiste trainerspapieren beschikte voor het trainen van een derdeklasser. “Ik ben in bezit van UEFA-C en ging dus op zoek naar een vierde- of vijfdeklasser. Ik werd door meerdere clubs benaderd maar bij Vogelwaarde had ik een gesprek en dat voelde vanaf het begin goed. Het is een mooie, leuke en vooral actieve dorpsclub met veel betrokken vrijwilligers. Het is alleen jammer dat in de afgelopen seizoenen op een gegeven moment bijna alles de verkeerde kant opviel in sportief opzicht. Na de degradatie volgde afgelopen jaar een erg moeizaam seizoen en moeten we nu de stap omhoog weer zien te maken.”

De ambitie en doelstelling van Eryürük en Vogelwaarde is dan ook klip en klaar: strijden voor promotie. “We zijn in mijn ogen nu sterk genoeg om voor promotie te spelen. Die ambitie moeten we ook hebben met z’n allen. Al zal het geen eenvoudige klus worden om uit die vijfde klasse te komen. We zullen dan de durf moeten tonen om zélf te voetballen en als het moet wedstrijden in het slot te gooien. Daar ontbreekt het soms nog aan. Als dat lukt gaan we voldoende punten pakken en zeker meedoen bovenin. Daar ben ik van overtuigd.”

Klik op VV Vogelwaarde voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vogelwaarde voor meer informatie over de club.

Voor Liam De Roover voelt overstap naar SDO’63 als prima keus

S.D.O. 63
-
0
Voor Liam De Roover voelt overstap naar SDO’63 als prima keus

LAMSWAARDE – In het tussenseizoen wist vijfdeklasser SDO’63 zich met een hoop jonge spelers te versterken en de selectie qua aantallen flink aan te vullen. Eén van de nieuwe spelers is verdediger Liam de Roover. Hij was clubloos en kwam via via dankzij het zaalvoetbal in Lamswaarde terecht.

De 21-jarige verdediger is afkomstig uit Zuiddorpe en sloot zich op jonge leeftijd aan bij de jeugd van FC Axel. “Daar heb ik gespeeld tot mijn twaalfde. Daarna speelde ik nog in België voor Kieldrecht en Vrasene. Uiteindelijk ben ik vanwege een gebrek aan motivatie gestopt met veldvoetballen en speelde ik alleen nog in de zaal.”

Het was via het zaalvoetbal dat hij in contact kwam met Finn en Mats van Eerdenburgh, beide actief voor de zondag vijfdeklasser. “’Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon nu afwisselend bij haar in Nieuw-Namen en mijn vader in Zuiddorpe. En nu dus ook voetballen in Lamswaarde. Tel daarbij ook mijn werk in de ploegen als procesoperator bij DOW op en er worden heel wat kilometers gereden in de week. Het voetballen bij SDO’63 voelt inmiddels wel als een prima keus en voor mij een prettige manier om te ontspannen en vooral weer te genieten van het voetbalspelletje.”

En dat genieten dat was De Roover in België wel kwijtgeraakt. “Het niveau was daar natuurlijk wel een stuk hoger, maar het gaat mij nu ook vooral om gezelligheid en dan is het bij SDO’63 toch echt wel een andere wereld. Vanaf het eerste moment voelde ik me er welkom en we hebben op en naast het veld een heel leuke, jonge groep. Er zijn een aantal nieuwe gasten bijgekomen, waaronder ikzelf,  en met elkaar proberen we dit seizoen om stap voor stap wat omhoog te klimmen op de ranglijst. Een leuke uitdaging en ik denk ook echt dat we die potentie hebben.”

De indicatie daarvoor krijgt de centrale verdediger omdat hij de progressie ziet op trainingen bij zijn club. “We hebben in de voorbereiding veel tegen sterkere teams gespeeld en dat ging zeker niet onaardig. Al was de bekercompetitie geen maatstaf. Op trainingen gaat het ook steeds beter dus ik denk absoluut dat het erin zit om hoger te eindigen dan de afgelopen seizoenen. Al zullen we dan wel minder wisselvallig moeten worden tijdens de wedstrijden. Als we dat eruit krijgen en we onze kansen gaan afmaken, dan zie ik het hier heel positief in.”

Klik op SDO’63 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SDO’63 voor meer informatie over de club.

HBC’22-jonkie Jelte Janssen hoopt op zoveel mogelijk speelminuten

VoetbalJournaal
-
0
HBC’22-jonkie Jelte Janssen hoopt op zoveel mogelijk speelminuten

BIERVLIET/HOOFDPLAAT – Als twaalfjarige was Jelte Janssen al speler bij de JO16 van fusieclub Hoofdplaat Biervliet Combinatie. Hij mocht al op zijn veertiende ‘ruiken’ aan het grote werk bij de senioren van HBC’22. Sinds dit seizoen is hij officieel selectielid en (logischerwijs) ook de jongste speler bij de zaterdag vijfdeklasser.

“Ik heb voorheen wel al vaker meegetraind en vorig seizoen ook wel af en toe meegedaan. Vast speelde ik toen nog bij de JO19. Daarvoor mag ik eventueel ook nu nog altijd spelen, maar ik heb wel de ambitie om bij het eerste elftal basisspeler te worden.”

Janssen steekt zijn ambitie dus niet onder stoelen of banken, want hij heeft daarvoor een heel duidelijke reden. “Binnen de JO19 voel ik niet echt meer de sportieve uitdaging. Die heb ik bij de senioren wel. Dat heb ik ook tegen de nieuwe trainer gezegd. In de voorbereiding en de beker heb ik ook bijna alles wel in de basis gestaan, dus dat geeft me aan dat ik op de goede weg ben. Al besef ik ook heel goed dat ik moet waken voor overbelasting en blessures.”

Die kreeg hij in de korte periode dat het huidige seizoen onderweg is overigens wel. “Een beetje last van mijn hamstrings, maar ik verwacht dat dit snel weer voorbij gaat zijn. Het is voor mij belangrijk om niet te snel te veel te willen, maar ik wil vooral veel minuten maken en heel veel van iedereen leren. Dat kan in mijn ogen beter bij de senioren dan bij de JO19.”

In de JO19 vond de jongeling zichzelf tijdens de wedstrijden geregeld terug op een andere positie in het veld, maar bij de senioren richt hij zich vooralsnog op een plek als rechtsback. “Ik heb in de jeugd gespeeld als spits, centrale verdediger, middenvelder en rechtsback. Bij het eerste elftal moet ik me vooral richten op een plek als rechtsback. Dat is prima en daar kan ik ook goed mijn energie in kwijt. Bovendien maakt het me niet echt uit waar ik door de trainer word neergezet, zolang ik maar minuten kan maken en ervaring kan opdoen.”

De jeugdige Janssen hoopt om mijn HBC’22 zo hoog mogelijk te eindigen na de degradatie van vorig jaar. “We willen graag zo hoog mogelijk eindigen, al zal dat geen eenvoudige opgave zijn. We gaan elke week vol aan de bak moeten en proberen om zoveel mogelijk punten te pakken. Maar promotie is dit seizoen voor ons zeker geen must.”

Persoonlijk heeft de inwoner van Biervliet nog voldoende om mee aan de slag te gaan. “Ik ben nog superjong en heb dus nog alles te bewijzen en te leren. Ik wil vooral werken aan mijn inzicht. En dan vooral om op de juiste momenten goed te kunnen anticiperen. Wat doet mijn tegenstander? Hoe stel ik me positioneel het beste op? En in aanvallend opzicht het kiezen van de juiste momenten om mee te gaan, de inspeelpass te geven enzovoorts. Maar het is vooral het doel om vaste basisspeler te worden en de trainer te blijven overtuigen dat ik wekelijks in het elftal hoor. Ik besef dat elke minuut is meegenomen op deze leeftijd, maar ik wil er graag zoveel mogelijk bij elkaar voetballen.”

Klik op HBC’22 voor meer informatie over de club
Klik op HBC’22 voor meer artikelen over de club.

Flip Rijnhout wil bij JVOZ en Scheldemond College zoveel mogelijk leren

JVOZ
-
0
Flip Rijnhout wil bij JVOZ en Scheldemond College zoveel mogelijk leren

TERNEUZEN / VLISSINGEN – Het is voor Flip Rijnhout zijn tweede seizoen dat hij deel uitmaakt van de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ), maar toch is het sinds augustus voor de jonge Terneuzenaar allemaal een beetje anders. De keeper van de JO13 begon het nieuwe schooljaar als eerstejaars leerling op het Vlissingse Scheldemond College. ‘Ideaal om nu direct na schooltijd te kunnen trainen.’

“Ik speelde altijd met vriendjes bij de jeugd van Terneuzense Boys, maar toen ik hoorde dat ik bij JVOZ mocht gaan keepen heb ik geen moment getwijfeld. Ik bleef in Terneuzen op school en maakte wel lange dagen, want toen moest ik ’s avonds nog naar Vlissingen om te gaan trainen en was ik veel later thuis dan nu. Ik train nu direct na school en ben om half zes ’s avonds thuis en heb dan nog de hele avond voor mezelf. Dat is wel heel fijn.”

Ook de overstap naar zijn nieuwe school is hem tot nu toe goed bevallen. “Het is een heel leuke school, we hebben leuke lessen en ik zit in de klas samen met nog wat jongens die ook bij JVOZ spelen. Ik ben de jongste van allemaal, maar het maken van nieuwe vriendjes gaat gelukkig ook heel erg snel”, aldus de 11-jarige doelman.

Elke doordeweekse ochtend springt Flip om kwart over zes uit zijn bed en zit om zeven uur op zijn fiets richting de bushalte om dan keurig op tijd bij het Scheldemond College het klaslokaal in te stappen. Na school traint hij vier keer per week. “Een hele opgave en het is knap hoe hij het doet. Vanuit school én vanuit JVOZ hebben we als ouders allemaal perfect voorlichting en uitleg gehad. Hoe het allemaal verloopt en wat er van Flip zelf en van ons als ouders wordt verwacht. Het is tot in de details goed geregeld en dat is voor ons als ouders uiteraard ook een fijne gedachte’, zegt moeder Kim.

Tijdens de trainingen geniet Flip van het hoge niveau en de nieuwe uitdagingen. “Ik heb al heel veel geleerd van de trainers en krijg ook altijd tips hoe ik dingen beter kan doen. Dat probeer ik dan tijdens de wedstrijden toe te passen. Mijn droom is om profkeeper te worden. Als dat lukt dan zou dat echt heel gaaf zijn! Daar ga ik wel goed mijn best voor doen. Net zoals op school trouwens, want dat is ons heel duidelijk gemaakt. Als je daar niet je best doet of niet goed gedraagt dan mag je ook niet of minder spelen bij JVOZ en dat wil ik natuurlijk niet. Ik ben blij met de kansen die ik nu krijg, met mijn nieuwe school ook. Daar probeer ik zo veel mogelijk te leren en ervan te genieten.”

Klik op JVOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JVOZ voor meer informatie over de club.

Stijn Ridel mikt met RIA W op een plek in de top-vijf

R.I.A.-W.
-
0
Stijn Ridel mikt met RIA W op een plek in de top-vijf

WESTDORPE – Via via kwam Stijn Ridel (32) jaren geleden vanuit Zelzate terecht bij RIA W. Het was een eerste kennismaking met het Nederlandse voetballer voor de Belgische middenvelder. Daarna speelde hij nog bij v.v. Sluiskil, ging terug naar België tot hij in 2019 opnieuw koos voor Rooms in Alles uit Westdorpe.

“De eerste keer kende mijn toenmalige trainer RIA W-voorzitter Filip de Baets en werd het contact gelegd om in Nederland te gaan voetballen. Na Sluiskil ben ik teruggekeerd richting België, maar via de verzorger van RIA W keerde ik weer terug en voetbal er nu nog altijd met enorm veel plezier. We hebben een geweldige groep en groeien steeds meer en beter naar elkaar toe. Daarbij hebben we deze zomer een unieke situatie meegemaakt, want voor het eerst sinds ik hier voetbal is de gehele selectie binnenboord gebleven.”

Door de komst vorig seizoen van enkele versterkingen, gemixt met een groep ervaren Belgische voetballers en een trainer die volgens de middenvelder een heel duidelijke visie heeft moet de ploeg dit seizoen toch zeker bovenin de linkerrij kunnen finishen. “Dat is wel waar we op mikken inderdaad. Maar we weten nu ook niet echt heel goed wat we van onze tegenstanders kunnen verwachten. We hebben weer een reeks teams van andere eilanden in Zeeland en dat wordt afwachten. We bekijken het eerst van week tot week en gaan onze huid zo duur mogelijk verkopen.”

Vorig seizoen was volgens Ridel, die doorgaans als controlerende middenvelder speelt, eentje met twee gezichten. “We wisselden soms een reeks slechte wedstrijden ineens weer af met een aantal heel goede. Daardoor hebben we er niet het maximale uitgehaald. Ik denk wel dat het ons gaat helpen nu we de selectie intact hebben kunnen houden. Het is een heel goede basis om verder te bouwen en er een mooi seizoen van te maken.”

Ridel is een solide middenvelder, eentje ook die zijn trainer vaak als één van de eerste namen op het formulier invult. “Dat is een mooi compliment. Waarom dat is, dat moet je eigenlijk aan de trainer vragen. Maar ik denk dat ik redelijk constant ben, altijd wel een voldoende haal. Ik speel na al die jaren zonder druk en geniet vooral van het voetbal, al wil ik uiteraard wel elke wedstrijd winnen.”

Inmiddels is hij, de jaren bij RIA W en Sluiskil bij elkaar opgeteld, alweer een jaartje of negen actief in Nederland en het is een omgeving die hem goed bevalt. “De accommodaties zijn allemaal mooier en de velden prima. De stap die destijds per toeval is ontstaan, daar geniet ik nog elke training en wedstrijd enorm van.”

Klik op RIA W voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RIA W voor meer informatie over de club.

Van de Plasse reist wekelijks vanuit Delft naar Cadzand voor ’t voetbal

VV Cadzand
-
0
Van de Plasse reist wekelijks vanuit Delft naar Cadzand voor ’t voetbal

CADZAND – Doordeweeks is hij student Civiele Techniek aan de TU Delft, maar op zaterdagmiddag maakt Sven van de Plasse voetbalkilometers bij zijn club v.v. Cadzand, uitkomend in de zaterdag vijfde klasse. De aanvaller keert wekelijks terug voor familie, vrienden en zijn potje voetbal.

“Ik ben nu begonnen aan mijn tweede jaar op de TU Delft en dat bevalt prima. Het is alleen jammer dat ik nu daardoor niet meer samen met mijn ploeggenoten kan trainen. Vorig seizoen trainde ik helemaal niet, maar dat begin je dan toch te merken. Vooral conditioneel val je dan toch terug en daarom heb ik dit seizoen een club gevonden om toch ook in Delft te kunnen trainen en een stukje in conditie te blijven. Ik merk dat het conditioneel tijdens wedstrijden nog beter, maar daar werk ik dus hard aan.”

Waar de resultaten in de voorbereiding volgens de linkbenige aanvaller matig waren, daar hoopt Van de Plasse dat hij samen met zijn ploeggenoten dit seizoen toch de nodige punten bij elkaar weet te voetballen in de nieuw gevormde zaterdag vijfde klasse. “We hebben een relatief jonge groep. Er zijn de afgelopen jaren wel een paar ervaren krachten gestopt, maar we hebben ook jongens in de selectie die ondanks dat ze wat jonger zijn toch ook al wat ervaring hebben bij de senioren. Ik denk zeker dat het mogelijk moet zijn om in deze klasse, ondanks dat er een aantal heel sterke ploegen tussen zitten, in de middenmoot te kunnen spelen. Maar dan moeten we wel elke week goed zijn en de boel compleet kunnen houden. Dat is denk ik voor ons nog de allergrootste uitdaging”

De 19-jarige inwoner van Retranchement speelt als sinds de jeugd bij v.v. Cadzand en stroomde, samen met zijn ploeggenoten uit de toenmalige JO17 door naar de senioren. Bij de F’jes begon Van der Plasse nog als spits en daarna speelde hij nog op ‘tien’ en links- en rechtsbuiten. “Die laatste positie heeft wel mijn voorkeur. Dan kan ik de actie maken, naar binnen komen en gaan voor de assist of het schot. Het is voor mij vooral zaak om veel ervaring op te doen, wedstrijden te spelen en zo lang het kan hier nog te blijven voetballen. Want in het weekend een potje voetballen bij Cadzand met vrienden, daar kan niks tegenop.”

Klik op vv Cadzand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Cadzand voor meer informatie over de club

‘We willen dit seizoen minimaal evenveel punten halen als vorig jaar’

VV Graauw
-
0
‘We willen dit seizoen minimaal evenveel punten halen als vorig jaar’

GRAAUW – In de 5e Klasse A van het zondagvoetbal kende v.v. Graauw met een vijfde plek een prima vorig seizoen. Tien van de twintig wedstrijden werden gewonnen en in totaal werden tweeëndertig punten behaald. Die prestatie wil de ploeg volgens aanvaller Maarten Perquin dit seizoen minimaal evenaren.

“Dat is in elk geval wel onze bedoeling en het zou natuurlijk ook mooi zijn mochten we daarin slagen met z’n allen. Maar dan zullen we moeten proberen om de wisselvalligheid uit het spel te halen en uiteraard is het ook belangrijk dat iedereen zoveel mogelijk fit blijft en dat we de groep compleet hebben.”

De achttienjarige Perquin speelt vanaf zijn zesde bij de vijfdeklasser en heeft er dus al zo’n twaalf seizoenen opzitten op ‘De Boomwai’. Momenteel is hij voor het tweede seizoen selectielid nadat een groepje spelers vervroegd werd doorgeschoven naar de senioren. “Het voetballen bij de senioren bevalt goed. Voordat ik doorgeschoven werd heb ik wel al een heel seizoen naast de JO19 op dinsdagen met het eerste meegetraind. Ik speelde altijd op zaterdag in de jeugd en geregeld op zondag bij het eerste of tweede. Na de stap naar de eerste selectie bijna alleen nog daar.”

Behalve dan in de voorbereiding van dit seizoen, toen Perquin na enkele blessures vooral spelritme opdeed in bekerwedstrijden bij het tweede team. “Ik had vorig seizoen last van blessures aan de hamstring en de lies. Ik denk misschien wel vanwege overbelasting het laatste seizoen bij de JO19. Daardoor had ik vorig jaar de nodige klachten helaas. Dus de afspraak om in de voorbereiding wedstrijdritme bij het tweede op te doen had ik met de trainer gemaakt. En om dan zodra de competitie begon weer aan te sluiten bij het eerste. En stond ook direct in de basis. Erg prettig en die basisplek wil ik zo lang mogelijk proberen vast te houden.”

Toch is een plek op de flank niet direct de positie die de jeugdige aanvaller in zijn ogen het best past bij zijn kwaliteiten. “In de jeugd was ik een echte ‘tien’, maar daar kunnen bij het eerste meerdere spelers voetballen zoals Ricky Dieleman, Cas van Passel of Fabian van Vliembergen. Daarom speel ik nu vooral als links- of rechtsbuiten. Een prima plek waar ik ook graag speel en goed uit de voeten kan. Het maakt me eigenlijk weinig uit. Ik speel bij Graauw daar waar het volgens de trainer en voor het elftal het meest nodig is. Zolang ik maar kan voetballen en niet op de bank hoef te beginnen.”

Waar hij als jeugdspeler nog drie keer trainde en soms twee wedstrijden in het weekend speelde, daar is dat aantal nu drastisch verminderd. “Ik studeer Psychologie aan de Universiteit Gent en zit daar ook ‘op kot’. Doordeweeks zit ik daar en train nog alleen op vrijdag. Op zondagen voetballen bij het eerste en gaan voor de overwinning. Als dat niet lukt baal ik enorm, maar zo ga ik wel elke week het veld op. Ik weet ook dat het niet altijd lukt, maar de wil om te winnen probeer ik wekelijks te laten zien. Als we dat allemaal wekelijks doen, dan gaan we zeker voldoende punten pakken.”

Klik op VV Graauw voor de laatste artikelen over de club
Klik op VV Graauw voor meer informatie over de club.

Maxim Varewyck ziet het seizoen met Koewacht positief tegemoet

RKVV Koewacht
-
0
Maxim Varewyck ziet het seizoen met Koewacht positief tegemoet

KOEWACHT – Zijn oudere broer had al bij RKVV Koewacht gespeeld. Dus toen de in Stekene woonachtige Maxim Varewyck op zijn negende wilde gaan voetballen, werd het niet een club in de buurt maar sloot hij zich aan bij de jeugd van zondag vijfdeklasser. Daar is hij nu begonnen aan het tweede seizoen bij het eerste elftal.

“Vanuit de jeugd sloot ik vorig seizoen aan bij de eerste selectie en van de trainer kreeg ik direct het vertrouwen. We eindigden toen op een teleurstellende negende plaats, maar ik was wel blij dat ik alle duels basisspeler ben geweest”, zegt de 18-jarige middenvelder.

Voor dit seizoen mikt de jongeling met zijn club op een betere klassering in de Zondag 5e Klasse A. “Het liefst in de top-vijf want ik denk dat we daarvoor de kwaliteiten in onze selectie hebben. Natuurlijk is het afwachten om te kunnen bepalen hoe wij ons meten met de Brabantse competitiegenoten. Tegen een ploeg als Grenswachters verloren we dan wel met 3-0, maar ik scoorde twee doelpunten die beide werden afgekeurd vanwege buitenspel. Met clubgrensrechters langs de lijn zorgt dat toch wel eens voor oprechte twijfel. Het eerste doelpunt was honderd procent geen buitenspel, maar als de scheidsrechter hem afkeurt… Heel zuur.”

De tegengoals vielen ook nog eens op vervelende momenten die het resultaat en spelbeeld bepaalden. “Snel achter komen en daarna maakten wij onze kansen niet. In de laatste minuut voor én de eerste na rust krijgen we de 2-0 en 3-0 tegen. Daarna twee afgekeurde goals. Het zat ons niet echt mee zal ik maar zeggen. Toch ben ik positief gestemd over dit seizoen. Het is nu aan ons om het op het veld te laten zien dat we beter kunnen dan we het afgelopen jaar hebben getoond.”

In een creatieve en vooral aanvallende rol op het middenveld voelt de jeugdige Belg zich als een vis in het Koewachtse water. “Daar kan ik mijn aanvallende impulsen en creativiteit zeker kwijt. Vorig seizoen speelde ik ook geregeld als linksbuiten, maar zo ‘vastgeplakt’ zitten aan de zijkant van het veld was niet iets voor mij. Dat belemmerde me in mijn acties. Ik ben blij dat ik nu op deze centrale positie meer mezelf kan zijn en kan tonen wat ik voetballend in mijn mars heb.”

Varewyck is op zijn plaats in Koewacht en hoopt zich daar verder te ontwikkelen als voetballer. “Het is fijn om van een trainer het vertrouwen te krijgen. Ik ben nog jong en heb nog alles te leren. Het voetbal gaat sneller en is fysieker dan in de jeugd. Als speler ben ik iemand die graag acties maakt en en dribbels inzet. De ervaren jongens in de groep die coachen me daarin wel. Om soms slimmer te zijn, sneller de ballen in te spelen en alert te blijven dat ik niet teveel ‘schoppen’ krijg daardoor. Elke training en wedstrijd leer ik bij en wil ik groeien in niveau. Voorlopig zit ik hier op mijn plaats, al heb ik wel de ambitie om ooit nog eens te ontdekken waar mijn plafond als voetballer ligt.”

Klik op RKVV Koewacht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Koewacht voor meer informatie over de club.

Christoph Praet geniet volop van het voetbal als trainer én voetballer

V.V. Hulsterloo
-
0
Christoph Praet geniet volop van het voetbal als trainer én voetballer

NIEUW-NAMEN – Hij was in feite al gestopt als voetballer bij zijn club v.v. Hulsterloo. Maar de omstandigheden waarin veel kleinere clubs zitten, zorgden ervoor dat Christoph Praet ‘oproepbaar’ bleef ‘indien nodig’. Dat bleek vorig en ook dit seizoen al veelvuldig het geval.

De routinier is tegenwoordig ook trainer bij Svelta Melsele, dat uitkomt in eerste provinciale, maar combineert dat dus met wedstrijden spelen bij zijn grote liefde v.v. Hulsterloo. Daar was hij tussen 2019 en 2023 zelfs ook vijf seizoenen hoofdtrainer. “Het laatste half jaar heb ik dat nog gecombineerd samen met het trainerschap bij FC Axel. De afspraak was om het bij FC Axel puur als interim te doen, want in Kees Duitemeijer hadden ze toen al een nieuwe trainer gecontracteerd. Ik ben toen in mei ook bij Hulsterloo als trainer gestopt omdat ik vond dat het na vijf seizoenen mooi was geweest en de groep wel toe was aan een nieuw gezicht voor de groep.”

Maar toch kon Praet, in het bezig van een UEFA-B- diploma, de club uit zijn geboortedorp Nieuw-Namen niet helemaal loslaten. Hij had aan de nieuwe trainer, de spelersgroep en bestuur aangegeven, dat hij oproepbaar was indien de nood er om vroeg. “En die nood bleek er te zijn dus heb ik vorig seizoen in heel veel wedstrijden nog meegespeeld bij het eerste. Want als ik de club kan helpen dan doe ik dat graag. Ik zie om me heen steeds meer clubs kampen met teruglopende aantallen speler, zéker in de dorpen. En we doen het bij Hulsterloo al dik tien jaar op deze manier en vind het knap dat we nog altijd actief zijn en de vereniging zo overeind kunnen houden.”

Na enkele maanden kreeg de voormalig aanvaller van onder meer Hulsterloo, HVV’24, v.v. Terneuzen, Sint Gillis Waas, Kieldrecht en Bazel de vraag om hoofdtrainer te worden bij Svelta Melsele. “Dat was een prachtige kans natuurlijk om als trainer op een mooi niveau aan de slag te gaan. Ik heb die uitdaging aangepakt en inmiddels bezig aan mijn tweede seizoen. We spelen tachtig procent van onze wedstrijden op zaterdag, dus daardoor bijt het ook niet met het voetballen op zondag bij Hulsterloo. Een totaal ander niveau, maar ik ben gek van het spelletje en op deze manier kan ik er optimaal van genieten. Zowel als trainer én als voetballer.”

De inwoner van Kieldrecht combineert zo het gezinsleven, een drukke baan, het trainerschap én een rol als ‘oproep-aanvaller’ gedurende zijn week en weekend. “Het is druk, soms heel druk maar we weten het goed te managen. Zelf nog meetrainen bij Hulsterloo doe ik niet meer, ben er puur voor de wedstrijden. Ik ben negenedertig en zuinig op mijn lichaam. Ik zorg dat ik goed fit blijf. De spelersgroep is akkoord dat ik niet meetrain en wel speel. Maar als er voldoende mensen zijn, dan sta ik net zo lief reserve of sla een weekje over. Geen probleem. Als ik meedoe wil ik winnen en proberen om zo hoog mogelijk te reiken met de club. Zolang er maar voetbal blijft op Hulsterloo. Dat is wat telt en daar draag ik graag mijn steentje aan bij. Voor de rest ligt de prioriteit qua voetbal wel bij Melsele. Dat weet iedereen op. Het is leuk om op meerdere fronten van het voetbal te kunnen genieten. En zo lang ik daarin van waarde kan zijn wil ik dat blijven volhouden.”

Klik op v.v. Hulsterloo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Hulsterloo voor meer informatie over de club.

Angelo Plasschaert hoopt dit seizoen wél op het kampioenschap

FC Axel
-
0
Angelo Plasschaert hoopt dit seizoen wél op het kampioenschap

AXEL – De geboorte van zijn tweede zoon deed Angelo Plasschaert (40) bewust kiezen voor een stapje terug bij FC Axel. Inmiddels is de laatste man alweer bezig aan zijn achtste seizoen bij de reserves van de zaterdag derdeklasser.

Met zijn ploeg hoopt Plasschaert dit keer wél op het kampioenschap, nadat FC Axel-2 vorig seizoen in een directe confrontatie met concurrent MOC’17 de titel aan de club uit Bergen op Zoom moest laten. “Dat was zonde, maar die ploeg stak er in onze klasse met kop en schouders bovenuit. We kwamen dichtbij maar jammer genoeg konden we het niet afmaken.”

In de Reserve 2e Klasse A speelt de geboren Axelaar niet langer meer samen met zijn jongere broer Marco. “Hij woont in Hulst en is daar nu alleen nog trainer van zijn zoontje bij de JO9 van HVV’24. Ik heb in het eerste bij FC Axel en ook bij het tweede nog een aantal seizoenen samengespeeld, dat blijft altijd bijzonder. Nu hebben we een paar ervaren gasten in het tweede en verder een goeie selectie met talentvolle jongens. Daarmee moeten we in mijn ogen zeker weer kunnen meestrijden. Dat is in ieder geval wel waarop ik hoop.”

Zijn beide zoons voetballen ook, niet bij FC Axel maar bij v.v. Steen. Daar is de ervaren verdediger, die met het gezin in Heikant woont, inmiddels ook jeugdtrainer geworden. “Je weet hoe dat gaat he. Je kinderen gaan voetballen, je gaat kijken en voor je het weet…. Ze spelen in de JO8 en de JO11. Samen met Lorenzo d’Hont doe ik de trainingen bij de JO11. Hij op dinsdag, ik op de woensdagen. Nooit had ik gedacht dat er een trainer in mij zou schuilen, maar ik begin het wel steeds leuker te vinden.”

Per toeval begon hij dus als jeugdtrainer, al heeft hij er ook al een diploma voor behaald. “Ik had gehoord dat ze bij FC Axel via de KNVB een pupillencursus organiseerden. Daar heb ik me toen voor ingeschreven en dat was tof om te doen. Samen met allemaal voetballers, velen ook met voetballende kinderen. Ik zat op cursus met onder meer Jari Vyane, waarmee ik ook bij FC Axel in het tweede speel. Het is grappig om te ervaren dat ik de kinderen nu vooral aanleer meer rust in hun spel te bewaren. Dat was iets dat ik vroeger zelf niet altijd had. Inmiddels heb ik dat als voetballer door de jaren heen wel leren te ontwikkelen.”

Fel en fanatiek, zo typeert de routinier zichzelf als het op voetbal aankomt. Ook nu hij al voor het achtste jaar is begonnen is aan een nieuw seizoen FC Axel-2. Toch vliegt hij niet meer de duels in zoals hij vroeger nog wel eens durfde te doen. “Die rust is wel belangrijk. Voor mezelf de momenten kiezen en vooral de spelers voor me door goed coachen en op hun plek houden. Ze zaken bijbrengen en met elkaar proberen wekelijks een zo hoog mogelijk niveau te halen. Ik speel in het tweede als een ‘echte’ laatste man, dus achter de verdediging. Een rol die ik fijn vind en waar ik op dit niveau nog prima in mee kom.”

Waar ze de titelstrijd vorig seizoen dus verloren van MOC’17, ging het ook direct daarna in de nacompetitie mis. Daardoor is nu ‘nieuwe ronde, nieuwe kansen’ voor Plasschaert en zijn teamgenoten. “Zeker weten! We hebben in Steven Ockeloen een nieuwe trainer, hebben nog altijd een sterke groep met goeie jonge gasten en een paar ervaren krachten erbij. Samen willen we er weer voor gaan en opnieuw kijken hoever we reiken. Hopelijk lukt het dit jaar wel, want nog eens een kampioensfeestje meemaken zou wel mooi zijn.”

Klik op FC Axel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Axel voor meer informatie over de club.

1...185186187...1.492Pagina 186 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.