Pagina 172 – VoetbalJournaal

Ton van Marrewijk over nieuwbouwplannen: ‘Nu gaat het echt leven’

-

17 oktober 2024

Ton van Marrewijk over nieuwbouwplannen: ‘Nu gaat het echt leven’

Ton van Marrewijk is vijf jaar voorzitter van Westlandia en daar komt nog een termijn bij. “Het is een hele klus, maar het is mooi om maatschappelijk iets terug te doen voor de club waar mijn hart ligt,” vertelt hij. De preses van de Naaldwijkse club vertelt over de ambitieuze nieuwbouwplannen, zijn familie en de persoonlijke benadering.

Van Marrewijk groeide op bij Westlandia, voetbalde er zijn hele leven, en zijn kinderen doen dat ook. Bovendien is hij met het familiebedrijf hoofdsponsor van de club. “Mijn sociale leven hangt hier, mijn vrienden heb ik hier leren kennen, en ook mijn kinderen halen er enorm veel plezier uit.”

Grote uitdaging
Maar Westlandia staat ook voor een grote uitdaging. Er zijn grootse nieuwbouwplannen: een nieuwe kantine, kleedkamers én sporthal. Begin september werden de plannen gepresenteerd aan de leden. “We zijn al 2,5 jaar bezig met de voorbereidingen”, vertelt de voorzitter. “Iedereen ziet de noodzaak van de plannen wel in. De sporthal is verouderd en de kantine vraagt om veel onderhoud. Daar moeten we echt wat aan doen.”

Er wordt gewerkt aan een multifunctioneel gebouw dat niet alleen de club ten goede komt, maar ook de bredere gemeenschap van Naaldwijk. “We willen ruimtes creëren voor een fitnesscentrum, een dagpraktijk voor fysiotherapie, een huisartsenpraktijk en een kinderdagverblijf. Overdag kunnen scholen het complex gebruiken, en ook de handbalvereniging komt volledig bij ons in.”

Aanzienlijke investering
Deze nieuwe functies zorgen ervoor dat de accommodatie gedurende de dag volop gebruikt kan worden, iets wat helpt bij de financiering. Een belangrijk punt. In de komende maanden, tot aan het begin van het nieuwe jaar, moet heel hard gewerkt worden om de financiering op orde te krijgen. De investering is aanzienlijk, en de club heeft niet genoeg eigen vermogen om dit volledig zelf te dragen.

“Het moet geen erfenis worden voor de toekomst,” benadrukt Van Marrewijk. Daarom werkt de club nauw samen met de gemeente, en is er een subsidieaanvraag ingediend. Ook de BOZA-regeling, waarmee de btw kan worden teruggevraagd, biedt enige verlichting. Toch blijft er nog een financieringsgat, dat gedicht moet worden door sponsoren, leden en anderen die de club een warm hart toedragen.

Plattegronden
De bouwcommissie heeft veel werk verzet. Drie architectenbureaus hebben voorstellen gedaan, waarvan er één is gekozen. De plattegronden en illustraties hangen in de kantine, zodat de leden de plannen kunnen bekijken. “Nu gaat het echt leven”, zegt Van Marrewijk. Toch blijft hij realistisch over de haalbaarheid van de plannen. “Het is een grote klus en we hebben nog een 50-50 kans. Het gaat erom wat er loskomt en hoe we de financiering rond krijgen.”

Naast de ambitieuze nieuwbouwplannen, is Van Marrewijk trots op Westlandia, de club waar zijn hele familie rondloopt. “Mijn kinderen hebben altijd bij Westlandia gevoetbald. Mijn zoon speelt bij de onder 19, een andere zoon zit in het eerste, en een derde speelt bij Sparta, maar is nog altijd vaak bij de club te vinden. Een zoon zit in de technische jeugdcommissie en mijn vrouw is actief in de activiteitencommissie. Met ons familiebedrijf zijn we ook nog hoofdsponsor van de club.”

Bijzaak
Ondanks de grote betrokkenheid, benadrukt Van Marrewijk dat voetbal voor hem altijd een ‘bijzaak’ blijft. “Er zijn mensen die geen dag zonder kunnen, maar je moet het wel kunnen relativeren.” Westlandia heeft ongeveer 1100 leden, een aantal dat al jaren stabiel is. Hoewel de club in het verleden groter was, is er nu meer focus op prestatiegedreven voetbal, terwijl er ook oog is voor breedtesport. “We hebben zowel een zaterdag- als zondagteam, iets wat weinig clubs nog hebben,” zegt Van Marrewijk.

“Het zaterdagteam is belangrijk voor jongens die de zondag niet halen, maar we willen hen wel bij ons houden. Dat levert veel plezier op, en het is leuk dat het steeds meer één geheel wordt.”

Betrokkenheid
Een ander belangrijk aspect voor Van Marrewijk is de rol van vrijwilligers. “Vrijwilligers blijven een uitdaging, maar we mogen nog niet klagen,” zegt hij. “We zien veel betrokkenheid van ouders en als je mensen persoonlijk benadert, zijn ze vaak bereid om iets te doen. Het hoeft niet altijd lang te duren, en als je dingen samen doet, gaat het een stuk makkelijker.”

Dat persoonlijke benaderen is een methode die volgens Van Marrewijk goed werkt. “Als je iemand een mailtje stuurt, is het makkelijk om nee te zeggen. Maar als je iemand langs het veld aanspreekt, dan hebben ze vaak wel tijd en zin om te helpen.”

Met zijn eigen bedrijf en het voorzitterschap, moet Van Marrewijk goed organiseren en delegeren om alles rond te krijgen. “Ik had dit niet kunnen doen in de tijd van mijn voorgangers, toen er nog geen mail of WhatsApp was. Vroeger moesten ze hele avonden bellen om iedereen te betrekken. Dat is nu gelukkig wel anders.”

Klik op RKVV Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKKV Westlandia voor meer informatie over de club.

Een vriend wist het zeker, Frank Verhaar even later ook

vv Naaldwijk

-

17 oktober 2024

0

Een vriend wist het zeker, Frank Verhaar even later ook

Frank Verhaar (40) is de nieuwe trainer van Naaldwijk. Hij is de opvolger van Harry Akkermans, die nu DVV’09 uit Dirksland onder zijn hoede heeft. Verhaar heeft een verleden bij ADO Den Haag, maar het grootste deel van zijn leven liep hij op sportpark Kerkpolder rond bij Full Speed. “Door een vriend van mij werd ik geattendeerd op een vacature bij Naaldwijk. Hij wist honderd procent zeker dat het een match zou zijn.”

Enige tijd later zat Verhaar daadwerkelijk aan tafel met de mensen van de technische commissie van Naaldwijk. Het was, zoals een vriend al voorspelde, inderdaad een match. “We waren er heel snel uit. De klik was er direct. Fijne mensen, een fijne TC. Het liep heel lekker”, vertelt de docent lichamelijke opvoeding van een middelbare school in Delft.

Verhaar was voor die gesprekken al overtuigd geraakt van Naaldwijk. “Ik was een keer gaan kijken bij Naaldwijk toen ze tegen HVC ’10 speelden. Gewoon om sfeer te proeven. Dat was zo leuk. De beleving op het complex, de betrokkenheid van de mensen, ik zag mezelf daar wel rondlopen. Ik werd direct enthousiast.”

Een dingetje
En dat terwijl een stap naar een andere club wel een ‘dingetje’ was voor Verhaar, geeft hij toe. Op twee uitstapjes naar ADO Den Haag na, is hij al zijn hele leven te vinden bij Full Speed. “Ik ben daar min of meer geboren. Mijn familie voetbalde ook altijd bij Full Speed. Toen ik een baby was, kwam ik al op de club en ik heb vervolgens de hele jeugd doorlopen. Toen ik 15 jaar was debuteerde ik in het eerste elftal, in de vijfde klasse. Dat weet ik nog goed, want dat jaar promoveerden we naar de vierde klasse.”

Wat volgde was een uitstapje naar ADO Den Haag. “Als je vijftien jaar bent en debuteert in een eerste elftal, valt dat wel op in de regio. Door mijn trainer Bob Kootwijk werd ik omgetoverd van middenvelder tot centrale verdediger. Dat was in de A-jeugd van ADO. Dat liep als een trein, het ging hartstikke goed.”

Buikspierblessure
En toch bleef een doorbraak uit. Verhaar, op dat moment student op het CIOS, kreeg bij een testdag op school een buikspierblessure. “Die blessure wierp me wel ver terug. Ik wil niet zeggen dat ik het wel had gered bij ADO Den Haag hoor, maar die blessure kwam wel op een verkeerd moment. Tegen het einde van mijn jeugdperiode. Ik kreeg geen contract, jongens als Romeo Castelen en Ferrie Bodde wel. Zij waren ook beter hoor, dat wel.”

Relativeren
Verhaar keerde terug op vertrouwde bodem. Bij zijn vrienden en familie. “Ik heb heel lang bij Full Speed gespeeld, dat was mijn thuis. Natuurlijk had ik het betaald voetbal willen bereiken, maar niet ten koste van alles. Een maatschappelijke carrière en mijn familie in de buurt, dat vond ik belangrijker. En toch denk ik soms wel: wat als ik dit of dat had gedaan? Maar ik kan goed relativeren. Dit pad heeft mij sociaal heel veel gebracht, veel vriendschappen. Dat is me heel veel waard.”

Toen Verhaar de dertig net gepasseerd was, stopte hij met voetballen. “Ik heb na het eerste nog in een vriendenteam gespeeld, maar dat was niets voor mij. Het trainersvak boeide mij al langer. Bij Full Speed startte ik met het tweede elftal, dat heb ik drie jaar gedaan, en de afgelopen vijf seizoenen was ik trainer van het eerste team. We begonnen heel leuk, op zondag, maar toen we de stap naar zaterdag maakten, werd het lastiger.”

Direct kampioen
“In mijn eerste jaar werden we direct kampioen, in het tweede jaar werd de hele competitie eruit gegooid vanwege corona, en in het derde jaar werden we zevende in de tweede klasse zondag. Toen we op zaterdag gingen voetballen, besloten veel spelers weg te gaan. Dat was een probleem. We hadden geen aanwas van jeugd, die is er nu nog steeds niet, en van buitenaf kwam er niets bij.”

Gevolg: twee degradaties op rij voor de hoofdmacht van Full Speed. “Zonde, ja. Maar wel terecht. Ik had twaalf mensen voor het eerste elftal. De oudste was 41 jaar. Dat is niet vol te houden. De energie ging er helemaal uit. Ook de komende drie jaar is er geen aanwas van oudere jeugd, er komt wel een lichting aan, maar dat duurt dus nog even. Zo wil je het niet afsluiten. Bij Full Speed lopen fantastische mensen rond, we sluiten zelf de kantine af, maar de degradaties waren terecht met die versterkte degradatieregeling.”

Dat Full Speed met Gino Ninaber aan goede nieuwe trainer heeft gevonden, geeft Verhaar een gerust gevoel. “Want ik vond ik heel moeilijk om de club te verlaten. Met een goede jeugdlichting had ik nog wel 15 jaar trainer kunnen zijn, bij wijze van spreken.”

Werken met jeugd
En jeugd heeft zijn nieuwe club Naaldwijk voldoende. “Ondanks de degradatie naar de vierde klasse staat de club er goed voor”, vindt Verhaar. Een belangrijke taak voor hem is om meer jeugd in te passen in het eerste elftal. “Het is vooral een brede jonge groep. Veel jongens zijn onder de 23 jaar. We kunnen deze selectie echt nog ontwikkelen. Voor Naaldwijk is het ook belangrijk dat ik veel met jeugd werk als docent. Ze willen dat spelers gehoord worden, uitleg krijgen hoe dingen anders en beter kunnen. Ja, communicatie is wel heel belangrijk voor Naaldwijk.”

Recht voor z’n raap
Wat voor trainer is Verhaar? “Ik ben wel iemand die recht voor z’n raap is. Dat zijn Westlanders ook, dus dat komt goed uit”, aldus de inwoner van Delft. “En de sfeer moet goed zijn, veel gezelligheid. Maar op het veld wil ik wel presteren. Op tactisch gebied leg ik elke training wel accenten, ik zoek altijd naar een goede mix van tactiek, sfeer, strijd en beleving. Ik wil dat we leuk en herkenbaar voetbal spelen. Plezier hebben en aan de bal leuke dingen doen. Als je degradeert wil je altijd weer terug promoveren. Dat zegt denk ik elke trainer. Dat is ook het doel. Het zou fantastisch zijn als dat gelijk lukt in het eerste seizoen, maar dat we ‘moeten’ wil ik niet zeggen. We willen leuk meedoen!”

Klik op v.v. Naaldwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Naaldwijk voor meer informatie over de club.

‘Ik vind het leuk om jongens te inspireren’

vv Lyra

-

17 oktober 2024

0

‘Ik vind het leuk om jongens te inspireren’

Als we Thimo Vijverberg (20) op een maandagavond spreken heeft hij er net een training op zitten bij Lyra. Hij hoefde niet zelf te zweten op het veld, dat deden de spelers van het onder 15 elftal van de club uit De Lier. Die ploeg heeft Vijverberg onder zijn hoede. “Ik vind het leuk om jongens te inspireren”, zegt hij.

Vijverberg is zelf pas een tweedejaars senior, maar hij begint als aan zijn derde jaar als jeugdtrainer. “Ik begon met de onder 13 en dit wordt mijn tweede jaar bij de onder 15. Ik vind het trainersvak interessant. Ik vind het leuk om jongens tactisch iets mee te geven. Ik praat niet perse vaak over het vak met Martin de Mooij, trainer van het eerste elftal, maar ik vertaal veel dingen wel door naar mijn eigen trainingen.”

En dat betekent dat, naast de doordeweekse trainingen, ook zijn hele zaterdag bestaat uit voetbal. “In de ochtend coach ik mijn elftal en in de middag speel ik zelf in het eerste team van Lyra. Ik weet nog uit mijn jeugdperiode dat ik het heel leuk vond om training te krijgen van een speler van het eerste. Ik denk dat de groep die ik nu train dat ook wel heeft.”

Dompertje
De hoofdmacht van Lyra slaagde er in het afgelopen seizoen niet in om promotie naar de felbegeerde tweede klasse af te dwingen. “Dat was wel een dompertje”, geeft Vijverberg toe. “We begonnen nog wel goed vorig seizoen, maar door een aantal blessures zijn we in een dip terecht gekomen. In die periode pakten we weinig punten, zakten we net te ver weg, en dat konden we uiteindelijk niet meer rechtbreien. Zelfs nacompetitievoetbal zat er niet in. Ja, dat is balen. Iedereen wil naar die tweede klasse.”

Maar een nieuw seizoen betekent ook nieuwe kansen. “De sfeer is weer goed, de ploeg is vrijwel intact gebleven. Twee jongens zijn gestopt en we hebben er een paar jeugdspelers bij. Het doel is duidelijk: promoveren. Het liefst met een kampioenschap, dat is de snelste manier, maar anders via de promotiewedstrijden.”

Centrale verdediger
In zijn eerste jaar als senior stond Vijverberg in het elftal van De Mooij op de rechtsbackpositie. “Maar ik voel me meer een centrale verdediger. Voor die positie ga ik dit seizoen ook. Dat is mijn stek. Maar ik snap ook wel dat ik minuten moest maken. Dat kon als rechtsback. Prima natuurlijk, het heeft me veel gebracht, maar als centrale verdediger voel ik me het prettigst. Dat weet de trainer ook.”

“Ik denk dat ik het spel goed begrijp, dat ik tactisch wel het een en ander toe kan voegen, en dat ik centraal een rustpunt kan zijn voor de ploeg. Ik heb een goede dieptepass, win duels en sta wel mijn mannetje.”

‘Op mijn plek’
Vijverberg ziet zichzelf niet snel vertrekken bij Lyra. “Ik speel hier al sinds mijn vierde jaar. Toen startte ik bij de mini-fjes. Ik zit bij Lyra echt op mijn plek.”

En dus kan het zomaar gebeuren dat Vijverberg over een paar jaar speelt met de spelers die hij nu traint bij onder 15. “Dat zou echt heel gaaf zijn. Ik vind het leuk dat ze nu ook al vaak bij het eerste komen kijken. Ja, dan krijg je wel eens vragen of een opmerking over de wedstrijd. Dat is alleen maar leuk.”

Vijverberg verwacht dat Lyra een goede beurt kan maken in de derde klasse dit seizoen. “We zitten nu meer in de Haagse hoek, ik denk dat die ploegen ons beter liggen. Vorig jaar speelden we veel tegen Vlaardingse, Schiedamse en Rotterdamse clubs. Ploegen die net als Lyra willen voetballen. Het was soms rennen en vliegen. Ik verwacht dat de Haagse clubs meer inzakken. Dus hebben wij automatisch veel de bal. Met onze creativiteit moeten we het verschil kunnen maken.”

Klik op vv Lyra voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lyra voor meer informatie over de club.

Het Succes van Train de Trainer bij The Gunners: ‘Velen hebben eyeopeners gehad’

Breda

vv The Gunners

-

17 oktober 2024

0

Het Succes van Train de Trainer bij The Gunners: ‘Velen hebben eyeopeners gehad’

BREDA – Bij The Gunners is Jeroen Ras geen onbekende. Kind van de club en hoofdtrainer van dienst heeft een nieuw en waardevol initiatief gelanceerd binnen de club: de ‘Train de Trainer’-sessies. Dit programma helpt trainers binnen de club om hun vaardigheden te verbeteren en structuur te bieden bij het opzetten van trainingen.

Ras’ pad naar het trainerschap begon met een verplichting vanuit de KNVB, waarbij jeugdspelers die geschorst waren een jeugdteam moesten trainen. “Zo ben ik begonnen bij de F-jes, en sindsdien ben ik doorgegroeid,” vertelt hij. Inmiddels is hij 27 jaar trainer en heeft hij de UEFA B-licentie behaald. “Ik denk dat ik een trainer ben die de groepsdynamiek goed kan waarborgen,” zegt hij. “Bij de KNVB krijg je een basis aan tactieken mee, maar veel leer je ook zelf. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe inzichten, lees veel en volg tactische accounts op sociale media.”

Het Train de Trainer-programma is een relatief nieuw concept binnen The Gunners. Ras is niet alleen de hoofdtrainer, maar ook de initiator en coördinator van dit programma. “Het idee is ontstaan toen we binnen de club merkten dat veel trainers, vooral beginnende trainers, behoefte hadden aan meer structuur en ondersteuning bij het opzetten van hun trainingen,” legt hij uit. “Trainer zijn is echt een ervaringsvak. Als je in het begin nooit goed geholpen bent, leer je jezelf dingen aan die misschien niet ideaal zijn.”

Het programma richt zich specifiek op het ondersteunen van beginnende trainers en biedt hen de tools en kennis om hun trainingen beter te structureren. “Het is belangrijk om een jaarplanning te kunnen maken en de oefenstof goed af te stemmen op de leeftijdsgroep,” benadrukt Ras. “Veel trainers hebben de neiging om zich te richten op conditietraining, omdat dat nu eenmaal altijd zo is gedaan. Maar fysiologisch gezien is dat pas echt nodig bij oudere jeugd, ongeveer vanaf de JO17. Het is veel effectiever om kinderen zoveel mogelijk te laten trainen in ‘voetbalechte’ situaties.”

Als drijvende kracht achter het Train de Trainer-programma is Ras niet alleen verantwoordelijk voor de inhoud van de trainingen, maar verzorgt hij ook naslagwerken voor de deelnemende trainers. “Vorig seizoen hebben we vier avonden georganiseerd, en dit seizoen hebben we er twee gepland voor de winterstop en twee erna,” vertelt hij. “Alle trainers worden uitgenodigd en we selecteren een trainingsteam vanuit een specifieke leeftijdscategorie. Ik maak een training voor hen en daarna evalueren we samen wat er goed ging en wat er beter kon.”

Het effect van het programma is al zichtbaar binnen de club. Veel trainers hebben stappen vooruit gezet, wat ook door henzelf wordt erkend. “We krijgen veel feedback in de trant van ‘Oeh, zit dat zo?’ en ‘Daar had ik nooit bij stilgestaan’,” zegt Ras met een glimlach. “Velen hebben al echt eyeopeners gehad. Het helpt ook op sociaal vlak, want door deze sessies wordt de drempel lager om hulp te vragen aan collega’s.”’’

Het enthousiasme voor de Train de Trainer-sessies groeit. “Vorig jaar hadden we 14 trainers die structureel deelnamen, maar dit jaar hopen we op 20,” aldus Ras.

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

Denver Wittenaar: ‘Lyra zit in mijn DNA’

vv Lyra

-

16 oktober 2024

0

Denver Wittenaar: ‘Lyra zit in mijn DNA’

Denver Wittenaar is afgelopen zomer begonnen als verenigingsmanager van Lyra. “Wat een verenigingsmanager doet? Ja, dat is bij elke club weer anders”, lacht hij. “Maar elke club loopt tegen dezelfde problemen aan. Er zijn zoveel dingen waar altijd mensen voor aanwezig moeten zijn op de club. Dat doe ik dus!”

Het gaat goed met de 47-jarige Wittenaar en dat is geen vanzelfsprekendheid. “Ik heb lastige jaren achter de rug”, geeft hij toe. “In 2016 kwam ik met een burn-out thuis te zitten. In de jaren erna krabbelde ik op, langzaam maar zeker. Met kleine stapjes. En nu deed zich deze kans voor, om bij Lyra aan de slag te gaan in deze rol. Het UWV wilde dat ik, in beperkte mate, weer wat ging doen, en Lyra zocht al langer naar een verenigingsmanager. Ze waren al langer aan het dubben. Nou, zo is het balletje gaan rollen.”

Wittenaar loopt vrijwel zijn hele leven rond bij Lyra. “Ik was een jaar of 7 denk ik toen ik hier voor het eerst kwam. En op mijn vijftiende was ik al trainer. Ik ben nooit meer weggegaan bij deze club. Vroeger trainde ik altijd de D1, op een heel leuk niveau, in de hoofdklasse. Superleuk om te doen. En je weet hoe dat gaat bij een vereniging, je gaat steeds meer doen. Ik draaide bardiensten, bemoeide me met voetbalkampen, floot af en toe een wedstrijdje en organiseerde een mixtoernooi. Ik loop als vrijwilliger al 30 jaar rond hier.”

DNA
De club betekent veel voor Wittenaar. “Toen ik thuis kwam te zitten met een burn-out, schreef ik een stuk in het clubblad om mensen te bedanken voor hun steun. Ik heb toen ook letterlijk gezegd dat Lyra in mijn DNA zit.”

Vrouwenteam
Toen Wittenaar in 2016 een flinke stap terug moest doen, stopte hij logischerwijs ook met het trainen van het jeugdteam. “Inmiddels train ik wel het eerste vrouwenteam na eerst een periode als assistent. Met het UWV heb ik afgesproken om dat ook te blijven doen naast mijn taken als verenigingsmanager. Ze wilden dit mij ook niet afpakken. Dit is mijn leven.”

Wittenaar is dagelijks te vinden op het complex van de club uit De Lier. “In mijn functie neem ik de club veel uit handen. Er zijn zoveel dingen waar altijd iemand voor aanwezig moet zijn op de club. Als er een leverancier langskomt bijvoorbeeld. Dan heb je iemand nodig. Of als iemand de koffiezetapparaten komt repareren. Ik noem maar wat. Eigenlijk deed ik dat al vaak, omdat ik zo vaak op de club was. Maar nu echt in functie, anders had ik via het UWV iets anders moeten zoeken. En de club had ook iemand moeten zoeken om mijn taken over te nemen. Dit is een mooie oplossing. De club vond mij ook de ideale kandidaat omdat ik iedereen ken.”

Redding
Wittenaar noemt Lyra zijn redding na moeilijke jaren. “Om weer een beetje terug te keren in de maatschappij, onder de mensen te blijven. Ik ben ook lid van de Rode Brigade. Met dat team zorgen wij ervoor dat het sportpark er goed bij ligt. Voor mij heel fijn, ontspanning. En ja, wat doe ik nog meer. De veld- en kleedkamerindeling voor trainingen en wedstrijden bijvoorbeeld. Er komt echt genoeg kijken bij deze functie, maar ik doe het wel bij mijn club.”

Op de club voelt Wittenaar zich vrij. “Het gaat lichamelijk redelijk goed. Met ups-and-downs. De ene dag gaat makkelijker dan de andere dag. Ik doe wat ik kan. Als verenigingsmanager komt er veel op je af, ik krijg veel vragen. Maar iedereen kent mij. Dat scheelt. Dat werkt fijn zo.”

Klik op vv Lyra voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lyra voor meer informatie over de club.

Wouter de Kok: ‘Ik denk dat Verburch een slag heeft gemaakt’

vv Verburch

-

16 oktober 2024

0

Wouter de Kok: ‘Ik denk dat Verburch een slag heeft gemaakt’

De timing kon een jaar geleden niet beter. De hoofdmacht van Verburch promoveerde naar de tweede klasse en Wouter de Kok startte in het jaar van die promotie met zijn fysiotherapiepraktijk met voetbalspecifieke krachttraining voor de spelers van het eerste, tweede en onder 23-team van Verburch. Een jaar later maakt De Kok de balans op.

Wat opvalt: minder blessures en letsels. “Het is altijd lastig om iets in percentages weg te zetten, maar ik denk wel dat Verburch een slag heeft gemaakt. Je zou kunnen zeggen dat het bijdraagt aan de prestaties, ongetwijfeld, maar je weet nooit exact hoeveel”, vertelt De Kok.

En dus luisteren De Kok en vooral Ramon Ouwehand ook veel naar geluiden uit de selectie van Verburch. “We horen veel positieve geluiden, van spelers en technische staf. Alleen de jongens van het onder 23 team moesten wel even wennen. Logisch ook, want die jonge gasten zijn het niet of minder gewend. Kijk, er zijn minder blessures, minder pijntjes, en de prestaties hebben er ook niet onder geleden. Dan is mijn conclusie: we doen het goed. We zijn op de goede weg.”

Sterker, sneller en explosiever
Maar wat is er daadwerkelijk veranderd voor de spelers van Verburch met de krachttrainingen? “We doen veel met kracht, sprong, snelheid. We monitoren alles. We maken blokken met onze fysiotherapeuten, met bijvoorbeeld een uitgezet parcours waar alles in zit voor een training. Met als doel om spelers sterker, sneller en explosiever te maken, waardoor de prestaties verbeteren. De balans van krachtoefeningen en voetbaltraining moet wel goed zijn. We hebben er niets aan om spelers op te blazen. Dat lukt! Het is niet de bedoeling dat een voetballer een paar dagen met spierpijn rondloopt.”

De Kok denkt dat het bijzonder is dat een tweedeklasser – Verburch eindigde vorig seizoen als zevende als promovendus – op deze manier werkt. “Natuurlijk zie je het wel vaker, in de top van de amateurs en zeker bij betaald voetbalorganisaties, is het de normaalste zaak van de wereld. Maar op dit niveau? Nee, dat niet. We kunnen nu ook spelers met een GPS-systeem monitoren op bijvoorbeeld sprintmeters, snelheid en totaal meters. En we houden de hartslag in de gaten. We bieden eigenlijk begeleiding op betaald voetbal niveau, maar dan voor amateurs.”

Vergelijkingsmateriaal
De Kok wil dit concept ook voorleggen aan andere verenigingen. “Dat is wel de bedoeling. En we hebben Verburch als voorbeeld. Over een jaar van nu weten we nog veel meer. Dan hebben we echt vergelijkingsmateriaal. Van dit seizoen ten opzichte van het vorige seizoen. Dat maakt het nog leuker en interessanter.”

De keurmerkpraktijk van De Kok hoopt op die manier een steentje bij te blijven dragen aan de doelstellingen van Verburch. “Het zou mooi zijn als dat lukt”, aldus de fysiotherapeut, die zelf sinds 2015 werkt hij als fysiotherapeut op het complex van Verburch en met zijn team de beste diagnostiek en revalidatie voor sporters wil bieden. Echografie speelt hierin een belangrijke rol, en Master of Science in echografie Laura Nedepel kan spier-, pees en bandletsels beoordelen, en Master of Science in sport Tessa Verbeek-Van der Knaap kan door haar ervaring en kennis de beste sportrevalidatie aanbieden.”

Andere clubs
Niet alleen met Verburch maakt gebruik van de fysiotherapiepraktijk van De Kok. “We zijn bij meer clubs actief. In de voetballerij, bij onder meer Die Haghe, DUNO, handbal bij HV Verburch, HV Westlandia. en ook de ijshockeyers van HIJS Hokij in Den Haag. Maar ook individueel werken we met veel sporters samen. Wij kunnen met onze ervaring heel veel betekenen voor sporters. Sporters balen als ze geblesseerd zijn, dat is logisch, wij kunnen helpen om dat te voorkomen.”

Klik op vv Verburch voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Verburch voor meer informatie over de club.

Molenschot meer dan een voetbalclub: ‘Hebben belangrijke functie voor gemeenschap’

Breda

Sem Jansen

-

16 oktober 2024

0

Molenschot meer dan een voetbalclub: ‘Hebben belangrijke functie voor gemeenschap’

MOLENSCHOT – Op 36-jarige leeftijd is Joeri Laming een van de jongste bestuursleden van vv Molenschot: de club waar hij als kleine jongen voor het eerst in aanraking kwam met de sport. Na een periode waar voetbal geen grote rol meer speelde in zijn leven, keerde de Molenschotter terug als verzorger en neemt hij nu zelfs plaats in het bestuur: ‘’Ik wist eerst niet wat ik kon verwachten.’’

Laming’s band met vv Molenschot begon op jonge leeftijd, toen hij zelf als jeugdspeler actief was. “Ik heb vroeger bij de jeugd gevoetbald, maar nooit bij de senioren. Op een gegeven moment kreeg ik last van blessures en raakte ik door andere interesses minder betrokken bij het voetbal.” Toch verloor hij de club nooit uit het oog. “Zo’n tien jaar geleden werd ik gevraagd om als vrijwilliger aan de slag te gaan, en sindsdien ben ik verzorger voor Molenschot 1. Die rol vervul ik nog steeds met veel plezier.”

Laming is inmiddels een vertrouwd gezicht bij de staf van het eerste elftal, en hoewel hij nu wat ouder is dan de meeste spelers, voelt hij zich nog altijd nauw verbonden met het team. “Het begon met vrienden die in het eerste speelden. Nu ben ik wat ouder, maar de band is er nog steeds. Ik geniet ervan om elke zondag met hen op pad te gaan.”

Twee jaar geleden werd Laming benaderd om een bestuursrol op zich te nemen. Hoewel hij niet precies wist wat hij kon verwachten, besloot hij de uitdaging aan te gaan. “Ik werd gevraagd om eens een jaar mee te draaien, om te kijken wat het bestuur allemaal doet. In september vorig jaar ben ik officieel bestuurslid geworden, en sindsdien heb ik mijn ogen geopend voor alles wat er bij de vereniging komt kijken.”

Als algemeen bestuurslid heeft Laming geen specifieke portefeuille, maar hij ziet zijn rol als ondersteunend aan waar hulp nodig is. “Omdat ik zoveel bezig ben met het eerste elftal, hoor ik veel over wat er speelt en wat de wensen zijn van spelers. Dat wordt binnen het bestuur gewaardeerd, omdat het helpt om breed gedragen beslissingen te nemen.”

Een van de projecten waar Laming zich momenteel mee bezighoudt is de ontwikkeling van een nieuw scorebord voor het sportpark.

De motivatie om bestuurslid te worden komt voor Laming voort uit zijn liefde voor de club. “Ik wil iets doen voor de vereniging die me zoveel heeft gegeven. Het is een mooie manier om iets terug te doen en het is ook fijn om nu op een andere manier betrokken te zijn. Als bestuurslid heb je meer mogelijkheden om mee te beslissen over belangrijke zaken.”

Hoewel het voetbal natuurlijk centraal staat, benadrukt Laming dat vv Molenschot meer is dan alleen een voetbalclub. “We zijn een vereniging in een klein dorp en dat betekent dat we ook een taak hebben in de gemeenschap. We hebben te maken met de beperkte capaciteit van spelers, maar we proberen de club actief en levendig te houden. We organiseren veel activiteiten en proberen het voor iedereen leuk en gezellig te maken. Het sociale aspect van de club is minstens zo belangrijk als het sportieve.”

Klik de link voor een recent artikel over vv Molenschot

Shane Bruinen: ‘We horen echt wel thuis in de tweede klasse”

vv Verburch

-

16 oktober 2024

0

Het eerste elftal van Verburch handhaafde zich vorig seizoen als promovendus in de tweede klasse. “We moesten in het begin wel even wennen, maar we werden steeds comfortabeler”, zegt linksback Shane Bruinen. Hij speelt sinds 2020 bij de club uit Poeldijk.

In dat jaar kwam Bruinen over van Westlandia, waar hij zijn hele leven had gespeeld. “Zelfs nog in het eerste elftal op zaterdag. Toen maakte in de overstap naar Verburch. Ik was het plezier in voetbal een beetje kwijtgeraakt en dacht dat een nieuwe uitdaging me goed zou doen. Nou, dat klopte.”

Revy Verbeek speelde een belangrijke rol in de komst van Bruinen. “Hij had enkele jaren eerder al dezelfde stap gemaakt”, legt de 25-jarige speler uit. “Hij had me overtuigd om hetzelfde te doen. Nee, dat is niet tegengevallen. Van het eerste moment was het leuk, met een jonge groep spelers die zich wilden bewijzen. Ik was toen zelf ook pas 21 jaar.”

Promotie
Bruinen heeft er inmiddels een aantal seizoenen op zitten bij Verburch en maakte in het seizoen 2022/23 de promotie via de nacompetitie naar de tweede klasse mee. Een unieke promotie. “Dat was wel speciaal. Je voelde het ook wel een beetje aankomen. In de laatste wedstrijden kwamen we vaak ruim voor, maar maakten we het onszelf nog lastig. Maar het ging wel leven. Het werd steeds drukker langs de kant.”

“Toen merkte ik ook wel dat Verburch echt leeft. Het is een familieclub en als je ziet hoeveel vrijwilligers hier rondlopen, hoe iedereen zijn best doet, dat maakt me wel trots om hier te voetballen. De promotie was ook voor mij speciaal, want ik had het nog niet eerder meegemaakt.”

Bruinen is een linksback, eigenlijk zijn hele leven al. “Ja in de jeugd heb ik wel op wat andere posities gespeeld, maar linksback is wel echt mijn positie. Ik ben een vrij aanvallend ingestelde back. Eentje die de hele kant wel bestrijkt. Maar ik ben ook een kuitenbijter, ik kan wel hard de duels in gaan. Maar ook fair.”

Naïef
Vorig seizoen bleef Verburch dus boven de degradatiestreep in de tweede klasse D, ondanks de versterkte degradatieregeling. “We hebben zelfs nog even op koers gelegen voor een periodetitel. We hadden plek vier in zicht. Even maar. In het begin van het seizoen speelden we wat naïef, dat kostte ons wel punten. Maar daarna begon het te lopen, voelde het prettiger, en pakten we punten. En ik moet zeggen: door die versterkte degradatieregeling ging het elke wedstrijd ergens om. Dat maakte het wel leuk.”

Het seizoen 2024/2025 kan ook mooi worden voor Verburch, denkt Bruinen. “Ik denk dat we er qua competitie ook op vooruit zijn gegaan. Met veel Westlandse derby’s. Honselersdijk is er bij gekomen vanuit de eerste klasse, HVC ’10 is gepromoveerd, en we spelen ook tegen Westlandia, mijn oude club. Dat zijn wel potjes die je extra graag wil winnen, dat is niet gek denk ik. Ik speel tegen bekende gasten, jongens waar ik zelf nog mee gevoetbald heb. Vorig seizoen wonnen we uit bij Westlandia. Een lekker gevoel.”

Geen toeval
“Het wordt een zwaar seizoen”, vervolgt hij. “Dat beseffen we ons ook wel, met veel zware potjes. Maar het is geen toeval dat we destijds gepromoveerd zijn, dat hebben we vorig seizoen bewezen. We horen echt wel thuis in de tweede klasse. Dat kunnen we dit jaar weer bewijzen.”

Sinds vorig seizoen krijgt de selectie van Verburch ook specifieke krachttraining via Wouter de Kok Fysiotherapie. “Elke dinsdag een half uur voor de training op het veld. We krijgen vaak een parcours waarbij we verschillende krachtsoefeningen doen. Ik vind het een goede aanvulling op de normale trainingen. Een stukje professionalisering. Een goede zaak.”

Klik op vv Verburch voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Verburch voor meer informatie over de club.

‘Dezelfde beleving, intensiteit en bravoure in derde divisie’

fc s Gravenzande

-

16 oktober 2024

0

‘Dezelfde beleving, intensiteit en bravoure in derde divisie’

FC ’s-Gravenzande promoveerde in het afgelopen seizoen naar de derde divisie. Een historische promotie, want nooit eerder speelde de hoofdmacht op dit niveau. Met succestrainer Mike Jonk en de spelers Pascal Broch, Twan van Meerten en Frank Broos blikken we terug op een memorabel jaar. En we kijken vooruit. Wat kan FC ’s-Gravenzande dit seizoen in de derde divisie klaarspelen?

Hoe hebben jullie het afgelopen seizoen beleefd?
Mike: “Voor mij was het als beginnend trainer in het begin best pittig. Je moet toch het vertrouwen krijgen van de groep, de mensen en de supporters. Dat is een uitdaging. Maar tijdens het seizoen groeiden we echt, met als gevolg een prachtige promotie en schitterende herinneringen.”

Frank: “Het was voor mij een van de meest mooiste seizoenen uit mijn carrière. Na een moeizaam begin hebben we laten zien dat je met hard werken, geloof, en een plan tot grootse dingen in staat bent. Ik heb ook echt genoten van de supporters, die ons grote hoogte hebben doen stijgen.”

Pascal: “Het is fantastisch dat je promoveert met veel eigen jongens en voetballers uit de regio. Persoonlijk was het voor mij ook een goed seizoen. Ik heb veel minuten gemaakt en dat was mijn doelstelling. Ik wilde na jaren van blessures en veel concurrentie onomstreden zijn. Ik denk dat dat gelukt is.”

Twan: “Ook voor mij was dit één van de mooiste jaren uit mijn loopbaan. Vier jaar geleden degradeerden we met deze ploeg nog bijna. En nu deze promotie, met zoveel eigen jongens. Gaaf!”

Jullie promoveerden in een tweeluik met Unitas. Uit werd het 2-2, thuis versloegen jullie die ploeg met 1-0 door een treffer kort voor tijd. Hoe was die dag?
Mike: “Het was heel apart. Er kwam zoveel emotie los na het laatste fluitsignaal. We hebben er zoveel tijd en energie in gestopt. Het is het dubbel en dwars waard geweest. Je bent zo bezig om van wedstrijd naar wedstrijd te leven, ik besefte pas na die wedstrijd wat we geflikt hadden.”

Frank: “De dag van de promotie was geweldig. Dat je met zoveel publiek langs de kant in de laatste minuut wint, is echt uniek. De ontlading, het gevoel van trots was echt niet te beschrijven. Ook het feest en de dagen erna zullen mij nog lang bij blijven. Voor mijn gevoel kan dat alleen bij FC ’s-Gravenzande.”

Pascal: “Ik zou die dag graag nog een keer willen beleven. Het was geweldig. Er stond veel druk op die wedstrijd, maar daar train je drie keer in de week voor. Om deze wedstrijden te mogen spelen. De euforie na afloop was onbeschrijflijk. Er kwam zo ontzettend veel los bij de mensen van de club en in het team.”

Twan: “De wedstrijd was spannend, maar niet hoogstaand. Dat het balletje goed viel voor ons kort voor tijd, is een van mijn mooiste gevoelens als voetballer. Iedereen liep in de laatste weken van het seizoen op zijn tandvlees en toch trokken we het over de streep.”

Wat willen jullie met FC ’s-Gravenzande uitstralen in de derde divisie?
Mike: “Ik wil dat we met dezelfde beleving, intensiteit en bravoure blijven spelen. Het wordt een stuk lastiger, het is niet voor niets een niveau hoger, maar we moeten herkenbaar blijven voetballen. Als we dat doen, kunnen we altijd met opgeheven hoofd van het veld stappen. We komen echt tegenstanders tegen die beter zijn, maar ik verwacht wel dat we de simpele dingen goed blijven doen. Op het juiste moment vrij lopen, de juiste pass geven. Zulke dingen.”

Frank: “We moeten qua inzet, passie en strijdlust minimaal hetzelfde brengen als vorig seizoen, maar we moeten ons ook ontwikkelen op voetballend gebied. Het niveau is hoger, dus willen we ook stappen zetten. Ik hoop dat we het veel tegenstanders lastig kunnen maken door voor elke meter te strijden, maar zeker ook door wat wij voetballend laten zien. We worden gezien als vechtploeg, maar er zit ook heel veel mooi voetbal in.”

Pascal: “Ik wil dat we uitstralen dat we op dit niveau mee kunnen draaien. Veel jongens spelen al heel lang met elkaar, we zijn goed op elkaar ingespeeld. En we hebben een goede trainer, echt een man van de club. We laten al jaren zien dat we een lastige tegenstander zijn voor iedere ploeg, dat willen we ook op dit niveau bewijzen.”

Twan: “We moeten het van het teamgevoel hebben. In de derde divisie zijn veel clubs beter dan wij. Dat is logisch. Je moet uitstralen dat je een team bent. Elke wedstrijd moeten we er staan en honderd procent geven. Dit is echt een mooie kans voor FC ’s-Gravenzande. We gaan er het beste van maken. Dit niveau past, als je kijkt naar de organisatie en accommodatie, wel bij de club.”

Klik op FC ‘s-Gravenzande voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC ‘s-Gravenzande voor meer informatie over de club.

JEKA wil opleidingswalhalla worden voor spelers én trainers uit de regio

Breda

rkvv Jeka

-

16 oktober 2024

0

JEKA wil opleidingswalhalla worden voor spelers én trainers uit de regio

BREDA – JEKA wil dé plek van de regio worden waar je als aspirerend trainer je opleiding komt volgen. Dit is een van de speerpunten kersvers bestuurlid Merijn van Gool: ‘’Trainers hebben een serieuze vinger in de pap als het gaat om sportieve resultaten.’’

De voetbaltak van JEKA is sinds de laatste ALV herstructering ondergaan. Zoals bij vele clubs had JEKA een bestuurslid voetbal organisatorische zaken en voetbal technische zaken, die rapporteerden aan de voorzitter. Nu rapporteren zij aan het bestuurslid Voetbal. Die functie wordt bekleed door Van Gool: ‘’Bij een grote club als JEKA wil je naast je dagelijkse operatie om te zorgen dat iedereen kan voetballen, dat je bezig bent met de lange termijn. Dat is de gedachte achter deze herstructurering.’’

Voor een club als JEKA, die de spelers van hun eerste elftallen niet betaalt, is doorstroming van jeugd van groot belang. Dat besef is een van de grote drijfveren achter de voorgestelde koers stelt Van Gool: ‘’Als we realistisch zijn, zullen de echte toppers altijd de stap willen maken naar een ploeg waar ze én op een hoger niveau kunnen spelen én betaald worden. Voor sommigen zal zelfs een van die twee dingen genoeg zijn om de stap te maken. Daarom zetten we heel erg in op onze opleiding. Zo zal er altijd wel weer een nieuwe speler, die het niveau ook echt aankan, klaarstaan om het stokje over te nemen.’’

En een goede opleiding begint bij een stabiele basis. Die basis valt of staat bij het nog beter structureren van de voetbalorganisatie. Waarbij volgens Van Gool op belangrijke thema’s als het materiaalbeheer, scouting maar dus ook opleiding(en) zal worden doorgepakt door een betrokken groep vrijwilligers: ‘’Een ontwikkeling waarmee niet alleen de spelers maar ook de trainers beter tot hun recht kunnen komen. Want trainers zijn net zo belangrijk als de spelers.’’

Volgens Van Gool wordt dat echter niet altijd als vanzelfsprekend gezien: ‘’Dat we op een mooi niveau spelen, wordt al snel gekoppeld aan de kwaliteit van de spelers, maar trainers hebben ook een serieuze vinger in de pap. Daarom willen wij dé club worden in de regio waar je je als trainer laat opleiden.’’

Die intentie valt al goed te merken bij de club uit Breda-Oost. Dit seizoen zitten er tien jeugdtrainers in een traject om hun pupillendiploma te halen. Ook zijn er twee jonge trainers die bezig zijn met het behalen van hun Voetbalcoach 3 diploma, namelijk Noel Sipkens die de JO19-1 voor zijn rekening gaat nemen en Liam Geerts, die is overgekomen van Bavel en de JO17-1 overneemt.‘’We investeren flink om al deze mensen te voorzien van opleidingen. En dat allemaal om het niveau van de opleiding omhoog te krikken’’, legt Van Gool uit.

De stappen die JEKA neemt, zijn te relateren aan het bredere plan om door de KNVB als opleiding van regionaal niveau te worden gekwalificeerd. ‘’Dan komt onze opleiding kwalitatief gezien in een rijtje met een heleboel KKD-clubs. Dat heeft een enorme aantrekkingskracht en dient ons doel om als opleidingsinstituut te gaan gelden’’, spreekt Van Gool de ambities uit.

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief