Dames BSC organiseren weer toernooi voor goede doel
De dames van BSC organiseren elk jaar, aan het eind van het seizoen het damestoernooi. Het jaarlijkse damestoernooi is dit jaar extra bijzonder, want het toernooi viert haar vijfjarige jubileum.
Het toernooi, dat dit jaar plaats vindt op zaterdag 23 en zondag 24 juni. Bij het toernooi wordt er onderscheid gemaakt in twee niveaus. Er zal een verdeling worden gemaakt in de hogere klasse (hoofd 1e, 2e en 3e) en in de lagere klasse (3e, 4e en 5e). Hierbij zijn zowel bestaande als samengestelde vriendenteams welkom. De wedstrijden zullen gespeeld worden op een half veld met een team van zeven personen. De inschrijfkosten zijn 50,- per team.
Ook dit jaar zetten de dames van BSC zich weer in voor een gekozen goede doel. Dit jaar is dat de “Snoezelkamer” van SDW. Een zorginstelling, dat zich ondanks de beperkingen van de mensen, zich richten op wat de mensen nog wel kunnen.
RVVH zoekt een trainer coach voor haar eerste vrouwen team
RVVH vrouwen 1 (Ridderkerk) speelt in de zaterdag Hoofdklasse (landelijk). Doelstelling voor de komende tijd is om te promoveren naar de topklasse en daar structureel te handhaven. Wij zoeken een trainer/coach die zich 100% gaat inzetten deze doelstellingen te bereiken door de vrouwen te inspireren, een topsportklimaat wil bewerkstelligen, een sterk teamgevoel kan neerzetten en individuele speelsters beter kan maken. Kortom, de beoogde trainer coach is een inspirerend leider.
Wij zoeken een trainer/coach die:
– minimaal in bezit is van TC3, bij voorkeur TC 2 of gelijkwaardig,
– twee keer per week de training verzorgt en op zaterdag de wedstrijd-coaching voor zijn rekening neemt;
– een duidelijke voetbalvisie heeft en deze kort en helder weet over te brengen aan speelsters en staf,
– spelers individueel en het team als geheel beter kan maken;
– discipline, waarden en normen hoog in het vaandel heeft staan;
– beschikt over tactisch/technisch inzicht;
– van nature gedreven is om optimale resultaten te behalen
– sterk is in positief coachen tijdens trainingen en wedstrijden;
– communicatief sterk is,
– goed kan samenwerken met de overige stafleden.
Vanuit RVVH wordt het zeer gewaardeerd wanneer de trainer zich breed inzet voor de vereniging. Geïnteresseerde trainers kunnen contact opnemen met Willem Grootenboer te bereiken optelefoonnummer 06 13778830 of per e-mail w.grootenboer@hotmail.com
DSE pakt groots uit voor viering zestigjarig jubileum
Iedereen bij DSE kijkt reikhalzend uit naar de periode van 1 tot en met 9 juni. Dan staat alles bij de club in het teken van het zestigjarig jubileum van de vereniging uit Etten-Leur. De familieclub heeft al de nodige ervaring met het organiseren van goede feestjes en binnen de jubileumcommissie heeft iedereen daarom veel vertrouwen in een nieuw topevenement.
Ontspannen leunen Corné Lauwen en Ron Hofman achterover in hun stoelen in de bestuurskamer van DSE. Nog een krappe drie maanden en dan staat een van de grootste feesten in de bijna zestigjarige clubgeschiedenis op het programma. Er moet nog veel gebeuren voordat de vereniging daadwerkelijk haar verjaardag uitbundig kan vieren, maar de bestuursleden maken zich totaal niet druk. “Bij DSE komt altijd alles in orde”, zegt voorzitter Lauwen met een vette knipoog. “Er zijn hier voldoende mensen die zich geroepen voelen om vrijwilligerstaken op zich te nemen. We zijn een echte familieclub, onze leden komen niet alleen maar om te voetballen, maar zetten zich over het algemeen ook in als vrijwilliger. We houden het niet voor niets al bijna zestig jaar vol met zijn allen hé”, lacht hij.
DSE gaat flink uitpakken bij de viering van haar zestigjarig jubileum. Veel clubs organiseren een feestavond of hooguit één speciaal weekeind als er wat te vieren valt, maar bij De Sportvriend Etten pakken ze het grondiger aan. “Toen we vijftig jaar bestonden, hebben we ook een hele week feestgevierd”, verklaart penningmeester Hofman de keuze voor negen dagen vertier. “Dat was echt super. Elke avond was onze feesttent afgeladen vol en we gaan nu proberen er wederom een spektakelstuk van te maken.”
Programma
Het programma is veelbelovend. Op de website van DSE staat keurig per dag aangegeven wat er begin juni allemaal te beleven valt op sportpark Hoge Neerstraat en dat wekt bepaalde verwachtingen. Aan de Olympiade heeft de feestcommissie aan elke doelgroep gedacht. Een kleine samenvatting van het bomvolle programma: Voor de kleintjes is er vrijdagavond 1 juni een jeugddisco en het eerste team van DSE speelt een dag later tegen een team van Oud-NAC’ers.
De vrouwen van DSE dames 1 spelen op zondag 3 juni een bijzonder oefenduel: ze nemen het op tegen de dames van het Nederlands elftal van militairen en politie-agentes. Op dinsdag 5 juni is er een speciale ‘Ladies Night’ waarop moeders uitgedaagd worden een wedstrijd te spelen. En op donderdag 7 juni komen Youri Mulder en Bas Nijhuis vertellen over de vele avonturen die zij meemaakten als bekende personen binnen de Nederlandse profvoetbalwereld. Het volledige programma van de feestweek is te bekijken op de clubwebsite www.vvdse.nl.
Clubleden van DSE kunnen dus vast gaan uitkijken naar de reeks aan evenementen die de periode vol feest kleur moet geven. De bestuursleden Lauwen en Hofman kijken persoonlijk uit naar een nog niet eerder benoemd onderdeel van de jubileumviering: het koe schijten. “Het idee is simpel”, grinniken de twee. “We verdelen een van onze velden in kleine ruimtes en verkopen op basis van die indeling lootjes. We laten op een gegeven moment een koe los en dan is het een kwestie van wachten tot het beest een keer moet schijten. Poept het beest in het virtuele vakje waarvan je een lootje hebt, dan win je een prijs. Dat kan lachen worden.”
Financiën
Qua financiën komt er een hoop kijken bij het organiseren van een jubileumfeest. De bestuursleden van de club die ruim zevenhonderd leden telt, maken zich ook over de centjes geen zorgen. “Natuurlijk kost de organisatie geld, maar we willen de investeringen tijdens de feestperiode graag weer terugverdienen”, legt Hofman uit. “We rekenen erop dat het hier begin juni elke dag volle bak is. Een hoge opkomst brengt geld in het laatje.” Voorzitter Lauwen, die al twaalf jaar aan het roer staat bij de club, kijkt reikhalzend uit naar de vele ontmoetingen die gaan plaatsvinden tijdens de feestperiode. “Alle oud-leden worden uitgenodigd en het is prachtig om te zien dat DSE’ers dan hun kameraden van vroeger weer eens spreken. Dat was bij ons vijftigjarig jubileum ook zo. Samen kunnen oud-spelers in juni ontdekken of hun naam en/of foto terug te zien is in het speciale jubileumboek dat in productie is.”
De manier waarop DSE haar jubileum viert, symboliseert de positieve sfeer die voelbaar is op sportpark Hoge Neerstraat. De kantine oogt als een gezellige kroeg en buiten werken de jongedames van DSE 1 en het hoogste mannenteam van de blauw-witten fanatiek hun trainingen af. “Dat zijn twee belangrijke teams voor de club”, zegt Hofman.
“We willen met zowel ons hoogste mannen- als vrouwenteam in de toekomst op een zo hoog mogelijk niveau gaan spelen. Om dit te bereiken, werken we hard aan het verbeteren van onze jeugdafdeling.” Het omhoog krikken van het voetbalniveau moet binnen de lijnen gebeuren, de twee bestuursleden richten zich op onder meer de organisatie van de feestweek. Is er dan niks waarover de twee zich druk maken? Even blijft het stil en dan antwoordt voorzitter Lauwen: “Jawel, het weer moet in orde zijn. Hopelijk schenken de weergoden ons veel zonnestralen cadeau tijdens onze feestperiode.”
CvdW: Sc Gastel – Clubheld en archivaris Jan van den Bosch
Archivaris Jan van den Bosch is volgend jaar 60 jaar lid bij Sc Gastel en nog steeds actief als vrijwilliger bij de dorpsclub. Wij spraken deze clubheld over zijn carrière, zijn rol als vrijwilliger, de beste speler van Gastel ooit en zijn verwachtingen voor de komende uitwedstrijd van het eerste elftal tegen Hontenisse.
Carrière
Van den Bosch werd in 1959 lid gemaakt door zijn toenmalige buurman. ‘’Ik was acht jaar en wij voetbalde altijd in het speeltuintje bij ons. Hij zei tegen mij dat ik maar eens op voetbal moest gaan en sindsdien ben ik lid van Sc Gastel.’’ Na een aantal mooie jaren in de jeugd heeft Jan 18 jaar in de selectie gespeeld, waarvan 10,5 jaar in het eerste en 7,5 jaar in het tweede. De clubheld speelde met Sc Gastel in de 1e klasse en werd in het seizoen 1976/1977 clubtopscoorder in de tweede klasse. Hij heeft nooit nagedacht om over te stappen naar een andere club. ‘’Ik ben in de club gegroeid en dan kom je er niet meer uit.’’ Na zijn jaren in de selectie speelde Jan nog voor lagere teams en de veteranen. Hij stopte in 2009 noodgedwongen met voetballen door een heupoperatie.
Vrijwilligerswerk
Jan is nog altijd leider en grensrechter van het zesde elftal van de club uit Oud Gastel. ‘’Ik vlag al 34 jaar bij Sc Gastel. Ik heb 25 jaar bij de jeugd gevlagd en nu dus al een aantal jaar bij de senioren. Zelf vond ik mijn tijd bij de jeugd het leukste, vandaar dat ik nog steeds zo veel naar de jeugd ga kijken.’’ Ook is Jan archivaris van de club. ‘’Sinds mijn 13 jaar houd ik alles bij wat betreft het eerste elftal. Ik heb alle statistieken op papier staan. Hoeveel wedstrijden iedere speler heeft gespeeld, hoeveel minuten iedereen heeft gespeeld en hoeveel doelpunten de spelers hebben gemaakt. Ook heb ik alle opstellingen vanaf die tijd. Allemaal met de hand geschreven.’’ Sc Gastel mag blij zijn dat het zo’n voetballiefhebber in de gelederen heeft, beseft ook voorzitter Adrie Doomen. ‘’Wij mogen van geluk spreken dat er iemand is die alles bij houd. Dat is natuurlijk heel bijzonder.’’
Beste speler
Wij vroegen Jan wie hij de beste speler vind die Gastel ooit heeft gehad. ‘’Ik heb altijd een voorkeur gehad voor Geert van Oers. Hij kon de bal als geen ander vasthouden, liet medespelers scoren en kon iedereen oppeppen. Hij steekt er voor mij bovenuit. Veel mensen zeggen dat Kees Havermans de beste was, maar voor mij is dat toch echt Geert.’’ Jan laat zijn bewondering voor Geert later in het gesprek nogmaals blijken. ‘’Hij gaat nog steeds elke wedstrijd kijken die zijn kleinzoon Bas speelt. Dat vind ik heel mooi en daar heb ik echt respect voor.’’
Voorspelling
Wij vroegen Jan naar zijn voorspelling voor de wedstrijd van Gastel 1 aankomend weekend tegen het Zeeuwse Hontenisse. Jan is duidelijk. ‘’Die wedstrijd gaat niet door. Mocht het onverwachts toch doorgaan denk ik dat we met 1-2 gaan winnen. De vorige wedstrijd in Zeeland tegen Philippine is tot nu toe de beste wedstrijd van het seizoen en daarom heb ik er vertrouwen in.’’
“Het vrouwenvoetbal bij SC Welberg bevalt me tot op heden uitstekend”
WELBERG – Je bent jeugdtrainer van een JO19 elftal bij SC Kruisland en wilt eigenlijk even afstand nemen als trainer. Dan gaat de telefoon en wordt er gevraagd of je interesse hebt voor een nieuwe uitdaging, eentje in het vrouwenvoetbal. Het overkwam Pierre Buyzen, trainer van SC Welberg dames 1.
Goed gevoel
“Men had vernomen via-via dat ik was gestopt als trainer bij SC Kruisland, waar ik louter met jeugdteams had gewerkt. Het telefoontje van Welberg wekte wel mijn interesse, al had ik niet direct iets van ‘dit moet ik doen’. Maar gesprek was erg prettig en de kennismaking gaf me een goed gevoel. Toen heb ik alles op een rijtje gezet en besloten om deze uitdaging aan te gaan. De dames waren erg enthousiast en dat vond ik wel een vereiste natuurlijk. Het is mijn eerste ervaring binnen het vrouwenvoetbal en het bevalt me tot op heden hier uitstekend.”
De inwoner van Kruisland had in eerste instantie geen idee hoe het zou zijn en wat hij kon verwachten. “Ik ben er volledig blanco ingestapt en heb alles op me af laten komen. Ik leer nog elke training en wedstrijd nieuwe zaken, al begin je nu toch ook wel al bepaalde dingen door te hebben. Zo is het sociale aspect binnen de groep toch wel heel belangrijk en je benadering van dames is toch ook een tikje anders dan bij de mannen. Het is voor beide kanten aanpassen, maar de dames pakken het goed op en zie dat ze progressie maken. Dat is natuurlijk prettig. Qua coaching ben ik wel wat voorzichtiger dan ik bij de jongens was, minder ‘hard’ wellicht en ook wat minder ‘direct’. Goed uitleggen waarom je een bepaalde beslissing neemt, dat is bij de dames in mijn beleving nóg belangrijker dan bij de mannen. Die vinden een beslissing misschien niet leuk, maar accepteren het wel. Bij dames moet je daarin toch wel uitgesprokener zijn en het nog meer onderbouwen is mijn ervaring.”
Oefenstof
Een ander aspect waarin Buyzen heeft moeten aanpassen, dat is de oefenstof die hij aanbiedt tijdens de trainingen. “Niets ten nadele, maar de echt ingewikkelde oefenvormen die moet ik niet in een training stoppen, het gaat vooral om het aanleren, in trainen en inslijpen van basiszaken. Ook daarin maken de dames elke week weer stappen en het is nu de uitdaging voor mij om het stap voor stap ingewikkelder en moeilijker te gaan maken. Dan kan je uiteindelijk ook groeien qua niveau, want we willen toch heel graag met deze selectie de stap omhoog gaan maken. Dat zit er mijns inziens zeker in, maar dan zullen wel bepaalde zaken moeten ‘meezitten’ gedurende het seizoen.”
De trainer/coach doelt dan met name op de inzetbaarheid van bepalende speelsters in zijn team, waarvan de topscoordster van vorig seizoen vanwege een kruisbandblessure niet beschikbaar is. “Zij was goed voor zo’n veertig doelpunten en dat is natuurlijk een flinke aderlating. We staan mooi in de linkerrij, maar hadden anders misschien toch wat hoger nog gestaan en mee kunnen doen voor de titel. We zijn ook nog niet constant genoeg in onze prestaties. Spelen gelijk tegen topploegen en verliezen tegen de onderste. Wil je meedoen voor het kampioenschap, dan moet je dat soort wedstrijden winnen. Daarin zit zeker nog rek. MOC’17, Baronie en wij als Welberg moeten zéker mee kunnen doen in de top-drie. Kampioen worden was het doel, maar dat wordt gezien de resultaten wel lastig.”
Hoger niveau
Wel kijkt Buyzen al verder dan het huidige seizoen, want meisjes- en damesvoetbal binnen SC Welberg staat op een mooi niveau en er zit ook veel muziek in als het gaat om de toekomst. “We hebben een goeie groep dames en enkele goede talenten komen eraan. Samen met mijn assistent Mario van Zimmeren, onze verzorgster Patricia van Etten en elftalleider Peter Baselier proberen we er als technische staf het maximale uit te halen. De doelstelling is om op termijn het damesvoetbal hier op een hoger niveau te brengen. Een uitdaging die ik zeker de komende tijd hier wil aangaan. Het bevalt prima en ben hier dan ook nog niet klaar.”
“Door de degradatie is de groep van RKVV Koewacht wel sterker geworden”
KOEWACHT – Na een geweldige start de eerste drie wedstrijden, leek promovendus RKVV Koewacht in de vierde klasse zich in de linkerrij te nestelen. Een serie wedstrijden later heerst bij trainer Serge Martinu het realisme.
“We begonnen heel erg goed met zeven uit drie, daarna liep het door verschillende omstandigheden niet meer. De inzet en instelling op trainingen waren prima hoor, nog altijd. Maar als wij enkele spelers moeten vervangen of moeten wisselen, dan zie je dat toch terug in de resultaten. Al moet wel gezegd worden dat we vanaf de start alleen maar ploegen hebben gehad die vorig jaar allemaal in het linkerrijtje zijn geëindigd. Dus al met al zijn we tot nu best tevreden.”
Toch hoopt Martinu, die aan zijn derde volledige seizoen bezig is als hoofdtrainer op het vlassersdorp en daarvoor als interim al Ad Roovers opvolgde, dat zijn spelers verder blijven groeien. “Men hoort het wellicht niet graag, maar voor de ontwikkeling van de meeste jongens is de degradatie naar de vijfde klasse wellicht goed geweest. We speelden daar goed, wonnen veel en hebben daar veel vertrouwen opgedaan. Dat hebben we onbewust toch meegenomen dit seizoen denk ik. Ondanks dat we een heel slechte voorbereiding hebben gehad doen we het vrij behoorlijk. We zijn ook in de verliespartijen door geen enkele ploeg echt weggespeeld.”
Doelstelling
Het mag logisch klinken dat Martinu, die ook al vier jaar lang jeugdtrainer is en nu de JO13 traint, handhaving als doelstelling heeft gesteld. “We willen graag tussen de achtste en tiende plek eindigen. Er met elkaar voor zorgen dat we niet degraderen of nacompetitie moeten spelen. Dan hebben we het goed gedaan. Ik denk dat het een realistische doelstelling is, gezien de kwaliteit van onze spelersgroep. We hebben met Jeffrey Buijsse een ervaren verdediger erbij gekregen en Gijs Gelderland is vanuit de JO19 nu ook basisspeler. Terwijl er ook in het tweede elftal op termijn zeker jongens zijn die de stap naar het eerste kunnen maken. Dan is het wel van belang om nu op dit niveau actief te blijven. Dat is voor iedereen zijn ontwikkeling als voetballer het beste.”
Groei
Voordat hij trainer werd in zijn woonplaats, had Martinu ook al een bestuurlijke functie gehad. Op veel vlakken ziet hij groei binnen de club. “We groeien op veel vlakken. Vanuit de vijfde klasse hebben we kunnen bouwen aan een nieuwe ploeg, maar ook qua sponsoring, kleding en andere randvoorwaarden heeft de club mooie stappen gezet. Als we slagen in het bereiken van onze doelstelling en ons veilig spelen, dan ziet het er hier bij RKVV Koewacht denk ik wel heel mooi uit voor de komende jaren. Al moeten we dat natuurlijk met elkaar allemaal nog wel laten zien en waarmaken op het voetbalveld. Want daar worden de punten uiteindelijk pas echt verdeeld.”
Sterkhouder IJzelenberg op de weg terug bij SV Duiveland
Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden: Leen IJzelenberg en SV Duiveland. De 31-jarige verdedigende middenvelder speelt al vanaf zijn zestiende voor de vereniging uit Schouwen-Duiveland en is ondanks een uitstapje van twee seizoenen naar GOES een rasecht clubicoon.
De laatste jaren werd hij enorm geteisterd door blessures. ,,Ik ben nu weer in looptraining om hopelijk medio oktober weer fit te zijn”, doet IJzelenberg zijn revalidatieproces uit de doeken. In het seizoen 2014/2015 maakte de middenvelder de overstap naar GOES. In zijn eerste seizoen verliep alles vlekkeloos en speelde hij bijna alles. Aan het eind van dat seizoen sloeg het noodlot toe. ,,Ik raakte geblesseerd aan mijn linkerknie en moest in juli geopereerd worden. Dat herstel nam toen zeven maanden in beslag.“
In het daaropvolgende seizoen kwam de middenvelder niet verder dan een aantal invalbeurten en tot overmaat van ramp raakte hij wederom ernstig geblesseerd. ,,Op de training kwam ik ongelukkig in aanraking met Mart de Kroo, waardoor ik mijn andere knie verdraaide. Uit de scan bleek dat mijn voorste kruisband was gescheurd en kon dus weer onder het mes.“ Via de zogenaamde Lygamis-methode, een procedure die het herstel versnelt, zou IJzelenberg weer snel zijn rentree maken. ,,Ik werd binnen drie weken geopereerd, maar het herstel duurde langer dan verwacht.”
Door deze tegenslagen en het vertrek van een aantal spelers – die inmiddels vrienden waren geworden – besloot Ijzelenberg de Bevelandse club weer in te ruilen voor de club van zijn hart. ,,Het doel was in de winterstop aan te sluiten bij de groep, maar ik was nog steeds niet fit. In overleg met de chirurg is de pin uit mijn knie gehaald.”
Ondanks zijn blessures kijkt IJzelenberg positief vooruit. ,,Ik wil belangrijk zijn voor Duiveland en jonge spelers beter maken en stimuleren. Belangrijk daarin is dat er nu wordt geïnvesteerd in de jeugd. De generatie die jarenlang tweede klasse speelde is langzaamaan aan het verdwijnen.” Duiveland speelde de laatste seizoenen bovenin mee in de derde klasse, maar om te promoveren moet er volgens IJzelenberg nog wel wat veranderen. ,,Het gaat om de kleine details. Wedstrijden écht over de streep trekken zonder goed te spelen, zou ons al dichter bij het kampioenschap brengen.”