Home Blog Pagina 1459

Sjoerd Klippel voetbalt met plezier bij Luctor Heinkenszand

Sjoerd Klippel (21) is momenteel druk bezig. Zo is hij aan het afstuderen voor zijn opleiding Bedrijfskunde, speelt hij in het tweede elftal bij Luctor Heinkenszand (voorheen. V.V. Luctor’88 & SV Heinkenszand) en is hij webredactielid van de clubwebsite & social mediakanalen.

Sjoerd Klippel voetbalt met plezier bij Luctor Heinkenszand
Sjoerd Klippel is momenteel al twee jaar webredactielid en hij is hiermee begonnen bij SV Heinkenszand. Samen met 2 andere redactieleden en de webmaster, verzorgt hij de content voor zowel de website als de social mediakanalen van Luctor Heinkenszand. Voor het seizoen begon hebben Klippel en zijn mede-redactieleden een half jaar lang twee verschillende websites gerund, namelijk die van de oude verenigingen en die van Luctor Heinkenszand. Hoewel het meer werk betekende voor de redactieleden, gaf Klippel aan dat hij het juist leuk vindt om te doen en dat hij zo goed op de hoogte blijft van al het nieuws binnen de vereniging.


Carrière:

Sjoerd Klippel heeft heel zijn jeugd gevoetbald bij SV Heinkenszand. Zijn keuze om bij SV Heinkenszand te gaan voetballen, was eigenlijk al gemaakt voor hem. Klippel: ‘’De splitsing van de basisscholen bepaalde eigenlijk al bij welke club iemand zou gaan spelen. Zo gingen de kinderen van mijn basisschool naar Heinkenszand en gingen de kinderen van de andere basisschool naar Luctor’88. Al heb ik nog wel een paar jaar in een combinatie-elftal met Luctor gevoetbald.’’ In de jeugd heeft Klippel in elke linie gespeeld (aanvaller, middenvelder en verdediger).

Klippel speelt momenteel al enkele jaren in de senioren. Zijn avontuur bij de senioren begon bij SV Heinkenszand, waar hij, eerst als verdediger en later nog als middenvelder, 3 tot 3,5 jaar lang in het eerste elftal speelde. Aan het begin van dit seizoen zat Klippel bij de selectie van het eerste elftal van Luctor Heinkenszand, maar uiteindelijk viel hij bij deze selectie af. Dit seizoen speelt hij in het tweede elftal en speelt hij op de nummer 10-positie. Klippel heeft het prima naar zijn zin bij Luctor Heinkenszand. ‘’Ik heb het bij het tweede erg naar mijn zin, we hebben een gezellig team. Daarnaast is de connectie met het eerste elftal ook erg goed.’’

Persoonlijke doelen:
Voor Klippel is het voornaamste doel dat hij voor zichzelf heeft, is het plezier behouden. Daarnaast wil hij ook de rest van dit seizoen fit blijven en zodoende het seizoen afmaken zonder blessures. Het doel wat hij voor ogen heeft met het tweede, is dat het team nog een periodetitel behaald dit seizoen. ‘’Momenteel doen wij nog mee voor de periode en wij willen allemaal wel graag een periodetitel behalen. Daarnaast willen wij ook kijken wat wij, als tweede elftal, kunnen bereiken. Ik vind het voor mezelf belangrijk om plezier te hebben in het spelletje, en dan het liefst in een prestatie-elftal.’’

Hoogtepunten:
Klippel heeft nog nooit een kampioenschap mee mogen maken, zelfs niet in de jeugd. ‘’Normaal gesproken word je wel een keer kampioen, vooral in de jeugd. Helaas is ons dat nooit gelukt. Mijn hoogtepunt in de jeugd was dat ik meerdere penaltybokalen heb gewonnen. Voor de senioren heb ik twee hoogtepunten, namelijk mijn debuut in het 1e elftal en mijn eerste doelpunt.’’

 

 

SJC terechte winnaar bij SWZ Boso Sneek

Het klonk nog even nadrukkelijk na in de  oren. De  optimistische uitspraak van de vorige week van Sjaak Polak: ‘Dit was wel een tikkie maar we zijn nog niet knockout’.

En zijn ploeg maakte dat deze week voorlopig waar. Zij stroopten de mouwen letterlijk op en wonnen uiteindelijk met 1-3 in Sneek. En omdat concurrent Hollandia de meerdere moest erkennen in de Bataven is de voorsprong op hen met een wedstrijd meer gespeeld toch weer 7 punten.

Anders is het met Silvolde. Die opnieuw hun wedstrijd zagen afgelast. Zij staan met slechts 1 verliespunt minder dan SJC,  op de 5e plaats met 33 pinten uit 18 wedstrijden. Al met al is in deze competitie de strijd om een kampioenschap bepaald nog niet gedaan.

Het was in het verre Sneek, onder barre omstandigheden, dat SJC-ers uit de al heel vroeg vertrokken bus van Beuk stapten. Verslaggever Sjaak Verkade sprak van Siberische omstandigheden en een gevoelstemperatuur van -20 graden.

Toch begon SJC enthousiast aan de wedstrijd. Waarbij direct al bleek dat de heftige stormachtige wind van veel invloed zou kunnen zijn. En dat bleek  al snel een waarheid als een koe. Voor rust profiteerde SJC daar als eerste van. Het was Stef van der Zalm die plots zijn kans schoon zag. Een uitgekiende trap zeilde, over het hoofd van wat ver voor zijn goal staande doelman, zomaar in de touwen: 0-1. En nog voor de rust namen de zwart witten meer afstand. Deze keer was het Tom Duindam die,met een fraaie actie,het verschil in kwaliteit eventjes duidelijk maakte: 0-2.

Met die stand kwam het rustsignaal. En in die rustperiode voorspelde een vaste adviseur  van uw verslaggever, een 2e helft waarin  SJC het moeilijk zou moeten krijgen. Hij zag niet alleen in de Friezen maar vooral in de onvoorspelbare wind, een tegenstander die het SJC  heel moeilijk zou gaan maken. En we moeten toegeven dat hij niet helemaal ongelijk zou krijgen. Inderdaad was de koude en snijdende wind een factor waar rekening mee moest worden gehouden. En bovendien bleek Sneek  niet van plan om zich zomaar bij verlies neer te leggen. Een fraai doelpunt  bracht al snel de zo verfoeide aansluitingstreffer: 1-2.

Wat toch zorgde voor enige onrust, niet alleen bij de supporters maar zeker ook in het veld.  Vooral omdat door SJC het beproefde combinatiespel nauwelijks kon worden gespeeld.  Met Jeroen Dedel voor Benjii Broekhof  en ook nog Raymond van Heijningen voor Marvin Sloos zocht SJC naar betere mogelijkheden. Maar SWZ Boso Sneek kwam steeds vaker gevaarlijk door. Toch bleven de mannen onder aanvoering van Mike Verhoek overeind. En toen uiteindelijk  vlak voor tijd ook de 1-3 viel  was de opluchting groot. Het was Rick van Dijk die genadeloos  een fraaie actie wist af te ronden. Waardoor het  gelukkig een prettige thuisreis kon worden.

Trainer Polak sprak van een moeizame maar wel verdiende overwinning  in een wedstrijd waarin SJC het niet makkelijk had maar wel de meeste kansen kon creëren. Bestuurslid Rob Hoogervorst had het deze middag ervaren als ‘een rete spannende wedstrijd onder barre omstandigheden’. Ook hij vond de overwinning, in zijn beleving naast een teamprestatie het gevolg van 3 goede persoonlijke acties, volkomen terecht.

Volgende week voor SJC de thuiswedstrijd tegen RKHVV. Zij wonnen met 2-1 van Purmerstijn . En hebben donderdag eerst nog  een inhaalwedstrijd tegen de Bataven.  RKHVV, weer zo’n ploeg waartegen het niet zo gemakkelijk voetballen zal zijn.

 

V.v. Woubrugge – SPV’81 blijft onbeslist

Dat er uiteindelijk een puntendeling zou plaatsvinden was tot in de laatste minuut ongewis, maar wel een terechte verdienste na gedane arbeid. De ongemeen harde en koude wind speelde een belangrijke rol in de wedstrijd van de middenmoter tegen de staartploeg.

Door deze omstandigheden was werklust en strijd een belangrijk bestanddeel in het treffen tussen v.v. Woubrugge en SPV’81. Ondanks de straffe tegenwind wist de ploeg uit Polsbroek, dat voor deze gelegenheid in het blauw gestoken was, nog voor de rust te scoren. Het was Tjardy Verkerk die een assist van Ivo Sluijs op juiste waarde wist te schatten en na een kwart wedstrijd de 0-1 liet aantekenen. Een schot van Woubrugge op de lat was het enige echte wapenfeit tot op heden. Toen Ivo Sluijs tien minuten na het opwarmen en de thee vanuit een vrije trap andermaal de bal in het Woubrugse doel schoot leek de wedstrijd slechts een oefenpotje te worden.

Niets was minder waar. Dat bleek toen, na een wissel en wat doorschuiven, de thuisploeg vol in de aanval ging en met veel druk naar voren de verdediging van de gasten regelmatig in verlegenheid bracht. Een tegendoelpunt was aanstaande, na zestig minuten werd de aansluittreffer gemaakt en door het angstig inzakken van SPV’81 leek een tweede treffer voor Woubrugge dichterbij dan een treffer voor SPV. Het waren zelfs twee doelpunten die in respectievelijk de 72st en 73ste  minuut vielen, 3-2. Met alle lucht en strijd die nog in de Polsbroekers zat, werd in het laatste kwartier alles op alles gezet om er toch nog een puntje uit te slepen. Toen de beste man van het veld, in gedaante van Ivo Sluijs, in de laatste minuut met een prachtige lob vanaf twintig meter de keeper van v.v. Woubrugge liet blozen, was de puntendeling een feit.

Eindstand 3-3

 

V.v. Drechtstreek verliest van Woudrichem

WOUDRICHEM – Een week na de overwinning op plaatsgenoot Papendrecht moest v.v. Drechtstreek zaterdag drie punten afstaan aan v.v. Woudrichem. Op het ijskoude en erg winderige kunstgrasveld trok Woudrichem aan het langste eind.

Al heel vroeg in de wedstrijd zette Michael Slingerland zijn ploeg op voorsprong. Na het opkomen van Randy Kroos, die de bal fraai voor het doel schoof na enkele tegenstanders te gepasseerd te hebben, kon Slingerland feilloos de 0-1 intikken. In die fase van de wedstrijd had Drechtstreek duidelijk het initiatief en het scheelde maar weinig of Michael Slingerland benutte de kans op zijn tweede doelpunt. Hij kopte echter te zacht in.

Een fraaie lob van Mark Kunst belandde boven op de lat. Halverwege de eerste helft, toen Ton Groffen al met een hamstringblessure naar de kant was gehaald, kwam de gelijkmaker van Woudrichem tot stand. Een bal die van het middenveld werd ingeschoten werd nog net beroerd door Youri Duyzer en hij mocht de 1-1 op zijn naam schrijven. Op slag van rust nam Woudrichem een 2-1 voorsprong door een fraai ingeschoten en door de harde wind meegenomen vrije trap van Bori Secreve die Drechstreek doelman Joris Moesman niet onder controle kon krijgen.

Ruststand 2-1

Na rust liet v.v. Drechtstreek zien dat het zich niet gewonnen wenste te geven. Drechtstreek creëerde genoeg kansen, maar het ontbrak duidelijk aan de afronding. Er werd hard gestreden en de 2-2 leek er ook te komen, maar daar stak scheidsrechter Niels Felix een stokje voor. Vanaf zo’n vijftien meter achter de voorste linie overrulede hij v.v Drechtstreek grensrechter Simon van Sintmaartensdijk die op één lijn stond en voor buitenspel vlagde.

Ondanks die tegenvaller bleef Drechtstreek aandringen, maar het slaagde er niet in om alsnog te scoren. Een kwartier voor het eind was het opnieuw Bori Secreve die scoorde en de stand op 3-1 bracht. In de 90ste minuut van de wedstrijd maakte Michael Slingerland nog wel de 3-2, maar nauwelijks een minuut later maakte Woudrichem de klus af met een laatste doelpunt en kwam de 4-2 tot stand. Achteraf kon de conclusie alleen maar zijn dat v.v Drechtstreek niet de mindere partij was, maar dat het aan scherpte had ontbroken in de afronding.

Eindstand 4-2

Komende zaterdag speelt Drechtstreek de lastige thuiswedstrijd tegen het hooggeplaatste Nivo Sparta. Hopelijk heeft de ploeg zich dan voldoende hersteld om voor een verrassing te zorgen. Aanvang van die wedstrijd op sportpark Oostpolder is 14:30 uur.

 

CvdW: v.v. Montfoort – Voorbeschouwing komend weekend

Deze week was v.v. Montfoort de Club van de Week en dit weekend speelt het eerste elftal van Montfoort een thuiswedstrijd tegen SVL. De eerste ontmoeting met SVL, eerder dit seizoen, werd beslist in een 3-1 overwinning voor de ploeg uit Langbroek.

Na de winterstop heeft v.v. Montfoort vier wedstrijden gespeeld, waar de club 6 punten van de mogelijke 12 punten behaalde. De eindstanden van deze wedstrijden zijn: Montfoort – GJS 3-3, Montfoort – Sliedrecht 2-2, DHSC – Montfoort 1-6 & GRC-14 – Montfoort 2-2.

Na de winterstop heeft SVL drie wedstrijden gespeeld, waar geen een wedstrijd punten werd gepakt. SVL verloor namelijk alle wedstrijden na de winterstop, de wedstrijd tegen LRC werd namelijk gestaakt. De eindstanden van deze wedstrijden zijn: SVL – GRC-14 2-7, DTS’35 Ede – SVL 2-0 & SVL – WNC 1-3.

Deze week is er gesproken met Ruud van der Linden & Marian van Schipstal over hun betrokkenheid, wat de club zo mooi maakt en wat hun rol is binnen de club. Ook is er aan de bovenstaande mensen gevraagd om een voorspelling te doen voor de wedstrijd v.v. Montfoort – SVL van aankomend weekend.

De voorspellingen van de clubleden zijn:
Ruud van der Linden verwacht een 3-1 overwinning voor zijn club Montfoort. ‘’Ik verwacht een mooie overwinning, omdat wij thuis spelen en omdat wij beter zijn.’’ Bovendien heeft v.v. Montfoort wat recht te zetten na het gelijkspel van afgelopen zaterdag volgens Van der Linden.

Marian van Schipstal verwacht dat v.v. Montfoort de drie punten in eigen huis behoudt. ‘’Op het moment zit SVL niet echt in een positieve flow en ik denk dat Montfoort zich aankomend weekend zal herpakken. Afgelopen zaterdag was namelijk te zien dat de jongens bereid zijn om voor elkaar te werken.’’ De voorzitter van v.v. Montfoort verwacht dat v.v. Montfoort de wedstrijd tegen SVL wint met 4-1.

Het VoetbalJournaal verwacht dat dit een spannende wedstrijd zal worden, waarin beide teams alles zullen geven en het publiek vermaken met een leuke wedstrijd vol vechtlust en inzet.

Het VoetbalJournaal bedankt v.v. Montfoort voor haar medewerking en wenst de club veel succes de rest van het seizoen!

CvdW: v.v. Montfoort - voorbeschouwing komend weekend

 

SC Monster stelt het individu centraal bij jeugdopleiding

Met het aanstellen van Mike Groeneweg (35) als hoofd jeugdopleiding omarmt Sportclub Monster een voetbalvisie waarbij het individu centraal staat. “Wat we vooral niet moeten doen is voetballertjes in een keurslijf proppen.”

Groeneweg is officieel op 1 januari van dit jaar aan de slag gegaan in zijn nieuwe functie, maar hij is al zeventien jaar als jeugdtrainer bij Monster actief. In die periode ontwikkelde hij zijn voetbalvisie. “Door zelf training te geven maar ook door buiten de deur te kijken. Vroeger bezocht ik regelmatig trainingen van Ajax en het Nederlands elftal. Tegenwoordig is heel veel op te zoeken via internet. Ik heb de nodige cursussen gedaan. Een driedaagse Meulensteen-cursus en vorig jaar heb ik een tweedaagse cursus die door oud-NEC-trainer Peter Hyballa werd gegeven gevolgd. Ook dat was fantastisch. Die man is een beetje afgeschilderd als een clown maar weet ontzettend veel over voetbal en trainingen.”

Het toepasbaar maken van oefenstof bij een club als Monster, daar gaat het volgens Groeneweg om. “Eerlijk gezegd heb je dan meer aan die cursussen dan aan een officiële trainersopleiding van de KNVB. Niet dat die niet goed zijn, maar het gaat meer over structuur en opbouw.”

In zijn visie voor Monster gaat Groeneweg ervan uit dat het individu centraal staat. “Het gaat om de voetballer, niet om de trainer. Die is slechts een hulpmiddel en mag ook niet belemmerend werken”, vindt hij. “Wat je vaak ziet in het jeugdvoetbal is dat we dingen bij voetballertjes willen afleren. Dribbelen is mooi voorbeeld. Ik zeg: gewoon laten dribbelen. Hooguit wat bijsturen door te vraag stellen of het misschien niet beter was om de bal eerder af te spelen. Zo’n jongetje moet het zelf gaan bedenken, dat hoeven wij als trainers voor hem niet te doen.”

“Als het individu zich beter ontwikkelt, zal dat ook beter zijn voor het team”, meent Groeneweg.

In de ogen van de Monsternaar hoeft er in het jeugdvoetbal beslist geen ‘realistisch’ voetbal worden gespeeld. “Vraag tien jongetjes wat ze liever willen: aanvallen of verdedigen. Tien zullen zeggen aanvallen. Laat ze lekker, reik als trainer de handvatten aan waarmee ze zich beter kunnen ontwikkelen. Ga ze niet volstoppen met allerlei opdrachten.”

Over het hoe en waarom van zijn gedachtengoed is Groeneweg duidelijk: “Geen speler is hetzelfde.”

Zelf had hij vijftien jaar de D1 (tegenwoordig JO13-1) onder zijn hoede. “Dat was vooral om praktische redenen, omdat ik het trainen en het zelf spelen goed kon combineren. Maar het is wel een cruciale leeftijdsgroep. Voor het eerst op een groot veld.”

Nu is hij verantwoordelijk voor alle selectie- en breedtesportteams. “De meeste aandacht zal uitgaan naar de selectieteams, maar het is ook belangrijk om daaronder onze ogen open te houden. We zijn bezig om een goede interne scouting op te zetten. Anders missen we spelertjes die zich wat later ontwikkelen.”

Een goede jeugdopleiding neerzetten is niet iets van maanden, eerder van jaren, dat beseft Groeneweg ook. “Bij Monster hebben we heus goede jeugdplannen gehad. Dan werd iets in gang gezet, maar zag je iedere trainer na verloop van tijd toch weer zijn eigen gang gaan. Ik ben er om die rode draad te bewaken. De belangrijkste opgave is dat alle trainers hetzelfde gaan doen. Dat wil niet zeggen dat alle trainingen van a tot z vaststaan, maar dat ze wel in hoofdlijnen hetzelfde doel beogen. Uiteraard hoort daar een stukje opleiding van trainers bij.”

 

Naaldwijk is blij met ‘nieuwe energie die vrijkomt’

Aris van Daalen (42) is sinds november van vorig jaar de nieuwe voorzitter van VV Naaldwijk. Hij heeft zichzelf tot doel gesteld om de club nóg leuker en beter te maken. “We zijn al enorm ver. Met elkaar en voor elkaar is wat Naaldwijk als club het beste typeert.”

Behalve Van Daalen telt het bestuur van Naaldwijk sinds de laatste ledenvergadering nog twee nieuwe gezichten, die van Frank Hordijk en Jelle van Waveren. Omdat alleen Van Daalens’ voorganger Gerard Koornneef is gestopt, werd het aantal bestuursleden vergroot tot negen. “Een luxe, maar zeker geen overbodige luxe”, verzekert Van Daalen. “De mankracht die erbij is gekomen hadden we ook nodig. We hebben een herschikking van de portefeuilles gedaan. Jelle van Waveren heeft voetbalzaken overgenomen van Jack van der Kruk, die nu verantwoordelijk is voor de accommodatie. Frank Hordijk doet de pr en sponsoring. Ook in de commissielagen hebben we de nodige versterking gekregen. Alles bij elkaar hebben we bijna twintig nieuwe mensen. Dat is een enorme verrijking van onze organisatie. Het maakt taken ook behapbaar en zorgt ervoor dat de lasten beter verdeeld kunnen worden en niet meer op de schouders van een paar personen komen.”

De recente ontwikkelingen passen volgens Van Daalen in een nieuwe fase waarin Naaldwijk als club is beland. “We komen uit een fase waarbij de fusie met Westlandia niet doorging. Dat is ongeveer vijf jaar geleden. Dat was het moment waarbij van alles in gang is gezet, van het neerzetten van een nieuwe voetbalvisie tot het realiseren van de nieuwe accommodatie. Dat is allemaal gebeurd. Nu breekt een nieuwe fase aan waarbij het beleid min of meer verfijnd gaat worden.”

Identiteit
Daarbij blijft, zo benadrukt Van Daalen, de eigen clubidentiteit een belangrijke plaats innemen. “Wij zijn een bescheiden club met 550 leden en daar past ook een bepaald beleid bij. Ik denk niet dat we als Naaldwijk de ambitie moet hebben dat we over vijf jaar in de eerste klasse moeten spelen. Incidenteel zou dat kunnen, maar het moet geen doel op zich zijn. Als Naaldwijk willen we juist een club zijn met een brede focus. Wij willen plaatsbieden aan prestatie- en breedtesport. Iedereen moet zich hier thuisvoelen en plezier hebben. Wij zijn een familieclub en dat willen we in alles ook uitstralen. Tegelijkertijd moeten we ook mee in de tijd. Wij vinden het belangrijk dat onze trainers de kans krijgen zich te ontwikkelen en diploma’s te halen. We hebben een paar jaar geleden verplichte vrijwilligerstaken ingevoerd. Dat is volledig geaccepteerd door de leden, het hoort erbij. We doen het met elkaar. Met de nieuwe bestuurs- en commissieleden ben ik hartstikke blij. Er komt daardoor nog meer energie bij.”

 

 

Wout Ooms heeft goed gevoel bij SVS

Wout Ooms verlengde onlangs zijn contract bij SVS met één seizoen. Dat betekent dat de oefenmeester uit Rotterdam komende zomer zijn zesde jaar ingaat op sportpark Schenkel in Capelle aan den IJssel. “Het gevoel is nog goed, er was geen enkele reden om niet bij te tekenen”, aldus Ooms.

Ooms, die bij stadgenoot Capelle als voetballer furore maakte, begon bij SVS toen het nog vierdeklasser was. Inmiddels komen de blauw-witten uit in de tweede klasse. “Van het elftal waarmee ik destijds begon zijn nog vijf, zes jongens over. Het team is eigenlijk constant ververst. Ik zit dus niet al jaren tegen dezelfde gezichten aan te kijken, andersom geldt dat ook.”

De ontwikkeling van SVS, met twee promoties in de afgelopen vier jaar, speelt een belangrijke rol in het lange dienstverband van Ooms. “We hebben de afgelopen jaren grote stappen gezet. Iedere keer proberen we onze grenzen te verleggen. Voor mij persoonlijk is het heel belangrijk dat ik bij SVS perfect kan werken. De lijntjes zijn kort, ik heb maar met drie, vier mensen te maken. Bij een andere club moet je maar afwachten wat je krijgt.”

“Daar komt bij dat ik op fietsafstand van de club, net over de grens van Rotterdam, woon. Eén van mijn dochtertjes speelt tegenwoordig ook bij SVS. Allemaal zaken die je meeneemt bij een besluit om door te gaan.”

Bovendien is er voor Ooms, als hij op een hoger niveau zou willen werken, de belemmering dat hij niet in het bezit is van het TC1-diploma. “Daardoor ben ik niet echt interessant voor een eersteklasser. Ik zie een club mij niet zo snel aannemen en zeggen ‘Wout, wij betalen je TC1 wel’.”

De belangrijkste reden om bij te tekenen bij Sport Vereniging Schollevaar is echter dat hij het naar zijn zin en doorgroeimogelijkheden ziet. “We spelen dit seizoen voor het eerst in de tweede klasse. Het doel is om een stabiele tweedeklasser te worden. Daar gaat een paar jaar overheen.”

De resultaten stemmen Ooms in ieder geval tot tevredenheid. Tenminste, tot de winterstop. “We hadden halverwege twintig punten, nu, vijf wedstrijden verder, staan we op 23. We zitten in een wat lastigere fase.”

Eén van de oorzaken is dat SVS moeizaam scoort. “Joran van Opstal is geblesseerd en Anthony Schoenmakers, onze andere spits, heeft het lastig. Dat is niet gek, want we spelen tegen betere tegenstanders dan in de derde klasse. In balbezit kunnen we zeker nog groeien, over de ontwikkeling op andere vlakken – mentaal en organisatie – ben ik weer tevreden.”

Dertig punten moet volgens Ooms genoeg zijn voor handhaving. “Hoe eerder we die binnen hebben, hoe beter”, aldus Ooms, die, achter de schermen, alweer druk bezig is met de  samenstelling van zijn selectie voor volgend seizoen. “Twee jongens vertrekken en één stopt. Daar krijgen we vier spelers voor terug. Eén van hen is Raymond Lingen van Victoria’04. Ik kan die jongens geen vergoedingen bieden – daar doet de club niet aan – maar wel gunstige voetbalvoorwaarden.”

 

 

Trainer Omar Khan heeft onderdak bij Spartaan’20

“Het is wel lekker dat het nú geregeld is”, zei Omar Khan onlangs bij zijn aanstelling als trainer van zondag eersteklasser Spartaan’20. De oefenmeester van Nieuwerkerk  zag zijn spelers de afgelopen tijd een nieuwe club vinden -Nieuwerkerk stapt over naar de zaterdag – en hield al een klein beetje rekening met een verplicht sabbatical.

“Op een gegeven moment zie je bij de interessante clubs de plaatsen ingevuld worden”, reageert hij. “En het was al half maart.” Toen was er opeens de interesse van Spartaan’20. Zijn oude club. “Ik heb er vijftien jaar geleden in de jeugd gewerkt. Een mooie club die bekend staat om zijn goede jeugdopleiding.”

Jeugd inpassen wordt ook het devies voor komend seizoen. “Er stromen twaalf spelers door vanuit de jeugd. Die moeten een plekje krijgen in de selectie”, aldus Khan, die onlangs nog op harde wijze kennismaakte met Spartaan’20. Mét zijn hoger aangeslagen Nieuwerkerk verloor hij in Rotterdam-Zuid met 7-2.

Dat Khan, amper een half jaar na zijn aantreden in Nieuwerkerk, al weer zo snel op zoek moest naar een nieuwe baan had hij niet verwacht. Hij had en heeft het naar zijn zin op sportpark Dorrestein. “De club heeft de keuze gemaakt om de zondag op te heffen en de pijlen te richten op de zaterdag. Dit elftal valt dus uit elkaar. Die omstandigheden maakt het voor iedereen lastig werken – we spelen immers voor noppes – maar het is de taak van de technische staf om iedereen scherp te houden. Dat lukt de ene keer beter dan de andere keer.

Spartaan’20 was een negatieve uitschieter en daar hebben we het na afloop ook uitgebreid over gehad. We vertegenwoordigen met elkaar tot het einde van het seizoen Nieuwerkerk en moeten er het beste van maken. Het is geen straf om hier te voetballen. Dit is een geweldige club. We zitten nog in de Voetbal Rijnmond Cup en als het even kan, willen we ver komen.”

Bijna al zijn spelers hebben een nieuwe club, de wetenschap dat hij zelf eind juli voor het eerst wordt verwacht bij Spartaan’20 geeft Khan ook de nodige rust. “Ik doe niets liever dan op een voetbalveld staan.”

 

‘G-Voetbal is voor iedereen, hoe groot of klein de beperking maar is’

Met als doelstelling om G-voetbal in een ander daglicht te zetten, omdat er een verkeerd beeld is van G-voetbal. Wij spraken met Erik Voskamp, leider van het G-team van r.k.v.v. JEKA.

Erik is leider van het jeugd G-elftal van r.k.v.v. JEKA. Het begon toen zijn dochter, met een lichte beperking wilde voetballen. Hij ging kijken naar de mogelijkheden en bracht een bezoek aan het G-elftal. “Toen ik ging kijken bij het G-elftal dacht ik: is dit het G-elftal? Ik zag maar drie kinderen met een zichtbare handicap (het syndroom van down).”

Dat is precies het probleem van het G-voetbal volgens Erik, ouders willen niet de stempel gehandicapt op hun kind plakken wanneer hun kind enkel een lichte beperking hebben. Maar G-voetbal is veel meer dan dat volgens Erik:
“G-voetbal is niet alleen voor kinderen met downsyndroom, het is ook voor kinderen met bijvoorbeeld suikerziekte, kinderen met ADHD of slechtziende kinderen. G-voetbal is veel meer dan alleen downsyndroom. We pleiten daarom ook voor naamsverandering van het G-voetbal, die G schrikt de ouders af. Het associeert te veel met down. Noem het vriendenvoetbal of iets dergelijks maar geen G-voetbal. Want hoe groot of klein de beperking is, G-voetbal is voor iedereen, ook wanneer het aan de buitenkant niet te zien is.”

De trainer van het G-elftal, waar Erik was gaan kijken stopte ermee omdat zijn zoon met downsyndroom niet meer verder kon met het voetbal door zijn kwetsbare botten. “Ik heb het team toen overgenomen, maar ik wilde wel dat het een echt team werd, dat het echt om voetbal ging draaien. Dat ze gelijkwaardige materialen en kansen kregen als de reguliere elftallen. Ik wilde geen afgedankte tenues meer, ik wilde dat ze nette trainingspakken en wedstrijdtenues kregen. Dat hebben we doormiddel van sponsoren voor elkaar gekregen. Dat vinden de spelers al geweldig, dan maakt het helemaal niet meer uit of ze winnen of verliezen.”

“We hebben vergaderingen gevoerd om het G-voetbal in de schijnwerpers te zetten, daarin kwam het idee naar voren om een G-wedstrijd als voorwedstrijd te laten spelen van NAC Breda. Alle kinderen komen uit Breda, voor hun is er niks mooier dan een voorwedstrijd te spelen van NAC.”

Afgelopen zaterdag tijdens ADO – NAC was het zover: het G-team speelde de voorwedstrijd in het Cars Jeans Stadion. “De kinderen vonden het super, ze konden voetballen in het stadion, de wedstrijd bekijken en tot slot op de foto met de spelers. De spelers namen allemaal de tijd om op de foto te gaan, dat was super!”

Erik Voskamp wil nu verder, “het doel is om in de toekomst toernooien te gaan organiseren en het G-voetbal te gaan promoten bijvoorbeeld op scholen. Dat is de doelstelling, daarom vinden wij het super dat NAC achter ons staat. Het G-voetbal moet groter worden, nu moeten we bijvoorbeeld veel reizen om onze wedstrijden te spelen.”

“We willen nu toernooien gaan organiseren in samenwerking met NAC, bijvoorbeeld in een 8 tegen 8 vorm. Waar we spelers van het G-elftal van JEKA met ‘normale’ spelers van NAC mixen. Om te laten zien, aan voornamelijk de ouder, dat er geen verschil is tussen G-voetbal en regulier voetbal.”

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.