Home Blog Pagina 1444

Vrouwen RVVH donderen naar finale Voetbal Rijnmond cup

RVVH
-
0
Vrouwen RVVH donderen naar finale Voetbal Rijnmond cup

©Foto’s: Jan Pott

Op de zwoele dinsdagavond kwamen de vrouwen van Berkel naar RVVH voor de halve finale van de Voetbal Rijnmond Cup.  Onder een dreigende hemel werd er afgetrapt. Dat er code oranje was afgekondigd was voor niemand een reden niet te voetballen. Al na vier minuten kreeg Alyssa Dijkstra de eerste kans. Ondanks dat RVVH het betere van het spel had kon het Berkel niet echt de baas zijn. Terwijl het gedonder steeds dichterbij kwam en sommige speelsters angstig aan de scheidsrechter bleven vragen of ze al naar binnen mochten liet de leidsman doorspelen. Op het moment dat het onweer echt losbarstte liet de scheidsrechter inrukken.  Na een kwartiertje werd de wedstrijd hervat terwijl de hemelsluizen wijd open stonden.

Na rust was het alsof er nooit code oranje was geweest. Warm, rustig zomerweer met hier en daar wat opkomende mistflarden. Langzaam maar zeker vloeiden de krachten van Berkel weg en kon RVVH-aanval na aanval opzetten. Het was Celine Bruens die uit een corner van Nikki de Roest de bal bij de eerste paal inkopte voor de1 -0.  Na een half uur in de tweede helft verzond Annemarie Star een lang bal die door Alyssa Dijkstra op waarde werd geschat en de 2-0 scoorde.  De mooiste goal van de wedstrijd kwam van Jennifer Oliveira, die vorige week nog Nederlands kampioen in de zaal werd met vv Pernis.  Ze speelde zichzelf op de linkerhoek van de zestien vrij en ronde fraai af met een schot precies in de linker kruising.

Geplaagd door blessures moest trainer Abdalla de laatste vijf minuten reserve keepster Beau Suurland als veldspeler inzetten. De grote schare toeschouwers, waaronder een groot deel van de selectie van SSS, de meest waarschijnlijke tegenstander in de finale, zag geen doelpunten meer gescoord worden.

Daarmee zijn de vrouwen van RVVH de eerste finalist die op 16 juni bij de buren van Slikkerveer aantreden voor de voetbal Rijnmond Cup.

RVVH: Lissete Snel, Jamie van Rijsbergen (Beau Suurland), Celine Bruens, Esmeralda van den Heerik, Annemarie Star, (Celine Schot) , Lisanne van Gelder(Danielle Noordermeer), Jaline Hoek, Manuela Grootenboer, Alyssa Dijkstra, Nikki de Roest (Celine Schot), Jennifer Oliveira.

Franse wil oogsten met VV Goes: derde divisie lonkt

vv Goes
-
0
Franse wil oogsten met VV Goes: derde divisie lonkt

©Foto’s: René van der Vliet

Zondag-hoofdklasser VV Goes verkeert in bloedvorm. Het won de laatste vier wedstrijden en scoorde daarin veertien keer. Donderdag wacht een uitduel met Silvolde in de nacompetitie. Aanvaller Erwin Franse (20) blikt vooruit.

 Wie voorafgaand aan dit seizoen zei dat Goes hoge ogen ging gooien, zou keihard uitgelachen zijn. Echter zegt de ranglijst na dertig speelronden voldoende. Plek twee, 58 punten en liefst 66 doelpunten voor. Goes is een ploeg waar opponenten rekening mee houden. Tevens pakte de ploeg van trainer Rogier Veenstra de districtsbeker. Nu is de Bevelandse promovendus vier duels verwijderd van de derde divisie. ‘’Het gaat tegenvallen als we niet promoveren’’, bekent Franse. ‘’Het zou voor ons heel mooi zijn. We spelen echt om te winnen.’’

Silvolde is de eerste horde in de strijd om een ticket voor de derde divisie. Donderdag reist Goes af naar de Achterhoek. ‘’We moeten al om 14:00 vertrekken’’, weet Franse, die vrij moest vragen van zijn werk. 19:45 uur wordt er afgetrapt in Gelderland. ‘’De laatste weken zijn we niet te verslaan’’, zegt de rappe vleugelaanvaller, die vertrouwen heeft in een goede afloop. ‘’Ik denk dat we aardig in vorm zijn. Wij gaan laten zien wie we zijn.’’ Toen de tegenstander in de nacompetitie bekend werd, pakte Franse zijn laptop erbij om beelden te bekijken van Silvolde. ‘’Ik heb wat samenvattingen gekeken’’, aldus Franse. Waar moet Goes voor waken? ’’Ze hebben een jonge spits van twintig jaar, die veel goals maakt.’’

Franse heeft het goed naar zijn zin bij de rood-witten. Zowel HSV Hoek als ASWH wilde de rechtspoot inlijven, maar Franse is ook volgend seizoen actief op sportpark Het Schenge. Hij is nog niet uitgeleerd bij Goes, geeft hij als reden. ‘’Ik creëer veel kansen, maar ze willen er niet altijd in. Ik blijf niet altijd rustig voor de goal.’’ Franse scoorde dit seizoen toch vrij veel voor een klassieke vleugelspits. ‘’Dertien doelpunten is aardig voor een rechtsbuiten, maar het hadden er twintig moeten zijn’’, toont hij zich zelfkritisch. ‘’Een mooi doel voor volgend seizoen.’’

Hopelijk voor Franse in de derde divisie, want promotie lonkt. ‘’We gaan geen tegenstander tegenkomen in de nacompetitie, waar we kansloos tegen zijn’’, stelt hij. Een prognose voor donderdag? ‘’Ik hoop dat we daar een kleine overwinning boeken. Nou ja, eigenlijk liever een grote overwinning.’’ Het leeft in ieder geval enorm in de selectie van Goes. ‘’Op de training merk je al dat erover gesproken wordt. Ja, het leeft zeker.’’

26e Competitiewedstrijd  Groede – NSV  

V.V. Groede
-
0
26e Competitiewedstrijd  Groede – NSV  

Doordat NSV voor het eerst sinds jaren al  ver voor het einde van het seizoen zich veilig heeft gespeeld, kon trainer Andy Wierikx drie op scherp staande vaste waarden aan de kant houden, zodat zij verzekerd waren van een schone lei tijdens de nacompetitie.

Wat een knotsgekke wedstrijd met een handbaluitslag. De 7-5 had net zo goed 12-10 kunnen zijn.

In de eerste 5 minuten krijgt Joost Ossenblok drie dotten van kansen. Twee keer op een voorzet van Martijn de Bruijn en een keer na een vrije trap van Jelmer Akkermans. Drie keer weet de keeper redding te brengen. Martin Kuijer schiet nog een keer in het zijnet. Pas na een kwartiertje krijgt Groede zijn eerste kans. Het is meteen prijs 1-0. Bij de tweede aanval even later kopt Ronnie Kerstens de bal uit het doel. Na zo’n 20 minuten legt Martijn de Bruijn de bal breed op Jelmer Akkermans die binnen schiet,
1-1.

Na een half uur is er een voorzet van Groede die door een vrijstaande speler binnen wordt gekopt. 2-1. Even later wordt een schot van Martin Kuijer door de keeper gestopt. 10 minuten voor rust is er balverlies op het middenveld en de verdediging wordt uitgespeeld 3-1.

De in deze moeilijke wedstrijd goed acterende jeugdspeler Thimo Schepers onderschept de bal bij zijn tegenstander en stuurt Martin Kuijer weg die vrij simpel de 3-2 kan scoren. Vlak voor rust is er eerst een scrimmage voor het doel van NSV. Vervolgens komt Martijn de Bruijn alleen voor de keeper. Hij legt de bal breed op Joost Ossenblok, die de 3-3 binnen schiet. NSV denkt dat het al rust is en geeft hierdoor Groede zo veel ruimte dat zij gemakkelijk de 4-3 ruststand kunnen scoren.

Vlak na de rust vervang Alex van de Sanden, Danny Koeijvoets.  Bij de eerste de beste aanval wordt hij doorzijn verdediging in de steek gelaten en Groede loopt uit naar 5-3.

Vanaf de aftrap geeft Tim Bolte een voorzet welke door Martijn de Bruijn wordt binnen getikt 5-4. Halverwege de tweede helft grijpt Alex goed in wanneer er tot twee keer toe een speler van Groede alleen op hem af komt. Bij de tweede keer komt de bal per ongeluk tegen een been van een tegenstander en de bal verdwijnt over de doellijn. 6-4.

Een kwartier voor tijd wordt de wedstrijd even onderbroken omdat kampioensploeg Groede 2 met de platte kar het veld oversteekt. Scheidsrechter Tirions die een gemakkelijke middag heeft met uitzondering van het bijhouden van de score, ziet het allemaal gelaten aan en even later gaan we door met scoren van doelpunten. Eerst schiet Martin Kuijer de bal via een tegenstander net naast. Even later geeft hij een prima voorzet op Joost Ossenblok die de 6-5 binnen schiet.

Terwijl iedereen de 6-6 verwacht wordt het tenslotte 7-5 wanneer de aanvallers van Groede mogen uitkiezen wie deze mag scoren.

Pelikaan JO15-1 met overmacht kampioen!

VoetbalJournaal
-
0
Pelikaan JO15-1 met overmacht kampioen!

Zaterdag 25 mei stond voor JO15-1 de 11e en laatste wedstrijd van de voorjaarscompetitie op het programma. Met 3 punten meer op nummer 2 en een veel beter doelsaldo reden de jongens al virtueel in het roze tricot. Zelfs bij verlies zou het kampioenschap hoogst waarschijnlijk gewoon binnen zijn. Er zou dan alleen nog een week gewacht moeten worden met het vieren hiervan, omdat dan pas alle wedstrijden in de poule gespeeld zouden zijn. Gelijkspelen of winnen in eigen huis was natuurlijk gewoon de opgave en dat zou, met oog op de ranglijst, ook gemakkelijk moeten kunnen. Pelikaan speelde haar laatste wedstrijd tegen het op dat moment op de 10e plek bivakkerende JO15-1 van HSSC’61.

Waar de Peli’s in de najaarscompetitie nog een aantal wedstrijden nipt verloren van hun naaste concurrenten en toen het kampioenschap aan ASWH moesten laten, speelden ze in de voorjaarscompetitie ijzersterk. Onder leiding van trainers Nossent en Verschoor en leider Bakker wist deze talentvolle lichting elke wedstrijd mooi, aanvallend voetbal op de mat te leggen en zag je het team iedere week groeien. Voor aanvang van de kampioenswedstrijd stonden er dan ook duidelijke cijfers op het bord. 30 punten uit 10 wedstrijden. Winnen van HSSC’61 zou een ongeslagen kampioenschap opleveren!

Begeleidt door zwarte en blauwe rook en omlijst met wat vuurwerk betraden beide teams onder begeleiding van scheidsrechter Van Riel klokslag 10 uur het veld. Na het controleren van de passen, het tossen en de high-fives, werd er afgetrapt. Uiteraard waren de jongens zaterdagmorgen toch wat gespannen en dat was de eerste 25 minuten duidelijk te merken. Hier en daar was het voetbal wat slordig, maar tot echte grote kansen kwam het niet. Ook HSSC’61 kwam niet echt tot een aanval. Het spel speelde zich voornamelijk af op de helft van de tegenstander, iets wat we afgelopen seizoen wel vaker hebben gezien. Pelikaan had duidelijk meer balbezit en HSSC’61 kwam er af en toe uit, maar werd dan opgevangen door de verdediging van de Peli’s, die afgelopen periode nauwelijks te passeren was. Dat blijkt ook wel uit het zeer lage aantal tegendoelpunten dit seizoen.

Na 25 minuten werd dan toch de ban gebroken. Na een mooi uitgevoerde aanval over meerdere schijven, wist Kevin de achterlijn te bereiken, werd de bal teruggelegd op de goed meegelopen Necip die hem zo binnen kon schuiven. De 1-0 was een feit, kort daarop gevolgd door de 2-0 via Julian. Dat was ook meteen de ruststand.

Na de rust was de verwachting dat de Peli’s wat gemakkelijker tot scoren zou komen. Welle en Koko waren ondertussen in de ploeg gekomen en die zijn het hele seizoen belangrijk geweest voor het team. Maar het liep toch nog even anders… Uit een van de sporadische corners van HSSC’61 kopte een boomlange speler de bal keurig in de kruising, ver buiten bereik van de keeper. Kort daarna was het bijna 2-2, toen een aanvaller van HSSC’61 ontsnapte aan de verdediging van Pelikaan en alleen op de keeper af mocht. Deze redde knap, waardoor de stand op 2-1 bleef. Een enkele minuut later mocht een aanvaller op de 5 meterlijn vrij aannemen en schieten en weer stond de keeper gelukkig op de juiste plek. Maar hierna was het met de kansrijke aanvallen van HSSC’61 gedaan. Uit een vrije trap van Koko viel de 3-1 en in korte tijd liep Pelikaan via twee doelpunten van Wello uit tot 5-1. Eigenlijk had de uitslag nog veel hoger uit moeten pakken, maar aan het einde van de wedstrijd kwam Pelikaan niet meer tot scoren. Dit was dus ook de einduitslag, waarop direct na het laatste fluitsignaal de zwart-blauwe rook over het veld kringelde en het vuurwerk er lustig op los knalde!

Zo is er voor Pelikaan JO15-1 weer eens een kampioenschap te vieren en keert het na een aantal jaren terug naar de Hoofdklasse! De cijfers liegen er niet om. 33 punten uit 11 wedstrijden met een positief doelsaldo van 38 doelpunten en slechts 7 tegendoelpunten.

 

 

Nasser Abdalla op zijn plek bij Zinkwegse Boys

vv Zinkwegse Boys
-
0
Nasser Abdalla op zijn plek bij Zinkwegse Boys

Nasser Abdalla (37) is de afgelopen drie jaar hoofdtrainer bij dames elftallen van SSS & RVVH geweest. Met een visie gericht op het ontwikkelen van zichzelf is hij iemand die weet wat hij wilt. Wij spraken met hem over zijn keuze om trainer te worden, huidige doelstellingen, en zijn toekomstige plannen om zichzelf te ontwikkelen.

In 1991 kwam Nasser Abdalla naar Nederland. Op 12-jarige leeftijd is hij begonnen met voetballen bij de jeugd van V.V. Hekelingen. Vanaf zijn 17e heeft Nasser bij verschillende clubs in het eerste gevoetbald waarvan o.a. S.C. Botlek, V.V. Pernis en S.V. DEHMusschen. Hij heeft uiteindelijk ervoor gekozen om over te stappen naar het trainersvak. ‘’Ik wilde niet lager gaan voetballen, in een vriendenelftal bijvoorbeeld. Daar kan ik mijn lichaam en mezelf niet uiten. Je weet dat je op den duur toch moet stoppen met voetballen. Ik zag mezelf niet langs de velden staan om naar wedstrijden te kijken. Ik wil bezig zijn met voetballen, vandaar dat ik eraan heb gedacht om trainer te worden. Zo heb ik een cursus gedaan de laatste paar jaar dat ik bezig was met voetballen.’’

Het laatste jaar dat Abdalla bezig was met zijn eigen voetbalcarrière, is hij ook begonnen met het trainen van de jeugd bij de JO19-1 (toen nog bekend als A1) van S.C. Botlek. In deze periode heeft hij zijn TC3 behaald, wat nu alweer vier seizoenen geleden is. Later is hij door een bekende bij Zinkwegse Boys terecht gekomen en zodoende heeft hij bij de club gesolliciteerd. ‘’Mij is verteld dat Zinkwegse Boys iemand nodig had en dat het een club is waar ze weten wat ze willen en de visie & doelstellingen duidelijk zijn. Ik hou ervan als mensen duidelijk zijn, zo ben ik zelf namelijk ook.’’

Momenteel is Abdalla erg druk met zijn eigen ontwikkeling tevens als die van de club. Met zijn TC3 en TC2 op zak kunnen we hem binnen de komende jaren ook voor zijn TC1 zien gaan. ‘’Ik wil ooit mijn TC1 Halen, binnen nu en vijf jaar is mijn doelstelling voor mezelf. Dit is mijn tweede jaar dat is TC2 uitoefen, dus ik denk als ik nog een jaartje of twee doorga dat ik er vlekkeloos doorheen kan. Ik zou het leuk vinden als ik later ook hoofdklasse mee mag pakken. Ik wil zo hoog mogelijk trainerschap doen. Daarom ben ik trainer geworden, om mensen te ontwikkelen maar ook mezelf te ontwikkelen.’’

Nasser heeft het na eigen zeggen erg naar zijn zin bij Zinkwegse Boys en behalve zijn eigen ontwikkelingen is hij ook heel positief over die van de club. ‘’Het mooiste van Zinkwegse Boys vind ik dat ze hard bezig zijn met de jeugd op een hoger niveau te brengen. Dat vind ik leuk van een club dat ze daarop veder borduren, want de jeugd is de toekomst.’’

Met een wachttijd van ongeveer twee jaar voordat hij zijn TC1 kan halen, ziet hij zichzelf de komende twee jaar nog niet vertrekken, maar kijkt hij al wel met een schuin oog naar de toekomst. ‘’Ik heb altijd tegen Zinkwegse Boys gezegd: Ik ben iemand die als die het naar ze zin heeft, kan doen wat die moet doen en de vrijheid heeft daarvoor; dan kunnen we jarenlang van elkaar genieten. Maar als ik wil groeien denk ik niet dat dat bij Zinkwegse Boys kan, maar dat moet de toekomst blijken.’’

CvdW: RKSV Cluzona – Introductie

rksv Cluzona
-
0
CvdW: RKSV Cluzona – Introductie

Deze editie is RKSV Cluzona de Club van de Week en zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen bij de club. Cluzona is afkomstig uit Wouw in Noord-Brabant en is opgericht in 1937 onder de naam DSS. Enkele jaren later werd de naam gewijzigd naar DSSW (Door Samespel Sterk Wouw). De huidige naam werd op 1 juli 1947 aangenomen, toen de club heropgericht werd. Cluzona is een afkorting voor Club Zonder Naam.

Alle thuiswedstrijden van de club uit Wouw worden afgewerkt op Sportpark De Doelen. Cluzona bestaat uit een seniorenafdeling (zowel selectie als recreatief) op zondag en een jeugdafdeling (zowel selectie als recreatief) op zaterdag.

Niveau vanaf de eeuwwisseling
Vanaf de eeuwwisseling tot en met het seizoen 2009-2010 kwam het eerste elftal van RKSV Cluzona uit in de Vijfde Klasse Zondag. In het seizoen 2010-2011 kwam de club, voor het eerst sinds 1996-1997 weer uit in de Vierde Klasse en wist dit seizoen te imponeren. Cluzona werd namelijk direct kampioen en promoveerde zodoende voor de tweede keer in twee jaar tijd. Vanaf het seizoen 2011-2012 tot en met het seizoen 2013-2014 speelde het eerste elftal in de Derde Klasse, voordat de club aan het eind van het seizoen (2013-2014) wederom wist te promoveren. Na één seizoen in de Tweede Klasse degradeerde Cluzona weer terug naar de Derde Klasse, waarin de club de komende twee seizoenen zou uitkomen. Dit seizoen mocht Cluzona, na wederom een kampioenschap in de Derde Klasse, weer uitkomen in de Tweede Klasse. Dit seizoen wist RKSV Cluzona zich te handhaven door op de vijfde plaats te eindigen met 42 punten uit 26 wedstrijden.

Bekeravontuur
Dit seizoen kende Cluzona een zeer indrukwekkend bekeravontuur. De club uit Wouw wist namelijk tweemaal een hoofdklasser uit te schakelen. Cluzona trok zowel tegen IFC als Vlissingen aan het langste eind. Zodoende wist Cluzona de halve finale van de districtsbeker te bereiken, helaas ging deze halve finale tegen Goes met 3-1 verloren. Maar het bereiken van de halve finale houdt in dat RKSV Cluzona komend seizoen in de eerste ronde van het landelijke KNVB-bekertoernooi mag instromen.

Het seizoen van Cluzona 1
Het seizoen begon voor de hoofdmacht van de club op 2 september met een thuiswedstrijd tegen Nieuwdorp. RKSV Cluzona bleek te sterk voor Nieuwdorp en wist dit ook in de uitslag aan te geven. De club uit Wouw won de eerste wedstrijd van het seizoen namelijk met 5-1. Een week later werd er wederom gewonnen. Dit keer wist Cluzona het uitduel tegen Rood-Wit in Wouws voordeel te beslissen (2-3). Echter leed Cluzona op 16 september in eigen huis haar eerste nederlaag van het seizoen. Bruse Boys bleek namelijk met 1-2 te sterk voor de club uit Wouw.

Na de nederlaag thuis tegen Bruse Boys wist Cluzona de eerstvolgende drie wedstrijden te winnen. Zo werden de volgende wedstrijden gewonnen: MOC’17 thuis (2-0), Rijen uit (1-2) en SCO thuis (4-1). Maar op 15 oktober werd er wederom verloren, dit keer met 4-2 uit tegen Zundert. De club uit Wouw wist de eerstvolgende wedstrijd de rug wel weer te rechten, want er met uit met 1-4 gewonnen van SC Kruisland en een week later werd er met dezelfde stand thuis gewonnen van Unitas’30 (4-1).

De maand november begon in mineur voor Cluzona, want zowel het uitduel tegen Beek Vooruit (4-1) als het thuisduel tegen Sarto (1-2) gingen beide verloren. Maar in de laatste drie wedstrijden voor de winterstop wist RKSV Cluzona zeven punten uit drie wedstrijden te behalen. Zo werd er gewonnen van Zeelandia Middelburg uit (1-4) en Uno Animo thuis (4-3). Daarnaast werd er thuis tegen VOAB gelijkgespeeld en eindigde de wedstrijd in 1-1.

Na de winterstop wist Cluzona slechts 8 punten uit zes wedstrijden te behalen. Zo werd er gewonnen van SC Kruisland thuis (2-1) en Rijen thuis (5-0) en werd er gelijkgespeeld tegen Madese Boys thuis (1-1) en MOC’17 uit (3-3). Tot slot werd er tweemaal verloren, namelijk van Moerse Boys uit (1-0) en Beek Vooruit thuis (2-3).

In de laatste negen wedstrijden van het seizoen wist Cluzona twaalf punten te behalen. De club verloor namelijk vijf keer: Madese Boys uit (3-0), VOAB uit (2-0), Zundert thuis (1-2), Zeelandia Middelburg thuis (3-7) en Moerse Boys thuis (1-3). De wedstrijden die gewonnen werden, waren Sarto uit (1-2), SCO uit (2-3), Unitas’30 uit (1-2) en Uno Animo uit (1-3).

RKSV Cluzona heeft het seizoen afgesloten met een vijfde plek op de ranglijst met 42 punten uit 26 wedstrijden.

CvdW: RKSV Cluzona - Introductie

SV Walcheren G1 trainer Jens de Ridder gaat de clubgeschiedenis in en is nog lang niet klaar

VoetbalJournaal
-
0
SV Walcheren G1 trainer Jens de Ridder gaat de clubgeschiedenis in en is nog lang niet klaar

Voor het derde seizoen op rij is SV Walcheren G1 kampioen geworden in de 1e klasse Zuid 1 van het G-voetbal. Walcheren voorzitter Raymond Winterswijk is hierdoor in de geschiedenis van de club gedoken en kwam erachter dat sinds de oprichting in 1934 het G-team de eerste ploeg binnen de vereniging is dat 3 seizoenen op rij kampioen is geworden.

Hierdoor gaat trainer Jens de Ridder de geschiedenis in als de eerste trainer van SV Walcheren ooit die drie keer achtereenvolgend kampioen weet te worden met hetzelfde team binnen een officiële KNVB competitie.

De trainer reageerde trots op dit nieuws. “Tuurlijk is het bijzonder, maar uiteindelijk doe je het met zijn allen. Ik ben trots op de spelers, de technische staf en natuurlijk ook op de supporters”. Daarnaast merkt de Ridder ook dat er binnen de club meer aandacht voor het G-voetbal is gekomen. “Meer mensen vragen er naar en ook langs de kant wordt het drukker. Uiteindelijk is dit goede reclame voor het G-voetbal.”

De Ridder vindt het belangrijk dat het G-voetbal in Zeeland op de kaart wordt gezet. “Afgelopen vrijdag ben ik nog wezen kijken naar een zogenoemd plusteam, voor kinderen met ASS (autisme spectrum stoornis) tegen een jeugd G-team. Ik zie dat er zo steeds meer initiatieven komen op het gebied van beweging en kwetsbaardere doelgroepen. Dat vind ik mooi om te zien. Voetbal moet voor iedereen toegankelijk zijn”.

De jonge trainer hoopt dat het G-voetbal zich door blijft ontwikkelen. “Voor bij Walcheren ben ik bezig om ook iets voor de jongere voetballers uit het team wat op te zetten. Bij partijvormen bijvoorbeeld gaat het er soms best stevig aan toe, waardoor niet iedereen mee kan. Mijn uiteindelijke doel is dat iedereen met een voldaan gevoel weer naar huis gaat”.

Het seizoen voor de Ridder en zijn ploeg zit er bijna op. Op zaterdag 2 juni 2018 komen zij nog in actie op de 9e editie van het G-toernooi van de Borsele Sloepoort Cup. Dit jaar hebben zich voor het toernooi in Nieuwdorp maar liefst 16 teams zich aangemeld, waaronder ook voor het eerst 6 jeugd teams. “Iedereen die wilt kennismaken met het G-voetbal of de sfeer wilt proeven nodig ik van harte uit” voegde De Ridder eraan toe.

Erwin Franse: nog niet uitgeleerd bij VV GOES

vv Goes
-
0
Erwin Franse: nog niet uitgeleerd bij VV GOES

Het zijn succesvolle weken voor VV GOES. De ploeg van trainer Rogier Veenstra won de districtsbeker en bezet momenteel de tweede plaats in de zondag hoofdklasse. Een belangrijke schakel in dat succes is rechtsbuiten Erwin Franse (20), de razendsnelle buitenspeler is inmiddels aan zijn tweede seizoen bezig bij de Bevelandse club en in CTV Voetbal vertelde hij dat dit seizoen ook zijn verwachtingen overtreft.

“Aan de ene kant is het een verrassing, maar aan de andere kant ook helemaal niet. Ik weet hoe goed het vorig jaar was en die lijn hebben we gelukkig door kunnen trekken. Maar dat we nu weer zo hoog zouden eindigen, had natuurlijk niemand verwacht.”

De club promoveerde vorig jaar uit de eerste klasse en kwam daarmee terug op het niveau waar het een aantal jaren geleden ook actief was. Waar Franse vorig jaar een stuk minder scoorde, is hij nu bijna topscorer van het team. Zelf merkt hij ook dat het steeds beter gaat wanneer hij voor de goal verschijnt. “Het gaat dit seizoen al veel beter dan vorig seizoen. Ik heb meer doelpunten gemaakt en creëer nog meer kansen. Dat ze er dan niet allemaal in gaan is zonde, maar dat is een kwestie van tijd.”

Maar dat de vleugelflitser het nu zo goed doet, kan ook niet echt als een verrassing worden gezien. Franse speelde in de jeugd bij Feyenoord en kende dus een goede opleiding. Bij de Rotterdammers kreeg hij geen contract en ook de nodige stagewedstrijden bij verschillende clubs liepen op niks uit. Toen zijn dorpsgenoten Tim de Winter en Francis Kabwe Manengela hem vroegen om naar GOES te komen, was de keuze snel gemaakt.

“Dat heeft natuurlijk wel meegespeeld, maar het was voor mij vooral belangrijk om aan spelen toe te komen. Bij GOES had ik het beste gevoel. Gezien de afgelopen twee jaar, kan ik zeggen dat het goed is uitgepakt.” Net als vorig seizoen, was er ook tijdens dit seizoen weer interesse in hem, maar nadat hij had gesproken met zijn trainer en er zelf nog eens goed over had nagedacht, besloot hij toch om te blijven. “We hebben een goede, talentvolle groep en bij GOES ben ik nog niet uitgeleerd.”

“Alle toeristen in het dorp keken hun ogen uit en hadden geen idee wat er gebeurde bij De Meeuwen”

VoetbalJournaal
-
0
“Alle toeristen in het dorp keken hun ogen uit en hadden geen idee wat er gebeurde bij De Meeuwen”

Met Zeelandia Middelburg veroverde Daan Eikenhout al eens de titel in de tweede klasse van het zondagvoetbal en daar voegde de oefenmeester dit seizoen, bij De Meeuwen, de titel in de zaterdagklasse aan toe.

Begin januari had hij met zijn ploeg De Meeuwen al een voorsprong van negen punten opgebouwd ten opzichte van de concurrentie, maar gespeeld was het toen nog lang niet. Dat vertelde Eikenhout onlangs bij CTV Voetbal. “Je kunt halverwege het seizoen nooit zeggen dat het niet meer fout kan gaan. Op ons niveau is de selectie niet breed genoeg, zodat je alles op kunt vangen. We wilden heel graag, maar ik wist ook dat we echt nog wel gingen verliezen.”

Dat gebeurde ook, maar De Meeuwen had het ‘geluk’ dat de achtervolgers dat ook deden. “De nummer twee wisselde continu, omdat ze net als wij geregeld punten lieten liggen. Dat kwam voor ons natuurlijk goed uit.” In de kampioenswedstrijd trad zijn ploeg aan tegen Arnemuiden, een ploeg waar Eikenhout van onder de indruk is.

“Arnemuiden is echt een leuke ploeg. Ze hebben veel goede spelers en proberen echt te voetballen.” Maar Eikenhout was in zijn bespreking duidelijk richting zijn jongens: “Het gaat er vandaag niet om hoe goed Arnemuiden is, maar om hoe graag wij kampioen willen worden.” De wil om kampioen te worden bleek groot, want de ploeg boog een 1-0 achterstand om in een 1-2 overwinning en zette daarmee Zoutelande op zijn kop.

En daarmee is niks te veel gezegd. De spelers werden als ware helden onthaald en op de platte kar door het dorp gereden. De trainer maakte dus al eens eerder een kampioensfeestje mee, maar was onder de indruk van de festiviteiten die hij nu kreeg voorgeschoteld. “Alle toeristen in het dorp keken hun ogen uit en hadden geen idee wat er gebeurde.” Het bleef dan ook nog lang onrustig in het, dankzij BLØF, bekendste dorp van Zeeland.

Eikenhout genoot van het feestgedruis, maar kijkt stiekem ook alweer een beetje vooruit naar volgend seizoen. “We zeiden tegen de groep: als we het halen wat gaan we dan doen?” Al snel bleek dat drie keer trainen de kans op handhaving in de eerste klasse zou vergroten en dus traint de ploeg volgend jaar een keer extra. Behalve dat heeft de oefenmeester een rotsvast vertrouwen in de kwaliteit van de groep en dus kijkt hij met veel vertrouwen uit naar de nieuwe uitdaging. “We gaan er met zijn allen keihard voor knokken, maar de groep en de club zijn er klaar voor!”

SJC is SDO niet de baas

vv SJC
-
0
SJC is SDO niet de baas

Het werd een bloedeloos gelijk spel. Omdat SJC niet bij machte bleek om SDO pijn te doen. En SDO de Noordwijkse scoringsdrift al tevoren wilde indammen en daarom  heel bewust, vanaf begin af aan, 11 mensen achter de bal hield. Voor de neutrale toeschouwer werd het dus een wedstrijd  zonder amusementswaarde. Die uiteindelijk eindigde zoals het begon: 0-0.

Wie bij aanvang met interesse naar de SJC dug-out keek zag daar Kevin Schelvis,Jordi Groot, Juriaan van Duin, Rick van Dijk, Benji Broekhof en Ray van Heiningen zitten. Maar dat betekende geenszins dat er een gehavend elftal op de perfecte grasmat van het SJC -complex rondliep. Integendeel, SJC oogde compleet met Dandy Steenvoorden, Mike Verhoek,Robin Otten, Timo Ruigrok en Tom Duindam in de basis.

SJC was vanaf het begin de toonaangevende ploeg. Met een SDO, die consequent met 11 man achter de bal opereerde. En af en toe van daaruit plaagstootjes uitdeelde.

Na een half uurtje spelen leek er bij SJC meer onachtzaamheid in te sluipen. Met een schot net over de lat werd een waarschuwing afgegeven. Maar veel meer had SJC voor het rustsignaal ook niet te vrezen.

Ook na rust liet SDO zich niet verleiden om de verdedigende stellingen te verlaten. Na een uurtje spelen verslapte de concentratie bij SJC enigszins. Met inmiddels  Van Heijningen voor  de naar VVSB vertrekkende Timo Ruigrok kwam SJC wat onder druk. En deden zich 2 tot 3 kansjes voor SDO voor. Maar Robin Otten bleek niet te verschalken. In de 65e minuut moest hij met een safe redding brengen. En even later zag hij een inzet simpelweg over gaan. Nog wat later kwamen er heel bewuste wissels. De afscheidnemende Mike Verhoek en Dandy Steenvoorden, beiden goed voor ruim 250 wedstrijden in de SJC-elf, mochten onder luid applaus in de dug-out plaatsnemen. Voor hen kwamen  Juriaan van Duin en Rick van Dijk in de ploeg. De laatste liet zich direct gelden. Met een weergaloze actie en een keihard schot leek hij voor de verdiende treffer te zorgen Maar SDO kon op de lijn redding brengen. Even later kopte David Verweij  vanuit een corner net naast.

In het verdere verloop konden beiden ploegen nauwelijks aan tonen, recht te hebben op een overwinning. De 0-0 na het eindsignaal was daarom voor iedereen acceptabel.

Hierna  was er de gebruikelijke SJC-afterparty. Met heerlijke muziek, bijbehorende feestelijke drankjes, soms wat cadeautjes en natuurlijk de gebruikelijke boeketten bloemen voor het spelleidend trio. Natuurlijk volgde er een periode  van echte SJC-gezelligheid. Waarbij door de supporters afscheid genomen werd van de scheidende selectiespelers. Die allen, stuk voor stuk, belangrijk zijn geweest bij de geleverde prestaties. Ook de bestuurders eerden de helden.

1...1.4431.4441.445...1.509Pagina 1.444 van 1.509