Dit was een behoorlijke tik, maar we zijn zeker niet knock-out’, hield Sjaak Polak de pers voor na de  tumultueuze wedstrijd tegen Hollandia. En als dat waar is dan kunnen we de komende 10 wedstrijden best nog wat verwachten van SJC.

Velen hadden halsreikend uitgekeken naar de confrontatie tegen  titelkandidaat Hollandia. Die alom werd geprezen als een voetballende ploeg. Maar op dat gebied was SJC deze middag minimaal gelijkwaardig. Zeker als we het moeten hebben over de 3 goals. Die stuk voor stuk een gevolg waren van een flitsende en perfect uitgevoerde aanval. Terwijl de 4 goals van Hollandia even doeltreffend waren maar niet allemaal voorzien van dezelfde schoonheid.

SJC liep, na een dramatisch weggegeven goal  al direct na het begin,eigenlijk achter de feiten aan. En het brak in de eerste helft vooral aan overtuiging. Voor de ruim 500 toeschouwers ontspon zich wel een wedstrijd aantrekkelijke wedstrijd waarin SJC  met veel inzet en passie van alles probeerde. En waarin Hollandia ogenschijnlijk gemakkelijk overeind bleef. Toch waren er voor SJC wel mogelijkheden. We noteerden na 10 minuten een kansje voor Tom Duindam, waarbij de wegglijdende keeper de bal toch nog bemachtigde. En even later nog een mogelijkheid die ook niet verzilverd werd. Het was even schrikken toen Mike Verhoek met een blessure bleef liggen na een kopduel. Maar hij kon gelukkig de wedstrijd vervolgen. Ook een fraaie vrije trap op de lat bracht geen verandering in de stand. Die verandering kwam er wel na een  werkelijk een spectaculaire volley van de volledig vrij gelaten Daniel Mullen. En met de 0-2 achterstand werd de thee geconsumeerd. Tijdens dit onderonsje in de kleedkamer zette Sjaak Polak de puntjes nog even op de i.  En dat resulteerde na de rust direct in 2 werkelijk dotten van kansen. Inmiddels was scheidsrechter Charles van Altena met veel nadruk aanwezig. Waarbij  hij wel heel erg vaak de luchtduels van Tom Duindam als een aanvallende fout uitlegde. Omdat Jordy Groot al tegen geel was opgelopen kwam Tom Duindam hem vervangen. Kennelijk het sein voor SJC om het anders aan te pakken. Via een prachtig in de combinatie uitgevoerde aanval was het Stef van der Zalm die de hoop terug bracht bij SJC. En dezelfde Stef van der Zalm maakt er, na een aanval uit het boekje en op aangeven van Benji Broekhof,ook 2-2 van. Toch was het thuispubliek er bepaald niet gerust op want voor het doel van Kevin Schelvis ging het er te vaak krampachtig aan toe. Inmiddels was bij Hollandia een aanvallende wissel oorzaak van meer druk naar voren. Maar daarmee kon de ploeg niet voorkomen dat Tom Duindam kans zag zijn zeer verdiende treffer te realiseren: 3-2. Sjaak Polak posteerde inmiddels Rick van Dijk samen met Raymond van Heijningen op het middenveld. En Jeroen Dedel kon aanvallend zijn kunnen tonen. Dat bracht opnieuw wat  impulsen met als gevolg kleine mogelijkheden.

De wedstrijd leek met 85 minuten op de klok dan ook gespeeld. Maar dat bleek alles behalve waar. Hollandia wisselde opnieuw en met meer lengte in de spits werd opportunistisch jacht gezet op de gelijkmaker. En die viel, uit een onoverzichtelijke situatie, tot ergernis van alles wat SJC was. ‘Let op, hij laat net zo lang spelen tot Hollandia weet  te scoren’, was een uitgesproken mening van een ‘deskundige’ op de tribune. Daarbij doelend op scheids Charles van Altena. En helaas kreeg de ‘kenner’zijn gelijk. De winnende treffer dompelde de SJC aanhang in rouw. ‘Als je kampioen wilt worden moet je deze wedstrijden weten binnen te slepen’, was de nuchtere opmerking van Sjaak Polak, toen hijna afloop in alle rust de pers te woord stond. Er aan toevoegend:’Wat niet betekend dat we nu afhaken. Want we zullen ongetwijfeld tot aan het eind van de competitie mee blijven doen’. Volgende week al zullen de spelers, na een lange reis richting Sneek, deze uitspraak gestalte moeten geven met een fraaie overwinning op vv Sneek Zwart Wit.