Home Blog Pagina 1439

Alleen op zondag en woensdag geen Smitshoek

Dat vrijwilligerswerk bij een voetbalclub tot op hoge leeftijd bewaard kan blijven, bewijst de 77-jarige Ap Bol. Bij Smitshoek maakt hij zich op diverse vlakken verdienstelijk.

Plotseling begint Bol te lachen, op de achtergrond is zijn vrouw Conny verstaanbaar. Wanneer hem de vraag wordt gesteld of zij het het goed vindt dat hij vijf dagen per week op de club uithangt, is er een welgemeend ‘Ja hoor!’ van de dame in kwestie te horen. Bol somt braaf op wanneer hij allemaal bij Smitshoek te vinden is. “Maandag, dinsdag, donderdag, vrijdag en natuurlijk op zaterdag”, weet de polyvalente vrijwilliger. “Het is een beetje veel, maar ik heb een heel lieve vrouw die er akkoord mee is.”

Het takenpakket van Bol is tamelijk divers. Allereerst verzorgt hij de materialen van de selectie – het eerste, tweede en derde elftal. Daarnaast hangt Bol de reclamevlaggen op bij het hoofdveld en ook voert hij op zaterdag de coördinatie van de kleedkamers, die dan uitermate druk bezet zijn. “We hebben heel wat elftallen en het is een kunst om al die teams op een goede manier over de kleedkamers te spreiden”, vertelt Bol. “Het is altijd even puzzelen met die elftallen, maar ik kom er toch elke keer weer uit.”

Bol is al 34 jaar bij Smitshoek betrokken. In het seizoen 1984-85 arriveerde hij bij de club, nadat hij als doelman een voetballoopbaan bij HWD (eerste elftal), Schiedam (eerste) en PSV Portugaal (tweede) had doorlopen. Dat hij bij laatstgenoemde vereniging niet tot het eerste reikte, wijt hij lachend aan het feit dat de concurrentie te sterk was. “Ik had een collega-keeper die twee klassen beter was dan ik. Ik moest me neerleggen bij een positie in het tweede team.”

Het leukste aan zijn vrijwilligerswerk, vertelt Bol, is toch wel de betrokkenheid bij het eerste team. Hij stipt de trainingskampen aan die hij elk jaar weer met de fine fleur van Smitshoek maakt. “Turkije, Spanje, ik mag er allemaal bij zijn. Ik geniet er enorm van om met zo’n stel gasten op pad te zijn. Ik voel ook dat ik gewaardeerd word en dat is erg belangrijk voor me. Met sommige trainers  met wie ik heb gewerkt, heb ik ook nog geregeld contact.”

Hans Maus bijvoorbeeld is een man met wie Bol heel prettig samenwerkte. Hij is nu technisch directeur bij SC Feyenoord, de club waarvan het eerste wordt gecoacht door Raymond Frehe. “Raymond is echt een goede kerel”, besluit Bol. “Als Smitshoek niet hoeft te spelen, ga ik soms lekker bij SC Feyenoord kijken.”

In gesprek met: John Luijendijk

John Luijendijk is al bijna één jaar de voorzitter van VV ’s-Gravendeel en is, toen hij vijf jaar oud was, begonnen met voetballen. In zijn carrière als speler heeft hij zelfs nog een tijdje in het doel gestaan bij Excelsior. Hij heeft bij heel wat clubs gespeeld en voetbalt nog steeds met alle plezier. ‘Voetbal is mijn passie, ik ben hier het liefste mee bezig’.

 Luijendijk is 35 jaar geleden verhuisd naar Oud-Beijerland en wilde toch graag betrokken blijven bij de sport voetbal. Zodoende is hij toen begonnen bij OSV. ‘Toen ben ik verdergegaan als trainer en keeperstrainer. Daarna heb ik ook nog de Dames bij OSV getraind. Vervolgens heb ik, als trainer, de overstap gemaakt naar Haaglandia. De dames van Haaglandia speelde toen nog in de Hoofdklasse.’ Gedurende deze periode heeft Luijendijk ook nog enkele jaren in een vriendenteam gespeeld bij Zinkwegse Boys.

Naast al het bovenstaande heeft Luijendijk ook een eigen stichting opgericht, waarin hij met een collega als zaakwaarnemer en scout fungeer. ‘Hier begeleid ik spelers en trainers door heel Nederland op professioneel gebied.’

Betrokkenheid en voorzitterschap
Luijendijk is betrokken geraakt bij VV ’s-Gravendeel door een melding van de club dat er een voorzitter gezocht werd. Leidinggeven in combinatie met sport leek hem erg leuk en daardoor is hij hier gelijk op ingegaan. ‘Het stond op mijn bucket-list om voorzitter te worden van een voetbalclub. Dit heb ik gedaan om meer ervaring op te doen en het verenigingsleven bevalt me erg goed.’

Het voorzitterschap bevalt hem erg goed bij VV ’s-Gravendeel: ‘Het is geweldig, echt een topclub. Een mooie club met een mooie accommodatie.’ Het eerste seizoen van Luijendijk als voorzitter was vooral nog een beetje wennen en hij heeft dit seizoen meer kennis gemaakt met de club, spelers, trainers en vrijwilligers. Luijendijk zal dan volgend seizoen ook meer in het bestuur gaan zitten.

Hoogtepunten
Het hoogtepunt uit de carrière van Luijendijk is dat hij onder de lat stond in het eerste elftal van Excelsior. ‘Ik heb heel wat wedstrijden in het eerste gekeept. Een hoogtepunt van dit seizoen is natuurlijk dat ik voorzitter geworden ben, helaas had ik van het eerste wel iets meer verwacht.’ Andere hoogtepunten voor Luijendijk van dit seizoen zijn de samenwerkingen met de commissie en dat hij hele leuke dingen heeft mogen doen voor de club en de spelers. Tevens is er ook nog een aankomend hoogtepunt voor de club uit ’s-Gravendeel, Oud-International John van Loen komt 23 juni een clinic geven bij de club. ‘Iets om naar uit te kijken dus!’

Volgend seizoen
‘Voor volgend seizoen hebben we met de technische commissie al doelen gesteld, we hebben spelers aangenomen en hebben wij de trainer doorgeschoven met de hoop dat de ploeg volgend seizoen bovenin gaat eindigen. Het doel is een periodetitel pakken.’ VV ’s-Gravendeel is ook bezig om de jeugd naar een hoger niveau te brengen en hopen dat de jeugdspelers met de juiste kwaliteiten doorstromen naar het 1eelftal.

Almkerk een nauwelijks te nemen vesting

De verdediging van Almkerk, met Derk Hakkers als rechtsback, staat als een huis. Eenmaal per 150 minuten wordt de betrouwbare doelman, Maikel Korebrits, slechts gepasseerd.

 ALMKERK – Achterin zit het dus wel goed. ,,Wij zouden uit ons vele balbezit wat meer mogen scoren, want dat breekt ons nog wel eens op”, wijst Hakkers naar zijn voorwaartsen.

Almkerk schoot er dit seizoen pas 36 binnen. ,,Punt is wel, dat wij elke week op een muur van verdedigers stuiten omdat niemand van de koploper wil verliezen. Ze gaan met hun kont in de zestien hangen en wij moeten maar naar een opening zoeken. Daar zijn wij nu net wat minder goed in.” Vanaf het volgende seizoen wordt de reistijd vanuit Hakkers’ nieuwe onderkomen in Utrecht naar Almkerk wat langer. Hij verhuisde onlangs van Oudendijk (gemeente Woudrichem, red.) naar Utrecht. ,,Voor mij overigens geen reden om bij de club waar ik al vijf jaar voor speel te vertrekken. Dat stukje heen en weer over de A27 is wel te doen. Ik heb de club al toegezegd zeker tot 2019 te blijven.”

Almkerk voegt na de zomer Sergio Thijs (Unitas zon.), Remy Roodenburg (Altena), Kazin Aydin (Oosterhout), Steven Molenschot (Waspik), Maba Jarbou (Baronie) en Nikai Derwort van DOSKO uit Bergen op Zoom aan de selectie toe. Daar staat het vertrek van doelman Robin van Wijk (Sparta’30), Maverick van Maaren (Roda Boys), Hans Keller (lager elftal), Sjoerd Boons (Altena), Christiaan van Hilst (SV Capelle), Rick Boons (onbekend) en Willem Schelle die terugkeert naar Be Ready tegenover.

Verhuizing
Derk Hakkers blijft Almkerk trouw, maar maakte in de modewereld een toptransfer. Hij werkte jarenlang met plezier bij Only for Men maar werd vorige maand benaderd door Oger om naar de vestiging in de Amsterdamse PC Hooftstraat te komen.

De titel lijkt Almkerk  niet meer te kunnen ontgaan. De ontmoeting met Roda Boys/Bommelerwaard staat nog later deze maand geprogrammeerd en zou misschien nog wat aan de uitkomst van het seizoen kunnen veranderen. Gebeurt dat niet, dan is Almkerk komende seizoen opnieuw eersteklasser. Linkerspits Remon Hofstede (foto) hoopt dan ook een bijdrage te kunnen leveren tussen de lijnen. Hij heeft trainer Robert Roest nog niets kunnen laten zien. Hij brak twee jaar geleden door, maar liep in de aanloop naar dit seizoen tegen een kniepeesblessure aan. Hofstede: ,,Een vervelende blessure, die een lang herstel vraagt. Langer misschien dan bijvoorbeeld na een kruisbandoperatie. Ik ben nu een half jaar behandeld en ga de knie nu optrainen. Het is enorm frustrerend. Ik mik op het volgend seizoen. Dan hoop ik er echt weer blij te zijn.”

De “ELF penalty’s” op keeper Pascal Florie, keeper van SV Geinoord Nieuwegein.

Pascal Florie

Leeftijd:  39 jaar.

Woonplaats:  IJsselstein.

Kinderen:  4.

Beroep:  Politieambtenaar.

Huidige club:  SV Geinoord.

Vorige clubs:  VVIJ – vv De Meern za en zo en Desto.

 

De “ELF penalty’s” op keeper Pascal Florie, keeper van Geinoord Nieuwegein.

 

5 dilemma’s:

  • Lionel Messi of Christiano Ronaldo ? –   Messi
  • Ajax of Feyenoord ? –    Ajax
  • Donald Trump of Barack Obama ? –   Barack Obama
  • Dick Advocaat of Louis van Gaal ? –    Louis van Gaal
  • Humberto Tan of Johan Derksen ? –   Johan Derksen

2 keuzes:

  • Met welke bekende Nederlander (als het niet anders kan) zou je op een onbewoond eiland willen zitten ? –    Angela Schijf
  • Wie is de beste keeper ooit uit Nederland en van buiten Nederland ? –    Edwin van de Sar en Gianluigi Buffon

4 open vragen:

  • Carnaval ?    –    Ik heb helemaal niets met carnaval. De optocht bekijken met de kinderen is het enige wat ik doe wanneer dit in mijn agenda past. Ik zal nooit begrijpen dat mensen hier verlof voor nemen en zoveel geld aan uit kunnen geven.
  • Tattoos ?    –    Ik heb er 1 op de binnenzijde van mijn pols en ben daar nog elke dag trots mee. Ik heb deze, samen met mijn vrouw, bedacht.
  • Mooiste seizoen ooit ? –    Oei lastig, ik denk dat het er 2 zijn, kampioenschap met VV De Meern zondag en VV De Meern zaterdag, beiden in de 2e Precieze seizoen weet ik niet meer.
  • Amateurvoetbal in de 2e klas ?    –   In de huidige 2e klasse zijn de verschillen klein. Er is een grote middenmoot, niemand steekt er bovenuit. Er moet vooral, elke wedstrijd, hard geknokt worden. Alleen leuk/goed voetballen gaat geen kampioenschap op leveren. 

Stabiele Wielinga blijft, Van Wanrooij komt naar SteDoCo

Jesse Wielinga is een constante factor bij SteDoCo. Hij schikt zich in elke rol die vertrekkend trainer Frans Adelaar hem toebedeelt. Wielinga kijkt uit naar de slotfase in de hoofdklasse, waar SteDoCo nog kans heeft om via de nacompetitie te promoveren.

HOORNAAR – Adelaar kan met de multifunctionele linkspoot alle kanten uit. ,,Het is voor mij wel steeds weer een verrassing waar ik speel’’, geeft Jesse Wielinga aan. ,,Ik kan op de gehele linkerkant uit de voeten. Liever speel ik niet op de backpositie, maar als het noodzakelijk is ga ik dat in het teambelang natuurlijk moeiteloos doen.”

Wielinga is een zekerheidje voor Adelaar en zal dat straks voor zijn opvolger waarschijnlijk ook zijn. Door een studieverplichting miste hij slechts één wedstrijd. ,,Ik ben hier bij SteDoCo echt op mijn plek. Ik was er met de club vrij snel uit om er weer een seizoen aan te plakken. Het is heerlijk dichtbij. Vanuit Leerdam rij ik zo door de polder naar Hoornaar.”

De in Leerdam opgegroeide Jesse Wielinga kwam twee seizoenen uit voor LRC toen het Waalwijkse RKC hem ophaalde. Op 22 augustus 2014 maakte hij zijn debuut in RKC 1. ,,In blessuretijd. Ik kwam erin voor Sander Duits. Ik heb vier minuten jacht op de bal gemaakt. Ik wilde hem toch minimaal één keer aanraken.” Wielinga speelde uiteindelijk dertien wedstrijden in de hoofdmacht.” In 2014 zou hij bij FC Lienden aansluiten, maar brak in aanloop naar dat seizoen zijn middenvoetsbeentje. Het werd na een operatie een verloren seizoen. Hij kon bij FC Lieden blijven, maar koos voor het aanbod van SteDoCo. ,,Ik ben nu bijna drie seizoenen hier en heb geen enkele spijt van mijn overstap. FC Lienden was destijds niet echt blij.”

Nieuwkomer
Wielinga gaat na het zomerreces deel uitmaken van een spelersgroep, die flink zal veranderen. Inmiddels zijn er tien nieuwkomers gepresenteerd. Bredanaar Benjamin van Wanrooij behoort tot die tien nieuwkomers die zich in Hoornaar zullen medlen. De ervaren aanvallende middenvelder kan de rol van Jordey van Dam, met wie hij vier jaar bij NAC samenspeelde, overnemen. Van Wanrooij begon met voetballen bij SAB, maar maakte op 8-jarige leeftijd al de overstap naar NAC. De jeugdopleiding verliep rimpeloos en dat leidde op zijn negentiende tot zijn debuut in het eerste elftal. Trainer Robert Maaskant liet hem uit bij SC Heerenveen voor het eerst invallen. In dat jaar zat Wesley Pollemans, gedurende dit seizoen ook neergestreken bij SteDoCo, eveneens bij de NAC-selectie. ,,Wij speelden regelmatig samen in het tweede elftal.” Na vier seizoenen UNA kwam Van Wanrooij bij Zwarte Leeuw in België terecht. Nu wordt het na bemiddeling van Pollemans dus SteDoCo. ,,De ambities van de club spreken mij aan. Men wil naar de derde divisie terugkeren. Daarin is ook een rol voor mij weggelegd. Uit het contract voor twee jaar spreekt vertrouwen.” Nog ruim twee maanden en dan gaat wat Benjamin van Wanrooij betreft de focus richting SteDoCo. ,,Ik hoop dat zij dit seizoen al promomveren anders gaan wij er volgend seizoen voor.” Kort na zijn transfer werd bekend dat ook zijn ploeggenoot bij Zwarte Leeuw, Jesse van Bezooijen – hij is een rechtsbenige centrale verdediger –, komend seizoen de overstap naar SteDoCo maakt.

Breedijk en Janssen beleven fraaie entree bij FC Dordrecht

FC Dordrecht begon de aanloop naar de tweede seizoenshelft met twee nieuwe gezichten. De ex-Spartanen Bryan Janssen en Daniël Breedijk moesten er na de korte winterstop (mede) voor gaan zorgen dat de aanhoudende stroom tegentreffers van de eerste seizoenshelft zou opdrogen. En zo geschiedde.

DORDRECHT – Onafhankelijk van elkaar hakten centrale verdediger Daniël Breedijk  en doelman Bryan Janssen vlak vóór de jaarwisseling de knoop door: hun voetbaltoekomst lag niet langer bij Sparta, maar de komende anderhalf jaar aan de Dordtse Krommedijk. ,,Ik was enkele weken al met FC Dordrecht in gesprek over een eventuele overgang’’, doet Breedijk het relaas van zijn overgang. ,,De club had me nauwlettend gevolgd en wilde structureel om een hogere positie spelen in de competitie. Dat sprak me aan. Nee, het vertrek van Alex Pastoor en de komst van Dick Advocaat en daarmee de te verwachten veranderingen in de selectie bij Sparta hebben me toen niet op andere gedachten gebracht. En mijn keuze werd ook niet bepaald door die van Bryan, met wie ik al lange tijd samenspeelde bij Sparta en die ik wel een vriend mag noemen.’’ Voor Janssen verliep het allemaal net even anders. ,,Inmiddels ex-trainer Alex Pastoor en keeperstrainer Frank Kooiman hadden eerder door laten schemeren dat er voor mij geen toekomst was bij Sparta’’, geeft hij aan. ,,Ik ben om me heen gaan kijken, heb op 28 december met FC Dordrecht gesproken en daarna was het eigenlijk in anderhalve dag beklonken. Best wel gek hoor, als je twaalf jaar lang bij Sparta hebt gespeeld.’’

Tijdens de eerste helft van de lopende voetbaljaargang kwamen ex-hoofdmachtspeler Breedijk – die in mei 2014 met Sparta de promotie naar de eredivisie miste als basisspeler van de Kasteelclub door de 3-1 nederlaag bij FC Dordrecht – en Janssen in actie voor Jong Sparta. ,,Roy Kortsmit was de onbetwiste nummer één. Met drie andere keepers heb ik gerouleerd in de verschillende wedstrijden’’, aldus Janssen. Breedijk: ,,Voor mij was het weer heerlijk om veel te kunnen spelen, na jaren van knieblessureleed. Het is wel vreemd om nu zomaar opeens in een andere voetbalomgeving verzeild te zijn geraakt: vanaf de F’jes heb ik bij Sparta gespeeld.’’

De twee nieuwe aanwinsten moesten ervoor zorgen dat er nieuwe sloten op de Dordtse defensiedeur geplaatst werden. Met 47 treffers was de formatie van (eveneens oud-Spartaan) Gérard de Nooijer met afstand de meest gepasseerde defensie in de Jupiler League halverwege het seizoen. En na de winterstop kwam inderdaad de kentering, met aanzienlijk minder tegentreffers en een solide ogende defensie waarin Breedijk samen met de Zeeuwse brok Julius Bliek een hecht duo vormt. ,,Ik kan leren van de mentaliteit die Julius heeft, zijn karakter en Zeeuwse onverzettelijkheid’’, stelt Daniël Breedijk, die geniet van zijn terugkeer in het betaalde voetbal.  ,,De terugkeer in het betaalde voetbal voelt uitstekend aan, net als de waardering die ik wekelijks krijg. Ik wist dat ik van waarde kon zijn op dit niveau, maar had niet durven dromen dat mijn rentree zo goed zou verlopen.

Voor Bryan Janssen hebben zich naast het mooie sportieve aspect ook in de privésfeer mooie dingen afgespeeld. Met vriendin Zoë beleefde hij de geboorte van hun eerste kind, zoon Daley. ,,Een geweldige belevenis, die me zelfs extra energie heeft gegeven in het doel want in de twee wedstrijden na de geboorte hebben we de nul gehouden. Vanaf het moment dat Daniël en ik hier bij FC Dordrecht binnen stapten, zijn we prima opgevangen en voelden we ons meteen thuis. Bij FC Dordrecht krijg ik de kans om me door te ontwikkelen en de goede prestaties tot nu toe helpen daar natuurlijk ook bij.’’

Breedijk en Janssen beleven fraaie entree bij FC Dordrecht

FC Dordrecht begon de aanloop naar de tweede seizoenshelft met twee nieuwe gezichten. De ex-Spartanen Bryan Janssen en Daniël Breedijk moesten er na de korte winterstop (mede) voor gaan zorgen dat de aanhoudende stroom tegentreffers van de eerste seizoenshelft zou opdrogen. En zo geschiedde.

DORDRECHT – Onafhankelijk van elkaar hakten centrale verdediger Daniël Breedijk  en doelman Bryan Janssen vlak vóór de jaarwisseling de knoop door: hun voetbaltoekomst lag niet langer bij Sparta, maar de komende anderhalf jaar aan de Dordtse Krommedijk. ,,Ik was enkele weken al met FC Dordrecht in gesprek over een eventuele overgang’’, doet Breedijk het relaas van zijn overgang. ,,De club had me nauwlettend gevolgd en wilde structureel om een hogere positie spelen in de competitie. Dat sprak me aan. Nee, het vertrek van Alex Pastoor en de komst van Dick Advocaat en daarmee de te verwachten veranderingen in de selectie bij Sparta hebben me toen niet op andere gedachten gebracht. En mijn keuze werd ook niet bepaald door die van Bryan, met wie ik al lange tijd samenspeelde bij Sparta en die ik wel een vriend mag noemen.’’ Voor Janssen verliep het allemaal net even anders. ,,Inmiddels ex-trainer Alex Pastoor en keeperstrainer Frank Kooiman hadden eerder door laten schemeren dat er voor mij geen toekomst was bij Sparta’’, geeft hij aan. ,,Ik ben om me heen gaan kijken, heb op 28 december met FC Dordrecht gesproken en daarna was het eigenlijk in anderhalve dag beklonken. Best wel gek hoor, als je twaalf jaar lang bij Sparta hebt gespeeld.’’

Tijdens de eerste helft van de lopende voetbaljaargang kwamen ex-hoofdmachtspeler Breedijk – die in mei 2014 met Sparta de promotie naar de eredivisie miste als basisspeler van de Kasteelclub door de 3-1 nederlaag bij FC Dordrecht – en Janssen in actie voor Jong Sparta. ,,Roy Kortsmit was de onbetwiste nummer één. Met drie andere keepers heb ik gerouleerd in de verschillende wedstrijden’’, aldus Janssen. Breedijk: ,,Voor mij was het weer heerlijk om veel te kunnen spelen, na jaren van knieblessureleed. Het is wel vreemd om nu zomaar opeens in een andere voetbalomgeving verzeild te zijn geraakt: vanaf de F’jes heb ik bij Sparta gespeeld.’’

De twee nieuwe aanwinsten moesten ervoor zorgen dat er nieuwe sloten op de Dordtse defensiedeur geplaatst werden. Met 47 treffers was de formatie van (eveneens oud-Spartaan) Gérard de Nooijer met afstand de meest gepasseerde defensie in de Jupiler League halverwege het seizoen. En na de winterstop kwam inderdaad de kentering, met aanzienlijk minder tegentreffers en een solide ogende defensie waarin Breedijk samen met de Zeeuwse brok Julius Bliek een hecht duo vormt. ,,Ik kan leren van de mentaliteit die Julius heeft, zijn karakter en Zeeuwse onverzettelijkheid’’, stelt Daniël Breedijk, die geniet van zijn terugkeer in het betaalde voetbal.  ,,De terugkeer in het betaalde voetbal voelt uitstekend aan, net als de waardering die ik wekelijks krijg. Ik wist dat ik van waarde kon zijn op dit niveau, maar had niet durven dromen dat mijn rentree zo goed zou verlopen.

Voor Bryan Janssen hebben zich naast het mooie sportieve aspect ook in de privésfeer mooie dingen afgespeeld. Met vriendin Zoë beleefde hij de geboorte van hun eerste kind, zoon Daley. ,,Een geweldige belevenis, die me zelfs extra energie heeft gegeven in het doel want in de twee wedstrijden na de geboorte hebben we de nul gehouden. Vanaf het moment dat Daniël en ik hier bij FC Dordrecht binnen stapten, zijn we prima opgevangen en voelden we ons meteen thuis. Bij FC Dordrecht krijg ik de kans om me door te ontwikkelen en de goede prestaties tot nu toe helpen daar natuurlijk ook bij.’’

Hans van Venrooij maakt bij SVS de dertig jaar vol

Na deze jaargang nog één seizoen en dan zit het dienstverband van Hans van Venrooij er bij SVS op. Als de nu 69-jarige Capellenaar in de zomer van 2019 afzwaait, is hij maar liefst dertig jaar voorzitter geweest van de Capelse club.

“Het feit dat ik zo lang ben blijven zitten, vind ik zelf geen prestatie op zich, hoor”, reageert Van Venrooij, die in het bestuur van SVS zich in een goed gezelschap bevindt qua langzitters. Ook secretaris André Nijmeijer en penningmeester Rob Wink gaan al een tijdje mee. “We zijn een aardig ingespeeld team”, zegt hij over zijn bestuur.

Van Venrooij meldde zich als vrijwilliger aan bij de start van de club in 1983. “Toen mijn zoon ging voetballen heb ik mij beschikbaar gesteld als leider. Daarna ben ik in de jeugdcommissie gekomen. Toen de club een voorzitter zocht, ben ik dat gaan doen”, somt hij op.

De ‘plichtsgetrouwe’ Van Venrooij trad in 1990 aan als voorzitter. SVS had op dat moment ongeveer vierhonderd leden. “Er kwam in die tijd veel op ons af”, kijkt hij terug. “De start was redelijk dramatisch verlopen. Ik weet nog goed dat de gemeente had uitgerekend dat wij als derde club in Capelle maximaal 168 leden zouden kunnen halen. Nou, in het eerste seizoen hadden we er al tweehonderd.”

SVS had in de negentiger jaren vooral last van groeipijnen. “Ik was toen een andere voorzitter dan nu. Ik trok de lijnen op het veld en maakte ook de boel schoon. De club is nu veel beter georganiseerd, met meer vrijwilligers en een betere takenverdeling. Ik moet ook zeggen: dat wat ik toen deed, zou ik de laatste jaren ook niet meer hebben gekund. Lichamelijk ben ik niet meer je van het. Ik kan gelukkig terugvallen op een goed bestuur en vele vrijwilligers.”

De felheid en scherpte heeft hij behouden en zeker als ‘zijn mensen’ worden aangevallen, komt hij in het verweer. Zoals onlangs bij een anonieme reactie op de clubwebsite bij het bericht dat Wout Ooms ook volgend seizoen trainer zou zijn van de selectie. “Dat mensen kritiek hebben, daar kan ik goed tegen, maar doe dat dan niet anoniem. Dat vind ik zó laf.”

Dat iedereen van zijn reactie kon ‘meegenieten’, doet hem in dat geval niets. “Weet je”, vervolgt hij. “Er zullen altijd mensen zijn in een club die vinden dat je het niet goed doet en dat er, in dit geval, een andere trainer moet komen. Honderden leden betekent ook honderden meningen. Maar wij zijn hartstikke blij met Wout. Hij heeft ons van de vierde naar de tweede klasse gebracht, zonder dat er ook maar één cent aan een speler is betaald. Dat vind ik best een prestatie. En daarnaast is hij een prima vent. Dat is ook wat waard.”

Met achthonderd leden en tweehonderd vrijwilligers ligt er bij SVS, dat al jarenlang een grote vrouwen- en meisjestak heeft, een stevige basis voor de toekomst, beaamt Van Venrooij. ‘”We zijn ook financieel gezond. Er zijn vier nieuwe kleedkamers bijgebouwd en we krijgen straks twee nieuwe kunstgrasvelden. Graag hadden we nog een derde gewild, maar daar wil de gemeente niet aan. Broodnodig hebben we een schuur of ruimte om het materiaal op te slaan. Wensen hou je altijd.”

Tijden veranderen, mensen ook. Leden zijn mondiger geworden. “Je moet meer uitleggen, maar voor de rest valt het reuze mee.”

 

CvdW: Marjola Girls – Tessa van Egeraat

Tessa van Egeraat is inmiddels alweer drie jaar de voorzitster van Marjola Girls. De damesvereniging uit Lepelstraat dreigde enkele jaren geleden te gaan stoppen, aangezien het gehele bestuur had aangegeven om hun taken binnen de club neer te gaan leggen. Zodoende heeft Van Egeraat besloten om in het bestuur te stappen en het ‘stokje’ over te nemen.
CvdW: Marjola Girls - Tessa van Egeraat
Tessa van Egeraat wilde al voetballen vanaf het moment dat zij kon lopen, maar dit mocht niet van haar ouders. ‘’Tot het moment dat mijn ouders erachter kwamen dat er ook een echte vrouwen-/ meidenvereniging was.’’ Zodoende is Tessa van Egeraat terechtgekomen bij Marjola girls en is nooit meer weggegaan bij de club uit Lepelstraat.

Uiteindelijk heeft zij zelf 17 jaar bij Marjola Girls gevoetbald. Tessa van Egeraat was dus al een actief lid binnen de vereniging, voordat zij het voorzitterschap overnam. ‘’Als je al zolang bij de club voetbalt, dan krijg je een echt Marjola Girls-hart zoals wij dat noemen.’’

Na het overnemen van het voorzitterschap heeft Van Egeraat nog even zelf gevoetbald, maar moest helaas haar carriere beëindigen vanwege meerdere knieblessures.

Afgelopen drie jaar als voorzitster
In het eerste jaar als voorzitster is Van Egeraat voornamelijk bezig geweest om de rug te rechten met de club en om alles weer op een rijtje te krijgen. Er werd dit jaar ook gekeken naar wat de speerpunten en doelstellingen voor de komende jaren zouden worden. In het tweede en derde seizoen is het bestuur voornamelijk bezig geweest met het terugbrengen/ verbeteren van de naamsbekendheid van Marjola Girls en is er veel aandacht voor de opbouw van de jeugdafdeling.

‘’Voor de jeugdafdeling ben ik ongeveer twee seizoenen gestart voor de opbouw. De jeugd begon bij ons met slechts zes meiden die in de zomer erg enthousiast waren en uiteindelijk heb ik die zomer twee avonden per week op het veld open trainingen gehouden en verzorgd. Uiteindelijk is hier een volwaardig elftal uitgekomen en dat team speelt nu al twee seizoenen bij ons in de jeugd.’’

Visie voor de aankomende jaren
Van Egeraat gaf aan dat zij de komende tijd bezig blijven met de opbouw van de jeugd en daarnaast ook de opbouw van de senioren. Momenteel heeft Marjola Girls nog maar één Dames seniorenelftal, die komend seizoen uitkomt in de Vierde Klasse. Het streven is wel om weer terug te gaan naar wat zij vroeger ook hadden, namelijk een tweede seniorenteam erbij te krijgen. Maar het allerbelangrijkst voor nu is dat het huidige damesteam goed op voetballen terecht kan. ‘’Wij willen er alles aan doen om ervoor te zorgen dat dit team binnen onze vereniging actief kan blijven, want het zijn allemaal meiden die hier al jaren actief zijn.’’

‘’Wij willen ons graag ontwikkelen als een platform voor de meiden en dames, die niet meer bij een mannenvereniging terecht kunnen of willen, dat die zich bij ons aansluiten en voelen dat zij bij ons op de eerste plaats staan.’’

De kracht van Marjola Girls
Dat vrouwen op één staan is een van de belangrijkste aspecten die de club zo mooi maken, gaf Van Egeraat aan. Daarnaast vindt zij de saamhorigheid  binnen de vereniging een doorslaggevende factor. ‘’Wij zijn maar een kleine vereniging, waardoor je al snel erg met elkaar betrokken bent. Je wordt goed op de hoogte gehouden van alles wat er binnen de club plaatsvindt.’’

Afgelopen seizoen bij Marjola Girls
De Meiden Onder 17, het elftal wat twee jaar geleden is opgezet, begint steeds beter te lopen. Zo heeft de MO17-1 dit seizoen al drie wedstrijden gewonnen. ‘’Dit is een hele prestatie, aangezien zij vorig seizoen nog alles met dubbele cijfers verloren.’’ Dit is in de ogen van Tessa een mooi hoogtepunt voor de jeugd.

‘’Naast deze prestatie blijft de jeugd ook groeien en wij blijven ons volledig inzetten om uiteindelijke een tweede team te kunnen opzetten en in te schrijven. Maar momenteel zijn wij nog flink aan het timmeren binnen dit team.’’

VV Goes moet zich nog twee keer maximaal opladen

©Foto: VV Goes

Ternauwernood schakelde VV Goes het Gelderse Silvolde uit in de nacompetitie om promotie naar de derde divisie. Twee wedstrijden is de Bevelandse hoofdklasser nog verwijderd van promotie. Aan het woord rechtsachter Klaas van Hecke (20).

‘’We draaien de laatste tijd echt super en zitten in een flow’’, zegt Van Hecke monter. De vleugelverdediger staat symbool voor het Goes van dit seizoen. Van Hecke is jong, energiek en ambitieus. Al vloeit de energie langzaamaan weg bij het keurkorps van Rogier Veenstra. ,,Ik moet zeggen dat ik ‘m ook aardig begin te voelen’’, bekent Van Hecke.

,,Afgelopen donderdag kreeg ik al een tik tegen m’n bovenbeen. Meerdere jongens voelen die verzuring.’’ Maar verslappen? Nee, dat is uit den boze. ,,Dit zijn de mooiste wedstrijden’’, stelt Van Hecke. ,,Iedereen beseft dat we ontzettend dichtbij zijn. Nu wil je het afmaken ook.’’

Tegen Silvolde wankelde Goes, maar hield het stand. Doelman Brian Meulmeester vertolkte een hoofdrol door onder meer een strafschop te stoppen. ,,Brian speelde inderdaad een hele grote rol’’, blikt Van Hecke terug. Mede door het uitstekende optreden van Meulmeester speelt VV Goes nog twee potjes. Be Quick 1887 is de tegenstander.

Donderdag is het heenduel in Goes, zondag valt de beslissing in Groningen. ,,Ergens had ik het liever andersom gehad’’, baalt Van Hecke. ,,Dan hadden we het thuis kunnen afmaken.’’ Desondanks is het vertrouwen in een goede afloop groot. ,,We hebben dit seizoen bewezen een goede ploeg te zijn. Het is gelijk een mooie meting om tegen een derde-divisionist te spelen. Be Quick heeft afgelopen seizoen al aardig wat tikken gehad.’’

VV Goes wil de laatste tik aan Be Quick 1887 maar wat graag uitdelen. ,,Promoveren we niet, dan zal het toch hard aankomen en voelen als een teleurstelling’’, stelt Van Hecke. Met de talentvolle Arnemuidenaar voorop in de strijd, trapt Goes donderdag om 19:45 uur af tegen de formatie uit het hoge noorden. ,,We maken zeker wel kans’’, besluit Van Hecke.