Pagina 1438 – VoetbalJournaal

Ronald Klinkenberg wil het wij-gevoel creëren bij DCV

DCV Krimpen

-

21 maart 2018

Er zijn weinig trainers die zo uitgesproken zijn als Ronald Klinkenberg. De oefenmeester woont weliswaar al jarenlang in Krimpen aan den IJssel, maar een Krimpenaar voelt hij zich niet. Wel voelt hij zich tot in de haarvezels verbonden aan DCV, de club waar hij ooit binnenstapte als voetballer en nu bezig is aan zijn derde periode.

Klinkenberg staat voor energie. Dat had hij als beginnend trainer bij Capelle, waar hij zijn eerste successen beleefde, en dat heeft hij bijna een kwarteeuw later nog steeds. En dat met dezelfde gedrevenheid en motivatie als destijds. “Zoiets zit in je en dat is niet leeftijdsgebonden”, zegt hij over zijn eigen energiebron. “Ik ben 62, maar zo voel ik me niet. Eerder 42.”

Toen Klinkenberg twee seizoenen geleden voor de tweede keer trainer werd van DCV, deed hij dat in de wetenschap een andere club te gaan trainen dan in zijn eerste periode. De club had een streep gezet door de vergoedingen voor spelers en daarmee de weg geplaveid naar een elftal met een echt DCV-gezicht. Daar kwam zes jaar geleden ook nog eens de overstap naar de zaterdag bij. “Ik denk dat de club moedige, maar ook noodzakelijke keuzes heeft gemaakt”, meent de voormalig oefenmeester van onder andere Barendrecht en Kozakken Boys.

“Het is belangrijk dat een eerste elftal onderdeel uitmaakt van de club en niet een los iets is. Daardoor verwaarloos je je talenten, daar is veel minder oog voor. Jonge spelers moeten het gevoel hebben het eerste te kunnen halen. Onlangs speelden we tegen Bruse Boys en stonden er tien eigen jongens in de basis.”

Een trainer kan daarin een belangrijke rol spelen, vindt Klinkenberg. “Trainers hoeven geen passant te zijn. Ik zie mezelf meer als een verbinder. Bij alle clubs waar ik gewerkt heb, heb ik verder gekeken dan alleen het eerste elftal. Ik wil iets in de melk te brokkelen hebben. Bij DCV train ik naast de selectie ook de JO9. Dat doe ik omdat ik het leuk vind, maar ook om de jeugdopleiding naar een hoger plan te tillen. Ik hoop trainers in mijn enthousiasme mee te krijgen. Ik wil dat spelers uit de selectie training geven, kennis die ze hebben opgedaan doorgeven aan de jongere generatie. Ik wil mijn visie overbrengen, de winnaars van vandaag kweken. Het wij-gevoel creëren.”

Alles wat Klinkenberg doet, doet hij met passie. “Betrokkenheid, daar gaat het om. Ik vind dat ik het goede voorbeeld moet geven. Heus, bij DCV gebeurde voor mijn terugkeer goede dingen. Het was alleen qua jeugdopleiding te weinig ‘samengeklonterd’. Er was wel een doel, maar geen gezamenlijk doel. Dat besef zie je langzaam komen. Op alle vlakken.”

Met DCV promoveerde hij vorig seizoen naar de eerste klasse. Spelen op dat niveau met het nieuwe DCV-model noemt Klinkenberg een ‘superuitdaging’. “Ik heb het tegen die jongens eigenlijk nooit over we moeten ‘dit’ of we moeten ‘dat’. Het heeft helemaal geen zin om extra druk op te leggen en te roepen dat we moeten handhaven. Je moet gericht zijn op ontspanning en beleving. We zitten midden in een proces en in dat proces zit ingesloten dat we regelmatig verliezen. Verliezen en verliezen is één, maar je moet er wel steeds naar streven om elke keer een paar procent beter te gaan worden. Daar horen basiswaarden als lef en bravoure bij. Soms ontbreekt dat beetje nijd bij ons. Dan kan ik ook spijkerhard zijn. Voor alles geldt: je moet de juiste uitdaging creëren.”

Alexander van Dommelen heeft eindbestemming gevonden

VoetbalJournaal

-

21 maart 2018

0

Brielle

“Ik ga hier nooit meer weg.” Met die zes woorden maakt Alexander van Dommelen (31) duidelijk dat Brielle voor hem het einde van een zwerftocht langs menig voetbalclub is. “Voetballen op niveau, op een paar kilometer van mijn huis. En volgend jaar komt ook mijn broer naar Brielle. Wat wil ik nog meer?”

De inwoner van Zwartewaal – een dorpje op steenworpafstand van Brielle – heeft in de fusieclub van de vestingstad zijn eindbestemming gevonden. “Niet om af te bouwen”, haast hij zich te zeggen. “Wel om op een leuk niveau nog te voetballen en te presteren. En als dat met Brielle kan in de hoofdklasse, graag dan.”

Brielle haalde drie seizoenen geleden geen ‘uitgerangeerde vedette’ binnen. “Ik had wel een leeftijd bereikt waarop voetbal wel belangrijk was, maar niet het allerbelangrijkste. Ik heb een eigen bedrijf en een mooi gezin, om daar een goede balans in te vinden was doorgaan bij ASWH geen optie.”

“Ik hikte op zich niet aan tegen drie keer trainen, wel tegen de afstand en de zaterdag. Als Harkemase Boys op het programma stond, stond je om negen uur op de club en stak je om half elf ’s avonds de sleutel in het slot van de voordeur. Dat ging me tegenstaan.”

Hij heeft een prachtige carrière achter de rug die hem voerde langs gerenommeerde clubs. Na FC Dordrecht speelde hij bij DOTO Pernis (twee seizoenen), Barendrecht (drie seizoenen) en dus ASWH in Hendrik-Ido-Ambacht (vier seizoenen).

“Met Barendrecht hebben we alles gewonnen wat er te winnen viel. De beker, landelijke beker en kampioen van de hoofdklasse A, waardoor we ons plaatsten voor de Topklasse, die toen gevormd werd.”

In die periode ook werd hij ontdekt als aanvaller. Trainer Jack van den Berg zag snel in hem een offensief ingestelde speler. “Hij zag dat ik drang naar voren had. Hij heeft me eerst op de ‘tien’ positie gezet, later werd ik zelfs spits omdat ik steeds meer ging scoren.”

Ook bij ASWH, waar hij getroffen werd door een zware knieblessure maar weer de ‘oude’ werd, vertolkte hij een aanvallende rol. Bij Brielle is hij geen afmaker meer, maar vervult hij een rol van vormgever.

“Ik speel op ‘zes’, waarbij ik meer een opbouwende dan verdedigende functie heb”, verduidelijkt hij. Lachend: “Nóg steeds zal je mij geen sliding zien maken.”

Bij Brielle werd hij met open armen ontvangen. “Mijn maatje Marvin Godschalk speelde hier al, dus was één-plus-één twee.” Hij geeft toe dat hij de eerste maanden moest wennen aan het niveau. “Natuurlijk was het niveau lager, maar je kunt dan twee dingen doen: of chagrijnig rond lopen of de knop om en de jongens helpen beter te worden. De meeste spelers hadden in mijn eerste seizoen niet of nauwelijks de ervaring van hoofd- en eerste klasse.”

Na het ontslag van trainer Ben Spork vond Brielle verrassend snel de weg naar boven in het klassement. “Als een trainer moet vertrekken is dat nooit leuk. Niet voor de club, niet voor de spelers. Wij wonnen de eerste wedstrijden na de trainerswissel en dat zorgde er meteen voor dat de onrust de kop in werd gedrukt. Dat de buitenwacht dan roept dat het aan de trainer ligt, daar ben ik te nuchter voor, denk ik. Als je als speler door de trainer gemotiveerd moet worden, ben je niet goed bezig. Die motivatie moet je van je zelf al hebben.”

Naast die motivatie heeft Van Dommelen ook nog het geloof dat Brielle Sportclub Feyenoord nog kan achterhalen. “We spelen nog twee keer tegen ze. Ik heb gekkere dingen meegemaakt.”

Hij heeft sowieso het leuke vooruitzicht dat hij volgend seizoen wordt herenigd met zijn oudere broer Michael van Dommelen, die van Spijkenisse naar Brielle komt. “Daar verheug ik me weer op. We hebben twaalf jaar samen gespeeld. Alleen de laatste drie jaar niet. Ik ben benieuwd of we elkaar nog steeds blindelings kunnen vinden.”

Quincy Oosterom schuwt het vuile werk niet

VoetbalJournaal

-

20 maart 2018

0

Quincy Oosterom schuwt het vuile werk niet

Net als duizenden jongetjes droomde hij ervan ooit in het Feyenoord-shirt in De Kuip te mogen spelen. Ook voor Quincy Oosterom was een bestaan bij de profclub van Rotterdam-Zuid niet weggelegd. Hij vond echter in de amateurs van Sportclub Feyenoord een ‘geweldig alternatief’. “Ook bij ons klinkt bij het betreden van het veld het clublied. Met mij doet dat heel veel.”

Oosterom, 24 jaar inmiddels, is een die-hard Feyenoorder. “Ik heb al jarenlang een seizoenkaart”, wijst hij met zijn vinger vanaf Varkenoord naar de andere kant van de Olympiaweg, naar de ‘voetbaltempel’ van Rotterdam-Zuid, De Kuip. “Die club is echt mijn lust en mijn leven.”

Jaren geleden maakte hij zelf deel uit van de opleidingsacademie van de Rotterdammers. Zeven jaar liep hij rond op Varkenoord. “Ik ben hier als jongen gevormd als mens én als voetballer”, weet hij. “Ik ben dankbaar dat ik die kans heb gekregen.”

Hij maakte deel uit van de lichting Jefferson Cabral, Jean-Paul Boëtius, en Anass Achabar. “Meer jongens hebben het niet gehaald dan wel. Ik kwam hier als spelertje van Simonshaven binnen. Na Feyenoord heb ik nog een jaar in de jeugd van Sparta gespeeld. Via Xerxes ben ik als senior doorgebroken bij Excelsior Maassluis. Daar heb ik vier jaar gespeeld.”

Hij vond vervolgens onderdak in zijn huidige woonplaats, bij VV Capelle, dat in de derde divisie speelde. “Het eerste seizoen speelde ik alles. Ik was één van de twee controlerende middenvelders. Gertjan Rothman was de ander. Het was een topseizoen.”

Met de komst van een andere trainer – Winand van Loon kwam naar sportpark ’t Slot – veranderde ook het perspectief van de metselaar, die niet vies is van een tattoo meer of minder. “De nieuwe trainer maakte andere keuzes. Zijn goed recht natuurlijk, maar ik kwam veel minder aan spelen toe dan in mijn eerste seizoen. Dat zette me wel aan het denken, zeker toen duidelijk werd dat de trainer nog een seizoen zou blijven. Ik heb me toen de vraag gesteld: wil ik dit nog een seizoen? Nee, was het antwoord.”

Feyenoord hing al snel aan de lijn. “Twee jaar eerder hadden ze me ook al eens benaderd”, verklapt Oosterom. “Maar toen kon ik met Capelle in de derde divisie spelen. Nu lagen de zaken anders. Feyenoord is ambitieus, ik wilde een nieuwe uitdaging. Sportief was het dan wel twee stappen achteruit, maar die heb ik wel gezet met het idee om er straks weer twee vooruit te zetten.”

“Ik had niet het idee om bij een nieuwe club te beginnen. Ik zag heel veel bekenden van vroeger. De klik was er buiten, maar ook binnen het veld. We herbergen heel veel voetballende kwaliteiten, maar ook qua teamgeest zijn we top. Ze hebben het wel eens over de juiste chemie. Nou, dat hebben we in het elftal. We werken voor elkaar. In zo’n situatie is het niet erg om het zogenaamde vuile werk voor de ander op te knappen.”

“Kijk, het is een illusie dat je 26 wedstrijden goed speelt. Je kan nog zo’n goed elftal hebben en nóg zo graag willen, het gebeurt gewoon niet. Als je zo’n mindere dag hebt, komt het op andere eigenschappen aan. Gaat het voetballend niet, dan moet het met een portie werklust waar je u tegen zegt. Die eigenschap bezit deze ploeg.”

Oosterom en zijn ploeggenoten zijn door de ‘concurrenten’ al ongeveer gehuldigd als kampioen. Daarin schuilt volgens de middenvelder ook het ‘gevaar’ voor het vervolg van de competitie. Concentratie is een vereiste. “We mogen en kunnen niet verslappen. We zullen onszelf scherp moeten houden. Brielle ligt op de loer. Ik vier het pas als we daadwerkelijk kampioen zijn.”

CvdW: VV Biervliet – David Mullaert

V.V. Biervliet

-

20 maart 2018

0

David Mullaert (34) is al heel zijn leven betrokken bij VV Biervliet en vervult, op het moment, meerdere functies binnen de club uit het gelijknamige dorp. Zo is Mullaert actief als secretaris en bestuurslid Algemene Zaken voor het hoofdbestuur, maar is hij ook actief als bestuurslid bij de Stichting Accommodatiebeheer Biervliet.

David Mullaert is begonnen met voetballen toen hij 5 of 6 jaar oud was. Hij heeft de gehele jeugdopleiding van VV Biervliet doorlopen. Mullaert is slechts twee jaar afwezig geweest bij Biervliet, dit kwam doordat hij in een combinatieteam bij VV IJzendijke zat. Sinds de senioren heeft Mullaert jarenlang in het tweede elftal onder de lat gestaan. Daarnaast heeft Mullaert enkele seizoenen op de bank gezeten bij het eerste elftal als tweede keeper. Toen Mark van Kanteren de club verliet, is Mullaert twee jaar lang de vaste keeper van het eerste elftal geweest.

Betrokkenheid bij de club
David Mullaert: ‘’Toen ik klein was, waren mijn ouders ook altijd betrokken bij de voetbal. Zo was mijn moeder met name betrokken als supporter en heeft mijn vader veel functies binnen de club uitgevoerd. Zo was mijn vader begeleider bij de jeugd, scheidsrechter, heeft hij jarenlang in de jeugdcommissie gezeten en is hij actief geweest als bestuurslid.’’ Momenteel is hij ook nog steeds actief als consul. Mullaert is er, naar eigen zeggen, in meegetrokken. Hij is zelf altijd vrijwilliger geweest. Toen hij deel uit maakte van de oudere leden van de jeugd, is hij de jongere jeugd gaan fluiten en training gaan geven.

Daarna heeft Mullaert nog in de jeugdcommissie gezeten, als voorzitter, en heeft hij nog enkele jaren wedstrijden van de jeugd en senioren gefloten. ‘’Toen er een vacature kwam voor het hoofdbestuur, ben ik hierin gestapt. Zodoende werd ik bestuurslid Algemene Zaken. Vorig seizoen zijn de voorzitter en secretaris gestopt en zodoende ben ik vanaf dit seizoen ook secretaris.’’

Naast zijn werkzaamheden bij VV Biervliet, heeft Mullaert nog een functie die van groot belang is voor de club. Zo is Mullaert namelijk ook een afgevaardigde van de vereniging binnen de Stichting Accommodatiebeheer Biervliet, waar de club haar complex en velden van huurt. Inmiddels vervult hij deze functie al 5 jaar lang.

Visie voor de club
Mullaert heeft aangegeven dat zijn visie voor de club te verdelen is in twee onderdelen, namelijk sportief en sociaal. Zo wil hij, op sportief gebied, met VV Biervliet terug naar de 4^e klasse. De club is vorig seizoen gedegradeerd naar de 5^e klasse. De oorzaak hiervoor waren de vele spelersmutatie, die niet in één keer konden worden opgevangen. Dit seizoen is de promotie naar de 4^e klasse nog niet noodzakelijk, gaf Mullaert aan. ‘’Wij willen met het eerste elftal binnen twee á drie jaar terug naar de 4^e klasse. Momenteel staat Biervliet op de derde plaats en is het de doelstelling om de nacompetitie voor promotie te halen.’’

Op het sociale gebied, wilt Mullaert met VV Biervliet zo breed mogelijk gedragen worden binnen het dorp. Dit wil het hoofdbestuur bereiken door zoveel mogelijk samen te doen met de leden, een sociale functie binnen het dorp te vervullen en door iedereen zich thuis te laten voelen bij VV Biervliet. Samenwerking staat dus ook hoog in het vaandel bij de club uit Biervliet en dit heeft zich vertaald in veel vrijwilligers die de club proberen te ondersteunen en te helpen waar dit mogelijk is.

Verwachting komend weekend
Komend weekend staat de wedstrijd VV Biervliet – NVS op het programma. Dit is een wedstrijd tussen de nummer 3 en de nummer 1 uit de competitie en wordt dus gezien als een (zeer) belangrijke wedstrijd. David Mullaert gaf zelf aan dat dit een belangrijke wedstrijd is als Biervliet hun doel wilt bereiken, namelijk de nacompetitie halen.

Mullaert: ‘’De eerste wedstrijd tegen NVS hebben wij met 0-4 gewonnen en we speelden op kunstgrasveld wat niet persé onze voorkeur heeft. Wij waren toen wel de betere ploeg. De vooruitzichten zijn positief, zou je zeggen. Maar op het moment staat NVS wel aan kop en hopen wij een mindere periode afgesloten te hebben met een 1-0 overwinning op Graauw. De enige nederlaag die NVS heeft geleden was wel tegen ons. Ik hoop op een 2-1 of 3-2 overwinning voor VV Biervliet.’’

VV Zwaluwen timmert aan de weg met meisjes- en vrouwentak

vv Zwaluwen

-

20 maart 2018

0

VV Zwaluwen timmert aan de weg met meisjes- en vrouwentak

Hij heeft er bijna een dagtaak aan. Er zijn dagen dat Jack Riedijk, voorzitter én coördinator van de meisjes- en vrouwenafdeling van VV Zwaluwen Vlaardingen, het ene na het andere mailtje ziet binnenlopen. “Ze willen allemaal voetballen bij ons.”

“Pas geleden nog: op één dag kreeg ik een mailtje van een 37-jarige vrouw die wilde gaan voetballen en even later kreeg ik een belletje van een moeder die haar vierjarige dochter lid wilde maken. Om aan te geven: jong en oud zijn geïnteresseerd.”

De vrouwen- en meisjestak, inmiddels 150 vrouw sterk, groeit de laatste jaren als kool. Riedijk, gepensioneerd en ‘dus alle tijd’, geniet er volop van. Bijna 25 jaar geleden stond hij aan de wieg van het vrouwenvoetbal bij de Vlaardingse traditieclub. “Mijn dochter wilde voetballen en ik ben begonnen met tien van die meiden.”

Zijn dochter, Francoise, is inmiddels 32 jaar. “Ze speelt al jarenlang in vrouwen 1”, vertelt Riedijk. “De afgelopen twee seizoenen wilde ze proberen hoger te voetballen en heeft ze bij Rhoon in de eerste klasse gespeeld. Ze is nu weer terug, maar net voordat het seizoen begon kwam er een hernia opzetten. Daarvan herstelt ze nu.”

De vrouwen- en meisjestak bestaat inmiddels uit elf teams. Twee vrouwenteams en dus negen teams in de jeugd. “Er komen er per week een paar ledenbij”, zegt Riedijk over de groei. “Na de winterstop hebben we twee extra teams voor de competitie ingeschreven en als de aanwas zo doorgaat, zitten we aan het begin van het nieuwe seizoen aan weer twee teams extra.”

Die kwantiteit heeft VV Zwaluwen volgens Riedijk ook nodig om tot ‘kwaliteit’ te komen. “Het eerste speelt vierde klasse, dat moet omhoog. Ooit hebben we eerste klasse gespeeld, maar meestal hielden we ons in de tweede of derde klasse op.”

Er is een grote kans dat VV Zwaluwen 1, met trainer Ed van der Most, al komend seizoen terugkeert in de derde klasse. “We staan momenteel tweede achter Maense. Kampioen of niet, de aanvraag om hoger te mogen spelen is de deur al uit”, verklapt Riedijk, die vooral bij de jeugd het niveau ziet stijgen. “Onze MO15-1 en MO15-2 doen het erg goed in respectievelijk de hoofd- en eerste klasse. Je kunt zien dat die meiden al een paar jaar voetballen. Ook onze MO9- en MO11-teams doen het steeds.”

De vier jongste teams spelen in een competitie met jongens. “Deels gedwongen, omdat er weinig meisjesteams in deze leeftijdsklassen zijn, maar deels ook bewust. De weerstand is hier veel groter. Daar plukken we op termijn de vruchten van.”

Van Grimberghe traint twee uitersten bij VV Steen & Club Brugge

V.V. Steen

-

20 maart 2018

0

Van Grimberghe traint twee uitersten bij VV Steen & Club Brugge

Dat Carlo van Grimberghe niet zonder voetbal kan moge duidelijk zijn. Inmiddels is hij zeven jaar trainer van zondag-vierdeklasser VV Steen, maar ondertussen is hij ook als jeugdtrainer nog actief bij Club Brugge. Dagen waarop hij niet met voetbal bezig is, zijn dan ook schaars.

“Ik werk graag met jeugd, niet alleen bij Club Brugge, maar dat probeer ik ook bij Steen. We halen weinig spelers van buitenaf en proberen vooral spelers uit de jeugd beter te maken”, zo vertelt hij tegenover CTV Voetbal. Dat hij zo lang bij één club werkzaam zou zijn had Van Grimberghe van tevoren ook niet gedacht, maar beide partijen pasten zo goed bij elkaar dat de samenwerking ieder jaar werd verlengd.

Na dit seizoen komt daar echter een einde aan, vooral zijn veeleisende functie bij Club Brugge en het gebrek aan ‘family time’ hebben zijn keuze om na dit seizoen te stoppen bepaald. “De combinatie met Brugge maakt het enorm druk en mijn vrouw vond het toch wel prettig als ik wat meer thuis zou zijn.” Het komende jaar is hij in ieder geval geen trainer bij een amateurclub, of dat in de jaren daarna wel weer aan de orde is weet hij niet. “Bij Steen is er nooit een probleem van gemaakt als ik afwezig was omdat ik bij Brugge moest zijn. Andere clubs zijn daar misschien minder flexibel in.”

Dankzij zijn dubbele functie, ziet een zaterdag er voor Van Grimberghe anders uit dan voor de meeste trainers. Op de dag van de derby tegen Clinge stond hij ’s middags als trainer langs de lijn bij Club Brugge O16 tegen Anderlecht O16, zijn liefde voor het spelletje maakt dat hij van allebei de niveaus evenveel kan genieten. “Bij Brugge heb je te maken met jeugdinternationals die je wilt opleiden om profvoetballer te worden, terwijl je bij Steen het Zeeuwse voetbal naar een hoger niveau wil brengen. Daar maak ik mij namelijk wel een beetje zorgen over.” Naast het voetbal heeft Van Grimberghe ook gewoon nog een baan, maar de uren op het voetbalveld zou hij voor geen goud willen missen!

CvdW: VV Biervliet – Introductie

V.V. Biervliet

-

19 maart 2018

0

Deze week is VV Biervliet uit Zeeuws-Vlaanderen de Club van de Week. Deze week zullen er meerdere interviews afgenomen worden met betrokkenen van de club en zal er ook een voorbeschouwing plaatsvinden met het oog op de thuiswedstrijd van aankomend weekend tegen NVS.

VV Biervliet is een amateurvereniging uit Biervliet in Zeeland en is opgericht in 1927. Binnen het gelijknamige dorp vertolkt de club met name een sociale functie. De club bestaat namelijk uit fanatieke vrijwilligers die de vereniging proberen te helpen, waar dit mogelijk is. Kortom, VV Biervliet is een echte dorpsclub.

Ongeveer 15 jaar geleden zat de club in redelijk zwaar weer. Er stopten veel spelers en veel leden van het bestuur, waardoor de toekomst zag er toen niet meer heel rooskleurig uit voor VV Biervliet. Rudy de Poorter is destijds ingestapt als voorzitter en heeft met behulp van een aantal nieuwe, fanatieke bestuursleden een sportieve omslag weten te maken. Er kwamen veel jeugdige spelers uit Terneuzen naar de club, die van (grote) meerwaarde bleken te zijn. Het merendeel van deze spelers is een lange tijd bij de club betrokken gebleven of zijn dit nog steeds.

Alle ontwikkeling bij elkaar genomen resulteert dit in een zonnig toekomst op organisatorisch en sportief gebied. Het streven voor de komende periode: VV Biervliet wilt terug waar het hoort, en dat is een stabiele 4e klasser!

Meer over VV Biervliet
De vereniging telt momenteel 4 seniorenteams en 5 combinatieteams in de jeugd. De drie seniorenelftallen die actief zijn op zondag, bestaan voornamelijk uit spelers die afkomstig zijn uit het dorp. Het seniorenteam op zaterdag bestaat voor 50% uit spelers van VV Biervliet & voor 50% uit oud-spelers van VV IJzendijke.

De accommodatie van VV Biervliet is het gemeentelijk sportpark Biervliet. Deze accommodatie wordt, in samenwerking met de lokale tennisvereniging, huren het complex, de kleedkamers en de velden van de Stichting Accommodatiebeheer Biervliet. Deze stichting bestaat uit 5 personen, waarvan één afgevaardigde uit het voetbal en één afgevaardigde uit het tennis.

Het seizoen tot nu toe
Het eerste elftal is dit seizoen actief in de Vijfde klasse op zondag, nadat het elftal jarenlang een stabiele 4^e klasser is geweest. Het seizoen begon voor Biervliet op 24 september met een uitwedstrijd tegen Sluiskil. Deze wedstrijd werd gewonnen door de thuisploeg met 2-0. Een week later was er een thuiswedstrijd tegen Aardenburg. De ploeg uit Biervliet heeft de rug kunnen rechten na de nederlaag van de week ervoor. De eindstand van deze wedstrijd was 4-1 in het voordeel van Biervliet. In de weken die hierop volgden werden er 10 punten behaald uit vier wedstrijden (0-0 uit tegen Lepelstraatse Boys, 6-0 thuis tegen Corn Boys, 0-4 uit tegen NVS en 0-1 uit tegen Graauw).

Na drie wedstrijden op rij gewonnen te hebben, volgde er weer een nederlaag voor Biervliet. De thuiswedstrijd tegen SDO’63 werd verloren met 0-3. Hierna stonden er nog twee wedstrijden op het programma voordat de winterstop in zou gaan. De thuiswedstrijd tegen Hoofplaat eindigde in een 2-0 overwinning, maar de uitwedstrijd tegen Vogelwaarde werd met 3-0 verloren.

Na de winterstop heeft de ploeg uit Biervliet slechts 5 punten weten te behalen uit vier wedstrijden. Op 28 januari bleef de uitwedstrijd tegen Sluis onbeslist (1-1) en op 18 februari werd er met 4-2 van Schoondijke. Een week later bleef de wedstrijd wederom onbeslist, de eindstand van de uitwedstrijd tegen Corn Boys was namelijk 0-0. Na enkele weken geen wedstrijd gespeeld te hebben, werd afgelopen zondag de thuiswedstrijd tegen Graauw gewonnen met 1-0.

Op het moment staat VV Biervliet 1 op de derde plaats met 24 punten uit 13 wedstrijden en staat er komend weekend een zeer belangrijke thuiswedstrijd op het programma voor de club, namelijk de wedstrijd tegen NVS. De club uit Nieuw-Vossemeer staat momenteel bovenaan met 34 punten uit 13 wedstrijden. Een overwinning voor Biervliet zal het gat kunnen verkleinen van 10 naar 7 punten.

Sjoerd Klippel voetbalt met plezier bij Luctor Heinkenszand

Luctor Heinkenszand

-

19 maart 2018

0

Sjoerd Klippel voetbalt met plezier bij Luctor Heinkenszand

Sjoerd Klippel (21) is momenteel druk bezig. Zo is hij aan het afstuderen voor zijn opleiding Bedrijfskunde, speelt hij in het tweede elftal bij Luctor Heinkenszand (voorheen. V.V. Luctor’88 & SV Heinkenszand) en is hij webredactielid van de clubwebsite & social mediakanalen.

Sjoerd Klippel is momenteel al twee jaar webredactielid en hij is hiermee begonnen bij SV Heinkenszand. Samen met 2 andere redactieleden en de webmaster, verzorgt hij de content voor zowel de website als de social mediakanalen van Luctor Heinkenszand. Voor het seizoen begon hebben Klippel en zijn mede-redactieleden een half jaar lang twee verschillende websites gerund, namelijk die van de oude verenigingen en die van Luctor Heinkenszand. Hoewel het meer werk betekende voor de redactieleden, gaf Klippel aan dat hij het juist leuk vindt om te doen en dat hij zo goed op de hoogte blijft van al het nieuws binnen de vereniging.

Carrière:
Sjoerd Klippel heeft heel zijn jeugd gevoetbald bij SV Heinkenszand. Zijn keuze om bij SV Heinkenszand te gaan voetballen, was eigenlijk al gemaakt voor hem. Klippel: ‘’De splitsing van de basisscholen bepaalde eigenlijk al bij welke club iemand zou gaan spelen. Zo gingen de kinderen van mijn basisschool naar Heinkenszand en gingen de kinderen van de andere basisschool naar Luctor’88. Al heb ik nog wel een paar jaar in een combinatie-elftal met Luctor gevoetbald.’’ In de jeugd heeft Klippel in elke linie gespeeld (aanvaller, middenvelder en verdediger).

Klippel speelt momenteel al enkele jaren in de senioren. Zijn avontuur bij de senioren begon bij SV Heinkenszand, waar hij, eerst als verdediger en later nog als middenvelder, 3 tot 3,5 jaar lang in het eerste elftal speelde. Aan het begin van dit seizoen zat Klippel bij de selectie van het eerste elftal van Luctor Heinkenszand, maar uiteindelijk viel hij bij deze selectie af. Dit seizoen speelt hij in het tweede elftal en speelt hij op de nummer 10-positie. Klippel heeft het prima naar zijn zin bij Luctor Heinkenszand. ‘’Ik heb het bij het tweede erg naar mijn zin, we hebben een gezellig team. Daarnaast is de connectie met het eerste elftal ook erg goed.’’

Persoonlijke doelen:
Voor Klippel is het voornaamste doel dat hij voor zichzelf heeft, is het plezier behouden. Daarnaast wil hij ook de rest van dit seizoen fit blijven en zodoende het seizoen afmaken zonder blessures. Het doel wat hij voor ogen heeft met het tweede, is dat het team nog een periodetitel behaald dit seizoen. ‘’Momenteel doen wij nog mee voor de periode en wij willen allemaal wel graag een periodetitel behalen. Daarnaast willen wij ook kijken wat wij, als tweede elftal, kunnen bereiken. Ik vind het voor mezelf belangrijk om plezier te hebben in het spelletje, en dan het liefst in een prestatie-elftal.’’

Hoogtepunten:
Klippel heeft nog nooit een kampioenschap mee mogen maken, zelfs niet in de jeugd. ‘’Normaal gesproken word je wel een keer kampioen, vooral in de jeugd. Helaas is ons dat nooit gelukt. Mijn hoogtepunt in de jeugd was dat ik meerdere penaltybokalen heb gewonnen. Voor de senioren heb ik twee hoogtepunten, namelijk mijn debuut in het 1^e elftal en mijn eerste doelpunt.’’

SJC terechte winnaar bij SWZ Boso Sneek

vv SJC

-

19 maart 2018

0

Het klonk nog even nadrukkelijk na in de oren. De optimistische uitspraak van de vorige week van Sjaak Polak: ‘Dit was wel een tikkie maar we zijn nog niet knockout’.

En zijn ploeg maakte dat deze week voorlopig waar. Zij stroopten de mouwen letterlijk op en wonnen uiteindelijk met 1-3 in Sneek. En omdat concurrent Hollandia de meerdere moest erkennen in de Bataven is de voorsprong op hen met een wedstrijd meer gespeeld toch weer 7 punten.

Anders is het met Silvolde. Die opnieuw hun wedstrijd zagen afgelast. Zij staan met slechts 1 verliespunt minder dan SJC, op de 5^e plaats met 33 pinten uit 18 wedstrijden. Al met al is in deze competitie de strijd om een kampioenschap bepaald nog niet gedaan.

Het was in het verre Sneek, onder barre omstandigheden, dat SJC-ers uit de al heel vroeg vertrokken bus van Beuk stapten. Verslaggever Sjaak Verkade sprak van Siberische omstandigheden en een gevoelstemperatuur van -20 graden.

Toch begon SJC enthousiast aan de wedstrijd. Waarbij direct al bleek dat de heftige stormachtige wind van veel invloed zou kunnen zijn. En dat bleek al snel een waarheid als een koe. Voor rust profiteerde SJC daar als eerste van. Het was Stef van der Zalm die plots zijn kans schoon zag. Een uitgekiende trap zeilde, over het hoofd van wat ver voor zijn goal staande doelman, zomaar in de touwen: 0-1. En nog voor de rust namen de zwart witten meer afstand. Deze keer was het Tom Duindam die,met een fraaie actie,het verschil in kwaliteit eventjes duidelijk maakte: 0-2.

Met die stand kwam het rustsignaal. En in die rustperiode voorspelde een vaste adviseur van uw verslaggever, een 2^e helft waarin SJC het moeilijk zou moeten krijgen. Hij zag niet alleen in de Friezen maar vooral in de onvoorspelbare wind, een tegenstander die het SJC heel moeilijk zou gaan maken. En we moeten toegeven dat hij niet helemaal ongelijk zou krijgen. Inderdaad was de koude en snijdende wind een factor waar rekening mee moest worden gehouden. En bovendien bleek Sneek niet van plan om zich zomaar bij verlies neer te leggen. Een fraai doelpunt bracht al snel de zo verfoeide aansluitingstreffer: 1-2.

Wat toch zorgde voor enige onrust, niet alleen bij de supporters maar zeker ook in het veld. Vooral omdat door SJC het beproefde combinatiespel nauwelijks kon worden gespeeld. Met Jeroen Dedel voor Benjii Broekhof en ook nog Raymond van Heijningen voor Marvin Sloos zocht SJC naar betere mogelijkheden. Maar SWZ Boso Sneek kwam steeds vaker gevaarlijk door. Toch bleven de mannen onder aanvoering van Mike Verhoek overeind. En toen uiteindelijk vlak voor tijd ook de 1-3 viel was de opluchting groot. Het was Rick van Dijk die genadeloos een fraaie actie wist af te ronden. Waardoor het gelukkig een prettige thuisreis kon worden.

Trainer Polak sprak van een moeizame maar wel verdiende overwinning in een wedstrijd waarin SJC het niet makkelijk had maar wel de meeste kansen kon creëren. Bestuurslid Rob Hoogervorst had het deze middag ervaren als ‘een rete spannende wedstrijd onder barre omstandigheden’. Ook hij vond de overwinning, in zijn beleving naast een teamprestatie het gevolg van 3 goede persoonlijke acties, volkomen terecht.

Volgende week voor SJC de thuiswedstrijd tegen RKHVV. Zij wonnen met 2-1 van Purmerstijn . En hebben donderdag eerst nog een inhaalwedstrijd tegen de Bataven. RKHVV, weer zo’n ploeg waartegen het niet zo gemakkelijk voetballen zal zijn.

V.v. Woubrugge – SPV’81 blijft onbeslist

SPV 81

-

19 maart 2018

0

V.v. Woubrugge – SPV’81 blijft onbeslist

Dat er uiteindelijk een puntendeling zou plaatsvinden was tot in de laatste minuut ongewis, maar wel een terechte verdienste na gedane arbeid. De ongemeen harde en koude wind speelde een belangrijke rol in de wedstrijd van de middenmoter tegen de staartploeg.

Door deze omstandigheden was werklust en strijd een belangrijk bestanddeel in het treffen tussen v.v. Woubrugge en SPV’81. Ondanks de straffe tegenwind wist de ploeg uit Polsbroek, dat voor deze gelegenheid in het blauw gestoken was, nog voor de rust te scoren. Het was Tjardy Verkerk die een assist van Ivo Sluijs op juiste waarde wist te schatten en na een kwart wedstrijd de 0-1 liet aantekenen. Een schot van Woubrugge op de lat was het enige echte wapenfeit tot op heden. Toen Ivo Sluijs tien minuten na het opwarmen en de thee vanuit een vrije trap andermaal de bal in het Woubrugse doel schoot leek de wedstrijd slechts een oefenpotje te worden.

Niets was minder waar. Dat bleek toen, na een wissel en wat doorschuiven, de thuisploeg vol in de aanval ging en met veel druk naar voren de verdediging van de gasten regelmatig in verlegenheid bracht. Een tegendoelpunt was aanstaande, na zestig minuten werd de aansluittreffer gemaakt en door het angstig inzakken van SPV’81 leek een tweede treffer voor Woubrugge dichterbij dan een treffer voor SPV. Het waren zelfs twee doelpunten die in respectievelijk de 72^sten 73^steminuut vielen, 3-2. Met alle lucht en strijd die nog in de Polsbroekers zat, werd in het laatste kwartier alles op alles gezet om er toch nog een puntje uit te slepen. Toen de beste man van het veld, in gedaante van Ivo Sluijs, in de laatste minuut met een prachtige lob vanaf twintig meter de keeper van v.v. Woubrugge liet blozen, was de puntendeling een feit.

Eindstand 3-3

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief