Home Blog Pagina 1407

Succesvolle editie van de VV Papendrecht-Voetbaldagen!

De afgelopen drie dagen was het weer tijd voor een nieuwe editie van de VV Papendrecht-Voetbaldagen. Het jaarlijkse evenement vindt plaats bij de voetbalclub in Papendrecht en wordt gesponsord door Westfalia Fruit. Door de ogen van Bart van der Zande wordt deze editie beschreven.

Het is wel een beetje vroeg, als mijn moeder me wakker maakt, maar ik ben wel gelijk wakker. Op deze ochtend, maandag 20 augustus, beginnen tenslotte de Voetbaldagen. Ik doe voor de 7e keer mee. Het is al een echte traditie in de laatste week van mijn vakantie.

Natuurlijk ben ik te vroeg op de club, maar er zijn al zat vrijwilligers en trainers in de weer. Op de velden wordt van alles uitgezet. In de kantine zie ik een hoop vrienden en teamgenoten. Altijd gezellig om elkaar weer te zien na de vakantie. Het wordt steeds drukker en drukker. Om 9:30 uur maakt Dennis Zaal samen met Mark Schreurs de teamindeling bekend. Ik behoor bij Arsenal. We krijgen Joop Warner als trainer. Hij heeft nog bij Feyenoord gespeeld en is hoofdtrainer geweest van VV Papendrecht, supercool. Ik zie trouwens heel wat spelers van het eerste, die training geven. De meiden van de MO17 geven de mini’s training, hoe leuk is dat. Het tenue is dit jaar lichtblauw met donkerblauw. Het shirt heeft korte mouwen. Dat is wel erg lekker met dit warme weer. Ik vind het heel mooi.

We beginnen met een aantal positiespellen, onder andere 2v2 met kaatsers en lijnvoetbal met 1 vrije man. Aan het einde van de ochtend zijn er nog een aantal spellen, zoals smartgoal en hooghouden.

Om 12:45 uur krijgen we lunch: soep met brood. Je kunt kiezen uit kippensoep en tomatensoep. De kippensoep was heerlijk!

Om 13:30 uur gaan de mini’s naar huis en gaan wij goalmaster spelen. We worden verdeeld in teams van 4 tot 6 spelers en gaan diverse partijvormen tegen elkaar spelen. We winnen wat en verliezen er een paar, maar het is vooral ontzettend gezellig. Het is best warm, maar gelukkig zijn er vrijwilligers, die ons van drinken voorzien.

Net na 16:00 uur is de eerste dag afgelopen en ben ik toch wel moe. Snel naar huis, lekker douchen en dan met de beentjes omhoog op de bank. Morgen moet ik weer fit zijn.

Met een zere voet (door mijn nieuwe voetbalschoenen) meld ik me op dinsdag 21 augustus om 10:00 uur in de kleedkamer. Iedereen heeft er weer zin in. In de ochtend gaan we weer trainen. Wij hebben opnieuw Joop Warner, maar ik zie ook een heleboel nieuwe trainers, vooral jongens uit het eerste elftal. De trainingen zijn gericht op aanvallen en verdedigen, lange ballen, schieten en partijen. Voor de lunch hebben we nog een voetbalquiz met makkelijke en moeilijke vragen. Wij hadden 8 van de 10 vragen goed.

Na de lunch, brood met knakworst, is het tijd voor het middagprogramma; 4×4 met individuele winnaar. In 6 wedstrijden van 12,5 minuut speel je steeds met andere teamgenoten een wedstrijd. De punten die je dan als team behaalt, krijgt iedereen voor zich en aan het einde worden dan alle punten bij elkaar opgeteld. Ik denk niet, dat ik gewonnen heb, want ik had er 3 gewonnen maar ook 3 verloren. Het was wel erg leuk om steeds met andere kinderen te spelen. Tussendoor krijgen we genoeg te drinken, want het is nog steeds flink warm.

Om 16:10 uur is het gedaan met het voetballen. Nog even met elkaar opruimen en dan weer lekker naar huis om uit te rusten voor morgen. Het is dan alweer de laatste dag met ’s middags het landenspel.

Op woensdag 22 augustus begin ik de spieren wel te voelen, maar dat mag ook wel. Het is tenslotte al dag 3. Zoals elke ochtend beginnen we met trainen. Na een paar partijvormen gaan we strafschoppen nemen. Mis je of keert de keeper de inzet, dan moet je 15 keer opdrukken. Gelukkig maak ik mijn penalty.

Na een korte pauze gaan we de grote groepsfoto maken. Altijd een heel gedoe om iedereen er netjes op te krijgen, maar volgens mij is het wel weer gelukt. De lunch is een feestje. Iedereen mag kiezen of je een broodje kroket of frikandel wilt, erg lekker.

In de middag is het landenspel. Ik word ingedeeld bij Spanje, maar net als op het echte WK liggen we er de eerste ronden al uit en weten geen wedstrijd te winnen. Erg jammer, maar ja, niets aan te doen. Bij de ouderen is Duitsland de uiteindelijke winnaar. Bij de jongeren moet er een beslissingswedstrijd aan te pas komen. Leuk om te zien, hoe die kinderen aangemoedigd werden. Engeland wint uiteindelijk, maar ik denk dat de anderen zichzelf ook wel winnaar voelden.

Voor de prijsuitreiking begint, krijgen we nog een lekker ijsje. Dat gaat er goed in. Tot slot is er nog een praatje van de voorzitter, gevolgd door de prijsuitreiking en dan zit het erop voor dit jaar. Ik heb het weer heel leuk gevonden. We hadden heerlijk weer, er waren allemaal leuke trainers en we werden door alle vrijwilligers in de watten gelegd met al het eten en drinken. Ik heb nu alweer zin in volgend jaar.

VV Papendrecht bedankt alle vrijwilligers voor wederom een succesvolle en vlekkeloos verlopen editie van de VV Papendrecht-Voetbaldagen, Westfalia Fruit voor de sponsoring, hoofdfotograaf Yvonne van der Zande en tot slot uiteraard Bart van der Zande voor de verslaggeving. Tot augustus 2019!

G-voetbal al jarenlang een begrip bij GSBW

Sinds 2010 wordt er bij GSBW al G-voetbal gespeeld en sindsdien blijft deze tak binnen de Goirlese voetbalclub alsmaar groeien. Bovendien organiseren de mensen die zich voor deze afdeling inzetten jaarlijks het inmiddels zeer bekende GSBW G-zaalvoetbaltoernooi.

Omdat haar gehandicapte zoon Django in 2010 graag wilde voetballen in een G-team, besloot de Goirlese Antoinette Koolen haar schouders te zetten onder de oprichting van een nieuw team bij GSBW. Er was in de omgeving meer animo voor G-voetbal, zo bleek na een speciale oefenwedstrijd. Op woensdag 3 november 2010 werd gestart met de eerste training en na de winterstop in 2011 speelde het team al competitieduels namens GSBW. “De oprichting was een enorm succes en door de jaren heen hebben we er zelf twee teams bijgekregen”, aldus coördinator Antoinette Koolen. “Omdat we de organisatie goed op poten hebben staan, komen spelers vanuit de hele omgeving naar GSBW om bij ons te voetballen.”

Iedereen met een handicap mag zich aansluiten bij de G-teams van GSBW. “We hebben jongens en meisjes met een verstandelijke en/of lichamelijke handicap en voetballers hebben verschillende leeftijden”, legt Koolen uit. “De teams spelen op een half veld zeven tegen zeven, maar in het G-voetbal is iedereen erg flexibel. Soms wordt er acht tegen acht gespeeld. Bovendien is iedereen erg sportief.”  Op woensdag traint de G-afdeling altijd met alle drie de jeugdteams van 17.00 tot 18.00 uur.”

Bij GSBW spelen de G-voetballers en voetbalsters puur voor het plezier, maar de blauw-witten winnen ook erg veel duels. Afgelopen seizoen werd het eerste team van GSBW zowel in het voorjaar als in het najaar kampioen. “Dat was geweldig”, aldus Koolen. “Vanaf volgend seizoen wordt dat team, waarin mijn zoon Django nog altijd speelt, een seniorenteam. Hierdoor hopen we ook dat oudere voetballiefhebbers met een beperking bij ons willen komen spelen”, zegt de coördinator.

Koolen is ook nauw betrokken bij het jaarlijkse GSBW G-zaalvoetbaltoernooi, dat op 12 januari 2019 voor de zesde keer wordt gespeeld in Tilburg. “Vanuit heel Nederland komen teams dan weer ons dat toernooi toe, dat altijd een spektakel is”, aldus Koolen. Meer informatie over het evenement is te vinden op de site.

Roy Rondeltap gaat ook in derde divisie voor hoofdrol

In het vrijwel rimpelloze seizoen van Noordwijk zorgde de positie van keeper eventjes voor wat opschudding. Eerste doelman Mustafa Amezrine vertrok van de ene op de andere dag, zijn plaats onder de lat werd ingenomen door Roy Rondeltap.

“Ik was naar Noordwijk gekomen met het idee om de concurrentiestrijd aan te gaan met Mustafa”, zegt de 25-jarige Gouwenaar, die de afgelopen twee seizoenen tweede keeper was van tweededivisionist Barendrecht. “Ik liep in de bekerwedstrijd tegen Fortuna Sittard echter een scheurtje in het spaakbeen van mijn arm op, waardoor ik er een tijdje tussenuit was. Dat was een tegenvaller, want ik had de eerste twee competitiewedstrijden gekeept.”

Zijn vervanger, Mustafa Amezrine, kreeg ook toen Rondeltap weer fit was de voorkeur, maar na het plotselinge vertrek van  Amezrine kwam voor de in Moordrecht woonachtige sluitpost de weg vrij. Die kans greep hij met beide handen aan. “Ik heb nog zestien, zeventien wedstrijden gespeeld. Ik ben tevreden hoe ik dat ingevuld heb.”

Rondeltap liet zien dat hij een goed meevoetballende keeper is, die daarnaast over veel sprongkracht en goede reflexen beschikt. “De ploeg is altijd rustig gebleven, ook op momenten dat de concurrentie wat dichterbij dreigde te komen. Die zelfverzekerdheid is prettig. Voor een keeper is het fijn als je jongens voor je hebt lopen die altijd rustig blijven.”

Hij kijkt uit naar de derde divisie. “Voor Noordwijk is de derde divisie niet het eindstation,” maakt hij de plannen voor komend seizoen duidelijk. “Ik hoop dat we bovenin kunnen meedoen.” De concurrentie voor onder de Noordwijkse lat vreest hij niet. “In de top van het amateurvoetbal werkt dat gewoon zo, je moet strijden voor je plekkie. Ik heb, hoop ik, ook wat extra krediet opgebouwd dit seizoen, maar uiteindelijk moet ik mezelf ook weer laten zien in de voorbereiding.”

Spirit wint 1e wedstrijd Hollandsche IJssel Cup

Spirit heeft dinsdagavond de eerste wedstrijd om de Hollandsche IJssel Cup gewonnen. Op eigen terrein waren de Ouderkerkers met 2-0 te sterk voor DCV. 

Trainer Richard van Cappellen koos er weer voor om de 15 beschikbare spelers weer allen 2x een half uur te laten voetballen. Dat betekende 3 verschillende team-samenstellingen waarmee bepaalde systemen konden worden uitgeprobeerd. Net als afgelopen zaterdag waren er ook nu geen grote niveau verschillen na de vele wissels.

Het gretige en fel gestarte Spirit begon met Mick Veldhoen in de spits. De aanvaller en vroegere doelman, vorig seizoen nog uitkomend voor DCV, gaf vooraf nog aan het niet erg vond om Micky Veldhoen genoemd te worden. ‘Het klinkt veel leuker als er Micky Veldhoen wordt omgeroepen als ik scoor’, lachte de spits. Het scheelde ook niet veel of dat kon in werkelijkheid worden geroepen. Al binnen 3 minuten had hij de 1-0 voor het inschieten. Vanaf een meter of 3 voor het doel schoot hij de bal tegen de lat. Vlak voor rust scoorde hij wel. De muziek ging al even aan maar hij bleek buitenspel te staan. Hij scoorde uiteindelijk niet, maar kan terug kijken op een betere wedstrijd dan afgelopen zaterdag. Het bleef 0-0 tot aan de rust, ondanks kansen voor Slooff, Jansen en Kalkman.

In de 2e helft begon Spirit waarmee het in de 1e helft was gestopt. Het zocht de aanval op, op zoek naar de openingstreffer. Lars van der Wijngaard verraste bijna de nieuwe doelman van DCV. Een vrije trap, net over de middenlijn, zeilde bijna over de iets voor zijn doel staande keeper. In de 51e minuut kwam Spirit toch op voorsprong. Een voorzet kwam voor de voeten van Laurens Visser, die beheerst kon inschieten. Nog geen 10 minuten later verdubbelde Spirit de voorsprong. Het kreeg daarbij hulp van de DCV verdediging. Een voorzet richting Tim van der Zee leek onderschept te worden door de uitkomende doelman. Echter een verdediger dacht de bal ook te onderscheppen en kopte de bal achter zijn eigen doelman.

Spirit leidt de Hollandsche IJssel Cup nu met 4 punten. Zwervers en SVS hebben 2 punten. DCV behaalde tot nu toe 1 punt.  Spirit 2 speelde met 2-2 gelijk bij Zwervers 2 en verloren vervolgens de penalty reeks. De 2e teams van DCV en SVS speelden ook gelijk. Na 1-1 won DCV de strafschoppenserie. Zaterdag neemt Spirit 2 het dus op tegen SVS 2.

Woensdag komen de hoogste teams van JO15, JO17 en JO19 in aktie. Zaterdag spelen alle team voor de 2e keer. Aan het einde van de dag wordt er gekeken welke vereniging de meeste punten behaald heeft. Zij winnen dan de Hollandsche IJssel Cup.

Hellevoetsluis finalist in eigen Vestingstadtoernooi

In het jaar dat Hellevoetsluis haar 100-jarig bestaan viert is het er trots op dat het voor de zevende keer op rij in de voorbereiding het eigen Vestingstadtoernooi mag organiseren. Naast Hellevoetsluis nemen bij de eerste elftallen de teams van GHVV ’13, DVV ’09 en SC Botlek deel aan het toernooi.

In de eerste wedstrijd voor eerste elftallen liet 2e klasser Hellevoetsluis zien dat het een maatje te groot is voor 3e klasser GHVV´13. In een vermakelijke wedstrijd werd het na een 2-1 ruststand 6-1 voor de mannen van Edwin de Koning. Hellevoetsluis had in de eerste helft wat moeite op gang te komen, maar toen de ban éénmaal gebroken was, liep de score snel op. Na 27 minuten was het nieuwkomer Tom Sleeuwenhoek die voor de 1-0 zorgde. Dezelfde speler nam ook de 2-0 en 3-1 voor zijn rekening en liet zo zien zich al behoorlijk thuis te voelen bij Hellevoetsluis.

Na de rust maakte Frenk van Gelderen tegen zijn dorpsgenoten de 4-1, waarna Davy Mierop en Patrick Struijk voor de 6-1 eindstand zorgden. Door dit resultaat speelt Hellevoetsluis zaterdag 25 augustus a.s. om 15.00 uur op het eigen ING Sportpark tegen de winnaar van SC Botlek en DVV ’09. De verliezer speelt zaterdag a.s. om 12.30 uur om de 3e plaats tegen GHVV ’13.

Op vrijdagavond 24 augustus om 19.30 uur spelen Hellevoetsluis 2 en SC Botlek 2 de finale van het toernooi voor 2e elftallen. De reserve-elftallen van GHVV ’13 en DVV ’09 strijden om de 3e plaats.

CvdW: RKTVC – Wim van de Heuvel

Wim van de Heuvel is 73 jaar oud, en heeft vroeger 32 jaar lang gewerkt als consul bij de KNVB, hij keurde voetbalvelden af of juist goed. Hij is al zo’n 53 jaar lid van de club RKTVC uit Tiel, en heeft al van alles gedaan voor de club. Zo heeft hij in het eerste elftal gevoetbald, is hij grensrechter geweest bij het eerste elftal en heeft 27 jaar in het bestuur gezeten bij de club. Hij is nog regelmatig te vinden bij de club en gaat er altijd weer met plezier naartoe.

In de jeugd heeft hij altijd gevoetbald bij s.v. TEC. Hij is bij RKTVC gaan voetballen, omdat hij werd overgehaald tijdens een bedrijfstoernooi om bij de club te gaan voetballen. Hij is er sindsdien altijd gebleven. ‘’Ik ben er elke maandagmorgen en vrijdagmorgen om alles schoon te maken en om kleine klusjes te doen’’, verteld Wim. Hij doet dit niet alleen maar samen met een paar andere vrijwilligers. Op zaterdag is hij te vinden om te kijken bij zijn kleinkinderen die voetballen bij de club. Op de dag dat het eerste elftal speelt probeert ook altijd aanwezig te zijn, maar dat lukt niet altijd.

Hij heeft in al die jaren bij de club ook meegeholpen met het organiseren van het jaarlijkse BVO-voetbaltoernooi. Het is een toernooi voor de O17 clubs uit het betaalde voetbal waar clubs als Ajax, Arsenal, Feyenoord, Liverpool en PSV op afkomen. ‘’Er moest van alles geregeld worden, van het aanleggen van elektriciteit, het opbouwen van tenten tot het zoeken van sponsoren’’, zegt hij. Helaas zijn er dit jaar een aantal sponsoren gestopt, waardoor de club het niet meer kon rondkrijgen om het nog te organiseren. ‘’Vroeger hebben voetballers als Sneijder en van Persie gewoon allemaal bij ons op de club gevoetbald, dat is toch fantastisch’’, zegt hij.

Vanaf het moment dat hij de club binnenstapte, voelde hij de gezelligheid van de club. Nu heeft hij het altijd nog leuk op de club, dat komt ook omdat iedereen van vroeger nog altijd op de club te vinden is. Iedereen blijft betrokken bij de club, dat maakt het ook zo ‘uniek’.

Het vinden van vrijwilligers voor de club is tegenwoordig lastig. Volgens Wim komt dit doordat de jeugd daar zich niet voor inzet. ‘’Gelukkig hebben we de ouderen nog binnen de club die zich er nog voor inzetten’’. Hij hoopt dit nog een tijdje te doen, tot zijn gezondheid het tegenhoudt dan wordt het volgens hem tijd om te stoppen.

Wat hij mooi vindt, is dat hij de verandering van de club heeft meegemaakt. De club heeft zes nieuwe kleedkamers gebouwd, en een nieuwe tribune neergezet, waar veel vrijwilligers aan meegeholpen hebben. ‘’Als je alle mensen daarvoor meekrijgt om zich ervoor in te zetten, en het uiteindelijke resultaat ziet, dan maakt dat je blij’’, aldus Wim. Door de verbouwingen is de club ook gegroeid, en zijn ze niet meer zo klein als vroeger. Hij vindt het wel erg zonde dat jeugdspelers worden weggehaald. ‘’Dan zie je bij een F-toernooi van ons, trainers van andere clubs met een inschrijfformulier bij die kinderen staan, dat ‘stoort’ mij dan nogal’’, verteld hij.

Voor het volgende seizoen verwacht hij van het eerste elftal dat het weer een plekje bij de middenmoot wordt. De laatste jaren zijn ze hier altijd te vinden, misschien zouden ze kunnen verassen met een periodetitel en daarmee de promotie kunnen afdwingen. ‘’Het elftal is bij elkaar gebleven dus het zou leuk zijn voor de club’’ verteld hij.

Irene de Swart helpt mensen met gewichtsproblemen

Irene de Swart is 32 jaar oud, en is in januari van dit jaar begonnen met haar bedrijf Healthy Progress. Het bedrijf begeleidt, adviseert en motiveert mensen met gewichtsproblemen of helpt mensen met vragen over deze zaken. Ze is het bedrijf gestart omdat zij zelf ook altijd met haar gewicht zat te tobben, maar ze zocht iets wat wel blijvend werkt.

Ze begon met het volgen van cursussen en uiteindelijk heeft ze zelfs voor een opleiding Gewichtsconsulent gekozen. ‘‘Het was eigenlijk bedoeld voor mijzelf, maar ik vond het zo leuk om andere mensen te helpen, dat ik ben begonnen met mijn eigen bedrijf Healthy Progress’’, zegt ze.

Wat ze wil bereiken met haar bedrijf? Ze wil een gezonde leefstijl creëren voor mensen die daar moeite mee hebben. Je ziet heel vaak om je heen dat mensen denken dat ze goed aan het eten zijn, maar toch heel veel zout of suikers binnen krijgen. Voor volwassenen kan zij iedereen begeleiden naar het gewenste doel, van het afvallen tot aankomen of een gezondere leeftijd. Met kinderen is het een ander verhaal. Kinderen mogen niet afvallen, die moeten stabiel blijven want die groeien nog. Je gaat dan kijken naar het gezin en waar het misgaat. ‘’Als het iets medisch is, dan moet ik ze doorverwijzen, dat mag ik natuurlijk niet behandelen.

Waarom er mensen aan overgewicht lijden komt volgens Irene door het volgende: ‘’Een overvloed aan eten, en in grote lijnen slechter eten’’. Slechter eten is vaker goedkoper dus dat wordt eerder gehaald. Als je gezond wilt eten, zal je dus meer tijd en geld in moeten leveren en daar heeft niet iedereen zin in. Het heeft volgens haar ook deels te maken met de opvoeding. ‘’Als je vroeger met je ouders drie keer per week naar de snackbar ging, is de kans groot dat als je nu op jezelf woont, dat je nog altijd vaak in de snackbar te vinden bent.

Het is vaak lastig voor mensen om hulp te vragen maar ik wil het juist laagdrempelig houden en toegankelijk zijn voor iedereen die het even niet meer weet of een klein duwtje de juiste richting op nodig heeft. Wat je ook vaak ziet is schaamte bij mensen, andere mensen om hulp vragen, straks denken ze dat ik het niet goed doe, dat kan dan een gedachte zijn die bij mensen op komt en hun tegen houdt.

Per individu is de behandeling verschillend, ieder persoon en ieder zijn doel is anders. Maar de kennismaking die telefonisch wordt gedaan, is wel standaard. Dit is een kort gesprek, waarin wordt uitgelegd wat het probleem is, wat hij/zij verwacht van mij en wat het doel is voor hem/haar. ‘’Als iemand na de kennismaking door wilt gaan met mij, dan voer ik vervolgens een uitgebreide anamnese, een soort groot interview waar ik een beeld kan krijgen van de persoon en de eventuele oorzaak van de patiënt’’, zegt ze

De relatie met het sporten en voetbal is eigenlijk snel gelegd. Voor iedereen is voeding belangrijk, elk mens heeft gezonde voeding nodig. Maar voor sporters is het helemaal belangrijk om de juiste voedingstoffen binnen te krijgen om hun sport te kunnen blijven uit te oefenen en kunnen blijven presteren. ‘’Als jij drie keer in de week voetbalt, maar je eet vier keer patat in de week, dan gaat er toch ergens iets niet goed,’’ aldus Irene. Dan zullen bepaalde dingen stagneren, en zal je ook nooit verder komen.

Over een paar jaar hoopt ze fulltime bezig te zijn met haar bedrijf. ‘’Eigenlijk hoop ik al dat ik volgend jaar mijn volle focus en tijd in mijn bedrijf kan stoppen’’, zegt ze. Wat ze ook graag in de toekomst zou willen, is iets doen voor bedrijven, zoals bijvoorbeeld het ziekteverzuim binnen een bedrijf terugdringen in het kader van gezonde voeding en beweging. ‘’Het is zo leuk om samen met iemand zijn doel te behalen, dat geeft voor jezelf ook een goed gevoel’’, verteld ze. Daarom wilt ze dit nog lang blijven doen en blijf ze dit ook doen.

Viola 2: de dominante kampioen van de vierde klasse

Hoewel het vlaggenschip de nacompetitie om promotie net misliep, was het toch feest bij Viola tijdens de afsluiting van het seizoen: het tweede elftal pakte het kampioenschap in de vierde klasse. Daarmee promoveert het team van Thomas van Hoek na één jaar alweer terug naar de derde klasse.

Twee gelijke spelen en één nederlaag: meer puntenverlies leed Viola niet dit seizoen. “Het was zeker een mooi jaar. We zaten gelijk in een flow en wonnen de eerste acht of negen wedstrijden. Dan gaat het kampioenschap gelijk leven, daar komt nog eens bij dat we ook de spannende wedstrijden goed doorstonden.” Aan het woord is Ruben Backx (32), de leider van het tweede team van Viola.

Een jaar daarvoor was alles anders. Viola 2 kende een vervelend seizoen, met de degradatie als dieptepunt. “Terwijl we eigenlijk wel in die derde klasse horen.”

Het tweede team uit Alphen is een mix van spelers die nog de ambitie hebben om het eerste te halen en jongens die het prima vinden om lange tijd in het tweede te spelen. “Maar het is vooral een jong elftal dat graag wil presteren, ze willen echt dat veld op om te winnen.” Dat gaat soms overigens wel gepaard met een kater. “Want op zaterdagavond gaan ze graag op stap en dan wordt er niet altijd rekening gehouden met de zondag, haha.”

De kampioenswedstrijd vond eind mei op eigen veld plaats. Riel 2 werd met 4-1 verslagen. “Het is toch het mooist om thuis kampioen te worden. Het werd nog even spannend toen zij op 2-1 kwamen, maar toen de 3-1 viel was het wel gedaan.” En vervolgens barstte het feest los. “We mochten de huifkar op en hebben vooral heel veel bier gedronken en gefeest.”

Backx heeft vertrouwen in het nieuwe seizoen in de derde klasse. “Het wordt aanpoten, maar we hebben er afgelopen jaar een stuk of acht spelers uit de A-jeugd bijgekregen en die zijn talentvol genoeg om in de derde klasse mee te draaien. Daarnaast hebben zij nu een seizoen ervaring op kunnen doen in de selectie. We moeten voor de middenmoot kunnen gaan.”

De jeugdopleidingen van SJC en Alphense Boys gaan samenwerken!

Vanaf  het seizoen 2018-2019 gaan SJC en Alphense Boys samenwerken om de jeugdopleidingen van beide verenigingen verder te ontwikkelen. De samenwerking is één van de stappen uit het voetbalplan die SJC zet om de jeugdopleiding komende jaren naar een hoger niveau te brengen.

De afgelopen maanden heeft de technische jeugdcommissie van SJC achter de schermen hard gewerkt om de jeugdopleiding van SJC verder door te ontwikkelen. SJC heeft de ambitie om de organisatie van de hele jeugdopleiding voor zowel recreatieve teams als selectieteams, voor meiden- en jongensteams te verbeteren. Bij SJC telt iedereen mee en moet elke jeugdspeler het maximale uit zichzelf kunnen halen. Een goede organisatie van de jeugdopleiding is daarom een vereiste.

Daarnaast heeft SJC de uitdrukkelijke wens om haar seniorenselectie voor het overgrote deel uit zelf opgeleide spelers te laten blijven bestaan. Er is toch niets mooiers dan eigen jeugd in SJC 1 te zien voetballen en de tribune met familieleden vol te zien stromen?

Een onderdeel daarvan is dat er een nieuw jeugdvoetbalplan is geschreven waarin de koers wordt uitgelegd. Hiervoor hebben we eerst informatie ingewonnen bij Alphense Boys. Deze club staat bekend om haar goed georganiseerde jeugdopleiding, het niveau waarop jeugd selectieteams voetballen en het aantal jeugdspelers dat zij per seizoen aan profclubs en KNVB teams aandragen.

De voorzitters van beide verenigingen hebben in juni met elkaar afgesproken om binnen de jeugdopleiding met elkaar te gaan samenwerken. De samenwerking bestaat vooral uit het delen van kennis en het verbeteren van elkaars jeugdopleiding door gezamenlijk trainerscursussen en clinics te organiseren. Door dit samen te organiseren is het bijvoorbeeld eenvoudiger om voor een cursus een KNVB docent op locatie te krijgen.

Ook zal er worden samengewerkt op het gebied van talentherkenning en talent-ontwikkeling. Als je kind écht goed genoeg is om bij een profclub te kunnen spelen en je kind die ambitie heeft, dan kunnen SJC en Alphense Boys helpen om die droom te verwezenlijken.

De samenwerkingsovereenkomst is op maandag 20 augustus 2018 in het complex van SJC ondertekend door beide voorzitters en door Paul Bahlmann (Technisch Coördinator Jeugdselecties Alphense Boys) en Tomas van Rijn (Jeugdvoorzitter SJC).

‘De tijd is rijp voor een terugkeer bij mijn cluppie’

Na een uitstapje bij voetbalvereniging Den Bommel keert Bryan Bouwens (23) komend seizoen als speler terug bij vierdeklasser Herkingen’55. Al is hij daar nooit helemaal weggeweest. Als jeugdtrainer liep hij de afgelopen twee jaar nog steeds rond bij de club in zijn woonplaats. Nu gaat Bouwens er zelf weer voetballen, met het zelfverzekerde gevoel dat hij zich alsnog op een hoger niveau heeft bewezen.

HERKINGEN – Want die sportieve uitdaging was de reden waarom de linkervleugelspeler twee seizoenen geleden Herkingen’55 inruilde voor tweedeklasser Den Bommel. ,,Ik wilde ontdekken of ik op een hoger niveau mee zou kunnen”, zegt Bouwens.

De Brabander, die op zijn dertiende verhuisde naar Goeree-Overflakkee en in Oude-Tonge ging wonen, voetbalde tot de senioren in zijn woonplaats bij de Don Bosco Grijsoord Combinatie. ,,Maar toen het op selectievoetbal aankwam, had ik het daar niet heel erg meer naar mijn zin. Het werd voor mij te snel te serieus. Daardoor verloor ik het plezier in het voetbal.”

Dat had mogelijk te maken met het feit dat hij slechts een jaar bij de A-tjes heeft gespeeld en daarna gelijk de stap naar de selectie heeft gemaakt. ,,Achteraf denk ik dat dat te snel was. Maar toen ben ik naar Herkingen’55 overgestapt.”

Aan het Grevelingenmeer leefde hij weer helemaal op en begon het steeds meer te kriebelen om het alsnog op een hoger niveau te gaan proberen. ,,Na drie jaar bij Herkingen wilde ik gaan kijken of ik een stapje hogerop aankon. En dat is gelukt. Ik heb twee mooie seizoenen bij Den Bommel gehad en daar voor mezelf bewezen dat ik het niveau aankan. Maar nu is de tijd rijp om terug te gaan naar mijn oude cluppie.”

Dat is vooral een afstandskwestie. Want vanuit Herkingen, waar hij na één seizoen spelen bij de plaatselijke voetbaltrots is gaan wonen, is hij steeds 20 tot 25 minuten met de auto onderweg. ,,Als je het dan ook nog druk hebt met je werk, dan is het toch fijn dat je weer terug kan vallen op je oude plekkie.”

Echt weg is hij bij Herkingen’55 nooit geweest. ,,Ik kwam nog regelmatig op de club, omdat ik er ook de jeugd train.”

Na vijf seizoenen bij Herkingen’55 kent hij de vereniging inmiddels door en door. ,,Het is een eigengereide dorpsclub, maar tegelijk waarderen de mensen iedereen die er komt.”

Daarnaast heeft de club volgens hem een mooi sportief vooruitzicht. ,,Alleen, op momenten merk je dat het een kleine club is met een smalle selectie. Daardoor is het moeilijk om echt bovenin mee te draaien. Maar met de spelers die er nu bijkomen, denk ik dat we er best een aantal leuke jaren van kunnen gaan maken. Misschien kunnen we zelfs een periodetitel gaan halen. Dat hebben we drie jaar geleden ook een keer gedaan. Het zou mooi zijn om dat te herhalen.”