Home Blog Pagina 134

‘Kijken of mijn manier van trainen hier ook zou werken’

0

Na vier seizoenen als trainer van Oosterhout, vond Stijn Biemans het afgelopen zomer tijd om eens ergens anders in te keuken te gaan kijken. En na een belletje van tweedeklasser SC Gastel, raakte de voormalig voetballer enthousiast. “Ik wilde graag kijken of mijn manier van trainen hier ook zou werken.”

En voorlopig is dat, met een plek in de middenmoot, meer dan het geval. “Deze competitie is ontzettend spannend en de verschillen zijn klein, dus we moeten iedere week top zijn om een resultaat te halen.” Zeker na de promotie van vorig seizoen. “Als ze niet gepromoveerd waren, was de uitdaging nu natuurlijk een stukje makkelijker. Maar ik vind dat we laten zien dat we de kwaliteiten hebben om in die tweede klasse te spelen.” En te blijven. “Onze doelstelling is echt handhaving. Als dat lukt, is dat een heel mooie prestatie!”

Prettige omgeving

Bij de club waar Biemans (39) sinds dit seizoen dus werkzaam is. “Het zag er eerst naar uit dat ik nog een jaar bij Oosterhout zou blijven, maar toen kwam SC Gastel.” Met het idee om eens ergens anders in de keuken te kijken én de ‘angst’ om te lang bij één club te blijven zitten, besloot de oud-speler van RKC Waalwijk, Dongen, DESK, IFC en Oosterhout in gesprek te gaan. “De gesprekken versterkten mijn enthousiasme en hebben uiteindelijk de doorslag gegeven.” En niet voor niks. “De plannen van de club, de mogelijkheden en de faciliteiten, maakten het voor mij een prettige omgeving om in te willen werken.” Onder meer om zijn eigen horizon te verbreden. “Ik wilde graag kijken of mijn manier van trainen hier ook zou werken. Dat was voor mij eigenlijk de belangrijkste reden.” Tot op heden is het antwoord ‘ja’, maar tijd om achterover te leunen, heeft de inwoner dan Dongen desondanks niet. “Voetballend moeten we nog wel een stapje maken. Al komt daar ook kwaliteit om de hoek kijken.” Toch is dat een belangrijk onderdeel van zijn spel, legt hij uit. “We willen graag controleren vanuit balbezit, dus dan moet je de bal wel houden. Nauwkeurigheid, minder slordig zijn én de juiste keuzes maken. Daar moeten we nog wel in verbeteren, om een stabiele tweedeklasser te kunnen worden.” En dus wordt er specifiek getraind, vertelt Biemans. “Ik probeer spelers tijdens trainingen altijd in bepaalde momenten te brengen, zodat ze zelfredzaam worden.” Onder meer door zoveel mogelijk duidelijkheid te geven. “Wat willen we zien van spelers? Zowel met als zonder bal. Zet een tegenstander druk met één of twee spitsen? En waar kunnen we dan de oplossing vinden? Dat soort dingen trainen we.”

Herkennen

Alles om structuur en handvaten te bieden. “Als een tegenstander dit doet, dan doen wij dit. Daar maken we stappen in.” Tot tevredenheid van de trainer zelf. “Het leukste, blijft om dingen die je hebt getraind of besproken, terug te zien in wedstrijden.” Toch ziet Biemans, ondanks een mooie ontwikkeling, nog voldoende ruimte voor verbetering. “Voetbal is geen jurysport, dus ons rendement moet omhoog. Dan haal je vanzelf ook meer resultaat.” Zijn ervaring als voetballer, helpt hem daarbij, meent de oefenmeester. “Omdat je zelf ook vaak in die situaties bent geweest, kun je ze makkelijker herkennen. Toen probeerde je als speler een oplossing te vinden, nu doe je dat als trainer. Daardoor kun je jongens beter beïnvloeden.” Desondanks, kijkt Biemans wat betreft zijn eigen trainerscarrière, nog niet al te ver vooruit. “Ik denk wel eens aan UEFA A, maar op de korte termijn vind ik het veel te leuk om op het veld te staan en zelf de verantwoordelijkheid te hebben, in plaats van ergens assistent te zijn.” Al ziet hij het in de toekomst, wel gebeuren. “Het is een kans om jezelf verder te ontwikkelen. Die drive, om altijd beter te worden, heb ik nog steeds.” Maar voorlopig, doet hij dat als hoofdtrainer van SC Gastel. Zijn contract, heeft Biemans namelijk al verlengd. “Het is een leuke vereniging, ook in de omgang. Iedereen doet lekker normaal.” De Brabander wilde zelf dan ook graag door bij de club. “De jongens zijn leergierig en ontvankelijk, dus ik haal er ontzettend veel plezier uit. Anders rijd je ook niet iedere keer vanuit Dongen heen en weer.”

Klik op SC Gastel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Gastel voor meer informatie over de club.

‘We hadden tijd nodig om het goed neer te zetten’

0

Ze spelen misschien niet altijd het mooiste voetbal van de competitie, maar leveren wel iedere week strijd. En dus doet tweedeklasser Cluzona na een ietwat moeizame start, ook dit seizoen weer bovenin mee. “We gaan vol voor plek twee en de derde periode”, is verdediger Yorben Bus vol vertrouwen.”

Al zag dat er in het begin van het seizoen nog niet naar uit, vertelt Bus (24) eerlijk. “Vorig jaar zat het vaak mee, nu hadden we een lastige start.” Met blessures én tegenvallende resultaten. “We hebben verschillende systemen geprobeerd en hadden even tijd nodig om de boel goed neer te zetten.” Zeker met de teleurstelling vanwege het mislopen van promotie naar de eerste klasse nog in het achterhoofd. “Als je de finale van de nacompetitie haalt, is dat wel extra zuur. Dat knaagt nog steeds…” Toch ging de knop bij Cluzona, na een korte zomerstop, al snel weer om. Ditmaal onder leiding van John Taks. “We wilden er meteen weer voor gaan. Promoveren blijft een droom.”

Vriendenteam

Een droom die, ondanks vier nederlagen in de eerste zeven wedstrijden, nog altijd in leven is. “Daarna hebben we het goed opgepakt.” Met een plek bij de eerste vier tot gevolg. “We spelen misschien niet altijd het mooiste voetbal, maar leveren wel strijd.” Toch beschikt Cluzona ook over voldoende voetballend vermogen, vindt Bus. “We kunnen strijden én voetballen. Alleen laten we dat soms na. Als we dat nog meer gaan doen, volgen de resultaten vanzelf.” In zijn inmiddels alweer vijfde seizoen bij de club. “Ik ben begonnen bij BSC, daarna ging ik naar RBC Roosendaal.” Tot de profclub vlak voor zijn overstap, failliet ging. “Toen ben ik bij BSC gebleven.” Via alsnog RBC, dit keer als amateurclub, belandde de trainer van Voetbalschool TIC, in Wouw. “Het was natuurlijk heel zuur dat RBC niet doorging, maar ik ben blij met mijn keuze voor Cluzona. Puur vanwege het plezier.” Ook nu nog. “Het is eigenlijk een vriendenteam, op een goed niveau. Met leuke feestjes en veel gezelligheid.” En een zaalvoetbalteam op vrijdagavond. “Dat is vooral gezellig een biertje drinken met vrienden.” Al blijft hij natuurlijk fanatiek. “Vorig seizoen verloren we de finale van de beker. Dus eigenlijk greep ik twee keer mis…”

Te druk

Zaak om daar dit jaar, op drie verschillende vlakken, verandering in te brengen. “Sinds dit seizoen ben ik ook trainer van RBC JO11”, legt Bus uit. “Dat is heel leuk om te doen! Je bent zelf jeugdspeler geweest, dus kent de weg. Het is mooi om die kids steeds beter te zien worden en te helpen bij hun ontwikkeling.” Met behulp van zijn eigen ervaring als voetballer. “Die dingen probeer je wel mee te nemen en over te dragen.” Toch staan zijn ambities als jeugdtrainer, voorlopig op een lager pitje. “Volgend jaar stop ik bij RBC, omdat het een beetje te druk begint te worden.” En dus kan de focus voor de linksback, straks volledig op Cluzona. “Ik ben in principe een modern ‘backie’. Iemand met veel loopvermogen, die graag aanvalt, diepgaat en voorzetten geeft.” Zonder rechterbeen. “Er komt weinig rechts bij kijken, haha!” Voorlopig in het, als het aan hem ligt, blauw met wit. “Ik wil lekker bij Cluzona blijven. Heb het hier uitstekend naar mijn zin en zit goed op mijn plek.” Tijd genoeg nog dus, om die droom eindelijk werkelijkheid te laten worden. “Het zou mooi zijn als we naar die eerste klasse kunnen gaan!”

Klik op Cluzona voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Cluzona voor meer informatie over de club.

‘Ik kan hier lekker mijn ding doen en ervaring opbouwen’

0

Als trainer van de JO13 én coördinator van de onderbouw, ziet Tygo Geuzendam dagelijks dat ze bij RBC ook qua jeugdopleiding, op de goede weg zijn. Toch denkt de fanatieke voetballiefhebber dat het nóg beter kan. “Volgend jaar gaan we ook in de zaal trainen.”

Met als doel om spelers in de onderbouw optimaal te kunnen helpen. “Door ze op een andere ondergrond en onder verschillende omstandigheden te laten trainen, kunnen we ze completer maken als voetballer.” Iets waar Geuzendam (23) zich als coördinator van de onderbouw, bij RBC natuurlijk nadrukkelijk mee bezighoudt. “Ik denk dat we in de afgelopen anderhalf jaar al ontzettend veel hebben gerealiseerd, maar het moet nog beter als we verder willen. Bijvoorbeeld door nog meer structuur en faciliteiten aan te bieden, ook voor trainers.”

Eigen benen
Een rol die Geuzendam zelf, naast het coördinatorschap, dus ook vervult bij de club uit Roosendaal. “Vorig seizoen deed ik de JO11 en zat ik bij NAC, nu ben ik alleen nog trainer van de JO13 bij RBC.” Via selectiespelers Jens en Sander Wirix, die hij kende dankzij zijn tijd in Breda, kwam hij uiteindelijk bij de stadionclub terecht. “Bij NAC ben ik assistent geweest bij de JO14 en de JO15, onder meer van Sander. Dus toen RBC op zoek was naar een trainer en aan hen werd gevraagd of ze iemand kenden, dachten ze aan mij.” En met succes. “Ik heb het ontzettend naar mijn zin. Ga met heel veel plezier naar de club.” Vier keer per week om te trainen én een wedstrijd. “Bij RBC kreeg ik de kans om op eigen benen te staan. Ik kan hier lekker mijn ding doen en ervaring opbouwen.” Om elkaar uiteindelijk verder te helpen. “We zijn met z’n allen hard op weg om te groeien.” Zijn liefde voor het trainersvak, zat er bij Geuzendam dan ook al vroeg in, vertelt hij. “Ik heb het CIOS gedaan en wilde vroeger altijd gymdocent worden. Tot ik erachter kwam dat training geven nog veel leuker was.” Met voetbal als keuzevak, kon de inwoner van Raamsdonksveer dan ook zijn lol op. Al heeft hij daarnaast ook nog een andere passie. “In het weekend ben ik DJ. Dat zijn twee compleet verschillende werelden.”

Eerlijk en oprecht
Toch hebben ze één ding met elkaar gemeen: Geuzendam kan er zijn energie in kwijt. “Tijdens trainingen probeer ik dat er zelf altijd zoveel mogelijk in te leggen, vooral om de intensiteit in de groep te krijgen.” Hoe ziet zijn oefenstof er over het algemeen uit? “Alles met doeltjes, veel dynamiek en een hoog tempo. Spelers in verschillende situaties laten komen, soms in een overtal en soms juist niet. Zodat ze meer moeten bewegen. Maar er zit altijd een wedstrijdelement in.” In combinatie met het enthousiasme van zijn talenten, een garantie op succes. “De vaste kern van dit team speelt al een paar jaar bij RBC, aangevuld met een aantal nieuwe spelers en jongens of meisjes die zijn teruggekeerd.” Een groep die volgens Geuzendam, ook buiten het veld, goed met elkaar omgaat. “Ze zitten allemaal op RSG ‘t Rijks. Als je zo vaak met elkaar traint én samen naar school gaat, zorgt dat voor verbroedering.” Voor Geuzendam is het iedere keer dan ook weer genieten, vertelt hij. “Ik kan goed opschieten met kids, omdat ze eerlijk en oprecht zijn. Daar haal ik voor mezelf heel veel plezier uit.” Naast het feit dat hij natuurlijk gek is op het spelletje. “Als je doordeweeks ergens op traint en dat komt zaterdag terug, is dat écht top!”

Uitleggen
Zijn eigen ervaringen als voetballer, vroeger bij RFC en Madese Boys, maar tegenwoordig in het shirt van vierdeklasser Raamsdonk, helpen hem daarbij als trainer, legt Geuzendam uit. “Daardoor kun je beter inschatten wat spelers leuk vinden én uitleggen waarom we iets doen. Als je de reden achter iets duidelijk uitlegt, pakken ze het sneller op. Dat heb ik als jeugdspeler zelf ook wel geleerd.” Kennis die Geuzendam ook als coördinator van de onderbouw, maar wat goed kan gebruiken. “Ik ben eigenlijk een soort klankbord voor de andere trainers. Overleggen, zorgen dat spelers voldoende uitdaging hebben en bijspringen als er mensen ziek zijn. En daarnaast ben ik betrokken bij de selectiedagen.” Toch ligt zijn voetbalhart, overduidelijk op het veld. “In de toekomst, wil ik graag hoofdtrainer worden bij de jeugd van een BVO. Dat is het doel voor de komende jaren. Daarna kijk ik pas verder.” Zijn route, heeft Geuzendam in ieder geval alvast uitgestippeld. “Ik heb nu mijn VC1 en VC2, volgend seizoen ga ik aan mijn VC3 beginnen.” In combinatie met zijn trainerschap bij RBC. “Als trainer van de JO13 óf de JO14. Dat zijn leeftijden waar ik me goed bij voel, dus die blijf ik voorlopig lekker doen!”

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.

‘We wisten dat het dit seizoen lastiger zou worden’

0

Ondanks dat ze bij derdeklasser BSC Roosendaal niet per se hadden verwacht ook dit seizoen weer mee te doen om het kampioenschap, vallen de resultaten voorlopig toch een beetje tegen. Al zijn daar genoeg verklaringen voor te verzinnen, vertelt aanvoerder Steven van Ginderen. “Vooral achterin is het voortdurend gaten dichten met middenvelders of zelfs aanvallers.”

En dat allemaal, door een aantal blessures én spelers die zijn vertrokken of gestopt. “Daardoor hebben we eigenlijk nog niet echt in een vaste samenstelling kunnen spelen.” Met tegenvallende resultaten tot gevolg. “Vorig jaar viel het vaker nét wel onze kant op, dit seizoen niet.” Toch zijn die nipte nederlagen, niet alleen maar pech, vindt Van Ginderen (35). “We hebben ook gewoon aan kwaliteit ingeboet.” De lat werd, ondanks de tweede plaats van afgelopen voetbalseizoen, dan ook een stukje lager gelegd. “Ik had niet per se verwacht weer mee te doen om het kampioenschap. Maar wel dat we voor het linkerrijtje konden gaan.”

Zorgen maken

Met een plek vlak boven de degradatiestreep, staan ze daar voorlopig nog niet. “Daarom was het, als we heel realistisch zijn, ook geen ramp dat we niet gepromoveerd zijn. We wisten dat het dit seizoen lastiger zou worden. Al valt dit wel heel erg tegen.” Desondanks, heeft Van Ginderen het nog altijd uitstekend naar zijn zin, bij de club uit Roosendaal. “Het is een leuke groep en de nieuwe jongens zijn goed ingepast.” Maar zorgen, maakt de routinier zich weldegelijk. “Tuurlijk ben je ‘bang’ voor degradatie. Alles staat kort bij elkaar, dus we moeten echt nog wel een paar keer winnen.” Kortom, iedere pot zal het ervan af nu omgaan. “Als we thuis onze punten kunnen pakken, heb ik er vertrouwen in dat het goed gaat komen.” Al komt dat niet vanzelf, weet ook Van Ginderen. “Verdedigend hebben we het als team niet goed genoeg gedaan. Krijgen te veel goals tegen.” Met spelers die terugkeren van blessures en een selectie die steeds completer wordt, houdt de Roosendaler tijdens zijn negentiende seizoen bij het eerste, de moed erin. “In al die jaren, heb ik alles wel zo’n beetje meegemaakt. Promoties, degradaties en de nodige nacompetities.” Toch begon Van Ginderen ooit met voetballen, bij Cluzona. “Ik kom oorspronkelijk uit Wouw, dus daar ben ik op mijn zesde begonnen.” Na zes seizoenen in de jeugdopleiding van RBC Roosendaal, maakte hij de overstap naar het groen met wit. “Vrienden van mij zaten bij BSC, dus dat was een makkelijke stap.”

Fijne mensen

Spijt van zijn overstap, heeft Van Ginderen dan ook nooit gehad. “Ik heb één keer echt serieus getwijfeld om weg te gaan, toen ik werd benaderd door RKVV Roosendaal.” De middenvelder ging op gesprek, maar besloot toch te blijven. “Het voelde niet goed, vooral omdat er al meer jongens zouden vertrekken.” Een keuze in belang van de club dus. “Misschien heb ik altijd een beetje voor de comfortabele weg gekozen. Maar ik voelde me ook goed bij BSC. Met fijne mensen en een leuke groep. Ik ga nog steeds met veel plezier naar de trainingen.” Sinds acht seizoenen ook als captain. “Aanvoerder zijn zat nooit echt in me. Ik ben van mezelf geen natuurlijke leider, maar wel iemand die zijn stinkende best doet en positief is. Een soort van ‘lead by example’.” Normaal gesproken als aanvallende middenvelder. “Op tien of acht. Met loopvermogen én diepte. Al heb ik dit seizoen ook al achterin gespeeld, centraal of als back.” Hoelang kunnen ze bij BSC nog van zijn kwaliteiten genieten? “Vorig seizoen begon ik rond oktober of november wel een beetje te twijfelen. Bas Antens, een goede vriend van mij, ging weg als trainer, toen dacht ik: misschien is het voor mij ook wel mooi geweest.” Mede door een aantal blessures. “Maar na de winterstop kwam ik weer terug in dat ritme en vond ik het stiekem nog veel te leuk.” Voornemens dat dit zijn laatste jaar zou worden, plakt Van Ginderen er toch nog eentje aan vast. “Ik voel me nog fit en heb het naar mijn zin, dus waarom niet?” Alles om BSC, aan een goede toekomst te helpen. “Een stabiele derdeklasser worden. Dat zou voor ons prima zijn! Er is te weinig aanwas vanuit de jeugd, om daar structureel voldoende spelers uit te kunnen halen. Dus als we dan een paar sterkhouders verliezen, wordt het lastig.” Relativeren, noemt Van Ginderen dat. “Hopelijk weten we er dit seizoen in te blijven!”

Klik op BSC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BSC Roosendaal voor meer informatie over de club.

Nick van Vliet na lange voetballoopbaan nu actief voor Maasdijk

0

De 35-jarige Nick van Vliet is een bekende naam in het Westlandse voetbal. Met clubs als Westlandia en Excelsior Maassluis, heeft hij er al een mooie amateurcarrière opzitten. Nu speelt hij woon de club uit zijn eigen woonplaats. ,,Heel gemoedelijk en rustig’’

,,Die laagdrempeligheid maakt het leuk. Je kan een keer een training missen, al ben ik daar niet per se van,” vertelt hij. De 35-jarige middenvelder is een belangrijke spil binnen het team. Samen met Robin van den Ende, een jeugdvriend en eveneens 35 jaar, vormt hij de ervaren kern van de selectie. “We hebben samen in de jeugd van Excelsior Maassluis gespeeld en daardoor ook bij Maasdijk terechtgekomen. Mijn broer speelde hier vier jaar geleden ook in het eerste, net als Robin. Met zijn vieren een jaar samen voetballen was geweldig,” zegt Van Vliet over zijn keuze om zich een aantal jaar geleden aan te sluiten bij VV Maasdijk.

STAPJE TERUG

Van Vliet maakte enkele seizoenen geleden de overstap naar Maasdijk, een beslissing die niet makkelijk was. Met zijn ervaring uit de derde divisie en hoofdklasse bij Westlandia, brengt Van Vliet veel stabiliteit in de ploeg. “Ik heb negen jaar centraal achterin gestaan met Marco van der Knaap. In mijn tijd bij Westlandia speelden we in de derde divisie en later zelfs in de tweede divisie. Ik ben de speler met de meeste wedstrijden in de derde divisie voor Westlandia. De stap terug was groot. In het begin vraag je je af: wat kom ik hier nou doen? Je merkt dat je zelf nog een hoger niveau gewend bent en denkt soms: waarom neem je die bal niet gewoon goed aan? Maar je gaat vanzelf mee in het niveau en probeert de jonge jongens tips mee te geven. Daardoor gaat het niveau op trainingen en in wedstrijden ook omhoog. Dat klinkt gek om te zeggen over jezelf, maar ik denk dat het zo werkt in het voetbal. Jongere jongens kunnen wat leren van routiniers.”

POTENTIE

Ondanks dat Maasdijk ‘maar’ in de vierde klasse speelt, ziet Van Vliet de potentie in het team. “We doen niet onder voor teams in de tweede en derde klasse, alleen je moet uit deze competitie zien te komen. Dat is niet altijd even gemakkelijk, want ieder jaar is er wel een sterke degradant uit de derde klasse die met het kampioenschap of de promotie aan de haal gaat. Naaldwijk gaat waarschijnlijk kampioen worden, maar daarachter is alles mogelijk. We winnen allemaal van elkaar, waardoor we nog kansen hebben in de promotiewedstrijden. We kunnen nu meerdere speelstijlen hanteren en wat verrassender uit de hoek komen. Na de winterstop zijn we compleet, er is meer concurrentie en we staan sterker in de promotiewedstrijden. De groep wordt hechter en went aan elkaar, jongens worden ouder en volwassener in hun spel. Ik ben benieuwd hoe ver we kunnen komen. Het is nu twee keer niet gelukt, maar wie weet wordt het drie keer scheepsrecht’’, hoopt Van Vliet.

NOG ÉÉN SEIZOEN

Voor Van Vliet is de toekomst onzeker, maar hij wil in ieder geval nog een seizoen doorgaan. “Ik had gezegd dat ik door zou gaan, maar ik krijg er nog een derde kindje bij. Dat maakt de keuze wel lastiger. Maar Robin blijft ook nog een jaar en dat maakt het voor mij wel makkelijker. Als we stoppen, doen we dat denk ik samen’’, is hij van mening.

Klik op VV Maasdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Maasdijk voor meer informatie over de club.

Rob van Binsbergen knokt zich terug in de basis bij Quintus

0

De 31-jarige Rob van Binsbergen stopt na dit seizoen met voetballen. Het is niet zo dat het plezier weg is, maar het is tijd voor een nieuwe fase van mijn leven.

Ik merk wel dat ik het een lastige keuze vind. Ik twijfel al een lange periode om te stoppen, maar nu ik binnenkort een meisje krijg, is de keuze wel makkelijker gemaakt’’, zegt van Binsbergen, die dus niet alleen raak schoot op het voetbalveld. Het is tijd voor een nieuwe stap, en dat is ook heel erg mooi’’. Ongetwijfeld zal de spits het voetballen gaan missen. Hij kwam er na het trappen van een roze bal op de ‘gender reveal’ achter kwam dat zijn eerste kindje een meisje zou worden.

Al jaren staat van Binsbergen in de punt van de aanval. Sinds kleins af aan woont de spits dichtbij de club en kent hij iedereen. Nog steeds woon ik in de buurt. We kennen elkaar allemaal en dat is prettig, ik voel me altijd thuis op deze plek’’.

De eerste 3 competitiewedstrijden van dit seizoen stond van Binsbergen nog in de basis, hierna kwam het steeds vaker voor dat andere jongens de voorkeur kregen in de aanval. Van Binsbergen kon de keuze van de trainer daarin ook wel begrijpen. Na hard blijven trainen en in de speelminuten die ik kreeg mijn best te blijven doen kwam ik wederom in aanmerking voor de basisplaats. Vervolgens kreeg ik een knieblessure, dus was ik mijn basisplek weer kwijt. Maar sinds de winterstop, te lage klassering op de ranglijst en het teleurstellende nieuws dat de trainer stopt, kiest hij voor een aantal andere spelers, zo ook voor mij. Meer ervaring en voor de juiste balans tussen strijd en voetbal voor het gewenste resultaat. Voor mij is dat prettig, want ik speel weer’’.

Trainer Ramon Hageraats zei over zijn aanvalsleider dat hij respect heeft voor de manier waarop van Binsbergen zich terug wist te knokken in de wedstrijd. Het getuigde van een hoop karakter en dat verdiende een basisplaats’’.

Van Binsbergen wil zijn laatste seizoen als voetballer namelijk goed afsluiten. Van het bankje warmhouden word ik niet gelukkig. Ik hoop het op een mooie manier af te sluiten. Dit seizoen kunnen we waarschijnlijk niet meer aanhaken voor de nacompetitie, maar ik hoop vooral nog minuten te maken en goals te maken. Nog een mooi slot aan het seizoen proberen te geven’’.

Van Binsbergen kijkt terug op 25 mooie jaren voor Quintus. ,,Ik maakte mijn debuut in 2012. Ik was toen zeventien, en het leuke daaraan was dat ik er nog niet standaard bij de selectie zat. We speelden toen in de vierde klasse op de zondag en speelden een beslissingswedstrijd voor het kampioenschap en wonnen met 2-1. Het jaar daarop gingen we naar de zaterdag vierde klasse. Toen was ik ook nog jeugdspeler, maar ik maakte wel hier en daar mijn minuten. Weer een jaar later beleefde ik mijn echte doorbraak. We werden gelijk kampioen in de vierde klasse. Ik denk wel dat dit mijn hoogtepunt bij Quintus was. Het was ook meteen mijn eerste en laatste kampioenschap in het selectievoetbal. Ieder jaar pikte ik wel mijn goaltjes mee.

Soms zoek ik nog weleens wat terug over Quintus en dan zie je jezelf verschijnen op een website uit 2014. Het is grappig om te zien dat ik al zo lang meedraai. Ieder jaar deden we mee om de bovenste plekken, maar nooit promoveerden we terug naar de derde klasse wat we zo ambiëren. Ondanks dat het niet meer lukte om te promoveren heb ik altijd geweldig naar mijn zin gehad en ben ik blij om in mei of juni afscheid te nemen van het eerste elftal. Ik hoop dat we er nog een mooi einde van kunnen maken’’.

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

Robin Verstraten over pech met blessureleed en zijn nieuwe thuis bij KMD

0

De 24-jarige Robin Verstraten was ooit een veelbelovend talent in de jeugd van Sparta Rotterdam en ADO Den Haag, maar blessureleed hield hem tegen in zijn ontwikkeling. Bij KMD heeft hij een mooie balans tussen niveau en plezier gevonden. ,,Ik ben blij dat ik überhaupt nog kan voetballen’’

Als jeugdspeler leek Verstraten een mooie toekomst tegemoet te gaan. Na periodes bij Sparta en ADO Den Haag belandde hij bij Excelsior Maassluis, waar zijn voetbalcarrière een andere wending kreeg. Op 18-jarige leeftijd brak hij zijn kuitbeen op twee plekken. Hij moest twee keer geopereerd worden en hij liep blijvende kraakbeenschade op. Door de blessure veranderde zijn manier van lopen en voetballen, wat weer leidde tot andere fysieke problemen. Het werd een terugkerend gevecht tegen pijn en blessures, waardoor hij niet meer de trainingsintensiteit kon halen die hij eist van zichzelf.

Na Excelsior Maassluis probeerde hij het nog bij Scheveningen en later Zwaluwen, maar telkens liep hij tegen dezelfde problemen aan. Toch gaf hij niet op. Hij wilde blijven voetballen en vooral genieten van het spel, ook al moest dat op een ander niveau dan hij oorspronkelijk had gehoopt. Dat plezier vond hij uiteindelijk terug bij KMD.

Meer dan voetbal
Nu speelt Verstraten bij KMD, een club die voor hem meer is dan alleen voetbal. “Het is een hele gezellige club waar iedereen elkaar kent. Heel anders dan wat ik gewend was. Mijn teamgenoten zijn echt vrienden geworden, en mijn sociale leven draait nu grotendeels om het voetbal. Feestjes, activiteiten, dat maakt het extra leuk,” vertelt hij.

Verstraten is een veelzijdige speler die zowel als linkshalf als linksback uit de voeten kan. Met zijn sterke linkerbeen zorgt hij regelmatig voor gevaar met zijn passes en schoten. Vorig seizoen scoorde hij tien doelpunten vanaf links op het middenveld. Dit seizoen heeft hij nog niet gescoord, maar wel al vijf assists gegeven. “Ik hoop daar nog een paar doelpunten aan toe te voegen,” zegt hij.

KMD klaar voor de tweede klasse
Momenteel speelt KMD in de derde klasse, maar Verstraten ziet zijn team liever een stap hogerop gaan. “Ik denk dat we beter passen bij de tweede klasse. Dat spel ligt ons denk ik beter. Kort dekken en lange ballen is meer van de derde klasse, maar wij zijn voetballend sterk en ik geloof dat als er meer van ons wordt gevraagd, dat wij dat ook kunnen brengen. Ik kijk ernaar uit om kampioen te worden, want dat is me nog nooit gelukt in mijn leven’’.

KMD heeft de titel nog steeds in eigen hand. “We moeten twee wedstrijden inhalen en als we die winnen, hebben we het zelf in de hand. Onze doelstelling blijft kampioen worden. “Een paar weken geleden werd een wedstrijd tegen Vitesse Delft stilgelegd vanwege een incident, en daardoor lopen we nu wat achter. Maar in puntverlies staan we bovenaan en we gaan er alles aan doen om te promoveren”

Jeugdtrainer
Naast het voetballen is Verstraten ook actief als jeugdtrainer. ,,Ik wilde wat hebben voor als ik ga stoppen met voetballen. Door al op jonge leeftijd te beginnen als jeugdtrainer heb ik een stapje voor als ik straks klaar ben met voetballen. Ik wil zoveel mogelijk papieren halen en leren als trainer. Ik ben trainer van de onder veertien bij Excelsior Maassluis en de onder elf van Vitesse Delft. Zo ben ik vijf dagen in de week met voetbal bezig, maar dat is het leukste wat er is’’.

Klik op KMD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op KMD voor meer informatie over de club.

Theo Verbeek verheugt zich op nieuwe klus bij Quintus

Quintus heeft vanaf het seizoen 2025/2026 een nieuwe hoofdtrainer voor de groep staan. In de naam van, nu nog hoofdtrainer van de zaterdagselectie van Westlandia, Theo Verbeek. Samen met de 62-jarige oefenmeester kijken we uit naar zijn nieuwe avontuur. 

Als ik naar mijn persoonlijkheid kijk, is Quintus de juiste club voor mij. Ik wil graag hoofdtrainer zijn en daarom ben ik om me heen gaan naar de mogelijkheden. Ik organiseer ook een groot jeugdkamp, en Quintus stond daardoor al op mijn radar. Ik had interesse in een gesprek en ben vervolgens meegenomen in de sollicitatieprocedure, wat een prima proces was. Quintus is een vierdeklasser en dat al sinds jaar en dag, maar ze hebben de ambitie om door te groeien naar de derde klasse. Het is een ploeg met een mooie mix van jeugdig talent en ervaren spelers. Ik denk dat er veel potentie in zit. Voordat Berry Jansen, lid van de technische commissie van Quintus, mij belde had ik al interesse in de club. Zo is het balletje gaan rollen.

Ik ben een trainer die graag hard traint, vooral in de opbouwfase. Ik hou van initiatiefrijk voetbal, maar dat is natuurlijk afhankelijk van het materiaal dat je hebt. Dat maakt het spelletje juist interessant. Zelf ben ik ook centrale verdediger geweest en ik weet dat het leuk is om soms in te schuiven. Aanvallend voetbal spelen is het leukst, maar alleen als het kan. We moeten daarin kijken naar ons materiaal en als het mogelijk is streven we aanvallend voetbal na. Dat moeten we samen ontdekken als team. Achterin hebben we een jonge verdediging en we geven veel doelpunten weg, dus dat is iets waar we aan zullen moeten werken. Mijn doel is om een goed evenwicht in het elftal te brengen.

Ik kom uit het Westland en heb daar veel ervaring opgedaan. Bij Westlandia heb ik jeugdteams gecoacht en jeugdwerk gedaan. Ik heb in de jeugd van Honselersdijk gezeten en ben daarna vijf jaar trainer geweest bij Naaldwijk, waarvan het laatste jaar als hoofdtrainer. Vervolgens heb ik het hoogste jeugdteam van Westlandia getraind en was ik verantwoordelijk voor Zondag 2, waarmee we zelfs Nederlands kampioen zijn geworden. Daarna ben ik hoofdtrainer van de zaterdagselectie geweest en heb ik gewerkt als jeugdcoördinator. Uiteindelijk werd mijn contract als hoofdtrainer van Westlandia Zaterdag niet verlengd. Ik ben inmiddels 62 jaar, maar heb nog steeds de ambitie om bij een club iets moois neer te zetten en goede resultaten te halen. Met Quintus wil ik de stap maken naar de derde klasse, en ik merk dat die ambitie daar ook leeft.

Het grote doel is om met Quintus naar de derde klasse te promoveren. Dat is mede de reden waarom ik deze stap heb gezet. Of dat lukt, weet ik niet, en ik kan ook niet zeggen of dat binnen één, twee of drie jaar gaat gebeuren. Maar, ik wil bouwen aan een sterk en leuk elftal en dat ook uitstralen.

Kijk je uit naar je nieuwe uitdaging?
Ja, natuurlijk! Ik ben er eigenlijk al ongemerkt mee bezig. Bij Westlandia ben ik nog niet helemaal klaar, maar ik laat me tegelijkertijd goed informeren door Quintus. Ik kijk regelmatig naar de opstellingen en volg de club op de voet. Met Westlandia staan we er nu moeilijk voor, en ons doel is om ons te handhaven. Ik probeer me zo veel mogelijk in te zetten voor Westlandia. Daar ligt mijn focus op dit moment en ik hoop op een mooi afscheid bij de club die ik een warm hart toe draag. Maar, dat ik uitkijk naar mijn nieuwe uitdaging bij Quintus, is geen geheim.

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

Tim van Marrewijk over zijn passie voor Westlandia

0

Tim van Marrewijk is al drie jaar lang een vaste waarde voor Westlandia. Al op 21-jarige leeftijd heeft hij bijna 150 wedstrijden op zijn naam staan. De jonge verdediger speelt met zijn hart voor de club waar hij opgroeide en ook zijn vader en opa een belangrijke rol spelen.

Zijn vader, Ton van Marrewijk, is namelijk voorzitter van de vereniging. In het begin was Tim nog weleens het mikpunt bij Westlandia. ‘Jij speelt zeker omdat je vader voorzitter was?’ Was de vraag die de verdediger kreeg. ,,Ik trek me daar weinig van aan en ik laat op het veld wel zien waarom ik speel om mijn kwaliteiten op het veld en niet vanwege het feit dat mijn vader voorzitter van deze club is”, zegt Tim. De eerste keer dat Tim zich mocht melden bij het eerste elftal is alweer drie jaar geleden. Toen Westlandia thuis tegen Hollandia een 3-2 voorsprong moest verdedigen. Tim liep een minuutje warm en mocht zich vervolgens in de 85e minuut opmaken voor zijn invalbeurt. Na zijn debuut sloot hij gewoon weer aan bij de onder 21 van de club, maar in oktober van hetzelfde jaar trainde hij steeds vaker mee. Dat werd uiteindelijk beloond met een basisplek in het eerste. ,,Sinds die wedstrijd heb ik altijd in de basis gestaan”. blikt hij terug.

Opgroeien bij Westlandia

Tim is blij dat hij kon opgroeien bij Westlandia. ,,Het was altijd heel leuk. Ik woon hier om de hoek en speel hier al zo lang ik me kan herinneren. Hier heb ik mijn vrienden gemaakt en ben ik een man geworden. Voetballen bij Westlandia heb ik altijd met veel plezier gedaan’’, aldus de centrale verdediger. ,,Het is mooi om te zien dat de club draait dankzij al haar vrijwilligers. Het zijn stuk voor stuk warme en fijne mensen met een hart voor de club’’.

Herkenbaar elftal

Westlandia staat bekend als een club dat veel jongens uit de eigen jeugdopleiding door laat stromen. Met de sterke jeugdafdeling die Westlandia heeft is dat mogelijk. Tim is daar een uitstekend voorbeeld van. ,,Naast mijzelf spelen er nog negen jongens in de selectie die ook hier in de jeugdopleiding hebben gevoetbald. Het is mooi dat het bij onze club lukt om zoveel jongens door te laten stromen. Het zo leuk zijn als we dat nog meer kunnen doen. We willen een herkenbaar elftal voor onze supporters zijn”.

110% voor de club

Want, spelen voor de club waar je van houdt is voor Tim het mooiste wat er is. ,,Ik speel altijd met heel veel passie en geef altijd meer dan 100% op het veld. Ik heb een grote winnaarsmentaliteit en ik geef nooit op. Ik gooi alles in de strijd om de wedstrijden te winnen. Aan de bal is het allemaal prima, maar vooral in het verdedigen ben ik sterk. Die passie heb ik van huis-uit meegekregen en komt ook echt uit mezelf. Ik wil nooit verliezen. Voor Westlandia zet ik me altijd 110% in. Dat komt omdat Westlandia speciaal is voor mij’’, aldus Tim, die hoopt te promoveren met zijn eigen club. ,,Ik heb persoonlijke ambities, maar het zou het mooiste zijn om met Westlandia zelf te promoveren naar de derde divisie en op ten duur naar de tweede divisie. Dan zou ik mijn hele leven bij de club kunnen blijven voetballen. Dat is wel echt mijn doel. Maar zeg nooit, nooit. Je weet niet hoe het kan lopen’’.

Klik op RKVV Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKKV Westlandia voor meer informatie over de club.

Middenvelder Joey Valstar jubileert en excelleert bij Honselersdijk

0

250 wedstrijden voor Honselersdijk, en dat al op 27-jarige leeftijd. Een status als clublegende, maar niet de leeftijd. Want, waar velen deze aantallen bereiken aan het einde van hun voetballoopbaan, is Valstar pas net begonnen. ,,Het is gewoon heel leuk hier’’

Sinds het seizoen 2016-17 speelt Valstar al voor de club waar hij ook opgroeide. Valstar is een aanvallende middenvelder. Dit seizoen speelt Honselersdijk met twee aanvallende middenvelders, waar hij er een van is. Valstar is te herkennen aan zijn overzicht en balbehandeling. Een echte spelverdeler, die niet snel van de bal te zetten is.,,Ik heb een grote vriendengroep in de selectie. Het zijn geen teamgenoten, maar vrienden. We spelen met alleen maar jongens die uit het dorp komen en dat maakt het gewoon heel erg leuk’’, vertelt de middenvelder. ,,De sfeer in de kleedkamer is geweldig, maar als er serieus gedaan moet worden zijn we dat ook. Er wordt echt wel hard gewerkt op de trainingen en in de wedstrijden geven we alles voor elkaar’’.

Sfeer in de kleedkamer

De sfeer in de kleedkamer en de kantine is de reden dat Valstar zo geniet van het voetballen bij SV Honselersdijk. ,,Bij andere clubs zie je deze gezelligheid een stuk minder. Ik ben in de jeugd naar Westlandia vertrokken, maar daar blijven spelers een minder lang hangen na de wedstrijd’’, aldus Valstar, die de saamhorigheid en de warmte van de club waardeert. ,,Veel mensen uit het dorp zijn bij de club betrokken en dragen de club een warm hart toe. Daar mogen we gewoon heel trots op zijn’’, zegt hij.

Uitstapje

Toen Valstar 16 was, maakte hij een uitstapje naar Westlandia. ,,Ik had het gevoel dat ik stil stond in mijn ontwikkeling en heb uiteindelijk zelf de keuze gemaakt om naar Westlandia te bellen’’, vertelt de jubilaris. Uiteindelijk voetbalde hij drie jaar in het groen en wit. Twee jaar in de A-selectie en een jaar in de B-tjes. ,,Toch besloot ik om terug te keren. Ik had geen uitzicht om het eerste elftal te bereiken en Honselersdijk promoveerde op dat moment naar de tweede klasse. Tom van Veen keerde ook terug, en dat gaf de doorslag voor mij om terug te komen. Het doel was om een stabiele tweedeklasser te worden en te handhaven’’. Valstar vertelt dat zijn ploeg de afgelopen jaren goede stappen heeft gezet. ,,We zijn weer gepromoveerd naar de eerste klasse, en daar zijn we heel trots op. Al een paar jaar hikten we tegen promotie aan, maar het seizoen dat we promoveerden, zaten we in een lekkere flow. In de finale wonnen we met 6-1 van Sparta Amateurs en ik scoorde een mooie goal’’, geniet hij na.

Goed op mijn plek

Inmiddels staat Valstar dus op 250 wedstrijden. Hij werd hiervoor gehuldigd op het veld, vlak voor de thuiswedstrijd tegen Westlandia (za). ,,Ik werd er door overvallen’’, zei Valstar. Nooit miste hij veel wedstrijden door blessures of schorsingen. ,,Ik heb een keer mijn middenvoetsbeentje gebroken, maar verder heb ik nooit veel gemist. Altijd speelde ik voor de club en ik heb nooit echt aanbiedingen gehad om weg te gaan. Dat hoeft ook niet van mij. Uiteindelijk speel ik hier omdat ik het naar mijn zin heb. Het zou leuk zijn als mensen interesse hebben en vinden dat je het goed doet, maar ik zit hier goed op mijn plek’’.

Klik op SV Honselersdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Honselersdijk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.