Home Blog Pagina 133

‘We hebben genoeg kwaliteit om kampioen te worden’

0

Na een goede reeks, durven ze bij vierdeklasser Rimboe steeds een beetje meer te dromen. Want nadat er in de openingsfase van het seizoen onnodig punten werden laten liggen, zit de ploeg uit de Wouwse Plantage inmiddels in een goede flow. En dus zet middenvelder Abdullah Aslan hoog in. “We hebben genoeg kwaliteit om kampioen te worden.”

Zeker de laatste tijd, gaat het dus best aardig, vertelt de 37-jarige Aslan met gevoel voor understatement. “Gelukkig hebben we ons herpakt!” Na een moeizame start van het seizoen dus. “Het was niet nodig om punten te laten liggen. Als je kijkt naar onze potentie, spelen we op een te laag niveau.” Toch wordt kampioen worden, niet zo makkelijk voor de huidige nummer twee van de vierde klasse. “Dan mag je maar weinig steken laten vallen…” Aan het aantal doelpunten voor én tegen, zal het in ieder geval niet liggen. “We scoren makkelijk en krijgen er weinig tegen.”

Stootkracht

En dat is nodig ook, nadat Rimboe vorig seizoen degradeerde uit de derde klasse. “De teleurstelling was heel groot. Helemaal als je uiteindelijk de finale van de nacompetitie verliest.” Al was het met opgeheven hoofd, vindt Aslan. “We hebben er alles aan gedaan. De groep was net niet breed genoeg om er nog meer uit te halen.” Hoe anders is dat nu. “Vorig jaar misten we stootkracht voorin, waardoor we moeilijk tot scoren kwamen. Nu hebben we kwalitatief een sterkere selectie, maar vooral meer scorend vermogen. Daardoor voetbal je makkelijker en kom je minder onder druk te staan.” In zijn derde jaar bij de club, maakte Aslan tot nu toe alles al mee. “In mijn eerste seizoen ben ik meteen gepromoveerd, daarna direct gedegradeerd.” Maar na onder meer acht jaar in de jeugdopleiding van NAC Breda, raakt hij als aanvoerder niet meer zo snel van slag. “Ik heb tot en met de beloften bij NAC gespeeld, daarna heb ik nog een poging gewaagd in Turkije.” Mede vanwege een blessure aan zijn buikwand en lies, slaagde Aslan daar niet. Via België, Kloetinge en DOSKO, kwam de oud-jeugdspeler van FC Bergen vervolgens bij Rimboe terecht. En bij De Markiezaten. “Daar ben ik nu al een jaar of vier jeugdtrainer. Dat vind ik hartstikke leuk om te doen!” En dus is hij ondertussen ook bezig met zijn VC2-cursus. “Ooit wil ik trainer worden, maar voorlopig is het nog een te grote stap om te stoppen.”

Aansturen

Wel kijkt Aslan inmiddels anders naar voetbal, dan tien jaar geleden. “Meer tactisch en kijken hoe een tegenstander speelt. Zodat je teamgenoten aan kunt sturen. Je bent minder met jezelf bezig.” In zijn geval als centrale middenvelder. “Ik probeer het spel te verdelen én de boel neer te zetten.” Ook volgend seizoen? “Het is lekker om fit te blijven en ik kan nog goed mee. Dus ik denk dat ik er nog wel een jaartje aan vast wil plakken.” Kortom, Aslan zit helemaal op zijn plek. “In het begin was het wel even wennen aan de derde en vierde klasse, maar voetballen op een hoog niveau, vraagt veel tijd. Daar was ik wel een beetje klaar mee. Dan moet je een keuze maken.” Al zouden ze bij Rimboe maar wat graag dat stapje omhoog maken. “Hopelijk met een kampioenschap en anders weer via de nacompetitie!”

Klik op Rimboe voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rimboe voor meer informatie over de club.

Jorn Bijlsma (Hekelingen) naar Kethel Spaland

De 25 jarige Schiedamse middenvelder Jorn Bijlsma maakt komend seizoen de overstap naar Kethel Spaland.

Bijlsma heeft de gehele jeugd van vv Spijkenisse doorlopen. Hierna is hij twee jaar niet actief geweest, miste hij het voetbal en sloot zich aan aan bij PPSC. Na zijn periode bij PPSC kwam hij bij Hekelingen terecht en zocht voor komend seizoen een club in zijn woonplaats.

Bijlsma: “na een aantal trainingen, de kennismaking met de spelersgroep en het gesprek met de hoofdtrainer en de voetbal technische commissie maakte me enthousiast. Ik kijk dan ook heel erg uit naar het nieuwe seizoen bij m’n nieuwe club Kethel Spaland. Hopelijk gaan we met z’n allen veel mooie sportieve momenten beleven.”

VTC lid Ed van Troost: “Zowel onze Hoofdtrainer Paul van Loenen en de andere vertegenwoordigers van de voetbal technische commissie zijn zeer content met de overstap van Jorn naar Kethel Spaland. Wij wensen hem veel voetbalplezier en sportief succes toe bij onze club.”

Klik op vv Kethel Spaland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kethel Spaland voor meer informatie over de club.

Victoria’04 deelt de punten met Zwarte Pijl

Enige weken geleden werd dit duel afgelast i.v.m. een brand in het clubgebouw van Victoria’04. Op Paaszaterdag diende de wedstrijd te worden ingehaald. Victoria’04 moest de strijd aangaan, maar miste enkele selectiespelers door vakantie of blessures.

De thuisclub begon voortvarend aan de partij, doch trof in Zwarte Pijl een sterke tegenstander. De achterhoede van de thuisclub moest alert blijven bij enkele niet ongevaarlijke aanvalsacties van de bezoekers. Keer op keer wist Zwarte Pijl in een snelle omschakeling de voorhoede te bereiken. Tot de 35ste minuut wist Victoria’04 de dadendrang van Zwart Wit een halt toe te roepen. 

Maar moest toen het antwoord schuldig blijven op een lange pass naar voren, waarbij de Vlaardingse achterhoede in de fout ging. De bal belandde na een verkeerde beoordeling bij een snelle aanvaller van Zwart Wit, die vervolgens binnen het strafschopgebied onjuist werd afgestopt. Op de kalktrap moest doelman Colin Kraaijbeek het antwoord schuldig blijven: 0-1. Wederom moest Victoria’04 een achterstand goed maken en toonde ook weer veerkracht. Zwart Pijl werd naar achteren gedrongen en kansen ontstonden voor Joey van der Zouwen (schot voorlangs), Jelle Blankestijn (schoot van dichtbij hoog over) en Ronaldo Lindeborg (hard laag schot via de paal naast).

Bij aanvang van de tweede helft trok Victoria’04 de lijn door en zocht fanatiek het doel van Zwarte Pijl meteen op. Binnen 5 minuten na de hervatting werd door de scheidsrechter een verdedigende actie van een speler van Zwart Wit bestraft met een penalty wegens vasthouden van een speler van de thuisclub. Nailey Girigorie bracht Victoria’04 vanaf 11 meter op gelijke hoogte: 1-1. Hierna ontwikkelde zich een gelijk opgaand duel. Beide teams zochten waar mogelijk de aanval. De achterhoede van Victoria’04 hield het slot op de deur. Roy Meerten was onfortuinlijk met een hard schot op de paal van de bezoekers. In de slotfase trachtte Victoria’04 alsnog de winst te grijpen, maar Zwarte Pijl wist dat te voorkomen. Beide teams namen genoegen met het gelijke spel.

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Bibi’s O11-toernooi: topvoetbal voor het goede doel bij vv SCO

0

Op zondag 18 mei 2025 vindt in Oosterhout een bijzonder sportevenement plaats: Bibi’s O11-toernooi. Maar liefst 24 O11-teams – inclusief 22 jeugdteams van profclubs uit Nederland, België en Duitsland – komen die dag in actie op de velden van vv SCO. De opbrengst van het toernooi gaat volledig naar de Stichting Downsyndroom (SDS), die zich inzet voor meer begeleiding én maatschappelijke acceptatie van kinderen met het syndroom van Down.

Over Bibi: vrolijk, open en ontwapenend
Het toernooi draagt de naam van Bibi, een meisje van nog geen anderhalf jaar oud. Ze is de dochter van een trainer van vvSCO en werd geboren met het syndroom van Down. Bibi is vrolijk, vriendelijk, open en ontwapenend – en daarmee hét gezicht van dit initiatief. Op jonge leeftijd heeft zij, net als veel andere kinderen met Down, behoefte aan extra begeleiding. Maar met de juiste ondersteuning kunnen kinderen als Bibi uitgroeien tot zelfstandige, gelukkige mensen. Helaas loopt de maatschappelijke acceptatie niet altijd in de pas met die mogelijkheden. Daarom zet de SDS zich elke dag in om dit te verbeteren – en daarom is dit toernooi zo belangrijk.
Voetbaltalenten uit drie landen
De deelnemende teams zijn niet de minste: jeugdspelers van clubs als Fc Utrecht, Fc Twente, Club Brugge, OHL Leuven, Schalke 04, Nac Breda en Willem II en andere grote namen maken hun opwachting. De toekomst van het topvoetbal is dus op 18 mei te bewonderen in Oosterhout. Ook vvSCO zelf levert een team, evenals Baronie uit Breda – die via een betaalde deelname als 24ste team letterlijk het eerste geld voor SDS binnenbracht.
Een dag vol sport, plezier en betekenis
Het toernooi begint om 09:30 uur en eindigt rond 18:00 uur met een spannende finale en de prijsuitreiking. De openingshandeling van het toernooi wordt verricht door niemand minder dan Bibi zelf. Gedurende de dag wordt via entree, horeca, een loterij, sponsoracties en een veiling van unieke voetbalmemorabilia geprobeerd om een zo hoog mogelijk bedrag voor SDS op te halen.

Bezoekers zijn van harte welkom – zowel voetballiefhebbers als mensen die het werk van SDS een warm hart toedragen. Media zijn uitgenodigd om vooraf aandacht aan het toernooi te besteden, en uiteraard ook op de dag zelf aanwezig te zijn.

Meer informatie & contact
Voor meer informatie, beeldmateriaal of interviewverzoeken (bijvoorbeeld met de vader van Bibi of vertegenwoordigers van SDS), neem graag vooraf contact op:
Perscontact:
Naam: Toine van den Hoven
Telefoon: 06 53594021
E-mail: toine@vvsco.nl
Locatie toernooi:
vv SCO, Elskensweg 9, 4908 DW Oosterhout

 

Klik op SCO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SCO voor meer informatie over de club.

NSVV verliest voor de derde keer op rij

0

Zaterdag werd de eerder uitgestelde wedstrijd in en tegen Spijkenisse gespeeld. De enige wedstrijd in 1C die op het programma stond.

Spijkenisse, dat nog volop in de strijd om de derde periodetitel was, was vanaf de aftrap de bovenliggende partij. Binnen tien minuten resulteerde dat al in twee gevaarlijke situaties voor het doel van NSVV. In beide gevallen ging het schot voorlangs. Daartegenover was NSVV één keer gevaarlijk met een uitbraak van Finn Langerak.

Het spel speelde zich in het verdere verloop van de eerste helft vooral af op de helft van NSVV, waarbij vermeld dat er van Spijkenisse veel dreiging uitging, zonder dat dat leidde tot echt grote kansen. Een dubieus toegekende vrije trap op slag van rust betekende uiteindelijk toch de 1-0. De laag ingeschoten bal glipte door de handen van de tot dan toe prima keepende Jarmo Hartgers.

Het spelbeeld na rust was niet veel anders als daarvoor. Spijkenisse dicteerde de wedstrijd, de dadendrang van NSVV beperkte zich tot loeren op een counter. Een misverstand tussen de verdediging van NSVV en de keeper zorgde in de 52eminuut voor de 2-0.

Na een kleine 20 minuten in de 2e helft miste Sander Backx de kans op de aansluitingstreffer. Zijn poging belande uiteindelijk in de handen van de keeper. Uit de daarop volgende tegenaanval schoot Spijkenisse aanvaller Ralph Stelloo de wedstrijd definitief in het slot. Vlak voor tijd miste Sander Backx nog een kans op een eretreffer, maar zijn schot verdween over het doel.

Zeker in aanvallend opzicht kwam NSVV deze middag duidelijk tekort. De eindstand bleef daarmee 3-0 in een door Spijkenisse verdiend gewonnen wedstrijd.

Dinsdag 22 april a.s. staat de thuiswedstijd tegen Oranje Wit op het programma. Er wordt om 20.00 uur afgetrapt.

Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Michael Ouwens (9e Lars van der Heiden/60e Kjetil Mol), Rick Berghout, Jessy Fortes, Quinton Burk, Peter Jan Cazander, Finn Langerak, Sjoerd Hofstede (60e Dion van Kralingen), Boyd van Andel, Sven Moerland (74eTygo Dekkers) Sander Backx

Ruststand: 1-0

Eindstand: 3-0

Klik op NSVV voor meer informatie over de club.
Klik op NSVV voor meer artikelen over de club.

Voor Dam is RKVV Roosendaal meer dan een voetbalclub

Een clubman in hart en nieren. Zo kun je Leo Dam zonder overdrijven wel noemen. Want na bijna 60 jaar als lid van RKVV Roosendaal en de nodige vrijwilligersfuncties, heeft de huidig teammanager van het eerste en de JO17 er nog altijd geen genoeg van. “Zo blijf je toch lekker betrokken bij de voetbal.”

En dat begon, naast zijn eigen voetbalcarrière, al vroeg, vertelt de 64-jarige Dam. “Vanaf mijn achttiende, ben ik leider en trainer geweest bij de hoogste jeugdelftallen.” Eventjes gestopt vanwege zijn kinderen, keerde hij vervolgens weer terug bij de club. “Die heb ik daarna nog jarenlang training gegeven.” Zelf voetballen, stond bij de Roosendaler altijd op een wat lager pitje. “Ik was meer van de vriendenteams, ook omdat mijn ambities meer bij het judo lagen.” Toch heeft de voormalig spits, ook bij de voetbal allesbehalve stil gezeten. “Naast het begeleiden van Roosendaal 4, ben ik ook nog voorzitter geweest van de activiteitencommissie. Tegenwoordig sta ik op woensdagmiddag en zaterdagochtend achter de bar in de kantine.”

Thuis

Als hij niet op pad is als teammanager van het eerste of de JO17 dan tenminste, want ook dat doet Dam sinds anderhalf jaar. “Peter Pijpers, een kameraad van mij, werd trainer van de selectie. Dus die vroeg of ik leider wilde worden. Het was eerst voor een paar maanden, maar dat is iets meer geworden. Komend seizoen blijven we het nog een jaartje samen doen.” En dat is niet voor niks, legt Dam uit. “Bij het eerste, heb ik de ‘Pupil van de Week’ nieuw leven ingeblazen. Iedereen kan zichzelf opgeven, maar alles zit al vol. Dat gaat echt van mond-tot-mond.” Ook op zondag, tijdens de wedstrijd. “Dan komen al die kinderen uit het team, mee naar de voetbal.” Of naar de kantine, lacht de vrijwilliger. “Als ik daar op woensdag achter de bar sta, komen ze altijd even gedag zeggen. Dat doet me goed.” Voor Dam, is dat dan ook het mooiste wat er is. “Ik ben natuurlijk al zo lang met die jeugd bezig, je kent ze allemaal.” Kortom, Roosendaal is meer dan een voetbalclub, voor hem. “Dit is mijn thuis. Na het overlijden van mijn vrouw, ben ik hier zó goed opgevangen. Het is vooral ook dat sociale.” Naast het feit, dat Dam het natuurlijk ook ontzettend leuk vindt om te doen. “De opstelling in de wedstrijdapp zetten, tenues regelen, uitjes organiseren of een bespreking houden met de spelersraad. Zo blijf je toch lekker betrokken bij de voetbal.”

Een lintje

Ook het reserveren van de bus voor het eerste, valt onder zijn takenpakket. Naast dus het draaien van de kantinedienst op woensdag en zaterdag. “Ik werk al in de horeca vanaf mijn vijftiende. Dat blijft voor mij altijd een leuk en mooi iets. Met name vanwege het contact met de mensen.” Maar ook op het sportpark, steekt Dam zijn handen uit de mouwen. “In het verleden heb ik de nodige klusjes gedaan, onder meer met mijn twee zonen, Joeri en Yannick. Samen hebben we de fietsenstalling gemaakt.” En dat alles, wordt gewaardeerd. Zo bleek toen hij in oktober 2022 een koninklijke onderscheiding kreeg en werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Van ophouden wil Dam, met een lintje op zak, voorlopig dan ook nog niets weten. “Komend seizoen wordt mijn laatste jaar als leider van het eerste, dan wil ik het stokje graag overdragen. Maar bij de JO17, zal ik zeker betrokken blijven. En ook de diensten in de kantine, blijf ik gewoon lekker doen!

Klik op Rkvv Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rkvv Roosendaal voor meer informatie over de club.

‘Het gaat ook om de leefbaarheid van het dorp’

0

Geen scholen meer, geen jeugdteams meer en dus steeds minder voetballende jeugd. Bij Moerstraten begonnen ze zich langzaam een beetje zorgen te maken. Tot de club daar, samen met een aantal trouwe vrijwilligers, iets aan besloot te doen. Waaronder voormalig speler Wout Belleter. “We staan nu iedere woensdagavond lekker te trainen.”

Met een stuk of vijftien spelertjes, van vier tot negen jaar. “We merkten dat steeds meer kinderen naar school gingen in Wouw en Heerle. Helemaal nu de scholen hier ook weg zijn. Dan voetballen ze straks allemaal bij Cluzona of HSC’28, als we niks doen…” Niks doen, was dus geen optie. “Toen hebben we met een groep enthousiastelingen tijdens een clubdag gezegd: kunnen we niet wat jeugd bij elkaar krijgen? Zo zijn we drie maanden geleden begonnen.”

Binden
Op de woensdagavond dus. Samen met Jeffrey Dekkers, Sanne en Angela Veraart, Sandra van Eekeren en Frank Bierbooms, regelt en verzorgt Belleter (64) de trainingen. “Op die manier proberen we kinderen te binden aan de club én het dorp.” Want vooral dat laatste, is minimaal net zo belangrijk, vertelt hij. “Het gaat ook om de leefbaarheid. Als de jeugd naar elkaar toetrekt in hetzelfde team, blijven ze vanzelf op het dorp. Die aandacht willen we nu zoveel mogelijk genereren.” Om het aantal spelers, omhoog te krijgen. “Het is nu nog wat karig, dus we zouden er graag nog een aantal bij hebben.” Al is dat niet makkelijk, weet Belleter. “Als ze er niet zijn, wordt het lastig. We werven nu vooral vriendjes en vriendinnetjes en in de zomer gaan we wedstrijden spelen.” Zoals ze onlangs onderling, ook al hebben gedaan. “Er is dit seizoen nog geen team ingeschreven in de competitie. Dat komt later pas.” Eerst maar eens lekker trainen, lacht Belleter. “Veel kinderen hadden tot voor kort nog maar weinig een bal aangeraakt, dus we beginnen echt bij de basis.” Aan beleving, in ieder geval geen gebrek. “Die kids zijn hartstikke enthousiast!” Met hem dus als trainer, van de leeftijdscategorie zes tot negen jaar. “Ik heb zelf ook altijd bij de club gevoetbald, dus het is leuk om die kinderen te enthousiasmeren voor de sport. Sporten is sowieso cruciaal voor de opvoeding, vind ik.” Maar, waar begin je? “We doen veel spelletjes met de bal, om pionnetjes dribbelen en partijtje.”

Meetrainen
Alles met het oog op de lange termijn. “Ik denk wel dat we hiermee een opening hebben gecreëerd. Het kinderaantal op het dorp is gegroeid en nu hebben ze iets om zich voor aan te melden. Dus er zit zeker toekomst in!” Met dank aan de club. “Die hebben een voorzetje gegeven, vervolgens zijn we op zoek gegaan naar mensen die er graag tijd in wilden steken.” Om samen zorg te dragen voor het voortbestaan van de vereniging. “Dit is een stap in de goede richting”, weet Belleter als geen ander. “Oorspronkelijk kom ik van Heerle, dus ik heb in de jeugd altijd bij HSC’28 gespeeld, tot ze daar ook geen elftal meer hadden. Toen ben ik, samen met een paar vrienden, op mijn zestiende naar Moerstraten gekomen.” De centrale verdediger doorliep vervolgens alle teams én speelde in het eerste. Al was het kort. “Na één wedstrijd raakte ik zwaar geblesseerd. Daarna heb ik alleen nog in lagere elftallen gespeeld.” Met minimaal net zoveel plezier. “De sfeer is altijd goed en de club is een soort spin in het web van het verenigingsleven hier. Dat willen we graag zo houden!” Dus zijn en blijven ze altijd, op zoek naar aanwas. “Kinderen kunnen zich op de site van de club aanmelden of een keertje vrijblijvend meetrainen. Om te kijken of ze het leuk vinden.”

Klik op FC Moerstraten voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Moerstraten voor meer informatie over de club.

‘Ik miste het om met mijn vrienden te voetballen’

0

Na twee leerzame seizoenen in het shirt van Rood Wit, begon Rick van Batenburg zijn vrienden bij DEVO toch wel een klein beetje te missen. En dus besloot de spits drie jaar geleden om terug te keren bij de vijfdeklasser uit Bosschenhoofd. Maar echt van harte, gaat dat voorlopig nog niet. “De resultaten zijn in principe gewoon slecht.”

Want met een plek bij de onderste vier, kunnen ze bij DEVO allesbehalve tevreden zijn, vindt de 23-jarige Van Batenburg. “Als je kijkt naar onze selectie, dan kan dat eigenlijk niet.” Tot teleurstelling van de aanvalsleider zelf. “Daar baal ik wel echt van. Je komt toch naar de voetbal om te winnen.” Maar winnen, doen ze in Bosschenhoofd dit seizoen dus niet al te vaak. En dat terwijl ze hoog in hadden gezet, vertelt de inwoner van Hoeven. “We gingen voor promotie. Dat is nu natuurlijk een beetje een lachertje…”

Mentaliteit
Op zoek naar een verklaring, heeft Van Batenburg niet al te lang nodig om na te denken. “Het zit hem vooral in een stukje mentaliteit. Trainingsopkomst, met z’n allen de schouders eronder zetten en volle bak gaan. Er alles uit willen halen. Dat doen we nu niet.” Hoe dat komt? “Dat is toch ook een verschil in generatie. Ik kom zelf uit een voetbalgezin, dan word je op een bepaalde manier opgevoed. Vakanties, doe je buitenom de voetbal. Tegenwoordig is dat heel anders.” Al kan Van Batenburg zelf, vanwege zijn vooropleiding tot lasertechnicus, ook niet altijd trainen. “Op dinsdagavond loop ik voor mezelf hard, dat hebben we zo afgesproken. Dan stuur ik altijd een foto naar de trainer.” Toch hebben de resultaten wel met meer, dan alleen instelling te maken, denkt de topscorer. “Het is soms ook pech. Goals makkelijk weggeven en als team de kansen niet afmaken.” Tel daar een aantal blessures bij op én je krijgt een moeizaam seizoen. “Onze twee centrale verdedigers zijn ook nog weggevallen. Desondanks, horen we gewoon hoger te staan.” Maar of dat nog gaat lukken, weet Van Batenburg niet. “We moeten nu eerst het plezier weer terug gaan vinden. Als je weinig wint en nergens meer voor speelt, is dat het belangrijkste.” Onder meer door beter te gaan voetballen. “En punten te pakken.”

Hoger niveau
Na twee jaar Rood Wit, nu voor het derde seizoen dus weer ‘gewoon’ bij DEVO. “Ik heb daar een leuke tijd gehad en veel geleerd, maar miste het toch wel om met mijn vrienden te voetballen.” Af en toe, denkt Van Batenburg daar nog wel eens over na. “Als ik langer was gebleven, had ik misschien écht die stap naar het eerste kunnen maken. Nu hing ik er een beetje tussenin.” Zou hij zo’n sprong in het diepe, op een hoger niveau, ooit nog eens wagen? “Op dit moment niet.” Mede door zijn studie. “Ik werk fulltime als lascoördinator en daarnaast ga ik nog naar school.” Dus voorlopig voetbalt hij, samen met zijn vrienden, bij de club waar het op vierjarige leeftijd begon. Al was dat, zeker in het begin, wel weer even wennen. “Dit is toch wat meer ‘hotseknotsevoetbal’. Er wordt altijd een mannetje op mij gezet. Dat is lastig voetballen.” En scoren. “Uiteindelijk wil ik de twintig halen, dat heb ik met mezelf afgesproken. Ik ben nu over de helft!” Als een soort vrije spits, legt Van Batenburg uit. “Ondanks dat ik niet zo groot ben, speel ik graag met een man in mijn rug. De verdediger voelen, in de bal komen, wegdraaien, kaatsen en doorlopen.” Een manier van spelen die hij voornamelijk bij Rood Wit, verder heeft ontwikkeld. “Ik was altijd vrij statisch, daar liep ik in het begin wel tegenaan. Daardoor leerde ik om beter vrij te lopen van mijn mannetje en het meer af te wisselen.” Iets wat hij nu bij DEVO goed kan gebruiken. “Ooit hoop ik kampioen te worden of in die vierde klasse te spelen.” Stappen in de goede richting, zijn wat dat betreft al gezet. “Een paar jongens hebben de technische commissie opgepakt, dus er zit vooruitgang in.” Met hem in de toekomst, nog altijd als doelpuntenmaker. “Ik wil het liefste zo lang mogelijk met mijn vrienden blijven voetballen. Als die blijven, blijf ik ook!”

Klik op DEVO voor de laatste artikelen over de club.

 

‘Niet het seizoen waar we op hadden gehoopt’

0

Nadat Boris Willekens vorig seizoen halverwege de overstap naar het tweede maakte om zijn plezier in het spelletje weer terug te vinden, is hij dit jaar een vaste basisspeler in het team van vierdeklasser Alliance. Maar desondanks, is de Roosendaler tot nu toe allesbehalve tevreden. “We halen niet de resultaten waar we op hadden gehoopt.”

Want na de degradatie uit de derde klasse van afgelopen seizoen, hadden ze bij Alliance wel iets hoger ingezet, is Willekens (22) eerlijk. “We dachten wel voor het kampioenschap te kunnen spelen. En met onze selectie, zou dat eigenlijk ook moeten…” Maar een beetje kleurloos in de middenmoot, doen ze dat dus niet. “Het komt er gewoon niet uit.” Hoe dat komt? De verdediger heeft wel een idee. “Heel veel blessures en daardoor nauwelijks vastigheid. We hebben misschien twee keer achter elkaar met hetzelfde middenveld gespeeld. Het is echt rouleren uit noodzaak.”

Stapje terug
Kortom, Alliance speelt een uitzichtloos seizoen. Nadat het vorig jaar ook al zo moeizaam ging, memoreert Willekens. “Weinig punten en in de nacompetitie kansloos eruit.” Al maakte hij dat destijds, wat meer van een afstandje mee. “In de eerste seizoenshelft zat ik bijna alleen maar op de bank, toen ben ik na de winterstop teruggegaan naar het tweede. Om mijn plezier weer terug te krijgen.” En dat lukte. “We werden kampioen!” Een groot contrast met het vlaggenschip, herinnert Willekens zich. “Tuurlijk was de teleurstelling van de degradatie er wel, maar we merkten ook dat een stapje terug en spelen in die vierde klasse, misschien wel beter was. Zeker met zo’n jong team.” In zijn vierde seizoen bij de selectie. “Tijdens mijn eerste jaar heb ik veel gespeeld, tot ik mijn enkelband scheurde. Daarna, kwam ik onder een nieuwe trainer veel wissel te zitten.” Met René Brevé aan het roer, is dat anders, vertelt hij. “Ik ben een ‘gewone back’ in de vierde klasse. Meer een verdediger dan een voetballer. Daar houdt deze trainer wel van.” Met zijn felheid is dus niks mis, toch moest Willekens na zijn overstap wel weer even wennen. “Bij het tweede speel je toch wat vrijer én neem je meer de leidende rol op je. Zeker als ervaren speler. Daardoor krijg je ook veel vertrouwen.” Bij het vlaggenschip, is dat als vanzelfsprekend een ander verhaal. “Daar doen andere jongens dat. Maar ook de intensiteit en de druk, liggen veel hoger.”

Beleving
Toch wordt de sfeer, ongeacht de prestaties, er nooit minder om. “Het eerste én tweede, zijn samen echt één grote vriendengroep. Daardoor voelt het soms alsof je in een vriendenteam voetbalt. Met jongens die bijna allemaal al heel hun leven bij Alliance spelen.” Al schuilt daar ook direct het gevaar, volgens Willekens. “Het is leuk om met je vrienden te voetballen, maar je moet natuurlijk ook wel ergens voor gaan. Die beleving mag wel terugkomen.” Want zonder inzet, vreest hij dat de ‘vriendenclub’, zoals Willekens Alliance noemt, ook volgend seizoen vierdeklasser is. “Als we spelen zoals we nu doen, is dat beter ook. Maar wie weet, als er wat begint te leven…” De doelstelling, is in ieder geval alvast bijgesteld. “Voor de titel gaan, is nu gedegradeerd tot nacompetitie halen. Met deze selectie, moet dat kunnen.” Een groep jongens, waar Willekens voor een groot deel, mee is opgegroeid. “Ik ben rond mijn vijfde begonnen bij DVO’60, tot de D’tjes. Toen ben ik naar Alliance gegaan. Later zijn we met die lichting doorgestroomd naar het eerste.” Tegenwoordig als ‘geïmproviseerde’ linksback. “Normaal sta ik eigenlijk rechtsback.” Altijd even handig is dat niet, behalve voor één ding, lacht Willekens. “Je hoeft niet na te denken over de eerste beweging als je de bal krijgt, die is altijd naar binnen naar je rechterbeen!” Een beweging waar ze in Roosendaal, nog wel even van kunnen genieten. “Vroeger had ik nog wel die ambitie, maar sinds ik hier bij Alliance in de selectie speel, hecht ik meer waarde aan de gezelligheid en goede sfeer, dan om hogerop te gaan.” Al zal Willekens daar met een op het oog zware knieblessure, voorlopig vanaf de zijlijn van moeten genieten. “Het ziet er niet goed uit…”

Klik op Alliance voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alliance voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.