,,Ik merk wel dat het bij mij allemaal wat minder wordt”. Het zijn de moeilijk te plaatsen woorden van Martijn Simonse (29). Want de inwoner van Heinekenzand scoorde afgelopen seizoen zelfs meer dan ooit: 46 keer. ,,Volgens mij stond mijn record op 12 competitiegoals.”

Hij moet het toegeven: de lol was er afgelopen seizoen soms wel af als Luctor Heinkenszand weer met een nulletje of wat won. ,,En per linie ga je dan maar nieuwe doelen stellen, zoals de nul houden bijvoorbeeld”, vertelt de spits van de nog jonge fusieclub. Samen met zijn maatje voorin, Tom Blomaard, kon hij het al moeilijk beter doen. Het spitsenduo toonde zich complementair aan elkaar. Simonse: ,,Tom heeft er in de hoofdklasse bij Kloetinge natuurlijk ook al heel wat gemaakt, dus in de vierde klasse was het voor hem helemaal een eitje. Tom rende iedereen eruit en voor mij was het vaak een kwestie van goed aansluiten. Het maken van 25 goals was m’n doelstelling, maar gelukkig werden er het iets meer.”

En dat terwijl Simonse toch niet echt bekend stond als een goalgetter. In eerdere jaren bij Heinkenszand, SSV’65 en Nieuwdorp eindigde hij vaak rond de tien treffers. ,,Toch is er niks aan m’n speelstijl veranderd. Natuurlijk heeft het te maken met het niveau van de vierde klasse, maar er lopen ook genoeg jongens rond die de ballen perfect neerleggen. Komend seizoen moet behoud in de derde klasse met deze spelers eigenlijk geen probleem zijn. Wie weet zit er wel meer in. We hielden dit seizoen eersteklasser Oranje Wit in de beker al op 1-1.”

Ja, want Luctor Heinkenszand promoveerde zoals gehoopt meteen in zijn eerste jaar. Toch moest het de titel aan Veere laten, terwijl die ploeg in het begin van het seizoen nog ruim aan de kant werd gezet. Luctor had met 27 treffers ook een veel beter doelsaldo. ,,Ik durf ook echt te zeggen dat wij een betere selectie hadden. Zelfs sommige jongens van Veere zeiden dat. Veere had net wat meer routine, wij een betere selectie voor de toekomst. Maar goed, gelukkig is het via de nacompetitie tegen LEBO alsnog goed gekomen. Dat hebben we nog uitbundig gevierd.”

Bijna dertig jaar is Simonse dus, al jaren werkzaam als inkoper in de machinebouw. De nestor van de selectie ook. Corné de Jonge is overgekomen van Goes, verder is de selectie dit jaar vooral aangevuld met jonge spelers. ,,Veel van hen heb ik zelfs nog getraind bij de E’tjes. Ik moet zeggen dat ik ze niet altijd meer even goed bij kan houden qua duelkracht en snelheid. Maar op zich is dat een goed teken, want het zou mooi zijn als Luctor binnen vijf jaar een tweedeklasser is. En of ik er dan nog bij ben is nog maar de vraag natuurlijk.”

Het was een succesvol jaar voor VV Goes. De ploeg van trainer Rogier Veenstra won de districtsbeker, maar belangrijker nog: het promoveerde via de nacompetitie naar de derde divisie. Ook deze voorbereiding begon niet verkeerd; profclub ADO Den Haag werd aan de kant gezet. Een gesprek met aanvaller Erwin Franse (21).

De razendsnelle rechtsbuiten heeft er inmiddels twee seizoenen opzitten bij de kersverse derdedivisionist. Twee promoties in twee jaar tijd, maar met name afgelopen seizoen werden alle verwachtingen overtroffen. Mede door de ex-Feyenoorder. De rushes van Franse zien er steevast gevaarlijk, kans na kans wordt vaak gecreëerd. En ook als dat soms niet helemaal volgens de spelregels is. Denk aan de goal van Franse tegen Be Quick 1887 uit Haren in de belangrijke nacompetitiewedstrijd. Franse trok aan de arm van de keeper terwijl die de bal in het spel wilde brengen. Het ontging de scheidsrechter en GOES zat terug in de wedstrijd. Een mooi slimmigheidje.

Kwestie van tijd
Maar is de inwoner van Kwadendamme overrompeld door de prestaties van zijn elftal? ,,Aan de ene kant is het een verrassing, maar aan de andere kant ook helemaal niet. Ik weet hoe goed het in mijn eerste seizoen al was en die lijn hebben we gelukkig door kunnen trekken. Maar dat we nu weer zo hoog zouden eindigen, had natuurlijk niemand verwacht”, zo laat Franse weten.

Waar Franse in zijn eerste seizoen een stuk minder scoorde, was hij afgelopen seizoen een van de scherpschutters van zijn ploeg. Zelf merkt hij ook dat het steeds lekkerder gaat wanneer hij voor de goal verschijnt. “Het gaat al veel en veel beter. Ik heb meer doelpunten gemaakt en creëer nog meer kansen. Dat ze er dan niet allemaal in gaan is zonde, maar dat is een kwestie van tijd.”

Feyenoord-Ajax
Maar dat de vleugelflitser het nu zo goed doet kan ook niet echt als een verrassing worden gezien. Franse speelde in de jeugd bij Feyenoord en kende dus een goede opleiding. Wie online een beetje speurt ziet Franse scoren tegen Ajax, het Ajax van Abdelhak Nouri. Toch kreeg hij bij de Rotterdammers geen contract aangeboden en ook de nodige stagewedstrijden bij verschillende clubs liepen op niks uit. Toen zijn dorpsgenoten Tim de Winter en Francis Kabwe Manengela hem vroegen om naar GOES te komen was de keuze snel gemaakt. “Dat heeft natuurlijk wel meegespeeld, maar het was voor mij vooral belangrijk om aan spelen toe te komen. Bij GOES had ik het beste gevoel. Gezien de afgelopen twee jaar kan ik zeggen dat het goed is uitgepakt.” Ook dit jaar toonden weer diverse clubs van binnen en buiten Zeeland interesse in hem, maar na gesprekken met trainer Rogier Veenstra besloot hij toch om te blijven. ,,We hebben een goede en talentvolle groep en bij GOES ben ik nog niet uitgeleerd.”

Stefan Slabbekoorn (24) verruilde enkele jaren terug een beloftevolle toekomst als leidsman in het korfbal in voor een precair bestaan als voetbalscheidsrechter. Momenteel fluit hij niet in de Zeeuwse klei, maar in Zweden.

De Biezelingenaar deed dus aan korfbal, maar dat gaf hem slechts geringe voldoening. ,,Toen ben ik maar korfbalscheidsrechter geworden en dat ging vervolgens als een speer. Al snel floot in de overgangsklasse. Er werden mij bekerfinales toegewezen en ik had ooit de leiding over het duel van TOP Arnemuiden voor promotie naar de hoofdklasse – het op een na hoogste niveau van Nederland. Arnemuiden verloor, maar zelf stond ik wel op het punt om naar dat niveau te promoveren. En ik was nog maar twintig jaar hè.”

Tijdens de succesvolle sportzomer van 2014 groeide Slabbekoorns voetballiefde, wat hem op het idee bracht zich in te schrijven voor de scheidsrechterscursus van de KNVB. Slabbekoorn: ,,Puur om er als korfbalscheidsrechter voordeel uit te kunnen halen.” Uiteindelijk werd Slabbekoorn zelfs geselecteerd voor het talententraject van de KNVB. Zo wiep zich een moeilijke keuze op. Of richting de hoofdklasse in het korfbal, of onderaan de ladder beginnen in het amateurvoetbal. Het werd dat laatste. ,,Het voetbal is toch professioneler en dat wilde ik gewoon eens meemaken. Het is leuker omdat het moeilijker is, dynamischer.”

Maar hoe komt Slabbekoorn dan opeens in Zweden terecht? ,,Studie. Vorig jaar november kreeg ik de kans om daar een opleiding in de luchtvaart te gaan volgen. Een enorme kans, want voor mij ook tien anderen. Tot en met oktober verblijf ik hier nog in Lund. Dat is een stad met zo’n honderdduizend inwoners, in de buurt van Malmö Daarna moet ik nog zes maanden stage lopen en wordt Brussel waarschijnlijk mijn werkveld. En dan wil ik de Zeeuwse voetbalactiviteiten ook graag weer oppikken.”

Toch is het niet zo dat Slabbekoorn alleen maar in de studiebanken zit. Begin maart was hij als vlagger actief bij zijn eerste wedstrijdje. ,,Ik had de Zweedse bond zelf benaderd. Eigenlijk had ik eerst een cursus moeten volgen maar na overleg te hebben gehad geloofden ze wel dat ik al enige ervaring had. Als het goed is ben ik in september ook voor het eerst als scheidsrechter actief. Op een vergelijkbaar niveau als dat ik in Nederland fluit, tweede á derde klasse.”

Dat Slabbekoorn ondertussen een beetje Zweeds kan vergemakkelijkt de boel wel. ,,Sommige Zweedse woorden betekenen hetzelfde. Pas schreeuwde iemand naar me dat hij aan z’n shirt werd getrokken. Hoefde ik alleen maar ‘nee, nee, nee’ te zeggen.”