Home Blog Pagina 1227

Kagia produceert alleen maar mooie geluidjes

De kampioenswedstrijd tegen ZSGO/WMS stond symbool voor de dominantie van Kagia dit seizoen in de derde klasse. De Lisserbroekse overmacht kwam tot uiting in een 6-1 overwinning.

Opvallend was dat aanvoerder Pascal Timmermans zich strompelend meldde om uit handen van een KNVB-functionaris de kampioenschaal te ontvangen. Timmermans was na twintig minuten met een knieblessure uitgevallen. “Ik had eigenlijk direct naar het ziekenhuis gemoeten, maar dit moment wilde ik niet missen”, reageerde de captain. “Ik was wel gek geweest. Als aanvoerder de schaal omhoog tillen, dat komt waarschijnlijk nooit meer voor. Dat bezoekje aan het ziekenhuis kon wel even wachten.” Dat hij een paar dagen later de uitslag kreeg dat het dit seizoen einde oefening is, is wel een last die Timmermans kon dragen. “Ik kan je vertellen dat van zo’n seizoen als dit je gemoedstoestand een boost krijgt. Iedereen in Lisserbroek is een stukje vrolijker. Een paar weken al.”

“Dit is het kampioenschap van de hele club”, omschrijft trainer René Ras ‘de overwinningstournee in de derde klasse’. Want dat was het. Als de competitie een wielrenwedstrijd was geweest, lag Kagia als veel te sterke renner van begin tot finish op kop. Het feit dat de oranjehemden tot de kampioenswedstrijd op 13 april ongeslagen waren, zegt alles over de suprematie dit seizoen. Overwinning na overwinning bleek de perfecte doping.

“Van zo’n seizoen kun je natuurlijk alleen maar dromen”, meent Ras. Ook hij kon niet bevroeden dat Kagia in zijn overwinningsdans de concurrentie het zwijgen oplegde. “Ik wist dat we een aardig team hadden. De ploeg was bij elkaar gebleven en er waren wat versterkingen gekomen. Maar een goede selectie is geen garantie voor succes, dat weet iedereen.”

“Er zat vanaf het begin muziek in en er bleven alleen maar mooie geluidjes uitkomen.” Dirigent Ras deed wel één belangrijkste aanpassen: hij veranderde de speelwijze van 4-4-2 naar 4-3-3. “Ik heb gekeken naar wat voor kwaliteit we in huis hadden. Ik kon het eigenlijk niet maken om niet met drie spitsen te gaan spelen.”

De spelers hadden zo hun bedenkingen. “We hadden het vorig seizoen ook wel eens gespeeld, maar vrij succesloos”, aldus Timmermans. De sterke start zorgde echter voor vertrouwen. “Dat heeft ons overtuigd.” Ras zag dat zijn ploeg alle wind in de zeilen had. “Geen schorsingen en ook nauwelijks blessures.” Als er al sprake is van een mindere periode, dan diende deze zich in eind februari- begin maart aan. “Het voetbal ging wat minder soepel, maar zelfs toen bleven we onze wedstrijden winnen”, aldus Timmermans.

“Kampioen worden is een kunst, maar dat ook nog eens ongeslagen doen, dat is héél knap”, blaast Ras de loftrompet over de prestaties van zijn pupillen. Volgens de oefenmeester, die in 2009 kampioen werd met Teylingen, stond de ongeslagen status twee keer onder druk. “Uit tegen Stormvogels speelden we 1-1, maar was Stormvogels de betere partij. Tegen IJmuiden zijn we door het oog van de naald gekropen. We kwamen daar 2-0 achter, maar maakten die achterstand goed. Twee minuten voor tijd hadden we de mazzel dat Sander Hogervorst een penalty stopte.” Ras is nog helemaal niet bezig met volgend seizoen, als Kagia in de tweede klasse speelt. Timmermans evenmin. “Ik wil zo lang mogelijk van dit succes genieten.” Hij reageert gevat op de vraag of Kagia iets te zoeken heeft in de tweede klasse. “Eén ding weet ik wel en dat is dat we niets meer te zoeken hadden in de derde klasse.”

“We hadden gehoopt vorig seizoen kampioen te worden in het laatste jaar van Anton Wijsman, maar blijkbaar waren we er toen nog niet rijp voor”, zegt Mark Scholte namens de technische commissie van de club. “De komst van René heeft ons net dat laatste duwtje gegeven dat nodig was. Anton heeft goed werk geleverd, maar de finishing-touch was van René.”

Volgen Scholte is het belangrijk dat de club meegroeit in niveau. “De kans is groot dat ons tweede volgend seizoen in de reserve tweede klasse speelt. Het derde, dat net als het tweede in de derde klasse speelt, kan het kampioenschap bijna niet meer ontgaan.”

Voormalig dissidenten Teylingen echte Cupfighters

Het hoogste zaterdagteam van Teylingen is niet meer dan een bescheiden middenmoter in de reserve vijfde klasse in het seizoen 2018/2019. Maar over het bekertoernooi van deze jaargang kan het vriendenteam nog jarenlang mooie herinneringen ophalen. Vooral de wedstrijden tegen ‘buur’ Ter Leede 4 en FC Rijnvogels 4 zullen nog regelmatig ter sprake komen tijdens de derde helft.

Coach Arno Joosten weet waar de kracht zit van het eerste zaterdagteam van RKVV Teylingen. “Een groot deel van het huidige team speelt al tien jaar samen in de senioren op zaterdag. En sommigen spelen al vanaf de F-pupillen met elkaar. De sfeer is optimaal met regelmatig teamuitjes. We kiezen er bewust voor om maar één keer per week te trainen, maar geven dan anderhalf uur lang alles.”

Tien jaar geleden werd de kern van het huidige team als dissidenten beschouwd binnen Teylingen, dat al jaren op hoog niveau speelt met eerste elftal op zondag. Joosten: “Er was tien jaar geleden een groep A-junioren die aangaf lekkerte willen stappen op zaterdag en uit te slapen op zondag. Die groep werd toen het tweede zaterdagteam. Omdat veel ouderen van het toenmalige eerste team stopten, zijn we uiteindelijk het vlaggenschip geworden.”

De bekercompetitie is in het seizoen 2018/2019 al maandenlang één groot feest voor Teylingen. “We hebben al flink wat reisjes achter de rug, onder meer naar Oudewater. Dat was in de poulefase, waarin we ook FC Zoetermeer en Voorschoten’97 troffen. Na FC Rijnvogels 5 moesten we tegen vierdeklasser FC Rijnvogels 4 in Katwijk bekeren. Toen zijn we met een partybus naar Katwijk gereden,” blikt Joosten lachend terug. “Sommigen hadden daarna namelijk een dancefeest in Amsterdam en de bus ging dus van Katwijk door naar Amsterdam en heel veel later op de dag terug naar De Roodemoolen.” Na het verslaan van Rijnvogels 4 werd vervolgens ook vierdeklasser Ter Leede 4 aan de zegekar gebonden. Dat was een overwinning met extra prestige, want Ter Leede is de andere bespeler van De Roodemolen. Joosten: “Na het verlies ging Ter Leede 4 eerst de kater wegspoelen in hun eigen kantine, maar later kwamen ze naar ons terras. Ze gaven ruiterlijk toe: ‘we hebben jullie onderschat’. Wij hadden vooraf al gespioneerd en gezien dat hun middenveld sterk was. Onze tactiek om diepe ballen over het middenveld te spelen pakte geweldig uit.” Vervolgens elimineerde Teylingen in de kwartfinales Quick Boys 5. “Binnen dertien minuten nam Quick Boys met 0-2 de leiding en dacht daarna ‘we zullen dat varkentje wel even wassen’. We repareerden de schade en wonnen alsnog met 6-2. Ons voordeel is dat we in de laatste bekerduels niets te verliezen hadden en hebben. Wij knokken voor elkaar en iedereen knapt het vuile werk voor elkaar op,” verklaart Joosten het succesvolle bekeravontuur. ,,Daarnaast zijn mede-coach Aad Rotteveel en ik de vaders van de spelers Joost (Rotteveel, red) en Kevin en Bryan (Joosten, red.) en is 1-5-2019 16:24:23 er dus ook een hechte band tussen de coaches en spelers. Wij hangen zelfs de kleding van onze spelers voor de wedstrijd klaar, want Aad en ik doen dit vooral met liefde en passie voor het spel.

Rein Dekkers openhartig over zijn droomtransfer naar Noordhoek 1..

Oud-Gastel, jaa u leest het echt goed Oud- Gastel. Ik begrijp wat u nu denkt en zal die gedachte zelf maar even voor u verwoorden. ‘’Nieuws uit Oud-Gastel dat is onmogelijk, toch?!’’ Het tegendeel wordt bewezen, er is nieuws en niet zomaar nieuws. De Messias van het 7e van S.C. Gastel, de beer van de Meer maar dan uit Gastel, de rots in de branding bij de nuchtere ploeg uit Brabant. (‘’Nouja, op zondag hoop ik maar dat iedereen zo nuchter is hoor’’) maakt plots een van de meest opmerkelijke regionale transfers. Rein Dekkers gaat namelijk van S.C. Gastel 7, in een directe weg richting het eerste team van Noordhoek. ‘’Laten we vooral niet overdrijven, ik behoor echt niet tot de goden van het voetbal, maar het is inderdaad wel erg mooi!’’

Jeugd
Rein begon met voetballen bij BSC in Roosendaal, hier speelde hij tot de O15 jeugd. Toen Rein na een kleine rondreis door heel Nederland (Verduidelijking: naast de rivier ging ook Rein Dekkers door heel Nederland) strandde (toepasselijk) hij uiteindelijk in het pittoreske Oud-Gastel, hij wist het al snel zeker: “Ik ga voetballen bij S.C. Gastel.’’ Hij speelde hier altijd in de hoogste jeugdteams, en belandde uiteindelijk in het tweede elftal van zijn dorpsclub.

Rein zijn voetbalcarrière maakt op het blote oog wat bijzondere stappen, vanuit het tweede elftal van S.C. Gastel ging hij namelijk richting het 5e elftal en verkaste na 2 seizoenen van het 5e elftal na het team waar hij momenteel actief is: het 7e van S.C. Gastel.

Overstap
Ik heb er misschien wat grapjes over gemaakt, maar hoe bijzonder is het wel niet? Vanuit een 7e team een overstap naar de hoofdmacht van Noordhoek. Een kans die Rein echt niet wil laten liggen. ‘’Ik ben momenteel 28, ik ga deze kans nooit meer krijgen.’’ Het niveauverschil tussen de twee teams is natuurlijk erg hoog, maar Rein kijkt er zeker niet tegenop “Ik ben momenteel fysiek echt topfit, ik sport nu al jaren 4-5 keer in de week. Het zal natuurlijk even wennen worden maar ik ben een vechter, ik ga keihard trainen. Opgeven zal ik nooit doen’’

Rein kwam terecht bij Noordhoek door zijn boezemvriend Willem van Eekelen, ‘’hij speelt linkshalf in het eerste van Noordhoek, ze zochten nog een linksback en toen riep ik gekscherend ‘dat doe ik wel even joh’.  Nu is die grap ook nog eens werkelijkheid geworden.. We zullen samen eens de gehele linkerkant bestrijken.. Ik heb er zin in!’’

S.C. Gastel 7
Natuurlijk zitten er niet alleen maar voordelen aan zijn overstap. Als aanvoerder en een erg belangrijke strohalm van het 7e, zal Rein een groot gemis worden bij S.C. Gastel. ‘’Ik ga me maatjes wel echt missen hoor, dat strijden op een weiland hopen dat iedereen toch fit is op zondag, dat is eigenlijk ook prachtig he!’’

Rein hoopt dat zijn vrienden volgend jaar gewoon lekker door blijven ballen. ‘’Misschien kan iemand die dit leest bij ze gaan voetballen, vrouwen of mannen maakt niet uit, alleen hebben we niet zoveel kleedkamers bij S.C. Gastel, dus is het wel gezamenlijk douchen denk ik haha.’’

Ambitie
Noordhoek speelt momenteel in de vierde klasse en heeft dit seizoen zelfs een bekeravontuur tegen S.C. Gastel (derde klasse) gehad. “Dat zou nog wel echt een droom van mij zijn, spelen tegen S.C. Gastel 1, en dan eigenlijk ook nog winnen. Al denk ik dat vierde klasse voor mij al lastig genoeg zal zijn hoor, daar ben ik wel eerlijk in..’’

Het is duidelijk dat Rein misschien niet de nieuwe linksback van het Nederlands elftal gaat worden, maar Rein is een echte vechter,  een doorzetter puur sang, Rein gaat keihard werken om volgend seizoen vaste waarde te worden bij zijn nieuwe club, Noordhoek 1!

Julian Jenner wil via Rijnsburgse Boys doorpakken naar Eredivisie

Julian Jenner maakt werk van zijn nieuwe carrière. Als trainer zet hij zijn eerste stappen bij de JO17-1 van Rijnsburgse Boys. Met het goede van Wiel Coerver, Louis van Gaal en Ricardo Moniz. “Met álle aandacht voor het individu.”

Het is nog maar drie jaar geleden dat Jenner, 35 nu, voor het laatst als broodvoetballer actief was. Zijn laatste club was Notts County in Engeland, spelend in League Two, het vierde profniveau. “Een club met een geweldige historie. Het is de oudste profclub van Engeland. De verwachtingen zijn er altijd onrealistisch hoog. Ik heb er tien maanden gespeeld. Ik had er best langer willen spelen, maar de nieuwe eigenaar wilde minder buitenlanders.”

“Engeland is echt de bakermat van het voetbal. De mensen leven er echt voor. Bij Notts County zaten de fans tot hoge leeftijd op de tribune. Ik had graag eerder in Engeland gespeeld, in de bloei van mijn carrière. Notts County kwam in mijn nadagen.”

Zijn afscheid vond plaats in een betrekkelijke anonimiteit. Het grote publiek in Nederland leerde Jenner, geboren en getogen in Delft, kennen als sierlijke en technische buitenspeler van NAC, vooral AZ en Vitesse. “Ik ben opgegroeid met de bal”, zegt Jenner, die met zijn vader Ton de Ton Jenner Voetbalacademie in Delft bestiert. “Techniek blijft dé basis.”

Hij maakte dertien jaar deel uit van het profmetier. Hij zag van dichtbij het enorme verschil in aanpak tussen trainers. “Ik heb geluk gehad dat ik al vroeg in mijn carrière Louis van Gaal kreeg als trainer. Hij steekt zo veel tijd in een speler, dat heb ik daarna, op Ricardo Moniz bij Ferencvaros in Hongarije, nergens anders meer meegemaakt. Louis was altijd met je bezig, altijd probeerde hij je beter te maken. Heel veel andere trainers bekommerden zich totaal niet om hun spelers. Ze waren met hun eigen belang bezig, hun eigen toekomst. Toen wist ik al: als ik later trainer word, ga ik dat niet doen. Ik zet vol in op het individu.”

Hij heeft zijn pad naar de top behoedzaam uitgestippeld. Hij liep stage bij AZ toen hij met zijn UEFA-B-opleiding was. Hij koos vorig jaar zomer echter niet voor een eerste elftal toen hij op eigen benen moest staan. “Rijnsburgse Boys is een grote naam in het amateurvoetbal. Hier kan ik aan de gang met talenten die nog gevormd kunnen worden”, zegt hij over zijn aanstelling als trainer van de JO17-1.

Hij traint drie keer in de week met de ‘uitjes’. “Drie keer zeer intensief. Het tempo is hoog, het niveau ook”, geeft hij de rode draad van zijn training aan. Zijn leermeester kwam onlangs een kijkje nemen. “Louis van Gaal langs de kant, dat vonden die jongens wel wat”, lacht Jenner. “Louis zat eerst in de dug-out, rustig kijkend. Maar op een gegeven moment kwam hij eruit en steeds dichterbij. Ik ken Louis een beetje. Als hij enthousiast is, gaat hij zich zó gedragen. Balletje terugschieten en zo. Hij zei na afloop dat hij onder de indruk was van het niveau.”

Volgend seizoen traint Jenner op De Middelmors de JO19-1. Maar eerst wil hij met de JO17 promoveren naar de vierde divisie. “Dat zal via de nacompetitie moeten gebeuren, want onze achterstand op de nummer één is te groot.” Hij wil volgend seizoen ook zijn UEFA-A-trainersopleiding voltooien. “En dan naar de eredivisie.”

Baselier geniet van het voetbalspelletje en van ‘haar voetbalclub’ SC Welberg

WELBERG – De laatste loodjes, het is van toepassing op het bestuurlijke werk van Loes Baselier bij de voetbalclub in haar woonplaats Welberg. Daar is ze al decennialang actief in diverse (bestuurs)functies. Aan het eind van dit seizoen of eventueel tot aan de volgende Algemene Ledenvergadering stopt ze als secretaris. ‘Ik draag mijn functie over maar blijf wel bestuurslid tot eind van mijn periode in november 2020.

“Het is dan daarna ook mooi geweest. We zijn nu bezig om binnen het bestuur bepaalde zaken en taken over te dragen en andere mensen klaar te stomen voor het bestuurswerk. Dat gaat goed, maar je moet realiseren dat het niet zomaar even iets is. Een vereniging besturen en draaiende houden, daar komt toch het nodige bij kijken”, zegt het voormalig raadslid.

Want Loes Baselier heeft binnen de club nog meerdere taken als het gaat om vrijwilligerswerk. Zo wast ze de tenues, helpt ze bij de schoonmaak van het complex en is lid van de kantinecommissie. Bovendien springt ze waar nodig nog bij als wedstrijdcoördinator. “Alles bij elkaar ben ik toch wel wekelijks een uurtje of twintig op de club te vinden of voor de club in de weer. Maar ik vind het machtig mooi om te kunnen doen. Ik vind het voetbalspelletje schitterend. Daar geniet ik van, doe zelfs ook actief mee met het wandelvoetbal. Dus naast de hand- en spandiensten als vrijwilligster ben ik ook nog óp het veld actief. Geweldig leuk om te doen.”

Net zoals ze geniet van het vrijwilligerswerk dat ze doet. Ze stopt er tientallen uren in, maar krijgt er naar eigen zeggen ook ontiegelijk veel voor terug. “Ik doe het gewoon echt heel erg graag. Als je dan de dankbaarheid ziet van de spelers, ouders en vrijwilligers. Dat is mooi. Er is ook een heel hechte onderlinge band met iedereen en dat maakt het tot een in mijn ogen prachtige vereniging.”

En waar Baselier de vereniging als prachtig omschrijft, daar mag dat ook zeker worden gezegd van de accommodatie. En juist daarvoor heeft ze zich enorm hard gemaakt, als raadslid binnen de gemeente Steenbergen. “Samen met de inmiddels overleden voorzitter Peter van Mook hebben we jarenlang hard geprobeerd om de grond aan te kopen. Steeds lukte het niet, maar toen we ineens in de coalitie kwamen met D66 kreeg ik de kans om via de politiek het te realiseren. Op zijn afscheidsdienst heb ik destijds de belofte gedaan, dat ik er alles aan zou doen om dat nieuwe complex waarheid te laten worden voor SC Welberg. En dat het dan nu jaren later is gelukt en het er op deze manier uitziet, dan is alle inspanning de moeite waard geweest. Alles puzzelstukjes vielen toen ineens in elkaar en ik ben enorm trots erop wat we met z’n allen, de vrijwilligers en met een bestuur wat lef had om financieel hun nek uit te steken, want zoiets doen je nooit alleen, hebben gerealiseerd. Prachtige velden, kantine en kleedlokalen. Ons complex ziet er piekfijn uit en het is een fijne plek om te komen.”

En dat zal Loes Baselier, wanneer haar bestuurlijke periode is afgelopen eind 2020, nog veel en vaak blijven doen. “Op zaterdag naar de kleintjes gaan kijken, schitterend vind ik dat. En dan op zondag even bij het eerste gaan supporteren en met de mensen wat bijkletsen. Dat geeft energie en daar geniet ik intens van. Elke keer opnieuw.”

Alex Horward wil dit jaar met Vrederust wel promotie realiseren

HALSTEREN – Het seizoen van v.v. Vrederust was vorig seizoen ijzersterk. Helaas bleef de beloning in de vorm van een promotie uit omdat de zaterdagvierdeklasser strandde in de nacompetitie. Dit jaar strijdt de ploeg van middenvelder Alex Horward (22) opnieuw volop mee.

“Toen we vorig jaar de nacompetitie niet wisten te overleven, hebben we de doelstelling voor dit seizoen wel bijgesteld. We wilden eindigen in de top-drie en een periodetitel pakken. Dat is gelukt, al hebben we na het behalen van het nacompetitieticket niet meer echt ons normale niveau gehaald. We zijn een bétje ‘ingekakt’ soms en dat heeft onnodige punten gekost helaas.”

Horward doorliep de gehele jeugdopleiding van RKSV Halsteren en streek vorig seizoen neer bij de ploeg van trainer Eric van de Watering. Hij speelt doorgaans als linkshalf of linksbuiten van de veelscorende groenhemden. “Het bevalt me hier uitstekend. Vrederust is een heel gezellige club waar iedereen elkaar kent. We zijn hier vorig seizoen met een paar spelers naartoe gekomen met de gedachte, we zien wel hoe het uitpakt. En dat is tot nu toe bijzonder goed. Sportief loopt het behoorlijk en dat zorgt ook voor een goede sfeer natuurlijk.”

Hopen op een promotie dus en proberen om ook zijn eigen prestaties verder te verbeteren. Het zijn korte- en langere termijndoelen die de snelle buitenspeler overduidelijke wél heeft. “Mijn voorzet was aan het begin niet wat hij moest zijn, hier is gelukkig wel verbetering in gekomen. Ook ben ik er vaak rond de zeventigste minuut eruit gegaan vanwege last van mijn spieren, maar ik wil natuurlijk wel negentig minuten spelen. Daarin moet ik dus sterker worden.”

Een echte hogere sportieve ambitie heeft hij dan ook niet. “Ik heb niet echt een ambitie om op een heel hoog niveau te voetballen, dit komt mede doordat ik het druk heb met mijn studie aan de HALO (Haagse Academie voor Lichamelijke Opvoeding). Dit jaar promoveren met Vrederust is waarvoor ik hierheen gekomen ben. En dan daarna goed meedraaien in de derde klasse. Al moeten we dat niveau dan nu wél zien te bereiken uiteraard…“

Toptrainers en talentontwikkeling bij VV Oosterhout

Steeds meer kinderen en jongeren uit Oosterhout melden zich aan bij voetbalvereniging Oosterhout. Zeker voor jongens en meisjes in de leeftijdscategorie van 5 tot en met 19 jaar die beter willen worden in het voetbal, is VV Oosterhout ‘the place to be’. Zo heeft VV Oosterhout diverse voormalig profvoetballers in het technisch hart van haar vereniging opgenomen. Samen met de Technische Commissie geven zij structuur aan het voetbaltechnische klimaat binnen VV Oosterhout en monitoren zij de uitvoering van het voetbaltechnisch beleidsplan ‘Met plezier presteren’. Hierin is een gedegen visie neergelegd om VV Oosterhout binnen nu en 2024 te laten ontwikkelen naar een gedegen 1e klasser en eigen jeugd een voetbalopleiding én voetbalplezier te bieden. De prestatieteams van VV Oosterhout worden in hun verdere ontwikkeling begeleid door gediplomeerde trainers.

 

Deze professionele aanpak, werpt inmiddels ook zijn vruchten af. Het hoogste jeugdteam, te weten de JO19-1, gaat komend seizoen zelfs hoofdklasse spelen. Deze groep staat onder leiding van een ervaren hoofdtrainer en twee assistenten. Deze assistenten spelen in de Zondag-1, het vlaggenschip van VV Oosterhout. Voetbalkennis en ervaring wordt zo doorgegeven aan de eigen jeugd. Daarnaast is Stijn Biemans recent benoemd tot hoofdtrainer van de JO17-1. Stijn is de huidige aanvoerder van de Zondag-1. Hij speelt al jaren in dit hoogste team van VV Oosterhout en heeft daarvoor bij diverse topamateurverenigingen gevoetbald. Zijn jeugdopleiding heeft hij doorlopen bij RKC Waalwijk. Met zijn voetbalervaring en kennis gaat Stijn de groep van 15- en 16-jarige talenten verder opleiden en voorbereiden op de grote stap naar de JO19-1. Stijn Biemans is in Brabant een bekende naam, een speler/trainer met veel voetbalkennis en een groot netwerk. VV Oosterhout is dan ook in haar nopjes dat hij hier al jaren voetbalt en komend seizoen als hoofdtrainer de JO17-1 onder zijn hoede neemt. Waarschijnlijk zal ook Stijn worden bijgestaan door een assistent-trainer die afkomstig is uit de Zondagselectie. De twee hoogste jeugdteams van VV Oosterhout, te weten de JO19-1 en de JO17-1, zijn daarmee dus bezet met enkele toptrainers om de jeugd van VV Oosterhout écht zelf op te leiden en ze naar het hoogste platform te begeleiden, de Zondagselectie. Ook binnen de damesafdeling wordt hard aan de weg getimmerd. Ook hier is ruime aandacht voor de technische begeleiding om hoog te presteren.

 

Overigens wordt bij VV Oosterhout vanaf binnenkomst van de jongste telgen al aandacht besteed aan de eerste fase van hun voetbalontwikkeling. Zoals beschreven in het eerdergenoemde technische beleidsplan worden deze 5- á 6-jarigen op basis van een doorontwikkelde voetbalvisie allereerst vaardig gemaakt met de bal. Vanaf daar worden de spelers en speelsters verder ontwikkeld als echte voetballers en voetbalsters.

 

Naast sportiviteit ademt VV Oosterhout ook gezelligheid uit met de prachtige, nieuwe kantine waar sporters, sponsoren en supporters na het voetballen gezellig een drankje kunnen doen of een hapje eten. Ook papa’s en mama’s kunnen bij VV Oosterhout lekker voetballen op vrijdag in speciaal opgerichte 35+ en 45+ teams. Het is een gezellige sportvereniging waar junioren en senioren op elk gewenst niveau kunnen voetballen. Het is gelegen op een hypermodern sportpark dat van alle gemakken is voorzien.

 

Gelet op de voetbaltechnische ontwikkelingen, de geweldige topaccommodatie en het zwart-wit gestreepte shirt wordt VV Oosterhout ook wel eens het ‘Juve’ van Oosterhout genoemd. Juventus Football Club, een Europese topclub en één van de oudste voetbalclubs van Italië, speelt in hetzelfde zwart-wit gestreepte shirt en dus is de vergelijking snel gemaakt. Daarmee heeft VV Oosterhout overigens niet de illusie dat ze een profvereniging is en wil dat ook niet op verkapte wijze nabootsen. VV Oosterhout is wel een ambitieuze voetbalvereniging die met haar jeugdteams naar het hoogste niveau streeft door hen op te leiden met ervaren voetbaltrainers. En hen hiermee ook een toekomst bieden om ooit in het hoogste team, de Zondag-1, te kunnen voetballen. Dat is prachtig om te zien, sportief VV Oosterhout: Black-White-Dynamite! Kortom, sta jij al jaren op een wachtlijst, wil jij beter worden in het voetballen of wil jij (als speler en trainer) voldoende veldruimte hebben om écht te kunnen trainen? Meld je dan aan bij VV Oosterhout (jeugd@vvoosterhout.nl). Wij verwelkomen jou graag!

Jubileum Quick Boys wordt voor elk wat wils

Quick Boys zou Quick Boys niet zijn als de Katwijkse club het 100-jarig bestaan niet groots zou optuigen. In het jaar dat ‘de blauwe narren’ hun jubileum vieren, staat Nieuw Zuid bol van de activiteiten en festiviteiten. Bij de jubileumviering zijn alleen al 125 mensen betrokken, schat Jan Willem Kuijt. “Of dat veel is? Ik vind het wel meevallen, we zijn ook een grote vereniging met 2600 leden”, aldus de voorzitter van de jubileumcommissie.

Kuijt is ervaringsdeskundige. Hij was ook voorzitter van de jubileumcommissie ten tijde van het 75 jarig bestaan van Quick Boys. Volgens hem vertoont de viering van het eeuwfeest trekken van het feest 25 jaar geleden en dat heeft vooral te maken met de opzet. “Er komt voor elk wat wils. Dat was bij het 75-jarig jubileum zo en dat is nu weer zo.” Dat betekent dat er in het jubileumjaar tientallen evenementen op de agenda komen. “We zijn twee jaar geleden al begonnen”, vertelt Kuijt. “We hebben een jubileumcommissie met daaronder tal van andere commissies.”

Quick Boys bestaat op 1 februari 2020 precies 100 jaar. Daarom gaat de club dat vieren als een oud- en nieuw. “We beginnen op vrijdag 31 januari met een groot feest en vanaf twaalf uur vieren we onze verjaardag.”

Voor Quick Boys is dat feest het beginpunt van een jaar vol evenementen, Van toernooien tot feesten. “We proberen van alles wat speciaals te maken. We zitten te denken aan speciale toernooien met alleen maar clubs uit vissersdorpen enzo. We willen voor alle geledingen evenementen organiseren. Van de F10 tot het eerste elftal.”

Zwaartepunt van de festiviteiten ligt in juni. Dan wordt op heilige plek een speciale feestlocatie opgebouwd. “Op ons hoofdveld komt een grote tent te staan waar tien dagen achtereen feesten gaan houden”, aldus Kuijt. “Heel veel andere evenementen richten zich meer dan op het voetbal alleen.” Dit jaar al worden activiteiten georganiseerd die verband houden met de viering van het honderd-jarig bestaan. “Die zijn bedoeld om geld te generen voor de financiering van onze jubileumevenementen”, legt Kuijt uit. “Als je zoals wij een jubileum met een dergelijke omvang wil organiseren hangt daar wel een prijskaartje aan. De club heeft wel geld gereserveerd, maar er zijn extra middelen nodig.” Eén van de activiteiten is een Spijkerbroeken Gala, begin juni. Het is een soort tegenhanger van het sjieke gala dat jaarlijks al bij Quick Boys wordt georganiseerd. “Het Spijkerbroeken Gala is laagdrempelig met kaarten die voor iedereen betaalbaar zijn. We hebben maximaal vierhonderd kaarten te vergeven en we zijn bijna uitverkocht.”

Het is de bedoeling dat op de verjaardag van de club ook een jubileumboek wordt gepresenteerd. “Daar is een team van mensen onder leiding van Jaap Paap druk mee bezig. Dat zou wel eens een vuistdik boek kunnen worden. Aan onderwerpen geen gebrek. Als er één club een rijke en kleurrijke geschiedenis heeft, is Quick Boys wel.”

Niels Eggermont heeft nog altijd geen spijt van keuze voor VVC’68

HALSTEREN – Als jeugdspeler van RKSV Halsteren maakte Niels Eggermont (22) vier seizoenen geleden de weloverwogen overstap naar buurman VVC’68. Vanuit de JO19 stroomde hij door en is inmiddels basisspeler bij de zaterdagvierdeklasser.

“Wij sloten destijds bij de A1 aan, met het idee dat we snel zouden aan gaan sluiten bij het eerste. Ik heb toen in het eerste seizoen vooral een aantal keer meegetraind. Na de zomer, onder Rien Luijsterburg, kreeg ik veel kans om me te bewijzen en heb me toen ook eigenlijk in de basis weten te spelen. Ik heb nooit spijt gehad voor mijn keuze voor VVC. Het is een geweldige club met veel vaste supporters, die ons door de jaren heen altijd support hebben gegeven ondanks dat de resultaten soms tegenvielen. Het is echt een hele warme, gezellige club.”

Na de degradatie in 2016 van de tweede- naar derde klasse, volgde vorig seizoen een nieuwe domper met een afdaling naar de vierde klasse. VVC’68 wist een paar keer ternauwernood de dans te ontspringen, maar uiteindelijk ging het vorig jaar toch mis. ”Het jaar van de degradatie naar de derde klasse trainde ik alleen nog maar mee. Wedstrijden heb ik toen helaas niet gespeeld. Het jaar daarna draai je eigenlijk een matig seizoen waarbij je inderdaad net niet degradeert. Dat seizoen zat het ook niet mee, de selectie was sterk genoeg alleen er werden te veel wedstrijden net verloren. Helaas wisten we vorig jaar niet in de 3e klasse te blijven, de resultaten vielen wederom tegen. Daarnaast was het geloof van het team in elkaar minder dan in het voorgaande seizoen toen we er wel in wisten te blijven.”

Het zorgde in de zomerperiode voor een ware exodus aan spelers, die komend seizoen in Marco Ernest overigens een oude bekende als hoofdtrainer terug verwelkomen.

“Afgelopen zomer zijn er veel jongens naar andere clubs vertrokken, jongens die vorig jaar wel gewoon in de basis stonden. We moesten dus verder met een bijna geheel vernieuwde groep, vooral bestaande uit jonge spelers die doorstroomde vanuit de jeugd. Het doel van dit jaar was om aan elkaar te wennen en opnieuw een hecht team te worden, die iedere wedstrijd voor elkaar willen gaan. Dat is ook zeker gelukt. Daarnaast hadden we de ambitie om in ieder geval boven in de middenmoot te eindigen. We wisten dat meteen weer promoveren erg lastig zou worden, zeker als je het seizoen begint met een nieuwe groep. Toch hoop je dat je misschien mee doet voor promotie, om toch weer terug te kunnen naar de derde klasse. We hebben een goed seizoen gedraaid en het is dan jammer dat je dan niet beloond wordt met nacompetitie. Daarbij komt dat er nu wel een team staat die voor elkaar wil werken en waar ook nog genoeg potentie in zit om verder te groeien.”

Groeien en promoveren, dat zijn dan volgens Eggermont ook de doelstellingen voor VVC’68 het aankomende seizoenen. “Volgend jaar hopen we wel mee te doen voor promotie, we krijgen een nieuwe trainer in Marco Ernest en hopen daarmee als jonge groep veel stappen te gaan zetten. Hopelijk komen er nog wat ervaren jongens bij, en daarnaast zullen de jonge spelers van dit seizoen alleen maar beter worden. Deze club heeft altijd tweede of derde klasse gespeeld en zelfs een jaar eerste klasse. Natuurlijk droom je ervan om ooit op zo’n niveau te spelen, maar op dit moment zit dat er niet in. Ik ben wel van mening dat we in ieder geval in de 3e klasse horen te spelen en we hopen dat de komende seizoenen te kunnen bewerkstelligen.”

“Ik wil mezelf sowieso blijven verbeteren, een vaste kracht zijn en iedere week negentig minuten spelen. Daarbij vind ik dat een aantal aspecten van mijn spel nog beter moeten en vind het dus ook leuk om daaraan te werken. Ik hoop als speler in ieder geval te promoveren met VVC’68, en goed mee te draaien in de derde klasse. Ik zal in ieder geval altijd bij VVC’68 blijven voetballen, want ik ben echt van deze club gaan houden.”

Jaap van den Akker heeft zichzelf teruggeknokt bij Vivoo

HUIJBERGEN – Zijn club Vivoo degradeerde vorig seizoen samen met Nieuw-Borgvliet uit de 4e Klasse A van het zondagvoetbal. Momenteel ziet Jaap van den Akker (24) zijn ploeg terug op de derde plek met alle kans op een periodetitel en dus kans op nieuwe promotie.

“Hopelijk gaan we dat ook weer halen, want ik denk dat we als selectie zeker in de vierde klasse thuishoren en ook kunnen meedraaien. Maar dan moeten we eerst wel zien om een ticket te pakken en dan moet het in de nacompetitie ook een beetje op zijn plek vallen. handhaven. Dat is het uiteindelijke doel voor iedereen hier.”

Toch heeft Van den Akker, die als controlerende middenvelder moet zorgen voor de balans op het Huijbergse middenrif, samen met zijn ploegmaats in zijn ogen niet optimaal gepresteerd. “Ik heb een mindere start gehad dit seizoen, maar heb me zelf terug geknokt bij het eerste. Ik speel nu veel en daar ben ik heel blij mee. Als groep hebben we wel een paar slordige punten laten liggen gedurende het seizoen. Als dat niet was geweest , dan hadden we misschien wel bovenaan kunnen staan of het de top-twee moeilijker kunnen maken.”

Er wordt bij Vivoo altijd geknokt voor de punten, spitsen die makkelijk en veel scoren. En toch is het soms ‘net niet’ aldus de middenvelder. “Als we scoren dan krijgen we er regelmatig snel weer eentje tegen. Waar dat exact aan ligt, geen idee. Misschien aan onze focus dan om door te gaan. Erg vervelend, want dat heeft ons in een aantal wedstrijden wel parten gespeeld en punten gekost.”

Het maakt dat Vivoo nu bivakkeert in een situatie dat het ook afhankelijk is van andere ploegen om te kunnen bereiken waar men naartoe wil: de vierde klasse. “Dat zou mooi zijn om terug te kunnen keren. Daar moeten we met elkaar keihard voor blijven strijden. Want een niveau hoger voetballen is toch wel wat beter bij ons past. We zullen zien of het ons lukt om die stap uiteindelijk weer te zetten en uiteindelijk een stabiele vierdeklasser te worden. Er komt vanuit de jeugd een goede lichting aan. Bij de JO17 lopen veel jongens die goed kunnen en willen voetballen. Dus wat dat betreft zie ik het positief tegemoet voor de club in elk geval.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.