Ter Leede heeft Easter Open West omarmd
VV Ter Leede kreeg tijdens het afgelopen paasweekeinde bezoek van de Deense, Duitse, Engelse en Schotse voetbaljeugd. Voor het vierde opeenvolgende jaar fungeerde sportpark Roodemolen in Sassenheim als westelijke locatie voor het Easter Open. “De eerste keer was het nog spannend, inmiddels leven we ‘relaxt’ naar het paasweekeinde toe”, aldus Arjan Timmers.
De toernooiorganisator stoft ieder jaar het draaiboek, dat keurig opgeborgen in de kast ligt, af. “We zijn met alle commissies samen een ingespeeld team. Iedereen weet wat hij en zij moet doen.”
En als er toch een tegenslag is, wordt er razendsnel geschakeld. Zoals Timmers een paar dagen voor het toernooi van dit jaar een telefoontje ontving van de eigenaar van de Foodtruck die tijdens de twee speeldagen voor hamburgers, patat en andere fastfood zorgt. Hij kon dit jaar niet komen, omdat hij zijn Foodtruck in de prak had gereden.
“Toen moesten we op het laatste moment nog van alles regelen. Niet alleen personeel, maar ook apparatuur”, aldus Timmers. “Maar je ziet het, alles is op z’n pootjes terechtgekomen.”
Een toernooi organiseren met de omvang van dat van het Easter Open is een enorme klus, maar door de samenwerking met TVG (Tiny van Gemert) Sports wordt een deel van de organisatie centraal geregeld. “Het Easter Open als toernooi bestaat al twintig jaar”, vertelt Timmers. “Als Ter Leede doen we al een jaar of dertien mee aan het toernooi. Het toernooi heeft zijn oorsprong in het zuiden van het land. Daar speelden wij ook met onze jeugdteams. Een paar geleden vroeg Tiny van Gemert ons of wij interesse hadden om de westelijke variant van het Easter Open te organiseren. Daar hadden wij wel oren naar, omdat we op die manier konden meeliften in een groter geheel.”
“Bovendien past dit toernooi perfect bij onze doelstelling om een groot toernooi te organiseren. We hadden en hebben nog wel andere toernooien, maar die zijn kleinschalig en speciaal voor een bepaalde leeftijdsgroep.”
“Het eerste jaar was best spannend”, vervolgt Timmers. “Je weet niet precies wat er op je afkomt. Een groot voordeel van het Easter Open is dat veel centraal wordt geregeld. De inschrijving van de teams ook. Daar hoef je niet achteraan. Tiny van Gemert heeft een groot netwerk. De teams komen uit Duitsland, Denemarken, Engeland en Schotland. Het internationale karakter spreekt natuurlijk aan.
We hoeven als Ter Leede ook niet voor het onderdak van de buitenlandse ploegen te zorgen. Dat regelen die teams zelf. Het ene team zit in huisjes van Center Parcs, het andere geeft de voorkeur aan een vijfsterrenhotel.” Tijdens de vierde editie van het Easter Open zat Ter Leede helemaal vol. Dat betekende 48 teams. “Dat is het maximum dat we op de zes velden kunnen herbergen”, aldus Timmers. “Zowel wij als Teylingen houdt rekening met het competitieprogramma.”
Desondanks bestaat de kans dat de landelijke spelende teams van Ter Leede wel ‘thuis’ spelen. “Vreemd genoeg heeft die situatie zich nog eerder voorgedaan. Ons eerste heeft voor de vierde keer op rij een uitwedstrijd. Mochten we wel thuis spelen, dan is spelen eind van de middag een mogelijkheid. Dan zitten het eerste en het toernooi elkaar niet in de weg.”
Het programma is volgens Timmers zó ingedeeld dat de buitenlandse teams tijdens het weekeinde tijd en ruimte hebben om toeristische uitstapjes te maken. “We werken het toernooi per dagdeel af. Als een team in de morgen is ingedeeld, is het ’s middags vrij om te doen en te laten wat het wil. Teams plannen dan een bezoek aan bijvoorbeeld de Johan Cruyff Arena in.”
Papendrecht naar de 1e klasse
Op sportpark De Molenwei in Heerjansdam heeft Papendrecht de eerste klasse bereikt door met 1-2 te winnen van NSVV. In de openingsfase van de aantrekkelijke finale ging het gelijk op. Beide ploegen creëerden echter geen echte kansen. De eerste grote kans was voor NSVV. Na balverlies op het middenveld bij Papendrecht kon op links Mitchel Louwerens naar de achterlijn. Zijn voorzet werd door Lorenzo Pengel over het lege goal gegleden.
Halverwege de eerste helft nam de druk op het NSVV-doel hand over hand toe. Met schoten uit de tweede lijn van Michael van Rooijen en Nick Kamerling en enkele snelle aanvallen werd Papendrecht steeds gevaarlijker. In de 35e minuut viel de dik verdiende 0-1. Een ingooi halverwege de helft van NSVV werd prima meegenomen door Justin Beemsterboer, die in de zestien met een strak schot NSVV-doelman Melvin Kruijthof passeerde. Niet veel later lag ook de 0-2 in het net. Een mooie aanval van Papendrecht eindigde in de zestien bij de vrijstaande Djerrel Saffignani. Zijn schot kon nog gekeerd worden door Kruijthof. Op de rebound had de doelman echter geen verweer meer. NSVV, dat vooral de lange bal hanteerde, kon alleen gevaarlijk worden uit standaardsituaties. Toch kwam de ploeg uit Numansdorp op 1-2. Vlak voor rust werd een voorzet van links bij de tweede paal geweldig binnengekopt door Kelvin van der Giessen.
In de tweede helft pakte Papendrecht de draad direct weer op en zette NSVV weer flink onder druk. De rood-zwarten kregen dan ook de beste kansen. De grootste was voor Jay Luciano. Nadat Justin Beemsterboer op de lat had gekopt, kon Luciano de bal vlak voor de lijn echter niet binnenkoppen.
NSVV ging in het laatste kwartier volledig op de aanval spelen en zorgde vooral uit corners en vrije ballen voor gevaar. Papendrecht had nog steeds het meeste balbezit en was met een schuiver van de rand van de zestien van Jerrel van der Zeeuw dicht bij de 1-3. Met een geweldige redding voorkwam Kruijthof, dat de wedstrijd gespeeld was. In de 7 minuten blessuretijd kreeg NSVV nog enkele vrije ballen, die voor hachelijke situaties voor het doel van Timo Kurpershoek zorgden. De Papendrecht-defensie hield gelukkig stand. Nadat scheidsrechter Maurik van Dijk had afgefloten, barstte het feest in het Papendrecht-kamp los.
BSM-trainer Willem Admiraal voelt zich bevoorrecht
Willem Admiraal mag dan al jaren geleden afscheid genomen hebben van zijn jeugd, de energie die hij als kind had, bezit hij als volwassene nog steeds. “Daar plukt BSM de vruchten van”, zegt de 35-jarige beveiligingsmedewerker lachend.
Admiraal werd dit seizoen gerekruteerd door hoofd jeugd opleidingen Wim de Jong om training te geven bij de Bennebroekse club. Hij traint het team van zijn zoontje Julian en dochter Esmee. “Ik vind het prachtig om te doen. Ik beschouw het echt als voorrecht met mijn kinderen zo veel lol en plezier te maken. Ik snap dan ook niet dat er ouders zijn die, als ze gevraagd worden, bedanken voor de eer. Of ze weten niet wat ze missen of ze zijn gewoon niet slim.”
Admiraal was als klein jongetje een groot fan van Wim de Jong, die deel uitmaakte van het gouden Noordwijk. “Grappig, hé. Dat we elkaar nu op deze manier tegenkomen. Ik was vroeger een fanatiek supporter van Noordwijk. Ik was er al tijd. Ik knipte alle krantenartikelen uit. Die knipsels heb ik nu nog. Wim moest daar wel om lachen toen ik dat vertelde.”
Voetballen deed Admiraal zelf ook. Niet onverdienstelijk, maar verder dan Noordwijk 3 kwam hij niet. “Ik ben op relatief jonge leeftijd onregelmatig gaan werken. Dat is funest voor je trainingsopkomst en dan kan je het schudden voor de selectie.”
Hij zat altijd al vol energie. Naast voetballen deed hij actief aan schaatsen. Ook daar is er een Noordwijk-link. “Ik heb anderhalf jaar achter Kees Zethof, de huidig Noordwijk-trainer, geschaatst.”
Daarna was hij jarenlang niet op een voetbalveld of schaatsbaan te vinden. In vrije tijd deed hij aan wielrennen en hardlopen. Het voetbal kwam weer in beeld toen zijn kinderen gingen voetballen. “Ze spelen dit seizoen voor het eerst. Julian is eerst lid geworden, daarna Esmee. We wonen in Hoofddorp dus was het logischer geweest als ze lid waren geworden van HBC. Maar mij trekt een dorpsclub veel meer. Bij BSM ben je geen nummer. Het sociale aspect vind ik minstens zó belangrijk als het sportieve element.”
Dat komt ook tot uiting in zijn trainingsaanpak waarbij er aandacht is voor iedere speler. “Talent of geen talent, we proberen iedereen op zijn of haar niveau te verbeteren. Het gaat ons op TOP: Team Ontwikkeling Plezier. Plezier is daarbij in mijn ogen het allerbelangrijkste. Dat lerende vermogen zit in kinderen. Wij drammen niet, wij vragen. Waarom doe je dit, waarom doe je zo? Als kinderen vragen waarom we een oefening doen leg ik dat de ene keer uit en de andere keer zeg ik: doe het maar eerst, dan kom je er vanzelf wel achter waarom.”
Vrouwen van FC Rijnvogels krijgen een Topklasse-plaats niet cadeau
Als de vrouwenhoofdmacht van FC Rijnvogels goed presteert de laatste competitieduels dan gloort het debuut in de Topklasse. Uniek, want vier jaar terug waren de vogels niet meer dan een onopvallende tweedeklasser.
“We hebben het meeste kwaliteit van de Hoofdklasse A in onze selectie zitten”, beweert trainer Wim Bouckaert stellig. “Maar we zijn al een paar maanden niet compleet. Tegen Berkel brak ons dat onlangs op. We domineerden het duel, maar Berkel had aan vijf kansen genoeg om vier goals te maken, terwijl wij te veel kansen misten. Daardoor leden we een onnodige nederlaag en liep Berkel in tot op vijf punten,” blikt de oud-speler van FC Lisse terug.
Opvallend was dat Rijnvogels pas zeven tegengoals incasseerde tijdens de eerste zeventien duels, maar tegen Berkel dus plots viermaal de gang naar het net moest maken. Een 2-4 nederlaag op de eigen Kooltuin was het gevolg. Bouckaert: “We hebben onszelf een grote druk opgelegd en dat wordt in deze fase van de competitie ook een tegenstander voor ons. Maar ik kan niet 1,2,3 de vinger op de zere plek leggen. Het mentale aspect speelt zeker mee, maar het niet geheel fit zijn van de gehele selectie is denk de grootste makke momenteel.”
FC Rijnvogels begon fris aan het seizoen en had tot voor kort zelfs even een voorsprong van acht punten op voornaamste concurrent Berkel. De zes nieuwe aanwinsten dit seizoen droegen daar een flink steentje aan bij. Doelvrouw Daniëlle Hornes hield meer dan de helft van de duels de nul. Drita Celaj, Lavinia Poku, Jeanny Harders, Ramona van der Harst en Romy Scherpenzeel leverden een flink aandeel in de productie van de Katwijkse competitiegoals, gemiddeld drie per wedstrijd.
De laatste weken gaat het moeizamer bij de Katwijkse ploeg. “Momenteel mis ik spits Lavinia Poku wegens een blessure en Wilan Gies Broesterhuizen is al drie weken geblesseerd. Dat is niet optimaal. Ook is het gat met het tweede team te groot, waar de betere speelsters juist ook met fysieke ongemakken kampen.”
Rijnvogels nam daarom rust in het Paasweekeinde. “Vanaf 25 april zijn we echter weer volle bak gaan trainen.” Het resterende programma is zeker geen sinecure. Alhoewel de Katwijksen de titel willen pakken is er altijd een escape mocht het mis gaan. Rijnvogels heeft namelijk al een periodetitel op zak. Bouckaert: “Dat heeft niet onze voorkeur, maar dat lijkt me logisch.”
Stiekem kijkt de staf al vooruit naar een volgend seizoen op een hoger niveau, in de Topklasse. Bouckaert: “We zijn zeker om ons heen aan het kijken. Stilzitten is immers achteruitgang.” Aanmeldingen zijn er nog niet ondanks de goede prestaties en lonkende titel. “Vrouwen beslissen vaak pas laat in het seizoen wat ze het volgende voetbaljaar gaan doen. We moeten ons eerst focussen op het veroveren van de titel.”
Succes veiling toont draagvlak Hillegom
SV Hillegom hield voor de tweede keer in de geschiedenis van de club een veiling. Er kon geboden worden op 192 kavels. Het spekte de clubkas met duizenden euro’s.
Het clubhuis op sportpark De Zanderij zat onlangs propvol. Meer dan tweehonderd aanwezigen waren afgekomen op de veiling. Van sponsors tot gemeentebestuur. “Een uniek evenement”, noemt Gert Jan van der Put, die lid is van de zevenkoppige veiling commissie, de SV Hillegom-veiling. “Het is een enorme klus om zo’n aanbod aan kavels te realiseren. Als je dan ziet dat er goed op geboden wordt, is dat heel fi jn voor alle mensen die er veel tijd ingestoken hebben.” Vanwege die tijd, volgens Van der Put een marathonklus, is het ondoenlijk om ieder jaar een veiling te organiseren. Drie jaar geleden was de eerste editie. Bij die veiling werd voor 35.000 euro opgehaald. “Maar daar zat ook een grote loterij bij”, vertelt Van der Put. “Dat was een enorm werk. We hadden loten die een tientje kosten. Het bleek niet heel simpel om alle loten aan de man te brengen. Vandaar dat we dit jaar geen loterij doen.”
Wél werd de deur platgelopen bij ondernemend Hillegom. “Met één bezoekje ben er niet. Vaak heb je drie, vier contactmomenten. Het is intensief werk”, aldus Van der Put die trots was op het resultaat: een programmablad met 192 kavels. Van kleine tot grote. “Van de bekende Hema-worst tot een verblijf in een vakantiehuis in Spanje ter waarde van vijftienhonderd euro.”
Ook de burgemeester behoorde tot de kavels. Van der Put: “De hoogste bieder mag een dagje meedraaien. Ja, de burgemeester weet ervan.”
Hoewel Hillegom een fi nancieel gezonde club is, is het geld welkom. “We zijn niet armlastig, maar iedere keer als de penningmeester op het park loopt wordt hij wel door iemand aangeschoten of er geld is voor dit of dat. We hebben vijftienhonderd leden. Het geld gaat naar de gehele club. De jeugd, de G-afdeling en ook naar de selecties.”
Over die selecties gesproken, op de avond van de veiling was er voor de leden van de diverse voetbal- en handbalselecties een prominente rol: ze zaten in de bediening. Van der Put: “Een soort tegenprestatie voor de privileges die je als selectielid bij Hillegom hebt.”
Illustere namen sieren Hillegoms voetbal
Volgend jaar wordt gevierd dat het voetbal in Hillegom honderd jaar oud is. VV Hillegom, VV Hillijnen, Concordia en SIZO brachten illustere namen voort. Ze komen allemaal terug in het vuistdikke boek dat door een groepje vrijwilligers wordt samengesteld. Eén van de auteurs is Jules Rotteveel. “Je zou met alle toppers een aardig elftal kunnen samenstellen.”
FRANS VAN DER HULST
Rotteveel: “Frans van der Hulst is ongetwijfeld de grootste voetballer die Hillegom heeft voortgebracht. Hij ging als topscorer van Hillegom in 1935 naar Haarlem. Daar speelde hij lange tijd met Kick Smit, de beste voetballer van Haarlem aller tijden. Frans was aanvaller, maar speelde in de wedstrijd tegen het Heerenveen van Abe Lenstra op het middenveld. In die wedstrijd werd Haarlem, dat met 2-0 won, kampioen van Nederland. Hij heeft nooit gespeeld voor het Nederlands elftal, maar wel voor het zwaluwen-elftal. Dat was het Nederlands B-team.”
LOEK VAN BRAAM
“Hij heeft lange tijd bij RCH in Heemstede gespeeld. RCH was in die jaren een topclub. Op een gegeven moment is Loek teruggekomen naar VV Hillegom. Een leuke anekdote is dat Hillegom hem overhaalde om terug te keren door te zorgen dat het schildersbedrijf van zijn vader, bij wie hij als schilder werkte, veel werk kreeg in toen nieuwbouwwijk Elsbroek.”
BOB DE JONG
“In de jaren zestig speelde VV Hillegom een periode in de hoogste klasse van het zondagamateurvoetbal, enkele jaren later deed SIZO dat in de hoogste klasse van het zaterdagvoetbal. Bij beide teams stond Bob de Jong in de spits. Hij was snel en had een hard en zuiver schot.”
EEF VAN DER WAAL
“In de jaren zestig waren er lange periode goede keepers bij SIZO, Hillegom en Concordia. Eef van der Waal had een spectaculaire stijl. Ik ging regelmatig bij hem kijken. Hij was erg atletisch, maar was ook niet vies van psychologische oorlogsinvoering. Bij een strafschop deed hij er alles aan om de penaltynemer uit het evenwicht te brengen. Hij huppelde dan van rechts naar links op doellijn. Ik zie het nog helemaal voor me. Hij heeft drie jaar als prof gespeeld bij VV Alkmaar, de voorloper van AZ’67. Hij kon daarna nog naar Blauw-Wit en Telstar.”
PATRICK VAN DAM
“Ik heb Patrick bij Concordia zien opgroeien. Hij maakte op zijn zeventiende zijn debuut in het eerste, een jaar later werd hij door FC Haarlem opgepikt. Daar viel hij op, kreeg een contract, waarna Ajax hem kocht. Voor die transfer heeft Concordia nog tienduizend gulden opleidingsvergoeding gehad. In 1995 maakte Patrick deel uit van de selectie van Ajax. Hij is niet doorgebroken. Louis van Gaal vond hem niet goed genoeg. Hij kon naar Telstar, FC Dordrecht en terug naar Haarlem, maar op advies van Edwin van der Sar is hij naar Noordwijk gegaan. Daar heeft hij nog grote successen beleefd. Onder Ruud Bröring is hij met Noordwijk nog landskampioen bij de amateurs geworden.”
ROGIER KOORDES
“Rogier is laat ontdekt. Hij speelde bij Hillegom waar hij pas op zijn 22ste werd weggehaald door Telstar. Hij heeft daar van 1994 tot en met 1997 onder contract gestaan. Daar na is hij naar Engeland gegaan om bij Port Vale te gaan spelen. In 1999 is hij teruggekeerd in Nederland bij TOP Oss, waar Lex Schoenmaker zijn trainer was. Daarna speelde hij nog bij FC Haarlem en voordat hij terugkeerde bij Hillegom bij Ter Leede. In 2007 heeft hij nog bij FC Rijnvogels gevoetbald.”
SIMON KISTEMAKER
“Hij is maar een jaar trainer geweest, maar is wel in Hillegom, bij mijn vroegere club Concordia begonnen. In het boek ‘De laatste culttrainer’ wordt zijn periode bij Concordia nog aangehaald. Kistemaker, die uit IJmuiden kwam, zegt daarover: “Olieboeren of bollenboeren, het is dezelfde mentaliteit.” Hij deed in die periode het CIOS en liep stage bij ons. Ik heb als jeugdspeler nog training van hem gehad. Ik kan me nog herinneren dat hij de nadruk legde op conditie. Ik weet nog dat-ie aan het begin van de training twintig ballen rond de middenstip had neergelegd. Aanraken deden we die ballen niet. Hij liet ons rennen, de hele training.”
DICK VAN EGMOND
“Dick is van origine een echte Concordiaan. Zijn vader is jarenlang wedstrijdsecretaris geweest van Concordia. Dick zelf haalde het derde elftal. Hij heeft zich al vroeg gestort op het fluiten. Hij is internationaal scheidsrechter geworden. Inmiddels is hij de scheidsrechtersbaas van de KNVB. Ik moet hem nog interviewen voor ons jubileumboek. Hij heeft mooie verhalen. Hij vertelde dat hij een keer een competitietopper heeft moeten fl uiten in de Albanese competitie. Scheidsrechter zijn tijdens die wedstrijd was te gevaarlijk voor Albanezen. Eén scheidsrechter was doodgeschoten. Dick is zelf gaan kijken op het kerkhof. Daar lag inderdaad zijn voorganger.”
Meidenvoetbal FC Lisse heeft ‘body’ gekregen
Het meidenvoetbal bij FC Lisse zit in de lift en om die lift in beweging te houden is actie een vereiste. “We moeten het ijzer smeden nu het heet is”, zegt coördinator Marco Elderbroek een paar dagen na de vriendinnendag die op Ter Specke plaatsvond.
Op de vriendinnendag kwamen 45 meisjes af, waarvan vijftien nog niet voetballende ‘vriendinnen’. “Dat is een aardige respons. We hebben geflyerd en op scholen en supermarkten posters opgehangen”, reageert Elderbroek, die zich echter nog niet in de handen wrijft. “Het is de vraag hoeveel meisjes er blijven hangen. Als de helft lid wordt, zijn we spekkoper.”
De laatste twee jaar is het aantal voetballende meisjes bij FC Lisse fors gegroeid met bijna veertig procent. “We zijn van 75 naar 120 leden gegaan. Het dreigt nu een beetje te stagneren, vandaar dat we wat acties op touw hebben gezet waaronder dus een vriendinnendag.”
Elderbroek is tevreden over de groei, maar zegt er ook meteen bij dat FC Lisse er nog niet is. “We zijn op zoek naar een stevige basis. Daarvoor moet je verder groeien, naar een ledental van ongeveer 175 leden. Anders blijf je een wankel evenwicht houden omdat je dan vaak te veel speelsters hebt voor één team en net te weinig voor twee teams.”
De wens van Elderbroek en de club is in alle leeftijdscategorieën twee teams. Van dat doel is FC Lisse nu nog even verwijderd, al worden acht teams (twee onder zeventien, één onder vijftien, twee onder dertien, twee onder elf en één onder negen gekoesterd. “We hebben dit seizoen bijvoorbeeld geen MO19. Voor je doorstroming naar de dames is dat wel belangrijk. Dit seizoen hebben we wel weer voor het eerst een dames 1. Dat is positief. Uiteindelijk willen we op niveau gaan spelen met de dames. Ik zie niet in waarom wij niet kunnen wat FC Rijnvogels nu doet.”
Het technische niveau moet daarvoor meegroeien. Dat gebeurt volgens Elderbroek. “De MO15-1 en MO13-1 spelen in de eerste klasse. We werken aan een stevig fundament. Buiten meer leden en meer teams zijn we de organisatie langzaam aan het uitbouwen. Beleidsmatig maken we stappen, al is het niet altijd even makkelijk om een goed kader te vinden.”
Er is veel aandacht voor de techniek. Cor Bouckaert heeft zich ontfermd over alle jeugdspeelsters. Elderbroek: “Hij heeft geen vast team, maar verzorgt bij alle teams extra techniektraining. Dan is hij bij het ene team, dan bij het andere. Hij pikt er een groepje tussenuit en gaat met die meiden aan de slag.
Het resultaat van die individuele training zien we terug in het veld.” “We hebben duidelijk meer body gekregen. De beleving is groot. Tijdens het WK voor vrouwen in Frankrijk gaan we met een bus met 65 meisjes en ouders naar de poulewedstrijd van Nederland tegen Kameroen in Valenciennes.”