Tot in de slotseconden van de reguliere competitie dreigde voor het zondagteam van IFC overwerk in de vorm van nacompetitieverplichtingen om het lijfsbehoud in de hoofdklasse veilig te stellen. In de blessuretijd van de ontmoeting bij Unitas werd echter een klein wonder een feit: met twee benutte strafschoppen schoot captain Danny Slingerland zijn ploeg naar de 3-4 zege én handhaving.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – Robert Verbeek, die als interim-trainer van zondaghoofdklasser IFC aantrad nadat Virgil Breetveld tussentijds was verdwenen, kwam na de 3-1 nederlaag bij concurrent Vlissingen enkele speelronden voor het einde tot een opmerkelijke uitspaak: ,,Ik wist dat ik op het moment dat ik instapte dat dat een risicootje was, maar ik had niet gedacht dat het zo’n enorm lastige klus zou worden.’’ Het mag duidelijk zijn: Verbeek vermoedde al lang voor de eindstreep bereikt was dat het een pittige klus zou worden om IFC de status van hoofdklasser te laten behouden. En dat kwam uit, zelfs tot in het extreme want de blessuretijd van het slotduel besliste uiteindelijk over het lot van de Ambachtse ploeg die volgend jaar opnieuw onder leiding van Jack van den Berg zal staan.

Niet voor het eerst dit seizoen moest aanvoerder Danny Slingerland (foto) als reddende engel van de rood-zwarten optreden. Slingerland was in de slotfase van het seizoen dé spil waar het eigenlijk om draaide: hij voerde in de laatste weken van het seizoen zijn productie op tot achttien treffers, stuk voor stuk doelpunten die gewicht in de schaal voor IFC legden.

Op de slotdag bij Unitas leek het pleit bij rust beslecht: de 2-0 achterstand in Gorinchem bij de oude club van Robert Verbeek bezegelde het nacompetitielot van de bezoekers, die hoewel Unitas – met het oog op de nacompetitie voor een plek in de derde divisie – met een fantasieopstelling aantrad aanvallend nog geen vuist kon maken. Acht minuten na de pauze was de marge hersteld, weer kwam IFC op achterstand maar negen minuten voor tijd schoot Slingerland zijn eerste penalty van de middag binnen, in blessuretijd kreeg hij opnieuw een buitenkansje en weer bleef de captain ijzig kalm in een situatie van hoge druk. Zijn tweede en IFC’s vierde wapenfeit bleek van grote waarde: door het verlies van concurrent Vlissingen was de Ambachtse nacompetitieangst op slag verdwenen.

In het beleidsplan dat IFC in 2015 presenteerde, stond dat het vlaggenschip van de Girls Academy – het eerste vrouwenteam – in vier jaar tijd de status van tweedeklasser moest hebben bereikt. Dat doel werd onlangs gerealiseerd, maar dat is niet het enige: de Ambachtse vrouwen en meisjes scoren op nagenoeg alle fronten.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – Terwijl aan de andere kant van het hek de mannenhoofdmacht van ASWH de derde periode binnenhaalde in het thuisduel met SJC, knalde enkele tientallen meters verderop op sportpark Schildman het ‘We are the champions’ van Queen door de speakers. De vrouwen van IFC hadden dankzij de 5-0 thuistriomf op Heinenoord het kampioenschap in de derde klasse E veiliggesteld en dat wilden ze weten ook

De formatie van trainer Wil Brinkhuis zette zo de kroon op het werk van een seizoen, waarin het kampioenschap en de promotie naar de tweede klasse als het grote doel was aangemerkt. ,,Vorig jaar haalden we een plek in de nacompetitie, maar in de beslissende wedstrijd miste ik toen zes à zeven speelsters waardoor we met een heel jong team moesten aantreden. Dit jaar hebben we met elkaar bewezen dat we flinke stappen hebben gemaakt en onze doelstelling hebben kunnen waarmaken’’, maakt trotse trainer Brinkhuis de mooie balans op.

Voor Brinkhuis was het ook een beloning voor het werk dat hij met zijn selectie verrichtte en voor het feit dat hij destijds zijn nek had uitgestoken om de vrouwen van IFC onder zijn hoede te nemen. ,,Ik was al enige tijd bij IFC betrokken in de jeugdopleiding. Op een gegeven moment zijn mijn drie dochters ook gaan voetballen. Ik vond dat de training en coaching van de meisjes en vrouwen beter kon en heb toen gezegd dat het wel beter kon. Daarop heb ik de kans gekregen om als trainer in de vrouwen- en meisjeslijn aan de slag te gaan en dat heeft tot de afgelopen jaren tot mooie successen geleid. Ik ga dan ook straks nog vrolijk een seizoen door. Weet je wat het mooie is bij IFC? De vrouwen en meisjes maken echt onderdeel uit van de club en hangen er niet bij, zoals in sommige andere verenigingen wel het geval is’’, is Brinkhuis blij met de manier waarop Ido’s Football Club het vrouwen- en meisjesvoetbal in de verenigingsstructuur heeft geïntegreerd.

Die aandacht voor de teams en speelsters binnen IFC’s Girls Academy betaalt zich uit, want zo’n beetje alle teams presteerden sterk in het inmiddels voorbije seizoen. Het tweede vrouwenteam pakte ook de titel (Brinkhuis: ‘Ik heb zelf geen bemoeienis met dat team maar er is wel goed contact met de trainers die op dat team staan’) en de MO17-1 kon ook een kampioenschap bejubelen. ,,Het mooie is ook dat we dit bereiken met teams waar de meiden en vrouwen bijna allemaal uit Hendrik-Ido-Ambacht afkomstig zijn’’, stipt Wil Brinkhuis aan. ,,Bij sommige andere verenigingen is dat wel anders. Het uitgestippelde beleid werkt ook prima. Er is aandacht voor het koppelen van goede trainers aan de teams. Bovendien is er sprake van een goede doorstroming. Het doel is om jaarlijks twee speelsters vanuit de jeugdopleiding naar de selectie door te schuiven.’’

Met het behalen van de titel door de Ambachtse vrouwen is volgens Wil Brinkhuis het plafond bepaald nog niet bereikt. ,,Integendeel zelfs, ik denk dat we met onze nauwelijks wijzigende selectie volgend seizoen goed moeten kunnen meedraaien in de tweede klasse en dat we op termijn kunnen doorstoten naar de eerste klasse. Dat is volgens mij een reële doelstelling. Er is echt nog zoveel mogelijk met dit team.’’

De kampioenswedstrijd tegen Heinenoord was bij rust al gespeeld, waardoor het feest zich al snel aandiende. ,,De tweede helft was de verslapping groot en had het voor mij sneller afgelopen mogen zijn. Die wedstrijd stond niet echt symbool van wat we kunnen. Dat hebben we in andere wedstrijden wel laten zien, waarin we met goed voetbal goede uitslagen hebben neergezet en hebben bewezen dat we de terechte kampioen zijn geworden.’’ Ter onderstreping van die bewering: nummer twee FC Dauwendaele, dat bij de eindafrekening drie punten minder bezat, werd in het onderlinge treffen op Schildman met 7-0 afgedroogd door het ensemble van Wil Brinkhuis.

De oefenmeester verheugt zich alweer op de start van de voorbereiding op het nieuwe seizoen. ,,We hebben na het einde van de competitie nog doorgetraind en pakken in augustus de draad weer op met elkaar. Ik kijk ernaar uit: ik ben van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat met voetbal bezig, kijk zo’n bétje alles en steek er ook wat van op. Of ik me voor kan stellen dat ik nooit meer een jongens- of mannenteam zal trainen? Dat durf ik nog niet te zeggen, maar momenteel heb ik het prima naar mijn zin op de trainersplek waar ik nu actief ben.’’