Home Blog Pagina 1216

In herrinering Joop Verburgh

0

 

IN MEMORIAM/IN MEMORY: vanuit Engeland kwam deze week het bericht dat voor de veel te vroeg overleden CION speler Joop Verburgh (39 jaar) een memoriaal gehouden gaat worden. Joop overleed op 25 november 1994 in Colchester, in Engeland bij een bedrijfsongeval. Hij was werkend aan de constructie van een brug.

Op 19 oktober a.s. zal in Colchester Essex (vlakbij Standsted vliegveld en de haven van Harwich) een ceremonie gehouden worden hem te herdenken. Zijn weduwe Nancy, zijn 2 kinderen en zus Conny zullen hierbij ook aanwezig zijn.

Voor meer informatie verwijs ik u door naar Dhr. Steven Walker van Colchester Trades Union Counsil die over de zorg gaan voor veiligheid van de werknemers. Steven Walker: swalk54@btinternet.com

Op de foto het 3de team van CION in het kampioensjaar, seizoen 1992/1993:

Boven (van links naar rechts): Mart van der Sar, Herman Speijer, Ed van Breugel, Rene vd Hoek, Cetin Akyol, Sjaak van der Ende, Renso Staats, Arjan de Willigen.

Midden (van links naar rechts): Joop Verburg, Peet Hofman, Edwin Donkersloot.

Onder (van links naar rechts): Dennis Bleyenburg, Harry Hartog en liggend Aad Bot.

V.V. Baardwijk uit de beker

Baardwijk heeft 2 van de 3 bekerwedstrijden in de voorbereiding op seizoen 2019/2020 winnend afgesloten. De eerste bekerwedstrijd tegen NEO ’25 ging verloren maar tegen RWB en Olympia ’60 wist Baardwijk te winnen.

Zaterdag 14 september 2019 speelde Baardwijk in Dongen tegen Olympia ’60.
Olympia ’60 speelt het komende seizoen in de 4e klasse E op zaterdag.

Scheidsrechter Laros floot om 17:00 uur voor aanvang van de wedstrijd. Vanaf het begin had Olympia ’60 veel balbezit, omdat Baardwijk vanuit een gesloten defensie de wedstrijd wilde controleren. Olympia ’60 werd ook niet gevaarlijk, terwijl Baardwijk razendsnel counterden als het in balbezit kwam. Baardwijk kreeg daarom ook al snel kansen om de score te openen.

Toch duurde het 30 minuten voordat Nermin Husic de score openende en de stand op 0-1 bracht.
Olympia ’60 bracht een tactische wisseling in het veld waardoor het enkele kansjes kreeg, maar de verdediging onder leiding van Kevin Vissers en Patrick Coenen hield stand tot de rust. Ruststand 0-0

De 2e helft startte met het zelfde spelbeeld waarmee de wedstrijd was begonnen. Olympia ’60 mocht de bal op eigen helft in bezit houden, maar als het in de buurt van Baardwijk’s 16 meter kwam werd de bal door Baardwijk verovert en wist het zo snel om te schakelen dat de aanvallers van Baardwijk gevaarlijke kansen wist te creëren. Een van deze kansen leverde Baardwijk een penalty op, die benut werd door Rob van Ravenstein. De wedstrijd was gespeeld, en ondanks het balbezit van Olympia ’60 wist Baardwijk toch nog 3 maal te scoren, Bart Rombouts scoorde 0-3, Rob van Ravenstein scoorde met zijn 2e doelpunt 0-4 en in de blessuretijd scoorde Job Klerx 0-5. Dit was tevens de eindstand.

Baardwijk start zondag 22 september 2019 de competitie van het seizoen 2019/2020 tegen B.V.V. uit Den Bosch. De wedstrijd wordt gespeeld op sportpark Olympia, aanvang 14:30 uur, onder leiding van scheidsrechter Verkoeijen.

Bron: Baardwijk

Voetbalschool Football Skills Nederland zal dit najaar wederom een cursus geven op locatie H.I.Ambacht /ASWH.

Wat in het voorjaar van 2013 begon als een pilot voor voornamelijk talentvolle jeugdspelers, is inmiddels uitgegroeid tot een professionele voetbalschool. Waar jonge voetballers uit de hele regio op zondagen naar toe komen om, naast de oefensessies bij hun clubs, extra te trainen. Van O8 pupillen tot O15 junioren, jongens en meisjes, spelers van zowel amateurclubs als van professionele BVO’s; de groep van meer dan 600 spelers die de afgelopen 6 jaar bij FSN aan hun voetbalontwikkeling hebben gewerkt, is zeer divers.

Trainers
Ook het aanbod van trainers is bij FSN zeer divers, zo hebben we verschillende loop en conditie trainers, techniek trainers maar ook keeperstrainers van GES in onze staf. Bekende FSN trainers zijn Darlison Gerardus (speler Smitshoek 1), Jeremy Martins (sport fysio De Lus), Raymond Zwildens (ex prof Excelsior Rotterdam) en Wim Berends (keepers school GES).

Voorjaarscursus
De zondagen staan wekelijks in het teken van uitdagende oefenvormen, veel individuele aandacht en een goede organisatie binnen en buiten het veld. De trainingen richten zich naast het verbeteren van technische vaardigheden ook op het ontwikkelen van sociale kwaliteiten, zelfvertrouwen en zelfwerkzaamheid.

Start
zondag 29 September a.s. op locatie bij ASWH, sportpark Schildman, H.I.Ambacht
meer info: www.footballskills.nl of info@footballskills.nl

Tijdens 20 jaar De Volgerlanden is Football Skills Nederland te
vinden op het kunstgrasveld in het Sophiapark. We geven van
10:00-13:00 Clinics voor alle liefhebbers. En van 13:30-16:00
organiseren we 4 tegen 4 wedstrijdjes voor de jeugd t/m 12 jaar.

Dus kom gezellig even langs

Heerjansdam door in de districtsbeker.

Heerjansdam speelde de derde en laatste poulewedstrijd voor de districtsbeker uit tegen DBGC en won, zonder al te veel problemen, met 1-3. En daarmee plaatsten de Dammers zich voor de volgende ronde.

Heerjansdam pakte de zaken direct goed aan en stond na ruim een kwartier spelen al op een 0-2 voorsprong. De 0-1 (10e minuut) werd door Jelmer Nugteren binnen geschoten en de 0-2 was van Nedely Fortes, na een prachtige aanval. DGGC had het twee keer van afstand geprobeerd, o.a. door Jeroen Sep. Die keeper Sander Schreuder daarmee niet in verlegenheid bracht.

Net voor de rust werd Ronald Ouwens onderuit gehaald in het strafschopgebied en de toegekende penalty werd door Fortes hard achter keeper Mark Stroom geschoten: 0-3.

Na de rust waren er eerst wat kansen voor Heerjansdam, zonder succes. Dat had Sep van DBGC wel, want hij schoot in de 68e minuut de 1-3 in. Verder liet Heerjansdam het niet komen al moest Schreuder in de laatste minuut knap ingrijpen toen Sep voor hem op dook.

Eindstand poule 41:

1e FC Binnenmaas      3          2          1          0          7 pt.    (7-5).

2e Heerjansdam         3          1          1          1          4 pt.    (7-6).

3e VVGZ                      3          0          2          1          2 pt.    (4-5).

4e DBGC                      3          0          2          1          2 pt.    (6-8).

 

Heerjansdam door in de districtsbeker.

Heerjansdam speelde de derde en laatste poulewedstrijd voor de districtsbeker uit tegen DBGC en won, zonder al te veel problemen, met 1-3. En daarmee plaatsten de Dammers zich voor de volgende ronde.

Heerjansdam pakte de zaken direct goed aan en stond na ruim een kwartier spelen al op een 0-2 voorsprong. De 0-1 (10e minuut) werd door Jelmer Nugteren binnen geschoten en de 0-2 was van Nedely Fortes, na een prachtige aanval. DGGC had het twee keer van afstand geprobeerd, o.a. door Jeroen Sep. Die keeper Sander Schreuder daarmee niet in verlegenheid bracht.

Net voor de rust werd Ronald Ouwens onderuit gehaald in het strafschopgebied en de toegekende penalty werd door Fortes hard achter keeper Mark Stroom geschoten: 0-3.

Na de rust waren er eerst wat kansen voor Heerjansdam, zonder succes. Dat had Sep van DBGC wel, want hij schoot in de 68e minuut de 1-3 in. Verder liet Heerjansdam het niet komen al moest Schreuder in de laatste minuut knap ingrijpen toen Sep voor hem op dook.

Eindstand poule 41:

1e FC Binnenmaas      3          2          1          0          7 pt.    (7-5).

2e Heerjansdam         3          1          1          1          4 pt.    (7-6).

3e VVGZ                      3          0          2          1          2 pt.    (4-5).

4e DBGC                      3          0          2          1          2 pt.    (6-8).

 

In gesprek met: Kars van Hoorn

0

Op de velden van vv Moerkapelle lopen alleen maar grote jongens uit de polder in de spits, behalve bij het vijfde. Daar speelt namelijk Kars van Hoorn (28) in de voorhoede. Samen met zijn vrienden speelt hij in het vijfde elftal in de 7eklasse.

Ondanks zijn lengte is hij toch een echte spits, vind hij zelf. “Als je niet groot bent moet je gebruik maken van andere kwaliteiten, en dan is een neusje voor de goal wel handig.” De geboren Nieuwerkerker is nu al vier jaar actief bij de club en debuteerde daar ook in het veldvoetbal.
“Ik heb jaren bij ZVV Margriet in de zaal gevoetbald, maar toen begonnen mijn vrienden een veldteam waar de prioriteit op de derde helft lag. Dat leek mij wel eens interessant om te proberen.”

Kars speelt liever op een lager niveau samen met zijn vrienden, dan op een hoog niveau zonder plezier. “Wat je niet terugziet op hoog niveau is het plezier voor het spelletje. Het leuke aan de kelderklasse is dat sommige jongens uit het team wel kunnen voetballen, andere denken dat ze kunnen voetballen en andere spelers kunnen na twintig jaar nog steeds niet voetballen. En dat maakt helemaal niet uit want iedereen speelt met plezier” antwoord Kars lachend.

VV Moerkapelle ligt niet bepaald in de buurt van Nieuwerkerk waar Kars vandaan komt. Hij koos echter samen met zijn team om daar te gaan voetballen. “Veel teamgenoten komen ook oorspronkelijk uit Nieuwerkerk, maar die worden ouder, gaan trouwen en vliegen langzamerhand ook het ouderlijk huis uit. Zo zijn wij allemaal een beetje verspreid in Zuidplas en omstreken. Waardoor VV Moerkapelle het centrale punt werd.”

Daarnaast vind de spits het ook één van de mooiste clubs uit de polder. “Het is echt een club van het dorp, bijna alles is mogelijk” lacht Kars. De grondlegger, coach en leider van het team is Bart-Jan Rooker. Tevens een echte Moerkapellenaar waardoor hij ook meer dan welkom was om met vrienden te voetballen bij VV Moerkapelle. “Bart-Jan kan ik maar met één woord omschrijven: Klasbak! Hij regelt iedere week alles voor ons, vorig jaar hadden wij zelfs een jacuzzi onder de douche.” In details wil de Nieuwerkerker niet gaan in verband met eventuele opgelopen schade.

Het vriendenteam is al goed op weg met twee overwinning op zak in de beker. “Eigenlijk willen wij niet door, aangezien de wedstrijden altijd laat op de zaterdagmiddag plaats vinden. Maar het team is zo fantastisch goed dat expres verliezen er ook niet in zit.” Grapt Kars. In de competitie wil Moerkapelle graag kampioen worden net zoals een paar jaar geleden.

Tekst: Lars Berghout

Allerkleinsten maken kennis met Internos in Voetbalspeeltuin

De Voetbalspeeltuin van Internos is een manier om de kleinste kinderen kennis te laten maken met de sport. Frank de Leeuw en Maikel Mol zijn de initiators, twee oud-eerste elftalspelers en tevens vaders van jonge kinderen. Het initiatief gaat inmiddels het derde seizoen in en is tot nu toe erg succesvol.

Frank de Leeuw (33) en Maikel Mol (34) merkten dat zonen Kai en Rover al graag met een balletje bezig waren, maar lid worden van een club was als 2,5-jarige nog niet mogelijk. En dus besloot het tweetal iets op te zetten bij hun Internos, een concept dat werd omgedoopt tot Voetbalspeeltuin. Kinderen van 2,5 tot 4 jaar zijn zaterdagochtend van 09.30 tot 10.15 uur welkom om op een speelse manier met de bal bezig te zijn. Het is vrijblijvend en gratis, op de velden van Internos.

“Aan de ene kant bind je zowel ouder als kind zo al aan de club en aan de andere kant leren ze de sport kennen”, vertelt De Leeuw. Vanaf hun vijfde kunnen de kinderen lid worden van de Kabouters.

De Leeuw en Mol begonnen met een groep van vijf, inmiddels zijn het er al zestien. “Het gaat rond binnen de club en we hebben een Facebookpagina opgericht. Internossers die kinderen hebben vinden het sowieso leuk, maar ook mensen van buitenaf zijn enthousiast.” Ze proberen de kinderen kennis te laten maken met de basistechnieken van de sport, maar makkelijk is dat niet altijd.

“Het verschil is groot, zie ik ook bij mijn eigen zoon. Toen hij 2,5 jaar oud was, had hij een spanningsboog van tien minuten, nu is hij echt driekwartier bezig. Het is alleen maar voetbal, voetbal en voetbal bij hem. Als hij zelf niet met de bal bezig is, kijkt hij op YouTube fi lmpjes. Ik zie hem echt beter worden.” Ook zijn dochter doet inmiddels mee bij de Voetbalspeeltuin.

TECHNISCHE COMMISSIE
Mol en De Leeuw, drie en twee jaar geleden gestopt als speler van het eerste, zijn inmiddels ook toegetreden tot de technische commissie van Internos. “Wij houden ons bezig met de selectie en de JO19.” Het voordeel van de Voetbalspeeltuin is dat kinderen een voorsprong hebben op leeftijdsgenoten als ze eenmaal bij de Kabouters instromen, zij  kennen de basistechnieken en regels al enigszins.

Internos wil graag vooruit en dit concept past daarbij. “Van onderaf willen we groeien”, vertelt De Leeuw. “Vanuit plezier en ontspanning hopen we uiteindelijk beter te worden.” Het eerste elftal verkaste van zondag naar zaterdag, het doel is snel te promoveren.

“We hebben wat versterkingen gehaald, oud-Internossers die bereid waren terug te keren. Hiermee maken we een grote kans snel te promoveren. Het tweede (reserve tweede klasse) en de JO19-1 (hoofdklasse) moeten meegroeien, zodat Internos weer op een niveau komt waar het hoort.”

 

Begin niet bij het begin, maar nu!

Op zaterdag 21 september spelen alle onze meidenteams thuis bij VCK, eigenlijk gek als je er over nadenkt, je speelt uit of je speelt “thuis”, huh, thuis is toch waar het gezinsleven zich afspeelt, waar je samen eet, met elkaar praat, de dag doorneemt, waar je jezelf mag zijn en waar we voor elkaar zorgen.

Nou dat is dan ook precies wat we daar mee bedoelen.

Terugdenkend aan 2014, toen we met een achttal meiden de MO13 begonnen, er waren ook nog wat meiden die bij de jongens bleven spelen, maar er was een begin gelegd en een meidenteam geboren, niet wetende wat een enorme vlucht dat zou nemen in de toekomst, die toekomst is 5 jaar later uitgelopen tot 50 meiden verdeeld over 4 teams.

Een wereldje op zich, dat meidenvoetbal, de regels zijn hetzelfde als bij de jongens, het spel heet ook voetbal, maar de spelers zijn niet met elkaar te vergelijken. Bij meidenvoetbal is er ook altijd een non-verbale parallel wedstrijd bezig die minstens net zo heftig kan zijn als de realtime game.

De spelvreugde en het plezier waarmee de meiden zich in de wedstrijd gooien is ongehoord groot en bijzonder om te zien en mee te maken.

Deze vreugde en het plezier is net zo leuk als veel geld uitgeven bij het shoppen, met dit verschil dat je je geld maar 1x kan uitgeven, maar als je plezier deelt met je teamgenoten, wordt het juist steeds meer en nooit minder.

Zeker weten dat, als je naar een van de meidenwedstrijden gaat kijken, voelt alsof je een waanzinnige goede muziek opzet, alsof je een lekkere beat hoort en voelt, je kunt eigenlijk niet onbewogen staan kijken en luisteren, je moet gewoon meebewegen, fysiek en emotioneel, je voelt dat de adrenaline bezit gaat nemen van je aderen en je merkt direct dat je hier energie van krijgt. Het enthousiasme van de voetballende meiden stijgt tot ongekende hoogte, “is dat ook voor mij weggelegd”, is meteen de vraag die opborrelt, en het antwoord hierop is absoluut ja.

Bij sommige spelers die wel eens een pijntje voelen, geef ik het advies om goed naar je lichaam te luisteren en soms rust te nemen. Voor sommigen is dat moeilijk, juist omdat ze het voetballen te leuk vinden om een training of wedstrijd te missen.

Zelf ben ik maar beter gestopt om naar mijn lichaam te luisteren, want dat heeft altijd maar honger, is liever lui dan moe en wil liever niks doen. Het antwoord is, begin gewoon lekker met ons mee te trainen, voel hoe het is om met vrienden fysiek lekker een workout te doen en ervaar hoe leuk dit spelletje eigenlijk is. Als er bij ons iets niet lukt, dan hebben we niet gefaald maar juist iets geleerd, en zo komt onze voetbalpassie en teamspirit tot uiting.

Mocht je interesse hebben om hier eens aan te proeven en dit zelf mee te maken, te zien of ook jij je “thuis” voelt bij VCK, stuur dan een mailtje dan kun je alle info krijgen die je wilt.

Tekst: David Scheermeijer
dc.scheermeijer@gmail.com

 

Jeugd klopt bij RVVH op de deur

De één is terug na een uitstapje in Tsjechië, de ander wil dit seizoen zijn grote doorbraak forceren. Met Gazar Dermendjan en Thomas Prooijen kloppen twee uit de eigen kweek afkomstige spelers op de deur van RVVH 1.

Op het Ridderkerk-toernooi in de wedstrijd tegen gastheer Bolnes stonden ze samen in de basiself van Ronald Hulsbosch. Thomas van Prooijen als linksback, Dermendjan in de spits. “Gazar had er zin in”, gniffelde Van Prooijen na de 11-2 zege van RVVH, waarbij de jongeling met Armeense roots met zes treffers de grootste hap uit de doelpuntentaart nam.

Dat Dermendjan weer terug is bij de Ridderkerkse Voetbal Vereniging Hercules, vindt Van Prooijen (20) leuk. “We hebben jaren in de jeugd samen gespeeld. Ik denk ook dat het goed is voor de club dat jeugdspelers doorbreken. Dat stimuleert ook weer andere jeugd.” Van Prooijen kwam vorig seizoen al in de buurt van een basisplaats. “Het was mijn eerste seizoen bij senioren. Ik heb enorm veel geleerd, maar de stap naar het eerste is ook een heel grote.”

Van Prooijen was nog net niet goed genoeg om Jardel Drenthe uit de basis te houden. Om toch aan de nodige speelminuten te komen, speelde hij het tweede deel van de competitie in RVVH 2. “

Van op de bank zitten word je ook niet veel wijzer. Zeker op mijn leeftijd moet je veel spelen om stappen te zetten in je ontwikkeling”, zegt de student. “Ik heb er  goed aan gedaan om dat te doen. Ik ben weer een stuk verder dan vorig seizoen.” Hij weet echter ook dat hij zijn basisplaats niet cadeau krijgt, RVVH-jongen of niet. “Met Raoul Gangadin is er een nieuwe linksback gekomen. Ik moet met hem de strijd aan.”

Hij kreeg daarbij hulp van assistent-trainer Dino Rodriques de Pina. “Hij is intensief met me bezig. Hij is zelf jarenlang verdediger geweest op topniveau.” Gazar Dermendjan heeft een bewogen seizoen achter de rug. Vorig jaar zomer koos de 19-jarige schaduwspits voor een avontuur bij het Tsjechische FC Hradec Kralove in Tsjechië. “De club toonde interesse en het aanbod en de kans waren mooi”, zegt de jonge Ridderkerker, die een dubbele nationaliteit bezit. “Ik werd aangetrokken voor Jong FC Hradec Kralove. Het eerste team speelt in de Tsjechische eredivisie, de club is een beetje te vergelijken met De Graafschap en Sparta. Dan weer op het hoogste niveau, dan weer op het tweede niveau. Voor mij was het in alle opzichten een  leerzaam jaar. Ik ben echt een man geworden, want ik moest voor me zelf zorgen. Vanwege een blessure heb ik niet alles kunnen spelen, dat was jammer. Maar in veertien wedstrijden heb toch nog ik zes keer gescoord.”

Hij kon bij Hradec Kralove blijven. “Dat had ik gedaan als ik een contract voor de A-selectie had gehad. Vanwege mijn familie ben ik teruggegaan naar Ridderkerk. RVVH is altijd mijn club geweest, dus het is geen straf om hier weer te spelen.”

urvoetbalHij meldde zich in ieder geval als meest fi tte speler op de eerste training, want Dermendjan maakte deel uit van de selectie van het Armeense jeugdelftal voor het EK onder 19 jaar in juli in eigen land. “Ik ben daar in twee van de drie groepswedstrijden ingevallen. Dat was een mooie ervaring.” De kans bestaat dat RVVH niet lang gebruik kan maken van de diensten van de spits. “Tegen een nieuw buitenlands avontuur zeg ik geen nee. Maar dit seizoen blijf ik zeker bij RVVH.”

 

Ad en Jannie kunnen kantine SVS’65 nog niet missen

De voetbalkantine van SVS’65 staat bekend als een van de gezelligste van de regio. Het beheer is al vanaf 1989 in handen van Ad en Jannie Pellicaan. Zij denken aan stoppen, maar wanneer weet niemand.

SPIJK – Ad en Jannie wonen recht tegenover de poort van het SVS’65-veld. ,,Ik hielp in de jaren tachtig de voormalig kantinebeheerder Herman Sterk altijd als het druk was”, vertelt Ad in zijn zonovergoten tuin. ,,Herman kreeg de mogelijkheid om in Heukelum een friteszaak te openen en toen lag het voor de hand dat wij de SVS-kantine zouden gaan runnen. Jannie zou een jaartje meehelpen. Dat is nu precies 31 jaar geleden.” De kantine van SVS’65 is met geen enkele andere voetbalkantine te vergelijken. Feitelijk is het clubgebouw van de 55-jarige dorpsclub altijd open. Tijdens dit interview, op een woensdagmiddag midden in de zomervakantie, roepen kinderen door de brievenbus naar Jannie. ‘Of de kantine even open kan, want zij hebben trek in snoep’. Dan loopt ze even naar de overkant van de straat en doet de kantine open. Geld hebben de kinderen niet bij zich dus wordt de 1.50 euro op het bonnetje van vader bijgeschreven.

Ad Pellicaan – hij komt van Sleeuwijk – bleef aan de charmante Jannie hangen. ,,Ach, laten wij maar zeggen dat het hier in Spijk een beetje uit de  hand is gelopen. Het is de voorbereiding op het seizoen. Zodra de spelers gaan trainen, gaat de kantine open.” Als straks de wedstrijden beginnen start Ad om 07.15 uur de kantine op. ,,Nellie van Aaltsburg helpt al jaren op zaterdag mee. Samen redden wij het dan niet.”

POPULAIR
Natuurlijk verandert ook Spijk. Vroeger bestond de voetbalclub uit louter Spijkse jongens. De laatste jaren komen er telkens jongens uit vooral Gorinchem bij. Ad: ,,En dat is maar goed ook, want anders zou de  club het moeilijk hebben. In de laatste overschrijvingsperiode kwamen Jeremy de Vries en Maurice Schopenhouer zich nog melden. Ik vind de kantine nog steeds leuk om te doen. Ik ben er de hele dag mee bezig. Morgen rij ik naar de Sligro en haal spullen voor de kantine. Drank wordt door Heineken gebracht.”

Er is regelmatig aan het populaire duo getrokken. ,,In mijn geboortedorp Sleeuwijk kon ik de kantine gaan doen. Toen Janny’s neef Leen Hoegee voorzitter van Unitas was, heeft hij gevraagd of wij daar het clubhuis wilden beheren. Kozakken Boys kwam eens toen er daar wat geld uit de la van de kantine was verdwenen.”

Om te vervolgen: ,,In de eerste jaren, ik voetbalde nog in het eerste elftal, woonden wij nog in de Gorinchemse Molenstraat. Toen reden wij heen en weer. Woudrichemer Jan Ruis was trainer, Cees van Bavel voetbalde hier. Dat waren altijd late kaartavonden.”

LID VAN VERDIENSTE
De 67-jarige Ad Pellicaan was twintig jaar een noeste verdediger bij SVS’65. ,,Ik was meer een schopper en kon goed koppen.” Hij trainde twintig jaar lang een jeugdelftal. Voor al zijn verdiensten is hij lid van verdienste bij SVS’65. ,,Ze wilden Jannie ook een speldje geven maar ze was toen geen lid. Nu is ze rustend lid en mogelijk komt dat nog een keer. Toen wij met de kantine begonnen startte de kleine ‘Wimpie’ Looijen net met voetballen. Zo leuk dat hij nu terugkomt om hier nog een paar jaar te voetballen. Ik ben samen met Willem weer begonnen met het trainen van een jeugdteam. Dat ventje van Willem zit daar ook bij.”