Home Blog Pagina 1216

Trotse speler én dorpeling van Ameide

Robin de Jong is de vaste rechtsback van Ameide. Hij begon zijn voetballoopbaan in de spits, zakte terug naar het middenveld en heeft bij trainer Gert-Jan Westerhout zijn plaats in de verdediging gevonden.

AMEIDE – Een mooie club met die heerlijke accommodatie tussen de fruitbomen. Een club ook waar leden nog de handen uit de mouwen steken en op zaterdag volledig achter hun ‘Termei’ staan. De 23-jarige De Jong heeft dus zijn plek gevonden. ,,Ik ben elke week weer trots dat ik voor mijn eigen dorp in het eerste elftal kan spelen.” Het ging voor De Jong niet allemaal vanzelf. ,,Ik heb mij in de loop der jaren echt in het elftal moeten knokken. De laatste jaren ben ik een vaste waarde geworden.” De moderne rechtsback kan tegenwoordig zijn gang gaan. ,,Ik mag regelmatig de achterlijn van de tegenstander halen. Dat kan omdat tegenstanders vaak met twee spitsen spelen waardoor onze trainer de backs lekker hoog wegzet en ik mij aanvallend kan inschakelen.” Ameide beschikt over een spelersgroep met allemaal jongens van het dorp, die er vrijwel elke wedstrijd volledig voor gaat. Dat heeft met mentaliteit, karakter en conditie te maken. Spelers als doelman Ruud de Groot en spits Sam Versluis hebben bij grote clubs gespeeld, maar keerden toch weer in het eigen dorp terug. Binnenkort is ook Robbert Bakker na zijn kruisbandoperatie weer bij de groep. Hij heeft hard aan zijn herstel gewerkt.

LOOPWERK
,,Tijdens de donderdagtraining last onze trainer altijd wat extra loopwerk in”, vertelt De Jong. ,,Dat helpt ons tijdens de wedstrijden altijd over een dood punt heen. Met name conditioneel is Ameide nauwelijks te kloppen. Daar komt bij dat wij als jongens van het eigen dorp heel diep willen gaan. Dat mis ik bij tegenstanders, waar vaak veel spelers van buitenaf komen.” Robin de Jong doet zijn verhaal na de voorlaatste speeldag als Ameide met 1-3 bij Hardinxveld heeft gewonnen. De ploeg staat in de reguliere competitie gedeeld derde en kan nog altijd de periodetitel van de kampioen overnemen. Het maakt daarbij niet uit of dat uiteindelijk Arkel of De Zwerver is geworden. Ameide werkt in die week naar de thuiswedstrijd tegen Alblasserdam toe. Als dit voetbaljournaal is verschenen is duidelijk of Ameide deelnemer aan het toetje is. ,,Voor ons zou dit na een goed seizoen toch een mooie beloning zijn.”

De beide wedstrijden tegen SV Meerkerk zijn De Jong het meest bijgebleven. ,,De derby blijft de wedstrijd van het jaar. Zeker de wedstrijd hier in Ameide is een groot feest. Op vrijdag voor de wedstrijd rijden ze nog even naar België om vuurwerk te halen. Voor mij was het de eerste derby die ik in mijn voetballoopbaan meemaakte. De rillingen liepen over mijn lijf. Wij wonnen voor een vol huis met 3-1.”

Op welk niveau Ameide volgend seizoen ook speelt, Gert-Jan Westerhout is weer de trainer. Hij begint aan zijn vijfde seizoen in zijn eigen dorp. Hij is in het bezit van het hoogste trainersdiploma en was al eens een periode werkzaam binnen de jeugdopleiding van Willem II. Ooit komt het moment dat Westerhout weer uitvliegt naar buiten Ameide. Hij staat bij verschillende clubs op het lijstje.

Voetbalfeest RFC – NAC: ‘Dit wordt onvergetelijk’

RFC ontvangt NAC Breda op 2 juli in Raamsdonksveer. Een combinatieteam van de zaterdag- en zondagselectie neemt het op tegen de Bredanaars. Trainer Mo Duzgun kijkt uit naar de wedstrijd, maar wil meer dan alleen genieten.

Mo Duzgun weet wat het is om tegen een profclub te spelen, in 2008 stond hij met zijn voetbalvereniging uit Gorinchem tegenover De Graafschap. Lasse Schöne was zijn directe tegenstander en de 39-jarige oefenmeester herinnert zich die dag nog precies. “Ze lieten geen spaan heel van ons. Wij dachten dat ze bij 8-0 wel op zouden houden, maar het werd 15-0. Ze bleven maar haast maken na een doelpunt, om er nog eentje bij te prikken.”

Hij weet nog goed dat zijn trainer louter zei dat de spelers van het duel moesten genieten. “Ik ga wel iets meer doen, ik wil dat we onze huid duur verkopen. Ik zeg niet dat we gaan winnen, maar we zullen er alles aan doen om NAC en de aanwezige supporters te verrassen.” Hij weet wat daarvoor nodig is. “We moeten de afspraken nakomen, alles sneller en nauwkeuriger doen dan normaal. Zij zijn op elk vlak verder dan wij, maar ik wil niet weggespeeld worden. Ik hoop het verschil klein te houden en zelf een doelpuntje te maken. Daar zijn wij toe in staat, we hebben een goede selectie.”

Duzgun heeft samen met zijn staf een groep van achttien spelers uit de zondag- en zaterdagtak geselecteerd, die elkaar complementeren. “NAC heeft na de degradatie een aardig nieuw team, ik verwacht spelers die zich willen laten zien en gaan knallen. Hopelijk kunnen wij dat vuurwerk een beetje blussen, wij willen binnen onze mogelijkheden ook knallen.”

Hij verwacht dinsdagavond 2 juli om 19.30 uur een man of drieduizend op het gemeentelijk sportpark. “Het is prachtig om voor zoveel mensen te voetballen. Zo’n wedstrijd speel je niet elke dag, ik herinner me dat duel tegen De Graafschap van elf jaar geleden ook nog als de dag van gisteren. Dat gun ik mijn spelers ook, alleen niet met die uitslag. Het wordt fantastisch.”

Kaartjes kopen? Kijk op https://www.rfc2017.nl/1/165/nac-breda-komt-naar-rfc/ voor meer informatie!

Werken aan nieuw team bij De Alblas

Met Pasen was er hoop bij trainer John den Dunnen en heel de Alblas dat het eerste elftal bij winst op Groote Lindt de tweede periodetitel kon pakken. Dat ging in de laatste minuut mis waardoor De Alblas met lege handen staat.

OUD-ALBLAS – De Alblas is dit seizoen geen hoogvlieger, maar had het toetje toch graag meegepakt. Den Dunnen: ,,Mensen vragen zich misschien af wat wij daar als nummer tien of elf te zoeken hadden, toch weet je dat maar nooit. Je krijg dan te maken met clubs uit de derde klasse D of tweede klasse F en dan zijn wij echt niet kansloos. Ik heb die situatie vorig jaar bij Wieldrecht meegemaakt.

Wij haalden de finale. Op miraculeuze wijze promoveerden wij echter niet na strafschoppen.” De Alblas moest nog wel wat punten halen om VVAC van zich af te houden, maar dat gat is bijna tien punten en dus is De Alblas veilig. John den Dunnen moest bij zijn start op Souburgh in augustus 2018 deels aan een nieuw team bouwen.

,,Er vertrokken drie dragende spelers en dus moest ik met de groep die ik had even bekijken hoe het zou staan. Het was een groep die gewend was om de prijzen te spelen en moest dit seizoen mogelijk een stapje terug doen.” Den Dunnen is aan zijn team gaan bouwen en haalde in de winterstop junior Tijmen de Jong bij de groep. ,,Mooi om te zien hoe hij het doet. En er komen nog een paar talenten aan. Voor een trainer is dat het mooiste wat er is. Werken met jonge, leergierige gasten, die graag willen. Ik heb dat meegemaakt toen ik met de jeugd van Barendrecht werkte. Dat waren talenten die het betaalde voetbal wilde halen. Dat was heerlijk werken.”

VOORUITKIJKEN
De Alblas sloot het seizoen af met de derby tegen De Zwerver. ,,Ik kijk natuurlijk vooruit, naar het volgende seizoen. Ik weet dat een van mijn betere verdedigers, Erwin van der Heijden, terugkeert naar Drechtstreek. Die gaan wij missen. Middenvelder Rowdy Diamant zit met zijn werk en gaat bij Papendrecht in het derde voetballen. Natuurlijk kijken wij zelf ook rond. Wij hebben gesprekken met spelers gehad, maar dat heeft nog niets opgeleverd. Ik hoop dat er nog wat komt, want er is bij De Alblas altijd ambitie. Men wil, evenals de spelers en ik, de stap naar de tweede klasse maken.”

John den Dunnen speelde exact 250 wedstrijden en elf jaar betaald voetbal bij Sparta, FC Zwolle en FC Dordrecht. Daarna was hij actief bij de toenmalige zondag-hoofdklasser Papendrecht en keerde terug naar Drechtstreek, de club waar zijn voetballeven begon. Hij werd ooit door Papendrecht-trainer Richard Middelkoop geënthousiasmeerd voor het trainersvak. Nu is hij dus bezig aan zijn eerste seizoen bij De Alblas, waar hij verlengde tot medio 2020. Daarvoor had Den Dunnen Wieldrecht en Barendrecht A1 onder zijn hoede.

Harmen Roza haalt gemiste tijd bij Brielle in

0

“Ook ik zit bij een nederlaag met een chagrijnig gezicht op de bank thuis”, zegt fysiotherapeut Harmen Roza als zijn betrokkenheid bij Brielle ter sprake komt. “Ik zie die jongens drie keer in de week en ben ook onderdeel van het team. Ik deel dezelfde emoties, ik ben teleurgesteld als we verliezen, blij als we winnen.”

Roza heeft in Hellevoetsluis een eigen éénmanspraktijk . “Iedereen die een eigen zaak heeft, weet dat je nooit klaar bent en dat er altijd nog werk is”, geeft hij aan. “Brielle zorgt voor een mooie diversiteit in mijn werk. Een voetbalclub is een dynamische omgeving. Er gebeurt altijd wel wat. De sfeer is gemoedelijk, maar tegelijkertijd ben je met elkaar bezig om zo goed mogelijk te presteren. In die omgeving voel ik me echt thuis. Ik zit niet voor niets al sinds 2012 bij Brielle.”

Met zijn dertig jaar zou hij zo maar ook voetballer kunnen zijn geweest. “Klopt helemaal”, lacht Roza. “Ik krijg nu ook jongens op de tafel die 34, 35 jaar zijn. Voor mij was die voetbalcarrière helaas niet weggelegd.”

Op zijn twaalfde jaar was het voor Roza als actief voetballer al einde oefening. “Later toen ik fysiotherapie studeerde, kwam ik er achter wat het werkelijke probleem was: mijn meniscus. De gemiste tijd van toen haal ik nu in bij Brielle.”

Roza doet bij Brielle meer dan voor de wedstrijd ‘een enkeltje tapen’. Zijn taken beslaan het hele pakket. Van blessurebehandeling tot hersteltraining. En daar hoort ook een stukje preventief onderhoud bij.”

“Afkloppen”, zegt hij als hem wordt gevraagd of hij de laatste jaren bij Brielle is geconfronteerd met zware blessures. “Dat valt reuze mee. In de laatste jaren één geval.”

Met zwaar doelt hij op gescheurde kruisbanden. “Eén is nog altijd één te veel. Het was vreselijk voor die jongen, dat vreet ook aan mij. Hij was nieuw bij Brielle en in één van de eerste oefenwedstrijden ging het mis. Je bouwt met iedere speler een persoonlijke band op. Iedere blessure is ook anders, maar dit geval greep me persoonlijk wel behoorlijk aan.”

De verdeling van de taken bij Brielle zijn duidelijk. “De trainer is er voor het technische deel, ik voor het medische. Daarbij staat de gezondheid van de speler altijd voorop. Als ik vind dat een speler met een hoofdwond of andere blessure gewisseld moet worden, gebeurt dat.

Dat wordt mij niet altijd door de speler in kwestie niet in dank afgenomen. Spelers willen altijd voetballen. Het is mijn taak om risico’s in te schatten en blessures niet te laten verergeren.”

“Voor iedere geblesseerde speler maak ik een persoonlijk behandelplan. De trainer informeer ik wat de vorderingen zijn en of hij weer over een speler kan beschikken. Doordeweeks hebben we regelmatig contact.”

Daarnaast adviseert Roza spelers hoe blessures te voorkomen. “Voorkomen is beter dan genezen. In de sportfysiotherapie ligt de nadruk op de preventie. Bij Brielle doe ik altijd de warming-up bij trainingen en de wedstrijd. Voor de vakantieperiode krijgen spelers een programmaatje. Sommige houden zich daar strak aan, bij anderen heb je het vermoeden dat ze dat niet doen.”

En dan is er nog de invloed van het kunstgras op blessures. “Het staat niet vast dat er substantieel meer blessures zijn dan op natuurgras”, reageert Roza. “Je ziet wel dat er andere blessures ontstaan. Op gewoon gras waren het vooral enkels, op kunstgras zie je meer knieproblemen.”

Toom voelt zich prettig in rol van hoofdtrainer

0

Drechtstreek behoort ook volgend seizoen tot het gilde van zaterdagtweedeklassers. Onder leiding van het interim-duo Bart Toom en Leon van Dalen speelde de Papendrechtse ploeg zich op de voorlaatste speeldag in veiligheid in de tweede klasse F. Tot grote opluchting ook van Toom, die zijn debuut als hoofdverantwoordelijke maakte dit seizoen.

PAPENDRECHT – Tijdens de voetbaljaargang 2018- 2019 scheidden de wegen van trainer Miguel Munoz en Drechtstreek en koos de Oostpolderclub ervoor om assistent Bart Toom naar voren te schuiven als ‘interim-trainer’. Gefl ankeerd door oud-speler Leon van Dalen leidde de gewezen goaltjesdief de hoofdmacht van de Papendrechtse vereniging in veilige haven.

,,Daarmee hebben we maximaal gepresteerd’’, is het oordeel van Toom bij het opmaken van de balans over het zojuist beëindigde seizoen, dat toch een happy end kreeg voor de blauw-witten. ,,Makkelijk is het zeker niet geweest, want we hebben met nogal wat tegenslagen te maken gehad gedurende het seizoen. Maar die gasten hebben er steeds keihard voor willen werken en daarom knap lijfsbehoud afgedwongen. Dat was de doelstelling voor dit seizoen en dat we dat gehaald hebben is een grote verdienste met een team waarin nogal wat jonge spelers staan.’’

Toom vertoefde de afgelopen seizoenen als assistent in de schaduw. Bij Nieuw-Lekkerland van Ronald Hulsbosch, bij Drechtstreek van Miguel Munoz. In die rolverdeling kwam dus gedurende de competitie verandering in. Toom kreeg de eindverantwoording toegeschoven, kreeg met Leon van Dalen een man met veel voetbalervaring naast zich en klaarde de klus. ,,En ik moet toegeven, het is me goed bevallen’’, oordeelt hij. ,,De samenwerking met Leon verliep uitstekend, de bereidwilligheid van de selectie en het plezier dat we met elkaar hadden heeft ervoor gezorgd dat de afgelopen maanden prima zijn verlopen. En we hebben op cruciale momenten resultaten gehaald die ervoor zorgden dat we van de streep verwijderd zijn gebleven. Op een paar ronden van het einde kon Brederodes ons alleen nog maar achterhalen door alle wedstrijden te winnen en die opgave bleek te moeilijk.’’

Zijn mooiste moment beleefde Toom in de gemeentelijke derby tegen Papendrecht. Het verschil op de ranglijst bleek in die ontmoeting totaal geen gegeven: de hoogvlieger van Slobbengors werd in de Oostpolder afgetroefd door de onverzettelijke thuisploeg, die met een voorbeeldige inzet de driepunter afdwong. ,,Een geweldige happening en vreselijk knap wat we hebben neergezet tegen één van de beste ploegen in de tweede klasse F.’’

In de laatste speelrondes was de druk duidelijk van de ketel en bolde Drechtstreek zonder problemen naar het einde. Dat mocht de pret echter niet drukken: de tweede klasse is na het zomerreces opnieuw het domein waar Drechtstreek zich mag manifesteren, opnieuw onder leiding van Bart Toom en Leon van Dalen die van interim-duo tot trainerskoppel zijn getransformeerd. ,,Hopelijk met een iets bredere spelersgroep’’, blikt Toom, die Justin Blaauw naar Wieldrecht ziet verkassen, vooruit. ,,Dit seizoen hebben we veel jonge jongens hun kans gegeven en dat hebben zij prima ingevuld. Dat geeft mogelijkheden voor de toekomst. Anderzijds heeft Patrick Kunst aangekondigd dat hij in de selectie wil terugkeren. Die ervaring is ook belangrijk.’’

‘Voetbalvereniging Herkingen’55 is van onschatbare waarde voor het dorp’

Voetbalvereniging Herkingen’55 is van onschatbare waarde voor de plaats aan de oever van het Grevelingenmeer. De leden van de knusse dorpsclub kijken er wekelijks naar uit om elkaar zaterdags te treffen op het pittoreske sportpark De Ster én zijn trots dat hele generaties furore maken in het eerste team van de geel-zwarten.

Wie zijn auto via de smalle Molendijk het dorp Herkingen instuurt en direct links afslaat, arriveert op sportpark De Ster. Het gras van het hoofdterrein en tevens enige veld op het knusse voetbalcomplex glinstert op deze zaterdagmorgen in de ochtendzon en in de kantine, die meer oogt als een bruin café, ruikt het naar verse koffi e. “We zitten met Herkingen’55 middenin het dorp, heerlijk is dat”, zegt Michel Melissant (36) kort nadat hij in zijn geel-zwarte trainingspak is gearriveerd. De kleine accommodatie ligt er fraai bij en dat stemt de clubbestuurder en speler van het eerste elftal tevreden. “We zijn geen grote vereniging, maar zitten op een prachtig plekje in deze plaats”, zo stelt de trots clubman.

EIGEN IDENTITEIT
Herkingen‘55 is een hechte vereniging met ongeveer 150 leden en dit aantal is al jaren stabiel. De club telt twee seniorenteams en een 35-plus elftal en de jeugdleden spelen onder de naam ST Herkingen/NTVV. De samenwerking met de nabijgelegen club uit Nieuwe Tonge is volgens Melissant cruciaal. “Hierdoor kunnen we samen jeugdleden binden en voetbal in bijna iedere leeftijdscategorie aanbieden”, aldus de liefhebber van het jeugdvoetbal. Los van de krachtenbundeling is het volgens Melissant ook relevant dat de clubs beide niet hun eigen identiteit verliezen. “Onze gezamenlijke JO16-1 is dit seizoen kampioen geworden en dat is natuurlijk prachtig: het is een leuke en talentvolle groep. Maar het is de bedoeling dat de jongens op den duur instromen bij de seniorenteams van hun eigen club. Zowel in Nieuwe Tonge als hier in Herkingen is het belangrijk dat de plaats een zelfstandige vereniging heeft. Naast een voetbalclub is onze club namelijk op zaterdag ook een zeer belangrijke ontmoetingsplaats. Het sociale aspect is van onschatbare waarde.”

DRIE GENERATIES
Volgens Melissant heeft vrijwel iedereen uit het dorp binding met Herkingen’55. “We zijn een kleine en hechte club. Veel mensen zijn opgegroeid bij deze vereniging en zo gaat dat ook met hun kinderen en kleinkinderen. Dat maakt ons trots.” Namen als Noordijk, Van den Ochtend en Molenaar zijn bekend bij Herkingen’55. Momenteel speelt namelijk al de derde generatie uit die families in het eerste team van de geel-zwarten. Ook dorpsjongens als Jim Molenaar, Marijn Kalle en Jorian van Es kloppen op de deur van het eerste elftal van de vierdeklasser. “We vinden het prachtig dat jongens in de voetsporen treden van hun vaders en opa’s. Zo gaat dat al jaren bij Herkingen’55 en de geschiedenis blijft zich gelukkig herhalen”, aldus Melissant. Het vlaggenschip van de vereniging speelt al jarenlang in de vierde klasse en daar is voor de vereniging met beperkte middelen helemaal niets mis mee. “De competitie heeft veel charme”, legt de verdediger uit. “Op vier clubs na komen alle teams van het eiland. We spelen dus heel veel derby’s en dat zijn mooie potjes.”

Streefkerk slaagt in de missie

0

,,Al met al kunnen we tevreden zijn.’’ Met die woorden kijkt Raymond Sponselee terug op het seizoen met Streefkerk. De oefenmeester realiseerde met de club handhaving in de derde klasse en dat was het voornaamste doel dit seizoen.

STREEFKERK – Toen Raymond Sponselee begon aan zijn klus bij Streefkerk, wist hij al dat een evenaring van het voorgaande seizoen een utopie zou zijn. In de jaargang 2017- 2018 eindigde de club uit het Lekdorp op de derde plek in de derde klasse en won de derde periodetitel. Maar in het kielzog van trainer Maarten van Gastelen zwaaiden ook enkele spelers af. Sponselee: ,,We wisten vooraf dat het een zwaar en moeilijk seizoen zou worden. Dat is wel gebleken. Ook omdat we spelen in een competitie waarin alle teams aan elkaar gewaagd zijn. Voordeel is dat alle beslissingen pas laat in het seizoen zijn gevallen en je dus tot diep in het seizoen ergens om speelde. Elke ploeg had in deze afdeling wel een reden om de sportieve verplichtingen in te lossen.’’ Een afdeling waar hij overigens wel van heeft genoten. ,,Bijna elke week een derby, dat is echt leuk. Beter dan een poule in Rotterdam of Brabant.”

Ook voor Streefkerk viel de beslissing dit seizoen laat. In de derde speelronde voor het einde was handhaving een feit. ,,In de weken daarvoor kon het voor ons al bijna niet meer misgaan, maar het is fijn als je ook daadwerkelijk veilig bent.” aldus Sponselee. ,,We hadden na de winterstop een mindere periode, maar dat had vooral met details te maken. Een bal op de lat of binnenkant paal, dat zijn details waar je geen invloed op hebt.

Je moet geluk hebben en dat hadden we voor de winterstop meer dan daarna. Al met al zijn we tevreden. Nacompetitie spelen om hogerop te komen is leuk, maar nacompetitie om lijfsbehoud daar zit eigenlijk niemand op te wachten en ik dus ook niet. Doelstelling van de club is om een stabiele derdeklasser te zijn.’’

De geboren Dordtenaar was zelfs zo tevreden, dat hij aan zijn verblijf bij Streefkerk nog een seizoen vastplakt. ,,Er moet hier en daar wel wat gekneed worden, om stabieler te blijven’’, blikt hij alvast vooruit op wat komen gaat. ,,Maar met volgend seizoen houden we ons pas echt bezig als dit seizoen is afgesloten.

Van de huidige groep lijkt niemand te gaan vertrekken, maar er stromen wel jeugdspelers door en misschien sluiten er ook nog wat andere jongens aan. Straks in de voorbereiding beginnen we weer met een schone lei aan het nieuwe seizoen.’’

Oudste eilandclub Flakkee kijkt uit naar honderdste verjaardag

Op de website van Flakkee telt een digitale klok af naar 20 april 2020. Op die dag bestaat de club exact honderd jaar en de jubileumcommissie is al druk bezig met voorbereidingen voor feestelijke activiteiten.

De eerste helft tussen Flakkee 1 en Abbenbroek 1 is bijna afgelopen als Het VoetbalJournaal arriveert op het fraaie sportpark Van Pallandtpolder. Vanaf de tribune, langs de lijn en op het terras volgen toeschouwers in het middagzonnetje belangstellend de felle wedstrijd en na een korte zoektocht duikt ook Gert Verhage (56) op. “Ja sorry, ik moest even de thee klaarzetten voor de spelers”, zegt het sympathieke bestuurslid, die zijn bezoek hartelijk ontvangt. “Ik ben een soort manusje-van-alles hier”, lacht hij. “Ik ben secretaris, doe de ledenadministratie, bemoei me met de kleedkamerindeling en ben kledingcoördinator, ontvang tegenstanders en scheidsrechters. En soms verzorg ik dus de thee voor de spelers”, glimlacht hij. “Maar ik doe al deze dingen graag hoor”, benadrukt hij. “Flakkee is mijn tweede thuis, ik ben sinds mijn zevende lid.”

De kantine oogt zeer fraai en de kleedlokalen van Flakkee zijn ruim en modern. In de weekenden wordt er niet alleen gevoetbald op het sportpark: want door de aanwezigheid van de atletiekclub (AV Flakkee) en HCGO (hockey) en EFRC Eilanders (rugby) bruist het volop op de fraaie sportaccommodatie van de omnivereniging. Flakkee is de oudste club van Goeree-Overflakkee met een rijke historie.

UPS & DOWNS
Zoals elke club kende Flakkee ups & downs. Tot het jaar 1972/73 speelde het vlagenschip het hoogste van heel het eiland en in 1956/57 en 1958/59 deed Flakkee mee aan de landelijke editie van de KNVB Beker. Begin jaren zestig verkocht Flakkee voor het eerst en ook voor het laatst een speler aan het betaalde voetbal. Kees van Dongen werd voor 3000 gulden getransformeerd naar DOS, waaruit later FC Utrecht is voortgekomen. Het jubileumboek (dat in de maak is) zal ook fi guurlijk gezien wat zwarte bladzijdes tellen. Het meest tragische moment vond plaats op 17 oktober 1967: toen overleed trainer Maart Koese tijdens een training.

Ook het ledenaantal van de club schommelde op en neer. In 2001 werd de zaterdagtak van de senioren opgeheven en dat leidde tot veel heisa: veel leden stapten over naar buurman De Jonge Spartaan, een zaterdagclub die pal naast het complex door dit besluit werd opgericht door vertrokken leden van Flakkee. Sinds 2014 speelt de club weer op de eerste dag van het weekend en hierdoor is het ledenaantal opnieuw weer gestegen, tot vreugde van clubman Verhage. “We zijn een gezonde en bloeiende club, ik ben trots en opgelucht dat we de honderd jaar gaan halen”, zegt hij, terwijl hij met een schuin ook de inmiddels begonnen tweede helft van Flakkee-Abbenbroek in de gaten houdt.

De jubileumcommissie is nog volop bezig met de feestplannen. Op 20 april 2020 is er sowieso een receptie, er verschijnt dus een jubileumboek en wellicht gaat het vlaggenschip spelen met retroshirts. Op http://www.msvenavfl akkee.nl staat meer informatie over de plannen.

Activiteitencommissie zorgt voor reuring bij VV Den Bommel

De baromzet is zeer belangrijk voor een voetbalclub en bij VV Den Bommel beseffen de leden dit maar al te goed. Op het veld geven de spelers van de blauw-witten alles voor hun cluppie en buiten de lijnen zorgt de activiteitencommissie voor vermaak.

Rond de klok van 13.00 uur stapt Marco Driesse de sfeervolle kantine van VV Den Bommel binnen. Over een dik halfuur start deze zaterdag de training met zijn kameraden van het derde team, dat de geuzennaam ‘DDD’ heeft, en ook in de ochtend is de clubman al druk in de weer geweest voor de vereniging. “Ik ben al op pad geweest om allerlei zaken te regelen”, zegt de goedgemutste vrijwilliger. “Ik heb wat prijsjes en medailles geregeld voor de avondvierdaagse. En ook heb ik net 177 kilo aan bierdoppen ingeleverd die we als club inzamelden voor KiKa. Er gebeurt genoeg binnen de vereniging”, legt hij uit.

CLUB MET AANZIEN
Den Bommel telt drie seniorenteams, de jeugdafdeling speelt samen met de spelers van FIOS onder de naam SJO DBF. Wie een rondje maakt door de kantine en langs de velden op sportpark De Kruus, merkt direct dat Den Bommel een club is met aanzien. De omheining rondom het hoofdveld, dat zo mooi groen is als een biljartlaken, is helemaal gevuld met reclameborden en de kantine is sfeervol. Bovendien heeft Den Bommel een behoorlijk assortiment qua merchandising. Van petjes tot stickers en van knuffels, paraplu’s, mutsen, handschoenen, tot rompertjes en VVDB-douchegel: het is allemaal te koop achter de bar. “Mooi hè”, glimlacht Driesse, die al jarenlang betrokken is bij de hechte dorpsclub. “We hebben een leuke club en veel leden pakken ook vrijwilligerstaken op. Sommigen zetten zich in voor de jeugdcommissie, anderen richten zich op de sponsorcommissie. En samen met Selina Driesse, Diane van Bergen, Hans Kornet en Sonny Kievit vorm ik de activiteitencommissie. Waarom ik in die groep zit? Ik houd wel van een feestje”, grinnikt hij.

GOEDE SFEER
Bij Den Bommel zorgt de groep ervoor dat er genoeg te beleven is bij de club. “We organiseren bijvoorbeeld klaverjasavonden en themafeestjes. Rond de feestdagen stonden we op de Kerstmarkt in Bommelstee. In januari hebben we een erwtensoep-actie gehouden in het dorp om geld in te zamelen en nu houden we ons bezig met de avondvierdaagse. Ook stonden we op de braderie in het dorp in mei”, zo somt Driesse op. Volgens hem is het cruciaal voor een vereniging dat er buiten de lijnen ook genoeg reuring is. “We hopen dat hierdoor zo veel mogelijk mensen in het dorp een band met de club blijven houden of krijgen. Onze teams kunnen goed voetballen, maar de sfeer is hier het allerbelangrijkst.” Bij Den Bommel 3 is de sfeer sowieso goed. De 43-jarige Driesse speelt met zijn leeftijdsgenoten nog elke zaterdag zijn wedstrijden en het team is zeer succesvol. Voor het tweede seizoen op een rij won het team de titel in de 8ste klasse, die gevuld is met alleen maar clubs op het eiland. “Zo lang als het gaat, blijf ik voetballen. We hebben zo een training en dan wordt het ongetwijfeld weer een topmiddag.”

Het vizier op de tweede divisie

0

SteDoCo’s technisch directeur Wim den Braven is zeer tevreden over de uitkomst van dit zojuist afgelopen seizoen. De promovendus had zich ten doel gesteld moeiteloos te handhaven en het zou mooi zijn als de ploeg uit Hoornaar zich in het linkerrijtje zou kunnen nestelen. ,,Als je dan op deze hoge positie kunt eindigen, dan mogen wij ook tevreden zijn.”

HOORNAAR – Trainer Gijs Zwaan bereikte samen met zijn staf dit resultaat ondanks een karrevracht aan blessures. Uiteindelijk was de groep te klein en dat maakt de presentatie nog imposanter. Den Braven vindt dat er dit seizoen een goede selectie stond. ,,Wij hebben getracht te leren van het verleden. Het beleid om te proberen steeds op elke positie beter te worden, werpt zijn vruchten af. Er staat een goed voetballende ploeg, die met elke tegenstander mee kan voetballen en zelfs voor verassingen kan zorgen. Ik ben heel tevreden met deze groep.”

SteDoCo wil door. Het haalt met de komst van doelpuntenmachine Kyle Doesburg en Wesley Meeuwsen spelers met veel scorend vermogen. Daarmee rekent men bij SteDoCo op meer goals. En het heeft al Joran Schröder, die een topseizoen achter de rug heeft. Aan hem stelden wij de vraag of dit het beste team is waarin de Hardinxvelder ooit speelde? ,,Ik denk dat dit team het beste in balans is. In het jaar dat wij topklasse speelden stond er ook een goed team. Vergeet niet dat wij toen tegen alle topamateurploegen uitkwamen. Dat is nu natuurlijk niet het geval.” Hij stelt wel vast dat hij vanaf de zijkanten uitstekend bediend wordt. ,,Benjamin van Wanrooij is vanaf rechts de koning van de assists en aan de linkerkant zorgen Vincent Verheul en Jesse Wielinga voor de aanvoer. Van rechts komt ook verdediger Etiën Mariana regelmatig goed door.” Zodra SteDoCo zich onder de druk moet uitvoetballen heeft het de kracht en lengte van Schröder ook nodig. Bij hem kan de verdediging en het middenveld altijd diepte zoeken.

TALENTVOL
De huidige selectie vormt de basis voor het volgende seizoen. Met veel spelers zijn meerjarige overeenkomsten afgesloten en dat geeft vertrouwen. ,,Met een aantal gerichte versterkingen erbij zal er nog meer gogme binnen het team komen”, merkt Den Braven op. ,,Onze gemiddelde leeftijd gaat waarschijnlijk wat omhoog, maar dat is prima. Wij hebben straks veel talentvolle spelers en ook spelers met ervaring.”

De bij SteDoCo terugkerende trainer Frans Adelaar kan straks over Of het nu voetbal, rugby, hockey, baseball, softbal of atletiek belijning is, de Intelligent One bespaart u veel tijd en is daarbij enorm nauwkeurig. Door gebruik te maken van een navigatiesysteem op basis van verschillende satellieten en via radiofrequentie kan de Intelligent One tot een zeer nauwkeurige positionering komen met een nauwkeurigheid van +/- 1-2 cm. Één van de uitdagingen voor de club-vrijwilliger zit hem in het besturen en voorzien van gegevens aan de belijningsrobot. Met de bijgeleverde Samsung Galaxy Active tablet met Intelligent One App voor besturing en duidelijke instructie vooraf kan een voetbalveld in 30 minuten belijnt worden. Lijnmarkering is op deze manier de toekomst. De Intelligent One lijnmarkeringsrobot is aan te schaffen op basis van koop of lease of eventueel te huur. Echter niet alle lokale clubs of verenigingen zullen door de financiële investering het budget hebben en voor deze manier van belijnen kunnen of mogen kiezen. Milati Grass Machines biedt deze clubs of verenigingen echter de mogelijkheid een ruime selectie beschikken. De concurrentie is groot. SteDoCo haalde onlangs nog een extra doelman en een jonge talentvolle verdediger. Den Braven: ,,Er zal op veel posities concurrentie zijn. De trainer kan zijn keuzes maken. Het beste team zal straks spelen. Ik zie weinig verschillen in kwaliteit. Niemand tekent bij ons een contract met garantie dat hij ook gaat spelen.” SteDoCo wil de stap naar de tweede divisie maken. ,,Met deze selectie moeten wij het komende seizoen een volgende stap maken en in 2021 de promotie kunnen afdwingen. Dat zou fantastisch zijn.”

Bij SteDoCo vinden de volgende mutaties plaats. De volgende spelers komen: Kyle Doesburg (HSV Hoek), Wesley Meeuwsen en Sam van Doremalen (beiden OJC/Rosmalen), Bram van Eijk (Capelle). Ook sluit er nog een nieuwe doelman aan en er komt nog een jonge verdediger. Deze namen volgen nog. Een aantal spelers vertrekt. Toby Mulder en Michel Franken naar ASWH, Rensy Barradas en Ricardo Samoender (HBS), Beau van der Toorn en Chafik Boushaba (beiden onbekend).

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.