Home Blog Pagina 1214

Club van de Week: v.v. Alblasserdam met Jacob Kappen

Clubicoon en oud speler Jacob Kappen is bij v.v. Alblasserdam een naam die niet weg te denken is. Je wordt ook niet voor niets benoemd tot Lid van Verdienste. Inmiddels is Kappen al 56 jaar lid en heeft hij veel betekend en gedaan voor de club.

Voetbalcarrière 

Als voetballer begin je altijd onderaan. Ook Kappen was nog maar een jong ventje toen hij aan zijn voetbal avontuur begon. ‘’Op 29 april 1963 werd ik 8 en op 1 mei 1963 ben ik gelijk lid geworden. Je mocht toen pas op je achtste voetballen. Dan begin je bij de jongste elftallen, maar dat was anders geregeld dan nu. Toen begon je gewoon in de D’tjes’’.

Kappen vond zijn positie als laatste man en groeide snel, niet alleen zijn voetballende kwaliteiten, maar ook fysiek was hij al sterk. ‘’Op mijn zes á zeventiende ben ik van de A1 naar het eerste elftal gegaan. Tijdens de top van mijn carrière was ik 1,92 meter en woog ik 110 kg. Vandaag de dag zou je gelijk afgekeurd worden, maar in die tijd kon dat prima. ik heb ook regelmatig in het tweede en derde gevoetbald. Als je in militaire dienst ging of je miste een training dan werd je bij Alblasserdam standaard teruggezet. Daar werd toen zeker niet moeilijk over gedaan.’’

Op zijn 45e is Kappen gestopt met voetbal: ‘’Ik zou nog graag willen voetballen, maar dat kan helaas niet meer. Het hoofd wil nog wel maar het lichaam werkt niet meer mee’’.

Diensten voor de club

Kappen heeft verschillende functies bekleed bij v.v. Alblasserdam: ‘’Ik werd jeugdleider toen ik vijftien was. Samen met een oudere werd je automatisch aan een team toegewezen. Later ben ik ook begonnen als voetbalkamp leider. Dat heb ik toen zo’n 5 jaar gedaan. Achttien jaar lang ik heb met veel plezier de F’jes gecoacht. Dit deed ik dan iedere woensdagmiddag. Verder nog de A1, B1, het tweede en het derde. Vroeger was ik nog heel actief voor de club, maar met de jaren werd dat toch minder’’.

Nog steeds is Kappen regelmatig op de velden te vinden. ‘’Nu fluit ik nog af en toe een wedstrijd. Afgelopen zaterdag nog het vierde en aankomende zaterdag heb ik JO12-1 op het programma staan. De wedstrijden fluit ik voornamelijk wel vanuit een positie in de middencirkel. Ik heb gelukkig goede ogen dus dat is geen probleem’’.

Het mooiste moment 

Zijn meest memorabele moment is het redden van de club. Alblasserdam ging door een zware periode waarin de hulp van alle vrijwilligers ervoor heeft gezorgd dat de club vandaag de dag nog steeds bestaat. ‘’Het was een dieptepunt dat de club heeft weten om te zetten in een hoogtepunt dat de leden dichter bij elkaar heeft gebracht’’.

Het eerste elftal

De wedstrijd van zaterdag tegen Lekkerkerk 1 is voor Kappen moeilijk is te schatten, maar is niet onder de indruk van de tegenstander. ‘’Voor ons is dat een onbekende ploeg. Die komen toch van de verkeerde kant van de rivier’’. Grapte Kappen. ‘’Ik reken wel op een kleine overwinning, een 2-1 eindstand zou mooi zijn’’.

Nog een paar tips voor de eerste selectie om mee af te sluiten. ‘’Ik ben wel blij dat de eigen jeugd een kans krijgt en niet heel veel mensen van buiten af. Wat het team beter zou maken is een middenvelder die de leiding neemt en de rust in het team bewaard. Ik hoop dat de vereniging het tweede ook wat gaan aansterken. Deze groep jongens moet klaargestoomd worden om mee te kunnen draaien in het eerste team’’.

Stuntploeg Moerse Boys gaat zich niet ingraven in de hoofdklasse

Na twee opeenvolgende promoties komt Moerse Boys dit seizoen voor het eerst in de clubhistorie uit in de hoofdklasse. De stuntploeg uit KleinZundert bereidde zich in Goirle voor op het nu al memorabele seizoen.

Een groep van zo’n 25 spelers in oranje shirts dromt zich samen rondom een dug-out waarop met verf het woord ‘gasten’ staat geschreven. Het is zaterdagavond en hier in Tilburg oefent Moerse Boys deze zomeravond tegen eersteklasser Sc ’t Zand. Op het winderige en sfeerloze bijveld is de ambiance ver te zoeken en de wedstrijdvorm is ook nogal bijzonder. Er wordt driemaal een halfuur gespeeld, zodat beide coaches steeds compleet verschillende elftallen het kunstgrasveld op kunnen sturen. Terwijl elf oranjehemden van Moerse Boys 2 het moeilijk hebben tegen de Tilburgers, laat hoofdtrainer Jurgen Arnouts de spelers van het eerste elftal verderop meerdere loopoefeningen afwerken. “Het is natuurlijk leuk om met de hele selectie op pad te gaan. We gaan straks barbecueën en dan de binnenstad van Tilburg in met z’n allen”, zegt hij na het met 3-1 verloren duel. “Maar in tegenstelling tot veel andere amateurclubs hebben we dit weekend ook echt als een trainingskamp benaderd. We hebben goede trainingen achter de rug en deze wedstrijden passen binnen onze pittige voorbereiding. Dit seizoen zijn de tegenstanders beter dan ooit. En we willen geen modderfiguur slaan in de hoofdklasse.”

ORANJE-LEGER
De woorden van Arnouts, die in totaal aan zijn vierde seizoen begint bij Moerse Boys, geven aan dat de feeststemming bij de Klein-Zundert alweer een tijdje heeft plaatsgemaakt voor de focus op nieuwe successen. Dat duurde wel eventjes en dat is niet zo gek. Voor het oog van honderden in het oranje gehulde fans promoveerde Moerse Boys op 17 juni in Amersfoort naar de hoofdklasse door het het Drentse VKW met 1-0 te verslaan. Wat volgde was een heus volksfeest: op het veld in Amersfoort na de historische zege en later die dag in de kantine op sportpark Akkermolen. Een dag later werd het team voor het oog van een oranje massa gehuldigd in het centrum van Zundert. “De betrokkenheid bij thuiswedstrijden van Moerse Boys is al jaren groot en ook bij uitduels konden we de afgelopen jaren rekenen op een enorm oranje leger”, zegt Arnouts. “Vandaag in Tilburg zag ik ook veel gezichten die ik vorig jaar niet zag bij oefenpotjes en dat zegt wel iets. Volgens mij is de populariteit van Moerse Boys naar enorme hoogte gestegen sinds onze promotie.”

Moerse Boys speelt dit seizoen op het derde amateurniveau van Nederland. Hoe hoger je speelt, hoe verder je moet reizen. De club uit Klein-Zundert speelt in de hoofdklasse uitwedstrijden in plaatsen als Lichtenvoorde, Zieuwent en Sivolde tegen veelal onbekende tegenstanders. Dus gaat het oranjeleger op roadtrip door heel Nederland om hun clubhelden als klein duimpje te zien aantreden tegen reuzen van amateurclubs. Want het is behoorlijk abnormaal dat een club waar spelers gewoon netjes hun contributie betalen het fl ikt om tweemaal op een rij te promoveren.

AANVALLENDE SPEELSTIJL
Wie je tien jaar geleden in Klein-Zundert had verteld dat er dit seizoen hoofdklassevoetbal gespeeld zou worden op sportpark Akkermolen was ongetwijfeld voor gek verklaard. Maar toch komen veel grotere streekgenoten als Baronie en Halsteren op bezoek in Klein-Zundert. Hoe gaat Arnouts de concurrenten aftroeven in de hoofdklasse? “Dat zullen we van wedstrijd tot wedstrijd bekijken”, aldus de sympathieke trainer. “Alle tegenstanders zijn nieuw voor ons, ik ben erg benieuwd hoe sterk we zijn in vergelijking met de concurrentie.” In de eerste en ook in de tweede klasse speelden de oranjehemden volgens een duidelijke, aanvallende speelstijl en domineerde Moerse Boys vele ploegen met oogstrelend voetbal. “En we zijn niet van plan om ons nu ineens helemaal te gaan ingraven omdat we op een niveau hoger spelen”, belooft Arnouts. “Ik hou van aanvallend voetbal en hopelijk kunnen we ons publiek wederom vermaken op die manier.” Moerse Boys draaide een voorbereiding van maar liefst zes weken voorafgaand aan de eerste competitiewedstrijd en dus was de zomervakantie kort voor Arnouts en zijn mannen. Ook in de korte break heeft de trainer het voetbal niet losgelaten. “Tijdens de vakantie heb ik meerde boeken gelezen die me inspiratie gaven. Ik wil mezelf als coach blijven ontwikkelen en ik heb weer een aantal nieuwe inzichten opgedaan, die me hopelijk helpen in het nog beter maken van mijn spelers.”

Voorzitter Mario Papavoine wil dat RVVH ‘vlees op de botten krijgt’

Voorzitter Mario Papavoine, penningmeester Wil Sierat en secretaris Hennie van der Sluis zijn bezig aan hun laatste maanden bij RVVH. Aan het eind van dit jaar, bij de eerstvolgende algemene ledenvergadering van de Ridderkerkse club, treedt het volledige dagelijkse bestuur af.

“Er zijn kandidaat-bestuursleden maar het is aan de leden om te beslissen”, zegt Papavoine, die nu bijna veertien jaar voorzitter is van RVVH. Hij benadrukt dat het nieuwe bestuur extra steun moet krijgen vanuit de leden. “Commissies zijn nu minimaal bezet, veel taken worden niet uitgevoerd. Het is een trend die je bij veel verenigingen ziet, maar het baart me wel zorgen. Ik heb twee weken geleden een oproep geplaatst voor vrijwilligers voor zaterdag voor de jeugdcommissiekamer. Dat bericht heeft via sociale media vijftienhonderd mensen bereikt, maar er is nog geen enkele reactie gekomen.”

Papavoine is geen voorstander van verplichte vrijwilligerstaken. “Dan krijg je mensen die hier met tegenzin lopen. Wil je dat? Dat is ook niet goed, maar er moet wel iets veranderen. Het verenigingsleven is de afgelopen tien, vijftien jaar enorm veranderd. Het feit dat mensen het hebben over kantine in plaats van clubhuis is een teken aan de wand. De functie van een club is veranderd. Als deze ontwikkeling zich doorzet, bestaat de club, in de vorm zoals wij die kennen, over vijftien jaar niet meer. Dan zal een groot deel van de taken betaald worden verricht. Met de consequentie dat de contributie een stuk hoger wordt.”

Iedere morgen, voordat hij naar zijn werk gaat, is hij op de club. Dat doet hij al jaren. Als hij straks wordt afgelost als voorzitter zal hij op de achtergrond bij RVVH betrokken blijven. “Het is nooit mijn doel geweest om voorzitter te worden. Het kwam op mijn pad. Ik heb dat altijd op de best mogelijk manier geprobeerd in te vullen.” Soms wordt hij er moedeloos van. Pas geleden zag hij, en niet voor het eerst, een bezoeker het toilet uitlopen zonder de kraan uit te zetten. “Die ben ik nagelopen en heb ik gevraagd of hij dat thuis ook doet. Ik wil geen politieagentje zijn, maar soms gebeurt het.”

TOPKLASSE
Onder zijn voorzitterschap beleefde hij sportieve hoogtepunten. Met Giovanni Francken promoveerde RVVH naar de Topklasse, toen het hoogste niveau van Nederland. De grootmachten van het amateurvoetbal kreeg RVVH op bezoek. “In die tijd lukte het ons nog om spelers met een krasje of naam te verleiden naar ons toe te komen. Gio speelde daarin een grote rol. De verhoudingen zijn tegenwoordig veranderd. Het is onmogelijk om nog een rol te spelen in de top van het amateurvoetbal. Geld is allesbepalend.” Volgens Papavoine moet RVVH koesteren wat het heeft: de eerste klasse. “Met hopelijk op termijn weer een uitschieter naar de hoofdklasse.”

Meer zorgen maakt hij zich over de organisatie. Hij ziet overal een vrijwilligerstekort. Dat geldt voor de bezetting achter de bar en de invulling van de commissies. “Er is geen vangnet. Het zou mooi zijn als we wat vlees op de botten krijgen. We zijn nu een skelet als het om bestuurlijke organisatie gaat. Alles is voorzien maar mondjesmaat. Dat is echt

het voornaamste aandachtspunt voor de komende jaren.” Hij heeft wel een idee welke taken hij na zijn aftreden op zich wil nemen. “Maar het nieuwe bestuur moet zich daar ook in kunnen vinden. Misschien heeft dat heel andere ideeën.” Nu is hij bezig om RVVH zo goed mogelijk over te dragen. “Onze verenigingsmanager heeft een baan gevonden die hem meer zekerheid biedt. Van zijn kant begrijpelijk, maar ééntwee-drie een nieuwe is er niet. We zijn nu bezig iemand vanuit de club in te werken.”

 

De Voorbeschouwing met Frank ter Schiphorst

Ter Schiphorst (24) speelt nu al 7 jaar in het eerste van SSC’55. Met zijn voetbalcarrière was hij er al vroeg bij, de spits begon namelijk al op zijn 5e bij de vereniging en is de club altijd trouw gebleven. Samen blikken wij met hem terug op de vorige wedstrijd van SSC’55, kijken wij naar de verwachtingen van de volgende wedstrijd en de ambities voor het aankomende seizoen.

De wedstrijd van vorige week was thuis tegen SV Reeshof. In de slotfase van de wedstrijd gaven ze een 3-2 voorsprong uit handen.  ‘’Vlak voor het laatste fluitsignaal scoorde ze de gelijkmaker. Onnodig, vooral als je de wedstrijd al eerder had moeten beslissen om zelf de score uit te breiden. In de eerste helft hadden we een aantal grote mogelijkheden om de 3-1 te maken. Maar in plaats daarvan wordt het 2-2. In de tweede helft begon het moeizaam voor ons maar na 15 minuten denk ik dat het weer beter ging. In deze fase scoorde we de 3-2. In de eindfase kregen we wederom een aantal grote kansen om de wedstrijd te beslissen. Maar net als in de eerste helft scoorde SV Reeshof de 3-3 vlak voor tijd.’’

Amiel Reka was voor ter Schiphorst de Man of the Match. ‘’Ik vond hem heel sterk aan de bal en hij was ook constant aanspeelbaar. Verder heeft hij een assist geleverd en was belangrijk aan het begin van het derde doelpunt door de bal goed te openen naar de andere kant waar veel ruimte lag’’.

De verwachtingen voor het nieuwe seizoen zijn hoog. Ter Schiphorst is daarom ook optimistisch voor de aankomende wedstrijd tegen ZBC’97. ‘’Aangezien wij met SSC’55 bovenin willen meedraaien in de competitie, voorspel ik 3-1 winst om het seizoen sterk te kunnen beginnen’’.

Het team heeft zijn ogen gezet op een plek bovenaan de ranglijst van de competitie. De degradatie van vorig seizoen naar de 4e klasse wordt niet licht genomen. Het team wil er dan ook alles aan doen om zo snel mogelijk terug te keren naar de derde klasse. Onbekende tegenstanders maken het wel moeilijk om een goede inschatting te doen. Toch denk ik dat we in ieder geval de top 3 kunnen behalen. Met deze eindklassering hoop ik op een mooi seizoen’’.

De ambities van het team zijn duidelijk, maar ter Schiphorst heeft ook persoonlijke doelen die hij graag wilt behalen. ‘’Ik wil persoonlijk aan mezelf werken om een vaste basisspeler te worden. Verder wil je als spits zoveel mogelijk scoren of assists leveren. Ik zal geen aantallen noemen, uiteindelijk gaat het erom dat je een teamprestatie levert en zoveel mogelijk wedstrijden wilt winnen’’.

Luksen hoopt op terugkeer bij HSSC’61

Hoewel de weg naar herstel na de operatie aan zijn rechterheup nog lang is, hoopt Marko Luksen toch op een terugkeer op de velden. Als de revalidatie gestaag vordert, wil de dertiger na de winterstop aansluiten bij de selectie van derdeklasser HSSC’61.

HEI- EN BOEICOP – De zomerperiode stond voor Marko Luksen niet in het teken van genieten van zonnig vertier, maar werd vooral beheerst door operatie en herstel. Luksen, zelf afgestudeerd oefentherapeut Cesar en eigenaar van Praktijk Luksen in Leerdam, werd in het Utrechtse St. Antonius Ziekenhuis namelijk tijdens de mooiste periode van het jaar qua weersomstandigheden aan de rechterheup geopereerd. Waarna de expert op het gebied van het menselijk lichaam, die cliënten behandelt die problemen ervaren met het houdings- en bewegingsapparaat, zelf tot revalidatie werd gedwongen. Een tijdspanne die een halfjaar in beslag gaat nemen. Krap een jaar geleden liep Luksen de heupkwetsuur op bij zijn nieuwe club HSSC’61. Een ongelukkige trapbeweging leidde tot een afgebroken stuk bot in de heup. Twee maanden later ging de routinier voor de eerste maal onder het mes, maar dat bleek niet afdoende: er was meer schade aangericht. ,,De pijn bleef en na een mri-scan werd duidelijk dat er kraakbeen was gescheurd. Dat is nu met botankers vastgezet, zodat ik nu echt aan mijn herstel kan gaan werken.’’

De hoop van de gewezen Leerdam, die enkele jaren geleden in Hei- en Boeicop neerstreek en bij HSSC’61 zijn imposante loopbaan voortzette, is daarbij gevestigd op een terugkeer in het tweede deel van het seizoen 2019-2020. Het zou betekenen dat Luksen, die als peuter van drie jaar met zijn familie van het Griekse Zakynthos naar Leerdam verhuisde, alsnog een vervolg kan gaan maken aan zijn toch al rijk gevulde cv waar clubs als LRC Leerdam, NAC, RKC en FC Dordrecht op prijken. Op 15-jarige leeftijd maakte hij zijn rentree op sportpark Bruinsdeel bij bij LRC, waar hij als junior door trainer Frans Grondman bij de A-selectie werd gehaald. ,,Misschien was dat wel mijn mooiste jaar, omdat ik werd opgenomen in Oranje onder 16. Het toernooi tijdens de Koninkrijksspelen op de Nederlandse Antillen is onvergetelijk. Wij speelden voor twaalfduizend toeschouwers de fi nale tegen de Antillen’’, haalt Luksen zich voor de geest. Zijn voetbalpad voerde vervolgens langs SteDoCo in Hoornaar, Leerdam Sport, FC Lienden en opnieuw Leerdam Sport. Ook daar bleef hij niet verschoond van blessureleed. Nadat hij in zijn periode bij RKC al eens zijn kuitbeen had gebroken en bij FC Lienden met diverse kwetsuren te kampen had gehad, ging het bij Leerdam Sport weer fout: Luksen brak een sleutelbeen. Het bleek niet de laatste fysieke malheur waarmee hij te kampen kreeg. Hoewel hij straks aan zijn herstel zal moeten werken, kijkt Luksen zeker niet voetballoos toe. Integendeel, hij is als trainer aan de JO19 bij HSSC’61 verbonden. ,,Daar haal ik enorm veel plezier uit en ik weer nu al zeker dat ik doorga als trainer als ik gestopt ben met actief voetballen.’

 

NEO’25 door in de beker, RWB blijft zonder punten.

Door alle drie de bekerwedstrijden te winnen in een poule met Olympia’60, Baardwijk en RWB gaat NEO’25 door naar de knock-out fase van de beker. In alle wedstrijden wist RWB de kansen niet te maken en is het maar goed dat het nog voor de beker is. Zondag 22 september start de competitie en gaat het pas echt om de punten.

Had RWB tegen Olympia’60 en Baardwijk nog alle kansen om de wedstrijd naar zich toe te trekken, tegen NEO’25 was het voor RWB toch lastiger voetballen. NEO’25 heeft dan ook een aardig jong en fris team met een aantal goede voetballers. Met 21 minuten kwam dan ook al de 1-0 op het scorebord en moest RWB in de achtervolging. Toen iedereen dacht te gaan rusten met 1-0 werd het voor RWB nog erger, door een flipperkastgoal waarbij RWB de bal tegen een NEO-been schoot werd het onverwacht toch nog 2-0. RWB moest in de tweede helft verder in de achtervolging en al snel na rust werd uit een scrimage de aansluittreffer gescoord. Voor RWB het sein om nog meer te gaan drukken op de goal van NEO’25, wat weliswaar wat kansjes opleverde maar waardoor NEO’25 meer ruimte kreeg en daar ook zijn kansen uit produceerde. De stand veranderde echter niet meer en de eindstand van 2-1 bleef op het bord staan.

Zondag 22 september start voor het gehele Amateurvoetbal de competitie en gaat het om de punten. Voor trainer Larry van Ommen moet na de goed gespeelde wedstrijden tijdens de Waalwijk Cup het bekertoernooi een waardevolle les zijn geweest hoe het niet moet. Zondag start RWB de competitie met een uitwedstrijd, het gaat daarvoor op bezoek bij PCP uit Breda.

 

Club van de week: v.v. Alblasserdam met Jack van Ballegooijen

Vandaag in Club van de Week leest u over Jack van Ballegooijen. Hij is op dit moment Algemeen bestuurslid, trainer en coach van het team van zijn zoon bij JO19-2 en ondersteunt de trainer van het eerste elftal van v.v. Alblasserdam. “Het is veel, maar de liefde voor de club is groot en dan heb je er ook veel voor over” reageert Jack. Daarom is hij op de zaterdag altijd te vinden op het sportpark van Alblasserdam.

Bij v.v. Alblasserdam loopt de familie van Jack van Ballegooijen al jaren rond. Als klein mannetje ging hij mee met zijn vader naar de club waar hij ook lang heeft gespeeld. Totdat hij op zijn 18eeen blessure opliep en noodgedwongen moest stoppen. Ondanks dit abrupte einde was de liefde voor het spelletje nog steeds aanwezig, want hij begon daarna meteen met trainen van bepaalde jeugdelftallen.

Dit heeft hij meerdere jaren vastgehouden, waardoor hij in de jeugdcommissie terechtkwam. Op een gegeven moment ging zijn rol bij Alblasserdam ten koste van school, waardoor hij een stapje terug moest nemen van de club en zijn activiteiten. Toen zijn zoon ging voetballen bij v.v. Alblasserdam begon Jack ook weer vaker op de club te verschijnen. “Het bleef toch kriebelen en toen mijn zoon er ook ging voetballen was het voor mij doorslaggevend.” Zo kwam het lid van het algemeen bestuur weer terug op het oude nest.

Het was ook geen verassing voor Jack zelf dat hij terug zou komen bij het mooie v.v. Alblasserdam. “Als je heel je jeugd daar hebt gevoetbald groeit de clubliefde vanzelf en dit is nooit weggegaan. De club is zo mooi, er hangt een fantastische sfeer, iedereen is er welkom en mijn familie heeft ook een bepaalde historie bij de club.” De vader van Jack verrichtte namelijk ook jarenlang vrijwilligerswerk voor de club en ook zijn twee broers hebben bij de vereniging hun bijdrage geleverd.

Na een aantal zware jaren is de club er gelukkig weer bovenop gekomen. Nu is v.v. Alblasserdam weer een gezonde financiële club, maar welke richting willen ze op? “Het is op dit moment een gezonde club waardoor er nu gekeken kan worden naar de toekomst. Het eerste speelt nu in de 3deklasse echter willen wij als club hogerop. Dit willen wij realiseren door een goede doorstroming van de jeugd. Zo zou v.v. Alblasserdam dit jaar promotie kunnen afdwingen en het zou geweldig zijn als er een kampioensfeestje kan komen” reageert Jack lachend.

Aankomende zaterdag speelt het eerste thuis tegen Lekkerkerk 1. Een onbekende tegenstander maar Jack bekijkt het positief. “Afgelopen wedstrijden zag ik goed voetbal alleen werden de kansen niet afgemaakt. Als we die ballen er nou gewoon inschieten kan er een mooie prestatie worden neergezet tegen Lekkerkerk.”

 

Naessenscup gaat weer van start

Vanaf aankomend weekend start de reguliere voetbalcompetitie weer en daarmee ook een nieuwe editie van de Willy Naessens Derby Cup!  Voor de voetbalverenigingen uit de gemeente Heusden in de 3e Klasse C is het al drie jaar op rij een waar derbyseizoen! V.V. Haarsteeg, RKVV Nieuwkuijk, RKDVC Drunen en Vlijmense Boys staan wederom tegenover elkaar op het veld.

De plaatselijke voetbalclubs spelen tegen elkaar in de reguliere voetbalcompetitie Klasse C3.  Daarnaast strijden de Heusdense verenigingen ook om de felbegeerde Willy Naessens Derby Cup. Door een aparte ranglijst bij te houden van de heusdense derby’s binnen de reguliere competitie, wordt de ranglijst van de Naessenscup bepaalt. Op basis van de ranglijst kunnen de clubs een aanzienlijk geldbedrag winnen met bijbehorende trots.

Industriebouwer Willy Naessens startte het initiatief drie jaar geleden. Het bedrijf, gevestigd in Nieuwkuijk, wil op deze manier de plaatselijke clubs in de gemeente Heusden supporteren. “Niet alleen omdat wij ons betrokken voelen tot de gemeenschap maar ook om de clubs een warm hart toe te dragen”, aldus Suzan Dorgelo van Willy Naessens Nederland. Daarnaast is het bedrijf voetballiefhebber. Dat bewezen zij mede door dit seizoen als hoofdsponsor voorop het shirt van RKC te pronken. Suzan: “We hopen daarnaast met het initiatief een gezellig potje voetbal, leuke kantineavonden en de betrokkenheid rondom de verenigingen te stimuleren.”

Op naar wederom een fantastisch en sportief voetbalseizoen!

Het programma van de cup ziet er als volgt uit:

Sven Wagtmans: de vliegende keep van RSV

Alle vier de seniorenteams van RSV kunnen regelmatig rekenen op de diensten van Sven Wagtmans. De 24-jarige sluitpost keept standaard op zondagochtend een wedstrijd – het varieert in welk team – en neemt daarna als reservekeeper plaats op de bank bij RSV 1.

Het liefst keept Sven Wagtmans elke zondag zijn wedstrijden in het eerste team van RSV. Dat was namelijk ook de reden waarom de sluitpost zich vijf jaar geleden aanmeldde bij de club uit Rucphen. Maar de keeper beseft dat hij met Dennis van Dijk momenteel een concurrent heeft die simpelweg beter is en schikt zich in de rol van reservekeeper. Ook als tweede doelman genoot de man uit Sprundel van het succesvolle seizoen van RSV 1, dat als promovendus in de vierde klasse bijna direct door wist te stoten naar de derde klasse. Oostburg versperde de weg naar nieuw succes in de nacompetitie. “We hebben met deze leuke en goede groep een geweldig seizoen gehad. De derde helft is sowieso vaak goed bij ons en de vele winstpartijen werkten uiteraard ook sfeerverhogend”, zegt hij grinnikend.

ALTIJD AANWEZIG
Wagtmans begon als klein mannetje met keepen bij SV Sprundel, de club die hij een aantal jaren geleden verliet. “Ik was klaar met voetbal en ging me op andere dingen richten. Ik werkte veel en ging meer tennissen, een andere grote hobby van me. Maar na een aantal jaren miste ik het voetbal en via vrienden kwam ik bij RSV terecht. Van die keuze heb ik geen moment spijt gehad, ondanks het feit dat ik nooit een vaste waarde ben geweest in het eerste. Ik ben elke training aanwezig en in het weekend inzetbaar voor alle teams, net waar ze een keeper nodig hebben.” De beslissing om met elkaar in zee te gaan is wederzijds, want bij de trots van Rucphen is men blij met de flexibele rol van Wagtmans, zo beaamt hoofdtrainer Marco Klijs. “Hij staat er altijd op de trainingen en bij een blessure van Dennis staat hij paraat. Sven is een goede jongen om erbij te hebben, hij is een motivator binnen onze spelersgroep.”

LANGE ZONDAGEN
Als ‘vliegende keep’ van RSV maakt Wagtmans lange zondagen. “Het kan zijn dat ik om 10.00 uur een uitwedstrijd heb en dan ben ik om 09.00 uur op de club. Na een wedstrijd met het tweede, derde of vierde eet ik snel iets en dan sluit ik aan bij het eerste team. In principe zit ik dan op de bank, maar ik zorg dat ik altijd inzetbaar ben. Na de wedstrijd drinken we met z’n allen graag een pilsje in de kantine en soms naderhand pakken we er naderhand nog een paar in het café. Dan ben ik dus van 9 tot 21 uur in de weer en dat vind ik prachtig. Het zijn stuk voor stuk toffe gasten bij RSV en het plezier in het voetbal is ook helemaal teruggekeerd bij RSV. In het seizoen 2017/2018 maakte ik bijvoorbeeld het kampioenschap mee van het eerste in de vijfde klasse, een onvergetelijke ervaring.”

Wagtmans noemt zichzelf een ‘faire keeper’, maar hij is niet beroerd om zijn been vooruit te steken als hij een duel aangaat. “Ze zeggen vaak dat keepers een beetje gek zijn en daar kan ik me deels in vinden. Je hoort bij de groep, maar staat er deels wel alleen voor in je goal en je speelt echt je eigen wedstrijd. Maar ik sta wel middenin de selectie, ben geen buitenbeentje.” De sluitpost is goed in het pakken van hoge ballen en heeft een aardige uittrap, waarmee hij zijn ploeggenoten tot diep op de vijandelijke helft kan bereiken.

RVVH kan nog jaar genieten van markant hoofdveld

RVVH raakt zijn markante hoofdveld kwijt. Met ingang van 2022 huist op Ridderkerkse historisch voetbalgrond het Gemini College. Het nieuwe hoofdveld van RVVH komt achter het clubhuis te liggen waar deels het tweede veld ligt.

De politiek in Ridderkerk besloot in juni voor een herinrichting van het sportpark Ridderkerk te kiezen. “De bouw van de school hangt al jaren in de lucht”, zegt RVVH-voorzitter Mario Papavoine. “Het maakt onderdeel uit van een het zogenaamde Integrale Accommodatie Plan. Er zijn de afgelopen jaren allerlei varianten voorbij gekomen. Eén daarvan was zelfs een verhuizing naar sportpark Reijerpark. Door woningbouw is die variant afgevallen. Heel veel te zeggen hadden wij niet, want de velden liggen op grond van de gemeente. De opstallen zijn ons eigendom, het terrein erom heen niet.

RVVH wordt wel gecompenseerd voor het verlies van het hoofdveld. Er wordt een nieuw kunstgrasveld aangelegd aan de zijkant van het clubhuis dat moet uitgroeien tot het nieuwe hoofdveld. “We hadden vijf velden en anderhalf trainingsveld”, vertelt Papavoine. “Dat worden er straks vier plus drie halve kunstgrasvelden die geschikt zijn voor wedstrijden van de pupillen. Daarnaast krijgen we nog twee kunstgrasvelden. Al met al neemt de bespeelbaarheid toe.”

PIJN
Dat neemt de pijn niet weg van het verdwijnen van het huidige hoofdveld waar RVVH-geschiedenis werd geschreven. “De hele beplanting en bebossing, die zo typerend zijn voor het beeld, raak je in één klap kwijt. Dat heb je niet zo maar terug op het nieuwe hoofdveld. Dat moet je eerst geplant worden en dan nog groeien.”

Ook moet RVVH afscheid nemen van de karakteristieke tribune. Volgens Papavoine is het niet mogelijke de tribune te verplaatsen. “We kunnen ‘m niet demonteren en bij het nieuwe hoofdveld weer in elkaar zetten. Hij gaat gesloopt worden.”

De tribune bood plaats aan vierhonderd toeschouwers. Maar heel zelden waren alle plaatsen bezet bij de thuisduels van RVVH 1, dat de afgelopen jaren afzakte naar de eerste klasse. “Als het regende, zat ie vol, anders zitten er hooguit 150 man op”, reageert Papavoine. “De publieke belangstelling is afgenomen. Bij veel andere clubs en ook bij ons. Met zevenhonderd man was de wedstrijd tegen Rijsoord ons best bezochte wedstrijd.”

De club heeft nog besluit genomen over de bouw van een nieuwe tribune. “Dat hangt ook af van het bedrag dat we van de gemeente ter compensatie ontvangen. Onze voornaamste doel zal straks zijn om weer een goede sfeer op te bouwen rond het nieuwe hoofdveld.” De herinrichting van het sportpark wordt in drie fases voltooid. Eerst worden de nieuwe velden van RVVH aangelegd. Dat gebeurt aan het einde van dit seizoen. Pas als die velden er liggen, gaat het hoofdveld eruit.

Het is de bedoeling dat in het derde of vierde kwartaal van 2020 met de bouw van het Gemini College wordt begonnen. Papavoine: “Wij hebben er bij de gemeente op aangedrongen de overlast zo veel mogelijk te beperken.”