Home Blog Pagina 1202

HVC’10 loopt averij op bij SVC’08

In een door scheidsrechter Takacs na afloop als “snel en enerverend” getypeerde wedstrijd heeft HVC’10 in Wassenaar tegen SVC’08 met 4-2 haar eerste nederlaag in deze nog prille competitie moeten slikken.

Aangezien er nog geen spelers van blessures waren teruggekomen, viel de keuze van trainer Piet Boon op vrijwel dezelfde 11 spelers als vorige week tegen Valken’68, met uitzondering van Mitchell Bouwhuis die nu in plaats van Dave Kram aan de aftrap mocht staan.

In de beginfase, waarbij na luttele seconden de wedstrijdbal al diende te worden gewisseld omdat hij te zacht was, kozen beide ploegen direct voor de aanval. Kay van den Bos zorgde voor het eerste echt gevaarlijke HVC-moment, maar zag een vliegend schot middels een mooie save van de SVC-doelman naast getikt worden.

SVC antwoordde onmiddellijk met een snelle aanval die eindigde met een scherpe voorzet welke door Jeffrey van den Bos op het juiste moment tot hoekschop werd gekopt. Een vlotte HVC-combinatie, waar onder anderen de jonge Tom Van Anraad betrokken was, eindigde in een vrije trap, waaruit Sil van Ooijen keihard op de paal schoot. Niet veel later werd Jorno Reurink door twee man de weg naar het doel versperd, waarvoor hij overigens geen vrije trap kreeg. Daarna sloeg het noodlot toe voor HVC’10.

De van Scheveningen overgekomen Mike de Niet werd met een mooie steekbal bereikt en kreeg, onvoldoende op de huid gezeten, de gelegenheid af te ronden: 1-0. Daarna moest HVC-doelman Vincent Madern zich met een liesblessure laten vervangen door Tom van der Spek, die meteen al kansloos was toen een ongelukkig teruggekopte bal van Wesley van der Est hoog over hem heen in het doel verdween (2-0).

Nadat Van der Spek eerst nog knap redding had kunnen brengen toen een vrijstaande SVC-speler in de zestien de bal tot zijn verbazing van een Hoekenees kreeg aangespeeld, was het even later toch raak, wederom na niet adequaat ingrijpen van de Hoekse verdediging (3-0). Voor rust lukte het HVC niet meer, ondanks aardige acties van onder anderen Daniël Storm, Bouwhuis en Kirill Slutskyy, de belangrijke 3-1 aan te laten tekenen.

In de eerste minuut na rust, waarin Van Ooijen was vervangen door Kram, was het bijna meteen weer raak voor SVC. De bal ketste echter via de paal terug in het veld, terwijl even later Van der Spek knap een venijnig schot onschadelijk wist te maken.

HVC’10 kwam echter gaandeweg toch steeds beter in de wedstrijd en een door Van der Est opgezette aanval kwam via de actieve Slutskyy bij Kram, die keurig afrondde: 3-1. Niet veel later leek Reurink de stand op 3-2 te brengen, maar ook in deze wedstrijd werd een geldig doelpunt van HVC’10 weer geannuleerd. Hoewel Reurink duidelijk achter de tegenstander vandaan kwam, volgde de scheidsrechter het onterechte signaal van zijn assistent op en keurde de treffer af. HVC, dat beslist feller speelde dan in de eerste helft, bleef komen en het was Slutskyy die de doelman van SVC opnieuw tot een fraaie save dwong.

Van der Spek moest vervolgens toch ook weer aan de andere kant redden, onder meer na een ‘flipperkast-duel’ in het strafschopgebied. Het was na een mooie aanval uit een vrije trap dat dan toch (opnieuw) Kram op aangeven van Reurink de verdiende 3-2 kon aantekenen, waarmee de spanning in de wedstrijd nog verder terug kwam. Boon bracht vervolgens Badr Benmohammed in voor Rick Voskamp.

HVC ging voluit op jacht naar de gelijkmaker, waarbij een aantal goede combinaties te zien waren, maar het doelpunt viel helaas aan de andere kant. Balverlies leidde tot een 3 tegen 1 situatie, welke door SVC goed werd uitgespeeld. Eindstand 4-2 voor SVC’08, dat daarmee alleen koploper wordt in klasse 2C.

Door: Dirk Vermeulen
Foto: HVC’10

Nieuw seizoen, nieuwe trainer, nieuw licht voor Haaften

Voor Haaften is ook de aanloop naar de nieuwe voetbaljaargang 20192020 begonnen. Een seizoen met Bart Fransen als nieuwe trainer voor de groep in dezelfde omgeving als afgelopen seizoen (de derde klasse D) maar met een nieuw elan én licht.

HAAFTEN – De bezoekers die de afgelopen maanden regelmatig op sportpark ’t Elzenbos, de thuishaven van Haaften, een kijkje kwamen nemen, zagen zo’n beetje dagelijks veranderingen. In de opmaat naar het nieuwe seizoen werd het complex in de voorbije periode stevig onder handen genomen met de aanleg van een nieuwe lichtinstallatie op het A-veld. Haaften nam afscheid van de oude lichtmasten die na trouwe dienst plaatsmaakten voor een nieuwe installatie met LED-verlichting. De zaterdag-derdeklasser is daarmee dus weer helemaal bij de tijd én goed verlicht.

’t Elzenbos is vanaf dit seizoen het domein van de nieuwe Bart Fransen, die Adrie van Steijn heeft opgevolgd. Fransen zag tijdens de overschrijvingsperiode wat wijzigingen in de selectie optreden: Wesley van Eck maakte de overstap van Vuren, van ASH kwam Sam van Zuijdam over en bovendien begroette Haaften Ronald Zondag van het Waardenburgse WNC. Daar stond het vertrek tegenover van Lars Tertoolen naar Wilhelmina’26, Dennis van Riel koos voor een nieuw avontuur bij Waalderby-opponent GVV’63 en Jeffrey Wolf zette een punt achter zijn voetballoopbaan. Met die gewijzigde selectie begon de van Nivo Sparta overgekomen Fransen aan het voorbereidingstraject op het nieuwe seizoen, dat aanving met een oefenwedstrijd bij collega-derdeklasser Alblasserdam. Daar werd meteen een fl inke nederlaag geleden: Alblasserdam won op sportpark Souburgh met 8-2, waarbij de treffers van Haaften werden aangetekend door Danny Verwolf. Beide ploegen komen elkaar in competitieverband niet tegen, aangezien Haaften opnieuw is ingedeeld in de derde klasse D van district Zuid I met dus GVV’63 maar ook met Vuren als tegenstanders. Bovendien is het gedegradeerde NOAD’32 weer terug in deze poule. Vorig seizoen moest het door blessures geteisterde Haaften zich nog reppen om zich in veiligheid te spelen. De vraag is of dit jaar positieverbetering kan geschieden in een poule die er in de breedte sterk uitziet. De finetuning van de selectie kan in de komende weken plaatsvinden in de bekerwedstrijden tegen Noordeloos, Teisterbanders en SCZ.

Ondertussen gaat op ’t Elzenbos de zoektocht naar nieuwe leden van het bestuur verder, zodat de derdeklasser ook bestuurlijk weer volle kracht vooruit kan. Wat gebleven is, is de goede band met sponsor Mucon, die nadrukkelijk bij Haaften betrokken blijft.

Tweede wedstrijd Baardwijk MO19-1 strand ook in nederlaag

Trainer van Beek: “Als je zo veel kansen mist, moet je naar jezelf kijken”

Zaterdagmiddag 28 september 2019 mocht Baardwijk MO19-1 de 2e wedstrijd van de competitie gaan spelen.
Vorige week verloren de meiden met 4-3 de uitwedstrijd bij RKVVO, vandaag mochten de meiden van Baardwijk op het hoofdveld gaan spelen tegen de leeftijdsgenootjes van ST SOM MO19-1 (een samensmelting van meidenteams van DSC en v.v. Alem).

Baardwijk had op het allerlaatste moment voor de wedstrijd Ramon van Haaren als scheidsrechter op wedstrijdformulier gezet, terwijl tegenstander ST SOM pas om 15:05 uur met een elftal aan de aftrap kon verschijnen.

Na het eerste fluitsignaal van Ramon ging Baardwijk op zoek naar een doelpunt. Véél kansen werden gecreëerd door de aanvalsters van Baardwijk, terwijl de verdediging de “0” wist te houden. Baardwijks trainer Juan van Beek traint wekelijks op het benutten van kansen, maar ook vandaag was de afwerking niet goed genoeg én keepte de keepster van de MO17-1 de wedstrijd van haar leven.

Toch wist Baardwijk op voorsprong te komen, na een goede actie van Indy Bergmans kon Kaylee Geers de 1-0 scoren.
1-0 is ook de ruststand.

Na de rust voetbalt Baardwijk nog steeds voor de overwinning, en hoewel het “nog” maar 1-0 is zijn er volop kansen om de score te verhogen.
Als Baardwijk niet scoort, scoort de tegenstander, dat is al eeuwenlang een spreekwoord dat ook voor de meiden van Baardwijk geldt.

ST SOM MO19-1 weet zelfs 2x Emmy en haar verdediging te passeren e brengt de stand op 1-2.
Nog niets aan de hand voor Baardwijk, maar als de gezusters de Graaff tot 2x toe vanaf 3 meter van de goal niet weten te scoren, verwachten de meiden géén overwinning meer.

De meiden kunnen vanaf nu alleen nog maar denken aan het Openingsfeest van zaterdagavond waar trainer Juan van Beek zijn Hazes repertoire ten gehore zal gaan brengen.

Helaas de 2e wedstrijd verloren, en door het aantal teams in de competitie, de herfstvakantie in zicht, speelt Baardwijk (nog) géén wedstrijden in de maand oktober.

Op zaterdag 2 november 2019 is de eerstkomende competitiewedstrijd.
Op sportpark Korenzand in Wijk en Aalburg is om 11:45 uur NOAD ’32 MO19-1 de tegenstander.

Volgende wedstrijd de kansen benutten en de punten zullen volgen.

Bron: v.v. Baardwijk – Michel Geers

Foto van: MiGe Fotografie

Wesley van Zundert is thuis bij RKVV Roosendaal

Als Wesley van Zundert in de buurt is, kan de lach nooit ver weg zijn. Hij houdt van een grap en een grol op z’n tijd. In de zestien is hij vlijmscherp, maar buiten de lijnen wil toch vooral plezier maken. En juist daarom speelt hij nu weer bij RKVV Roosendaal en gaat hij daar niet meer weg.

Hij was tweeënhalf jaar weg, maakte twee succesvolle seizoenen mee in de Hoofdklasse bij Dosko en een dramatisch half jaar bij RBC. Van Zundert past bij RBC als een glas muntthee bij een discotheek: het is gewoon geen match. “Ik hou van een biertje na de wedstrijd, in mijn jaar bij RBC keek iedereen continu op zijn horloge: om 17.15 uur mochten ze weg.” Na een half jaar hield hij het voor gezien bij de stadionclub en koos hij voor een terugkeer op het oude nest. “Daar werd ik gelijk weer goed opgenomen, zoals dat ook zo was toen ik als 16-jarig mannetje vanuit de jeugd bij het eerste kwam. Ik heb het eerste half jaar alleen meegetraind, maar dat is al prima als je net een half seizoen achter de rug hebt waarin je vol tegenzin naar de voetbal ging.” En hij genoot natuurlijk van de derde helft en de donderdagavonden in de kantine van RKVV.

KAMPIOENSCHAP
Zijn keuze om terug te keren betaalde zich vorig seizoen dubbel en dwars uit. Het was uitgerekend RBC waarmee RKVV Roosendaal een seizoen lang om de titel streed in de derde klasse. Tot de laatste maanden van het voetbaljaar leek de voormalige profclub het kampioenschap te grijpen, maar uiteindelijk raasde RKVV de stadgenoot toch voorbij. “Wij konden op een gegeven moment vrijuit voetballen, omdat de achterstand zo groot was. We hebben in die slotfase van het seizoen alles gewonnen, op één gelijkspel uit in Schijf op een knollentuin na. De laatste twee wedstrijden wonnen we ook niet, maar toen waren we al kampioen.”

Het was voor Van Zundert een mierzoet kampioenschap, hoewel hij geen wrok koestert richting zijn oud-ploeggenoten. “Mooier dan dit gaat het niet worden.” Hij scoorde twintig keer, een ongekend aantal na een moeilijk seizoen met weinig wedstrijdritme. “Ik ben een pure spits, heel lui en hou niet van trainen. Ik werk mezelf de pleuris in de betonbouw, ben aan het einde van de dag helemaal gesloopt. Ik hoor zo vaak dat ik meer moet bewegen, maar zeg dan altijd: ‘Ik sta toch op de goede plek?’” Met zulke statistieken kan niemand daar iets tegenin brengen.

LLORET DE MAR
Aan het kampioensfeest heeft de doelpuntenmaker weinig herinneringen. “De kampioenswedstrijd speelden we uit bij VVR, daarna zijn we snel teruggegaan naar Roosendaal. Wat in de kantine allemaal is gebeurd, weet ik niet meer. Het licht is uit gegaan.” Een week later volgde een ritje op de platte kar door Roosendaal en hoofdsponsor Tosca kwam een belofte na: de selectie zou een weekend weg krijgen bij een kampioenschap. “We zijn in Lloret de Mar geweest, dat was echt geweldig. Zo goed als het hele team was daarbij, dat tekent de sfeer binnen de groep wel.”

TWEEDE KLASSE
Nu wacht het nieuwe seizoen, in de tweede klasse. Van Zundert barst van het vertrouwen. “Ik hoop persoonlijk nog zo’n jaar te draaien en dat we in de nacompetitie om promotie belanden. Als ik zie wat voor jeugdspelers erbij zijn gekomen, die kunnen echt hartstikke lekker voetballen en verder is de selectie redelijk intact gebleven. Wij spelen sowieso altijd ons beste spel tegen betere tegenstanders, dus waarom niet?”

Als Van Zundert over het sportpark, door de vernieuwde kleedkamers, naar zijn plekje in de selectieruimte loopt, blijkt in woord en gebaar dat hij op sportpark Hulsdonk thuis is. “Dit is mijn eerste en laatste club, ik ga hier niet meer weg. Ik heb mooie jaren gehad bij Dosko, maar voetbal niet voor het geld en heb geen zin meer om van 10.00 uur tot 22.00 uur weg te zijn op een zondag. En als we met RKVV ooit de Hoofdklasse halen? Dan maak ik daar natuurlijk graag een uitzondering voor.” Hij is pas 26, maar weet al wat hij gaat doen als hij stopt in de selectie. “Als mijn benen het niet meer doen, ga ik lekker in het derde voetballen.”

 

Kennis maken met de nieuwe hoofdtrainer van v.v. Bavel, Coen Rijppaert

De trainerscarrousel van het amateurvoetbal draait in het voorjaar op volle toeren. Clubs verlengen de contracten of kijken naar een nieuwe oefenmeester. Toen onze club onverwachts, door het vertrek van Osman Erbas naar Dongen, op zoek moest naar een nieuwe hoofdtrainer viel de keuze op de 54-jarige Coen Rijppaert. ‘’Totaal onverwachts, ik was niet op zoek naar een club totdat toenmalig technisch coördinator, Ray van den Berg, mij belde. Ik heb er niet heel lang over na moeten denken, ik wilde graag het gesprek aangaan’’, vertelt de geboren en getogen Bredanaar.

De gesprekken verliepen goed, zelfs zo goed dat Rijppaert werd uitgenodigd voor een tweede gesprek met een deel van de selectie. ‘’Het voelde vanaf het begin af aan goed, het ging bij mij ook meer leven. Ik zou echt teleurgesteld zijn geweest, als de keuze op iemand anders was gevallen.’’ De oefenmeester trainde ongeveer zes jaar geleden voor het laatst een eerste elftal. ‘’Je moet als trainer verfrissend blijven en het met volle overgave doen. Bovendien moet je het gewoonweg leuk vinden. Dat had ik op dat moment even niet meer. Ik ben toen de jeugd van DIA gaan trainen omdat mijn zoon daar speelde. Bovendien heb ik een jaartje als assistent-trainer bij de O15 van NAC Breda gewerkt.’’, vervolgt hij.

Inmiddels is de oud-trainer van onder meer TSC, JEKA, Zundert en Right-Oh bezig aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen. ‘’Ik ben ontzettend goed ontvangen en heb tot nu toe allemaal aardige en leuke mensen ontmoet. Er zijn heel veel mensen die wat voor de club willen doen, dat stemt me heel positief. Bovendien is de accommodatie erg mooi, alle faciliteiten zijn voorhanden. Het bloed kruipt weer waar het niet kan gaan, ik stap weer met heel veel plezier het voetbalveld op.’’

Rijppaert heeft zelf jarenlang in het eerste elftal van JEKA gespeeld, hij begon daar op zijn achtste te voetballen. Daar heeft hij vervolgens alle selectie-elftallen doorlopen om vervolgens, later in zijn loopbaan, terug te keren op het oude nest, als hoofdtrainer. Zowel als speler en als trainer heeft hij vaak tegen Bavel gespeeld. ‘’Ik herinner van de wedstrijden tegen Bavel altijd nog de strijddie ik had met de welbekende Scharries (tweelingbroers Kees en Frank Schaerlaeckens). Bovendien ben ik met Zundert nog kampioen geworden op het hoofdveld.’’

Nieuw seizoen, nieuwe ideeën. Dat zullen de selectiespelers uiteraard merken en daaraan moeten wennen. ‘’We zijn hier allemaal voor onze hobby. Je moet plezier maken in wat je doet, het sociale aspect vind ik heel belangrijk. Ik houd ervan om spelers uit te dagen met nieuwe speelwijzen of tijdens trainingen. Ontwikkelen, plezier maken en een goede samenhang vinden staan bovenaan, dan komen de resultaten vanzelf. En uiteraard ben ik ook te veel sportman om een wedstrijd niet te willen winnen. De insteek is om iedere wedstrijd in te gaan om deze te winnen’’, spreekt de trainer klare taal.

De eerste indruk die Rijppaert van zijn spelersgroep krijgt is goed. ‘’De trainingsopkomst is hoog en de spelbeleving is heel positief. Er staat een hele enthousiaste groep die allemaal willen. We werken er hard aan om fit te worden en om uiteraard een mooi seizoen te gaan draaien. Het aanbod van Bavel kwam dus ontzettend onverwachts maar inmiddels ga ik iedere keer met heel veel plezier naar deze club.’’

Tekst: Jeroen Theunis
Foto: v.v. Bavel

René Jongmans zet de lijnen uit bij VV Noordhoek

Hij was er jarenlang jeugdleider en scheidsrechter, maar tegenwoordig heeft René Jongmans (65) twee andere taken bij VV Noordhoek. De gepensioneerde grasexpert is de vaste consul van de dorpsclub en hij zorgt er met veel plezier voor dat de lijnen jaarlijks netjes op de velden komen te staan van het gemeentelijk sportpark.

Op een tijdstip waarop de meeste voetballers van VV Noordhoek nog onder de wol liggen, is René Jongmans al op de velden te vinden van het sportcomplex. De consul van de dorpsclub is in de wintermaanden soms al om 08.00 uur op het terrein aan Kapellenhof 1, om daar te beoordelen of er daar die dag wel of niet gevoetbald kan worden. “Ik maak altijd heel bewust mijn keuzes en laat niets aan het toeval over”, zegt de pensionado. “Ik heb drie verschillende weerapplicaties op mijn telefoon die me nauwkeurig vertellen hoeveel regen er nog verwacht wordt. Bovendien ik kan door mijn voormalige baan bij de gemeente Bergen op Zoom, waar ik werkte als accountmanager Sporthuisvesting, goed inschatten of een veld bespeelbaar is of niet. Ik zorg ervoor dat de spelers én tegenstanders van Noordhoek altijd al vroeg weten of ze die dag spelen.”

GRASEXPERT
Jongmans heeft nog een andere taak bij Noordhoek: deze zomer zorgde hij er namelijk voor dat de twee natuurgrasvelden voorzien werden van prachtige kalklijnen, een taak die zeker niet onderschat mag worden volgens Jongmans. “Je moet geconcentreerd te werk gaan en nauwkeurig zijn. Want het laatste dat je wilt is dat de voetballers en toeschouwers in de lach schieten omdat de lijnen scheef staan.” Als accountmanager Sporthuisvesting ontwikkelde Jongmans zich tot een echte grasexpert. Als ze bij Noordhoek advies willen over de grasmatten, dan kunnen ze Jongmans altijd bellen. Dat is niet zo vaak, want de velden van de club liggen er volgens hem prima bij. “Op het complex van de club ligt Engels raaigras, een mooie soort die groeit als kool”, zo is de kenner helder in zijn analyse.

Als klein mannetje voetbalde Jongmans zelf ook op de velden van Noordhoek. Echt goed was hij niet. Naar eigen zeggen had de clubman ‘de motoriek van een strijkijzer’. “Maar ik genoot van het teamgevoel. We hadden veel lol en gingen op de brommer naar uitwedstrijden, dat waren mooie tijden”, zegt hij grinnikend. Later werd Jongmans jeugdtrainer en ook was hij er lang actief als scheidsrechter. “Noordhoek is een prachtige dorpsclub, waar iedereen klaarstaat voor elkaar dat was vroeger al zo en is gelukkig niet veranderd.”

Erg vaak is Jongmans niet te vinden bij Noordhoek als het eerste team thuis speelt, ondanks het feit dat hij slechts 600 meter van het sportpark woont. “Elke keer als ik kom kijken, verliezen ze”, zo beargumenteert hij grijnzend die keuze. “Bovendien heb ik niet zo veel tijd, ik heb namelijk veel hobby’s. Maar ik vind het erg knap dat ons eerste al jarenlang in de vierde klasse speelt. Ook volg ik altijd via mijn telefoon de tussenstand van Noordhoek 1 op zondag.” Dat laatste hoeft natuurlijk niet als hij diezelfde ochtend de wedstrijd persoonlijk heeft afgelast.

WNC mikt op verlenging van het seizoen

WNC miste afgelopen seizoen op een haar na nacompetitiedeelname na een totaal verprutste start. In de zesde jaargang van trainer Cor Prein bij de zaterdag-eersteklasser uit Waardenburg is het afdwingen van seizoensverlenging een doel voor de komende maanden.

WAARDENBURG – In de voetballerij wordt nog wel eens krampachtig vastgehouden aan een termijn van drie seizoenen tussen speler en trainer. Zo niet bij de Waardenburg Neerijnen Combinatie, waar op de samenwerking tussen club en hoofdtrainer Cor Prein bepaald nog geen sleet zit. Integendeel, Prein verdubbelt dit seizoen de termijn die voor veel collega’s als absoluut maximum geldt bij een vereniging.

,,Het begrip houdbaarheidsdatum zegt me natuurlijk wel wat. Als je al jarenlang met dezelfde selectie werkt, dan kan ik me voorstellen dat de houdbaarheid van een trainer opraakt en dat club en trainer aan wat anders toe zijn. Maar bij WNC zijn er jaarlijks veranderingen in de selectie en dat houdt de samenwerking ook levendig en fris. Bovendien is het voor mij als trainer ook de vraag of het elders wel beter is. Tot nu toe is er nog niets voorbijgekomen dat het noodzakelijk maakte om te vertrekken. Er zijn in de afgelopen vijf jaren natuurlijk ook periodes geweest dat er momenten waren dat ik twijfelde om verder te gaan bij WNC, maar ik ben nog steeds blij dat ik bij deze club ben. Want het doel om met de spelersgroep steeds weer een stap vooruit te maken wordt nog steeds gerealiseerd.’’

Toch was het even schrikken toen WNC vorig seizoen, in de eerste klasse C van het district Zuid I, begon met een triomf maar vervolgens zes nederlagen op rij leed. ,,In het begin van de competitie heeft het ons absoluut niet meegezeten’’, refl ecteert Prein. ,,Door blessures en ongelukkige nederlagen ging de start volledig de mist in. Ook misten we scorend vermogen. Het vertrek van Vincent Verheul naar SteDoCo was lastig op te vangen. Toch zijn we erin geslaagd om sterk terug te komen. In de strijd om de tweede periodetitel werden we tweede en we verzuimden uiteindelijk om de derde plaats te pakken achter het topduo Sportlust’46 en Sliedrecht en daarmee deelname aan de nacompetitie af te dwingen. Dat hebben we zelf laten liggen, waardoor Heerjansdam zich uiteindelijk plaatste voor de nacompetitie.

In de eerste helft van augustus is Prein met WNC aan de aanloop naar het nieuwe seizoen begonnen. Opnieuw zijn de geel-zwarten beland in de eerste klasse C van Zuid I. ,,In vergelijking met afgelopen seizoen hebben we met Kloetinge, Terneuzense Boys, Nivo Sparta en Papendrecht vier nieuwe tegenstanders. Nivo Sparta komt uit de buurt, dus dat is een mooi treffen. Kloetinge hebben we in het verleden al als tegenstander gehad. Op het eerste gezicht zijn Kloetinge en Sliedrecht de favorieten in de poule, maar dat is de huidige inschatting in de voorbereiding. Pas na een wedstrijd of zeven zal duidelijk zijn hoe de krachtsverhoudingen zijn. Voor ons is het halen van een prijs de doelstelling: een periode of via de ranglijst nacompetitie afdwingen. We hebben de selectie opnieuw vernieuwd en geprobeerd aanvallend vermogen binnen te halen. Willem-Paul van der Heijden is gebleven, daarbij hebben we Emilio Prieto van Hercules, Gideon Emanuels van De Meern en Hicham Chatouani van Papendorp gehaald waardoor we aanvallend meer mogelijkheden hebben.’’

 

Domper Heerjansdam in duel met Montfoort SV

Een opmerking van deze verslaggever na afloop van de wedstrijd Heerjansdam – Montfoort SV ’19 (0-1) ’Nou, het weer zat niet tegen vanmiddag’. Waarop invaller Jeroen de Vries gevat antwoordde: ‘dat was dan ook het enige’. Natuurlijk doelend op de hectische slotfase en wat arbiter van Yren voor de rust ‘flikte’ met een wel erg makkelijk gegeven strafschop voor de gasten, waar Heerjansdam (min of weer) in een zelfde geval er geen kreeg. En als al bestuursleden / supporters van Montfoort SV ‘19 zeggen: er waren twee mazzelmomenten voor ons: dat we zelf een penalty kregen en Heerjansdam niet.

Aan de andere kant kreeg Jelmer Nugteren een niet te missen kans (van dichtbij tegen de lat) en dat deed de Heerjansdamspeler toch zelf en niet de scheidsrechter.

De thuisclub verzuimde in de 3e minuut al op voorsprong te komen, maar Luc Delmee kopte de bal in kansrijke positie over het doel. Montfoort trok daarna het initiatief naar zich toe, zonder kansen. In de 25e minuten werd Montfoort de helpende hand toe gestoken. Nedely Fortes ging een duel aan met Jort van Geffen in het strafschopgebied en er was licht contact. De spits ging maar al te graag naar de grond en de penalty werd door Bart Roelofs achter keeper Sander Schreuder geschoten: 0-1

Na de rust waren de rollen omgedraaid, het balbezit voor Heerjansdam, met een enkele kans. Delmee leek al snel te gaan scoren (48e minuut) toen hij voor keeper Robin Vianen opdook. De keeper redde echter. Het ‘vuurwerk’ begon toen de (te korte) blessuretijd inging. Nugteren knalde van zes meter steenhard tegen de onderkant van de lat, invaller Mathijn Valster ging (na licht contact) in het strafschopgebied naar de grond en werd door de arbiter beschuldigt van een schwalbe (en kreeg daarvoor geel). De invaller had daar wel begrip voor. Diep in de blessuretijd miste de Vries, eerst van dichtbij een kans en kopte even later tegen de lat. Hoezo, het zat niet mee vanmiddag.

Heerjansdam speelt zaterdag 5 oktober a.s. uit tegen Nieuw Lekkerland, aanvang: 14.30 u.

Bron: Heerjansdam – Jan van Dalen

Trouwe groenclub staat klaar voor NSV

Fanatieke vrijwilligers met een echt NSV-hart zorgen ervoor dat sportpark De Wallen er wekelijks pico bello bijligt. Leden van de zogeheten groenclub klaren op de woensdagavonden daar allerlei klusjes. Het groepje steekt graag de handen uit de mouwen en geniet bovendien van de gezellige sfeer op het fraaie voetbalcomplex.

Gebroederlijk zitten Jos Mens, Leo van den Brand, Jos Zuikerbuik en Jan Bastiaanse aan de bar, waar ze genieten van een koud pilsje. Roland Aarts is niet aanwezig, maar het restant van de groenclub is present in de kantine van NSV op deze zaterdagmiddag. Achter de bar staat bestuurslid Jan Gommers, die de mannen maar al te graag voorziet van drankjes. “We hebben bij NSV allerlei verschillende vrijwilligers en iedereen is even belangrijk. We hebben onder meer de grijsclub, die nauw betrokken was bij de renovaties van onze clubgebouwen. De drie gebroeders Gommeren maaien de velden en dit zijn de mannen van de groenclub, die het overige onderhoud van ons sportpark voor hun rekening nemen.”

TUINMANNEN
In de rustigere bestuurskamer vertelt het groepje meer over hun arbeid bij NSV. “Van het voorjaar tot de winterstop zijn we op woensdagavonden bij de club vanaf 18.15 uur”, zegt Mens. “Dan beginnen we met klussen. We knippen onder meer de heggen, maaien de struiken, maken de velden schoon en ruimen afval op. Elke keer doen we weer andere dingen. Als je achterom kijkt en je ziet resultaat, dan voelt dat goed.” Binnen het groepje zijn er twee tuinmannen, die precies weten welke klus qua timing het beste is. “We knippen de heggen alleen als ze uitgegroeid zijn, anders blijf je bezig hè”, zegt Zuikerbuik. “In de herfst halen we de bladeren van de velden. En als het slecht weer is, zijn we binnen om de machines te onderhouden”, vult Van den Brand aan. “Er is altijd wel iets te doen.” In de maanden dat het vroeg donker wordt, werken de mannen op de plekken van het sportpark waar het kunstlicht brandt. “We proberen een beetje uit de buurt te blijven van de teams die trainen. De kleine jongens raken soms afgeleid door ons werk. We maken namelijk soms veel lawaai met onze bosmaaiers. Dat vinden we mooi”, zegt Bastiaanse grinnikend. Zijn kameraden knikken instemmend.

SOCIALE CONTACTEN
Het clubje werkt meestal door tot een uur of negen en daarna wordt het volgens de ploeg pas écht leuk. Het hoogtepunt van de avond is volgens de mannen namelijk het lessen van de dorst met een pilsje. “We duiken na het werk de kantine in voor een biertje en dan buurten we over van alles en nog wat”, zegt Mens. “Ikzelf woon buiten het dorp en hier in de kantine hoor ik de laatste nieuwtjes uit Nispen. Zulke avonden zijn goed voor je sociale contacten.”

Nispen telt zo’n zestienhonderd inwoners en NSV heeft ongeveer vierhonderd leden, van wie er velen vrijwilligerswerk doen. Volgens de mannen zegt dat een hoop. “Nispen is een gezellig dorp en de mensen staan klaar voor deze club. Iedereen heeft zijn eigen specialismen. Er lopen hele generaties rond bij NSV. Als wij te oud zijn, zullen onze taken ongetwijfeld opgevolgd worden door jongeren”, zegt Gommers.

FC Moerstraten kiest nieuwe koers: Naar Zaterdag 2 van Zondag 1

Een nieuw seizoen, een grote verandering bij FC Moerstraten. De vereniging switcht van zondag naar zaterdag én kiest voor een avontuur in de reserveklasse in plaats van het vormen van een eerste elftal. Trainer Frank Bierbooms geeft tekst en uitleg.

“We hebben vorig jaar een behoorlijk zwaar seizoen gehad met ons eerste elftal”, begint Frank Bierbooms. “De resultaten vielen tegen, waardoor het niet altijd even makkelijk was om de sfeer goed te houden.” De 32-jarige aanvoerder van dat gezonken vlaggenschip kon pas tegen het einde van het seizoen de eerste overwinning vieren. “Het werd steeds lastiger om voldoende spelers op de been te brengen, we moesten vaker en vaker een beroep doen op ons tweede, een team vol oud-eerste-elftalspelers.”

ONZEKERHEID
Bierbooms zit ook in het bestuur van de club uit Moerstraten. Daar werd besloten aan het einde van het seizoen te evalueren of het nog zin had om door te gaan met het eerste elftal. “Voldoende spelers ter beschikking hebben was een belangrijke vereiste. De onzekerheid over het voortbestaan van de selectie heeft ervoor gezorgd dat sommige voetballers zijn vertrokken of gestopt. Wat overbleef was een restant van spelers uit dat eerste en een gemengd jeugdteam, dat aan het einde van het seizoen over zou gaan naar de senioren. Slechts twee van die junioren zagen het zitten om aan te sluiten bij het eerste. De basis om door te gaan was dus te klein.”

Maar er was nog altijd een mix van junioren en senioren die wel door wilde gaan. “We hebben het idee geopperd om een zaterdagelftal te beginnen op reserveniveau. Dat idee is goed ontvangen en heeft er zelfs voor gezorgd dat een viertal spelers is teruggekeerd bij FC Moerstraten. We hebben nu een groep van twintig spelers tot onze beschikking, voor dat elftal.”

Een gesprek over de ambities volgde, waaruit voortkwam dat het niet zomaar een vriendenteam moet worden. “We hebben uitgesproken dat we serieus willen trainen en de wedstrijden willen benaderen met als insteek om te winnen. Tot nu toe is het een succes, elke training staan er gemiddeld zeventien of achttien jongens op het veld.”

PRESTATIECURVE
Een doelstelling is nog niet geformuleerd. “We weten uiteraard nog niet hoe sterk deze competitie (reserve vijfde klasse, red.) is en met veel jeugdspelers weet je dat de prestatiecurve op en neer zal gaan. Ik hoop en denk wel dat we lekker mee kunnen draaien met dit elftal. Voor mij persoonlijk zou het mooi zijn om de jongens in de loop van het seizoen individueel en als team beter te zien worden.”

Bierbooms gaat in eerste instantie als trainer aan de slag, de rol die hij ook al vervult bij het damesteam van FC Moerstraten. Hij kan wel invallen wanneer nodig. “Maar ik beleef er veel plezier aan om vanaf de bank wedstrijden te beleven, vooral als je ziet dat de trainingsarbeid zich uitbetaalt op het veld.” Een mooie toekomst doemt op aan de horizon voor FC Moerstraten, dankzij dit moedige besluit van de club.