Home Blog Pagina 1194

Gepromoveerd Emma buigt 0-2 achterstand om in knappe 4-2 zege

SC Emma klom naar de (met Bavel) gedeelde eerste plaats in de derde klas van het zondagvoetbal. Dankzij een 4-2 zege tegen Be Ready uit Hank.

Dat gebeurde in een enerverend duel waarin Emma zich weer eens van de mentaal ijzersterke kant presenteerde. Zo moest de ploeg van trainer Roy de Bruin een snelle 0-2 achterstand wegwerken alvorens met de volle buit onder de warme douche te stappen.

Met de triomf claimt Emma als gedeeld koploper voorlopig de beste Dordtse club te zijn in de zuidelijke derde klas. Terwijl menigeen verwachtte dat juist Emma hard zou moeten strijden om lijfsbehoud. Stadgenoten Dubbeldam en RCD reiken momenteel niet verder dan een bescheiden plek in de brede middenmoot en het rechter rijtje. Dat belooft wat nu er later deze maand enkele stadsderby’s op de rol staan.

Behalve een boeiend scoreverloop kende het treffen tussen Emma en Be Ready ook een spraakmakende onderbreking. Geïnitieerd door de scheidsrechter die met de afkoelingsperiode wilde voorkomen dat de wedstrijd door enkele omstreden arbitrale beslissingen zou ontsporen. De scheidsrechterlijke zelfkennis bleek afdoende om het duel weer in rustig vaarwater te krijgen.

Een kwartier voor officiële speeltijd bij een 3-2 voorsprong voor de thuisploeg leek Shendro Cristina op weg naar de 4-2. Net binnen de zestien werd hij getorpedeerd door de uitlopende doelman van Be Ready. Diens incorrecte ingrijpen reikte verder dan een simpel gevalletje van onderuit halen van een doorgebroken speler. De verwachte strafschop en rode kaart voor de doelman bleven evenwel achterwege, wellicht omdat de scheidsrechter nog in de middencirkel stond toen Shendro Cristina het scoren genadeloos werd ontnomen. De arbiter volstond met een vrije trap even buiten de zestien.

De daaruit ontstane verklaarbare irritatie aan Emma-zijde kreeg een extra dimensie toen kort daarop de arbiter de thuisploeg opnieuw een penalty (deze keer wegens hands) onthield. Hij besloot de vrije trap waaruit de handssituatie ontstond te laten overnemen. Om de gemoederen te bedaren besloot de leidsman maar het duel tijdelijk stil te leggen en de kleedkamers op te zoeken. Dat bleek achteraf ondanks alle tumult geen verkeerd besluit.

Na de afkoelingsperiode kreeg Emma alsnog de verdiende beloning. Michel van Pelt die als invaller nog geen minuut op het veld stond liet zijn klasse weer eens zien door de bal na een assist van Shendro Cristina onbereikbaar voor de keeper in de rechter bovenhoek te deponeren (4-2).

En zo blijft Emma maar sprookjes schrijven met als centraal thema overlevingskracht of zo men wil mentale veerkracht. Een even bijzondere als bewonderenswaardige eigenschap. Immers de ploeg keek al vroeg tegen een 0-2 achterstand aan door een ongelukkige eigen goal én een terecht toegekende strafschop. De vroege achterstand wakkerde gelukkig snel Emma’ s overlevingsinstinct aan. Kort na de 0-2 zette Rody Nijenhuis Emma weer op de rails met de 1-2. Nog voor de reguliere pauze volgden Maikel Steenbakker (slim afstandsschot over de drassige grasmat) en Antonio Manzanares (knappe solo uit de omschakeling) Rody’s trefzekere voorbeeld: 3-2.

In het tweede bedrijf wist gastploeg Be Ready in de pittige regenbuien het duel niet te kantelen mede omdat Emma’s Tom van der Leer zich presenteerde als constante, betrouwbare doelman. Een alles beslissende 4-2 voor de thuisploeg leek eerder in zicht dan de Brabantse gelijkmaker. Die verwachting kwam ondanks de wat koddige arbitrale interventie uit. Terecht. Op de zege viel niets af te dingen.

En zo blijft Emma voor verrassingen zorgen. Na drie speelronden als promovendus meteen gedeeld koploper, wie had dat verwacht? Het was ondanks de barre, natte weersomstandigheden weer een ‘heerlijk middagje Emma’.

Bron: Freelance Journalist Fred van Dongen
Foto: SC Emma

Vivianne Koene gaat FC ‘s-Gravenzande jeugd bijstaan

FC ’s-Gravenzande introduceert dit seizoen met een performance coach een nieuwe functie. Vivianne Koene gaat zich vijf uur in de week bezighouden met het realiseren van een hogere productiviteit en betere effectiviteit van jeugdspelers.

Koene (30) is een bekend gezicht op sportpark Juliana. Ze is al zes jaar werkzaam als fysiotherapeut bij de ’s-Gravenzandse fusieclub. “Met technisch manager Ron van Meerten ben ik gaan kijken op welke manier ik de medische staf verder kon aanvullen. Ik ben naast sportfysiotherapeut ook bewegingsagoog. Die richt zich op het optimaliseren van bewegingen en prestaties. Als performance coach kijk je ook naar de omstandigheden om tot de beste prestaties te komen.”

FC ’s-Gravenzande staat te boek als een ‘vooruitstrevende’ amateurclub die niet stil wil staan en altijd op zoek is om vooruitgang, op welk gebied dan ook, te boeken. “De talentontwikkeling neemt een belangrijke plaats in, de jeugdopleiding is de levensader van de club”, zegt Koene. “Daarom wordt er altijd gezocht naar methodes die bij FC ’s-Gravenzande toe te passen zijn.”

De resultaten van metingen (met onder meer hartslagmeters) die een paar keer per jaar zullen plaatsvinden vormen de basis voor het werk van Koene. “Spelers leggen een fysieke test af en als je dat een paar keer per jaar herhaalt wordt een patroon zichtbaar in de fysieke ontwikkeling. Daarnaast is de input van trainers belangrijk. Zij geven aan of er grote veranderingen zijn in de voetbaltechnische ontwikkeling. Dat samen geeft een beeld van een speler.”

Dat beeld kan voor Koene aanleiding zijn om in gesprek te gaan met de desbetreffende jeugdspeler en ouders. “We gaan kijken wat de reden zou kunnen zijn dat de prestaties minder zijn. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Zijn er problemen op school, wordt er goed gegeten of te veel gegamed.”

Doel daarbij is de desbetreffende speler niet te dwingen tot andere keuzes. “Ik wil de speler een spiegel voor houden en bewust maken van dat bepaald gedrag gevolgen heeft voor zijn optreden op het veld. Ik zal nooit zeggen dat hij die Turkse pizza niet moet eten, wel dat een beter alternatief prestatiebevorderd zal werken. Het gaat erom dat spelers gaan nadenken over hun doen en laten en dat ze beseffen dat alles wat ze doen van invloed kan zijn op het voetbal. De één kan rustig tot tien uur ’s avonds op vrijdag op de Playstation spelletjes doen zonder dat zijn prestaties daar de volgende dag onder lijden, de ander presteert zaterdag juist wel een stuk minder.”

“De inzichten die we krijgen kunnen voor de trainers ook weer gebruikt worden voor maatwerk in de training. Uiteindelijk leidt betere prestaties ook tot meer plezier en voldoening.”

Koene realiseert zich dat spelers, trainers en ouders moeten wennen aan de performance coach. “Het is een relatief onbekende functie en ik kan me goed voorstellen dat mensen in het begin wat terughoudend reageren. We spreken bewust van coach en niet van trainer. Op informatieavonden laat ik zien wat het inhoud en betekent.”

Daan Vegt speelt 250ste wedstrijd voor VV Wieldrecht

Daan Vegt speelde op zaterdag 7 september (2-6 verlies in bekerwedstrijd tegen Heinenoord) zijn 250ste officiële wedstrijd voor VV Wieldrecht.

DORDRECHT – De 28-jarige verdediger maakte zijn debuut in 2010 onder trainer Henk Molenaar en was daarna ook altijd een vaste kracht onder Virgil Breetveld, Hans Harmans en John den Dunnen. Dankzij zijn goede traptechniek neemt Vegt, die zowel op rechtsback als centraal achterin uit de voeten kan, ook ieder seizoen een aantal doelpunten en assists voor zijn rekening.

Op 25 mei nam Vegt samen met Armando Tuur en Mark van Agteren de schaal in ontvangst na de zwaarbevochten overwinning in de kampioenswedstrijd bij Dubbeldam. Dit seizoen is de aanvoerdersband bij Wieldrecht voor Aron de Keijzer, maar ook de nieuwe trainer Pippy Pruymboom ziet al snel de waarde in een spelers als Vegt.

,,Dat soort trouwe clubjongens zijn heel belangrijk voor een selectie. Bij Oranje Wit heb ik mijn teams ook altijd kunnen bouwen op dat soort betrouwbare spelers en bij Wieldrecht zijn er gelukkig ook veel jongens die een sterke band hebben met de club. Daan heeft bovendien een prachtige traptechniek, waarmee hij onze snelle aanvallers in één keer voor de keeper kan zetten. Dat is zeker een groot wapen.”

Daan Vegt speelt 250ste wedstrijd voor VV Wieldrecht

Daan Vegt speelde op zaterdag 7 september (2-6 verlies in bekerwedstrijd tegen Heinenoord) zijn 250ste officiële wedstrijd voor VV Wieldrecht.

DORDRECHT – De 28-jarige verdediger maakte zijn debuut in 2010 onder trainer Henk Molenaar en was daarna ook altijd een vaste kracht onder Virgil Breetveld, Hans Harmans en John den Dunnen. Dankzij zijn goede traptechniek neemt Vegt, die zowel op rechtsback als centraal achterin uit de voeten kan, ook ieder seizoen een aantal doelpunten en assists voor zijn rekening.

Op 25 mei nam Vegt samen met Armando Tuur en Mark van Agteren de schaal in ontvangst na de zwaarbevochten overwinning in de kampioenswedstrijd bij Dubbeldam. Dit seizoen is de aanvoerdersband bij Wieldrecht voor Aron de Keijzer, maar ook de nieuwe trainer Pippy Pruymboom ziet al snel de waarde in een spelers als Vegt.

,,Dat soort trouwe clubjongens zijn heel belangrijk voor een selectie. Bij Oranje Wit heb ik mijn teams ook altijd kunnen bouwen op dat soort betrouwbare spelers en bij Wieldrecht zijn er gelukkig ook veel jongens die een sterke band hebben met de club. Daan heeft bovendien een prachtige traptechniek, waarmee hij onze snelle aanvallers in één keer voor de keeper kan zetten. Dat is zeker een groot wapen.”

Alliance 1 heeft een nieuwe trainer: Ronald van Oeveren

RSC Alliance vaart met het vlaggenschip komend seizoen een duidelijke koers. Waar het vorig jaar nog zonder trainer zat, staat Ronald van Oeveren nu als kapitein op het dek. De liefhebber heeft zin in zijn nieuwe uitdaging.

De 53-jarige Roosendaler Ronald van Oeveren heeft de afgelopen jaren aardig wat ervaring opgedaan als trainer in het amateurvoetbal. Zo was hij oefenmeester bij Victoria’03 en Cluzona. “Nadat ik vorig jaar net voor de kerst kenbaar maakte bij Victoria’03 te stoppen, werd ik gebeld door verschillende clubs.

Dat waren veelal verenigingen uit dezelfde competitie als waarin Victoria’03 zat, de derde klasse. Aangezien ik in ploegendiensten werk en nog niet wist wat ik zou gaan doen, heb ik die afgehouden. Toen ik een paar gasten van Alliance tegenkwam, werd ik wel enthousiast.”

Hij zag namelijk dat op sportpark Kortendijk een hoop moest gebeuren. “En ik hou ervan om dingen naar mijn hand te zetten. Hier wist ik dat ik opnieuw moest beginnen, bij andere clubs is het ook maar afwachten wat voor selectie er staat na de zomer. Ik durf sowieso overal in te stappen.”

VRIENDENTEAM
Na de overstap van Alliance van zondag naar zaterdag, bleef een vriendenteam over als vlaggenschip. Jongens die niet heel fanatiek trainden, wisselden zodat iedereen aan spelen toekwam en trainden zonder oefenmeester.

“Ze trainden helemaal niet of deden één keer in de week een rondootje en een partijtje. Daardoor kampen veel jongens nu met een achterstand, ook de spelers die uit lagere elftallen erbij zijn gekomen. Het zal allemaal veel tijd gaan kosten, maar ik hoop dat ik de juiste snaar kan raken.”

Van Oeveren is in ieder geval al ‘blij verrast’ door de voorbereiding. “De jonge gasten die erbij zijn gekomen trainen en spelen goed. We zijn gericht aan het werken, alles op poten aan het zetten en trainen twee keer per week. Ook hebben we nu een keeperstrainer, een vlagger, een leider en een trainer voor het tweede. Dat is heel belangrijk.”

UITSTRALING
Over een concrete doelstelling laat hij zich nog niet uit. “Dat kan niet, zo goed ken ik de tegenstanders nog niet. Ik zie dat Baronie een nieuw en heel goed elftal heeft, Internos heeft zich versterkt en PCP en Boeimeer zijn ook pittige tegenstanders. We moeten gewoon hopen dat we iedereen fi t kunnen houden en elke week genoeg mensen hebben voor 1 en 2. Ik hoop ook dat we verzorgd voetbal kunnen spelen, een positieve uitstraling laten zien en daarmee meer jongens terug naar Alliance lokken.” Maar voetbal is voor Van Oeveren bovenal nog altijd plezier. “Ik hou gewoon van het spelletje, ben een liefhebber. En het is alleen maar mooi als mijn training en manier van spelen bij de jongens aanslaat.”

FC ’s-Gravenzande maakt ook van meisjes hoofdzaak

FC ’s-Gravenzande pakt het meisjesvoetbal serieus aan. Met de aanstelling van een hoofd jeugdopleidingen laat de club zien dat de meisjeslijn geen bijzaak, maar net als de talentontwikkeling aan de jongenskant hoofdzaak is.

”Naar mijn weten zijn we de eerste amateurclub die een hoofd opleidingen speciaal voor de meisjeslijn heeft aangesteld”, zegt Roderik van Zevenbergen. De 47-jarige inwoner van Rozenburg moet de structuur verder gaat uitbouwen, waardoor er straks een volwaardige opleiding staat dat als basis moet dienen voor een eerste vrouwenelftal op niveau. Dat is op dit moment nog niet geval. Het eerste team van de ’s-Gravenzandse fusieclub speelt in de derde klasse. “We hebben nog een lange weg te gaan. Niveau krijg je pas als je opleiding in orde is. Daar gaan we nu hard mee aan de slag”, aldus Van Zevenbergen.

Volgens hem is het een groot voordeel dat FC ’s-Gravenzande al een goedlopende talentontwikkeling aan de jongens kant heeft. Maar die simpelweg naar de meisjes kopiëren is te eenvoudig gedacht, stelt hij. “Er zijn tussen jongens en meisjes veel overeenkomsten, maar ook veel verschillen. Eén daarvan is dat de prestatiecultuur bij jongens veel meer er ingebakken is dan bij meisjes. Het spelen met vriendinnetjes speelt een grote rol. Daar kun je niet omheen. Dat is een proces dat je voorzichtig moet aanvliegen. Het beleid van selecteren is gemeengoed bij de jongens, bij de meisjes moeten we daar langzaam naar toe.”

En dan is er nog het verschil in aanbod. “Hoewel we bij FC ’s-Gravenzande beschikken over een rijke meisjesafdeling met tussen de twee- en driehonderd speelsters, is de vijver nog altijd een stuk kleiner dan bij de jongens. Ook dat is iets om rekening mee te houden. De vijver is sneller leeg.” Toch was de keuze van de club om in te zetten op een kwaliteitsverbetering van de meisjes-jeugdopleiding een bewuste. Van Zevenbergen: “Voor meisjesbegrippen hebben we als FC ’s-Gravenzande een aanzienlijk potentieel. Met één onder 19-team, twee onder 17, twee onder 15, vier onder dertien en drie onder elf-teams ligt er een goed en stevig fundament om een mooi huis op te bouwen, meent Zevenbergen.

Dat juist hij door FC ’ s-Gravenzande werd uitgekozen om de talentontwikkeling verder vorm te geven is niet vreemd gezien zijn ervaring. Van Zevenbergen trainde in het verleden de vrouwen van RVVH uit Ridderkerk, Nieuwenhoorn en Antibarbari, met wie hij naar de landelijke eerste klasse promoveerde. Daarnaast was hij niet onbekend op sportpark Juliana omdat hij al eerder de vrouwen van de ’s-Gravenzandse club onder zijn hoede had.

“De club heeft de laatste jaren al behoorlijke stappen gezet, het is aan mij om dat verder uit te bouwen. We zijn nu druk bezig een technisch plan te schrijven. Ik ga straks toezicht houden op de uitvoering ervan.”

Onderdeel van dat plan is dat talentvolle meisjes ook na de pupillenleeftijd bij de jongens kunnen spelen. “De individuele ontwikkeling staat centraal. In theorie blijft het mogelijk dat een meisje in de JO15-1 of JO15-2 speelt. Wij zullen het spelen op een hoog niveau, mits haalbaar, altijd toejuichen. De praktijk leert echter dat dat maar voor een beperkt aantal meisjes is weggelegd. Vandaar dat we de talenten aan de meisjeskant een goede opleiding willen geven.”

FC ’s-Gravenzande maakt ook van meisjes hoofdzaak

FC ’s-Gravenzande pakt het meisjesvoetbal serieus aan. Met de aanstelling van een hoofd jeugdopleidingen laat de club zien dat de meisjeslijn geen bijzaak, maar net als de talentontwikkeling aan de jongenskant hoofdzaak is.

”Naar mijn weten zijn we de eerste amateurclub die een hoofd opleidingen speciaal voor de meisjeslijn heeft aangesteld”, zegt Roderik van Zevenbergen. De 47-jarige inwoner van Rozenburg moet de structuur verder gaat uitbouwen, waardoor er straks een volwaardige opleiding staat dat als basis moet dienen voor een eerste vrouwenelftal op niveau. Dat is op dit moment nog niet geval. Het eerste team van de ’s-Gravenzandse fusieclub speelt in de derde klasse. “We hebben nog een lange weg te gaan. Niveau krijg je pas als je opleiding in orde is. Daar gaan we nu hard mee aan de slag”, aldus Van Zevenbergen.

Volgens hem is het een groot voordeel dat FC ’s-Gravenzande al een goedlopende talentontwikkeling aan de jongens kant heeft. Maar die simpelweg naar de meisjes kopiëren is te eenvoudig gedacht, stelt hij. “Er zijn tussen jongens en meisjes veel overeenkomsten, maar ook veel verschillen. Eén daarvan is dat de prestatiecultuur bij jongens veel meer er ingebakken is dan bij meisjes. Het spelen met vriendinnetjes speelt een grote rol. Daar kun je niet omheen. Dat is een proces dat je voorzichtig moet aanvliegen. Het beleid van selecteren is gemeengoed bij de jongens, bij de meisjes moeten we daar langzaam naar toe.”

En dan is er nog het verschil in aanbod. “Hoewel we bij FC ’s-Gravenzande beschikken over een rijke meisjesafdeling met tussen de twee- en driehonderd speelsters, is de vijver nog altijd een stuk kleiner dan bij de jongens. Ook dat is iets om rekening mee te houden. De vijver is sneller leeg.” Toch was de keuze van de club om in te zetten op een kwaliteitsverbetering van de meisjes-jeugdopleiding een bewuste. Van Zevenbergen: “Voor meisjesbegrippen hebben we als FC ’s-Gravenzande een aanzienlijk potentieel. Met één onder 19-team, twee onder 17, twee onder 15, vier onder dertien en drie onder elf-teams ligt er een goed en stevig fundament om een mooi huis op te bouwen, meent Zevenbergen.

Dat juist hij door FC ’ s-Gravenzande werd uitgekozen om de talentontwikkeling verder vorm te geven is niet vreemd gezien zijn ervaring. Van Zevenbergen trainde in het verleden de vrouwen van RVVH uit Ridderkerk, Nieuwenhoorn en Antibarbari, met wie hij naar de landelijke eerste klasse promoveerde. Daarnaast was hij niet onbekend op sportpark Juliana omdat hij al eerder de vrouwen van de ’s-Gravenzandse club onder zijn hoede had.

“De club heeft de laatste jaren al behoorlijke stappen gezet, het is aan mij om dat verder uit te bouwen. We zijn nu druk bezig een technisch plan te schrijven. Ik ga straks toezicht houden op de uitvoering ervan.”

Onderdeel van dat plan is dat talentvolle meisjes ook na de pupillenleeftijd bij de jongens kunnen spelen. “De individuele ontwikkeling staat centraal. In theorie blijft het mogelijk dat een meisje in de JO15-1 of JO15-2 speelt. Wij zullen het spelen op een hoog niveau, mits haalbaar, altijd toejuichen. De praktijk leert echter dat dat maar voor een beperkt aantal meisjes is weggelegd. Vandaar dat we de talenten aan de meisjeskant een goede opleiding willen geven.”

Papendrecht pakt punt in Langbroek tegen SVL

Papendrecht, dat vlak voor de aftrap Justin Beemsterboer zag afhaken en al twee basisspelers moest missen, heeft een punt overgehouden aan het bezoek aan sportpark Oranjehof. In de eerste helft kwam Papendrecht er niet aan te pas. SVL zette volop druk op de bal, waardoor Papendrecht niet aan voetballen toekwam. De eerste kansen waren daardoor dan ook voor de gastheren. De ploeg uit Langbroek, dat gelegen is in de Utrechtse gemeente Wijk bij Duurstede, had met Selcuk Albayrak en Ali Alkan twee handenbindertjes, die het de Papendrechtse defensie lastig maakten. Dit duo was ook verantwoordelijk voor de 1-0 in de 27e minuut. Ali Alkan zette Selcuk Albayrak met een geweldige pass achter de Papendrecht-defensie alleen voor Roy Rijntjes. De spits schoof de bal koel in de rechterhoek.

Na de openingstreffer lukte het Papendrecht iets beter om de spitsen aan te spelen, maar tot echt gevaarlijke situaties kwamen de rood-zwarten niet. In de 38e minuut kwam Papendrecht toch langszij, toen Edinho Goodett de gelijkmaker binnenkopte. Een afgeslagen bal uit een corner werd weer ingebracht, waarna de routinier bij de tweede paal staand op de achterlijn de bal over de keeper in de verre hoek kopte. Iets wat een curieus doelpunt genoemd mag worden. Vlak voor de rust kreeg SVL een tegenvaller te verwerken, toen Rik van Leeuwen met rood het veld af kon. Even daarvoor had hij Jay Luciano neergelegd, die na een snelle counter alleen richting SVL-keeper Paul Emons kon. Uit de daaropvolgende vrije bal kreeg Papendrecht nog twee schietkansen, maar het lukte Jarden van Ek en Lorenzo van Wijk niet om te scoren.

Na de rust was het speelbeeld anders. Papendrecht kreeg meer ruimte om te voetballen, waardoor het beter lukte om de spitsen aan te spelen. Ondanks het ondertal kreeg de thuisploeg toch ook de nodige kansen. De eerste grote kans was voor Papendrecht. Edinho Goodett kreeg de bal na een corner voor zijn voeten en haalde gelijk uit. SVL-goalie Paul Emons voorkwam met een prima redding de achterstand voor zijn elftal. Niet veel later kon Jay Luciano vrij inkoppen, maar zijn kopbal verdween over het doel.

SVL werd vooral gevaarlijk uit counters en hoekschoppen. Een serie van vijf corners achter elkaar deed de Papendrecht-toeschouwer vrezen. SVL kreeg in minuut 69 een enorme kans, nadat Ali Alkan na een opzichtige overtreding op Nick Kamerling alleen richting Roy Rijntjes kon. Met een schitterende redding voorkwam de Papendrechtse doelman een treffer. Niet veel later zette aan de andere kant invaller George Tomas de Brito met een geweldige steekbal Jay Luciano alleen voor Paul Emons. Waar de snelle aanvaller beter had kunnen afleggen op Kevin Tilroe, stuitte hij op de uitkomende SVL-keeper.

In het laatste deel van de wedstrijd pakte Papendrecht-keeper Roy Rijntjes overtuigend de titel van Man van de Wedstrijd. Eerst ranselde hij een vrije bal uit de hoek en in de laatste minuut behoedde hij zijn ploeg voor een verliespartij, toen hij in een een-op-eensituatie met Ali Alkan als winnaar uit de bus kwam. Al met al een zeer matige wedstrijd om snel te vergeten met als beloning een punt.

Opstelling: Rijntjes, Van Rooijen, Kamerling, Goodett, Van Ek, Baars, Saffignani, Van der Net, Van der Zeeuw (Tomas de Brito), Luciano, Van Wijk (Tilroe).

Onderschrift foto: Moment van de rode kaart, Rik van Leeuwen stuit Jay luciano.

Lekkerkerk wint in gelijkwaardige wedstrijd van Groot-Ammers: 2-1

Afgelopen zaterdag stond de tweede thuiswedstrijd van seizoen 2019-2020 op het programma. Na een 2-0 nederlaag bij Alblasserdam in de eerste wedstrijd en 1-4 vorige week tegen Schelluinen, moest Lekkerkerk vol aan de bak om de eerste punten binnen te halen. De tegenstander van vandaag, Groot-Ammers, had voorafgaande aan deze wedstrijd 1 puntje meer als de thuisploeg. Bij Lekkerkerk was alleen Kevin Liefhebber afwezig, verder kon trainer Marc van der Zee alle selectiespelers gebruiken. Martijn de Jong zat voor het eerst in anderhalf jaar weer als wissel op de bank. Na een langdurige blessure was Martijn weer beschikbaar.

Lekkerkerk begon de eerste 10 minuten goed aan de wedstrijd. Met aanvoerder Pim Molenaar in de spits, Senna van den Bosch en de sterk spelende Bart Sterrenburg op de rechterflank zocht Lekkerkerk de aanval en zette de bezoekers onder druk. Vooral Bart Sterrenburg was moeilijk af te stoppen door de linksback die vanaf het begin veel overtredingen nodig had om te trachten om Bart af te stoppen. Grote kansen leverde het offensieve begin van de thuisploeg niet op. In de elfde minuut kreeg Senna van den Bosch de bal aan de linkerkant aangespeeld. Senna sneed naar binnen en trapte de bal van een meter of twintig met gevoel richting linker kruising. De keeper van Groot-Ammers kon met een mooie uiterste krachtinspanning de bal weg tikken.

Vanaf de vijftiende minuut kwamen de bezoekers wat onder de druk van Lekkerkerk uit en kwam de wedstrijd meer in evenwicht. Het niveau van de wedstrijd werd gedurende de eerste helft wel minder. Lekkerkerk werd steeds slordiger en ook Groot-Ammers was met name rondom het strafschopgebied van Lekkerkerk onzuiver. Daardoor kreeg Robin Schiedon gedurende de eerste helft niet veel te doen. Bij de paar vrije trappen en corners werd het niet gevaarlijk. De, in de eerste helft, goed leidende scheidsrechter blies na 46 minuten voetbal voor rust en de brilstand op het scorebord.

Na rust gingen beide ploegen door met het spel waar ze voor rust mee geëindigd waren. Lekkerkerk bleef slordig en ook Groot-Ammers bleef van uit de snelle omschakeling op voorsprong te komen, maar bleef daarbij in de eindfase onzorgvuldig. In de 50e minuut kreeg Lekkerkerk een vrije trap te nemen aan de linkerkant. De bal werd door Pim Molenaar doorgekopt voor de goal. Daar was laatste man Alex Velsink als de kippen bij en tikte de bal van dichtbij langs alles en iedereen die in de doelmond stond. Zo brak Lekkerkerk de wedstrijd open met een snel doelpunt na rust. Na de goal ging Lekkerkerk ineens weer beter spelen en probeerde een tweede doelpunt te maken. Groot-Ammers was een kwartiertje aangeslagen maar Lekkerkerk kon daar ondanks een licht overwicht niet van profiteren. De scheidsrechter was gedurende de tweede helft ineens heel erg aan het strooien met gele kaarten, vooral aan spelers van Lekkerkerk. Een drietal kaarten waren echt totaal niet terecht. Tot overmaat van ramp liet de scheidsrechter de Lekkerkerkse assistent in de 67e minuut staan en nam zijn vlagsignaal voor buitenspel niet over. De bal ging vervolgens een halve meter over de achterlijn voordat een voorzet gegeven werd, maar ook daar floot de arbiter niet voor. De voorgegeven bal kwam bij de tweede paal waar voorstopper Stan Molemaker door een duw van een speler van Groot-Ammers een tweede speler van de bezoekers meenam in zijn val. De scheidsrechter zag er, tot veler verbazing, een strafschop in. Ook trakteerde hij Stan op een gele kaart. De strafschop werd nog bijna gekeerd door Robin Schiedon, maar na 69 minuten spelen stond het ineens weer gelijk. Die tussenstand gaf de verhoudingen in het veld wel goed weer, maar de manier waarop de 1-1 tot stand kwam was wel bijzonder te noemen.

Lekkerkerk was na de gelijkmaker het vertrouwen weer een beetje kwijt en Groot-Ammers dacht dat er misschien nog wel een driepunter in zat. Toch gebeurde er niet heel voor beide doelen. Met invallers Kevin van Gent, Martijn de Jong en Tristan de Bruijn voor Kjeld Boers, Senna van den Bosch en Stan Molemaker probeerde Lekkerkerk in de laatste twintig minuten nog wel om een tweede goal te maken. In de 90e minuut kreeg Lekkerkerk nog een hoekschop die weggewerkt werd door de verdedigers van de bezoekers. Goudhaantje Martijn de Jong stond precies op de goeie plek om de rebound met mooi hard schot binnen te jagen. Zo kwam de thuisploeg in de slotminuut toch op voorsprong. Heel mooi voor Martijn dat hij juist bij zijn eerste optreden in het eerste van Lekkerkerk na anderhalf jaar blessureleed de 2-1 voor zijn rekening nam. Na de goal liet de scheidsrechter nog zeven minuten doorspelen. Waar al die extra tijd vandaag kwam, was voor alle Lekkerkerkers onduidelijk. Toch wist Lekkerkerk de 3 punten in eigen huis te houden en zo de eerste overwinning van 2019-2020 binnen te halen. Na het laatste fluitsignaal was de thuisploeg heel blij met de overwinning.

Lekkerkerk begon behoorlijk goed aan de wedstrijd met een sterke Bart Sterrenburg als meest opvallende speler. Na een kwartier kwam de wedstrijd beter in evenwicht maar werd het algehele niveau van de wedstrijd wel minder. Kort na rust kwam Lekkerkerk uit een standaardsituatie op voorsprong. Tot aan de 1-1 speelde Lekkerkerk weer beter, maar de gelijkmaker viel ook Lekkerkerk weer wat terug. De wedstrijd leek op een gelijkspel uit te draaien, dat zou de verhoudingen in het veld wel recht doen. De ingevallen Martijn de Jong werd echter de matchwinner door in de 90e minuut de winnende treffer binnen te schieten. Volgende week wacht de uitwedstrijd tegen SV Meerkerk. Deze ploeg heeft na drie speelronden tweemaal gelijk gespeeld en één keer gewonnen en staat met vijf punten op de zesde plaats. Als Lekkerkerk weer met inzet, beleving en passie speelt, moet ook in Meerkerk een goed resultaat geboekt worden. De wedstrijd begint om 14.30 uur op Sportpark De Burcht.

 

SJC wint met 3-1 van VOC

Het moest een makkelijk wedstrijdje worden maar daar zag het bij de rust toch niet naar uit. Een totaal onnodig veroorzaakte strafschop bracht hoop bij VOC. De Rotterdamse rode lantaarndrager, die in de eerste 5 wedstrijden nog geen punt had weten te veroveren.

SJC trad aan zonder de nog geschorste Stef van der Zalm, de aan de lies geblesseerde Tom Broekhuizen en de toch niet wedstrijdfitte Timo Ruigrok. De druilerige zondagmiddag en het handjevol publiek was ook al geen entourage die zorg draagt voor een wedstrijd met veel spanning. Dat die spanning er voor SJC wel even was werd dus veroorzaakt door de al genoemde strafschop en de 0-1 achterstand.

Beide ploegen begonnen de wedstrijd vanuit een gesloten verdediging en boden elkaar ruimhartig de gelegenheid om de bal op het middenveld rond te spelen. Van enige duidelijke aanvallende acties  was geen sprake. Trainer Wolf roerde zich vanuit de dug-out maar dat resulteerde niet in zichtbaar resultaat. Tijdens de eerste 20 minuten noteerden we zegge en schrijve voor beide ploegen elk één mogelijkheidje. En voor beiden ook één corner. Na ruim 25 minuten klonk er gejuich vanuit de tribune. Maar de door Yordi Groot op 18 meter genomen vrije schop, zeilde slechts in het dak van het doel. Vlak voor rust kreeg SJC de eerste echte kans na een vrije trap van Demir Strojil. De bal ging fraai richting de inkomende Derrin Wijdenbosch. Maar helaas vloog ook zijn inzet over het doel.

Even later leek Hardenberg door te kunnen breken maar hij kon, ten koste van een gele kaart voor Dullemans van VOC, worden gestopt. De rust leek aan te breken met de brilstand totdat Dario van Breukelen zich vergaloppeerde. De toegekende strafschop was keeper Haggerty te machtig: 0-1.

De manier waarop Florian Wolf zijn team stond te coachen deed vermoeden dat het in de pauze heeft gedonderd in de kleedkamer. SJC kwam terug met Levi van Nispen voor de licht geblesseerde Abbas El Tamimy. En al direct was het voor SJC raak. Vanuit een rommelige situatie was het Nick Lim die de bal in het doel deed belanden:1-1. Achter de Rotterdammer doelman Sven Hees verzamelde zich de SJC-supporters compleet met de trom. In de verwachting dat er snel meer doelpunten zouden volgen roerden zij zich luidruchtig. Het verlangde doelpunt leek na ruim een kwartier ook te vallen. Helaas viel de uitstekende inzet van Levi van Nispen tot grote teleurstelling niet in het net maar juist op de kruising.

Kort hierna bracht Florian Wolf Billy Tavares voor Nigel Hardenberg. Die had nog nauwelijks zijn plekje ingenomen of Derrin  Wijdenbosch liet de 2-1 aantekenen. SJC domineerde en kwam hierna verdedigend niet meer in moeilijkheden.  Toen VOC, na ruim een half uur in de 2e helft, wel heel erg slordig balverlies leed,schakelde SJC zoals Wolf het graag ziet. Op snelheid ging Tavares langs zijn man en bood Melvin van Stijn de kans om een prachtig diagonaal schot af te leveren. Buiten bereik van iedere VOC-er verdween de bal in het doel: 3-1. De wedstrijd was hiermee gespeeld. VOC-trainer Mark Weel probeerde nog verandering teweeg te brengen door  2 wisselspelers in te zetten. Een vruchteloze poging want SJC gaf niets meer weg. En zo eindigde deze wedstrijd in de 5e overwinning voor SJC van dit seizoen.

Zondag is er opnieuw een thuiswedstrijd en wel tegen Leonidas. De club toonde haar ambitie en trok op gewenste weg naar de 3e divisie maar liefst 14 nieuwe spelers aan. Daarom beloofd het opnieuw geen gemakkelijke strijd te worden. De tot nu nog ongeslagen Rotterdamse ploeg speelde met 1-1 gelijk tegen HBS. En heeft overigens een doeltreffende voorhoede maar kreeg wel 9 doelpunten tegen. Daarom hoeft SJC ook niet bij voorbaat kansloos te worden geacht.