Home Blog Pagina 1193

‘Bijtertje’ Donovan Lioe Anjie terug bij Rijsoord

Rijsoord zag met Donovan Lioe Anjie een oude bekende terugkeren op het sportpark aan de Vlasstraat. Na een avontuur van één seizoen bij de buren van RVVH is de snelle verdediger weer in dienst van ‘De Kraaien’. “Wellicht kunnen we verrassen.”

Lioe Anjie (26) maakt dit seizoen met Rijsoord zijn rentree in de hoofdklasse. In zijn eerste, vijf jaar, durende periode speelde hij met de blauw-witten al een jaar op dat niveau. Hij weet daarom dat Rijsoord een enorme klus staat te wachten, al is dat alleen maar vanwege het feit dat enkele steunpilaren zijn vertrokken of hun schoenen aan de wilgen hebben gehangen. “We weten zelf ook nog niet precies waar we staan”, zegt hij eerlijk. “We zijn belangrijke spelers kwijtgeraakt. Mike van Gool, Ard Hartman en Khalid Rahli hebben de afgelopen jaren het gezicht van Rijsoord bepaald. Ze zijn er niet meer bij, andere spelers zijn erbij gekomen. Een nieuwe samenstelling heeft tijd nodig.”

Dat insiders Rijsoord tippen als degradatiekandidaat nummer één snapt hij wel. Rijsoord bleek in het verleden te groot voor het servet (eerste klasse), maar te klein voor het tafellaken (hoofdklasse). “Weet je, die uitgangspositie hoeft geen nadeel te zijn. Ik zie het meer dat we niets te verliezen hebben. We kunnen onbevangen het seizoen in.”

Dat hij zelf weer ‘Kraai’ is, was een bewuste keuze. “Rijsoord past beter in mijn weekprogramma. Ik heb geen acht tot vijf-baan en dat vraagt van mij, maar ook van de club waar ik speel fl exibiliteit. Het kan wel eens gebeuren dat ik een training mis. Bij Rijsoord is dat in het verleden nooit een probleem geweest.”

Hij beschouwt zijn uitstapje naar RVVH allesbehalve als mislukt. “Ik heb me moeten aanpassen, maar dat is me redelijk gelukt. Ik heb op verschillende posities gespeeld, van verdedigende middenvelder tot rechtsback. Het was natuurlijk geen makkelijk seizoen. Er was veel kwaliteit, maar de resultaten bleven lang uit. Ik ben blij dat we ons uiteindelijk in veiligheid hebben gespeeld.”

Hij verlaat RVVH door de voordeur. “Ik vond het best moeilijk om de voorzitter te vertellen dat ik zou vertrekken. Mario Papavoine doet zó veel voor de club, tegen dat gesprek zag ik wel op.”

In zijn vorige periode kende Lioe Anjie zijn doorbraak bij Rijsoord. “Ik heb veel te danken aan Gijs Zwaan. Ik kwam van Smitshoek 2 en hij heeft me altijd veel vertrouwen gegeven. Onder hem heb ik leren afzien. Hij zei altijd ‘no pain no game’. Dat strijden zit in mijn spel opgesloten. Ik ben een bijtertje, sterk in de één-tegen-één.”

KliekjesToernooi voorbeeld van vrijwilligersinzet

ASV Arkel ziet in een flow die elke voetbalclub zich zou wensen. De club kan altijd een beroep doen op een groep vrijwilligers, sportief gaat het ongekend goed na twee promoties achtereen van het eerste elftal en dan is er nog het Frenkie-effect. Arkel is Frenkie en andersom. Met twee vrijwilligers, Humphrey Prins en Justin Vlietstra, praten wij bij over de ontwikkelingen binnen ASV.

ARKEL – Humphrey en Justin behoren tot een bijna uitstervend ras, want heel de voetbalwereld zoekt vrijwilligers. Zij zetten zich op een aantal vlakken in en zijn ook nog gewoon voetballers van Arkel 5, waarin wekelijks ook ‘Mr. Arkel’ John de Jong uitkomt. Jawel, de vader van de eerdergenoemde Oranje-international en Barcelona-middenvelder Frenkie de Jong. Het duo is betrokken bij de organisatie van het in de regio zo bekende Kliekjestoernooi. Humphrey levert zijn bijdrage aan dit interview vanuit het Spaanse Playa d’Aro. Justin ontvangt hartelijk in de voormalige bestuurskamer op sportpark Schoonzigt. Zij brengen meteen hun inzet voor de club terug naar mindere proporties, hoewel ook de succesvolle draaimiddag binnen hun pakket valt. Justin: ,,Dat is niet te vergelijken met wat de onderhoudsploeg bijvoorbeeld hier op het sportpark voor werk verricht. Onder leiding van Anton Hol en Hans de Bliek zijn zij dagelijks aan de slag.”

WENSEN
Maar er zijn natuurlijk nog wensen. De club is nog op zoek naar een wedstrijdsecretaris. Daarnaast is er een dringende oproep richting leden om zich te melden voor de keuken. Het valt op dit moment niet mee om de keuken te laten draaien. Vindt Arkel relatief gemakkelijk vrijwilligers voor diverse taken, het werk in de keuken, dat heel leuk kan zijn, spreekt kennelijk minder aan. Mariska van den Berg en Miranda Krul coördineren het vrijwilligersbeleid. Er bestaat een lijst van achttien taken waar leden voor in kunnen tekenen. Het eerste elftal bijvoorbeeld draait op zaterdag bardienst in de kantine. Iedereen, vanaf de trainer tot de grensrechter en de aanvoerder, doet volgens een strak rooster mee.

Frenkie de Jong was altijd bereid wat voor zijn ASV Arkel te doen. Zo reikte hij vorig jaar nog de prijzen bij het Kliekjestoernooi uit en leidde hij onlangs, samen met zijn broer Youri, nog een jeugdtraining. Nu hij in Barcelona woont wordt dat mogelijk lastiger.

KLIEKJESTOERNOOI
Terug naar het Kliekjestoernooi, dat doorgaans in het tweede maar soms derde weekeinde van juni wordt gehouden. Justin: ,,Het Kliekjestoernooi is ontstaan uit het Kliekentoernooi dat voor senioren al veel langer bestaat op zaterdag. Een toernooi voor teams met zeven deelnemers.” Daar is voor jongeren tot achttien jaar op vrijdag het Kliekjestoernooi aan toegevoegd. Een heerlijk toernooi met alles erop en eraan. Het is een groot succes, mede gesteund door de Rabobank en ASV Arkel. De jeugd krijgt een compleet tenue en er is een penaltybokaal met deelname van de keepers van het eerste elftal. ,,Op dit moment doen er jaarlijks 24 teams aan het Kliekentoernooi mee. De basis van een team bestaat uit Arkel-spelers maar zij kunnen dat aanvullen met deelnemers van buitenaf.”

Dames sv Capelle bekert verder

Op 14 september stond de tweede bekerwedstrijd op het programma: Uit naar Wilhelmina’26. Aan een gelijkspel had sv Capelle genoeg, maar ze wilde er alles aan doen om te winnen. De eerste bekerwedstrijd werd al gewonnen met 10-9 van Achilles Veen.

Sv Capelle had wat omzettingen gedaan en dat werd goed ingevuld door de jeugdspelers Amy en Pia en die werden goed ondersteund door de andere dames. Er werd door iedereen hard gewerkt om tot scoren te komen, maar het wilde nog niet lukken tot de 32e minuut: Weer een goede aanval waar Carlijn de 0-1 binnenschoot. Johan: ”We waren af en toe te gretig en dan ga je te gehaast spelen om de tweede te maken. Dan geef je te veel ruimte achterin weg en daar profiteerde Wilhelmina’26 van. Hierdoor maakte ze voor de rust de 1-1, tevens ook gelijk de ruststand.

Een kwartier na rust moesten Pia en Amy gewisseld worden omdat ze nog een wedstrijd hadden met hun eigen team. Sv Capelle bleef de aanval kiezen en dat werd ook beloond door Desi die de 1-2 scoorde. ”We stonden even niet goed in de organisatie en daar profiteerde Wilhelmina’26 door de 2-2 te scoren”.

De dames wilden met 3 punten naar huis en zochten gelijk weer de aanval: Ilse, die goed in de wedstrijd zat, loste een goed schot en verraste daarmee de keepster 2-3. ”Dat ik zie dat iedereen er voor wil gaan, dat is het voornaamste als team. We hadden al twee uitvallers met spierpijn en Desi was 10 minuten voor tijd ook leeg gespeeld. Joyce was toch aanwezig, dus die is ingevallen en die scoorde ook nog de 2-4”.

Door deze verdiende overwinning bekert sv Capelle door! Proficiat dames: Toppie!

Bron: www.svcapelle.nl
Tekst: Johan Luijten, trainer S.V. Capelle dames 1

Club van de week: Voorbeschouwing Alblasserdam 1 – Lekkerkerk 1

Zaterdag 21 september om 14:30 uur is het zover. De wedstrijd waar wij als redactie en u als lezer al heel de week naar uitkijken. Alblasserdam in het oranje en wit gekleurd tegenover de zwart en wit gekleurde van Lekkerkerk.

De wedstrijd in de 3eklasse C zal plaats vinden op sportpark de Souburgh in Alblasserdam.
Het belooft een spannende wedstrijd te worden, die ook wel de strijd om de rivier de Lek wordt genoemd. Beide teams liggen dicht bij elkaar, echter was het van een eerste ontmoeting nog niet gekomen. Tot nu!

Afgelopen week heeft u kunnen lezen over v.v. Alblasserdam waarin ook bepaalde voorspellingen en verwachtingen naar voren kwamen over deze wedstrijd. Speciaal voor u hebben wij deze voorspellingen en verwachtingen op een rijtje gezet.

Jaimy Bravenboer (Verdedigende middenvelder):De speler van het eerste is vastberaden dat ze kunnen winnen. “Als wij keihard voor elkaar werken en met rust spelen zouden wij elke tegenstander moeten verslaan, maakt niet uit wie het is. Het zal een belangrijke pot worden om de competitie goed te starten, dus ik denk dat het 3-2 wordt voor ons.”

Jacob Kappen (clubicoon): Het lid van Verdienste die al 56 jaar rondloopt bij v.v. Alblasserdam is positief maar denkt ook dat het een spannende wedstrijd gaat worden. “Ik reken wel op een kleine overwinning, een 2-1 eindstand. Lekkerkerk komt toch van de verkeerde kant van de rivier.”

Jack van Ballegooijen (Bestuurslid):De man die veel doet voor de club blijf realistisch.
“Afgelopen wedstrijden werd er goed gevoetbald alleen werden de kansen niet afgemaakt. Als wij die kansen zaterdag kunnen omzetten in goals ben ik ervan overtuigd dat v.v. Alblasserdam de drie punten zal pakken.”

De scheidsrechter van dienst is M.H.A.M. Klerks die de wedstrijd in goede banen zal leiden.
Daarnaast bent u als lezer ook van harte uitgenodigd om te komen kijken. Wel moet u rekening houden met drukte, want in Alblasserdam vind zaterdag ook het jaarlijkse Havenfestival plaats.

Een bericht voor v.v. Alblasserdam: Wij als VoetbalJournaal willen graag v.v. Alblasserdam onwijs bedanken voor de flexibele en soepele medewerking tijdens de interviews en deze mooie week. Samen kunnen wij trots zijn op de artikelen die gepubliceerd zijn. Daarnaast wensen wij beiden teams een mooie wedstrijd toe en moge de beste winnen!

Bron foto’s: Lekkerkerk en Alblasserdam

Clubjongens leiden hun eigen opvolgers op bij SV Sprundel

Ouders die de beste jeugdteams coachen: bij SV Sprundel is dat al lang verleden tijd. Die elftallen van de dorpsclub worden getraind door enthousiaste selectiespelers, die met alle plezier hun eigen opvolgers opleiden.

Op een vroege zaterdagochtend, midden in de zomervakantie, melden vijf jongemannen zich netjes om 09.30 uur in de kantine van SV Sprundel. De een oogt net wat fi tter dan de ander, maar het is duidelijk dat het mannen van hun woord zijn. Dat is maar goed ook, want tijdens het lange voetbalseizoen moeten de vijf trainers straks ook elke zaterdag klaarstaan voor hun elftal.

Het vroege opstaan is niet altijd een feest, maar het nemen van je verantwoordelijkheden hoort er absoluut bij als coach, zo weten zij. En dus is het op dit tijdstip al direct gezellig in het knusse clubhuis, waar de vrienden onder het genot van een kop koffie bijpraten over van alles en nog wat.

De trainer van de JO13-1 Ruud van de Lindeloof is aanwezig, net zoals Justin Buurstede en Farlo Stolk, die de JO15-1 coachen. Naast hen zit Bjorn Brouwers, die de JO17-1 onder zijn hoede heeft samen met Sander Wirix (niet aanwezig).

Het viertal speelt in de selectie van Sprundel en is daarnaast dus ook jeugdtrainer op sportpark De Kerlinge. Dat laatste geldt ook voor Jens Wirix, die de JO19-1 coacht en samen met zijn tweelingbroer Sander Wirix jeugdcoordinator is, maar hij speelt al een tijdje niet meer bij SV Sprundel.

“Ik voetbal in Baronie 1, maar vind het leuk om op deze manier betrokken te blijven bij mijn oude club. De afgelopen jaren hebben we behoorlijk wat stappen gezet met de jeugdopleiding en het is leuk om je steentje hieraan bij te dragen.”

WELWILLENDE OUDERS
Toen het vijftal vroeger in de jeugd van Sprundel speelde, werden de teams altijd gecoacht door welwillende ouders, maar daar hebben ze persoonlijk verandering in gebracht. “De clubleiding, ouders en de kinderen vinden het prettig dat er nu onafhankelijke trainers zijn opgestaan”, zegt Wirix.

“Wij zijn allemaal gedreven en hebben voetbalverstand”, aldus de jeugdcoördinator. “Stiekem denk ik ook dat de kinderen een beetje tegen ons opkijken. Ze vinden het leuk dat we in het eerste spelen en sommigen komen daar
ook speciaal voor ons op zondagen bij onze wedstrijden kijken”, voegt Farlo Stolk toe. “Dat zorgt voor extra binding tussen de clubleden.”

LANGE AVONDEN
De selectiespelers van Sprundel zijn op zaterdag bezig met hun team en spelen op zondag hun eigen wedstrijd. Bovendien maken ze doordeweeks lange avonden. “We geven op dinsdag en donderdag eerst zelf training en daarna moeten we zelf aan de bak”, zegt Van de Lindeloof. “We maken lange avonden, maar het is heel leuk om te doen. Het is gaaf om een team te smeden van een groep gasten, we krijgen veel waardering van de kinderen en ouders en we doen graag iets voor de club”, voegt Buurstede toe.

SV Sprundel is blij met zulke waardevolle vrijwilligers als het aanwezige vijftal en de vrienden proberen ook anderen te motiveren om zich in te zetten voor de dorpsclub.

”We schakelen jongens van de JO19 al af en toe in voor taken en ook proberen we andere selectiespelers te motiveren om vrijwilligerstaken op zich te nemen, zodat we onze mooie club draaiende houden”, zegt Wirix.

Familie Meerens vergroeid met Vuren

Vuren is een relatief kleine, maar zeer sfeergevoelige club. Vader Peter Meerens en zijn zoons Ramon en Kevin zijn al ruim vijftien jaar bij Vuren betrokken. Ryan, de twaalfjarige zoon van Kevin, speelt in JO13. Wie bij de polderclub binnenkomt, gaat daar nooit meer weg.

VUREN – Dat is zeker het beeld van de familie Meerens. Kevin kwam veertien jaar uit in Vuren 1. Ramon was er drie seizoenen bij en was daarnaast ook in het tweede elftal actief. Vader Peter Meerens was voormalig speler van Raptim, in de periode dat de katholieke club echt wat voorstelde met namen als Kluijtmans, Kooijman, Van Bavel, Cetin, Meinders en Koenen. ,,Ik ben er nog een periode voorzitter geweest”, aldus Meerens senior, die gelukkig herstellend is van een tweetal vervelende tumoren in zijn lichaam. ,,De chemo en bestralingen hebben mij het laatste jaar behoorlijk gesloopt. Gelukkig ben ik er met de steun van mijn vrouw en deze knapen doorheen gekomen. Ik heb een jaar niet op de club kunnen komen. Ik had mijn handen vol aan mijzelf. Het gaat beter, maar ben nog lang niet de oude.” Meerens senior was onder meer leider van het tweede elftal en oprichter van het vrouwenteam. ,,Toen Kevin zestien jaar geleden bij Vuren ging voetballen, ben ik leider van het tweede elftal geworden.” Ramon maakte de stap van GJS naar Vuren omdat zijn oudere broer Kevin het daar naar zijn zin had. Peter Meerens heeft een jasje uitgedaan. “Ik houd mij nu bezig met de groep vrijwilligers die op maandag en vrijdag onderhoud en reparaties verrichten.”

BESCHEIDEN
Sinds twee jaar is Ramon als leider betrokken bij het tweede elftal. Kort daarna sloot ook Kevin aan bij de staf. Ramon: ,,Samen met twee ervaren spelers hebben wij de boel op sleeptouw genomen. Mijn broer en ik waren op zaterdag verantwoordelijk voor het tweede elftal, dat steeds beter ging voetballen.” Kevin stelt dat zijn rol heel wat bescheidener is. ,,Alle credits naar Ramon hoor, want die zet zich meer dan honderd procent voor het team in. Zie mij maar als een soort klankbord van mijn broer, want hij regelt echt alles rond de ploeg.”

,,Voor dit seizoen hebben wij gelukkig in de persoon van Mark de Jonge een betaalde trainer gevonden”, vertelt Ramon. “Hij heeft ervaring, bij GJS en SteDoCo. Dat was voor ons richting het bestuur echt een voorwaarde. Hij kan met een groep van 23 spelers gaan werken. Er komen een aantal jonge spelers over van JO19-1 en dat vraagt meer aandacht. Bij De Jonge mogen ook spelers van het derde en vierde aansluiten.” De Jonge heeft als voorwaarde gesteld dat de Meerens-broers hem blijven assisteren. De contacten met de trainer van het eerste elftal, Ron Vlot, zullen meer worden opgepakt. ,,Omdat de groepen weer groter zijn, wordt communicatie de grootste uitdaging, want wij zullen spelers naar het derde moeten doorschuiven.”

Dit seizoen wordt meer van de spelers verwacht. Er zal worden doorgeselecteerd. ,,Na een vierde en een vijfde plaats zouden wij straks graag nog wat plaatsen stijgen. Ik durf te stellen dat wij met ons tweede team mee gaan doen voor het kampioenschap in de derde klasse”, stelt Ramon.

Broertjes Mulder hebben allebei hun eigen doel

Ze werden allebei in de zomer met open armen ontvangen bij Slikkerveer, al was het maar om de tekorten in de selectie te compenseren. De broers Tom (22) en Bas (19) Mulder zijn vast van plan om van hun verblijf in Ridderkerk een succes te maken. Concurrenten van elkaar in het veld zijn ze sowieso niet, hooguit op de training waar Bas de ballen er probeert in te schieten bij oudere broer Tom.

Tijdens de eerste oefenwedstrijd tegen Steenbergen (4-1 winst voor Slikkerveer) konden de supporters voor het eerst kennismaken met de uit Arnhem afkomstige broers. Tom tussen de palen, Bas in de spits. Vooral die laatste viel op, met twee treffers, een aardige binnenkomer. “Ja, Bas is een echte spits”, reageerde Tom met een glimlach. “Hij is heel doelgericht. Altijd geweest. Hij loert op zijn kansjes. Je kunt hem de hele wedstrijd niet zien en dan is hij er ineens. Hij is een man van momenten.”

Vorig seizoen maakt de jongste van de voetballende Slikkerveer-broers al zijn debuut in het seniorenvoetbal. Zijn trainer bij VDZ (Volharding Doet Zegevieren) in Arnhem gaf hem als tweedejaars A-junior de kans. “Ik had een aardige productie”, doelt hij op zijn tien treffers in de eerste helft van de competitiehelft. Toch verdween hij na de winterstop geleidelijk uit het elftal. “Ik had nog mogen spelen voor de A1, totdat het moment dat ik me had vastgespeeld. Daar baalde ik wel van, want toen ik niet meer zeker was van mijn plaats mocht ik niet meer spelen voor de A1. De trainer wilde dat ik mijn rol anders zou gaan invullen en koos vervolgens voor een ander. Ondanks dat ik met invalbeurten moest doen, heb ik toch nog vijftien doelpunten gemaakt.”

Zijn broer zag het allemaal van op een afstandje gebeuren. Hij was vaste keeper van het tweede van VDZ. “Ik speel al vier jaar bij de senioren. Ik heb, toen ik in Rotterdam studeerde, voor Hillegersberg 1 gespeeld. De zondag als speeldag bevalt me wel. Vandaar dat we hier op zoek gegaan zijn naar een zondagclub.” Bas: “Ik ben Tom gevolgd.” Veel keuze was er niet, gelukkig was Slikkerveer om de hoek. “We hebben voor de winterstop meegetraind. Dat voelde meteen goed”, aldus Tom, die realistisch is over zijn kans op een basisplaats in Slikkerveer 1

“Patrick Werkhoven is afgelopen jaar vaste keeper geweest. Ik kan me voorstellen dat de trainer dan niet heel snel wisselt. Patrick was in de voorbereiding geblesseerd en ik heb daardoor veel wedstrijden gekeept. Dat ging lekker. Ik weet wat ik kan.”

Waspik sneuvelt in de poulefase van de beker

Waar vorig seizoen in de competitie de resultaten uitbleven, was het in de beker een heel ander verhaal. Waspik stuntte weer zoals 10 jaar eerder en werd uiteindelijk pas in de kwartfinale door verliezend finalist RKSV Heeze een halt toegeroepen.

Dit bekerseizoen rolden zondag 3de klasser Haarsteeg, zaterdag 3de klasser GDC en zondag 5de klasser SVG uit de koker. Als eerste wedstrijd stond het bezoek aan Haarsteeg op de planning.

Op een zonnig sportpark bleek Haarsteeg toch wel een aardig ploegje te hebben. Waar het bij Waspik rommelig oogde, oogde Haarsteeg al vroeg in het seizoen als een geoliede machine. Met veel beweging van spelers die wel met een balletje konden omgaan maakte ze het Waspik van begin af aan moeilijk. Ondanks dat Haarsteeg weinig kansen kreeg viel halverwege de 1ste helft toch de 1-0 door vlot combinatiespel. Een foute breedtepass betekende kort daarop de 2-0 en nog voor rust viel de 3-0. Na de rust zakte Waspik wat meer op eigen helft om de schade te beperken maar ondanks de tactische wijziging liep Haarsteeg nog verder uit naar een 5-0 eindstand.

Een week later stond de thuiswedstrijd tegen GDC op de planning. Deze ploeg had de eerste wedstrijd met 4-0 gewonnen dus Waspik was gewaarschuwd. Vanaf de eerste minuut was Waspik de bovenliggende partij met prima positiespel. Echter vanuit het niets kwam GDC op voorsprong uit een strafschop door een onhandige overtreding van Niek de Hond binnen de 16-meter. Mark van Gorp zat er nog met de vingertoppen aan maar de 0-1 kwam toch op het scorebord terecht. Niek de Hond maakte echter zijn fout snel goed door een mooie aanval over rechts feilloos af te ronden. Waspik kon nog zelfs van de thee gaan genieten met een 2-1 voorsprong doordat Luuk Molenschot een voorzet van dichtbij kon binnenwerken.

De thee van aanvoerder Guido van den Hoven had hem duidelijk goed gesmaakt aangezien hij vlak na rust een vrije trap door de muur achter de doelman schoot. Wie dacht dat de wedstrijd nu op slot zou zitten, kwam bedrogen uit. Na 2x knipperen stond GDC alweer naast Waspik, 3-3. Van den Hoven nam zijn team nogmaals op sleeptouw door wederom een vrije trap binnen te schieten. De thee was blijkbaar nog steeds niet uitgewerkt want luttele minuten na zijn vrije trap, ging hij een combinatie aan met Guus van Beurden en ramde hij de 5-3 boven in het doel. Wie nu riep, de buit is binnen kwam wederom bedrogen uit want GDC zette nog één keer aan. Na een actie over de linkerkant kon de spits vrij intikken voor de aansluitingstreffer en 10 min voor tijd toverde hij de bal weer achter doelman Van Gorp. Doordat Coen Roksnoer nog een rode kaart pakte, was het voor Waspik nog vechten voor het puntje wat uiteindelijk voor een terechte einduitslag zorgde.

De laatste bekerwedstrijd uit tegen SVG was een wedstrijd die nergens meer om ging. SVG had beide bekerwedstrijden flink verloren dus een mooi moment voor Waspik om aan het zelfvertrouwen te werken. Waspik speelde een meer dan prima eerste helft en liet het balletje rond gaan en de tegenstander liep achter diezelfde bal aan. Met veel beweging achter de Tilburgse verdediging en veel druk op de verdediging werd het voetballen voor de tegenstander onmogelijk gemaakt. De 1-0 kon niet uitblijven en viel uiteindelijk door Bob Leijtens. Leijtens werd met een fijne pass door Luuk Molenschot gelanceerd en kon de bal knap binnen werken. Waspik bleef doorgaan en maakte de 2-0 door goed druk te zetten. Lesley Verschuren en Jelle de Wit maakte het de verdedigers en keeper dusdanig lastig dat de bal werd verspeeld en Verschuren van dichtbij kon binnenwerken. Het plan was om de 2de helft op dezelfde voet door te gaan maar de 2de helft was een helft om snel te vergeten. SVG maakte de aansluitingstreffer door een communicatiefout achterin en kreeg zelfs nog een kans op de gelijkmaker. Gelukkig voor Waspik tekende Lesley Verschuren laat in de 2de helft voor de 3-1, wat ook de einduitslag was.

De poulefase was dit jaar gelijk het eindstation voor het equipe van Eugene van der Heijden en dus kan de blik meteen op de competitie die 22 september begint met de thuiswedstrijd tegen WDS’19.

Opstellingen:
Haarsteeg 1 – Waspik 1:
Reinoud Zijlmans; Jordi de Hond (80’ Mathijs Jacobs) – Falk van Sluisveld (80’ Jelle de Wit) – Bart Holman – Sjoerd de Wit (75’ Wouter van Mierlo); Wayne Hubeek – Wil Vervoort – Guido van den Hoven; Coen Roksnoer – Luuk Molenschot en Niek de Hond

Waspik 1 – GDC 1:
Mark van Gorp; Wayne Hubeek (80’ Mathijs Jacobs) – Falk van Sluisveld – Bart Holman – Sjoerd de Wit; Bob Leijtens (70’ Guus van Beurden) – Luuk Molenschot – Niek de Hond – Guido van den Hoven; Coen Roksnoer en Lesley Verschuren

SVG 1 – Waspik 1:
Reinoud Zijlmans; Wayne Hubeek – Falk van Sluisveld – Wayne Hubeek – Sjoerd de Wit (75’ Wouter van Mierlo); Bart Holman – Luuk Molenschot – Niek de Hond (75’ Joey Simons) – Bob Leijtens; Jelle de Wit en Lesley Verschuren

Bron: www.vvwaspik.nl

Marcel Bode laat jeugdkeepers RVVH werken

Eén keer in de week neemt Marcel Bode de selectiekeepers van de JO15, JO17 en JO19 van RVVH onder handen. “Werken aan de basis”, omschrijft hij de wekelijkse sessies. “Hard trainen, maar ook veel praten. Zelfvertrouwen is het allerbelangrijkste.”

Bode sprong op sportpark Ridderkerk in het gat dat was ontstaan door het vertrek van de vorige keeperstrainer. “Dat was halverwege vorige seizoen. Zo midden in het seizoen zonder keeperstrainer zitten was niet goed voor die jongens. Ik heb ja gezegd, al is het niet even makkelijk omdat ik vrachtwagenchauffeur ben. Eén keer in de week is daarom het maximale.”

Dat RVVH de 46-jarige Ridderkerker benaderde, was niet onlogisch. Bode was in het verleden bij diverse clubs keeperstrainer. “Ik heb keepen zelf altijd geweldig gevonden. Ik ben ooit als klein jongetje begonnen met korfballen bij Sagitta, maar na een schoolvoetbaltoernooi ben ik gevraagd om keeper te worden bij RVVH. Ik heb een tijdlang beide sporten gecombineerd. Ik was als keeper zo gek als een deur. Ik dook echt op alles.” De voorliefde voor duiken merken ook de RVVH-jeugdkeepers. “Ik hou van oefeningen met springen en duiken. Explosiviteit dus”, aldus Bode, wiens eigen carrière al in de dop geknakt werd. Als doelman van de Feyenoord-amateurs scheurde hij zijn kniebanden. “Het was niet mijn eerste blessure. Voor mij was het welletjes.”

Hij nam afstand van het voetbal, maar keerde in 2000 terug. Bij Bolnes waar hij twee seizoenen de jeugdkeepers trainde. “Daarna heb ik vier seizoenen gezeten bij Zwaluwen Vlaardingen, en drieënhalf jaar bij Slikkerveer.” Bij die laatste club was zijn zoon Marijn inmiddels gaan spelen. Uiteraard als keeper. “Ik heb hem nooit gepusht om keeper te worden, dat is uit hem zelf gekomen. Ik vind het wel leuk dat we dezelfde passie delen.” De nu 16-jarige Marijn stapte als eerstejaars D-pupil over van Slikkerveer naar RVVH. Op sportpark Ridderkerk staat hij te boek als een groot keeperstalent. Niet voor niets besloot de technische commissie de één meter en 94 centimeter sluitpost, die eigenlijk nog in de JO17 mag spelen, door te schuiven naar de JO19. “Dat doen anderen. Dat zou ook een ongezonde situatie zijn. Ik beperk me tot het trainen van mijn vijf keepers en indeling en selectie is een zaak van de jeugdcommissie. Zo voorkom je belangenverstrengeling.”

“Tijdens de training behandel ik iedereen op dezelfde manier. Thuis ben ik pap, bij RVVH de trainer. Wij kunnen dat goed scheiden.” Marijn Bode heeft het nooit als een probleem ervaren dat zijn vader zijn trainer is. “Natuurlijk hebben we ook thuis wel eens over keepen en wat ik goed of niet goed heb gedaan in de wedstrijd. Maar daar leer ik alleen maar van. Soms ga ik in discussie.”

Pa: “Met al mijn keepers praat ik veel. Het is niet alleen maar hard trainen. Ja, ik ben van het harde werken, maar keeper zijn heeft heel veel met vertrouwen te maken. De grootste fout is dat je als keeperstrainer een keeper je stijl opdringt. Iedereen heeft zijn eigen stijl, laat keepers geen dingen doen die ze niet kunnen. Leg de nadruk op iemands sterke punten en probeer de mindere punten te camoufleren.”

Ook zoonlief heeft volgens Bode nog punten om aan te werken. “In de basis is hij een prima keeper, maar in de één-tegen-één mag hij wel wat gekker, gedurfder worden. Hij is nu te afwachtend.”

 

Club van de week: v.v. Alblasserdam met Jaimy Bravenboer

In het eerste elftal van v.v. Alblasserdam loopt er één vreemde eend rond, namelijk Jaimy Bravenboer. Jaimy komt van oorsprong uit Nieuw-Lekkerland wat wordt gezien bij Alblasserdam als de verkeerde kant van de rivier. Vandaag spreken wij met hem over de club, het eerste elftal en zijn verwachtingen voor komend seizoen.

Jaimy Bravenboer (23) heeft bij Nieuw-Lekkerland alle selectie elftallen doorlopen vanaf de F’jes, maar kwam niet aan de bak bij het eerste elftal. Totdat v.v. Alblasserdam aan de deur klopte bij de verdedigende middenvelder, waar hij zeer blij mee was. “Omdat ik niet speelde bij het eerste moest ik genoegen nemen met een plekje bij het tweede van Nieuw-Lekkerland. Maar dat was niet voor mij weggelegd, ik wou graag bij een selectie elftal spelen en toen kwam gelukkig v.v. Alblasserdam”.

Nu speelt Jaimy al vier seizoenen voor v.v. Alblasserdam waar hij het erg naar zijn zin heeft.
“Het was in het begin even wennen, omdat ik heel mijn jeugd bij v.v. Nieuw-Lekkerland heb gevoetbald. Maar ik werd met open armen ontvangen op sportpark de Souburgh”.

Aan het begin van het seizoen zijn er verschillende wijzigingen geweest rondom het eerste elftal van v.v. Alblasserdam. Zo zijn er wat ervaren jongens binnen de ploeg gekomen wat positieve gevolgen heeft gehad vindt Jaimy. “Er zijn wat oudere spelers aangetrokken wat voor de groep goed is, want zo worden de jongere spelers kort gehouden en goed aangestuurd. Dit zorgt er ook voor dat er meer rust in het spel komt”.

Tot nu toe werd er in de beker alles gewonnen, waardoor het eerste nu zijn opwachting mag maken in de volgende ronde. Daarnaast geeft dit ook goede hoop voor komend seizoen. “Er werd goed gevoetbald de afgelopen wedstrijden, waardoor ik denk dat een plek in de top drie er wel in zit dit jaar” zegt de bikkelharde middenvelder.

In de competitie komt v.v. Alblasserdam veel nieuwe gezichten tegen zoals ook aankomende zaterdag tegen Lekkerkerk. “Ik vind dat je altijd van je eigen krachten moet uitgaan en niet op de tegenstander moet letten ongeacht wie de tegenstander ook is. Wij moeten vertrouwen op elkaar en keihard werken met z’n allen. Als wij dat doen als team denk ik dat wij het ver kunnen schoppen. Daarom gaan wij dit weekend met 3-2 winnen.”

Afgelopen seizoen kwam Jaimy maar weinig aan de bak door verschillende schorsingen vanwege zijn harde spel. “Dit jaar wil ik slimmer gaan voetballen! Niet meteen erboven op klappen, maar soms ook even de kat uit de boom kijken. Vooral op het middenveld wil ik minder slidings maken zodat ik geen gaten laat vallen achter mij en minder kaarten krijg” zei Bravenboer met een lach.

Morgen zullen wij een voorbeschouwing geven over de wedstrijd van zaterdag tegen Lekkerkerk 1. Houd daarom de website goed in de gaten en alvast veel lees plezier!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.