Jack van Ballegooijen is een kind van Alblasserdam. In navolging van zijn twee broers en zijn vader is hij vergroeid met de plaatselijke voetbalclub. Door een knieblessure duurde zijn actieve voetballoopbaan slechts tot zijn achttiende jaar, maar de club heeft daarna veel plezier van de alleskunner beleefd.

ALBLASSERDAM – Veldvoetbal was dus al vroeg verleden tijd. Vervolgens was Jack van Ballegooijen nog wel twintig jaar verdienstelijk doelman van een zaalvoetbalteam. ,,Ik ben op mijn achttiende wel meteen jeugdtrainer en begeleider geworden.

Ik ben bewust begonnen bij de C-junioren, want die hoefden op zaterdag niet zo heel vroeg te voetballen. Op vrijdagavond wilde ik immers ook graag uit. Later schoof ik door naar de B- en A-junioren, waar ik assistent-trainer werd. In die periode maakte ik ook drie jaar deel uit van het jeugdbestuur.”

Van Ballegooijen nam gas terug om zijn studie weer op te pakken. Alblasserdam-icoon Jacob Kappen haalde hem tien jaar geleden terug bij de club. ,,Als Jacob je vraagt iets voor de club te betekenen, kun je dat niet weigeren. Ik ben als leider begonnen bij het team waar mijn zoon van zeven in ging voetballen.

Tegelijk werd de businessclub nieuw leven ingeblazen en daar ben ik penningmeester van geworden.” Het was in de periode dat Alblasserdam in zwaar weer verkeerde. Van Ballegooijen was bereid er zijn schouders onder te zetten en werd voorzitter van de club. ,,Alblasserdam moest echt van heel ver komen. Soms dacht ik dat ik de laatste voorzitter zou zijn en ook de man die definitief de stekker eruit zou trekken. Het was echt vijf voor twaalf. Ik leidde de club met nog twee bestuursleden en heb de noodklok geluid. Toen is een groep clubmensen opgestaan, waarvan Arjan Maat de kar als voorzitter is gaan trekken.

Dat is het omslagpunt voor de club geweest. Ik ben drie jaar penningmeester geweest in een bestuur dat de zaakjes weer op orde kreeg.” Jack van Ballegooijen werd door Arjan Maat, vanwege zijn algemene kennis van de club, gevraagd wel als bestuurslid aan te blijven. Alblasserdam is bijna waar het heen wil. ,,Dit is weer een echte club. Als wij zaken als wat extra vrijwilligerswerk ook nog op orde krijgen, is het echt helemaal top.” Toen trainer Fop Gouman mij vroeg als teammanager bij het eerste elftal, heb ik dat opgepikt. Dat deed ik later ook bij Bert Buizert en Dennis Schoonewil.’’

Jack van Ballegooijen zegt als het om Alblasserdam gaat nergens nee tegen. Toen zijn zoon vorig jaar voeg om zijn team JO17-2 op donderdag te trainen en op zaterdag te begeleiden, is hij ook daarin gestapt. ,,Dit seizoen ben ik met veel plezier meegegaan naar JO19-2. Mijn taken bij het eerste elftal zijn verdeeld.’’

Christiaan Verschoor combineert zijn voetbalactiviteiten voor Hardinxveld met zijn werkzaamheden binnen het bijna 100-jarig busbedrijf Verschoor uit – hoe kan het anders – Hardinxveld.

Soms is het passen en meten. Zo miste de robuuste verdediger Christiaan Verschoor de opening van het seizoen omdat hij met een groep klanten uit Indië en de Verenigde Staten twee weken door Europa toert. Aansluitend kan hij eindelijk zelf drie weken vakantie pakken. ,,Voor mij is het niet zo moeilijk om keuzes te maken. Ons bedrijf gaat altijd voor. Ik heb mijn situatie met de nieuwe trainer, Richard den Ouden, doorgesproken. Het is aan hem hoe hij daarmee omgaat. Ik ben fit en zolang hij mij kan gebruiken blijf ik voetballen. Voor ons bedrijf loopt het seizoen van half april tot en met de herfstvakantie, dan zijn alle bussen onderweg. De kunst is om in het laagseizoen ook actief te zijn.”

Eind september is Christiaan Verschoor 27 jaar geworden. Hij heeft nog een deel van zijn voetballeven voor zich. Als junior kwam hij even voor GJS uit. ,,Ik kwam in die tijd uit voor een selectie-elftal van de KNVB en maakte ook nog kort de overstap naar RKC. Toen ik de IVA-opleiding in Driebergen ben gaan volgen, ben ik teruggekeerd naar het prachtige sportpark aan de Sluisweg en weer in en bij mijn eigen Hardinxveld gaan voetballen.” Christiaan Verschoor debuteerde op zijn zestiende jaar in het eerste elftal van Hardinxveld. Aanvankelijk speelde hij alles, maar vanaf het moment dat hij op de bus kwam werd dat minder. ,,Vorig seizoen ben ik er slechts twaalf wedstrijden bij geweest. Het is in een deel van het seizoen gewoon hartstikke druk. Ik heb zelf nog een bedrijf in giftcards, TravelCheq. Ookdaar ben ik druk mee. Dat vreet tijd en energie. Met alle respect: ik voetbal misschien nog een jaar of vier en moet mijn geld buiten het voetbal verdienen.” Verschoor Reizen overweegt naar een ander deel van het industrieterrein te verhuizen, slechts 300 meter verwijderd van de huidige locatie. ,,Het zou prachtig zijn als wij ons nieuwe terrein, met royaal plaats voor onze vijftien bussen, konden betrekken op het moment dat wij ons 100-jarig bestaan vieren.”

VERANDERING
In het verleden hadden zijn trainers, Ton Heijstek, Ferry van Dijk en Arjan de Vries, ook met zijn situatie te maken. ,,Vaak had ik de afspraak dat – als ik een keer per week op de training was – op zaterdag mijn wedstrijd speelde. In de voorbereiding op dit seizoen speelde ik alles. Veelal rechtsachter, soms centraal achterin. Nu ben ik vijf weken weg en dan moeten er andere jongens opstaan.” De nieuwe trainer voert wat verandering in speelstijl door. ,,Dat bevalt ons wel. Het oogt moderner waardoor wij, zoals dat heet, hogerop verdedigen.”

Trainer Richard den Ouden maakte de overstap van het Schiedamse Hermes DVS naar Hardinxveld. ,,Ik ben in de eerste weken na mijn entree bij Hardinxveld bezig geweest om het vertrouwen van de spelers te krijgen. Andersom geef ik ook veel vertrouwen aan de mijn groep. Dat leidt tot veel acceptatie bij de trainingen en gewenning aan een nieuwe speelstijl. Wij zijn van mandekking overgestapt naar zonedekking. Ik vraag van de spelers om verder vooruit te verdedigen, met een dynamisch middenveld. Dat vraagt veel van de spelers, maar het slaat gezien de resultaten wel aan. Het was voor mij een hele klus om uit 22 spelers in de openingswedstrijd van het seizoen tegen Streefkerk, de basiself te kiezen, want de kwaliteit van veel spelers ontloopt elkaar niet veel.” Hardinxveld komt na een langdurig verblijf in de tweede klasse nu voor het tweede seizoen in de derde klasse uit en begon met een overwinning op Streefkerk. Verschoor was er niet bij, hij toerde toen al met zijn groep door Europa. ,,Als ik terug ben, pak ik het weer op. Wij zitten in een leuke competitie met heel veel regioclubs en vier teams van de andere kant van de Lek. Ook leuk om daar eens te voetballen.”

VVAC staat niet voor niets voor dé club uit het hart van de Alblasserwaard. Voetballers uit Ottoland, Brandwijk, Molenaarsgraaf, Bleskensgraaf, Goudriaan en een stukje Wijngaarden melden zich traditioneel al jaren op sportpark De Put. Na Tom den Besten maakt dit seizoen ook zijn vijf jaar jongere broer Jurre zijn entree in het eerste elftal van VVAC.

OTTOLAND – Derdeklasser VVAC, met de bijnaam de ‘Green Heroes’, is allang geen clubje meer. Met 650 leden behoort het tot de grotere clubs in de Alblasserwaard. Op wat uitstapjes naar de vierde klasse na, hoort VVAC in de derde klasse. Wij spreken de broers Den Besten kort na het pijnlijke verlies tegen SVW. ,,Die wedstrijd in Gorinchem tegen de grote titelkandidaat moeten wij maar snel vergeten. Ja, ik vind dat VVAC een degelijke derdeklasser moet zijn en dat moeten wij dit seizoen laten zien”, stelt Tom den Besten. ,,Wat mij betreft ontlopen wij dit seizoen de nacompetitie en spelen we ons op tijd in veiligheid. Wij hebben ten opzichte van vorig seizoen weinig mutaties in de groep. Wel een nieuwe traineren een pittige start. Wij zullen snel punten moeten gaan halen.”

Tom moet even schakelen als hem gevraagd wordt wanneer hij voor het eerst het groen-witte clubtenue aantrok. ,,Ik zal vijf jaar zijn geweest. Jurre was waarschijnlijk net geboren.” Voor Jurre was de situatie niet anders. Ook hij moest eerst zijn zwemdiploma op zak hebben voordat hij bij VVAC werd aangemeld. ,,Ik ben pas bij Tom gaan kijken toen hij het goed deed in de A-junioren. Later, toen hij bij het eerste elftal kwam, was ik supporter van mijn oudere broer.” De familie Den Besten is op sportief gebied vergroeid met de sfeervolle club aan De Put. Vader Rick den Besten is voormalig doelman van het eerste elftal en sinds dit seizoen voorzitter van VVAC. Tom, en later ook Jurre, kwam van jongs af aan op het sportcomplex

CONTROLEUR
Op jongere leeftijd is een verschil van ruim vijf jaar groot. ,,Nu ik bij Tom in het eerste elftal speel, lijkt dat verschil gevoelsmatig kleiner te worden.” Jurre is nu tweedejaars senior. Vorig seizoen zat hij tegen het eerste elftal aan, trainde al wel regelmatig mee, maar speelde zijn wedstrijden vooral in het tweede team. Grote broer Tom geniet ervan om nu wekelijks met zijn ‘broertje’ in het eerste elftal uit te komen. ,,Wij zijn een vriendenteam en dat Jurre er nu bij is maakt het extra leuk.” Tom den Besten is aanvallend ingesteld, meestal komend vanaf de zijkanten. Jurre heeft dit seizoen nummer zes gekregen. Hij is de controleur op het middenveld. Bij zijn eerste optreden tegen SVW zet hij vraagtekens. “Pfff…, dat was een goede tegenstander zeg. Met een erg creatief middenveld. Wij hadden het heel lastig, maar dat zal voor veel ploegen tegen SVW gelden.” Tom vult aan: ,,Ook Ameide en Alblasserdam kunnen bovenin mee gaan doen. Voor ons zijn de duels tegen Groot-Ammers, Ameide, Streefkerk en Meerkerk de leuke streekontmoetingen. Met die jongens hebben wij goede contacten.”