Home Blog Pagina 1127

Stolwijk als bolwerk van meisjesvoetbal

Erwin van Bergen is al een paar jaar ‘om’, maar hij geeft toe dat hij niet in zijn huiskamer stond te dansen van plezier toen één van zijn dochters meldde dat ze haar paard wilde gaan inruilen voor een paar voetbalschoenen. “Ik vond het helemaal niets om eerlijk te zijn. Maar ze hield bij hoog en laag vol dat ze op voetbal wilde.”

Inmiddels is Van Bergen (52), die in de gouden periode speler was van Stolwijk 1, overtuigd. Hij is trainer van de MO15 en coördinator van de twee bovenbouwteams van Stolwijk, de MO15 en MO17. “Die meiden zijn zó enthousiast. Al vriest het tien graden of regent het pijpestelen, ze willen altijd trainen.”

Veel clubs kijken jaloers naar Stolwijk. Naast een MO17, een MO15 werden voor dit seizoen twee MO13teams en één MO11-team voor de competitie ingeschreven. “Daar zijn we best trots op”, reageert Nadia Vonk, die al jarenlang de contactpersoon is van het bestuur namens de dames- en meisjesafdeling. “Dertig procent van het ledenbestand van de club is of meisje of vrouw. Dat is een behoorlijk percentage.”

Het vrouwenvoetbal heeft een rijke geschiedenis in Stolwijk. “Vorig jaar hebben we ons veertigjarig bestaan gevierd”, vertelt Vonk. “Dat vind ik best een prestatie. Niet veel clubs kunnen zeggen dat ze veertig jaar onafgebroken damesvoetbal hebben.”

De afgelopen tien jaar groeide de meisjesafdeling gestaag. Er is een goede voedingsbodem in Stolwijk. “Bij meisjes werkt het anders dan bij jongens. Meisjes gaan vaak met elkaar op voetbal. Er komt er dan niet één, maar meteen drie, vier. En als ze het leuk vinden staan de volgende vriendinnen even later op het veld.”

“Het is een andere insteek”, vult Van Bergen aan. “Jongens hebben dat haantjesgedrag, bij meisjes gaat het op de eerste plaats om de gezelligheid en het leuk hebben met elkaar. Als dat er is, is er weinig verschil. Het geeft mij heel veel voldoening om training te geven. Ze zijn leergierig en hebben altijd zin. De aanwezigheid van meisjes en vrouwen zorgt ook voor een andere sfeer bij de club.”

“We proberen altijd trainers te vinden met de nodige voetbalbagage. Erwin is er zo’n eentje, maar ook Gerard Both geeft training. De allerjongste trainen met de jongens bij Koos Burger.”

Bij de dames heeft Stolwijk volgens Vonk (39) ‘anderhalf’ elftal: één damesteam en een 30-plusteam dat aan de regionale zeven tegen zeven-competitie meedoet. “We hebben de MO19 toegevoegd aan de dames. We zitten daardoor erg luxe met 21 spelers. Dat is te weinig voor twee teams. Dat zou het mooiste zijn natuurlijk, twee teams. Maar dan heb je minimaal dertig speelsters nodig. De praktijk leert dat je zeker wel zestien speelsters per team moet hebben. Veel speelsters werken onregelmatig, ze zitten in de zorg of bij de politie.”

De vrouwenhoofdmacht speelt zijn wedstrijden nog op zondag, maar het zal volgens Vonk niet lang duren dat het voorbeeld van de mannen, die zijn overgestapt naar de zaterdag, wordt gevolgd. “Steeds meer clubs gaan naar de zaterdag. Dit seizoen is Haastrecht overgegaan. Ook bij het damesvoetbal zie je een verschuiving van zondag naar de zaterdag. We hebben de meningen van de speelsters al eens gepeild: voor 95 procent maakt de speeldag niet uit. Wel is het zo dat de afstanden op zondag steeds groter worden, omdat regioclubs inmiddels op zaterdag spelen.”

Wil je meer informatie over de club Stolwijk? Klik hier.
Lees hier ook ‘Robin van der Hulst is kompas voor jong Stolwijk’

Andere stijl moet nog gaan renderen

0

Met René Milot als opvolger voor Robin Borremans koos vierdeklasser ZBVH niet alleen voor een trainer van een andere generatie, maar ook met een andere voetbalvisie en een ander speelplan. Dat is nog even wennen, getuige de huidige stand op de ranglijst in 4H.

ZUID-BEIJERLAND – Robin Borremans drukte de afgelopen jaren duidelijk zijn stempel op ‘Hercules’, met zijn benadering, zijn uitstraling, zijn visie en ideeën. Het vertrek van de oud-speler van onder andere ’s-Gravendeel luidde een nieuw tijdperk in bij ZBVH, dat in februari van dit jaar met de gepokte en gemazelde René Milot koos voor een koerswijziging. De opdracht die de ervaren keuzeheer namelijk meekreeg was om de Zuid-Beijerlandse speelwijze niet alleen tegen het licht te houden, maar ook te wijzigen. ZBVH wilde ‘meer voetbal’ brengen en moest breken met de speelstijl die toch uitstekend gerendeerd had in het voorgaande seizoen, dat net niet had geresulteerd in promotie naar de derde klasse.

Inmiddels is ZBVH een tweetal maanden in competitie met de nieuwe trainer René Milot en is duidelijk dat de metamorfose in speelwijze tijd vergt om tot uitstekende resultaten te leiden. Met acht punten uit de eerste zeven wedstrijden is ZBVH bescheiden geklasseerd in de Hoeksche Waards georiënteerde vierde klasse H waar streekgenoot GOZ de eerste viool speelt. En dat terwijl de doelen toch echt anders liggen in Zuid-Beijerland. Milot gaf namelijk al eerder aan dat hij minimaal voor een periodetitel wil gaan spelen met zijn brede selectie. Hij krijgt daarbij overigens ondersteuning van Pascal Hoek, de clubman die ook het trainerstraject is ingeslagen en de gedroomde opvolger van Milot bij de rood-zwarten lijkt.

De prestaties en de uitvoering van de speelwijze zijn tot op heden nog niet constant genoeg om ZBVH op te stuwen in de vaart der volkeren van de vierde klasse H. Als het kwartje echter gaat vallen en die constante erin gaat komen, lijkt de ploeg alsnog jacht te kunnen gaan maken op de doelen die de huidige oefenmeester heeft gesteld. In Zuid-Beijerland moet niets, maar de ervaren Milot weet dat zijn ploeg tot meer in staat is dan tot nu toe gepresteerd is.

Robin van der Hulst is kompas voor jong Stolwijk

Stolwijk maakt dit seizoen in álle opzichten een nieuwe start. Het avontuur op zaterdag wordt aangegaan met een elftal waar de jeugdigheid overheerst. De nieuwe trainer Robin van der Hulst (50) ziet zichzelf in eerste instantie als ‘voetbalopvoeder’. “Dit is geen project voor één, maar voor meerdere jaren.”

Zelf voetbalde Van der Hulst als speler van het Goudse Olympia één keer in Stolwijk. Het was in de tijd van de gouden generatie Jan de Vrij, Remko Anker en Berry Teeuwen. “Ik kan me niet heel veel van die wedstrijd herinneren, wel dat er veel toeschouwers waren om te kijken.”

“Het leuke is dat ik nu regelmatig met die gasten waar ik toen tegen voetbalde in de kantine praat. De zoon van Berry Teeuwen, Nick, speelt in het eerste.”

Trainer worden stond laag op het lijstje toen Van der Hulst na jarenlange trouwe dienst bij Olympia en één jaar stadgenoot DONK in Gouda stopte met voetballen. “Ik ben zelfs jarenlang niet op een voetbalveld geweest”, bekent hij. “Dat veranderde toen ik acht, negen jaar geleden werd gevraagd om de jeugd bij Olympia te trainen. Ik kreeg daar na verloop van tijd steeds meer schik in. Ik heb eerst mijn TC3 gehaald en vijf jaar later mijn TC2. Carl Flux, een goede vriend, heeft daarin ook een belangrijke rol gespeeld. Hij stimuleerde mij om vooral door te gaan.”

Hij werkte de afgelopen jaren bij VVIJ in IJsselstein (JO17-1, hoofdklasse) en het Utrechtse Hercules, waar hij als assistent-trainer begon bij de JO19-1 en later de onder zeventien onder zijn hoede had. “Hercules was een goede leerschool. Bij die club staat de jeugdopleiding op een hoog niveau. Wij speelden met de JO17 in de tweede divisie, tegenstanders waren Cambuur Leeuwen, Quick Den Haag en Quick Boys.”

FC Utrecht kreeg Van der Hulst in het vizier, maar de Gouwenaar bedankte voor de eer. Van der Hulst koos bewust voor een andere route. Stolwijk wilde hem de kans geven, hijzelf zag de dorpsclub als een mooi punt om zijn ‘seniorencarrière op te starten. “De club heeft een eerlijk en duidelijk verhaal verteld”, zegt de Gouwenaar. “Ik wist waar ik aan begon.”

Hij kreeg een relatief onervaren team onder zijn hoede, waaruit de meeste spelers met ervaring waren vertrokken. “Iedereen weet dat we geen wonderen kunnen verwachten in het eerste seizoen.”

Het doel ligt verder weg. “Dat probeer ik de spelers vanaf het begin duidelijk te maken: we zijn bezig aan een proces, waarin we stapje voor stapje beter moeten worden.”

Hij noemt zichzelf een moderne trainer die zijn spelers laat meedenken over oplossingen. “Dat begint al op de training. Dat vragen en oplossen zit in iedere oefening verweven. Ik ben niet van de bezigheidstherapie. Ik ga uit van spelprincipes, niet van systemen. Ik wil dat spelers in het veld de beste keuze maken.”

Bij voetbalvorming hoort ook een mentaliteitsverandering. “Pas geleden zaten we bij elkaar en had ik een aantal stellingen gedeponeerd. Zoals: heeft trainen nut als éénderde van de selectie er niet is. Daar discussiëren spelers over en daar komt een gezamenlijke conclusie uit.”

Die opvoeding komt ook terug bij de bewustwording die hij bij zijn spelers probeert te kweken. Goed voor je lichaam zorgen is er zo één van. “Ik durf gerust te stellen dat de trainer fi tter is dan de spelers.” Het is een gewaagde uitspraak. Van der Hulst: “Ik heb ze pas meegenomen naar de sportschool. De meeste spelers vonden één of twee keer per week op het veld trainen genoeg. Ik wil laten zien dat ze hun prestaties in positieve zin kunnen beïnvloeden.”

Wil je meer informatie over de club Stolwijk? Klik hier.

Talent Kalisvaart geniet van het vertrouwen bij V.V. Spui

SPUI – Vanuit de jeugd een basisplek veroveren in het eerste elftal dat is voor veel jeugdspelers , ongeacht het niveau, toch vaak het doel om naartoe te werken. Zo ook voor Collin Kalisvaart. Het 17-jarige talent van v.v. Spui krijgt in zijn eerste seniorenseizoen volop het vertrouwen als basisspeler.

En dat vertrouwen beschaamt hij, ondanks de wisselvallige prestaties van het elftal in de 4e Klasse B van het zaterdagvoetbal vooralsnog niet. De technische vaardige linkspoot is vanaf de start van de voorbereiding vaste waarde in het elftal van de op het oude nest teruggekeerde Marc de Kunder.

“En daar ben ik heel erg blij mee natuurlijk. Ik kreeg aan het begin van het seizoen te horen, dat ik alle vrije trappen en corners moest nemen. Wanneer je dat dan hoort van de trainer, dan denk je toch wel dat hij vertrouwen in je heeft en dat is altijd wel fijn.” De CIOS-student geniet van het spelen bij de senioren, al vind het dat vooral het fysieke aspect in wedstrijden en ook op trainingen nog moet verbeteren. “Ik ben nog jong en nog onervaren in het voetbal op dit niveau.

Logisch ook omdat het pas mijn eerste jaar is dat ik echt vast bij de selectie zit. Natuurlijk kom ik qua fysieke krachten nog te kort, ik ben bovendien ook maar een klein ventje. Al heb ik wel al geleerd, dat ik het dan maar op andere manieren moet zien op te lossen en compenseren.” Dat compenseren gaat hem goed af, want met zijn spelinzicht, technische vaardigheden en zijn individuele acties is hij al meer dan eens belangrijk gebleken voor zijn elftal. Ook in de wedstrijd tegen Schoondijke mocht hij weer een goal achter zijn naam bijschrijven en was hij bij menig aanval betrokken. “Dat is altijd prettig natuurlijk. Ik speel geregeld ‘op tien’, net iets achter de spitsen, maar ik ben ook inzetbaar als buitenspeler. Twee heerlijke posities om te kunnen spelen.”

Met de terugkeer van De Kunder en zijn assistent Henk Koekoek is de ‘rust’ rondom de selectie weer teruggekeerd. Dat ziet ook Kalisvaart. “We hebben een heel hechte groepen ook weer wat meer beschikbare spelers gelukkig. Een mix van ervaring en ook wat jonge spelers, waarvan ik de jongste ben.

Daardoor denk ik dat we met ons huidige groep er meer uit moeten kunnen halen. Want om mee te doen om de prijzen, dat hij me wel mooi en realistisch. Misschien nog niet dit seizoen, maar ik hoop toch ooit een keertje met Spui kampioen te mogen worden. Zover is het nu nog niet, want daarvoor zijn we nog te wisselvallig helaas. Voor nu is het zaak zoveel mogelijk wedstrijden te blijven winnen en zo hoog mogelijk te eindigen.”

Wil je meer informatie over de club VV Spui? Klik hier.

 

VoetbalJournaal Vlaardingen, najaar 2019

Lees hier de krant</

Piershil nadert eerste succesje

0

Al anderhalf jaar is Piershil verstoken van een klein voetbalsuccesje. Na de degradaties uit de tweede en derde klasse snakt de rood-witte formatie hartstochtelijk naar het eerste puntje in ruim achttien maanden. In de vierde klasse H lijkt het er dan eindelijk van te gaan komen.

PIERSHIL – Trainer John van der Toorn werd er na de met 4-1 verloren derby tegen Goudswaardse Boys zelfs een beetje moedeloos van. Wéér niet voor Piershil, dat zo toe is aan een resultaat dat als morele steun kan fungeren.

Van der Toorn stapte vorig seizoen in bij Piershil, dat aan een onstuitbare vrije val op de voetballadder bezig was. De oefenmeester liet zich niet ontmoedigen, pakte met positivisme en enthousiasme de klus op in een seizoen in de derde klasse, waar de grote nederlagen zich aaneenregen als parels aan een collier. Even slikken en weer doorgaan leek het devies, in de vierde klasse zou alles anders worden in het volgende seizoen.

Inmiddels zijn er acht wedstrijden gespeeld door Piershil in de vierde klasse H maar staat de hatelijke nul nog steeds op het conto. Tegen Hekelingen (10-0) voltrok zich het gruwelscenario van de grote nederlaag, dat vorig seizoen schering en inslag was, in alle hevigheid, maar verder stabiliseerde de grootte van de verliespartijen zich. Tegen Pernis (3-4) gloorde op eigen veld zelfs het eerste puntje dat als een grote trofee omarmd zou zijn door Van der Toorn en zijn spelersgroep.

Ook tegen Goudswaardse Boys kreeg het vertrouwen dat het misschien wel eens zou kunnen gebeuren een boost. Na een trainingsweek die de hoop op een goed resultaat had gevoed, kwam Piershil door de uit El Salvador afkomstige Carlos Martinez op een vroege 1-0 voorsprong, Die marge bleef een half uur op het scorebord staan, maar voor de pauze moest de tot doelman omgeturnde Robin Roest tweemaal de trieste gang naar het net maken. De wedstrijd was gekenterd en zou ook niet meer in Piershilse handen belanden.

Met Martinez is één van de opvallende aanwinsten van Piershil genoemd, dat beschikt over een contingent spelers uit andere delen van de wereld. De belangrijke spil in het geheel is de in Piershil gevestigde Antonio Fernandes Costa Neto. De Braziliaan heeft een voetbalverleden bij ACV in Assen, maar belandde uiteindelijk vanuit het oosten aan de westkant van Nederland waarna hij belandde in de Hoeksche Waard. Hij zorgde ervoor dat Martins Palhano, die ook afkomstig is uit Brazilië, en Martinez met zijn landgenoot Oscar Ortega bij Piershil kwamen voetballen.

In het elftal van John van der Toorn zijn het aanwinsten, die er mede voor moeten zorgen dat de kentering echt vorm krijgt. Hoe te vaker je verliest, des te dichterbij komt het eerste succes blijft de gedachte die Van der Toorn en zijn team op de been houden. Het eerste punt lonkt aan de horizon, maar wanneer krijgt Piershil het in handen?

SDO’63 onaangenaam verrast door bericht

LAMSWAARDE – Het was tijdens het jaarlijkse Oktoberfest, toen de spelersgroep van SDO’63 onaangenaam verrast werd door een bericht op social media, dat hun toenmalige trainer Danny Magito aan de slag ging bij Veere. Een dag voor de derby Graauw-SDO’63. Die eindigde in 0 – 0, zónder Magito op de bank.

“Dat was een belachelijke situatie natuurlijk. Wij wisten als spelersgroep én van niets en dan krijg je zo’n bericht onder je neus geschoven. We hebben toen voor de wedstrijd tegen Graauw met een groep jongens en bestuur Danny Magito gesproken. Toen bleek al snel dat het beter was direct afscheid te nemen. Dat hebben we gedaan, waarna we besloten het als groep en resterende staf zelf op te pakken. En tot op heden gaat dat erg goed’, aldus middenvelder Jeffrey de Koning.

Hij is, samen met medespeler Yannick Brasser én keeperstrainer Willem Ruijtenbeek nu als interim-trainer verantwoordelijk voor trainingen, opstelling en begeleiding. “Dat hebben we als groep en bestuur zo afgesproken. We hebben van de KNVB voorlopig dispensatie gekregen, mede vanwege de bijzondere situatie. Het is nu aan ons om te kijken op termijn hoe we het structureel oplossen. We zouden een trainer willen, die het huidige seizoen afmaakt. Daarna willen we met een schone lei beginnen, eventueel met een nieuwe trainer. Tot die tijd proberen we met elkaar de bakens zo goed mogelijk te verzetten en resultaten te boeken.”

Vanuit de club wordt door de Technische Commissie de balans opgemaakt en zijn ze de opties aan het onderzoeken om de ontstane situatie op te lossen. Een situatie die volgens De Koning misschien wel voorkomen had kunnen worden. “Toen we vorig jaar gingen praten over verlenging van het trainerschap heeft Danny steeds om uitstel gevraagd. Achteraf hoorden we dat hij tientallen clubs ook zelf had gebeld. Wij hebben hem toen langer de tijd gegeven om te beslissen.

Eigenlijk hadden we toen al moeten besluiten om te stoppen, want een trainer die zo lang wacht wil liever elders werken. En dat bleek helaas ook in oktober. Maar dat is achteraf. Wij willen vooruit en proberen om voor onszelf een zo goed mogelijk seizoen te draaien. We hebben gelukkig qua spelers weer wat mensen erbij gekregen en we doen het niet onaardig. Dat laat zien dat we volwassen zijn en dat is alleen maar een compliment aan iedereen.”

Wil je meer informatie over de club SDO’63? Klik hier.

In gesprek met Evert van Huygevoort van TVC

Voor Evert van Huygevoort (29) begon het allemaal bij VHC, wat tegenwoordig niet meer bestaat. Op de grond van VHC, staat nu het complex van TVC. “Ik begon als zesjarige in het doel, waarna ik spits werd bij SAB. Hier heb ik ruim twaalf jaar met plezier gespeeld. Ik neem de beslissing om te vertrekken naar Boeimeer, wat ik een jaar volhield. Ik sloot aan bij de Gunners voor een half jaar en ben nu bezig aan mijn tweede jaar als speler van TVC. Sinds vorig seizoen, hadden ze dan ook mankracht nodig achterin bij TVC, waarna ik naar achter ben geschoven en mijn plek in de defensie heb verzegeld.”

Vorig seizoen kende de club uit Tuinzigt een minder seizoen, waarna dit seizoen de rollen zijn omgedraaid. “We hebben sinds dit seizoen een nieuwe groep, nieuwe trainers en weer plezier in het spelletje. Buiten de voetbal gaan we ook veel met elkaar, dus dit seizoen is echt hartstikke leuk.”

Drie jaar terugwon de naar eigen zeggen kop sterke spits, met Boeimeer de beker en het kampioenschap. “We waren niet eens een selectie elftal, maar een vriendenteam dat maakt het extra bijzonder. Het is zeker een hoogtepunt uit mijn carrière.

Hij is naast voetballiefhebber ook zanger. “Toen we met NAC promoveerde tegen NEC, is dat wel iets wat gegraveerd staat op mijn geheugen en netvlies. Ik mocht voor de wedstrijd optreden, waarna ik na de wedstrijd een bericht kreeg dat ik wéér op moest. Ik had zoveel gedronken uit spanning en mijn stem was weg door het schreeuwen. Ik dacht een ding, ook al ga ik vals zingen dat interesseert niemand op dit moment geen reed. Het was een groot feest. Heel die dag was zo speciaal. Mijn club promoveerde en ik mocht optreden voor twintigduizend supporters, dat was echt bizar. Het was tegelijkertijd een droom die uit kwam.”

Tijdens het seizoen 2017/18 schreef hij het populaire nummer: Ik spring voor NAC. “Ik ben al acht jaar zanger en ik schreef dit nummer, wanneer ze play-offs mochten spelen. Het bijzondere was dan ook dat ze promoveerde. In de stad en tijdens wedstrijden word ik vaak nog altijd herkend door mensen. Persoonlijk vind ik dat mooi om te zien, omdat ik er altijd hard voor moest werken en ik nu toch wel iets bereikt heb, wat beloond wordt.”

Het zingen is af en toe lastig te combineren met de wedstrijd die op zondag plaats vindt. “Het zingen is toch wel werk voor mij. Voor het zingen krijg ik betaald en voor de voetbal moet ik betalen, deze keuze is dan ook snel gemaakt. Hier ben ik heel makkelijk in. Natuurlijk is het wel jammer dat ik niet kan voetballen en dat werken uiteindelijk toch wel voor gaat, maar dat zijn prioriteiten stellen. Het was dan ook een voorwaarde, toen ik naar de club kwam.”

Samen met zijn broer delen ze dezelfde passie en dat is uiteraard, voetbal. “Mijn broer en ik gaan zo wel een á twee keer per jaar naar een wedstrijd in het buitenland. Het zijn vaak Engelse, Italiaanse en Duitse club, dit komt omdat wij de sfeer in die landen geweldig vinden. De wedstrijden die me echt zijn bijgebleven zijn Westham-Milwall en Inter-AC Milan.”

Wil je meer informatie over de club TVC Breda? Klik hier.
Lees hier ook ‘In gesprek met Willino van Venrooij van TVC.’

Club van de week: VV Papendrecht met Bram Blom

Bram Blom was 13,5 jaar voorzitter van VV Papendrecht. Blom is bij de club terechtgekomen vanwege zijn zoon die daar begon met voetballen. Zelf heeft Blom in zijn jeugd bij Overmaas en Zwart-wit’28 gevoetbald, want de oud-voorzitter komt uit Rotterdam.

Toen de zoon van Blom bij VV Papendrecht kwam werd hij benoemt tot Leider. “Op papier werd ik leider, maar ik had geen idee wat dat in hield. Nadat ik uitgevogeld had wat het betekent heb ik het een tijd gedaan, daarna werd ik gevraagd als coördinator van de toen nog genaamde D-jeugd. Ik heb deze functie maar kort aangehouden, want ik stroomde al snel door tot jeugdvoorzitter. Op een gegeven moment zocht VV Papendrecht een nieuwe voorzitter en ik zat al 11 jaar in het bestuur, omdat ik de voorzitter van de jeugd was en zo kwamen ze uiteindelijk bij mij terecht. Dat is kort gezegd hoe ik erin ben gerold.”

Blom was 13,5 jaar actief als voorzitter van VV Papendrecht en dat deed hij met veel plezier. “Ik zei dat ik het zou blijven doen zolang ik met plezier de trap afloop op het sportpark Slobbengors en dat heb ik altijd gedaan. Daarnaast wil ik ook graag dingen afronden, ik beug niet voor moeilijke dingen. Ik ben dan ook een hele andere voorzitter geweest dan mijn voorganger, hij was directer en ik ben meer een verbinder. Dat is ook waar ik mijn voldoening uit haal, het samen brengen van mensen via de club.”

In juni 2017 trad Blom af en gaf het stokje door aan Hans Jonker. “In 2017 wouden verschillende mensen de vereniging ombuigen. Kijkend naar de club heb ik gekeken wat beter zou zijn en heb toen in Hans Jonker mijn opvolger gevonden. Hij was zeer enthousiast en kwam met veel nieuwe ideeën. Dan vind ik dat je dit ook de kans moet geven. Toch ben ik wel actief gebleven bij VV Papendrecht, want ik ben nu voorzitter van de Business Club.”

De Business Club was verstoft, maar Blom wist er weer nieuw leven in te blazen. “Er was weinig animo voor de business club, door het terugvallen van voetballend niveau. De club versprong van de zondag hoofdklasse naar de zaterdag vierde klasse in die tijd. In drie jaar tijd zijn ze teruggekeerd naar de tweede klasse op zaterdag. Wat ook weer meer animo met zich meebracht voor de business club. Daarnaast heb ik mensen om me heen gezocht om de business club nieuw leven in te blazen.

Het pakte zeer positief uit, want Blom wist het ledenaantal van de businessclub te laten groeien. “Van de vijf á zes die over waren in de business club zijn het er nu weer 21 á 22. Het Krijgt dus weer vorm. Ik vind dat het niet moet gaan over geld, het moet een leuke avond worden. Daarom sla ik een totaal andere weg in, zoals meer dingen organiseren en er wordt dan niet gepraat over geld. Tuurlijk heb je ze nodig om je club te ondersteunen, maar het moet leuk blijven voor iedereen.”

De kracht van VV Papendrecht ligt volgens Blom bij de saamhorigheid. “We hebben nu ongeveer 800 tot 850 leden en de verbinding is dan van groot belang bij de vereniging. Wat zeker lastig is gekeken naar de maatschappij van tegenwoordig. Het is meer nemen dan geven. Maar ik vind het leuk om mensen bij elkaar te brengen. Zo ga ik ook al jaren met mijn vrouw en een grote groep tijdens de winter- en zomerstop naar het complex om daar gezelligheid te ervaren onder het genot van een hapje en een drankje.”

Blom ging altijd bij alle wedstrijden kijken van Zondag 1 en Zaterdag 1. “Soms was ik gewoon hele weekenden op pad en ik probeer nog steeds alle wedstrijden te zien, echter ging het dit jaar wat moeizamer in verband met mijn verhuizing. Tegenwoordig zit ik tijdens thuiswedstrijden in de radiokamer, een beetje geinen met de mannen.”

Zo hoopt de oud-voorzitter er ook bij te zijn als VV Papendrecht het opneemt tegen SV Montfoort. “Het eerste elftal is gepromoveerd dit jaar, waarbij een groot aantal spelers het eerste klasse niveau voor lange tijd aan en sommige niet. Toch vind ik het al fantastisch dat wij op dit niveau kunnen spelen zonder onze spelers te betalen. Dit jaar zie ik ze graag handhaven en dat gaat goed. Het is een goed team en als ze weer kunnen brengen wat ze op basis van inzet tegen Nieuw-Lekkerland hebben gedaan, dan winnen ze zeker van SV Montfoort en anders wordt het lastig. Ik gok op een kleine 0-1 overwinning, omdat we uitspelen.”

Meer informatie over VV Papendrecht vindt u hier terug.
Of lees hier het vorige artikel over club van de week: VV Papendrecht met Marc de Groen.

De voorbeschouwing met Sarah van Klinken van VV DSE Dames 1.

In de punt van de aanval bij de dames van VV DSE 1 speelt Sarah van Klinken. De spits begon op haar achtste met voetballen bij VV Internos. Hier mocht ze op 14-jarige leeftijd al aansluiten bij het eerste dames elftal. Na vier jaar actief te zijn geweest in de vijfde en vierde klasse vertrok ze op haar 18enaar VV DSE om te voetballen in de hoofdklasse.

De 20-jarige aanvalster had tijdens haar eerste seizoen veel last van blessures, waardoor ze weinig speelde. Dit seizoen wilt ze graag haar steentje bijdragen aan het team door meer te spelen en te scoren. “Persoonlijk zou ik dit seizoen graag willen scoren. Ik heb al veel kansen gehad dit seizoen, maar deze wist ik helaas niet te benutten. Daarnaast wil ik belangrijk zijn voor mijn team, door iedere wedstrijd hard te werken en mijn winnaarsmentaliteit door te zetten. Zo hoop ik aan het einde van het seizoen met het team te eindigen in de middenmoot. We hebben een goed en strijdlustig team, dus ik denk dat het makkelijk moet lukken.”

De vrouwen van VV DSE kregen afgelopen weekend bezoek van de vrouwen van SVO Fortuna’54. “Het was een belangrijke wedstrijd om te winnen, want we stonden maar twee punten boven ze. Daarom wouden we de drie punten in Etten-Leur houden. We begonnen de wedstrijd heel sterk en we hadden veel balbezit. In de eerste helft hebben we niet veel kansen gecreëerd. Uiteindelijk wist Fortuna’54 de 0-1 te forceren uit een hoekschop. Dit was tevens ook de ruststand.

Na de thee kwamen de vrouwen van VV DSE beter uit de kleedkamer. “We zijn de tweede helft ingegaan en scoorde al snel de 1-1. De goal kwam uit een prachtige vrije trap van Sharona. In de tweede helft hebben we veel kansen gehad. Ik heb 2 keer 1 op 1 gestaan met de keeper. Deze kansen heb ik helaas niet benut. Gelukkig scoorde Eefje de winnende goal. Het doelpunt kwam uit een hoekschop, waarbij de bal in de chaos werd gekopt en Eefje de bal er in schoot. We waren 90 minuten lang strijdlustig, we hebben voor elkaar gewerkt en dat heeft ons drie punten opgeleverd.”

Van Klinken vond Eefje van Haperen de woman of the match. “Eefje staat altijd haar mannetje. Ook In deze wedstrijd heeft ze het verdedigend geweldig gedaan en ze wist uiteindelijk de bevrijdende 2-1 te scoren. Mede dankzij haar wisten we de drie punten te pakken. Al waren we als team ook gewoon goed.”

Aankomende zondag spelen de vrouwen van VV DSE uit tegen de vrouwen van Witkampers.
Van Klinken denkt aan een overwinning, maar het zal geen monsterzege worden. “Deze wedstrijd gaan wij met dezelfde strijd in als alle wedstrijden. Ik verwacht dat wij ook hier weer drie punten gaan halen. Het zal geen gigantische score worden, maar ik denk dat we met 1-2 gaan winnen.”

Het duel tussen VV DSE VR1 en Witkampers VR1 zal aankomende zondag om 14:00 plaatsvinden op sportpark Leussinkpark. S. Buitink staat op het formulier als scheidsrechter, hij zal samen met zijn assistenten de wedstrijd in goede banen leiden.

Meer informatie over de vrouwen van VV DSE vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV DSE.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.