Home Blog Pagina 1125

Heerjansdam toont twee gezichten bij WNC.

Gehoord in de bestuurskamer tijdens de rust van de wedstrijd WNC – Heerjansdam: ‘we hebben mazzel dat het geen 0-2 of 0-3 is, i.p.v. 0-1’. Dat vonden bestuursleden van de ploeg uit Waardenburg. En daar waren wat anderen aanwezigen het ook wel over eens. En toen de eindstand 2-1 was geworden, was men daar (uiteraard) heel blij mee. Kortom, Heerjansdam toonde twee gezichten.

De start was goed van de Dammers en ze hadden pech toen Youri van Noort (7minuut) van afstand hard tegen de onderkant van de lat schoot. En tot verbazing van iedereen ging de bal via de rug van keeper Arjen Kaasjager het doel weer uit, over de achterlijn. Een minuut later moest keeper Sander Schreuder voor Heerjansdam ingrijpen en tien minuten later nog een keer na een goede vrije trap van Willem-Paul van der Heijden. Daar tussendoor dwong Ronald Ouwens keeper Kaasjager tot een redding en die had even later geluk dat Jelmer Nugteren de bal niet vol raakte (kopbal) na een hoekschop van Mathijn Valster. Even later was de doelman toch geklopt door Mathijn Valster: 0-1, na een pass van Nugteren. Het is dat Heerjansdam daarna in een paar gevallen heel slordig was met de eindpass (terwijl het in kansrijke positie kon komen) want anders had die 0-2 / 0-3 best op het scorebord kunnen (moeten) staan.

Toen na de rust WNC er een schepje bovenop deed, was Heerjansdam direct ‘gezien’. Gideon Emanuels strafte een fout in de opbouw af, 1-1 in de 55minuut en twee minuten later schoot van der Heijden een vrije trap (via de handen van Schreuder) in de bovenhoek: 2-1. WNC was niet van plan dat nog uit handen te geven. En deed dat ook niet, ondanks dat Heerjansdam, met wat meer beleving en  opportunisme, er meer uit had kunnen halen.

Zaterdag 30 november speelt Heerjansdam thuis tegen SVL, aanvang: 14:30 uur.

Meer informatie over Heerjansdam? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over Heerjansdam

SJC moet de winst aan Hoogeveen laten

De wedstrijd van deze week was de tweede in een reeks van drie waarbij een koppositie de inzet is. Na de teleurstelling tegen Hollandia was er de kans  om het tegen Hoogeveen wel waar te maken.

De wedstrijd begon met een minuut aandacht voor de landelijke actie tegen mogelijk racisme. De wedstrijd stond onder leiding van voormalig topscheidsrechter Roelof Luinge die eerst zag hoe de pupil van de week Mick de Vos de bal in het Hoogeveense doel schoot. Om daarna op de welbekende manier de wedstrijd strak en met duidelijk hoorbare beslissingen, te leiden.

SJC begon ook deze wedstrijd wat onrustig  en ogenschijnlijk minder geconcentreerd. De combinaties vlotte niet erg en het zogenaamd ‘hoog druk zetten’ maakte nauwelijks indruk. SJC zag geen mogelijkheden om hierbij de bal te veroveren. Juist daardoor gaven zij Hoogeveen de gelegenheid om een droomstart  te maken. Daarbij was hun sterspeler Jearl Margarita samen met Thomas Reinders een plaag voor de SJC defensie.

Na bijna een kwartier moest de ver uit zijn doel komende Haggerty  werkeloos toezien hoe Margaretha de bal aan Dario van Breukelen ontfutselde om hem schijnbaar moeiteloos met een uitstekende lob het nakijken te geven. En nog geen 10 minuten later  gebeurde dit na een aanval over rechts, nogmaals. Waardoor er een hatelijke 0-2 op het weer dienstdoende scorebord stond vermeld.

Intussen had SJC  af en toe ook wel wat terug kunnen doen want we noteerde twee uitstekende doelpogingen via schoten van Stef van der Zalm. En enkele mogelijkheden vanuit spelhervattingen.  Maar veel meer dan dit kon SJC er voor de rust niet tegenover stellen. De pogingen om Hoogeveen onder druk te houden faalden dus bij herhaling en oogden voor de toeschouwers steeds wanhopiger.

Na de thee stond er een totaal ander SJC binnen de lijnen. Vanaf meet af aan viel er veel meer beleving te ontdekken en de duels werden wel scherp ingezet. Timo Ruigrok vervulde een belangrijke rol in de opbouw en Abbas el Tamimy speelde in zijn beste doen. Met als gevolg dat SJC een overwicht kon creëren. Hoogeveen moest terug en bleek nu ook kwetsbaar te zijn. Trainer Wolf bracht Levi van Nispen en Melvin van Stijn en de laatste liet direct zien waartoe hij in staat is.

Een fraaie combinatie bracht Jordi Groot in stelling. Zijn aanval over links voltooide de verdediger met een prima voorzet. Die door Melvin van Stijn op een geweldige manier werd verzilverd: 1-2.  Hierna behield SJC het initiatief en Hoogeveen ging ver terug. Helaas werd er te weinig naar de brede combinatie gezocht en werd de bal  zo snel als mogelijk richting de spitsen gespeeld. De stoere verdedigers wisten daar wel raad mee en vooral Levi van Nispen werd het aannemen van de bal onmogelijk gemaakt. Met nog een kwartier te gaan maakte Lucas Coopmans zijn debuut in de hoofdmacht. Maar ook hij zag, ondanks een aantal goede acties, geen kans om de jonge doelman Kevin Borgman te verschalken.

Bij de supporters bleef tot het allerlaatste moment de hoop op alsnog een gelijkspel. Maar Hoogeveen mocht na het laatste signaal van Luinge  de armen juichend ten hemel heffen. SJC had gezien de tweede helft een gelijkspel of mogelijk zelfs de winst verdiend. Maar het scorebord maakte onverbiddelijk duidelijk dat de drie punten meegingen naar Hoogeveen. Volgende week de derde belangrijke wedstrijd op rij. Dan moet SJC naar de Watergraafsmeer om tegen JOS hopelijk weer eens tot winst te komen. De Amsterdammers speelden wel gelijk in en tegen Emmen. Op de ranglijst is SJC inmiddels ook voorbijgestreefd door Leonidas. Die met een indrukwekkende 6-1 van MSC wisten te winnen.

Meer informatie over SJC? Klik hier.
Of lees hier het vorige artikel over SJC.

Foto’s door: Johanna Oskam

Hellevoetsluis komt vroege achterstand niet meer te boven

0

Waar Hellevoetsluis normaal gesproken juist in de eerste 15 à 20 minuten goed uit de startblokken komt, was het dit keer tegenstander Oostkapelle dat furieus startte. Binnen een kwartier stond Hellevoetsluis daarom met 2-0 achter en deze achterstand kwam het, ondanks een aantal grote kansen, niet meer te boven.

Het zou toch al een zware middag voor de Hellevoeters worden, want de ziekenboeg was behoorlijk gevuld met halve en hele geblesseerden en een zieke aanvoerder Frenk van Gelderen, die zich op de ochtend van de wedstrijd afmeldde. Patrick Haze had last van een teen en Serkan Yavuzyigitoglu begon op de bank, omdat hij niet fit was. Aanvaller Gaultier Obiango melde in de bus ook doodleuk nog even dat hij bij het opstaan iets in zijn voet gevoeld had…

Desondanks stonden er tegen de nummer 2 van de ranglijst toch 11 spelers aan de aftrap en namen er ook nog 4 spelers op de bank plaats. Opsteker voor de rood-witten was de terugkeer van verbindingsspeler Ken Luyendijk, by far het grootste talent van de Hellevoeters, die eventueel het verschil zou kunnen maken. Voordat Hellevoetsluis het echter goed en wel in de gaten had, stond het door geschutter in de achterhoede met 2-0 achter en was de wedstrijd al bijna gespeeld. Met name over de vleugels was Hellevoetsluis kwetsbaar en ontstonden er kansen voor Oostkapelle.

Met de 2-0 mocht Hellevoetsluis dan ook nog van geluk spreken, want even zo goed had het al 4-0 gestaan. Na 20 minuten hadden de ING-boys de zaakjes echter beter onder controle en kantelde de wedstrijd. Men wist elkaar beter te vinden en er ontstonden kansen, de één nog groter dan de ander. Eerst was het Ken Luyendijk die oog-in-oog met de keeper kwam, maar te fraai af wilde werken, waardoor de bal een simpele prooi voor de keeper werd. Brian Poelman kreeg de bal uit een pass van Rucentney Benito voor zijn voeten, maar waar hij de bal diagonaal in de verre hoek had moeten schieten, schoot hij enigszins wild de bal in de korte hoek naast. Vervolgens was het Ken Luyendijk die met een pass van achteruit Gaultier Obiango wist te bereiken, maar die schrok enigszins van de uitkomende doelman, waardoor hij niet kon koppen.

Het probleem van deze competitie is dan ook het gebrek aan scorend vermogen bij de ploeg van trainer Edwin de Koning, getuige de slechts 8 doelpunten die het tot nu toe in 8 wedstrijden wist te scoren. Vlak voor rust werd Hellevoetsluis ook nog eens getroffen door nieuw blessureleed, toen aanvoerder Öner Sang-A-Jong met een liesblessure uit moest vallen. In de rust bleef ook Patrick Haze achter in de kleedkamer, omdat hij met zijn geblesseerde teen toch niet verder kon. Serkan Yavuzyigitoglu en Frank de Regt waren hun vervangers.

De tweede helft was een stuk minder spectaculair en meer in evenwicht. Grote kansen bleven lang achterwege, maar Obiango had nog wel de 2-1 op zijn schoen. Met de keeper al uit het doel, probeerde hij deze met een lob te verschalken, maar de bal had te weinig hoogte. Onder aanvoering van de uitstekende spits van Oostkapelle creëerde de thuisploeg na 70 minuten weer wat kansen, maar doelman Ribaric hield de Hellevoeters vooralsnog in de wedstrijd.

In de 79e minuut was het dan toch raak en was de wedstrijd gespeeld. Het enthousiaste en sfeervolle publiek, die de hele wedstrijd nadrukkelijk aanwezig was met aanmoedigingen en gezang, begroette het doelpunt met veel gejuich en kon in de allerlaatste minuut nog eens feest vieren, toen de eindstand op 4-0 bepaald werd. Hellevoetsluis zakte daarmee weer een plaatsje op de ranglijst en zal volgende week de thuiswedstrijd tegen Arendskerke MOETEN winnen om niet nog nadrukkelijker in degradatienood te komen.

Meer informatie over Hellevoetsluis vindt u hier.
Of lees hier een andere artikel over Hellevoetsluis.

ADO Den Haag tegen Serooskerke

ADO Den Haag speelde de laatste jaren tegen het Zeeuws Elftal, Serooskerke, Goes en Bruse Boys. De afgelopen voorbereidingen sloeg de ploeg uit de Hofstad zijn tenten namelijk op in het Zeeuwse. Deze zomer was Renesse de uitvalbasis, en speelde het tegen Serooskerke en RCS.

Serooskerke oefende al vaker tegen BVO’s. NAC Breda, FC Utrecht en ADO Den Haag durfden de strijd al aan te gaan met de blauw-witten. Volgens voorzitter Hans van den Broeke hoefde de club nog nooit toe te leggen op de komst van de profclubs. ,,Het draaiboekje ligt er, dus dat is makkelijker werken. Een verkeersplannetje, een communicatieplannetje”, vertelde Van den Broeke op 8 juli.

Die dag leken de Hagenezen goed op weg om de eindstand van twee jaar terug – toen het met 7-0 won van Serooskerke – minstens te gaan evenaren. Na elf minuten kopte spits Delano Ladan een voorzet tegen de touwen. De zo’n zevenhonderd toeschouwers zagen een paar minuten later ook Lorenzo van Kleef met een kopbal scoren. Op het half uur deed ook Serooskerke-speler Maikel Simonse een duit in het zakje. Na afloop baalde hij flink over zijn eigen doelpunt. ,,Maar ik raakte ‘m wel perfect hè?”

Na de 4-0 (een penalty van Donny Gorter) was de thuisploeg via een vrije trap van Bjorn Francke voor het eerst echt gevaarlijk. Het was het startsein voor een goede tweede helft van ‘Seroos’, dat in aanloop naar het duel vier keer had getraind. Met name het inbrengen van Zeelandia Middelburg-aanwinst Dennis Kovacevic en Sil Riemens (die na een half jaar was teruggekeerd van een rondreis door Vietnam) zorgden voor een impuls. Zo gaf Kovacevic vlak voor zijn eigen zestien een panna aan ADO Den Haag-aanvoerder Aaron Meijers. Kovacevic ging even later ook bijna alleen op doelman Indy Groothuizen af nadat hij was diepgestuurd door Riemens. ADO-speler Lex Immers voorkwam de doorgang ternauwernood met een sliding. De 4-1 kwam er niet, de 5-0 wel. Clubhopper Erik Falkenburg schoot tien minuten voor tijd een voorzet in één tijd binnen. Falkenburg kwam net als andere sterkhouders als Tom Beugelsdijk, Lex Immers en Abdenasser El Khayati (inmiddels vertrokken) pas na een uur binnen de lijnen. Beugelsdijk liet zich kort na zijn entree overigens meteen gelden met een Beugelsdijk-momentje, toen hij overduidelijk zijn voetje liet hangen bij een verdedigende actie. Ook kreeg hij het nog even aan de stok met het bijtertje van Serooskerke, Sil Riemens. ADO Den Haag-trainer Alfons Groenendijk toonde na afloop respect voor de spelopvatting van Serooskerke, dat veelal probeerde op te bouwen. Ook de staat van de grasmat kon op zijn goedkeuring rekenen.

Wil je meer informatie over de club Serooskerke? Klik hier.

Omar Afassi is nog niet klaar met GPC

GPC Vlissingen komt voor het vierde opeenvolgende jaar uit in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Sinds vorig seizoen kent de Walcherse formatie een wisseling van de wacht, waarbij veel nieuwe gezichten het nieuwe GPC kenmerken. Eén van deze nieuwe gezichten is de ambitieuze Omar Afassi. “Ik verwacht dat wij in de subtop mee gaan draaien en het iedereen moeilijk gaan maken.”

De 22-jarige Afassi is bezig aan zijn tweede seizoen in Vlissingen en heeft het uitstekend naar zijn zin. “Sinds vorig seizoen voetbal ik met veel plezier bij GPC Vlissingen. Een goede sfeer is enorm belangrijk bij GPC en is uiteindelijk ook onze kracht. Uiteraard is het zo dat hier goede resultaten aan gekoppeld moeten worden, maar het begint bij ons echt bij de sfeer.”

Afassi doorliep de gehele jeugdopleiding van RCS, maar tot een grote doorbraak leidde het niet. “Ik heb in de jeugd bij RCS gespeeld en uiteindelijk ook een aantal wedstrijden in het seniorenvoetbal gespeeld. Ik kwam niet echt in aanmerking voor het eerste en ben toen naar GPC gegaan. Achteraf gezien is dit een hele goede keuze geweest. Ik heb vorig seizoen veel gespeeld en wil ook dit seizoen veel minuten maken.”

De 22-jarige middenvelder probeert het iedere tegenstander zo lastig mogelijk te maken. “Ik sta het liefst net voor de verdediging, om te stofzuigen en het spelletje te verdelen. Ik hou van duels en als ik van de tegenstanders weer te horen krijg dat ik een plaag voor ze ben geweest, dan weet ik dat ik een goede wedstrijd heb gespeeld.” Ondanks een tegenvallende start van de competitie kijkt Afassi met een positieve blik naar de toekomst. “Vorig seizoen begonnen we ook niet sterk aan het seizoen, maar knokten wij ons knap terug. Met onze manier van spelen gaan wij het nog menig team lastig maken. Ik verwacht dat wij uiteindelijk in de subtop zullen eindigen.”

GPC Vlissingen is volgens de middenvelder een team met verschillende soorten kwaliteiten. “Wij hebben meerdere goede voetballers in het team. Joep Geijs is met zijn snelheid niet te achterhalen. Daniël van het Westende is een erg goede spelverdeler en Odesse Richardson is belangrijk met zijn fysieke kracht. Zo hebben wij nog een aantal goede spelers. Daarnaast gaan wij met zijn allen door het vuur voor elkaar.” Ondanks de potentie binnen de ploeg vindt Afassi dat zijn team nog genoeg stappen kan maken. “Wij weten dat wij een echte vechtmachine kunnen zijn. Als wij ons fysieke spel kunnen combineren met beter voetbal, dan zullen wij als team een volgende stap kunnen maken.”

Wil je meer informatie over de club GPC Vlissingen? Klik hier.

Trainer Stefan Brok is thuis bij NEO’25

Na een uitstekend eerste seizoen zijn de verwachtingen hooggespannen voor NEO’25. Trainer Stefan Brok maakte een goede voorbereiding mee, maar zag zijn jonge spelersgroep niet thuis geven in de eerste wedstrijden van de competitie.

Het eerste seizoen van de 48-jarige oefenmeester Stefan Brok bij ‘zijn’ NEO’25 beviel hem uitstekend. Dat was ook te verwachten, het leek een droomhuwelijk tussen club en trainer. Brok was zelf in het verleden aanvoerder van het eerste, speelde in het veteranenteam en zijn zoon Sam zit nu in de selectie. Sterker nog, NEO’25 was de enige club die hem van een voetbalpensioen kon weerhouden. En dat deed de club uit Sprang-Capelle, ruim een jaar geleden.

POLLEN
“We werden gelijk vijfde, terwijl we wekelijks met zes of zeven jongens speelden van achttien tot twintig jaar oud. Het is een hartstikke mooie lichting, maar ze moeten wel opboksen tegen volwassen kerels. Qua fysiek en slimmigheidjes is dat toch een grote stap. Dat ze de kwaliteiten ervoor hebben, is wel duidelijk.” NEO’25 vaart een nieuwe koers met jeugdspelers. “Je kunt niet met een mix werken van groepen met verschillende ambities, bijvoorbeeld op het gebied van trainingsarbeid. Deze jonge jongens lopen de pollen uit de grond, dat is mooi om te zien.”

Brok kende die lichting ook goed, als clubman. “We hebben bepaalde regels aangescherpt en gaan zo voor de lange termijn een stevige basis leggen.” Ook dit seizoen zijn er weer aardig wat spelers vanuit de JO19-1 doorgestroomd. “We zijn nóg jonger geworden, een paar oudere mannen zijn gestopt of ergens anders gaan voetballen. Het verwachtingspatroon is juist wel hoog, omdat we vorig seizoen zo goed hebben gepresteerd.”

BEKERWINST
Zoals in elk huwelijk, is niet alles rozengeur en maneschijn. Het gaat met ups en downs en dat merkt Brok ook. De voorbereiding voor dit seizoen verliep nog erg goed. “We hebben in de beker alles gewonnen, dat ging perfect en daar hielden we een hartstikke goed gevoel aan over. We wonnen van clubs als RWB en Baardwijk, dat is een dijk van een prestatie. Maar toen de competitie begon, zakte het in. Wat de oorzaak is, vind ik lastig te zeggen. Misschien heeft die goede voorbereiding ons zand in de ogen gestrooid, we moeten elke week keihard knokken voor de punten.”

Brok geniet ervan om bij zijn club trainer te zijn, hoewel dat ook een keerzijde heeft. “De vaders van mijn spelers zijn bijna allemaal goede bekenden of vrienden van me. Dat wist ik vooraf, ik kan me goed voor hun meningen afsluiten. Ik heb het supergoed naar mijn zin hier bij NEO’25, de connectie met de spelers is erg goed. Ik raak dan ook niet zo snel in paniek na een slecht begin van de competitie, dat hadden we vorig jaar ook.”

Wil je meer informatie over de club NEO’25? Klik hier.
Lees hier ook de voorbeschouwing van Noah van Caem van NEO’25

Van Wanrooij over het Waalwijkse bedrijvenlandschap

Van jarenlang profvoetballer bij RKC tot het runnen van een Waalwijks familiebedrijf in verpakkingsmaterialen. Een connectie die je niet zo snel zult leggen. Toch is dit voor de 51-jarige Carlos van Wanrooij heel normaal. “Nadat mijn carrière als profvoetballer op 36-jarige leeftijd stopte, ben ik snel daarna samen met mijn vrouw Brigitte in het bedrijf van haar ouders gaan werken. Een stap waar wij beiden tot op de dag van vandaag nog steeds erg blij mee zijn.”

VAN AMATEUR NAAR PROF
De, in Kaatsheuvel geboren middenvelder, voetbalde vrijwel zijn hele jeugd bij v.v. DESK. “Ik kwam op mijn 19e als broekie bij RKC. Die overstap was zeer leerzaam. “Ik was jong, kwam van een amateurclub, alles was nieuw en dan ben je enthousiast. Tevens werden we in dat jaar kampioen en promoveerde we met RKC naar de Eredivisie.” Het jaar daarna maakte Carlos de overstap naar NEC, waar hij zijn eerste profcontract tekende. Na negen jaar (7 jaar NEC en twee jaar Vitesse) keerde hij terug bij RKC op de plek waar zijn voetbalcarrière écht is begonnen.” RKC speelde in de onderste regionen van de Eredivisie, maar met de komst van trainer Martin Jol braken er mooie tijden aan. Op een aantal doelpunten na misten we dat seizoen met RKC zelfs Europees voetbal. Een mooie tijd, waar ik zeker met heel veel plezier op terug kijk”, vertelt Carlos. In deze periode maakte ook Dennis van der Pennen deel uit van de selectie.

TRIMBACH DOZEN
Na Carlos zijn voetbalcarrière besluiten Carlos en Brigitte in 2004 dat ze mee gaan werken in het bedrijf van Brigitte haar ouders. “Mijn ouders runde het bedrijf vrijwel met zijn tweeën, alleen mijn tante werkte op de administratie. En doet dat nu trouwens nog steeds”. Na die periode is er bij Trimbach Dozen veel veranderd. Carlos en Brigitte namen na een aantal jaar het bedrijf over. Een beslissing die niet zomaar genomen werd. “Mijn vader had alle informatie van het bedrijf in zijn hoofd zitten en samen met mijn moeder heeft hij het vanaf nul opgebouwd. Maar er zijn in de tussenliggende periode heel veel zaken veranderd”, zegt Brigitte.

GROTE VOORRAAD, SNELLE LEVERING
“Iedereen is bij ons welkom of je nu een grote of kleine afnemer bent. In onze branche is enorm veel concurrentie. We proberen ons te onderscheiden door een ruim assortiment uit voorraad te leveren. Daardoor kan de klant op ieder gewenst moment artikelen afnemen in de aantallen die zij willen.” Trimbach Dozen heeft veel klanten in de omgeving De Langstraat. “We werken veel samen met ondernemers uit de regio, velen van hen zijn al klant uit de tijd van mijn schoonouders. Zij hebben echt de basis van het bedrijf gelegd”, vertelt Carlos.

GROEI EN UITBREIDING
Het bedrijf bleef groeien en ze kwamen handjes te kort, vooral in het magazijn. Carlos had nog contact met Dennis van der Pennen, uit zijn RKC-tijd en heeft toen bij hem gepolst of hij interesse had het team te komen versterken. Inmiddels werken ook beide kinderen in het bedrijf. Kevin is samen met Dennis volledig verantwoordelijk voor alle werkzaamheden in en rondom het magazijn, Amy houdt zich voornamelijk bezig met alles wat er op kantoor gebeurd. Ook de webshop, verpakkingenzo.nl, valt onder haar hoede.

ONDERSTEUNING LOKALE SPORTCLUBS
Trimbach Dozen speelt ook op maatschappelijk gebied een rol in de Gemeente Waalwijk. “We zijn sponsor van RKC Waalwijk, v.v. DESK en v.v. NEO’25. Ik vind dat je als bedrijf ook een maatschappelijk functie hebt. Sponsoring van lokale verenigingen is daar een onderdeel van. Ik heb daar in mijn voetbalperiode ook deels de vruchten van geplukt en daarnaast vind ik het belangrijk dat deze clubs waar wij als familiebedrijf een band mee hebben, worden gesteund.”

De band met DESK is er door Carlos zijn eigen voetbalcarrière daar, maar daarnaast hebben Amy en Kevin ook alle twee bij DESK gespeeld. Momenteel voetbalt Amy bij v.v. NEO’25.

“Vanuit de oorsprong is Trimbach een echt familiebedrijf en dat zijn we dus ook altijd gebleven. Ik denk dat daar ook deels onze kracht en onderscheidenheid zit. We zijn een betrouwbare partner voor onze klanten, nemen een stukje risico weg en leveren direct vanuit voorraad. We brengen de bestellingen van bedrijven hier uit de buurt zelf rond, dus dat zorgt ook voor een persoonlijke binding met de klanten. Dat is iets wat Brigitte haar vader in zijn tijd al deed, nu heeft Kevin de taken van zijn opa overgenomen. Het is mooi dat wij als gezin zijnde het bedrijf laten groeien en in stand houden.

Wil je meer informatie 0ver de club RKC? Klik hier.
Lees hier het stuk ‘Van Mosselveld blij met transitie van RKC Waalwijk’

Cruyff College Roosendaal biedt studentsporters een plek aan

Steeds meer sporters hebben de ambitie om de top te halen. Zij willen daar alles voor opzij zetten. Toch is het onderwijs ook van groot belang voor hun ontwikkeling.

Het Cruyff College Roosendaal biedt de mogelijkheid om (top)sport voor talentvolle sporters en onderwijs te combineren. We nodigen studentsporters die naar het MBO willen uit om een bezoek te brengen aan het Cruyff College Roosendaal.

Ben jij nou een talentvolle sporter en wil je jouw studie met sport combineren?
Kom dan naar de open avond van het Johan Cruyff College in Roosendaal.

Voor meer informatie vindt u hier op de website van het Johan Cruyff Roosendaal.

Bron foto en tekst: Curio

 

LRC maatje te groot voor Papendrecht

Onderschrift: Middenvelder Sven van der Net van VV Papendrecht stoomt op, George Tomas de Brito kijkt toe.

Op zaterdag 23 november heeft Papendrecht in de uitwedstrijd tegen LRC een 4-0 nederlaag geleden. Op het kunstgras van sportpark Bruinsdeel in het Utrechtse Leerdam kon Papendrecht de thuisploeg een groot deel van de eerste helft aardig partij geven. Papendrecht kreeg ook de eerste kans. Na goed doorzetten op de achterlijn van Djerrel Saffignani kreeg Jarden van Ek bij de tweede paal de mogelijkheid om de rood-zwarten aan een voorsprong te helpen. Zijn inzet werd evenwel gekeerd door LRC-keeper Mark van Ingen.

In de 12minuut liet LRC van zich horen. Een vrije bal halverwege de helft van Papendrecht zorgde voor gevaar. Rechterspits Bart Barendregt tikte bij de eerste paal bijna binnen, maar de bal kon van de lijn gehaald worden. Niet veel later was het weer Barendregt, die een kans kreeg, toen hij alleen richting Roy Rijntjes kon. De Papendrechtse doelverdediger werd omspeeld, maar de hoek om te scoren was net te lastig voor de rechterspits, waardoor Rijntjes alsnog redding kon brengen. Aan de andere kant kreeg Jay Luciano twee kopkansen, die hij onbenut liet. Beide kopballen gingen ruim over het doel van Mark van Ingen. In de 30minuut leek LRC op voorsprong te komen. Na een vrije schop verdween de bal in het doel van Papendrecht, zonder dat die onderweg geraakt was. Vanwege buitenspel werd de goal echter niet toegekend.

In de laatste zeven minuten van de eerste helft sloeg LRC alsnog twee keer toe. Het was Axel van Kordelaar die op links diep werd gestuurd, Roy Rijntjes omspeelde en de bal in de verre hoek schoof. Een paar minuten later zagen de toeschouwers eenzelfde situatie. Opnieuw werd Van Kordelaar weggestuurd, maar werd deze keer in het zestienmetergebied gestuit door Michael van Rooijen. Scheidsrechter Van Dijk beoordeelde, dat de sliding van de rechtsback onreglementair was en wees naar de stip. Vanaf elfmeter was Maikel van de Water trefzeker en zette de 2-0 op het scorebord. Vlak voor het rustsignaal kwam Papendrecht nog een keer goed weg. Na verkeerd uitverdedigen onderschepte Axel van Kordelaar de bal. Zijn inzet kon door de Papendrecht-defensie net voor de lijn gekeerd worden.

Na de rust bleef LRC het betere elftal en controleerde de wedstrijd. De 3-0 viel vrij snel na de rust. Een mooie aanval over de linkerkant werd teruggelegd op de inkomende Arwin van Soest, die met een geplaatst schot Roy Rijntjes het nakijken gaf. Papendrecht kreeg nog enkele kansen om de score te verbeteren. Zo kon Jay Luciano de spanning in de wedstrijd enigszins terugbrengen. Hij won een sprintduel van Coen Horb, maar alleen voor Mark van Ingen lukte het hem niet om te scoren.

In de jacht op een beter resultaat ging Papendrecht nadrukkelijker naar voren spelen. In die fase viel echter de 4-0. Een razendsnelle omschakeling na balverlies van Papendrecht op de achterlijn van LRC zorgde ervoor, dat het middenveld helemaal open lag. Middels een snelle combinatie werd Arwin van Soest vrijgespeeld, die vervolgens de 4-0 hard tegen de touwen joeg. Vlak voor het einde kon Koen Lighaam de eer redden, toen hij alleen richting het doel van Mark van Ingen kon. De LRC-doelman kwam evenwel als winnaar uit het een-op-eenduel. Nadat arbiter Van Dijk voor het einde had gefloten, heerste berusting bij Papendrecht over de terechte nederlaag tegen een ploeg, die beter was.

Opstelling: Rijntjes, Van Rooijen (Baars), Kamerling, Goodett, Van Ek, Saffignani, Van der Net, Leenheer, Tomas de Brito (De Zeeuw), Lighaam, Luciano (Van Wijk).

Meer informatie over Papendrecht vindt u hier.
Lees hier ook een ander artikel over Papendrecht.

SV Capelle verliest bij GVV’63

SV Capelle ging zaterdag in Gameren op bezoek bij GVV’63. Al na enkele minuten de voorsprong voor de gastheren.

Vanaf de zijkant werd de bal voorgegeven en hieruit kopte Daniel Bouma de 1-0 binnen. Even later had GVV’63 pech met een schot op de paal. Kort voor rust nog een goede kans voor GVV’63, die goed gered werd door Capelle keeper Remon van Rijswijk. Capelle zelf creëerde weinig kansen. Pas op slag van rust was er vanuit een corner een schietkans voor Roy van Delft, die gepakt werd door de GVV’63 doelman.

Kort na de rust viel Capelle verdediger Christian van Hilst en raakte hij even buiten bewustzijn. Gelukkig was er snel hulp en bleek later in het ziekenhuis dat Christian het naar omstandigheden goed maakt. Na de hervatting raakte GVV’63 in de 55e minuut nogmaals de paal. In de slotfase drong SV Capelle meer aan en kreeg het kansen via Sijmen Branderhorst, Roy van Delft, Ate Zijlmans en Stefan Zopfi, maar deze wisten het net niet te vinden. De 1-0 bleef dus staan en dus bleven de punten in Gameren.

A.s. zaterdag speelt SV Capelle thuis tegen Sparta’30. Er wordt om 14.30 uur afgetrapt op het Mandemakers Sportpark.

Foto’s: MW fotografie

Lees hier ook het vorige artikel over SV Capelle met Stefan Zopfi

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.