Home Blog Pagina 1124

Heerjansdam tegen LRC: veel goals en geen winst

vv Heerjansdam
-
0
Heerjansdam tegen LRC: veel goals en geen winst

Vooraf zal menig Heerjansdam supporter best tevreden zijn geweest met een gelijkspel bij LRC Leerdam (3-3) dat als de no. 4 op de ranglijst (vooraf) bijna twee keer zoveel punten had:19 om 10. Na afloop toch gemengde gevoelens bij de Dammers, dat met 0-2 en 1-3 voor heeft gestaan.

Heerjansdam kwam binnen het half uur spelen op 0-2 door (bijna) identieke ‘frommelgoals’. Beide keren door verdediger John van Vugt, die eerst na een vrije trap van Nedely Fortes, een verdediger (en via Ronald Ouwens) de 0-1 binnen werkte (14e minuut) en de tweede keer na een hoekschop van Youri van Noort (en de paal) in de 28e minuut. Jammer dat het vlak voor de rust, via een counter van LRC (waar een overtreding tegen een Heerjansdammer op de helft van de thuisclub aan vooraf ging en niet voor gefloten werd) 1-2  werd. Keeper Sander Schreuder redde eerst fantastisch op het schot van Alwin van Soest, die uit de daarop volgende hoekschop toch de bal achter de doelman werkte.

Na de rust pakte LRC Leerdam de zaken wat feller aan, maar scoorde Heerjansdam via een prachtig doelpunt van Ouwens. De spits schoot knap vanuit de draai de bal in de beneden hoek: 1-3. Het sein voor LRC Leerdam om de druk op te voeren, eerst schoot Axel van Kordelaar de 2-3 binnen en vijf minuten later (73e minuut) Maikel v/d. Water de gelijkmaker: 3-3. In de slotfase kreeg Heerjansdam weer een beetje grip op de wedstrijd, maar de kracht (en de goede eind pass) ontbraken om nog tot goede kansen te komen. Vlak voor tijd ‘ontsnapte’ Heerjansdam nog aan een vierde tegengoal, want bij de tweede paal schoot Yassine el Hannoudi voorlangs het doel van Schreuder (al was de hoek wel lastig)

Dus de kop boven het verslag is eigenlijk wel logisch, want de laatste zes (competitie) wedstrijden werden niet gewonnen (1 keer verloren en 5 keer gelijk met o.a. 2-2, twee keer 3-3 en een keer 4-4).

Zaterdag 14 december speelt Heerjansdam op de Molenwei tegen koploper Kloetinge: aanvang 14.00 u.

Heerjansdam speelt voor de VR-Cup (2e ronde) / Palace Casino Cup op dinsdag 17 december de ‘thuiswedstrijd’ tegen Rijsoord, bij Rijsoord: aanvang: 20.00 u.

Bron: Heerjansdam

 

Club van de week: VV ’s-Gravendeel

vv s Gravendeel
-
0
Club van de week: VV ’s-Gravendeel

De aankomende dagen is VV ’s-Gravendeel de club van de week. Daarom gaat u iedere dag een nieuw artikel lezen over de club uit Hoeksche Waard. U kan interviews verwachten met penningmeester John Nobel, clubicoon Gerrit de Regt en speler van het eerste elftal Jorrit van Driel.

Voetbalvereniging ’s-Gravendeel is ontstaan op 1 april 1921. Er zijn drie mannen geweest die een groot aandeel hebben gehad in de opbouw van de club. Eén van die mannen was Pauw Seip, hij was tientallen jaren bestuurslid. Een ander was Ton Overhoff, hij was vele jaren secretaris en voorzitter van de voetbalclub en de laatste was Jan Verkerk, jarenlang was hij de penningmeester van de club. Laatstgenoemde mocht vanwege zijn inzet en trouw voor de club de koninklijke onderscheiding ontvangen.

Op dit moment speelt de rood-witte formatie uit de Hoeksche Waard haar wedstrijden op Sportpark de Trekdam. Het vlaggenschip van ’s-Gravendeel mag dit seizoen wederom uitkomen in de derde klasse op de zaterdag. Vorig jaar wisten ze als achtste te eindigen, maar de ambities van de club liggen dit jaar hoger. Zo staan de mannen van Barry Schipper vlak voor de winterstop op de vierde plek.

VV ’s-Gravendeel telt naast het eerste elftal nog drie seniorenteams en een 45 plus team.
Ook beschikken ze over een vrouwenelftal, zijn er vijf juniorenteams aanwezig en elf pupillenteams. Zo is er voor iedereen uit Hoeksche Waard wat terug te vinden bij ’s-Gravendeel.

Naast voetbal biedt VV ’s-Gravendeel meerdere activiteiten aan. Zo is er deze week bijvoorbeeld een darttoernooi georganiseerd. Alle activiteiten zijn terug te vinden in de weekbrief die iedere week op de website wordt gezet. Hier vindt u ook het wedstrijdprogramma, het kantinerooster en de topscorers terug.

VV ’s-Gravendeel is een zeer actieve club, die alles goed probeert te regelen. Daarom is het ook geen verassing dat VV ’s-Gravendeel volgend jaar 100 jaar bestaat. Om dit te vieren is er een jubileumcommissie in het leven geroepen, maar wat ze organiseren blijft nog een verassing.

Wij van het VoetbalJournaal wensen u veel lees plezier de komende weken.

Meer informatie over VV ‘s-Gravendeel vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV ‘s-Gravendeel.

Bron foto: Sandra Barth

Hellevoetsluis verliest in blessuretijd van MZC ‘11

VoetbalJournaal
-
0
Hellevoetsluis verliest in blessuretijd van MZC ‘11

Lang zag het er naar uit dat de wedstrijd VV .Hellevoetsluis – MZC ‘11 in een gelijkspel zou eindigen, maar half ingrijpen bij een afgeslagen bal zorgde ervoor dat de ploeg uit Zierikzee alsnog uit een counter toe kon slaan en met de 3 punten aan de haal ging.

Zo kregen de Hellevoeters een week voor de clash tegen Nieuwenhoorn een domper te verwerken, want waar een resultaat tegen de koploper een bonus is, daar moeten juist in dit soort wedstrijden, tegen ploegen die op de ranglijst in de directe nabijheid staan, de punten gepakt worden. Hellevoetsluis was daarvan doordrongen en begon goed aan de wedstrijd, creëerde kansen en kwam al na 18 minuten op voorsprong, toen Gaultier Obiango zijn tegenstander aftroefde en met een mooie lob de bal over de doelman in het doel wist te werken (1-0). Hoewel Hellevoetsluis de gehele eerste helft de bovenliggende partij was, voetbalde MZC goed mee en was het erg dreigend voor het doel van Danijel Ribaric. Toch gingen beide teams met een 1-0 stand de rust in.

Na een goed eerste helft zie je bij de Hellevoeters in deze competitie vaak een groot verval in de tweede. Hoewel MZC beter was, en na een kwartier de terechte gelijkmaker scoorde, bleef het grote verval bij de Hellevoeters dit keer uit en kreeg het kansen op de winst. Met name in de slotfase zette de ploeg van de vertrekkende trainer Edwin de Koning nog één keer aan om de 3 punten op het ING Sportpark te houden. Kans-op-kans werd er gecreëerd, maar wonderwel wisten de rood-witten niet te scoren. Als er een prijs uitgereikt zou worden voor de grootste niet te missen kans, zouden er in ieder geval 2 in aanmerking komen. Eerst was daar een dood spelmoment waarbij de bal in het strafschopgebied gebracht werd, waaruit een enorme scrimmage volgde, waarbij diverse Hellevoeters de bal zelfs op 3 meter van de doellijn voor het inschieten hadden, maar geen van de spelers de trekker overhaalde. Niet veel later was het Brian Poelman, die zijn tegenstander onder druk zette, in balbezit kwam en 1-op-1 met de keeper de hoek voor het uitzoeken had. Poelman deed alles goed en koos ervoor, gezien de positie waar hij zich bevond, de bal in de verre hoek te schuiven. De bal passeerde ook de keeper, maar ging eveneens maar net langs de verkeerde kant van de paal. Nog één keer zette Hellevoetsluis alles-op-alles, maar met te veel spelers voor de bal kreeg het nog het deksel op de neus. Half ingrijpen van aanvoerder Frenk van Gelderen, gehavend aan een wenkbrauw na een botsing in de eerste helft, bij een afgeslagen bal, leidde een gevaarlijke counter voor MZC in, bracht de nummer 15 van de Zeeuwen oog-in-oog met doelman Ribaric, die gepasseerd werd en de bal in het lege doel zag verdwijnen (1-2). Hellevoetsluis mocht nog aftrappen, maar de tijd was te kort om nog iets aan de achterstand te doen, waarmee de Brielsestraatwegbewoners een week voor de clash tegen Nieuwenhoorn een vervelende en onnodige nederlaag leden. Bij winst had het afstand genomen van de onderste plaatsen en had het aangesloten bij de middenmoot, maar nu is de voorsprong op plek 12, die leidt tot promotie-/degradatiewedstrijden, maar 6 punten. De achterstand op plek 5, vooraf de doelstelling voor dit seizoen, is echter ook maar 7 punten, dus na de winterstop kan het vanaf 25 januari nog alle kanten op.

Meer informatie over VV Hellevoetsluis vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV Hellevoetsluis.

Bron foto & tekst: VV Hellevoetsluis

RKAVV troeft matig SJC af

vv SJC
-
0
RKAVV troeft matig SJC af

Opnieuw moest SJC een nederlaag incasseren. Nu bleek aan de Lageweg ook RKAVV te sterk voor de selectie van Florian Wolf. Die helaas te maken heeft met een aantal spelers in de ziekenboeg. Maar hij kon net als de supporters zien dat SJC opnieuw uitermate teleurstellend uit de startblokken kwam. Daar was de te gemakkelijk weggeven 0-1 na ruim 4 minuten spelen natuurlijk ook debet aan. Dit negatieve hoogtepunt was helaas het enige vermeldenswaardige wapenfeit in het eerste kwartier. En na zo’n 18 minuten was het plots ook 0-2. Onvoldoende  rugdekking gaf RKAVV de gelegenheid om door de SJC defensie te slalommen.

SJC moest op jacht naar de aansluitingstreffer. Maar helaas waren nauwelijks momenten die optimisme rechtvaardigden. Bij het team lijkt alle zelfverzekerdheid van de eerste weken te zijn weggeëbd. En het tactisch concept bleek volkomen onvoldoende om dit RKAVV pijn te doen. Vooral hun linkervleugel  kreeg volop gelegenheid om  de verdediging in moeilijkheden te brengen. Coach Wolf probeerde de bakens te verzetten door de snelle Luc Coopmans in te brengen. Aanvankelijk bleek dit een goede greep. SJC kreeg wat meer vat op het spel en er kwamen over de vleugels wat scherp geplaatste aanvallen. Op rechts kon Coopmans dus gevaarlijk worden en op links kwamen mogelijk ook hierdoor eerst Jordy Groot en even later ook Mostava Frederik gevaarlijk door. Maar even vaak  kon het net niet worden gevonden. Vijf minuten voor de rust werd een doorbraak van Timo Ruigrok onreglementair gestopt. Een gele kaart voor RKAVV was het gevolg De vrij trap, vanaf  zo’n 35 meter, vloog er echter niet in. SJC ontsnapte in de laatste minuut van de eerste helft, na een gevaarlijke corner van RKAVV, nog aan een penalty. Maar de scheidsrechter was mild en floot kort daarna voor half time.

Ook na rust kon SJC zich niet echt oprichten. Vertwijfeld werd gezocht naar de mogelijkheden om een doelpunt te forceren. Een door de keeper verkeerd beoordeelde terugspeelbal gaf SJC de kans om vanaf zo’n 12 meter met een indirecte vrije schop te gaan scoren. Maar de tot twee keer ingeschoten bal werd even vaak geblokt. Hierna bracht trainer Wolf aanvaller Billy Tavares.  Dit bracht helaas niet het gewenste resultaat. De balvaardige en snelle aanvaller liet zich wel gelden maar tot uitgespeelde kansen leidde dit niet. Nog een grote mogelijkheid werd er gecreëerd maar ook Mostava Frederik zag zijn schot over zeilen. In de 72e minuut zag de scheidsrechter het duel wat Coopmans aanging  voor een overtreding aan. Waarna de penalty feillos werd benut : 0-3.

De wedstrijd was toen natuurlijk gespeeld. RKAVV  liet wat nuttig vertragend voetbal zien en SJC  bleek niet in staat om het initiatief helemaal naar zich toe te trekken. De gekozen tactiek om de bal snel en direct richting de spits te spelen leverde niet het gewenste resultaat. Helaas werd geen kans gezien om de ruimte achter de verdediging optimaal te benutten, ondanks de aanwezigheid van snelle voorwaartsen. Het beter benutten van die ruimten in brede zin moet mogelijk zijn. Volgende week moet SJC naar Meppel om tegen MSC  de winst te gaan veilig stellen.  Dat zal opnieuw zijn zonder keeper Haggerty want die heeft een ernstige liesblessure opgelopen. Een blessure die voor Tom Broekhuizen aanleiding was om het definitieve einde van zijn voetbalcarrière aan te kondigen.

Meer informatie over SJC vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over SJC.

Foto door: Johanna Oskam

Nasser Abdalla wil verder groeien

vv Zinkwegse Boys
-
0
Nasser Abdalla wil verder groeien

De trainerscarrousel in de Hoeksche Waard werd in een vroeg stadium in gang getrokken door vierdeklasser Zinkwegse Boys. Of beter gezegd: door huidig hoofdtrainer Nasser Abdalla, die al na een zestal speeldagen aangaf dat hij aan zijn tweede en laatste seizoen op de ‘Zinkweg’ bezig is.

ZINKWEG – De opvolger van Mark Smeding bij Zinkwegse Boys was duidelijk over de reden van zijn vertrek. ,,Ik ben tevreden over de selectie. Ik wil vooruit en wil groeien. Hoger dan dit kan ik niet met Zinkwegse Boys en dan moet ik verder kijken. Als je zoals ik de instelling hebt om jezelf als trainer te ontwikkelen, dan moet je ook kunnen trainen. Maar de selectie is smal. Het niveauverschil tussen het eerste en het tweede team is aanzienlijk. Daardoor is het moeilijk om mijn visie en plan over te brengen. Het verschil is altijd al groot geweest tussen beide elftallen: het tweede speelt al jaren reserve vierde klasse, zodat het lastig was om gezamenlijk te groeien.’’

Na de openingsfase van het seizoen is rood-blauwe brigade van Abdalla bescheiden geklasseerd op de ranglijst. ,,Dat heeft wel zijn redenen. We zijn in de eerste zes wedstrijden één keer compleet geweest, door zieken, spelers die moesten werken of met school te maken hadden of op vakantie waren. Dat kan ik de jongens ook niet kwalijk nemen. De club was er dit jaar niet aan toe om een brede selectie neer te zetten. Dan moet je dus als trainer twee of drie stappen terugzetten om er één vooruit te doen. Zo heb ik spelers die bij het eerste op de bank zitten dit seizoen verplicht om met het tweede mee te doen. Dat is nieuw en dat werkt wel.’’

Met Abdalla voor de selectie kwamen er ook spelers van buitenaf naar de Zinkweg. De grote vraag is welke gevolgen zijn vertrek heeft voor de samenstelling van de spelersgroep van de voormalig derdeklasser. ,,Wat gaat er gebeuren met de jongens die dankzij mij gekomen zijn? Dat is niet aan mij en ligt aan die jongens zelf’’’, stelt hij. ,,Zinkwegse Boys is gewoon een leuke club, waar ik met heel veel plezier gewerkt heb en nog steeds werk. Ook de spelers hebben het naar hun zijn. We voetballen heel leuk, we kunnen aanvallen, opbouwen, omschakelen. Maar het heeft ons ook niet meegezeten. Tegen GOZ kwamen we ongelukkig op achterstand en kwamen we na rust niet meer in de wedstrijd. Dat moet eruit. Tegen Abbenbroek hadden we na de eerste helft 3-0 voor moeten staan, maar dat gebeurde niet. Dat is zo jammer.’’

Nasser Abdalla wil graag verder kijken en bouwen aan zijn trainersloopbaan. ,,Als ik zou zeggen dat ik me te goed zou voelen voor dit niveau, dan zou dat arrogant zijn. Maar ik wil wel verder en mezelf ontwikkelen. Dat wist de club, dat weet ikzelf. Dat is gevoed door signaaltjes: de aankomende vijf of zes jaar komt er niks uit de jeugd door bij Zinkwegse Boys. Dat betekent dat je jongens uit de Hoeksche Waard moet triggeren om op hier te komen voetballen. Dat is een lastig verhaal.’’

De bekendmaking van zijn vertrek komt in een periode van de voetbaljaargang waarin het eigenlijk nog rijkelijk rustig is als het gaat om trainersmutaties. ,,Zo vroeg in het seizoen wilde ik ook duidelijkheid geven. De club heeft zo de tijd om met spelers te praten over wat zij graag willen. Het seizoen is nog lang, maar wees niet bang dat ik me niet kan opladen voor het vervolg. Ik ben een voetbaldier, ik ben een winnaar. Of ik wel of niet wegga, ik wil het seizoen leuk afmaken en daar geef ik niets aan toe. Ik zal scherp blijven en doen zoals altijd.’’

Walking football bij Zinkwegse Boys

vv Zinkwegse Boys
-
0
Walking football bij Zinkwegse Boys

OUD-BEIJERLAND – De voetbalverenigingen uit Oud-Beijerland, Zinkwegse Boys, SHO en OSV Oud-Beijerland, hadden er twee pogingen voor nodig, maar het drietal is erin geslaagd om het walking football op de kaart te zetten in de Hoeksche Waard.

De introductie van de voetbalvorm voor spelers van 55 jaar en ouder kende aan het einde van het vorig seizoen nog een valse start, maar na het zomerreces kwam het initiatief toch van de grond te krijgen. Met hulp van de Feijenoord Old Stars, die tijdens de tweede opstartavond acte de présence gaven, kregen de initiatiefnemers zodanig veel enthousiastelingen voor walking football op de been dat inmiddels een wekelijkse avond op vrijdag bij Zinkwegse Boys. Een avond, die voor spelers van de doelgroep vanuit de hele Hoeksche Waard toegankelijk is. ,,Want dit burgerinitiatief is bestemd voor de hele gemeente’’, verkondigen Zinkwegse Boys, SHO en Oud-Beijerland in koor. en nieuwe introductieavond zodanig veel belangstelling, dat de drie clubs besloten om het initiatief een vervolg te geven.

In aanwezigheid van wethouder Paul Boogaard van de gemeente Hoeksche Waard kende de doorstart van het initiatief een prima opkomst. ,,We waren blij verrast dat er voor de tweede kick-off zoveel animo was. Niet alleen van mensen die in het verleden al eens gevoetbald hebben, maar ook van mensen die nog nooit in verenigingsverband tegen een bal getrapt hadden’’, stipt voorzitter Stephen Steijger van Zinkwegse Boys als spreekbuis namens de drie verenigingen aan. ,,Dat enthousiasme wilden we daarna vasthouden.’’

Arthur Ebink leidde de eerste training. De walking footballers trainden op de sportparken van de drie verenigingen, maar in oktober werd de knoop doorgehakt en werd de thuishaven van Zinkwegse Boys ook de plek waar zij zich wekelijks mochten inspannen. Ook andere delen van de Hoeksche Waard lopen inmiddels warm voor walking football.

 

Arie Herlaar is terug waar het allemaal begon

VoetbalJournaal
-
0
Arie Herlaar is terug waar het allemaal begon

Oude liefde roest niet. Toen Arie Herlaar werd benaderd voor het voorzitterschap van VDL, was dat voor hem de kans om terug te keren waar het allemaal begon. “Ik ben nog van de generatie die het een eer vindt om gevraagd te worden voor zo’n functie.”

Amper drie turven hoog, liep hij al rond op het complex van VDL. “Ik ben hier in feite opgegroeid. Wat je in de jeugd meemaakt, blijft je altijd bij. Al die positieve herinneringen heb ik altijd bewaard en daarom is VDL altijd mijn club geweest. Ook toen ik er even niet zo vaak kwam.”

Herlaar, 41 nu, speelde tot zijn 25ste in een lager elftal. “Ik ben gestopt vanwege een enkelbreuk. Ik had in die tijd net een sportprijzenwinkel in Maassluis overgenomen. Aangezien ik de enige was die in die winkel, Let’s Play, kon staan, bracht zelf voetballen een verhoogd risico met zich mee.”

Toen hij vierenhalf jaar later overstapte naar een nieuwe baan, kwam hij in een vriendenelftal bij Excelsior Maassluis terecht. “Daar wisten ze ook dat ik een echte VDL-man was hoor”, verzekert Terhaar. “Ik voetbalde dan wel niet bij VDL, ik kwam er wel regelmatig. Ik heb in die tijd ook geholpen bij het Robin van Persie-toernooi.”

Het voetballen bij Excelsior was geen lang leven beschoren. “Ik brak mijn been en toen was de lol er voor mij af. Ik ben nog een tijdje als trainer betrokken geweest bij het team. Je weet hoe dat gaat. Je maten spelen er en je wil erbij horen.”

Vrij onverwacht kreeg hij een telefoontje van Wim Tuit, de voorzitter van de Stichting Vrienden van VDL met de vraag of hij voorzitter van de club wilde worden. “Ik ben nog van de generatie die het een eer vindt om voor voorzitter gevraagd te worden. Ik zag de uitdaging wel zitten. Er staat een prachtig, mooi onderhouden complex en met een ledenbestand dat schommelt tussen de zeshonderd en zeshonderdvijftig is de basis uitstekend.”

Het vorige bestuur onder leiding van voorzitter Rob Bosma had veel werk verricht. “De club heeft de afgelopen tien jaar heel geïnvesteerd in het complex. Er is veel gebeurd op dat vlak. Er zijn nieuwe kleedkamers gekomen, het onderhoud van de gemeente is overgenomen.”

“Er is veel aandacht naar uit gegaan. Dat is goed, maar tegelijkertijd, en dat is absoluut geen verwijt, zijn wat zaken op voetbalinhoudelijk gebied blijven liggen. Dat heeft nu prioriteit nummer één voor ons als bestuur. Er moet meer structuur komen. Trainers doen bij VDL hartstikke hun best, maar we weten niet waar de ander mee bezig is. Er moet een duidelijke lijn komen.”

Daarnaast is VDL bezig een nieuw vrijwilligersbeleid uit te rollen. De club heeft besloten verplichte vrijwilligerstaken in te vullen. “Verplicht klinkt niet lekker en daarom proberen we dat op een goede manier bij onze leden voor het voetlicht te brengen. Het is de toon die de muziek maakt. We hebben informatieavonden gehad. We hopen dat onze huidige vrijwilligers als een soort ambassadeurs kunnen fungeren. Zij kunnen uitdragen dat vrijwilligerswerk niet iets vervelends, maar iets leuks is. We hebben een handige app ontwikkeld waarop leden zich kunnen inschrijven voor taken. Dat hebben we zelf niet verzonnen, maar overgenomen van Excelsior’20. Je hoeft het wiel niet zelf uit te vinden.”

Evenveel aandacht voor de JO11-1 als de JO15-3. Dat principe hanteert VDL. “Een ander standpunt is dat we geen spelers betalen. Dat betekent ook het plafond voor je eerste elftal in de tweede klasse ligt.”

“Als uithangbord van de club blijft VDL 1 belangrijk. Voor de jeugd als voorbeeld en ook om mensen te trekken naar ons sportpark. Wat dat betreft vind ik de derde klasse wel de bodem waarop wij zouden moeten spelen. Tegelijkertijd weet je dat je afhankelijk bent van de lichting die er op moment is, maar in de club die VDL is, passen geen betalingen aan spelers.”

Herlaar staat in Maassluis ook te boek als ‘zingende voorzitter’. “Ik wil af en toe wel eens de microfoon grijpen en een liedje zingen”, zegt hij. “Alleen als het heel gezellig is.” Met een zus (Noortje) die furore maakt in musicals lijkt het zingen hem van thuis te zijn meegegeven. “Er is er maar één in de familie die echt kan zingen.”

 

SV Capelle speelt gelijk bij BLC

sv Capelle
-
0
SV Capelle speelt gelijk bij BLC

SV Capelle ging zaterdag naar Den Bosch voor de uitwedstrijd tegen het hooggeplaatste BLC.

In de openingsfase gebeurde er weinig voor beide doelen. Halverwege de eerste helft veranderde dit. S.V. Capelle brak door via een mooie actie van Ate Zijlmans. Hieruit belandde de bal bij Sijmen Branderhorst, die aflegde op Tygo de Jong, waarna de laatste van dichtbij de 0-1 kon binnen tikken. Lang kon SV Capelle hiervan niet genieten, want gelijk na de aftrap volgde een aanval over links van BLC. Deze werd afgerond door Jelmer ter Avest en dus 1-1. Hierna kregen zowel BLC als S.V. Capelle wat kansen, maar de 1-1 bleef staan tot de rust.

Na de hervatting speelde BLC dominanter en drong het S.V. Capelle meer terug. Het kreeg enkele kansen, maar door attent verdedigen en goed keeperswerk van Remon van Rijswijk bleef de 1-1 staan. Op de valreep had SV Capelle nog de winst kunnen pakken, maar uit een vrije trap kopte Sijmen Branderhorst kort voor tijd net naast. A.s. zaterdag speelt SV Capelle de laatste competitiewedstrijd voor de winterstop thuis tegen Zwaluwe. Er wordt deze middag om 14.00 uur afgetrapt op het Mandemakers Sportpark.

Meer informatie over S.V. Capelle vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over S.V. Capelle.

Foto: CVC fotografie

 

Hans Sloof is thuis aan de Zwaluwenlaan

VoetbalJournaal
-
0
Hans Sloof is thuis aan de Zwaluwenlaan

Als er rond februari en maart het eerste contractnieuws naar buiten komt bij Zwaluwen, is vaak het eerste dat Hans Sloof zijn contract met een jaar heeft verlengd. “Ik zit hier goed”, zegt de Barendrechter, die al vijftien seizoenen verbonden is aan de Vlaardingse club. “Ik ben niet zo’n clubhopper.”

“Bij een club als Zwaluwen kan het best eens onrustig zijn”, zegt Sloof (53). “Maar als keeperstrainer blijf je vaak buiten schot. Trainers komen en gaan, datzelfde geldt voor spelers op dit niveau. Waar het mij om gaat, is dat ik goed kan werken en plezier kan hebben met die jongens.”

Met ‘die jongens’ doelt hij op de drie keepers die hij onder zijn hoede heeft. “Een keeper wil altijd hard werken. Ik ben er eigenlijk in al die jaren nog nooit eentje tegengekomen die de kantjes er vanaf liep. Ik maak ook altijd duidelijk dat ik van hard werken hou. Heb je geen zin? Prima, maar blijf dan lekker thuis. Dan verdoe ik tenminste mijn tijd niet.”

Het is Sloof ten voeten uit. Hij heeft van z’n hart nooit een moordkuil gemaakt. Bij wedstrijden van Zwaluwen let hij niet alleen op zijn pupil onder de lat, maar ook op de veldspelers. “Als de rechterspits het niet goed doet, zeg ik daar wel iets van. Ik vind dat dát moet kunnen. Uiteindelijk maak ik onderdeel uit van de staf.”

Hij ‘versleet’ in de jaren heel wat trainers. Adri Poldervaart, Oscar Biesheuvel om er twee te noemen. Bijna allemaal namen zij de adviezen bij de keuze voor de eerste keeper van Sloof ter harte. “Danny Schenkel, die vorig seizoen trainer was, nam zijn eigen besluit. Een goede trainer overigens, maar wel eentje voor het betaalde voetbal. Hij is geen clubtrainer.”

Hij vindt het jammer dat het elftal van vorig seizoen uit elkaar is gevallen. “Daar was aardig aan gebouwd en dat bouwwerk stortte in één keer in. Jammer, want het was een goed op elkaar ingespeeld team. Er zijn veel nieuwe spelers gekomen. Dat is tegenwoordig óók hoofdklasse. Consequentie van de vele wijzigingen is dat er een tijd overheen gaat voordat het weer een team is. Het wordt daarom een lastig seizoen.”

Ook de man onder de lat is nieuw: Marc van Splunter die eerder bij Barendrecht keepte. “Een uitstekende keeper met een prima instelling”, zegt Sloof over zijn pupil. “En kritisch op zichzelf. Hij is er een tijdje uit geweest en weet dondersgoed dat hij dan ook extra trainingsarbeid moet verrichten.”

Hij bezorgt zijn keepers altijd gevarieerde trainingen. “Keepers zijn gek van hun vak, maar de trainingen moeten wel uitdagend zijn. Als jij op je werk altijd hetzelfde doet, motiveert dat ook niet, dus zorg ik altijd dat er gevarieerde oefeningen zijn. Het is mijn taak om ze fit en in conditie te houden. Hoe ze moeten keepen, dat hoef ik ze niet meer te leren op dit niveau. Ik ben niet de autobouwer, maar de onderhoudsreparateur, zeg maar.”

De eisen die aan keepers worden gesteld, zijn de afgelopen twintig jaar veel hoger geworden, stelt hij. “Toen ik zelf nog keepte, werd je beoordeeld op het stoppen van ballen. Nu moet een keeper ballen tegenhouden, goed kunnen meevoetballen en sterk in de coaching en communicatie zijn. Als keeper moet je een behoorlijke bagage hebben. Dat is een fors eisenpakket. Daarom is een keeper nooit af. Er zijn altijd punten om bij te schaven.”

Spirit en Vitesse Delft in evenwicht

VoetbalJournaal
-
0
Spirit en Vitesse Delft in evenwicht

Spirit is er zaterdag weer niet in geslaagd te winnen. Op eigen veld werd met 1-1 gelijk gespeeld tegen Vitesse Delft. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd en wisten uiteindelijk allebei slechts 1 keer te scoren.

In de eerste helft waren er nauwelijks kansen te zien. Na ruim 20 minuten spelen zag Burema de keeper zijn inzet onschadelijk maken en even later belandde een schot van Vitesse Delft op de buitenkant van de paal.
Ondanks de weinig uitgespeelde kansen werd er van beide kanten lekker gevoetbald. Zowel Spirit als Vitesse Delft gingen voor de winst, maar de verdedigers deden hun werk naar behoren.

Ook in de 2e helft leek het spelbeeld zich te herhalen. Totdat in de 72e minuut Amine Karroum zeer behendig om zijn tegenstander wegdraaide en de weg naar het doel vrij zag. De Delftse verdediger pakte hem vast en moest met rood het veld verlaten. De vrije trap die volgde werd door Stefan Bitter prachtig in de kruising geschoten: 1-0.

Daarna eiste scheidsrechter Post alle aandacht op zich. Spirit was al gewaarschuwd. In het verleden hadden de Ouderkerkers al kennis met hem gemaakt. De kleinste overtredingen werden afgefloten in het nadeel van Spirit en er werd om de haverklap met gele kaarten gestrooid. Uiteindelijk vielen er 7 gele kaarten, waarvan 6 voor Spirit. Kevin Kriek en Anton de Koning kregen er beide 2 dus moesten voortijdig het spel verlaten. Ver in blessuretijd kwam Vitesse Delft langszij. Een voorzet van rechts werd fraai ingeschoten (1-1).
Gezien de kansen verhouding, waarbij Vitesse Delft nog een keer de lat raakte, was het gelijke spel terecht. Zonder de overdreven inbreng van de arbitrale leidsman was deze wedstrijd mogelijk ook tot een bloedeloos gelijkspel gekomen.

Spirit staat nog steeds op de 3e plaats. De achtervolgers schuiven in de rangschikking steeds dichter bij elkaar. Sparta is de lachende winnaar van dit weekend. Het won zelf bij Rozenburg (2-5) en verstevigt daarmee de koppositie. Deltasport heeft nagelaten het onderin ook spannend te maken. In een rechtstreeks duel met CWO werd op eigen veld met 0-3 verloren. Daarmee blijft Deltasport laatste, 5 punten achterstand op De Zwerver. CWO staat nog wel 12e, nu 4 punten boven de ploeg uit Kinderdijk.

Volgende week wordt de laatste competitieronde gespeeld van dit kalenderjaar. Spirit gaat dan op bezoek bij FC Binnenmaas, dat zaterdag thuis met 3-1 won van De Zwerver.

De foto’s van de wedstrijd zijn verder te bekijken via: http://www.bitterweb.nl/Spirit-fotosite.htm

Bron: Eric de Vendt – VV Spirit

Foto’s gemaakt door René Bitter

1...1.1231.1241.125...1.505Pagina 1.124 van 1.505

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.