Home Blog Pagina 1113

De Rooij is zes keer gepromoveerd in tien seizoenen bij Tholense Boys

THOLEN – Hij heeft inmiddels al een aardig gevulde prijzenkast als trainer. Kees de Rooij (52) is de laatste tien seizoenen als trainer maar liefst zes keer gepromoveerd, waarvan drie keer via een kampioenschap en drie keer via de nacompetitie. Met Tholense Boys hoopt hij dat eveneens te realiseren. “De ambitie van de club sluit heel erg aan bij die van mezelf en heb dus niet voor niets voor twee seizoenen getekend.”

Na bijna een halve competitie kan de inwoner van Bergen op Zoom niets anders dan concluderen, dat het hem uitstekend bevalt bij de zaterdag derdeklasser. In het verleden was hij jarenlang speler bij SV Dosko in de jeugd en senioren, waar hij zelfs samenspeelde met een aantal Tholenaren en bij MOC’17. Sommigen treft hij nu weer binnen de club als vrijwilliger of supporter. Na zijn actieve spelerscarrière begon De Rooij als trainer bij de jeugd van MOC’17. Later werd hij hoofdtrainer van ZPR’84, Grenswachters, Veere, RKVV Roosendaal, RKSV Halsteren, Moc’17 en Unitas’30. Bij die laatste vier clubs was hij uitermate succesvol, want met Roosendaal promoveerde hij naar de tweede klasse. Met Halsteren en MOC’17 steeg hij van de derde naar de eerste klasse. Vorig seizoen kwam daar een promotie naar de eerste klasse met Unitas’30 bij. Een indrukwekkend rijtje, waaraan hij met Tholense Boys een vervolg hoopt te geven. “De keuze voor Tholense Boys is een heel bewuste geweest. Ik heb ze goed kunnen volgen en de club straalt ambitie uit die bij me past. Er is een jonge én talentvolle selectie en bovendien een grote, trouwe en ook fanatieke achterban. Een levendige club met visie, waarbij er altijd wat gebeurd. Daar houd ik wel van en houdt ook iedereen scherp.”

Het enige wat in de ogen van De Rooij nog achterblijft bij de ambitie van de club, dat zijn de beschikbare faciliteiten. Daarin moet de club volgens de oefenmeester nog de nodige stappen maken. “En dan gaat het niet alleen over trainingsfaciliteiten, maar zeker ook wat betreft het beschikbare kader. Rondom de eerste en tweede selectie is dat goed geregeld, maar verder is het binnen de club lastig om mensen te mobiliseren een functie uit te oefenen. Zo is er bijvoorbeeld geen TC, wat in mijn ogen toch essentieel is wil je als club op termijn stappen omhoog maken.”

Qua selectie is Tholense Boys er in de ogen van De Rooij zeker op vooruit gegaan ten opzichte van vorig seizoen. Zo zijn er een aantal langdurig geblesseerde jongens teruggekeerd én sluit na de winterstop topscorer Dave den Boef weer aan. “Met zijn ervaring als voetballer op het hoogste niveau, kan hij zeker wat toevoegen aan de selectie. Een mix van ervaring en talent is het meest ideale om op termijn weer op hoger niveau te kunnen voetballen. We hopen daarin dit seizoen al een stap te zetten door te promoveren. Liefst als kampioen, maar anders via de nacompetitie. Ik denk dat we de sterkste selectie, waarbij ook de komst van oud-prof Wilmer Kousemaker een absolute meerwaarde voor ons is. Of dat voldoende zal zijn om ploegen als Halsteren te verslaan, dat zal nog moeten blijken. Als bestuur, staf en spelersgroep zijn we in elk geval hard aan het werk om met z’n allen zo dicht mogelijk in de buurt te komen van onze doelstelling. In de winterstop tekent zich af waar we staan, maar pas aan het eind zullen we defi nitief weten of onze selectie inderdaad de sterkste is gebleken.”

Wil je meer informatie over de club Tholense Boys? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom

Het plezier in voetbal is weer terug bij Prinsenland

DINTELOORD – Lang deed v.v. Prinsenland vorig seizoen mee voor de prijzen in de derde klasse zaterdag, nadat het in 2018 was gedegradeerd. De club nam na verlies in de nacompetitie afscheid van trainer Daan Uithof en trok in het tussenseizoen Natalino Storelli aan als nieuwe trainer/coach. “Een frisse wind die ervoor heeft gezorgd dat het plezier weer volop terug is”, zegt aanvoerder Pieter van Est.

En plezier in het voetbalspel is over het algemeen wel een essentieel basisingrediënt om uiteindelijk ook te kunnen komen tot sportieve prestaties. Die prestaties van Prinsenland zijn overigens nog behoorlijk wisselvallig te noemen. Sinds de fusie degradeerde de club twee keer van eerste naar derde klasse, waar het vorig seizoen hun meerdere kende in v.v. Zaamslag in de nacompetitie. Het noopte Van Est en zijn ploeggenoten tot nog een seizoen in de derde klasse B. Daar zag het enkele topwedstrijden (dik) verloren gaan, waardoor ze zichzelf terugvinden onderaan het linkerrijtje. “Ondanks de positie op de ranglijst denk ik dat we een redelijke eerste helft gedraaid hebben. Alleen waren we nog wat onwennig. Soms denken we er allemaal iets te makkelijker over, wat een slechte eigenschap is van ons team. Dat heeft ook geregeld onnodig puntverlies opgeleverd.”

Want de 30-jarige freelance designer is duidelijk als hij praat over de doelstelling waarvoor hij voetbalt. “Kampioen worden moet altijd een doel zijn, zeker als je ambitie hebt. Maar bovenin meedoen is voor Prinsenland een must wat mij betreft. Ik denk ook dat dit moet kunnen, we zijn ijzersterk als we vuile meters voor elkaar willen opknappen. Als we dat niet doen kan ieder team van ons winnen en dat is ook meermaals gebleken helaas.”

Toch is er met de komst van Natalino Storelli wel het nodige in positieve zin veranderd. “Prinsenland vind ik thuishoren in de tweede klasse. Momenteel hebben we als team wel heel veel plezier in de huidige klasse, maar je blijft scherper als je teams tegen je hebt die meer willen voetballen. Natalino heeft de groep goed op de rit gekregen na vorig seizoen, wat ik erg knap vind. Het is een lastige groep om mee te werken kan ik me voorstellen. Qua speelwijze is het veel meer voetbal en mogen er ook fouten gemaakt worden. Dat is de enige manier om als team én als individu beter te worden.” Kijkend naar zichzelf en zijn rol binnen het elftal is Van Est wel redelijk tevreden. “Ik ben altijd wel een constante factor binnen het team. Af en toe moet ik mijn ervaring nog iets beter gebruiken, zodat ik andere daarmee kan helpen. Echte ambitie, buiten met Prinsenland zo goed mogelijk presteren, heb ik niet meer. Er zijn genoeg dingen, met name buiten het voetbal, die me momenteel bezighouden.” Toch ziet hij nog wel een mooie rol voor zichzelf als aanvoerder en ervaren speler weggelegd in het restant van het huidige seizoen. “Het mooi om te zien, dat er weer wat jeugdige talenten zitten aan te komen en wil ik hen zo goed mogelijk ondersteunen. Vanuit mijn ervaring die gasten beter maken. Tijdens trainingen en wedstrijden laten ze al volop zien wel wat in hun mars te hebben. Dat is goed voor de toekomst van de club en de concurrentie binnen onze groep. Dat maakt iedereen scherper en hebben we ook nodig. Ik kan niet wachten tot ze volledig gaan meedraaien. Waar we dan dit seizoen zullen eindigen, dat moet blijken. Al heb ik veel vertrouwen erin, dat we toch uiteindelijk nog bovenin gaan meedoen.”

Wil je meer informatie over de club Prinsenland? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom-Tholen.

John van den Berg de trotse planner van TVC Breda

Sinds de oprichting van TVC Breda in 2005 is John van den Berg (59) nauw betrokken bij de fusieclub. Momenteel is hij leider van zaterdag 4 en wedstrijdplanner. Bovendien is hij de ontwerper van het clublogo.

TVC Breda beschikt ongetwijfeld over een van de mooiste voetbalvelden van de hele stad. Want als echte Bredanaar moet het schitterend zijn om te mogen spelen op het hoofdterrein van de vereniging uit Tuinzigt. Vanaf die plek heb je namelijk een perfect uitzicht over het Rat Verlegh Stadion, de thuishaven van NAC waar eens in de twee weken een kolkende massa van achttienduizend fans de volksclub naar voren schreeuwt. Slechts wat stroken spoorrails scheiden het stadion van sportpark Kwakkelhut. Met zijn spelers van zaterdag 4 komt John van den Berg graag in het stadion, waar ze een vaste plek innemen op Vak G. Maar veel vaker is hij aan de ‘Tuinzigt-kant’ van het spoor te vinden op het complex van TVC Breda, de club waar hij sinds de oprichting al vrijwilligerswerk doet.

Trots
“Oorspronkelijk was ik lid van VV Breda en het duurde logischerwijs eventjes voordat iedereen zich na de fusie met TVC’39 thuisvoelde”, zegt Van den Berg. “Maar dat is alweer veertien jaar geleden”, voegt hij toe.

Kijk om je heen: ons sportpark ligt er prachtig bij, we zijn trots op onze mooie paarse tenues en organisatorisch is alles goed in orde. Laatste hadden we nog een geweldig feest hier met Hollandse muziek en de kantine stond afgeladen vol. Ik ben trots op de club die we hebben opgebouwd, we hebben veel werk verzet.”

Planningen
John van den Berg kan het weten. Na de fusie stak hij bij TVC Breda direct zijn handen uit de mouwen. Hij nam het voortouw voor de oprichting van een jeugdcommissie en ontfermde zich over op de samenstelling van de weekendschema’s. Daarnaast ontwierp hij ook het fonkelnieuwe clublogo, waarin het stadswapen van Breda en de bal mooi samenkomen. “Ik heb altijd binding gehad met de jeugd. Onze selectieteams spelen tegenwoordig op hoog niveau en de begeleiding is goed. Tegenwoordig zit ik niet meer in de jeugdcommissie, maar ik ben nog wel elke dinsdag en donderdagavond bezig met het samenstellen van wedstrijdschema’s, de kleedkamerindeling en het indelen van scheidsrechters”, zegt de Bredanaar.

Daarnaast is Van den Berg ook actief voor TVC Breda als de bal rolt. Al jarenlang is hij trainer en leider van zaterdag 4, een hecht vriendenteam dat zowel binnen als buiten de lijnen de grootste lol heeft. “Het is een fantastische groep, die ook nog eens verzorgd voetbal speelt. Vorig jaar zijn we kampioen geworden en ook nu spelen we weer mee om de titel. Ik krijg ontzettend veel respect van die gasten, daar doe ik het voor.” De onderlinge verbondenheid binnen zaterdag 4 is groot en typeert eigenlijk de hele club. Want TVC Breda mag dan een paar niveautjes lager spelen dan NAC: ook de vereniging uit Tuinzigt is een echte volksclub, waar iedereen voor elkaar klaarstaat.

Meer informatie over TVC Breda? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over TVC Breda.

Piet van Duuren bouwt aan de toekomst van sv Advendo

Al geruime tijd heeft SV Advendo te maken met grote uitdagingen op bestuurlijk, financieel en sportief vlak. Een speciale werkgroep onder leiding van onder meer Piet van Duuren (49) maakt samen met de gemeente plannen om van de vereniging weer een bruisend bolwerk te maken die midden in de wijk Breda-Noord staat.

Een werkgroep is op de achtergrond al een tijdje bezig om Advendo organisatorisch snel op volle sterkte te krijgen, zodat de club met voldoende mankracht kan werken aan geschetste doelstellingen. Het groepje bestaat uit Ger Bruggeman, Devon van Dam, Milos Lakic, Kevin Bruggeman (zie het andere artikel op deze pagina), Edwin Frijters, Irfan Jami en Piet van Duren. Laatstgenoemde is een van de kartrekkers van het gezelschap en de clubman vertelt honderduit over de plannen om Advendo weer op te kaart te zetten.

“De laatste jaren heeft de club behoorlijk wat tikken moeten incasseren. Het ledenaantal is fors teruggelopen, het eerste heeft het al jaren niet makkelijk en financieel gezien gaat het ook niet voor de wind. De gemeente Breda erkent dat wij als multiculturele club een belangrijke functie hebben in Hoge Vucht en wil ons helpen, maar dan moeten we wel met een goed plan komen.”

Nieuwe leden
De werkgroep is al een tijdje bezig met het plan. Piet Van Duuren, die zelf jarenlang in het eerste speelde en nu in het derde voetbalt, gelooft in de toekomst van Advendo. “We hebben goede vrijwilligers die zich willen inzetten om ons ledenaantal op te krikken. De binding van de wijk met Advendo moet groeien en dat begint bij de aanwas van jeugd. Daar zijn we mee bezig”, zegt Van Duuren.

“We zijn een multiculturele club. Dat is niet altijd makkelijk omdat er veel cultuurverschillen zijn, maar wij zien dit gegeven uiteraard als iets positiefs. Iedereen is hier welkom om te komen voetballen en gelukkigen pikken mensen in de regio die boodschap op. Een tijdje geleden is er een nieuw zaterdagelftal bijgekomen. We hebben de jongens met open armen ontvangen. We zijn ook blij dat de gemeente gelooft in de toekomst van Advendo. Hopelijk willen ze investeren in ons complex, dat zou onze club een enorme boost geven.”

Doelstellingen
Van Duuren komt al bijna zijn hele leven bij Advendo. Hij vindt het daarom niet erg om veel vrijwillige uurtjes in de club te steken. “Ik ben geen bestuurslid, maar probeer waar ik kan te helpen. Ik heb bijvoorbeeld ook met Martijn Malinka gepraat voordat hij werd aangesteld als nieuwe hoofdtrainer. Ik richt me dus niet alleen op bestuurlijke taken, maar bekommer me ook om ons eerste team. Advendo is mijn club en dat zal altijd zo blijven. Als werkgroep zijn we goed bezig en ik hoop dat we veel moois voor elkaar krijgen.” Wat hoopt de speciale werkgroep over een aantal jaren bereikt te hebben? “We hopen dat we in de breedte groeien en dat de club een sterk bolwerk is in Hoge Vucht en omstreken.”

Meer informatie over SV Advendo? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over SV Advendo.

 

In gesprek met Rob Nieman jeugdtrainer van Drechtstreek

Rob Nieman (45) is coach bij Drechtstreek, hij leidt de JO14-2. Zijn zoon speelt ook in het elftal. Zelf heeft hij ook gevoetbald, maar moest gedwongen stoppen op zijn eenentwintigste, dit door een vervelende knieblessure.

Hij doet dit al sinds de JO9. “Het was puur uit noodzaak, omdat er niemand anders was. Ik merkte dat ik het zo leuk vond, dat ik het tot op heden ben blijven doen. Het is leuk om te zien dat vanuit de ‘teamspirit’ het maximaal haalbare uit zo’n team gehaald kan worden. Ze hebben wat voor elkaar over, kunnen dingen tegen elkaar zeggen en dan kan dat uitgebreid worden naar prestatie. Volgens mij is dat de basis.”

Hij doet het samen met Henry, wat prima bevalt. “We hebben de spelers in het begin duidelijk gemaakt wat wij van ze verwachten. Wij als trainers willen ze graag de ruimte geven, maar dan moeten ze wel naar ons luisteren. Er is ruimte om af en toe gek te doen, maar we willen ze ook wel iets bij brengen. Het gaat heel erg goed en het is hartstikke leuk. De reacties van de ouders en uiteraard van de kinderen, die liegen er niet om. Het is van belang dat ze met plezier naar de training komen.”

De trainer is blij dat de spelers al langere tijd bij elkaar in het elftal zitten. “Een aantal zijn naar de selectie gegaan. Sommige jongens zijn ook gegaan maar die wilde uiteindelijk terugkeren naar ons. Zij vonden het oude team leuker en zijn dus ook teruggekeerd. Ik vind het leuk om te zien dat de kinderen het naar hun zin hebben.”

Het team komt uit in de vierde klasse wat volgens trainer Nieman, een niveau te laag is. “Elke wedstrijd die we spelen, die winnen we met redelijke cijfers. Na de winterstop is het de bedoeling om naar de derde klasse te gaan en daar kampioen te worden uiteraard.

“Ik probeer altijd het beste uit het team te halen en zo positief mogelijk te blijven, ook al is dat af en toe lastig. Zo is er ook een wedstrijd geweest waar we met 9-1 verlies van het veld af zijn gelopen. Ik roep ze altijd even bij elkaar, om er een nieuw perspectief uit te halen. Het mooie vind ik dan ook, dat de jongens het niet op elkaar af reageren, maar in het algemeen. Ze praten over de kansen die ze zelf niet benut hebben. Dat is ook mijn insteek.”

De trainer die het al een jaar of zes doet, doet het nog steeds met plezier. Het leukste vindt hij dan ook de toernooien die net voor de zomer georganiseerd worden. “De wedstrijden zijn dan altijd korter en er wordt vaker van positie gewisseld. Op deze dagen is het vaak goed weer en de sfeer is altijd fantastisch.”

Buiten het voetbal doet de ploeg ook genoeg activiteiten. “Als we vrij zijn of er is een wedstrijd afgelast, proberen we altijd wel iets leuk te doen met het team. De dingen die me echt wel zijn bijgebleven zijn dan soccersquash en voetbalgolf. Aan het begin van het seizoen neem ik ze dan altijd mee op bootcamp. Dat is altijd het traditionele begin van het seizoen.”

In het team van Rob zat een meisje, die als keeper functioneerde. “Dit meisje was een prima keepster. Zij heeft dan ook de overstap gemaakt naar Excelsior Rotterdam. Ik als trainer ben hier dan trots op en gun haar al het succes wat ze nodig heeft.”

De trainer geeft toe dat het kinderen zijn en dat je ook op een speelse manier moet begeleiden. “Ik doe alles met een lach tegenover hun. Tijdens de wedstrijd zorg ik ervoor dat iedereen aan evenveel speeltijd zit, zodat daar onderling geen gezeur over kan ontstaan. De spelers willen zich uiteindelijk ook ontwikkelen en beter worden, daar hoort uiteraard speeltijd bij.”

Wil je meer informatie over de club Drechtstreek? Klik hier.

 

In gesprek met Rob Nieman jeugdtrainer van Drechtstreek

Rob Nieman (45) is coach bij Drechtstreek, hij leidt de JO14-2. Zijn zoon speelt ook in het elftal. Zelf heeft hij ook gevoetbald, maar moest gedwongen stoppen op zijn eenentwintigste, dit door een vervelende knieblessure.

Hij doet dit al sinds de JO9. “Het was puur uit noodzaak, omdat er niemand anders was. Ik merkte dat ik het zo leuk vond, dat ik het tot op heden ben blijven doen. Het is leuk om te zien dat vanuit de ‘teamspirit’ het maximaal haalbare uit zo’n team gehaald kan worden. Ze hebben wat voor elkaar over, kunnen dingen tegen elkaar zeggen en dan kan dat uitgebreid worden naar prestatie. Volgens mij is dat de basis.”

Hij doet het samen met Henry, wat prima bevalt. “We hebben de spelers in het begin duidelijk gemaakt wat wij van ze verwachten. Wij als trainers willen ze graag de ruimte geven, maar dan moeten ze wel naar ons luisteren. Er is ruimte om af en toe gek te doen, maar we willen ze ook wel iets bij brengen. Het gaat heel erg goed en het is hartstikke leuk. De reacties van de ouders en uiteraard van de kinderen, die liegen er niet om. Het is van belang dat ze met plezier naar de training komen.”

De trainer is blij dat de spelers al langere tijd bij elkaar in het elftal zitten. “Een aantal zijn naar de selectie gegaan. Sommige jongens zijn ook gegaan maar die wilde uiteindelijk terugkeren naar ons. Zij vonden het oude team leuker en zijn dus ook teruggekeerd. Ik vind het leuk om te zien dat de kinderen het naar hun zin hebben.”

Het team komt uit in de vierde klasse wat volgens trainer Nieman, een niveau te laag is. “Elke wedstrijd die we spelen, die winnen we met redelijke cijfers. Na de winterstop is het de bedoeling om naar de derde klasse te gaan en daar kampioen te worden uiteraard.

“Ik probeer altijd het beste uit het team te halen en zo positief mogelijk te blijven, ook al is dat af en toe lastig. Zo is er ook een wedstrijd geweest waar we met 9-1 verlies van het veld af zijn gelopen. Ik roep ze altijd even bij elkaar, om er een nieuw perspectief uit te halen. Het mooie vind ik dan ook, dat de jongens het niet op elkaar af reageren, maar in het algemeen. Ze praten over de kansen die ze zelf niet benut hebben. Dat is ook mijn insteek.”

De trainer die het al een jaar of zes doet, doet het nog steeds met plezier. Het leukste vindt hij dan ook de toernooien die net voor de zomer georganiseerd worden. “De wedstrijden zijn dan altijd korter en er wordt vaker van positie gewisseld. Op deze dagen is het vaak goed weer en de sfeer is altijd fantastisch.”

Buiten het voetbal doet de ploeg ook genoeg activiteiten. “Als we vrij zijn of er is een wedstrijd afgelast, proberen we altijd wel iets leuk te doen met het team. De dingen die me echt wel zijn bijgebleven zijn dan soccersquash en voetbalgolf. Aan het begin van het seizoen neem ik ze dan altijd mee op bootcamp. Dat is altijd het traditionele begin van het seizoen.”

In het team van Rob zat een meisje, die als keeper functioneerde. “Dit meisje was een prima keepster. Zij heeft dan ook de overstap gemaakt naar Excelsior Rotterdam. Ik als trainer ben hier dan trots op en gun haar al het succes wat ze nodig heeft.”

De trainer geeft toe dat het kinderen zijn en dat je ook op een speelse manier moet begeleiden. “Ik doe alles met een lach tegenover hun. Tijdens de wedstrijd zorg ik ervoor dat iedereen aan evenveel speeltijd zit, zodat daar onderling geen gezeur over kan ontstaan. De spelers willen zich uiteindelijk ook ontwikkelen en beter worden, daar hoort uiteraard speeltijd bij.”

Wil je meer informatie over de club Drechtstreek? Klik hier.

 

JEKA JO13-1 laat zelfs profclubs zweten

De Bredase grootmacht JEKA telt maar liefst twaalf JO13-teams. De beste spelers voetballen in het selectieteam van trainer Noël Sipkens (25). De JEKA JO13-1 speelt niet alleen mee om de titel in de sterke derde divisie, maar kan het zelfs profclubs behoorlijk lastig maken.

De JO13-1 van JEKA versloeg onlangs jeugdteams van Willem II en NAC Breda in oefenduels. Ze speelden gelijk tegen PSV en hoewel het verloor van Sparta Rotterdam, deed het team ook niet veel onder voor die profclub. “Het is ontzettend gaaf voor mijn spelers dat we af en toe tegen dit soort teams spelen en het is best bijzonder dat we voetballend niet veel voor ze onderdoen”, zegt Noël Sipkens.

“Sommige jongens in mijn team hebben een verleden bij een profclub en misschien ook een toekomst. We hebben een getalenteerd team”, zegt de trotse trainer.

Oceaan vol talent
In de competitie is de JO13-1 ingedeeld in de derde divisie. Het treft hierin geen profclubs, maar wel grote amateurverenigingen die net zoals JEKA een flinke vijver met talenten hebben om uit te vissen. De jeugdopleiding van de grootste voetbalclub van Breda lijkt spreekwoordelijk meer op een oceaan, want er zijn maar liefst twaalf JO13-teams waaruit Sipkens zijn spelers kan selecteren. “Ik ben al tien jaar jeugdtrainer van JEKA en het is een voorrecht om bij zo’n grote club actief te zijn”, zegt de Bredanaar. “Alles is top geregeld bij de club en er spelen ontzettend veel goede spelers. We trainen met de JO13-1 elke dinsdag en donderdag en soms ook op vrijdag en het plezier bij mijn jongens is altijd aanwezig.” Het enthousiasme van de spelers is op zaterdag natuurlijk nog groter als ze een competitieduel spelen. “Ik heb ook hogere jeugdteams getraind. Dat is leuk, maar je merkt dat gasten van vijftien en zestien jaar niet altijd super gemotiveerd zijn. Dat is bij de JO13-1 anders. Mijn spelers leven echt nog voor het voetbal, dat vind ik prachtig.”

Toffe groep
Sipkens doorliep alle jeugdteams van JEKA en speelde vorig jaar zelfs nog in het eerste. Nu doet hij af en toe mee in en vriendenteam, verder focust hij zich op het coachen van de JO13-1 en zijn schoolopleiding. In de competitie heeft JEKA slechts één concurrent voor het kampioenschap. Dat is het Goirlese VOAB. “Ik heb drie jongens in mijn team die twee jaar geleden zijn teruggekeerd van de jeugd van Willem II en de helft van de spelers loopt stage bij de selectie-elftallen van de KNVB”, zegt Sipkens. “Ik heb een hele toffe groep en goede begeleiding. Ik probeer iedereen evenveel te laten spelen, maar de trainingsopkomst heeft invloed op de opstelling. Ik wil de jongens wat discipline meegeven en ben sowieso denk ik een duidelijke trainer die weet wat ik wil. Het is mijn missie om de talentvolle jongens vooruit te helpen in hun voetbalcarrière. Het zou leuk zijn als we kampioen worden, maar hun persoonlijke ontwikkeling is veel belangrijker.”

Meer informatie over RKVV JEKA? klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over RKVV JEKA.

VoetbalJournaal Bergen op Zoom, najaar 2019

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Bollenstreek, najaar 2019

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Breda, najaar 2019

Lees hier de krant</

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.