Home Blog Pagina 1112

Marco Klippel helpt Stavenisse daar waar nodig is

STAVENISSE – Een stapje terug doen, dat was wat Marco Klippel (36) besloot eind vorig seizoen. Voetballen in het tweede elftal met leeftijdsgenoten. Na enkele wedstrijden dit seizoen moest hij toch noodgedwongen weer bij het eerste aan de bak.

“Ik vond het na twintig jaar wel welletjes en wilde gewoon minder verplichtingen, lekker onbevangen voetballen met leeftijdsgenoten. Maar doordat we niet overlopen van de beschikbare spelers en door omstandigheden er enkele wegvielen ben ik inderdaad teruggevraagd. Nu met het tweede is het al vijf keer afgelast en als het in het belang is van de club, dan doe ik dat natuurlijk. Ik help daar waar dat nodig is.”

En dat bleek dus toch in het eerste elftal van de zaterdag vierdeklasser. Daar kent de Thoolse club een lastig seizoen, waar de resultaten vooralsnog niet overlopen. Daar ziet Marco Klippel, die vooral als verdediger speelt, wel een duidelijke oorzaak voor. “We moeten meer als team voetballen en vooral scherper aan wedstrijden beginnen. We hebben al te vaak teveel doelpunten tegen gekregen in het begin en dan loop je direct achter de feiten aan.”

Hoewel er al meermaals werd verloren, ook tegen concurrenten als hekkensluiter Wolphaartsdijk, ziet de Klippel zeker nog mogelijkheden voor zijn club. “Wanneer we er met heel de ploeg honderd procent voor gaan, dan kunnen we zeker onze tegenstanders verslaan. Maar daar heeft het nog te vaak aan ontbroken. Want ik ben van mening dat we, zoals we al regelmatig hebben gedaan, in het linkerrijtje kunnen eindigen.”

In het tweede elftal scoorde hij als linkshalf al en hoopt daar nog wat wedstrijden mee te pikken. Dat betekent dat de afwezige spelers bij de hoofdmacht zijn teruggekeerd. “Tot die tijd zal ik de club helpen waar men dat nodig acht. De doelen die ik voor mezelf heb zijn simpel. Zo goed mogelijk presteren bij het eerste en een keertje kampioen worden of meedoen om de titel met het tweede. Maar het belangrijkste is, dat ik zo lang mogelijk wil blijven voetballen, al merk ik wel dat het herstel nu wel af en toe wat langer duurt…”

Meer informatie over Stavenisse? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel van bergen op zoom.

Arno Gabriëls neemt afscheid van Beek Vooruit

Het einde van een tijdperk in Prinsenbeek is in zicht: Arno Gabriëls neemt na zes seizoenen afscheid van Beek Vooruit. De 52-jarige oefenmeester is bezig aan zijn laatste jaar als trainer van de oranje-zwarten, die hij liet evolueren tot een middenmoter in de tweede klasse.

In zijn eerste seizoen al een periodetitel, een jaar later het kampioenschap: de start van Arno Gabriëls als hoofdtrainer van Beek Vooruit was geweldig. Na zes seizoenen stopt hij er komend jaar mee, het is zowel goed voor club als trainer om verder te kijken. “Voor mij is de mening van de spelersgroep altijd het allerbelangrijkste geweest: als zij niet meer achter me stonden, was ik allang weggeweest. Ik vond het na zes seizoenen zelf wel genoeg en ook de club vond dit het juiste moment om verder te kijken.” Gabriëls begrijpt zelf ook wel dat het bijzonder is in het amateurvoetbal, een trainer die zes jaar op dezelfde post zit. “Dat is een aparte gewaarwording, misschien wel een zeldzaamheid.” Inmiddels is Gabriëls zelfs in Prinsenbeek gaan wonen, de club en het dorp hebben een plekje in zijn hart veroverd. “Ik had eerder al een seizoen in het zaterdagteam van Beek Vooruit gevoetbald met wat vrienden, maar moest daarmee stoppen toen ik trainer van Klundert werd. Ik ben weer begonnen toen ik hier trainer werd. De club heeft een speciaal plekje gekregen.”

KAMPIOENSCHAP
De hoofdtrainer mag trots zijn op de ontwikkeling die Beek Vooruit onder zijn leiding heeft doorgemaakt. “Toen ik instapte, waren we net gepromoveerd naar de derde klasse. Joost en Loek Schalk kwamen erbij, later ook Jorn Sweres en Menno Baremans. Dat zijn mooie kwaliteitsinjecties geweest, die er mede voor hebben gezorgd dat wij naar dit niveau zijn gegroeid.” Het kampioenschap in zijn tweede seizoen noemt hij het hoogtepunt. “Vooral door de manier waarop: we stonden twee wedstrijden voor het einde nog op een achterstand van drie punten.” Hij verklaart de groei van het team ook door de onderlinge sfeer. “De spelers kennen elkaars kwaliteiten, weten waar de krachten van de ander liggen en gaan voor elkaar door het vuur. Ik heb daar zelf de juiste beleving en spelopvatting aan toe proberen te voegen, de manier waarop je een wedstrijd in gaat. Of je nu tegen een ploeg speelt die veel hoger aangeschreven staat of niet, je moet altijd uitgaan van je eigen kracht. Dan kun je de favoriet verslaan en heel ver komen.”

De trainer gaat zijn spelers stuk voor stuk missen, net als de organisatie rondom de selectie. “Alles was zo goed geregeld, waardoor ik me alleen maar op het voetbal hoefde te concentreren.” Hij heeft een warme band met iedere speler. “Ik sta tussen ze in als het kan, drink een biertje met ze als we gewonnen hebben, maar weet ook wanneer ik de harde beslissingen moet nemen. Daar heb ik een goede balans in kunnen vinden. Het is vooral heel belangrijk dat je open en eerlijk communiceert.”

TOEKOMST
Wat hij volgend seizoen gaat doen, weet Gabriëls op het moment van schrijven nog niet. “Ik ben het liefst hoofdtrainer van een eerste elftal. Het niveau is voor mij dan nog niet eens zo heel belangrijk, als er maar een prestatiedrang is.”

Beek Vooruit maakte een moeilijke eerste seizoenshelft door, Gabriëls houdt echter vertrouwen in een goede afl oop. “Het allerbelangrijkste is nu dat we niet degraderen, ik weet zeker dat ons dat gaat lukken als we alles uit de kast halen. We hebben kwaliteiten genoeg, maar het zit niet mee. Een bal op de buitenkant van de paal of eentje die via de paal in het doel rolt: dat kan net de overwinning opleveren.

We moeten eens een paar wedstrijden op rij winnen, dan krijgen we ook weer het vertrouwen terug. Alles ligt in deze competitie dichtbij elkaar.” Het is Beek Vooruit en Gabriëls gegund: een mooi einde van een sprookjeshuwelijk.

Foto: Nathalie Pompe

Wil je meer informatie over de club Beek Vooruit? Klik hier.
Lees hier de krant van Breda.

Wagenmakers voelt zich sterk verbonden met Be Ready

Alfred Wagenmakers (48) is bezig aan zijn negende seizoen als elftalleider van Be Ready. Als hij niet op pad is met het eerste, kijkt hij graag naar zijn drie voetballende zoons. De clubman staat ook altijd klaar om te klussen bij de club uit Hank.

Be Ready beleefde vorig jaar een seizoen om nooit te vergeten. Na een krankzinnig competitieslot kroonde de club uit Hank zich tot kampioen van de vierde klasse C. In een duel met rechtstreekse concurrent RFC in de laatste competitiewedstrijd maakte RFC de achterstand van drie punten ongedaan.

Maar omdat Be Ready slechts met 1-0 verloor, promoveerden de zwart-gelen voor het eerst in veertig jaar naar de derde klasse. “Het kampioensfeest was geweldig, de ontlading was enorm”, zo blikt Alfred Wagenmakers terug op vorig seizoen. “We hebben heel lang in de vijfde klasse gespeeld en in de vierde klasse waren we lang een middenmoter. Deze opmars is de bekroning voor de professionalisering van Be Ready.”

NEGEN JAAR
Wagenmakers kan het weten. Hij loopt al veertig jaar rond bij de club uit Hank. Na een carrière als verdediger bij de vereniging, die hij eindigde bij het vijfde, werd hij bij dat team elftalleider. Dat smaakte naar meer. Later werd hij gevraagd om die rol te bekleden bij het eerste. Dat doet hij nu al negen jaar. “Dinsdag- en donderdagavond ben ik op de club en op zondag ben ik op pad met de groep. Ik geniet van het contact met al die jonge gasten en vind het leuk om de zaken goed te regelen voor de selectie. Qua kleding en ander materiaal mogen ze niets tekortkomen en bovendien ben ik de verbindende schakel tussen de groep en de hoofdtrainer.”

DRIE ZOONS
De zaterdag van Wagenmakers stond voorheen ook altijd in het teken van Be Ready. Maar nu zijn zoons Rick (21 jaar), Roy en Marc (beiden 18) inmiddels alle drie bij de senioren spelen, is de voetbalvader minder vaak op de eerste dag van het weekend bij de club. “Het is fijn dat we nu allemaal op zondag actief zijn”, zegt hij. “Rick en Marc spelen nu in het tweede en Roy in het vierde. Ze zijn nog jong en hebben potentie. Wie weet schoppen ze het snel tot basisspeler in het eerste, dat zou leuk zijn. Maar die plek moeten ze zelf afdwingen, ik kan daarin niks voor ze betekenen”, zegt hij grinnikend.

Wagenmakers is kraanmachinist van beroep en bijzonder handig. Bij Be Ready zijn ze dan ook erg blij dat ze altijd een beroep kunnen doen op de clubman, die klaarstaat als er iets moet gebeuren. “Momenteel zijn we druk bezig met de bouw van een nieuwe kleedkamers en een tribune naast het hoofdveld. Dankzij de inzet van veel vrijwilligers gaat het de goede kant op. Na de winterstop zit het werk erop.” Volgens Wagenmakers komt dat goed uit. “Vanaf die plek kunnen onze fans aanschouwen hoe we ons probleemloos handhaven in de derde klasse. We hebben een goede groep, dus ik heb er vertrouwen in.”

Wil je meer informatie over de club Be Ready? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena

Lepelstraatse boys heeft dit seizoen een meidenteam

LEPELSTRAAT – Na het wegvallen van de Marjola Girls in Lepelstraat was het lange tijd onduidelijk hoe en waar meisjes op het dorp zouden kunnen voetballen. Dankzij de inspanningen binnen Lepelstraatse Boys is er sinds dit seizoen weer een MO19 in competitie.

“We hebben als club lang gekeken hoe we dat goed zouden kunnen oppakken. Want we hadden verschillende leeftijden meiden, maar van alle leeftijdsgroepen niet voldoende voor een elftal. Daarop hebben we besloten om een aantal bij elkaar te voegen en er een MO19 van te formeren. Dat loopt tot op heden in elk geval naar tevredenheid”, zegt leider Dick van Rooij.

Van Rooij is sponsor, aanjager, vaderfiguur en leider ineen. Met zijn bedrijf ABOS zorgde hij voor mooie tenues en als leider zet hij er zich voor in, dat het de meiden aan niets ontbreekt. Daarnaast is hij ook bij alle trainingen en wedstrijden aanwezig om daar waar nodig bij te springen. Dat kan zijn om te helpen tijdens de training, maar ook om op wedstrijddagen de formulieren in te vullen.

“Het technische gedeelte, daarvoor zijn drie andere trainers verantwoordelijk. Bryan, Danny en Stefan hebben ook vriendinnen die in het elftal voetballen maar ze doen de trainingen uitstekend. Als ik zie hoe gemotiveerd die meiden zijn en hoe hoog de trainingsopkomst is, dat tekent de wil om er echt met elkaar wat van te maken.”

Vanuit het bestuur binnen Lepelstraatse Boys was het Marco Hereijgers die zich erg heeft ingespannen om de MO19 te formeren. Tot tevredenheid bij Van Rooij. “Het is mooi geweest, dat Marco zich zo heeft ingespannen om het voortouw te nemen voor dit team. En als je dan ziet hoeveel plezier ze hebben, dan kan ik daar enorm van genieten. Het is een jong team, waarbij verschillende leeftijden en belevingswerelden bij elkaar zijn gekomen.

En het klikt prima. Er zit ook best potentie in en ze worden technisch en tactisch elke week beter. Het gaat ons nog niet zozeer om klassering of resultaten. Als we dit seizoen met onze meiden alle wedstrijden kunnen spelen zou geweldig zijn. Dat alleen is al een prestatie waard.”

Nog altijd is men bij Lepelstraatse Boys zoekende naar nieuwe speelsters, want op termijn wil men graag een eigen damesteam in competitie. Daarvoor hoopt Van Rooij nog wat nieuwe aanwas te verwelkomen. “Momenteel hebben we er weer twee speelsters bij, waar we heel blij mee zijn. Maar dat mogen er altijd meer worden. Dus als er nog meiden of dames zijn die zich willen aansluiten, ze zijn van harte welkom!”

Meer informatie over de Lepelstraatse Boys? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over de Lepelstraatse Boys.

Eerste editie Altena Cup smaakt naar meer

De eerste editie van de Altena Cup kan met trots in de geschiedenisboeken worden geschreven. Het toernooi werd goed bezocht en smaakte voor zowel sporters als supporters naar meer. Gezondheid, verbinding en beweging: dat zijn belangrijke speerpunten voor de stichting achter de Altena Cup.

De Altena Cup staat voor veel meer dan voetbal alleen. De stichting houdt zich bezig met thema’s als gezonde voeding in de sportkantines, rookvrije sportparken in de gemeente, het tegengaan van overgewicht onder jongeren, alcoholvrije sportparken tijdens jeugdwedstrijden, drugsbestrijding én aandacht voor ongewenst gedrag. Met Johan van der Werff hebben ze ook nog eens een ervaren ex-prof én hoofdtrainer als adviseur.

De Altena Cup van 2019 was een groot succes. Van de JO7 tot en met de Heren 1 en van de MO11 tot en met de Vrouwen 1: duizenden voetballers speelden in de voorbereiding van het seizoen vol plezier op de velden van GRC’14 in Giessen. Zo goed als de gehele regio was vertegenwoordigd. Het is niet alleen een fijne manier om langs de lijn en op het veld eens wat andere gezichten tegen te komen, maar het gaat er ook serieus aan toe. Johan van der Werff is als oud-profvoetballer en hoofdtrainer van vv Altena betrokken in een adviserende rol.

ALTENA
“Ik probeer de organisatie te helpen om het evenement zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor de clubs. Het wordt afgewerkt in de voorbereiding op het nieuwe seizoen en dan is het voor trainers gewoon heel lekker om 90 minuten te kunnen spelen. Zo heb je een volledige oefenwedstrijd, een échte test. Je speelt ook het liefst op dinsdag en zaterdag, zodat je spelers genoeg rust hebben tussendoor”, vertelt de 45-jarige trainer uit Werkendam.

Hij werd benaderd door de organisatie om mee te denken, toen de Altena Cup werd opgericht na de totstandkoming van de nieuwe gemeente Altena. Vroeger kende de gemeente Aalburg al wel de Aalburg Cup, maar dit toernooi vraagt met twaalf deelnemende clubs om meer mankracht. “Ik ben niet actief in een uitvoerende, maar puur in een adviserende rol”, zo legt Van der Werff uit.

PRIKKEL
Voor hem was het fijn om zijn spelers in deze wedstrijden alvast aan een proef te kunnen onderwerpen. “Ik heb iedereen minuten proberen te geven, om al mijn jongens aan het werk te zien. Het is conditioneel ook een fijne prikkel voor ze, zo in de voorbereiding. Daarnaast is het heel prettig dat je niet ver hoeft te reizen.” Ook zijn spelers hebben het als fijn ervaren. “Om eens tegen een andere ploeg te spelen, dan de tegenstanders in de competitie.”

Het toernooi verliep qua prestaties voor Altena niet heel succesvol. “We werden tweede in de poule en eindigden uiteindelijk als zesde van het hele toernooi. Winnen is hartstikke leuk, maar je bent afhankelijk van de vorm van de dag. Zoals al gezegd, stelde ik ook niet continu het sterkste elftal op. Het is wel hartstikke leuk voor Wilhelmina’26 dat zij gewonnen hebben en hopelijk houden ze een leuk centje en een hoop goodwill aan de prijs over. Je doet altijd mee om te winnen, maar wij hebben geen moment wakker gelegen om het resultaat.” Die prijs is een mooie: Wilhelmina’26 is gastheer voor de wedstrijd tussen een bekende club uit het betaald voetbal én Altena United, een mix van spelers uit de gemeente.

VERBINDING
Van der Werff genoot vooral enorm van de slotdag. “Het was prachtig weer en de feestavond in de tent was erg geslaagd. Het sociale aspect is heel belangrijk, op die finaledag komt iedereen elkaar tegen. Zo worden nieuwe verbindingen gelegd en bestaande geïntensiveerd.”

Al met al ziet hij een stevig fundament liggen voor een heel mooi evenement. “Het is als positief ervaren. Als je de kinderziektes weghaalt, heb je iets heel bijzonders staan. Zeker met de steun van de Rabobank en de gemeente, via de wethouder. Het is mooi dat de gemeente ziet hoe belangrijk sport is, voor zowel het verbinden van mensen als de gezondheid.” De stichting Altena Cup geeft het goede voorbeeld.

Foto: Bart Stoutjesdijk

Wil je meer informatie over de Altena Cup? Klik hier.
Lees hier de krant van Altena

 

SV Dosko ondergaat gedaanteverwisseling

BERGEN OP ZOOM – Bart Dietvorst (31) is na het vertrek van Paolo Fortunati de nieuwe aanvoerder bij SV Dosko. Zijn rol is door het aanvoerderschap niet erg veranderd, al heeft de ploeg door de kost van een hoop nieuwe spelers zelf wel een gedaanteverwisseling ondergaan. Dat kostte wel even tijd, en punten, voordat de puzzelstukjes steeds beter in elkaar gingen vallen.

Net zoals Dietvorst zijn nieuwe medespelers beter ‘begrijpt, voelen vooral ook de vele nieuwelingen die dit seizoen neerstreken op Sportpark Meilust zich meer op hun plek. “Het duurde inderdaad even voordat we aan elkaar gewend waren. Veel nieuwe spelers inpassen zorgt er meestal voor, dat er in de verschillende linies nogal wat automatismen ontbreken. Dat was bij ons dus ook het geval. Hierdoor kregen we door persoonlijke fouten vaak doelpunten tegen en ontbrak voorin de positionering voor de goal, eindpass of afwerking. Dat gaat de laatste wedstrijden steeds beter en beter.”

Dietvorst is bovendien veel met fitheid, sport en bewegen bezig. Zeker in zijn baan als docent lichamelijke opvoeding op het Bergse Mollerlyceum. Maar ook bij SV Dosko ziet hij fitheid als een belangrijke voorwaarde om goed te kunnen presteren, zéker op het niveau waarop ze spelen en waarop het ook de ambitie heeft om ‘mee te doen’. “Het doel dit jaar is in het linkerrijtje meedraaien, het liefst bovenin en wellicht een periode pakken. Dit kunnen wij als team halen wanneer wij hard blijven trainen, zodat we fit zijn als er prijzen verdeeld worden.”

De verdediger speelt, op een uitstapje van drie seizoenen naar RKSV Halsteren na, samen met zijn tweelingbroer Rob al achttien jaar voor SV Dosko en is derhalve een echter Doskoaan. Hij maakte dan de successen en promoties mee, maar ook de degradatie uit de hoofdklasse. Toch ziet hij voldoende potentie om weer op dat niveau te kunnen spelen.

“De selectie is sterker dan vorig seizoen. Naast het feit dat er meer jonge en fittere spelers bij zijn gekomen zijn er ook spelers op meerdere posities inzetbaar en dat zorgt voor meer concurrentie. Het is wel zo, dat het niveau van de teams in deze eerste klasse West 2, hoger is dan in Zuid 1. De meeste teams komen om te voetballen en zullen niet snel met elf spelers voor de goal gaan liggen. Dus moeten we wel zelf nóg meer aan de bak om wedstrijden te winnen. Ik denk zeker, dat wij met dit team mee zouden kunnen draaien in de hoofdklasse. Niet om bovenin mee te draaien of te spelen om de prijzen maar we hebben in dit team voldoende kwaliteit.”

Hoewel hij de dertig inmiddels is gepasseerd denk hij er voorlopig nog niet aan om ook, net als enkele van zijn voetbalvrienden, een stap terug te zetten. Daarvoor is hij nog te ambitieus op dit moment. “Het lijkt me mooi om samen met mijn broer en met deze huidige spelersgroep nog een jaartje of twee op zo hoog mogelijk niveau te spelen. Daarna komt dan wellicht het moment om aan te sluiten bij vrienden in het tweede elftal. Tot die tijd ga ik er echter alles aan doen om met SV Dosko zo goed mogelijk te presteren.”

Meer informatie over SV Dosko? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over SV Desko.

Grando en Kevin houden de moed erin bij sv Advendo

De een moet voor het eerst sinds jaren toekijken met een blessure, de ander heeft na tien seizoenen zonder voetbal het spelletje weer omarmd. Ondanks de verschillende achtergronden hebben Kevin Bruggeman (26) en Marciano Grando (29) een gezamenlijke missie: ervoor zorgen dat iedereen met plezier blijft spelen bij SV Advendo.

In de eerste negen competitieduels behaalde SV Advendo geen enkel punt. Dat vindt niemand leuk op sportpark sportpark ’t Kadijkje, maar is voor de rood-witten absoluut geen reden om het hoofd te laten hangen. Goed gemutst schuiven Kevin Bruggeman en Marciano Grando aan in de karakteristieke bestuurskamer van de club uit Breda-Noord, die vol hangt met oude teamfoto’s. “We spelen in de vijfde klasse en daarom moeten we niet te lang treuren over verloren wedstrijden”, zo stelt Bruggeman. “Wij spelen hier voornamelijk voor ons plezier. En bovendien: door de jaren ben ik helaas wel gewend geraakt aan nederlagen. De laatste seizoenen waren niet heel goed”, zegt hij met het nodige zelfspot. “Voor het derde jaar op een rij spelen we in de kelder van de vijfde klasse, dan leer je wel relativeren.”

Nieuw elftal
Vorig jaar liep Bruggeman een fi kse knieblessure op, die hem dit seizoen buitenspel zette. Daarom fungeert de centrale verdediger en eerste aanvoerder nu als assistent van hoofdtrainer Martijn Malinka, die halverwege de eerste seizoenshelft het stokje overnam van Frans van Duuren. Hij heeft de taak om het nieuwe team aan de praat te krijgen en in dat elftal vervult Marciano Grando een belangrijke rol. De aanvaller hoopt ervoor te zorgen de toeschouwers op ’t Kadijkje regelmatig kunnen juichen. De spits werkt hard om zijn conditie op te bouwen en dat is naar eigen zeggen nodig ook. “Als kind voetbalde ik met veel plezier bij Advendo, daarna maakte ik de overstap naar Baronie. Die overstap pakte niet heel goed uit. Ik stopte vervolgens met voetbal als tiener en kreeg andere interesses.”

Vorige zomer klopte een vriend van Grando bij hem aan met de vraag of hij weer wilde gaan voetballen. Van die keuze heeft de aanvaller geen spijt. “Ik geniet van elke training en wedstrijd, ongeacht de uitslag.” Dat is maar goed ook, want de resultaten in de eerste seizoenshelft liegen niet. Advendo verloor duels met fl inke cijfers en tegen de oppermachtige White Boys werd met 17-0 verloren. “Toch kon ik Theo Lucius op snelheid wel passeren, tegen hem spelen als aanvaller was een leuke ervaring”, zegt Grando lachend.

Ervaren trainer
Ook Bruggeman houdt de moed erin. “De komst van Martijn Malinka helpt Advendo enorm”, zegt hij. “Hij is een ervaren trainer, die potentie ziet in onze vernieuwde spelersgroep. Aan zijn manier van trainen zie je dat hij veel voetbalverstand heeft. We zijn ook echt een team in opbouw en het is belangrijk dat we als eenheid blijven fungeren.” Grando deelt die mening. “Kampioen zullen we niet worden, maar ik ben ervan overtuigd dat we na de winterstop onze tegenstanders positief gaan verbazen.”

Wil je meer informatie over de club SV Advendo? Klik hier.
Lees hier de krant van Breda

Trouwe werkploeg staat altijd klaar voor GDC

De accommodatie van GDC ligt er goed bij en de club mag daar de werkploeg dankbaar voor zijn. Loyale vrijwilligers van die groep onderhouden namelijk doordeweeks het sportpark met veel liefde, zodat de velden er op ‘zaterdag voetbaldag’ picobello bijliggen.

Dat er op het hoofdveld van GDC een wedstrijd aan de gang is, hoor je al van ver buiten het sportpark. Harde stemgeluiden en het getik van de bal verraden dat er een fanatiek duel bezig is en niets blijkt minder waar wanneer Het VoetbalJournaal deze zaterdagmiddag de ijzeren poort aan de Nieuwe Steeg is gepasseerd. Terwijl de teams van GDC 3 en SSC’55 3 een vermakelijke wedstrijd spelen, genieten Arie Smits, Dick Bouwman en Arie Brienen binnen in de bestuurskamer van een bakje koffie. En gelijk hebben ze, want hun wekelijkse missie is alweer volbracht. De leden van de klusclub hebben namelijk doordeweeks het sportpark grondig onderhanden genomen, zodat de voetballers vandaag weer lekker achter de bal aan kunnen hollen op de fraaie velden.

BREED TAKENPAKKET
“In totaal zijn we met een mannetje of zeven”, zegt Brienen, die zijn bezoek vriendelijk verwelkomt in de knusse ruimte. “En iedereen heeft zo zijn eigen specialisme. We hebben een grasexpert, iemand anders heeft de leiding over het schilderwerk en weer een ander neemt het voortouw als we moeten klussen. We zijn allemaal belangrijk en samen krijgen we veel voor elkaar”, zegt hij, terwijl zijn kameraden instemmend knikken. Op elke doordeweekse dag is er wel een delegatie van de onderhoudsploeg te vinden op de velden van GDC. Ze maaien het natuurgras, rapen het afval op rondom het sportpark, borstelen het kunstgras, trekken de kalklijnen, pompen de ballen op in het materiaalhok en snoeien de struiken. En dat is nog lang niet alles. “Er is altijd wel iets te doen”, zegt Bouwman, die net als het gros van de onderhoudsclub al tientallen jaren lid is van de Genderen Drongelen Combinatie. “We hebben als club het sportpark volledig in eigen beheer en dat betekent dat de gemeente hier niets doet aan onderhoud. In ruil daarvoor krijgt GDC een vergoeding, dus de vereniging is blij met ons werk. Gelukkig krijgen we ook regelmatig complimenten.”

KOFFIE
Een paar uurtjes per doordeweekse dag laten leden van de onderhoudsploeg hun handjes wapperen op het sportpark. De taken worden netjes afgewerkt, maar uiteraard nemen de mannen ook de tijd voor een paar bakjes koffie en een goed gesprek. “We staan altijd klaar voor GDC, want we houden van de club”, zegt Brienen. “Maar de gezelligheid speelt ook een rol. “Het is fijn om lekker buiten op de velden bezig te zijn, we dollen veel en onze vrouwen vinden het ook prettig dat we regelmatig van huis zijn”, zegt hij lachend.

De eerste dag van het weekend is heilig voor de onderhoudsploeg. “Op zaterdag voetbaldag moet alles tiptop in orde zijn”, zegt Smits. “Iedereen kan hier dan lekker voetballen op ons mooie sportpark en wij genieten langs de lijn van het spelletje en de sfeer. In de kantine is het naderhand ook vaak nog gezellig.” Zondag is een rustdag, maar op maandag meldt de onderhoudsploeg zich weer bij de club. Dan zijn ze present om daar zoals elke week het sportpark stevig onder handen te nemen.

Meer informatie over GDC? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over GDC.

VFC en Raymond de Romph gaan uit elkaar na dit seizoen

VFC en Raymond de Romph, hoofdtrainer Zondagselectie, hebben besloten dat er na 8 jaar zeer prettige en succesvolle samenwerking voor beide partijen een nieuwe uitdaging nodig is.

Raymond was in zijn eerste jaren verantwoordelijk voor het tweede elftal en maakte promotie naar de hoofdklasse.  Hij was ook medeverantwoordelijk voor de promotie van het eerste elftal naar de tweede klasse. Een klasse, waar we ons nu ook zeer goed handhaven.
De laatste 5 jaar was Raymond verantwoordelijk voor de gehele zondagselectie, waar heel veel eigen jeugd de kans heeft gehad te kunnen doorbreken.

Wij bedanken Raymond voor zijn enorme inzet en zijn blij dat hij vol enthousiasme dit seizoen zal afronden. Wij zijn ervan overtuigd dat hij bij een andere club een mooie nieuwe uitdaging zal vinden.

Bron: VFC

Meer informatie vindt u hier terug op de website van VFC.
Of lees hier een ander artikel over VFC.

Vroegop van SV Smerdiek heeft nog andere hobby’s

SINT MAARTENSDIJK – Je hebt sportliefhebbers en sportliefhebbers. Sander Vroegop (24), controleur op het middenveld bij SV Smerdiek, volgt de sportwereld die hem interesseert in de media maar beoefent naast het voetbal ook darts en wielrennen.

“Ik vind het leuk om naast het voetballen nog andere sporten te volgen en te beoefenen. Ik heb een opleiding SPECO-commerciële economie, gericht op de sportwereld, gedaan en in mijn vrije tijd vind ik het leuk om sporten zoals het WK darts en bijvoorbeeld de wielerklassiekers te kijken. Maar ik ben nu zelf ook actief aan het darten en als de klassiekers plaatsvinden dan ga ik er ook op de racefiets op uit. Zo volg ik de sportwereld het gehele jaar door op mijn eigen manier.”

Vroegop is al zijn gehele leven actief bij SV Smerdiek en heeft in de loop der jaren al diverse posities binnen de lijnen ingevuld. “Zowat alle posities in de aanval en op het middenveld heb ik wel een keer ingevuld, maar momenteel ben ik controlerende middenvelder. Ik kan wel zeggen, dat ik een teamplayer ben die de nodige kilometers kan afl eggen en het team van aanvallende creativiteit kan voorzien al komt dan nu minder tot uiting vanwege mijn nieuwe rol als controlerende middenvelder.”

Smerdiek vindt zichzelf momenteel terug als naaste belager van buurman SPS bovenin de zaterdag vierde klasse B. Een klasse waarin Vroegop en zijn club zich na één jaar derde klasse weer terugvinden. “De vierde klasse past prima bij deze groep en we horen absoluut bovenin thuis. Al ben ik toch ook van mening, dat we zeker een niveau hoger zouden moeten meekomen. We zijn een jong team, waarvan het merendeel begin twintig is. Er breken dus nu cruciale jaren aan, waarin we moeten laten zien dat we de derde klasse aan kunnen. Nu moet je de vruchten gaan plukken van een goede lichting. Het is alleen jammer dat je als kleine dorpsclub vaak niet over een A-jeugd beschikt en de concurrentie binnen de selectie vaak te laag is. Wil je hogerop stabiel kunnen meedoen, dan is dat wel een vereiste.”

Maar niet alleen op het veld hoopt de reserve-aanvoerder op sportief besef en prestaties, ook buiten de lijnen vindt hij dat er zeker de nodige stappen gemaakt mogen worden als je ambitie wilt tonen. “Ik ben van mening, dat de organisatie binnen de club op dit moment niet derde klasse waardig is. Wij moeten het als spelersgroep absoluut wekelijks laten zien óp het veld, maar de club en het bestuur zelf zal ook ambitie moeten tonen en een stap naar derde klasse niveau moeten maken wil je daar op termijn naartoe willen.”

Bij SV Smerdiek kan volgens Vroegop iedereen volop genieten van het spelletje en is het zonder meer een heel gezellige dorpsclub. “De kantine is voor sommige een tweede thuis en veel hebben er dan ook een blauwzwart hart. Hopelijk zorgt dat er de komende jaren voor, dat we ons als derdeklasser gaan gedragen. Dan kunnen we proberen om nu eens echt een stabiele derdeklasser te worden.”

Wil je meer informatie over de club SV Smerdiek? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.