Home Blog Pagina 1045

De tussenstand met Stefan Bitter van V.V. Spirit

0

Nu het seizoen (tijdelijk) is stopgezet kunnen we niet meer vooruitblikken op de komende wedstrijden. Daarom gaan we de komende tijd in gesprek met de toppers om terug te blikken op het seizoen tot nu toe. Ook gaan we de verwachtingen voor de rest van het seizoen bespreken!

Stefan Bitter (26) is bezig aan zijn zevende seizoen in de selectie van V.V. Spirit. De verdedigende middenvelder is op zijn vijfde begonnen voetballen en heeft hier alle jeugdelftallen doorlopen. Hij maakte als zeventienjarig talent zijn officiële debuut in het eerste elftal. Twee jaar geleden heeft Stefan nog een jaar voor Nieuwlekkerland gespeeld. Toch keerde hij snel terug op het vertrouwde nest.

Aan het begin van het seizoen had v.v. Spirit de doelstelling om een periode te pakken in deze sterke tweede klasse. ‘’De eerste periode hadden we net misgelopen waardoor wij ons moesten focussen op de laatste periode. Wij hebben een sterke en jonge selectie. Als ploeg willen wij voor elkaar door het vuur gaan en ik kan zeggen dat wij echt een vriendenteam hebben opgebouwd.’’

Momenteel staat V.V. Spirit op een stabiele vijfde plaats. In de eerste periode heeft de club net de periode misgelopen door een gelijkspel uit bij De Zwerver. ‘’Die wedstrijd waren wij als jonge ploeg te onervaren en te zenuwachtig om ons eigen spel te spelen. In de tweede periode waren wij te wisselvallig, dit is ook gebleken uit de behaalde resultaten. Wij wilden ons gaan opmaken voor een derde periode waarin iedereen fit was en waar wij wilden gaan voor periodekampioen.’’

Volgens Stefan waren er twee uitblinkers dit seizoen aan te wijzen. Ondanks dat er meer spelers waren die dit seizoen goede prestaties leverden, geeft Stefan aan dat Cris de Jong en Max van Herk er dit seizoen bovenuit staken. ‘’Cris is dit jaar vanuit de jeugd gekomen en iedereen had verwacht dat hij eerst als wisselspeler zijn minuten zou maken. Hij heeft de kans gekregen en die duidelijk gepakt. Het is een speler met een goed overzicht, die rustig is aan de bal. Er is nog ruimte om te leren maar hij heeft zeker laten zien dat hij in de basis van V.V. Spirit 1 hoort te staan.’’

Max heeft eind vorig jaar zijn kans gepakt als keeper van het eerste, en ook dit jaar laat hij zien waarom hij onder de lat hoort te staan. ‘’Het is een keeper met uitstraling en als verdediger weet je dat je op hem kan vertrouwen. Ik vind het heerlijk om met hem samen te spelen!’’

Men weet nog niet hoe de nabije toekomst van het voetbal eruit gaat zien. Persoonlijk hoopt Stefan dat er nog wordt gevoetbald. ‘’Ik heb er wel een hard hoofd in. Als er nog wordt gespeeld denk ik dat er maar één ploeg promoveert en één ploeg degradeert en dat er dus geen nacompetitie zal plaatsvinden. De corona crisis is natuurlijk wel belangrijker dan een potje voetbal. Ik heb liever dat iedereen hier gezond uitkomt, dan dat er nog wordt gevoetbald. Zo zie je maar dat er belangrijkere dingen in het leven zijn dan voetbal.’’

Wanneer de rest van het seizoen toch zijn vervolg zal krijgen verwacht Stefan dat V.V. Spirit in de top drie zal eindigen. ‘’Wij willen gaan voor de laatste periode en daarbij hoort een top drie klassering.’’ Als er niet meer wordt gespeeld zal de club op de vijfde plaats eindigen.

Klik hier voor meer informatie over V.V. Spirit .

Voor een ander artikel over V.V. Spirit, klik hier.

In gesprek met voorzitter Hans Verouden van Oirschot Vooruit

Hans Verouden (51) is werkzaam als zelfstandig coach op het gebied van klantgericht werken. Dit doet hij voor meerdere bedrijven uit verschillende branches. Helaas zit hij door de coronacrisis momenteel thuis. Sinds november is Hans voorzitter van Oirschot Vooruit. Hij zat hiervoor al vijf jaar in het bestuur.

Zelf was Hans als speler een jaar actief in het derde elftal van Oirschot Vooruit. Daarnaast heeft hij in de lagere elftallen gespeeld. Hij werd lid op zijn elfde en heeft hier tot zijn veertigste gevoetbald. Tot zijn dertigste was hij keeper, en was hij in de laatste tien jaar van zijn spelerscarrière veldspeler. ‘’Niet dat dit laatste een heel groot succes was. Je kent het wel bij gebrek aan spelers in de lagere vriendenelftallen. Het is belangrijk dat gezelligheid voorop staat!’’

Als hoogtepunt gedurende zijn voetbalperiode benoemt Hans dat hij in de eerste tien jaar van de senioren vier keer kampioen is geworden. Dit allemaal onder dezelfde leider. Dit was een prachtige periode voor hem. ‘’Ik zat in een elftal waar spelers in zaten die tot hun dertigste in de selectie hebben gespeeld. Het was een heel goed elftal. Dat ging in de jaren 90 erg goed met de kampioenschappen, maar later is dit aanzienlijk minder geworden.’’ Hierna werd een vriend van Hans de nieuwe leider van het team. Deze beste man is twintig jaar lang leider van ditzelfde elftal geweest. In die twintig jaar is hij niet één keer kampioen geworden. ‘’Je snapt dus wel wie er op feestjes het slachtoffer is om grappen over te maken.’’

Hans woont samen met zijn vrouw en drie kinderen in het dorp Oirschot. Hij heeft twee jongens, één van veertien en één van tien jaar oud. Daarnaast hebben ze ook nog een dochter van twaalf. De jongens voetballen ook bij Oirschot Vooruit. Hun dochter zit op hockey. Hier is Hans assistent coach van het hockeyteam van zijn dochter. Op zaterdag gaat hij dan ook graag bij de wedstrijden van zijn kinderen kijken. Helaas liggen momenteel alle sportactiviteiten stil. Ook de scholen zijn gesloten. Zijn oudste zoon en dochter zitten op het voortgezet onderwijs en hebben een normaal lesrooster thuis achter de computer. De jongste zoon is na anderhalve uur al klaar. Hans vind het belangrijk dat dit doorgaat en er geen vakantiesfeer ontstaat.

Naast zijn drukke leven gaat Hans graag naar buiten om te mountainbiken. Dit doet hij vaak met een vriendengroep, wat tegenwoordig helaas niet meer mogelijk is. ‘’Het is even slikken, maar het dient een hoger doel. Wij hebben ons als voetbalvereniging enorm verbaasd en gestoord aan ouders die hun kinderen in grote getalen op onze club laten spelen. Er waren de afgelopen week dagelijks minstens vijftig kinderen aan het voetballen op ons sportpark. Gelukkig is het deze dagen wat minder geworden.‘’

De voorzitter van Oirschot Vooruit was al vijf jaar actief in het bestuur als bestuurslid Sponsoring Communicatie & PR. Sinds november is hij ‘verkozen’ tot voorzitter. Hans is al vrijwilliger sinds zijn zeventiende en voelt zich erg verbonden aan de club. Aan de ene kant doet hij dit omdat hij het leuk vindt. Aan de andere kant vindt hij dat ieder lid een rol mag vervullen binnen de vereniging. Het is immers ook jouw vereniging. En zonder vrijwilligers heeft een vereniging als Oirschot Vooruit helaas geen bestaansrecht. Voor de komende jaren is de grootste uitdaging het werven van vrijwilligers. ‘’Mensen hebben steeds minder tijd. Deze trend zie je ook in de regio van ons dorp de kop op steken. Gelukkig zien we bij onze club dat leden nog wel vaak te porren zijn voor een kleine klus. Bijvoorbeeld het helpen bij een eendaags jeugdactiviteit. Dan ervaren ze hoeveel positieve energie het geeft om een steentje bij te dragen aan de club.’’

Het mooiste aan zijn rol als bestuurslid vindt hij het samenwerken en het gezamenlijk bereiken van doelen. ‘’Wanneer je met de neuzen dezelfde kant op staat merk je dat je mooie doelen kunt bereiken. Ik zeg altijd: de voorzet is net zo belangrijk als het doelpunt. Daar waar bestuurd wordt gelden dezelfde regels. Ook wanneer ik vrolijke mensen op ons prachtige sportpark zie rond huppelen zoals de mini’s op zaterdagochtend, geeft dat mij erg veel voldoening. Helaas kan niet alles vlekkeloos lopen. Negentig procent gaat goed, echter krijgt deze overige tien procent vaak de meeste aandacht. Uiteraard kan er altijd iets mis gaan, maar ik vind het belangrijk dat niet alleen de verkeerde dingen onder de aandacht komen. De dingen die wel goed gaan worden te weinig benoemd.”

Met de sponsorcommissie heeft Hans de sponsorinkomsten substantieel weten te verhogen. ‘’Ik zal nooit beweren dat ik iets alleen heb gedaan. Alleen kan je ook geen wedstrijd winnen. Als bestuurder geldt hetzelfde. Daarnaast hebben wij twee kunstgrasvelden van de gemeente gekregen, waar we ontzettend blij mee zijn.’’ Ook is er in eigen beheer een vernieuwde kantine gebouwd. 11 april zou eigenlijk het hernieuwde sportpark feestelijk geopend worden. Helaas is dit door de huidige coronacrisis afgeblazen. Ook heeft de club drie nieuwe kleedlokalen gekregen. Het sportpark is dus al flink gerenoveerd. Tot slot zouden de acht oude kleedlokalen tijdens de zomerstop gerenoveerd worden. Of dat dit jaar ook daadwerkelijk gaat gebeuren moet nog definitief besloten worden. De Coronacrisis heeft helaas ook negatieve financiële gevolgen.

Vier jaar geleden werd het eerste van Oirschot Vooruit kampioen in de derde klasse. Voor het eerst sinds veertig jaar speelde de club weer in de tweede klasse. Het feest werd nog groter toen zij het jaar daarop gelijk weer kampioen werden in de tweede klasse. ‘’Toen mochten we naar de eerste klasse en kwamen we er direct achter dat het er hier anders aan toe gaat. In de eerste klasse moet je niet alleen verder rijden, maar kom je ook in een andere dynamiek.’’’

Over het algemeen worden veel spelers uit de eerste klasse in enige vorm betaald. Hierdoor veranderen spelers vaak van club. ‘’In de stad zie je vaker dat men van club naar club hopt. Hier in het dorp zie je meer dat men trouw is aan de club. Vorig jaar waren we één van de weinige eersteklassers die niet betaalde. Dit met gevolg dat we nu weer tweede klasse spelen. Je moet een goede lichting hebben om een dorpsclub op de kaart te kunnen zetten. Ook moet je dan alle wind mee hebben om in de eerste klasse te kunnen blijven.’’

Het tweede elftal is daarnaast in vier jaar tijd drie keer gepromoveerd. Twee keer door kampioenschappen en één keer door nacompetitie. Voor het eerst in het clubbestaan spelen zij nu reserve hoofdklasse. ‘’Wij hebben een hele sterke en brede selectie. Daarnaast doet onze JO19-1 mee om het kampioenschap in de 4e divisie. We kunnen dus spreken over een sterke lichting. Op sportief niveau staan we er heel goed voor. We zijn nu vooral bezig met hoe we alle leiders en trainers naar de toekomst toe zo goed mogelijk kunnen ondersteunen.’’

Sinds dit seizoen is er een zogenaamde HJO (hoofd jeugd opleiding) voor de juniorenteams aangesteld. Het is een betaalde kracht die de leiders en trainers ondersteunt. Deze functie zorgt ervoor dat alle trainers genoeg ‘bagage’ mee krijgen om inhoud te kunnen geven aan hun training. ‘’Het is belangrijk dat op elk niveau de spelers op de juiste manier aangesproken en uitgedaagd worden. Wij verwachten niet dat ouders dit direct kunnen, aangezien de ouders van de kinderen vaak trainers zijn van lagere elftallen. Het is belangrijk dat de HJO onze trainers ondersteunt om goede passende trainingen te geven. De vrijwilligers die dit doen zullen dan ook langer gemotiveerd blijven om dit te blijven doen. Ook krijgen zij hierdoor een andere reactie vanuit de groep en levert het voldoening en energie op in plaats dat het frustratie oplevert en energie kost. Ook hier hebben we nieuwe vrijwilligers nodig. Daarnaast zoeken we momenteel een tweede HJO om onze trainers en leiders nog beter te kunnen ondersteunen. Geïnteresseerden mogen reageren naar: bestuur@oirschot-vooruit.nl.

Momenteel staat het eerste van Oirschot Vooruit net boven de degradatiestreep. ‘’Ik kan niet in een glazen bol kijken, en speculeren is ontzettend gevaarlijk. Maar persoonlijk denk ik dat de A en B categorie dit seizoen niet meer zullen voetballen. Ik vraag me sterk af of je in Juni nog wel kan voetballen. Wat moet je in deze vier weken tijd doen? Wij beschikken sinds anderhalf jaar over twee kunstgrasvelden. Echter iedere vereniging zonder kunstgras behoort haar natuurgrasvelden 10 tot 12 weken rust te geven in de zomerstop. En wanneer je eind augustus weer moet beginnen aan de nieuwe competitie en je telt 10-12 weken terug is dat makkelijk uit te rekenen. Dat is niet te doen!’’

Hans begrijpt wel dat het profvoetbal mogelijk door zal gaan. ‘’Door de weeks kunnen zij zonder publiek voetballen. Dit zijn profs en die hebben daar de tijd en mogelijkheden voor. Echter voor mensen die werken en één á twee wedstrijden door de weeks moeten inhalen is het niet te doen. Dit virus kan je niemand kwalijk nemen en ook niet willen. Het gaat om de gezondheid van mensen en dat gaat altijd voor. Het is opmerkelijk dat voetballers denken dat ze nog verder zullen gaan, terwijl andere sporten als basketbal en volleybal de competitie al definitief hebben gestaakt. Naar mijn mening hebben deze sporten met dezelfde factoren te maken.’’

Klik hier voor meer informatie over Oirschot Vooruit.

Voor een ander artikel over Oirschot Vooruit, klik hier.

Club van de week: RKVV Gesta met Niels Vergouwen

Niels Vergouwen (47) is in het dagelijks leven bakker. Buiten deze tijd is hij vaak te vinden op het terrein van VV Gesta. Vergouwen is vanaf jongs af aan verbonden met de club uit Galder en is inmiddels actief als leider van het eerste elftal, bestuurslid en materiaalman.

De liefde voor de club uit Galder is Niels van jongs af aan bijgebracht. Zijn vader is namelijk zeventien jaar lang voorzitter geweest van de vereniging. “Ik weet dus niet anders dan dat we zondag lekker naar de voetbal gaan.” Zelf heeft hij vijfendertig jaar gevoetbald bij Gesta, dit was volgens hem op niet zo hoog niveau. Later werd Vergouwen benaderd door het eerste elftal, dit was voor de functie leider. Eerder was hij ook al leider van de JO-19. Later nam Niels nog meer functies op zich en werd zo ook bestuurslid en materiaalman.

Inmiddels is Niels vijftien jaar actief als leider van het eerste elftal. Hij zorgt ervoor dat alles rondom het voetbal geregeld wordt. “Ik zorg ervoor dat de mannen de goede shirtjes hebben, de waterzak klaar ligt, de kleedkamer er goed bij ligt en zo nog veel meer.” Verder zorgt Vergouwen voor alle materialen bij Gesta. “Eigenlijk wil ik altijd wel klaar staan voor de club, als er hulp nodig is dan kom ik graag helpen.”

Niels voert een redelijk aantal taken uit voor Gesta. Wij waren benieuwd waar hij de motivatie vandaan haalt om zoveel mogelijk klaar te staan voor de club. “Het is me vanaf vroeger al bij gebracht. Ik vind het gewoon leuk om de club te helpen waar het nodig is. Ik doe dit zeker niet alleen maar alle beetjes helpen.”

Vergouwen is niet van plan om in de voetsporen van zijn vader te treden. “Ik vind voorzitter niet iets voor mij, ik help liever een beetje achter de schermen.” Ondanks dat Niels niet zo graag op de voorgrond treedt, krijgt hij volgens hem wel genoeg waardering voor zijn werk. Dit is ook een van de redenen waar hij het voor doet.

Wat de toekomst brengt voor de leider van het eerste elftal weet hij nu nog niet. “Ik heb het momenteel nog erg naar mijn zin hier. En zolang mijn gezondheid het toelaat zal ik altijd klaar staan voor Gesta.” Aldus Niels Vergouwen.

Klik hier voor meer informatie over RKVV Gesta.

Voor een ander artikel over RKVV Gesta, klik hier.

Mariska van Stralen van RVVH treedt in voetsporen van haar vader

Als de leden groen licht geven op de eerstvolgende ledenvergadering neemt Mariska van Stralen-Blaak als penningmeester zitting in het bestuur van RVVH. Daarmee treedt ze in de voetsporen van haar vader Joop Blaak, die in het verleden twintig jaar de financiën van de club beheerde.

Het is deze zaterdag moeilijk kiezen voor de goedlachse Ridderkerkse. Op veld één speelt haar neefje, die keeper is, met het tweede van RVVH tegen Spirit, op veld drie is haar man scheidsrechter.

Toch zit ‘Mariska van Straten (39) in de ontvangstkamer van het wedstrijdsecretariaat. “Even een bakkie koffie doen met die jongens”, zegt ze. De ruimte was jarenlang ‘haar terrein’, want ze zat er iedere zaterdag. “Ik heb dat acht jaar gedaan. Van ’s morgens vroeg tot begin van de avond, tot de laatste wedstrijd was afgelopen. Ik heb het altijd met plezier gedaan, maar na acht jaar was het tijd dat iemand anders het stokje ging overnemen. Er zijn heel veel andere leuke functies in de club.”

Haar wieg stond nog net niet op het veld bij RVVH, maar veel scheelde het niet. Ze groeide op met een vader die altijd op de club was. “Ik ging altijd mee, ik wist niet beter dan dat erbij hoorde. De liefde voor de club heb ik daardoor automatisch meegekregen. Ik heb zelf niet gevoetbald, voelde al snel de behoefte toen ik oud genoeg was om ook wat voor RVVH te betekenen.”

Ze deed  het wedstrijdsecretariaat en was jarenlang op zaterdag het gezicht van toen nog het zenuwcentrum, de ontvangstkamer. “Toen ik begon liepen de mensen in en uit. Scheidsrechters, tegenstanders, leiders. Ik vond dat wel leuk. Je zag en ontmoette veel mensen. Wedstrijdformulieren werden nog met de hand geschreven. De digitalisering, sportlink, heeft veel werk uit handen genomen, maar heeft er ook voor gezorgd dat die contacten veel minder zijn geworden. Die jongens die er nu zitten zijn er voor de scheidsrechters en de tegenstanders te ontvangen. Aan de formulieren hoeven ze niets meer te doen. Alles gebeurt in die app.”

Behalve dierbare herinneringen heeft ze er ook haar man aan overgehouden. “Hij was scheidsrechter bij een jeugdwedstrijd van de D1, aangesteld door de KNVB. Een week later kreeg ik op Facebook een vriendschapsverzoek. Die heb ik geaccepteerd zonder dat ik realiseerde dat er meer achter zat, haha. Toen hij mijn telefoonnummer had opgespoord en ook appjes ging sturen, ging er pas een belletje rinkelen. We zijn inmiddels zes jaar getrouwd. En ja, hij is nu lid van RVVH.”

Regelmatig zit ze als invalster bij het loket bij de ingang bij thuiswedstrijden van het eerste elftal. “Er zijn tijden geweest waarin het drukker was. In de eerste klasse komen er minder mensen kijken. Leden hebben vrij toegang. Soms hebben we maar vijftig betalende toeschouwers, maar de afnemende publieke belangstelling is een trend die je overal ziet.”

In het loop van het jaar wordt ze geïnstalleerd als nieuwe penningmeester. “Mijn vader heeft het jarenlang gedaan. Ik vind het leuk om in zijn voetsporen te treden. Hem opvolgen wilde ik niet, maar hij is al penningmeester sinds 2005. Nu is een mooi moment”, aldus de assistent-accountant van Flynth.

Meer informatie over RVVH? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Barendrecht.

De tussenstand met Jan-Arie Kouwenhoven van E.B.O.H.

Nu het seizoen (tijdelijk) is stopgezet kunnen we niet meer vooruitblikken op de komende wedstrijden. Daarom gaan we de komende tijd in gesprek met de toppers om terug te blikken op het seizoen tot nu toe. Ook gaan we de verwachtingen voor de rest van het seizoen bespreken!

Jan Arie Kouwenhoven (29) is dit jaar de boomlange doelverdediger van E.B.O.H. uit Dordrecht. De Dordtenaar begon op zijn zesde met voetballen bij O.S.S. Nadat de sluitpost O.S.S. verliet besloot hij te gaan voetballen bij SSW de club van zijn geboortewijk de zeehavenlaan. Bij deze club was Jan Arie de eerste keeper van zijn vijftiende tot zijn zesentwintigste. Na deze periode besloot Jan zijn geluk hogerop te beproeven. Hij sloot zich aan bij DRL uit Rotterdam en na één seizoen daar tussen de palen te hebben gestaan besloot Jan Arie iets dichter bij huis te gaan spelen. Twee seizoenen geleden sloot de keeper zich aan bij E.B.O.H. waar hij nu al twee jaar een vaste waarde is.


De Dordtenaar verwacht, wanneer het seizoen nog doorgang zal gaan vinden, een goede eindnotering te behalen met E.B.O.H. ‘’Mijn verwachting is dat we tot het laatste moment meedoen om het kampioenschap, en dat we minimaal voor de nacompetitie moeten gaan gezien de kwaliteiten die we hebben.’’

De prestaties die de Dordtse ploeg tot nu toe hebben neergezet geven hoop voor de rest van het seizoen. De rood-zwarten staan momenteel op een derde plaats in de tweede klasse F. Ondanks deze positie op de ranglijst denk Jan-Arie dat er meer in had gezeten. ‘’Ik moet zeggen dat ik vind dat we hoger moeten staan dan de derde plaats van nu, gezien de kwaliteiten die we hebben. Ik vind persoonlijk dat wij beter zijn dan Altena wat nu bovenaan staat. Ik weet gewoon dat deze ploeg meer in zich heeft dan een derde plaats.’’

Ondanks dat er veel speler van E.B.O.H. dit seizoen goed presteren is er voor Jan-Arie maar één uitblinker die nog net wat beter presteert. ‘’Wat mij betreft kan ik er maar één noemen. Ik zou dan zeker Joey Steenbakker noemen. Ik heb vaak tegen hem gespeeld in mijn carrière en ik heb altijd al geweten dat dat het een goede voetballer is. Maar ondanks dat vind ik het toch knap dat hij er gelijk vanaf het begin stond en goed presteerde.’’ Naast de uitblinker noemt de doelman ook een teamgenoot die hem toch het meest heeft verbaasd. ‘’De speler die mij dit seizoen het meest heeft verbaasd is onze rechtsback Ricardo Heuverling. Ik ken Ricardo al een tijdje persoonlijk, maar hij heeft mij echt verbaasd met zijn goede prestaties dit seizoen. Alle complimenten naar hem voor zijn goede vorm.’’

De oud-speler van SSW verwacht dat er dit seizoen niet meer gevoetbald zal worden. ‘’Ik ga er niet van uit dat we dit seizoen nog voetballen, maar dat is totaal niet belangrijk. De gezondheid van mensen staat op nummer één en als we deze situatie gezond weten door te komen, kunnen we nog jarenlang voetballen met elkaar.’’

Wanneer het seizoen toch nog uitgespeeld zal worden denkt Jan-Arie dat het kampioenschap nog een reële optie is. ‘’Anders moeten we minimaal de nacompetitie halen.’’

Klik hier voor meer informatie over E.B.O.H.
Voor een ander artikel over E.B.O.H., klik hier.

 

Al 385 wedstrijden voor Rhoon met ingetapete enkels

Het huwelijk tussen Kevin Stolk en VV Rhoon mag gerust als innig worden beschouwd. Al zestien jaar is er sprake van grote liefde voor elkaar. De aanvoerder, 33 inmiddels en het geknuffel nog niet zat, voelt zichzelf nog niet in de herfst van zijn carrière. “Maar als er een jong talent staat te trappelen doe ik meteen een stap opzij.”

Stolk, die werkt in de sport- en spelletjeszaak van zijn familie (‘we doen in actieve games’), speelt al zolang in Rhoon 1 dat hij van de meeste seizoenen weinig meer kan herinneren. Dat is niet vreemd, want volgend seizoen tikt hij de vierhonderd wedstrijden aan. “Ik zit nu aan de 385”, zegt hij. “Dat weet ik, omdat Mart van Ginkel dat een tijdje geleden heeft uitgezocht via de KNVB. Een jaar of vier geleden ben ik gehuldigd voor mijn driehonderdste wedstrijd. Ik ga er niet mee naar bed, maar ik ben er best trots op dat ik zo veel wedstrijden voor Rhoon heb gespeeld. Het is geen doel ofzo om de vijfhonderd te halen. Dat zou betekenen dat ik nog zeker vijf jaar door moet. Dat lijkt me best veel. Ik weet niet of mijn lichaam dat aankan.”

Dat ‘lichaam’ houdt het vooralsnog goed vol. En dat voor een speler die al op jonge leeftijd veel last had van zijn enkels. “Ik heb zwakke enkels en daarom moeten ze voor elke wedstrijd ingetaped worden. Dat doe ik al jaren.”

Op die manier speelde Stolk al veel wedstrijden voor Rhoon. Als nomade zwierf hij het elftal door. “Ik ben begonnen als rechtsbuiten, maar daarna in de verdediging terechtgekomen. Inmiddels sta ik al een jaar of zeven, acht op zes. Verdedigende middenvelder dus. Dat is een plaats die op mijn lijf geschreven is. Ik hou van lopen, maak graag meters.”

Hij speelde met Rhoon vrijwel altijd in de derde klasse. “Toen ik bij de selectie kwam was de ploeg net gepromoveerd vanuit de vierde klasse. Met mij dus is eigenlijk de zilvervloot komen binnenvaren, haha. We hebben sindsdien bijna altijd in de derde klasse vertoefd. We zijn twee keer naar de tweede klasse gepromoveerd, waar we jammer genoeg ook binnen een jaar weer uit degradeerden.”

In het huidige seizoen speelt hij met Rhoon vooralsnog een bescheiden rol. “We staan nu zevende en dat is precies de plaats die we onszelf voor het seizoen hadden toegedicht: tussen vijf en acht. Ik denk dat die ambitie past bij de spelersgroep. We hebben een groep die relatief gezien op leeftijd is. Van de basis zijn er vier, vijf dertig en dertig-plus. Dat is wel een extra factor om rekening mee te houden. Je kan ons niet het hele seizoen over de kling jagen zoals je misschien met een jonge spelersgroep wel zou doen. We hebben allemaal wat last van kleine pijntjes. De trainer begrijpt dat ook. Zo heb ik vanavond vrij gekregen van de training.”

Stolk vindt het een goede ontwikkeling dat er dit seizoen jonge spelers zijn doorgestroomd en dat er ook jonge spelers van buitenaf zijn bijgekomen. “We hebben een paar seizoenen geleden al bij het bestuur aangegeven dat er verjongd zou moeten worden. Wij hebben niet het eeuwige leven en willen al helemaal niet dat Rhoon na ons stoppen in een zwart gat valt.”

Daarom ook heeft hij er geen moeite mee als hij wordt ingewisseld voor een jong talent. Tekenen die daarop wijzen zijn er overigens niet. “Als die jonge speler er is, doe ik met alle plezier een stapje opzij. Ik weet nog niet of ik dan bij de selectie wil blijven. Daar heb ik nog niet aan hoeven denken. Ik wil zeker geen vijfde wiel aan de wagen zijn.”

Meer informatie over VV Rhoon? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Barendrecht.

Pieken lukt, constant presteren nog niet

Dennis van der Steen (43) is bezig aan zijn tweede seizoen als hoofdtrainer van eersteklasser Sliedrecht. Vorig seizoen won Sliedrecht de districtsbeker en bereikte het bijna promotie naar de hoofdklasse, maar bleek DETO Twenterand net te sterk. In het nieuwe kalenderjaar zit er echter zand in de Sliedrechtse motor.

SLIEDRECHT – Het jaar begon nog mooi met de mededeling dat Van der Steen en zijn assistent Jean-Philip Becht ook volgend seizoen op Sportpark De Lockhorst werkzaam zullen zijn. Toch haakte Sliedrecht na de winterstop razendsnel af in de achtervolging op koploper Kloetinge, met drie nederlagen op rij als dieptepunt.

”Ik zou willen dat ik er een goede verklaring voor had, maar ik vind het enorm moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen. Het is een makkelijk excuus als de resultaten even tegenzitten, maar ik denk dat het grootste probleem toch is dat we te veel goede kansen hebben laten liggen in de wedstrijden tegen Terneuzense Boys en Papendrecht. Die wedstrijden hadden we zeker moeten winnen en dan waren we ook met een heel ander gevoel naar de wedstrijd tegen Heerjansdam gegaan. We hadden begin januari een mooi trainingskampweekend met z’n allen in Lissabon en een week later begon Kloetinge de tweede seizoenshelft met een verrassende nederlaag bij Heerjansdam. Toen was er bij ons en de spelers echt het geloof in de titel, maar dat hebben we in de weken daarna niet kunnen waarmaken. We gaan er nu alles aan doen om weer zo ver mogelijk te komen in de beker en de nacompetitie te bereiken. Ik heb na die teleurstellende reeks na de winterstop ook aangegeven dat we de competitie misschien ook maar als een beker moeten benaderen. Dus gewoon lekker van wedstrijd naar wedstrijd leven en niet te veel naar de andere clubs kijken. Maar het is duidelijk dat we nog flink aan de bak moeten om de nacompetitie nog te bereiken, via de eindstand of via de derde periode.

”Ik denk dat deze spelersgroep heel ervaren en compleet is voor het niveau van de eerste klasse. We hebben de afgelopen anderhalf jaar regelmatig bewezen dat we enorm kunnen pieken. Ik kan zo tien wedstrijden opnoemen waarin we het publiek uitstekend hebben vermaakt met mooi voetbal en veel doelpunten, maar ons probleem is helaas wel dat we niet constant genoeg kunnen presteren. Ook wedstrijden die je minder speelt, door een slecht veld of defensief ingestelde tegenstander, moet je kunnen winnen. Dat mag ook op een lelijke manier, met een klutsgoal in de laatste minuut, maar die kwaliteit blijken we helaas minder te bezitten. Het constante presteren wordt de volgende stap voor dit team en ook voor mijn ontwikkeling als trainer.”

”Ik kijk altijd kritisch naar mijn eigen rol in het geheel, als trainer ben je verantwoordelijk voor het spel en de prestaties van de ploeg. Ook ik ben dus tekort geschoten in bepaalde opzichten. De vele complimenten sinds ik bij Sliedrecht begonnen ben zijn mooi, maar ik ben ook niet bang voor kritiek. Dat hoort erbij in het voetbal. Uiteindelijk doe je het alleen goed als je ploeg wedstrijden wint, zo werkt het gewoon. Maar ik ben blij dat ik hier ook volgend seizoen nog trainer zal zijn, want ik vind het enorm prettig werken bij deze club en met deze spelersgroep. Voetbal is toch vooral leuk als je wint, dus we zullen met z’n allen snel weer in die winning mood proberen te gaan komen. Dan worden het hopelijk nog mooie maanden.”

”Uiteraard, dat is een proces dat altijd al voor de winterstop begint. We willen in ieder geval één of twee goede verdedigers aan de groep toevoegen. Dit seizoen hebben we nooit twee weken op rij met dezelfde verdediging kunnen spelen. Ryan Korporaal moest helaas in september al stoppen vanwege zijn knieproblemen en Bas van Stokkom maakte na de winterstop zijn rentree, maar was toen direct weer twee duels geschorst vanwege een overdreven rode kaart. Onze aanvoerder Coen van der Waal heeft daarom veel achterin gespeeld en heeft dat goed ingevuld, maar hij blijft toch vooral een middenvelder. Verder hoop ik dat de groep zoveel mogelijk intact blijft, want de sfeer in de groep is goed en er zit zeker nog rek in.”

Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht.
Klik hier voor de volledige krant van de Alblasserwaard.

Johan van de Klundert: trotse voorzitter SVC

Na een lange periode in het bestuur deed hij een stapje terug bij SVC, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan bij Johan van de Klundert. De geboren en getogen clubman uit Standdaarbuiten is sinds oktober 2019 voorzitter van de gezellige dorpsvereniging, een functie die hij met veel plezier vervult.

Trots tuurt Johan van de Klundert over het Hamel Sportpark, waar een jeugdwedstrijd op het kunstgrasveld deze zaterdagmorgen zojuist is afgelopen. Kleine mannetjes in blauw-wit tenue wandelen met hun ouders richting de kleedkamers, een tafereel waar de kersverse voorzitter zichtbaar van geniet. “Veel van deze vaders hebben vroeger bij SVC gespeeld en nu spelen hun kinderen bij onze club. Ik vind dat schitterend. Er wonen hier slechts tweeduizend mensen in Standdaarbuiten en SVC is enorm belangrijk voor ons dorp. Onze jeugdafdeling is niet heel groot, maar het maakt me trots om onze jongste inwoners ook bij onze vereniging te zien.”

14 maart
SVC werd 82 jaar geleden opgericht. Dat gebeurde destijds op 14 maart, exact 22 jaar voordat Van de Klundert werd geboren. Alsof het zo moest zijn groeide hij uit tot een echte clubman. De voorzitter voetbalde zelf maar tot aan de C-jeugd bij SVC, maar kwam weer middenin de club te staan toen zijn zoons Michael en Bryan er lid werden. Van de Klundert werd al snel jeugdleider en daarna secretaris en penningmeester. Nu is hij sinds oktober dus voorzitter. Ook fluit hij op zondagochtend met veel plezier wedstrijden op het sportpark, waar door het geringe aantal teams eenmaal in de twee weken gevoetbald wordt. “Alle teams spelen dan thuis en dan is het beregezellig op de club”, zegt Van de Klundert. “Op zondagmiddag kan het eerste hierdoor altijd rekenen op de steun van behoorlijk wat supporters.”

Op de fiets
Die supporters reizen soms ook gezellig samen af naar uitwedstrijden, zeker als er derby’s op het programma staan. “Laatst gingen we op de fiets naar de derby uit bij VV Noordhoek. We verloren helaas wel, maar het was een mooie dag.” Het team van Karel Daamen heeft het zwaar in de vierde klasse B, dat erg jong en niet al te breed is. “Hopelijk kunnen we ons handhaven, maar belangrijker vind ik nog dat de sfeer goed is in het team. Gelukkig zit dat wel goed, zoals binnen de hele club. Er worden regelmatig leuke activiteiten georganiseerd en onlangs haalde de jeugd een mooi bedrag op voor SVC via de Grote Clubactie.”

Johan van de Klundert voelt zich gezegend dat hij in hen rustige en fraaie Standdaarbuiten woont. “De ligging van ons dorp is ideaal. Steden als Antwerpen, Breda en Rotterdam liggen om de hoek en je bent ook binnen een uurtje op het strand. Huizen die te koop staan, zijn hier meestal zo verkocht. Veel jeugd wil hier namelijk blijven wonen. Gelukkig is er ook nieuwbouw, zodat het dorp blijft groeien. Daar hopen wij als SVC natuurlijk van te profiteren.”

Meer informatie van SVC? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Etten-Leur.

Anton Kouters: ‘Noordhoek is een moeilijk te bestrijden team’

VV Noordhoek is jaar in jaar uit een van de kleinste clubs in zijn competitie, maar eindigt al seizoenen keurig in de middenmoot van de vierde klasse. Volgens de ervaren spits Anton Kouters (29) komt dat vooral door de vele arbeid die de hechte eenheid van Hans Korteweg elke zondagmiddag levert.

Een tikkeltje gelukkig promoveerde Noordhoek in het seizoen 2009/2010 naar de vierde klasse. Een club die daar oorspronkelijk recht op had besloot te switchen van het zondag- naar het zaterdagvoetbal en dus kreeg VV Noordhoek het vrijgekomen ticket voor de vierde klasse. De 29-jarige Anton Kouters speelt al sinds zijn zeventiende in het vlaggenschip van de dorpsclub en de aanvaller kan zich dat moment nog goed herinneren. “Iedereen in ons team was blij met deze kans, maar na de allereerste wedstrijd in de vierde klasse piepten we wel anders. Die verloren we kansloos met 3-0 en we dachten toen: waar zijn we in godsnaam aan begonnen?”

 Vierde klasse
De ongerustheid van Kouters en zijn kameraden was onterecht. VV Noorhoek werd dat seizoen keurig achtste en tot op heden handhaafden de rood-witten zich elk daaropvolgend voetbaljaar in de vierde klasse. Kouters vindt dit een prima prestatie van de club waar hij altijd met veel plezier komt. “Noordhoek is een kleine vereniging met weinig vrijwilligers en niet veel jeugd. Onze mogelijkheden qua spelers zijn beperkt. Ik speel al jarenlang samen met dezelfde jongens en hierdoor vormen we ook een hecht team. Technisch gezien zijn we geen wonderploeg, maar we gooien altijd veel energie in een wedstrijd. Hierdoor zijn we een moeilijk te bestrijden team.”

Jongere selectie
Kouters omschrijft zichzelf als een sterke spits die als aanspeelpunt fungeert voor zijn kameraden. Hij moet het niet van zijn snelheid hebben, maar staat vaak wel op de juiste plek in het vijandelijke strafschopgebied om een puike voorzet te promoveren tot assist. “Ik ben fysiek sterk en kan prima een bal aannemen”, aldus Kouters. “Verder moet ik het, net als mijn teamgenoten, van hard werken hebben. De hele wedstrijd ben ik aan het sleuren.” De laatste jaren is er een ontwikkeling gaande in het vlaggenschip, zo merkt de ervaren aanvaller. “Onze selectie wordt steeds jonger, veel kameraden van me zijn al lager gaan voetballen”, legt Kouters uit. Hijzelf denkt daar nog niet aan. “Ik wil nog zo lang mogelijk in het eerste spelen. Als ik fysiek zwakker word, ga ik pas denken aan de kelderklasse.”

Kouters heeft een tijdrovende baan, is pas vader geworden en runt daarnaast ook nog Bakkerij Kouters, de enige plek in het dorp waar brood wordt verkocht. Naast al die drukte komt hij erg graag bij Noordhoek, waarmee hij dit seizoen flink aan de bak moet om lijfsbehoud weer te bewerkstelligen. “De onderliggende verschillen in de competitie zijn klein en we moeten zorgen dat we uit de problemen blijven. Als iedereen een stapje extra zet, weet ik zeker dat het weer goedkomt.”

Meer informatie over VV Noordhoek? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Etten-Leur.

 

Sander van Beuzekom terug als preses bij Peursum

Binnen de voetballerij heb je van die mensen die gemakkelijk diverse functies oppakken. Bij Peursum behoort Sander van Beuzekom tot die groep. De KNVB-bobo pakte in december en passant ook maar weer de functie van voorzitter van de Giessenburgse voetbalclub op.

GIESSENBURG – Sander van Beuzekom – hij was al eerder van 2002 tot 2010 voorzitter van de club – geeft bij Peursum leiding aan een klein dagelijks bestuur, dat wordt ondersteund door een groot aantal actieve commissies dat het bestuur adviseert. Van Beuzekom noemt de huidige bouwcommissie, die haar taken aan het afronden is. Belangrijk ook de sponsorcommissie, activiteitencommissie, de jeugdcommissie, technische commissie en de financiële commissie. ”Ik kom nog uit een periode dat je de club leidde met een groot bestuur, dat alle verantwoordelijkheden op zich nam. Nu worden wij als bestuur bijgepraat door deze commissies. Als wij akkoord gaan, zetten wij er een handtekening onder.” Daarnaast maakt Van Beuzekom vanaf 2008 onderdeel uit van het bestuur van de KNVB. Na de reorganisatie is hij onderdeel van de voor de KNVB zo belangrijke ledenraad en is in die hoedanigheid aanspreekpunt voor clubs in een grote regio. Als voetballer is hij ook actief. Hij maakt deel uit van het gezellige veteranenteam van Peursum en sluit soms aan bij het 45+-team.

Vanuit de oude bestuurskamer kijkt hij tijdens het interview door een zijraam naar de ontwikkelingen verderop op het sportpark. Het nieuwe clubgebouw met kleedruimten nadert zijn voltooiing. Daaraan gekoppeld de nieuwe sporthal. ”Het zou mooi zijn als het eerste elftal op het nieuwe complex in de derde klasse zou kunnen gaan spelen. Dat moet eigenlijk wel een keer gebeuren. Wij doen dit seizoen bij de beste vier mee. De achterstand op koploper Asperen is zes punten. Wij hopen als bestuur dat de groep in elk geval nacompetitie voor promotie gaat spelen”, vertaalt Van Beuzekom de mening van zijn bestuur. ”Het zou geweldig zijn als de derbys’s tegen VVAC, Schelluinen, Streefkerk en De Alblas weer terugkeren.” Van Beuzekom hoopt dat de nieuwbouw bij spelers die ooit bij de club vertrokken om bij Schelluinen en Hardinxveld op wat hoger niveau te spelen, aanleiding geeft terug te keren. Peursum zal het in het seizoen even met twee kunstgrasvelden moeten doen. Het derde veld, een natuurgrasveld, wordt dan op lengte gemaakt. Dat heeft tijd nodig voordat het bespeelbaar is. Op de plaats waar nu de parkeerplaats is wordt een pupillenveld aangelegd.

In juni 2020 zal in Giessenburg het schitterende vernieuwde voetbalcomplex worden geopend. ”Omdat de terreininrichting, waaronder de parkeerplaatsen van de sporthal en bij de voetbal nog niet klaar is, kan onze oude accommodatie nog niet worden afgebroken. Dit betekent dat op het moment dat het nieuwe gebouw in gebruik wordt genomen, de natuurgrasvelden nog niet zijn aangelegd. De verwachting is dat de velden in het derde kwartaal van 2020 gereed zijn.” Voetbalvereniging Peursum wil toch samen met omni-vereniging Vridos het verenigingsgebouw en de sporthal feestelijk openen. Hiervoor wordt er één activiteit gezamenlijk georganiseerd op 5 en 6 juni. Daarnaast organiseert Peursum nog meer activiteiten om elke doelgroep/belanghebbende kennis te laten maken met het mooiste voetbalcomplex van de alblasserwaard.

Klik hier voor meer informatie over VV Peursum.
Klik hier voor de volledige krant van de Alblasserwaard.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.